Jump to content

Even voorstellen.. (Miss)


Miss

Recommended Posts

Hoi dames (en heren?)

 

 

 

Ik wil mezelf ook even voorstellen, ik ben Miss en kom uit het zuiden van het land. Heb vrij laat mijn lief leren kennen en mede door mijn leeftijd (42)zijn we een IVF / ICSI traject begonnen.

 

 

 

We hebben net de 3e ICSI poging achter de rug en ik moet nog 1 week wachten tot we meer zekerheid hebben, maar ik vrees dat het weer niet is gelukt omdat ik me gewoon niet zwanger voel. Tot nu toe zijn er elke keer een paar eitjes bevrucht, alleen zet het om een onduidelijke reden niet door. Ik zit te denken aan 'assisted hatching', alleen doen ze dat niet in Nederland, schijnbaar. Ik vind het erg moeilijk want bij mij is het puur de leeftijd, ik ben waarschijnlijk gewoon te laat. Het zaad van mijn partner is niet optimaal, en misschien is het die combinatie van ons samen dat het niet lukt tot nu toe. Balen als je de oorzaak niet zeker weet, want ga je dan door of niet? Iedereen sterkte in elk geval met haar / zijn eigen verhaal..!

 

 

 

Miss

Link to comment
Share on other sites

Guest Mart

Welkom Miss en nog heel veel succes met de laatste slopende wachtweek!

 

Je leeftijd hoeft overigens niet altijd een rol te spelen. Er zijn een paar mooie voorbeelden te lezen op dit forum, dus wie weet!!!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Miss,

 

 

 

welkom. Erg frustrerend als het deze keer weer niet is gelukt.

 

Laat je nog niet uit het veld slaan door je leeftijd, er is hier ook een topic 40+.

 

Geluk kan ook in een klein hoekje zitten.

 

 

 

Assisted Hatching zijn wij ook over na aan het denken.

 

We zitten allemaal in hetzelfde schuitje......

 

 

 

Veel succes verder.

Link to comment
Share on other sites

Hi Miss,

 

 

 

Welkom op het forum! Goede plek om je onzekerheden te bespreken: er is altijd wel iemand in een soortgelijke situatie waarmee je gedachten uit kunt wisselen.

 

 

 

Ik ga in elk geval nog even heel hard voor je duimen dat je laatste poging WEL gelukt is!

 

 

 

Groetjes,

 

IVFSH

Link to comment
Share on other sites

Hoi Miss,

 

 

 

Van harte welkom! Er zijn hier wel meer 40+ers... met mooie en met verdrietige verhalen.

 

 

 

Ik wens je nog veel succes met de laatste wachtdagen en duim ook mee!

 

 

 

Groetjes, Nine

Link to comment
Share on other sites

hallo Miss

 

 

 

welkom hier, zoals al eerder gemeld er zijn ook heel wat succesverhalen van 40 plussers, en er zijn ook jongere dames hoor die na 3 pogingen nog met lege handen staan. Helaas hebben we allemaal ook nog eens een dosis geluk nodig behalve ongelofelijk veel doorzettingsvermogen en kracht.

 

Toevallig was nog iemand aan het denken over assisted hatching, ik dacht er zelf ok aan na onze eerste mislukte poging echter onze arts liet weten dat het niet aangetoond is dat het wel degelijk helpt... tsja, ik kan hun resultaten niet gaan beoordelen natuurlijk.Toch hield ik het in mijn achterhoofd.

 

 

 

Maar ik wil je voor nu heel veel succes wensen met deze poging, ik voelde me ook nog niet zwanger toen ik zwanger was hoor, pas 2 dagen voor mijn testdatum dacht ik me anders te voelen en moest ik testen....

 

Ik duim voor je!!!

 

 

 

lieve groet

 

Babeth

Link to comment
Share on other sites

Hoi Miss

 

 

 

Welkom en heel veel succes met de laatste slopende wachtweek.

 

Wanneer mag je precies testen???

 

Ik begrijp hoe je je voelt, maar probeer positief te blijven.

 

Wie weet heb je dadelijk wel een positieve test in handen.

 

Nog even volhouden.

 

 

 

Groetjes

 

Daniella

Link to comment
Share on other sites

Hoi meiden,

 

 

 

Bedankt voor jullie lieve reacties! We zitten idd. allemaal in hetzelfde schuitje, of hebben erin gezeten! Ik ga in elk geval jullie verhalen ook lezen, en zeker ook van de andere 40+ ers! (Soms denk ik, waar zijn we (nog) mee bezig, omdat ik de biologische grens die een vrouw nou eenmaal heeft, echt respecteer). Deze site is in elk geval hartstikke tof, zoveel ervaringsdeskundigen bij elkaar. Wat zijn vrouwen daar toch goed in. Ik ben weleens benieuwd hoe jullie mannen hiermee omgaan. Ik heb een schat van een kerel maar hij is er alleen bij tijdens de punctie. Voor hem is de kinderwens ook minder belangrijk dan voor mij (zegt hij), hoewel ik zeker weet dat hij ontzettend blij is als we een kleintje gaan krijgen. We gaan trouwens proberen een kindje te adopteren als het bij onszelf niet meer gaat lukken, maar daar heb ik echt voor moeten praten als Brugman.

 

 

 

Mannen! :confused:

 

 

 

Groetjes, Miss

Link to comment
Share on other sites

Welkom hier!

 

Wat spannend dat je al bijna mag testen. Wie weet gaat het nu wel hartstikke goed!

 

Vervelend dat ook leeftijd een rol gaat spelen hè... Maar het hoeft gelukkig niet te betekenen dat het niet kan lukken!!

 

Wij hebben ook aan Assited Hatching gedacht en zouden daarvoor naar Dusseldorf gaan. Maar uiteindelijk hebben we toch besloten om de 4e poging hier te gaan doen. Het zou anders allemaal zo kortdag worden, wat weer een hoop gestress met zich mee brengt.

 

 

 

Ik wil je niet ontmoedigen hoor, maar speelt je leeftijd ook geen rol voor adoptie??

 

Wat je dan misschien ook zou kunnen overwegen (dit gaan wij zeker doen, mocht het niet lukken) is pleegzorg. Wij vinden dit een beter alternatief dan adoptie... Maar daar zijn de meningen natuurlijk over verdeeld...

 

 

 

In ieder geval heel succes nog met wachten! En ik zal voor je duimen!

 

x

Link to comment
Share on other sites

Hoi Sandie,

 

 

 

Voor adoptie hebben we ons gelukkig net op tijd ingeschreven, we hebben in maart een half jaar uitstel gekregen en gaan dan een keuze maken. Ik ben het met je eens dat pleegzorg misschien wel een betere manier is. Ik zit alleen nu nog zelf heel erg met de gedachte, hoe egoistisch ook- dat je die kinderen ook weer kunt 'kwijtraken' omdat ze misschien terug naar hun ouders gaan. Het is super egoistisch, hoe ik erin sta, maar het is niet alleen het willen 'hebben' van een eigen kindje, het is ook dat ik graag een gezinsleven zou willen hebben. Mijn vriend en ik hebben het over pleegkinderen gehad, wie weet.. Heel veel succes met jullie behandeling nu!!!!

 

 

 

Groetjes, Miss

Link to comment
Share on other sites

Hoi Miss,

 

 

 

Pfff, nog een paar 'slopende' dagen.....Succes!

 

 

 

Bij ons is bij de derde icsi assisted hatching (A.H.) toegepast op 1 van de 2 embryo's die zijn terug geplaatst. Het is zoals al beschreven werd niet feitelijk bewezen dat A.H ook werkelijk 'helpt'.

 

Het is bij 1 embryo toegepast omdat beide embryo's gelijk waren en ze toch de embryo 'kunnen' beschadigen dus is ervoor gekozen om dit bij 1 embryo niet te doen.

 

 

 

Wij zijn onder behandeling bij Geertgen en gaan alleen voor de tp naar Genk.

 

Het is een fijne kliniek.

 

Waar zijn jullie onder behandeling als ik vragen mag?

 

 

 

Wat je schrijft over adopteren en je angst dat het kind terug wil naar zijn evt. biologische ouders of naar zijn/haar familie dat beangstigd ons ook.

 

Blijven hopen en duimen dat dit niet nodig zal zijn!!!

 

Sterkte!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Wish,

 

 

 

Gelukkig dat jullie op tijd waren met inschrijven, dan heb je tenminste zelf nog de keuze.

 

Ik begrijp heel goed je 'egoïsme' hoor, want natuurlijk wil je een gezinsleven. En het is gewoon zo dat bij pleegzorg, de biologische ouders (bijna) altijd in beeld blijven. Maar als je kiest voor langdurige pleegzorg, dan blijven die kinderen in principe tot min. hun 18e bij je. Ze hebben in de trajecten ervoor (spoed en kortdurig) al uitgezocht of die kinderen terug kunnen naar hun ouders. Maar ik begrijp je wel heel goed hoor.

 

Wat ons tegenstaat vwb adoptie is dat het zoooo lang moet duren en zooooveel geld moet kosten. En mijn man zegt ook: waarom allemaal kinderen uit het buitenland halen terwijl er zo ontzettend veel kinderen hier zitten te wachten op een thuis.

 

Maar goed, deze keuze is natuurlijk voor iedereen anders.

 

 

 

Enne, misschien hoef je die keuze helemaal niet eens te maken!! Spannend hoor, nog eventjes geduld hebben!!!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Wish en Sandie,

 

 

 

Wij zijn in behandeling bij het Amphiaziekenhuis in Breda, een geweldig team vind ik, ze zijn nooit te beroerd om te luisteren of je vragen te beantwoorden. En Sandie, wat jij schrijft over langdurige pleegzorg klinkt nog helemaal niet zo gek! Ik ben het trouwens helemaal eens met jouw man dat hier in Nederland al zoveel kinderen zijn om te helpen, daar heeft hij 100% gelijk in, vandaar ook dat ik mezelf redelijk egoistisch vind. Waar ik ook een beetje bang voor ben is of wij (mijn vriend en ik) pleegkinderen met mogelijk heftige problemen samen aankunnen, hoewel het natuurlijk niet gezegd is dat we alles aankunnen met adoptiekinderen. Er stond over adoptie een paar weken terug een artikel in de krant dat je over een paar jaar waarschijnlijk alleen nog maar een kindje kunt adopteren met een handicap, en niet de minste 'handicaps'. (HIVof een kindje met ontbrekende ledematen). Ook hier geldt voor mij weer dat ik dat alleen wel zou aandurven maar niet samen met mijn partner, die heeft daar volgens mij niet het geduld voor. Adoptie kan lang duren (3 jr.) en kost tussen de 7000-20.000 Euro) Dat bedrag moet te sparen zijn in 3 jaar tijd. Een andere mogelijkheid is deelbemiddeling, is even duur maar kan sneller gaan, het is wat Paul de Leeuw oa heeft gedaan. Nog een mogelijkheid is adoptie op afstand, deelnemen aan een project in het buitenland waar je naar toe kan gaan. Eerst maar even afwachten tot volgende week..

 

 

 

Groetjes, Miss

Link to comment
Share on other sites

Ja inderdaad eerst maar afwachten!! Misschien zijn deze overwegingen helemaal niet nodig. Laten we er maar flink voor duimen!

 

 

 

Wil nog wel even kwijt dat je met pleegzorg niet altijd probleemkinderen krijgt hoor. Het kan ook zijn dat ze hun ouders zijn verloren door een auto-ongeluk of zoiets. En het voordeel is (en natuurlijk niet de reden waarom wij het zouden doen, maar toch..) is dat je ook nog een vergoeding krijgt voor die kids. Maakt het toch weer wat makkelijker voor de mensen die wel iemand in huis willen nemen, maar geen geld daarvoor hebben. Het is nog best veel hoor, ruim 400,- per maand!

 

En 3 jaar wachttijd voor adoptie valt nog wel mee, er was tegen ons gezegd dat het wel 7 jaar kan duren!! Wat een tijd en wat een geld eigenlijk hè. Ze maken gewoon misbruik van onze grote kinderwens! Maar goed, gelukkig zijn die mogelijkheden er wel, toch!?

 

 

 

Maar zoals ik al zei; daar hoef je je nu niet mee bezig te houden, eerst maar even de uitslag afwachten. Daarna kan je er altijd nog over nadenken (zelfs al zou het gelukt zijn!).

 

Hou je het wachten nog een beetje vol???

 

 

 

xx

Link to comment
Share on other sites

Hoi Sandie,

 

 

 

Gaat wel ja, dit is gewoon een moeilijke week! Alhoewel ik me bijna schaam als ik de lange geschiedenis van sommige andere meiden hier lees, wat hebben de meesten veel meegmaakt zeg, en ook jijzelf. En dan nog steeds zo belangstellend ook naar anderen, knap hoor! Ik denk niet dat het nu is gelukt, ik heb qua borsten de gebruikelijke voortekenen dat ik gewoon ga menstrueren, en die twee misleiden me niet meer zo snel! Wat is trouwens 'FM' ?

 

 

 

Jij bent in elk geval nu ook bezig, hoe gaat het, hoe regaeer je op Gonal F?

 

 

 

Liefs, Miss

Link to comment
Share on other sites

Fm is follikelmeting.

 

 

 

Balen dat je verwacht ongesteld te gaan worden, maar het kan ook de andere kant nog in gaan!!!

 

Enne, je hoeft je echt niet te schamen.

 

Kom op, nog even volhouden ik duim m'n duimen blauw voor je!!!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Miss, het is voor iedereen moeilijk en ook vervelend dat je in dit traject zit en niet op een 'normale' manier zwanger raakt. En of het nou (zoals bij ons) een traject van 7 jaar is of dat het een 1e poging is, het is niet niks!!!

 

En natuurlijk leven we mee, we weten precies wat je meemaakt, toch?!

 

 

 

Ik voel me op zich wel goed hoor. Heb wel af en toe dat ik om niks uit kan vallen tegen mijn man. En dan slaat het echt nergens op, maar ik heb het idee dat het wel meevalt. Denk alleen als je het aan mijn man vraagt dat hij wat anders zal zeggen haha... Ik begin ook wel mijn eierstokken te voelen... hopen dat ze goed vol zitten met veel follikels met eicellen!!

 

 

 

Hé maar die menstruatie voortekenen kunnen natuurlijk ook wat anders betekenen...

 

Afwachten maar hoor!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.



  • Posts

    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
    • Hi @Aisiya, Ik begin binnenkort met mijn tweede ronde IVF/ICSI! En ik ben 42... 🙂 Ben jij al begonnen of begin je ook binnenkort?  Ik heb mijn eerste ICSI behandeling gedaan 4 jaar geleden, met als resultaat een hele mooi dochter van nu bijna 3 jaar.  Toen heb ik veel steun gehad aan deze forum, en om verhalen te delen en lezen van andere die hetzelfde meemaken.  Het lijkt mij fijn om elkaar te ondersteunen! 
    • Ik begin binnenkort voor de tweede keer met IVF ./ ICSI en ik ben benieuwd of er andere zijn die ook beginnen of net zijn begonnen?  Ik heb 4 jaar geleden mijn eerst ICSI ronde gehad, met de resultaat een hele mooie dochter van bijna 3. 
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use