Jump to content

mijn dagboek


wens

Recommended Posts

Mijn dagboek:

 

 

 

2001: veel darmklachten en mensturatieklachten. diverse huisartsbezoeken en darmonderzoek. Conclusie artsen: te lange dikke darm en hierdoor darmklachten. Tevens PMS. Advies arts: 'niets aan te doen'.

 

 

 

jan. 2006: gestopt met pil. Al langer kinderwens, maar inmiddels is ook partner er 'klaar' voor en kunnen we voor 't echie 'oefenen'.

 

 

 

mei 2009: na inmiddels ruim 3 jaar heeft het 'vele' oefenen helaas geen resultaat gehad. Nu voor eerst bezoek huisarts/gyn. Tot nu toe hiervoor nooit naar arts geweest, aangezien partner niet medische traject in wilde. Inmiddels willen we beiden toch eindelijk duidelijkheid of het op natuurlijke wijze zwanger worden (zonder medische hulp) ooit nog in zit.

 

Bij bezoek gyn. blijkt: endometriose, 2 cystes op eierstokken (1 van 3cm en 1 van 8 cm). Advies: Eerst verwijderen cystes daarna iui.

 

 

 

eind aug. 2009: d.m.v. laparascopie 2 cystes aan mijn eierstokken weggehaald. (1 cyste bleek 14 cm te zijn, nu snap ik ook waarom ik al jaren zoveel mensturatie en darmklachten heb! )

 

Inmiddels veel gepraat met partner en willen beiden toch wel dusdanig graag kinderen dat we het 'medische'traject besluiten in te gaan.

 

 

 

Begin oktober 2009:

 

Na de eerste menstruatie 6 weken na de operatie zat er aan 1 eierstok alweer een nieuwe cyste. (voor/tijdens en na de operatie geen medicijnen gehad - alleen pil).

 

 

 

Oktober 2009 - maart 2010: 1e iui poging mislukt, eicellen te klein. Arts dacht eisprong gemist te hebben, maar waarschijnlijk te vroeg gestopt met echocontroles. Vervolgens nog 3x iui (zonder resultaat).

 

 

 

Eind maart 2010: Overleg met gyn. Besluit stoppen iui, door voor IVF.

 

Echter wel alweer 2 cystes waarvan één 8 cm.

 

 

 

Half april 2010:

 

Huidige ziekenhuis doet geen ivf, dus door naar ander ziekenhuis.

 

Huidige gyn. stelt ivf arts voor om voor start ivf nogmaals laparascopie tbv verwijderen cystes. Ivf arts stelt echter voor om cystes dmv punctie leeg te zuigen (ivm tijdsbesparing en minder belastend) in combinatie met 3 maanden lucrin om endo stil te leggen.

 

 

 

Half mei 2010:

 

Cyste dmv punctie leeggezogen. Is gelukkig gelukt. (anders had ik toch geopereerd moeten worden)

 

 

 

Eind mei 2010:

 

Lucrin werkt al goed!! nml. vele opvliegers e.d.

 

Eind mei echocontrole en intakegesprek ivf. Uit echo blijkt dat de leeggezogen cyste wel inmiddels volgelopen is met vocht, maar gelukkig ook deels al aan het verkleven is (door ingespoten tetracycline).

 

Advies arts: over 2 weken nog 1 spuit lucrin en dan 3 weken later start ivf!

 

Wel voor start ivf nog een uitgangsecho laten maken, want cyste moet nog wel verder verkleven/verschrompelen, anders zijn de eicellen niet te zien.

Link to comment
Share on other sites

  • Replies 96
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Hee meis,

 

 

 

jij hebt ook een aardig verhaaltje zo.

 

Hopelijk mag je dan starten met de IVF en blijft de cyste rustig.

 

 

 

Ikzelf heb de maandelijkse decapeptyl om alles rustig te houden en de overgang.

 

Hopelijk blijft alles wat de gyn heeft weggehaald weg tijdens de IVF.

Link to comment
Share on other sites

Woensdag a.s. laatste spuit Lucrin. Daarna kan het aftellen beginnen, nml. dan na 3 wk start ivf. 't is niet dat ik me erop verheug hoor, zeker niet, maar ben blij als we weer een lot uit de loterij mogen trekken. Nu maar hopen dat de jackpot op ons lot valt (hihi).

 

 

 

Deze week wezen indoor skydiven. Was super om te doen! Vervolgens was ik de afgelopen dagen wel uitgeput zeg! Doet m'n humeur helaas ook geen goed.

 

 

 

Door op het forum te zijn lukt het me gelukkig om e.e.a. van me af te zetten, en het lezen hoe andere meiden hier allemaal mee omgaan helpt me om te leren hoe ik er zelf het beste mee om kan gaan.

 

Thanks meiden!

Link to comment
Share on other sites

  • 4 weeks later...

Vanochtend de uitgangsecho gehad. Was even spannend want bleek dat de cyste toch nog best groot is (en niet kleiner geworden zoals gehoopt) , 't streekziekenhuis waar ik de echo's laat doen weet hier niet echt raad mee en heeft daarom met mijn arts in r'dam gebeld. Ben zojuist teruggebeld door R'dam en mag gelukkig toch beginnen met IVF. Wel rondom de punctie paar dagen antibiotica en voorwaarde is dat ik alle echo's in Rotterdam laat doen (dus niet zoals gepland hier in de buurt in streekziekenhuis) maar ik ben zo blij dat ik mag beginnen!! Woensdag a.s. mag ik bellen om te starten, alleen als er dan meer dan 3 ook starten dan schuift het een dag op.

 

 

 

Yoehoe, ben zo blij! Eindelijk weer een kans.

Link to comment
Share on other sites

He Wens!

 

 

 

Klas even je dagboek!

 

Tjonge wat een traject heb je achter de rug en nog te gaan!

 

Dan eindelijk na zoveel jaar is het zover dat jullie hopelijk nu echt jullie kinderwens kunnen vervullen! Echt heel spannend woensdag zeg!

 

Alvast heel veel succes!

 

 

 

Gr. Mallie

Link to comment
Share on other sites

Woensdag voor de 1e keer mezelf geprikt. Viel me alles mee. Dee zelfs geen zeer.

 

 

 

Gisteren 2e keer geprikt en helaas de hele Gonal-Fspuit verpest !@#!

 

(het hele verhaal hierover heb ik in het topic 'medicijnen'vermeld onder het kopje 'help, bloed in gonal-F-spuit) Waarschijnlijk komt het doordat toen ik de spuit uit mijn buik trok het een beetje bloedde en er een druppeltje aan de naald is blijven hangen (misschien de knop niet goed ingedrukt gehouden bij het eruit trekken?), vervolgens heb ik de Gonal-f pen rechtop gehouden (met de naald omhoog) om te kijken hoeveel er nog in zat (beetje dom van mezelf) . Misschien dat het bloed dat aan het puntje van de naald zat op die manier terug in de naald is gelopen en zo in de spuit terecht is gekomen. (anders weet ik het ook niet)

 

Heb ik weer zeg!#@ In het ziekenhuis zeiden ze dat ze dit nog nooit meegemaakt hadden en dat ik een bofkont ben hihihi. Nou hopen dat ik ook zo'n bofkont mag zijn op de testdatum t.z.t.! haha

 

 

 

Vandaag naar ziekenhuis gebeld, en moet huidige Gonal-Fpen weggooien en nieuwe gebruiken. (heb er gelukkig nog paar op voorraad).

 

Maandag nieuwe pen erbij bestellen anders kom ik straks te kort.

 

 

 

Vandaag weer geprikt (stapje voor stapje in de hoop dat 't niet meer fout gaat). Gelukkig ging het nu goed.

Link to comment
Share on other sites

Vanmiddag 1e echo gehad. Vooraf hoopte ik nog misschien zondag of maandag punctie te hebben, maar nu blijkt dat er helemaal geen activiteit in m'n eierstokken is!! (en ik spuit al 10 dagen Gonal-f). Er zijn geen follikels/eicellen te zien!! Ik baal zo vreselijk. Ze weten nu niet of er geen eicellen groeien door de endometriose (endocystes die in de weg zitten. Heb momenteel aan beide eierstokken cystes, deze waren 1,5 maand geleden leeggezogen, maar hebben zichzelf gedeeltelijk weer met vocht gevuld, nu 3 cm), of omdat ik al 3 maanden lucrin gebruikt heb en dus e.e.a. (nog) niet op gang wil komen.

 

Ze zei dat ze het nog niet wil opgeven, dus vanaf vandaag moet ik de Gonal-f verdubbelen, dagelijks 300IE Gonal-F spuiten (had de afgelopen 9 dagen 150 IE). Woensdag moet ik terugkomen in de hoop dat er dan wel wat gebeurt.

 

Ik baal zo want tijdens de iui had ik wel altijd meerdere eicellen in eigencyclus (had iui destijds rond 14e dag), maar ja, gyn. zei dat ik nu niet kan kijken hoe 't in m'n eigen cyclus ging, want door de medicynen heb ik geen eigen cyclus meer, en moet de gonal-f zorgen voor follikel aanmaak. ('t is ook allemaal zo'n technisch verhaal, ik begrijp er soms echt niks meer van)

 

 

 

Waar ik nog het meest van baal is dat ik dacht dat de rugpijn en buikpijn die ik deze week heb gekregen kwam door het groeien van eicellen, nu blijkt dus dus het die !@#! endo is die weer actief is geworden. Ik zat er vanmiddag echt even doorheen zeg.

 

Pfoe.. vandaag maar gauw opzij zetten en maar weer uitkijken naar volgende week woensdag.

Link to comment
Share on other sites

Guest Mart

Jeetje wat een vreselijke tegenvaller Wens. Ik hoop voor je dat er alsnog een paar mooie follikels zullen groeien. Het kan best nog snel gaan hoor.

 

Ik heb in totaal 18 dagen puregon moeten spuiten. Eerst waren er maar 4 te zien en het zijn er toch 9 geworden...

 

Nog even hoop houden!

Link to comment
Share on other sites

Mijn dagboek begint in augustus 2008.

 

In 2006 heb ik (ondanks onze kinderwens) er toen voor gekozen om toch een opleiding te gaan doen. Mijn diploma heb ik behaald in september 2008. In augustus heb ik de pil weggegooid en begon voor ons het avontuur.

 

Maandelijks de zenuwen, teleurstellingen enz.

 

 

 

Juni 2009

 

Na een maand of 10 kreeg ik het gevoel dat er iets gewoon niet klopte. Ik was zo regelmatig ongesteld. Elke 28 dagen daar kon ik mijn klok op gelijk zetten het kon soms eens een dag schelen maar toch. Ik werd zo gefrustreerd, toen ik de huisarts belde had ik ook nog een assistente aan de lijn die wilde weten waar ik voor kwam. Dat wil ik helemaal niet vertellen! Uiteindelijk werd ik teruggebeld door de huisarts met de vraag of ik snel dan maar een keertje langs wilde komen. Dat heb ik gedaan maar hij maakte zich geen zorgen. Ik kreeg een formuliertje mee voor mijn man voor sperma onderzoek. Als we in augustus nog niet zwanger waren moest mijn man zijn sperma laten onderzoeken. Maar dat kwam wel goed hoor dacht hij.

 

 

 

Augustus 2009

 

Daar gingen we dan, naar het ziekenhuis. Wat een rare gewaarwording. Een beetje giechelig waren we toch wel toen we met dat potje bij de balie aankwamen. Maar het verliep allemaal soepel en na een week kon mijn man bellen naar de huisarts voor de uitslag.

 

Toen mijn man die dag thuiskwam zag ik het al. Zo intens verdrietig. Nou dat is ook weer opgelost zei hij, het is mijn schuld. De huisarts had in eerste instantie gezegd dat de sterilisatie niet geslaagd was.... Maar zei mijn man maar ik ben helemaal niet gesteriliseerd. Oh nou dan is het eigenlijk ook helemaal niet goed. Het was blijkbaar schrikbarend slecht en we kregen een verwijzing naar de fertiliteitspoli. Hier had ik stiekem al naartoe gebeld en we konden 25 augustus terecht. Nog net voor onze vakantie. Wel hebben we meteen afgesproken dat het niet mijn man zijn schuld is. Ook niet zijn probleem maar ons probleem en dat we het daar verder niet met anderen over zullen hebben.

 

 

 

Toen begon het circus. Eerst op de poli. Opnieuw een sperma onderzoek. Bij mij waren alle onderzoeken goed. Uitslag sperma onderzoek was nog slechter dan de 1e keer dus een verwijzing naar de uroloog en we werden op de lijst gezet voor IVF, waarschijnlijk ICSI.

 

 

 

Oktober 2009

 

De uroloog kon niets vinden dus opnieuw een sperma onderzoek en prostaatonderzoek.

 

Het sperma onderzoek was perfect! Ook het prostaat onderzoek was prima.

 

Dus zei die man niets aan de hand en zeg je afspraak maar af op de IVF poli.

 

Daar zaten we dan. Niets aan de hand maar na 14 maanden nog geen baby.

 

Dus naar de gynaecoloog gebeld en we moesten een samenlevingsonderzoek doen. Omdat ik in mijn vruchtbare dagen zat kon ik hier de volgende dag al voor terecht. Er zat dus 1 week tussen het sperma onderzoek en de samenlevingstest. Er werd geen enkele levende spermatozoe gevonden. Alleen dode.

 

Toch wel vreemd voor een man bij wie alles perfect in orde is...

 

Daarom werden we overlegd door een team fertiliteitsartsen wat we het beste konden gaan doen.

 

 

 

December 2009

 

Er werd besloten dat we op proef een IUI zouden krijgen. Als die IUI goed ging (wat betreft het sperma) dan zouden we dit 3x doen en doen een baarmoederonderzoek als ik nog niet zwanger was.

 

Maar ik was zwanger meteen de eerste x. We waren voorzichtig blij want het voelde van mijn kant gewoon niet goed. Ik had zo'n buikpijn allemaal net of mijn ongi er aankwam. Maar de test was positief zei de gyn dus geloof het maar. Sommige vrouwen hebben buikpijn tijdens hun zwangerschap. Zolang je niet vloeit niets aan de hand.

 

 

 

Januari 2010

 

Helaas met 6 weken is het misgegaan.

 

Toen weer verder met de IUI.

 

 

 

Februari en Maart 2010

 

De 2e en 3e IUI was de kwaliteit van het sperma weer erg slecht.

 

Toen zijn we op de wachtlijst gezet voor IVF. Terwijl wij wachten konden we gewoon verder gaan met IUI. Want het was mogelijk dus moed houden.

 

 

 

Mei 2010

 

Intake IVF gehad. In juli gaat het beginnen want in juni is er een scholing dus kunnen er geen puncties plaatsvinden.

 

 

 

Juli 2010

 

In afwachting van onze 7e IUI. Negatieve uitslag dan ga ik volgende week beginnen met de hormonen. Positieve uitslag dan hopen wij eind maart 2011 een prachtig wondertje in onze armen te kunnen sluiten.

Link to comment
Share on other sites

Hoi Boogie,

 

 

 

Jij hebt ook al een heel traject ondergaan zeg! Vooral het geduld en daarna de tegenvallers vallen zwaar hé! Veel sterkte meis, hoop voor je dat 7 jullie geluksgetal is.

 

 

 

Liefs, Wens

 

 

 

P.s. Als je wilt kun je onder het topic 'Dagboek MMM' zelf ook een eigen dagboek aanmaken.

Link to comment
Share on other sites

Op dag 15 2e fm-echo gehad. Gelukkig positief nieuws! Er zijn 3 follikels. Is wel heel weinig (zeker als je kijkt dat ik nu 300 IE spuit) maar ik ben allang blij dat er toch iets groeit (aangezien er op dag 10 nog helemaal geen follikels waren). Alle 3 +/- 12mm. Ze moeten nu wel alle 3 doorgroeien, want het is nog wel ter beoordeling van de arts of deze poging doorgaat aangezien het er wel erg weinig zijn. Blijft dus nog super spannend!

 

Voorlopig mag ik doorspuiten met 300IE en zaterdag 17 juli weer echo. Degene die de fm-echo deed verwacht dat als alles zo doorblijft groeien en als mijn eigen gyn. groen licht geeft ik wellicht volgende week woensdag (21 juli) punctie heb. Ik hoop het zooooo!

Link to comment
Share on other sites

Op dag 15 2e fm-echo gehad. Gelukkig positief nieuws! Er zijn 3 follikels. Is wel heel weinig (zeker als je kijkt dat ik nu 300 IE spuit) maar ik ben allang blij dat er toch iets groeit (aangezien er op dag 10 nog helemaal geen follikels waren). Alle 3 +/- 12mm. Ze moeten nu wel alle 3 doorgroeien, want het is nog wel ter beoordeling van de arts of deze poging doorgaat aangezien het er wel erg weinig zijn. Blijft dus nog super spannend!

 

Voorlopig mag ik doorspuiten met 300IE en zaterdag 17 juli weer echo. Degene die de fm-echo deed verwacht dat als alles zo doorblijft groeien en als mijn eigen gyn. groen licht geeft ik wellicht volgende week woensdag (21 juli) punctie heb. Ik hoop het zooooo!

 

 

 

Ik ga voor je duimen Wens!!!!

Link to comment
Share on other sites

Vandaag 3e echo gehad (inmiddels cyclusdag 17). We waren allebei positief verrast. De 3 follikels waren afgelopen dagen hard doorgegroeid, dus vanavond nog 1x gonal en dan morgen pregnyl en dinsdag al de punctie! (gyn had niet verwacht dat t vóór woensdag zou zijn, valt toch weer mee). We zijn allebei heel blij dat deze 1e poging toch doorgaat, was toch even heel spannend, aangezien op dag 10 nog helemaal niets groeide. Gelukkig heeft de verdubbeling van de gonal (van 150 naar 300 ie) toch geholpen.

 

 

 

Vindt het zelf wel heel jammer dat er maar 3 follikels zijn, maar gyn zei dat we allang blijven mogen zijn dat 't er toch nog 3 zijn, gezien de cystes & endo. We hebben allebei wel een heel dubbel gevoel, aan de ene kant weten we dat er absoluut kans is op ons wondertje, anders zouden ze in het ziekenhuis toch geen behandeling proberen. Maar aan de andere kant worden we elke keer zo met onze neus op de feiten gedrukt dat we niet zonder reden op ivf aangewezen zijn en ik helaas echt verminderde kans heb door die #!@! endo. De endo is echt zo actief! In een half jaar tijd zijn er 2x meerdere nieuwe grote endocystes weggehaald, maar ze komen elke keer direct weer terug.

 

 

 

De afgelopen 3 maanden lucrin waardoor mijn hele cyclus stil ligt heeft ook niet echt geholpen. Gyn gaf aan het begin van de behandeling aan dat de endocystes alleen terugkomen bij menstuatie, en ben daarom dus afgelopen 3 maanden niet ongesteld geweest waardoor er dus geen nieuwe cystes zouden komen. Maar helaas heb ik tijdens het gebruik van de gonal nu vochtcystes gekregen. Gyn geeft aan dat de cystes (of dat het nu endo of vocht is) van invloed zijn op het aantal eicellen. Hoe en waarom precies weet ze ook niet, maar ze merkt het wel dat mijn eierstokken bijna niet reageren. Op zo'n moment zakt de moed een beetje in onze schoenen. Weet wel dat je maar 1 eicel nodig hebt, maar er zijn nog zoveel stappen te gaan (zaadcellen/ bevruchting/ innesteling enzv...). Maar heb soms echt geen vertrouwen meer in mijn lichaam, het werkt tot nu toe niet zoals het hoort.

 

Daarbij balen we ook dat zwemmers van manlief minder in aantal zijn en ook is gebleken dat de kwaliteit niet zo goed is. Verwacht wordt dat 't voldoende is voor ivf, maar voor ons gevoel is 't dus bij ons allebei niet zoals het hoort te zijn en heb je toch weer minder kans. Ik weet, ik lees hier op 't forum van stellen met maar 1 eicel en 1 zaadcel en dat 't dan toch lukt, dus dan mogen mijn lief en ik absoluut nog niet klagen met 3 eicellen en gemiddeld 1mlj zwemmers. Geeft dan toch weer een beetje hoop.

 

Maar ik lees dan ook weer de verhalen van meiden waarbij het maar niet wil lukken met wel veel eicellen en veel zaadcellen, dus ja dat zegt dan ook toch niets van de slagingskans....

 

Ik merk dat ik soms toch op het forum op zoek ben naar zekerheid of bevestiging dat 't wel goed komt. Maar ja, ik weet ook wel dat het echt bij iedereen anders gaat en dat dat niets zegt over onze kansen.

 

Het forum is heel fijn, maar door alle verhalen leef je wel tussen angst en hoop. Het doet me dan ook echt pijn als je meiden volgt en je leest vervolgens dat hun poging fout gaat. Of dat sommige meiden (stellen) zelfs het enorme verdriet mee moeten maken van een wondertje te moeten verliezen!

 

Dat zet mij weer even met mijn beide benen op de grond en doet me beseffen dat ik toch echt gewoon rustig moet afwachten.

 

 

 

Ik vind het in ieder geval echt heel fijn hier op 't forum mijn hart te kunnen luchten (hier in mijn eigen dagboek gooi ik echt even alles eruit hoor!). Door al mijn gevoelens eruit te gooien lukt het me alles even op een rijtje te zetten waardoor ik het daarna gelijk weer nuchterder en positiever inzie.

 

Ik praat ook veel met mijn man, maar ik mijn gevoel is soms zo'n achtbaan! Het ene moment zie ik het even helemaal niet zitten en vervolgens het andere moment ben ik ineens weer super positief. Mijn lief snap er dan soms echt helemaal niets meer van en dat begrijp ik ook wel hoor. Als ik mijn negatieve gevoelens eruit gooi voel ík me vervolgens opgelucht en weer positief, maar dan heb ik m'n lieffie daarmee depressief gemaakt. En dat is dan echt niet mijn bedoeling hoor! Daarom vindt ik het fijn hier mijn ei kwijt te kunnen en hem dan niet onnodig van slag hoeven te maken met mijn buien. Ik merk dat 't dan tussen ons veel beter gaat en we allebei veel positiever kunnen blijven!

 

 

 

Tjonge zeg, ik ken mezelf het afgelopen halfjaar echt niet meer terug!! Ik was altijd zo nuchter en klaagde nooit, maar nu....!! Ik baal soms zo van mezelf! Ik zie zoveel sterke meiden hier op 't forum die niet klagen terwijl ze zelf al zoveel ellende meegemaakt hebben.

 

De meiden hier zijn echt een voorbeeld voor me, waar ik nog veel van kan leren!!

 

Een dikke knuffel voor alle meiden hier.

Link to comment
Share on other sites

Gooi het er maar uit!

 

Ik vind het goed dat je je gevoelens hier kunt uiten. Daarvoor is dit forum. En inderdaad door dit forum leef je tevens tussen hoop en vrees, maar ik denk dat dat juist goed is om je zelf sterk door deze strijd te slaan.

 

Je weet nu wat er allemaal goed, maar ook fout kan gaan en dat zet je inderdaad met beide benen op de grond.

 

Door dit forum ben ik ook wijzer geworden en weet ik op het gebied van IVF bijna van de hoed en de rand, waardoor je nieuwe lotgenoten weer op weg kunt helpen in dit rottige proces.

 

Dat geeft mij een goed gevoel, ondanks dat het bij ons nog steeds niet gelukt is.

 

 

 

Wens heel veel succes en hopelijk wordt er een prachtige emmy teruggeplaatst, met een fantastische afloop!

 

 

 

Kus, Martha.

Link to comment
Share on other sites

Mart,

 

 

 

Wat ben je toch een lieverd! je bent echt zo'n steun voor de meiden hier, en dat terwijl je zelf al zoveel ellende hebt meegemaakt en er ook nog midden in zit.

 

Ik hoop echt zoooo dat het ditkeer eindelijk mag lukken voor jullie!! Het moet gewoon!!

 

 

 

Een hele dikke knuffel en kus,

 

Liefs, Wens

Link to comment
Share on other sites

Hoi Wens

 

 

 

goed te horen dat je dinsdag de punctie al hebt en oke, het zijn er dan 3 maar meis, dat zegt echt helemaal niets!!! er zijn tal van dames die meerdere follikels hebben en waar uiteindelijk ook maar 1 emmie uit ontstaat. In ons zkh gaan ze voor de geode kwalitieit en liever niet teveel.....

 

Goed dat je je gevoelens en frustraties hier kwijt kan, velen zukken het herkennen. Je wordt ook zo geleefd door en situatie waar je zelf totaal niets aan kan doen maar waar je wel afhankelijk van bent om de grote wens van jou en je partner te verwezenlijken zonder enige garantie op succes.

 

 

 

Ook ik heb momenten gehad dat ik er helemaal doorheen zat, ook nog voordat ik zwanger was van onze jongens maar dan dacht ik weer aan het feit dat we deze kansen nog hebben... dat het boek nog niet gesloten is en ben ik blij dat we het nu meemaken in een tijd van ivf /icsi ed.

 

Maar neemt niet weg dat het een hele zware weg is en een achtbaan van enorme emoties.... schrijf alles lekker van je af, als er ergens een plekje is waar men je begrijpt dan is het hier wel.

 

 

 

O¨p naar de puncte meis!

 

 

 

liefs

 

Babeth

Link to comment
Share on other sites

Vanmiddag de terugplaatsing gehad van 1 emmie. Voelt eigenlijk wel heel bijzonder. Mijn man zei ook: 'jeetje, wie weet kan 't nog eens gaan lukken... ' Zo'n terugplaatsing voelt toch echt als een kans op een wondertje.

 

 

 

We hebben overigens echt super veel geluk dat we een terugplaatsing hebben. Van de 3 eicellen was er maar 1 bevrucht. Helaas loopt de celdeling van deze ene emmie wel wat achter zei de gyn. Blijkbaar hoort 'tie op de 3e dag 8-cellig te zijn, maar deze is pas 6-cellig. Maar, zei de gyn, dit hoeft niet te zeggen dat 't niet kan lukken, want het kan best dat de celdeling toch wel door blijft gaan. Spannend!

 

 

 

Ik ben er zelf momenteel eigenlijk nog heel rustig onder. Maar dat zal wel anders worden naarmate de testdatum dichterbij gaat komen....iehh.

 

Het scheelt denk ik wel dat dit pas onze eerste poging is, dit scheelt wellicht voor de zenuwen, ik houd nml. in gedachte dat als 't ditkeer niet lukt we nog 2 kansen hopen te hebben.

Link to comment
Share on other sites

  • 3 weeks later...

't is alweer even geleden dat ik op 't forum geweest ben. (De afgelopen 3 weken nml. met vakantie geweest).

 

Inmiddels is 't alweer een week geleden dat onze 1e ivf-poging helaas negatief eindigde. 2 dagen voor de testdatum werd ik ongesteld. Ik moet zeggen dat ik er eigenlijk vrij rustig onder was. Waarschijnlijk omdat ik zoiets had van 't is pas poging 1, nog minimaal 2 tegaan.

 

 

 

Inmiddels hebben we ook al een gesprek met mijn gyn. gehad waarbij we helaas slecht nieuws kregen. De gyn heeft na deze 1e ivf-poging geconcludeerd dat de endometriose mijn vruchtbaarheid zeer ernstig heeft verminderd. De vele cystes die ik al aan mijn eierstokken heb gehad en inmiddels ook nu weer heb, hebben hoogstwaarschijnlijk mijn eierstokken al te erg beschadigd, waardoor er bijna geen eicellen worden aangemaakt en degene die wel worden aangemaakt zijn van slechte kwaliteit.

 

Deze 1e ivf-poging heb ik uiteindelijk 300IE Gonal gebruikt, waarmee ik maar 3 eicellen had, waarvan maar 1 bevruchting. Tevens was de bevruchte eicel van mindere kwaliteit. Het verbaasde de gyn niet dat deze poging mislukt is, hij is helaas zeer negatief over de mogelijkheid van het slagen van ivf voor ons.

 

De volgende poging krijg ik de maximale hoeveelheid hormonen (450IE). Als mijn eierstokken daar weer niet (of bijna niet) op reageren houdt het voor ons op. Dan mogen we geen nieuwe pogingen meer. Hij heeft benadrukt dat de kans zeer klein is dat het gaat lukken voor ons. Hij ziet het echt heel negatief in.

 

 

 

Ook al weten we dat ivf geen garantie is dat 't gaat lukken, dit nieuws kwam echt super hard aan....

 

De laatste week van onze vakantie hebben mijn man en ik echt nodig gehad om dit nieuws te verwerken.

 

We hadden het gevoel pas net met de behandelingen te beginnen, maar nu kregen we na poging 1 al te horen dat de volgende poging wellicht alweer de laatste poging wordt, waarbij we volgens de gyn maar 5 tot 10 procent kans hebben dat 't lukt, waarbij hij al denkt dat 't niet gaat lukken. Na dit gesprek voelden mijn man en ik ons zo vreselijk ellendig.

 

Na een paar dagen heb ik tegen mijn man gezegd dat ik op dit moment echt nog niet kan accepteren dat we nooit kinderen zullen krijgen.

 

 

 

Ik heb besloten mijn hoop te vestigen op onze volgende poging en hoop dat het toch goed gaat komen.

 

Mijn man noemt dit struisvogelgedrag, maar ik moet me zeggen dat ik me echt beter voel als struisvogel (haha). Ik wil hoop houden zolang er nog een kans is.

 

 

 

Dus... op naar de volgende poging.

Link to comment
Share on other sites

Hoi wens,

 

 

 

Jullie zullen inderdaad ontzettend geschrokken zijn om dit te horen te krijgen.

 

Natuurlijk dat je hoop gaat vestigen op de laatste poging.

 

Zeg nooit nooit......

 

Ik wil jou en je partner heel veel sterkte en kracht toe wensen om met hoop de volgende poging in te gaan!

 

Heel veel succes en ik ga voor je duimen!

Link to comment
Share on other sites

Lieve wens

 

 

 

jeetje wat een ellendig gesprek is het geweest, en wat is die endo toch een vreselijke aandoening zeg!!! Begrijpelijk dat jullie je rot geschrokken zijn maar wat je zegt, er zijn nog kansen. En ik noem het geen struisvogelgedrag maar strijdlustig gedrag!! top!

 

 

 

wie weet reageer je wel beter op een hogere dosering, ik hoop het voor je meid!! veel succes

 

 

 

liefs

 

Babeth

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.




  • Posts

    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
    • Hi @Aisiya, Ik begin binnenkort met mijn tweede ronde IVF/ICSI! En ik ben 42... 🙂 Ben jij al begonnen of begin je ook binnenkort?  Ik heb mijn eerste ICSI behandeling gedaan 4 jaar geleden, met als resultaat een hele mooi dochter van nu bijna 3 jaar.  Toen heb ik veel steun gehad aan deze forum, en om verhalen te delen en lezen van andere die hetzelfde meemaken.  Het lijkt mij fijn om elkaar te ondersteunen! 
    • Ik begin binnenkort voor de tweede keer met IVF ./ ICSI en ik ben benieuwd of er andere zijn die ook beginnen of net zijn begonnen?  Ik heb 4 jaar geleden mijn eerst ICSI ronde gehad, met de resultaat een hele mooie dochter van bijna 3. 
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use