Ga naar inhoud

Ik zal me even voorstellen (Mo_Nique)


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Hai Monique

 

 

 

sjonge jonge, iedere keer een kink in de kabel, bijna niet te geloven. Ik hoop dat er iets komt uit de onderzoeken zodat ze je zeer gericht kunnen gaan stimuleren. Wel balen dat je 4 weken moet wachten op de uitslag, sterkte!!!

 

 

 

liefs

 

Babeth

  • Reacties 56
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Hey monique

 

 

 

welkom hier en hopen dat alles nu eens voor de wind gata is je zo gegund

 

sterkte en succes met alles.

 

 

 

gr jessica

  • 1 maand later...
Geplaatst

Ik heb een tijd niks op het forum geschreven, omdat het me treurig stemde de vele zenuwen en verdriet bij anderen. En ik raakte zelf nerveus als ik een topic een dag of wat niet had gelezen en meteen behoorlijk achterliep. Ik was er te veel mee bezig dan ik goed vond voor mezelf. ik gebruik dit ook een beetje als dagboek voor mezelf.

 

 

 

Na 4 voortijdig gestaakte 1e pogingen wilden mijn man en ik de handdoek in de ring gooien. We waren het geloof erin zoek geraakt.

 

Op 26 augustus had ik nog een afspraak met dr. V in het MCRZ waar we ook de uitslag zouden krijgen omtrent de AMH test.

 

Uit deze test bleek dus inderdaad dat ik al door mijn eivoorraad aan het geraken ben, oftwel ik ga richting de overgang.

 

Balen want met net 39 ben ik nog niet zo oud.

 

Terwijl hij een nieuw schema begon te schrijven, zei hij dat de meeste ziekenhuizen al waren gestopt bij mij. Maar hij

 

wou er toch nog een poging aan wagen. En hoewel wij nog in de auto hadden afgesproken te zeggen dat het beter lijkt

 

te stoppen dan oeverloos door te blijven stimuleren, zeiden we er beiden iets over. Er werd meteen een uitgangsecho gemaakt

 

en het recept kon weer naar de apotheek.

 

 

 

Een dag later begon mijn menstruatie en konden we weer beginnen. Dit zou echt de laatste keer zijn, zeiden we dan maar.

 

De 1e FM op dag 10 dat er rechts een mooie follikel en links 2 kleintjes. We dachten dat we weer moesten stoppen, maar ze wilde het toch nog aankijken. 5 septmeber was de 2e FM en bleek dat de grote follikel iets was gegroeid, maar de 2 kleintjes flink hadden bijgebeend. Tijd voor een punktie. Echt waar. Na 5 stimulaties eindelijk een punktie bereikt.

 

 

 

10 september was de punktie. De ene follikel rechts viel mee. Niet zo erg als dat tandarts, zei ik nog. Links was de eierstok moeilijk te vinden zoals altijd en deed enorm pijn met aanprikken. Er waren 5 follikels aangeprikt. Nu heb ik heel wat verhalen gehoord over punkties. Ik vond het gelukkig, zelfs zonder verdoving, meevallen. Alleen die napijn, dat is veel erger dan die punktie. Ik kon amper ademhalen van de pijn en liep leterlijk krom toen ik naar het toilet moest. Ik had gelukkig paracetamol bij me en kreeg no geen diclofenacje van de zuster daar. Toen mijn lieve man terug kwam van het EMC was hij wat somber. Er was maar 1 eicel gevonden. Toch wel beetje balen. Daarna naar huis en 2 dagen bijkomen van de pijn. Ik voelde elke stap pfff.

 

 

 

Vandaag 13 september mochten we bellen en hiephoi het eitje was bevrucht en we moesten om 12 uur in het EMC zijn. Die volle blaas was erg vol en ik moest toch even afhevelen tijden het wachten, want het liep uit. Na heel wat gepor en geduw met diverse buisjes was eindelijk de terugplaatsing gelukt. Nu kunnen we niet meer doen dan duimen, duimen en nog eens duimen. Zou het na ruim 10 jaar toch lukken voor een tweede?

Geplaatst

 

Ik heb een tijd niks op het forum geschreven, omdat het me treurig stemde de vele zenuwen en verdriet bij anderen. En ik raakte zelf nerveus als ik een topic een dag of wat niet had gelezen en meteen behoorlijk achterliep. Ik was er te veel mee bezig dan ik goed vond voor mezelf. ik gebruik dit ook een beetje als dagboek voor mezelf.

 

 

 

Na 4 voortijdig gestaakte 1e pogingen wilden mijn man en ik de handdoek in de ring gooien. We waren het geloof erin zoek geraakt.

 

Op 26 augustus had ik nog een afspraak met dr. V in het MCRZ waar we ook de uitslag zouden krijgen omtrent de AMH test.

 

Uit deze test bleek dus inderdaad dat ik al door mijn eivoorraad aan het geraken ben, oftwel ik ga richting de overgang.

 

Balen want met net 39 ben ik nog niet zo oud.

 

Terwijl hij een nieuw schema begon te schrijven, zei hij dat de meeste ziekenhuizen al waren gestopt bij mij. Maar hij

 

wou er toch nog een poging aan wagen. En hoewel wij nog in de auto hadden afgesproken te zeggen dat het beter lijkt

 

te stoppen dan oeverloos door te blijven stimuleren, zeiden we er beiden iets over. Er werd meteen een uitgangsecho gemaakt

 

en het recept kon weer naar de apotheek.

 

 

 

Een dag later begon mijn menstruatie en konden we weer beginnen. Dit zou echt de laatste keer zijn, zeiden we dan maar.

 

De 1e FM op dag 10 dat er rechts een mooie follikel en links 2 kleintjes. We dachten dat we weer moesten stoppen, maar ze wilde het toch nog aankijken. 5 septmeber was de 2e FM en bleek dat de grote follikel iets was gegroeid, maar de 2 kleintjes flink hadden bijgebeend. Tijd voor een punktie. Echt waar. Na 5 stimulaties eindelijk een punktie bereikt.

 

 

 

10 september was de punktie. De ene follikel rechts viel mee. Niet zo erg als dat tandarts, zei ik nog. Links was de eierstok moeilijk te vinden zoals altijd en deed enorm pijn met aanprikken. Er waren 5 follikels aangeprikt. Nu heb ik heel wat verhalen gehoord over punkties. Ik vond het gelukkig, zelfs zonder verdoving, meevallen. Alleen die napijn, dat is veel erger dan die punktie. Ik kon amper ademhalen van de pijn en liep leterlijk krom toen ik naar het toilet moest. Ik had gelukkig paracetamol bij me en kreeg no geen diclofenacje van de zuster daar. Toen mijn lieve man terug kwam van het EMC was hij wat somber. Er was maar 1 eicel gevonden. Toch wel beetje balen. Daarna naar huis en 2 dagen bijkomen van de pijn. Ik voelde elke stap pfff.

 

 

 

Vandaag 13 september mochten we bellen en hiephoi het eitje was bevrucht en we moesten om 12 uur in het EMC zijn. Die volle blaas was erg vol en ik moest toch even afhevelen tijden het wachten, want het liep uit. Na heel wat gepor en geduw met diverse buisjes was eindelijk de terugplaatsing gelukt. Nu kunnen we niet meer doen dan duimen, duimen en nog eens duimen. Zou het na ruim 10 jaar toch lukken voor een tweede?

 

Geplaatst

Monique wat goed weer van je te horen en tot nu toe ook met goed nieuws zie ik.

 

 

 

Eindelijk is dan toch die punctie en tp geweest nou dan moet het toch goed komen.

 

Heel erg veel succes met broeden de komende 2 slopende weken en ik hoop dat je dan met geweldig goed nieuws komt.

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden