Ga naar inhoud

Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Lieve Allemaal,

 

 

 

Ik heb al eens wat geschreven in het topic uitgerekend in maart 2011 maar toch nog eens hier een post..

 

 

 

Zoals jullie in mijn tikker zien ben ik 5 wkn en 2 dgn zwanger. In het begin had ik af en toe steekjes onder in mijn buik en wat last van lage rugpijn. Op 4 wkn en 5 dgn had ik 1 avond erg last van mijn linker borst. Verder af en toe een wat onplezierig gevoel in mijn maag en soms wat huilerig maar verder niet zoveel "klachtjes" Maar sinds ik 2 dgn voel ik helemaal NIETS meer. Ik ben niet moe, ik heb helemaal geen pijn aan mijn borsten, geen krampjes, steekjes, geen rugpijn, geen huilgevoel meer niets! Ik maak me nu zoveel zorgen dat het niet goed gaat want zouden de kwaaltjes niet erger moeten worden ipv weggaan??

 

 

 

Wat vinden jullie hiervan?? Is het iets om me zorgen over te maken of juist niet? Ik heb pas een echo met 7 wkn en 6 dgn dus dat duurt nog wel even! Zal ik het ziekenhuis bellen maandag met de vraag of ik dinsdag nog een keer bloed mag prikken of stel ik me nou gewoon aan en moet ik blij zijn dat ik NIETS voel??? Ik weet het gewoon niet meer...:crybaby2:

 

 

 

Liefs,

 

 

 

Een heel onzekere Toobee

Geplaatst

Hoi Toobee,

 

 

 

kan me voorstellen dat je je hierdoor onzeker gaat voelen. Natuurlijk hoeft dit niets te zeggen, iedereen beleeft dingen anders. Vorige week nog met iemand zitten schrijven die zich ook onzeker voelde, gelukkig was er niets aan de hand.

 

Kwaaltjes hoeven per definitie niet per se erger te worden.

 

 

 

Ik denk niet dat iemand je een bevredigend antwoord kan geven. Bel morgen het zkh, leg je zorgen uit en waarschijnlijk kun je komen. Anders kun je het via de ha proberen.

 

 

 

Veel succes.

Geplaatst

Probeer je niet te druk te maken. Ik heb in de beginweken helemaal niets (!) gevoeld en dat maakt je inderdaad enorm onzeker, maar je hóeft ook helemaal niets te voelen. Je bent nog pril zwanger en het kan best zijn dat je lijf helemaal geen last heeft van de hormonen. Ik werd pas later in de zwangerschap moe, zo'n beetje na een week of 9 of zo en dat heeft wel de hele zwangerschap aangehouden, maar buiten dat heb ik echt helemaal geen kwaaltjes gehad.

 

 

 

Maak je dus geen zorgen, het is wel een spannende tijd, maar het zal vast goedkomen. Ik weet wel dat ik het iedere keer weer spannend vond voor een echo omdat ik ook zo weinig voelde en dan wordt je gewoon onzeker. Probeer jezelf niet gek te maken!

 

 

 

Succes! Enne: gefeliciteerd!!

Geplaatst

Hoi Toobee,

 

 

 

Ik herken je onzekerheid maar al te goed hoor.

 

Ik had de eerste weken helemaal geen symptomen (behalve v/d overstimulatie). Met 6 weken begonnen de kwaaltjes, moe, opgezette borsten en later ook misselijk. Met 7 weken waren die klachten allemaal weg!! Dus ik het ziekenhuis gebeld. Daar zeiden ze dat het niks uit hoeft te maken, want die kwaaltjes kunnen met vlagen komen en gaan. Maar als ik niet gerust was, mocht ik langskomen voor een echo. En die heb ik ook gekregen en alles was prima.

 

 

 

Je kwaaltjes kunnen dus met vlagen komen. Ik heb dat al die tijd ook gehad. Dan lag ik dagen te spugen en kon ik zowat mijn bed niet uitkomen van vermoeidheid. En dan was dat weer weg en voelde ik me een stuk beter. En dan opeens heb ik wel weer een dag dat ik misselijk en moe ben. Maar daar maak ik me nu niet meer zo druk om.

 

Mocht je je toch erg onzeker voelen, bel gewoon het ziekenhuis. Ze zeiden tegen mij dat het ook niet prettig was als ik zo onzeker was, dus dat ik gewoon langs mag komen voor een echo. Misschien zijn ze bij jou ook wel zo meegaand!

 

 

 

Succes en in ieder geval. En natuurlijk gefeleciteerd met je zwangerschap.

Geplaatst

Tobee, hier nog iemand die bijna geen kwaaltjes heeft. In het begin heb ik wat last gehad van mijn borsten. Soms ben ik moe, maar lang niet altijd.

 

Ook ik ben hier soms wat onzeker door, maar ik weet ook dat er zat vrouwen zijn die geen kwaaltjes hebben en toch een gezond kind krijgen.

 

 

 

Ik heb woensdag mijn 2e echo, daar ben ik wel weer zenuwachtig voor.

Geplaatst

Tobee? Iedere zwangerschap is anders. Mocht jij nog een keer zwanger worden dan kan het zijn dat je de hele dag half spugend boven de pot hangt.

 

Het zegt helemaal niets over hoe het daarbinnen gaat.

 

Bij Bo had ik eigenlijk ook geen klachten in het begin, later werd ik pas heel erg moe. Ik begreep er werkelijk niets van. Ook geen last van mijn borsten ofzo. Weet je? Op een gegeven moment merk je vanzelf aan kleine dingetjes dat je zwanger bent en tot die tijd zul je het moeten doen met de echo's.

 

Dus gewoon bellen en vragen of je eerder kunt komen!

 

 

 

Liefs,

 

Vanessa

Geplaatst

Hoi Tobee

 

 

 

Super dat je zwanger bent,en ik snap je onzekerheid ben zelf nu zelfs nog onzeker en ben bijna 17 weken zwanger

 

iedere zwangerschap is anders wat de andere dames ook al zeggen

 

probeer er van te genieten

 

 

 

Groetjes Elvira

Geplaatst

lieve meid

 

 

 

dat gevoel van onzekerheid herkent denk ik iedereen wel, moet zeggen dat ik ook tijdens de zwangerschap dagen had dat ik nagenoeg niets voelde, daarna kwam het weer terug, het ging op en af zeg maar.

 

Ben bang dat je tot aan de eerste echo niets meer kunt doen als 2x bloed laten prikken (met minimaal 72 uur ertussen) om te zien of je hcg mooi stijgt maar het is maar de vraag of men hieraan mee wil werken...

 

 

 

succes!!

 

 

 

liefs

 

Babeth

Geplaatst

Toobee, ik kan je helaas geen moed inpraten, want ik zit met hetzelfde.

 

Inmiddels heb ik al meerder verhalen gehoord en gelezen van meiden die ook helemaal niks voelden, dus daar pin ik me nu maar wat aan vast.

 

 

 

Succes meis!

Geplaatst

Lieve meiden,

 

 

 

Heel erg bedankt voor jullie verhalen. Het geeft me echt een goed gevoel.. Natuurlijk neemt het het gevoel van onzekerheid niet weg maar steun geeft het zeker. Het is ook allemaal zo spannend!

 

 

 

Je hoopt gewoon dat alles goed gaat en bent zo bang dat je weer een teleurstelling te verwerken krijgt dat je (in ieder geval ik) snel van slag raakt. Ik denk dat vele van jullie dat wel zullen herkennen... (helaas..)

 

 

 

Ik had in mijn fantasieën het hele scenario al vele malen gezien. Eindelijk een positieve test en daar zat ik dan.. Hoog boven iedereen op mijn immense roze wolk waar ik dan mijn hele zwangerschap niet meer vanaf zou komen. Natuurlijk weet je ook wel dat dat allemaal fantasie is maar toch een klein roze wolkje zou wel leuk geweest zijn.. In plaats daarvan maak ik me vooral zorgen over wat ik wel en niet zou moeten voelen en of het allemaal wel goed gaat. Daar voel ik me dan weer schuldig over want ja ik zou nu toch moeten genieten?

 

 

 

Sorry meiden dat ik zou mijn gal loop te spugen maar het lucht ook wel weer een beetje op om het allemaal uit te spreken. Ik ga maandag gewoon het ziekenhuis bellen en leg ze mijn zorgen voor. Ik hoop dan dat ik dinsdag (dan ben ik vrij) langs kan komen voor een bloedtest. In de hoop dat als die er weer goed uitziet ik misschien weer wat rustiger ben en kan afwachten tot de echo.

 

 

 

Veel liefs,

 

 

 

Toobee

Geplaatst

 

Ik had in mijn fantasieën het hele scenario al vele malen gezien. Eindelijk een positieve test en daar zat ik dan.. Hoog boven iedereen op mijn immense roze wolk waar ik dan mijn hele zwangerschap niet meer vanaf zou komen. Natuurlijk weet je ook wel dat dat allemaal fantasie is maar toch een klein roze wolkje zou wel leuk geweest zijn.. In plaats daarvan maak ik me vooral zorgen over wat ik wel en niet zou moeten voelen en of het allemaal wel goed gaat. Daar voel ik me dan weer schuldig over want ja ik zou nu toch moeten genieten?

 

 

 

 

 

 

Ik geloof niet dat er onbezorgde IVF-moeders zijn... daarvoor hebben we er allemaal veel te veel voor moeten doen. In principe heb je pas echt rust als je kleine veilig en wel geboren is. En dan heb je weer zorgen van een andere aard... maar dat is dan toch weer anders.

 

Dus zorgeloos de zwangerschap door: daar geloof ik niet zo in. Maar je kan wel proberen om je zo min mogelijk zorgen te maken. En die eerste 12 weken zijn best heel moeilijk, maar probeer er toch van te genieten. Laat het allemaal een beetje over je heenkomen, dat scheelt al.

Geplaatst

He Toobee en de rest,

 

 

 

Wat herkenbaar allemaal. Ik ben vandaag 5,1 week zwanger. En ook wisselende klachten en dan ineens weer niets. Dat maakt me zo onzeker.

 

Ik zeg wel eens tegen vrienden. We willen heel graag kinderen en zijn toegewezen op IVF. Maar zwanger zijn is eigenlijk helmaal geen pretje voor ons en zeker niet de eerste 12 weken. (al die onzekerheden en niets is "spontaan" of "nieuw") We weten teveel door al die procedures zijn we half Gynaecologen geworden.

 

Ik heb woensdag al wel mijn 1ste echo(5,3) al is de kans nihil dat we al een hartje horen, zien we in ieder geval iets hopelijk en dat het op de juiste plek zit! Ik twijfel ook om nog een test te doen of niet vooraf.

 

 

 

Er over schrijven met jullie lucht al op merk ik, bedankt daarvoor!

Geplaatst

Hi Tobee,

 

 

 

Ook ik herken helemaal wat je zegt, de eerste weken voelde ik van alles en van de ene dag op de andere dag was het weg. Niets geen zware borsten, buikpijn, steekjes, vaak plassen enz. Kan me herinneren dat ik tegen de IVF verpleegkundige zei, da's nou ook niet eerlijk, ben je eindelijk zwanger ga je je daar weer zorgen om zitten maken. Tot een week of 22 heb ik regelmatig gehad dat ik bleef denken was ik maar zieker.....dan wist ik dat het goed zat. ;-) Wat bij mij hielp was me opgeven voor Moeders voor Moeders, daar kreeg ik zowieso al veel positieve gedachten bij doordat ik eindelijk wat terug kon doen. Toen zij langskwam deed ze ook een test, eentje die veel minder gevoelig is dan die wij gebruiken vanuit de drogist en die was me toch positief!! Voelde me helemaal top toen zij wegging, ook door haar motiverende woorden en positieve verhalen. Kop op meid! Gefeliciteerd met je zwangerschap en geeft niets als je na al die tijd moet wennen aan het idee dat het ook eindelijk voor jou ECHT zo is en dat je vanaf nu "gewoon" zwanger bent ;-))

 

 

 

Hou je taai!

 

 

 

Liefs

 

Cjee

Geplaatst

Hoi Toobee,

 

 

 

Wat een herkenning in je verhaal! Ik ben ook heel erg onzeker geweest, was heel druk met denken en voelen wat ik allemaal wel niet moest voelen. Dacht er veels te veel over na en dat maakte me super onzeker. Wat mij heel erg goed heeft gedaan is een extra echo ter bevestiging. Ik heb m'n verhaal verteld tegen de gyn en ze besloot gelukkig direct om een echo te maken. Hierdoor was ik gerustgesteld, was nog wel wat onzeker, maar gelukkig een stuk minder!

 

 

 

Gefeliciteerd met je zwangerschap en hopelijk wil je gyn ook een extra echo bij je doen, rustig je verhaal vertellen en dan komt het vast goed!! Succes!!!

Geplaatst

Lieve meiden,

 

 

 

Wat een berichtjes weer! Echt erg lief van jullie. Ik ben blij te horen dat ik niet alleen ben in mijn onzekerheid en dat het er bijhoort ofzo :-)

 

 

 

Ik heb net het ziekenhuis gebeld en ze waren heel lief maar ze kunnen helaas niets voor me doen werd gezegd. Een echo is te vroeg wat een hartje zien dat kan nu nog niet. Bloed prikken was ook niet echt een optie want ze kunnen niet zeggen of het hoger was en nu aan het zakken is (als het niet goed is) of dat het prima doorstijgt. Wat het is natuurlijk veeel hoger dan die 195 die ik als laatste had laten meten. Ze hebben zelfs overlegd met mijn behandelend arst maar die zei hetzelfde..

 

 

 

Er zit dus niets anders op om te proberen te genieten (en dat probeer ik ook echt wel) en me te bedenken dat er zoveel meiden zijn die dan weer wel en dan weer niet iets voelen. "Gelukkig" gaat het vandaag alweer iets "beter" want ik heb af en toe wat steekjes in bij borst /rond mijn tepels en weer wat last van mijn onderrug. Ik ben ook best moe vandaag (heb ook heeeeel druk weekend gehad), heb niet zo'n heel goed humeur :-S en gister stonken de lasagnabladen die ik aan het gebruiken was (terwijl mijn man ze niet eens rook) En dat zijn toch best dingen die je als toch wel zwanger kan bestempelen :-) toch?!

 

 

 

Waarschijnlijk kijk ik straks hierop terug met een mooie baby in mijn armen en denk ik zie je wel.. het is allemaal best goed gekomen! (hoop ik hihi)

 

 

 

Veel liefs,

 

Toobee

Geplaatst

Hoi Tobee,

 

 

 

Hier ook iemand die constant bezig is met kwaaltjes. Ik voel ook niet veel, alleen pijnlijke borsten. Van de week kwam er een pukkel op mijn kin, ik dacht: oh nee, nu krijg ik zeker een bloeding. Of: misschien komen die pukkels van het stoppen met utrogestan enz enz. Dan weer maak ik me zorgen of ik te vroeg ben gestopt met utrogestan omdat ik allemaal verhalen heb gelezen dat de meesten langer doorgaan daarmee. En zo blijf je bezig he met doemdenken. Iedere dag is er 1 toch!

 

 

 

Groetjes Imar.

Geplaatst

Meiden,

 

 

 

Ik heb besloten om nu echt te proberen te gaan genieten. Ik heb daarom besloten om niet op de echo te wachten om moeder voor moeders te bellen maar heb net gewoon het formulier ingevuld! Ik BEN zwanger en ik wil graag helpen dus dat ga ik dan ook gewoon doen. (al knijp ik hem wel hoor voor die test van hun :-S)

 

 

 

Liefs,

 

 

 

Een Toobee die toch een beetje stoer probeert te zijn :-D

Geplaatst

Hoi toobee,

 

 

 

ik ben zo blij dat je dit onderwerp hebt aangesneden, want ik word ook gek van de onzekerheid. Ik ben steeds zo bang om ongesteld te worden. Ik zou ook zo graag de echo eerder willen hebben, maar weet dat je dan het hartje toch nog niet hoort kloppen. En mijn hcg is nooit geprikt dus geen idee of het goed is.

 

Ik heb 30 aug mijn eerste echo en ben bang dat ik tot die tijd onzeker blijf. A.s. donderdag komt MvM bij mij en idd denk ik dan ooohhhhh als die test maar goed is.

 

Ik kan gewoon nog niet blij zijn dat ik zwanger ben. Wel heb ik pijnlijke borsten en steekjes in mijn onderbuik. Maar soms ook buikpijn bij mijn navel en dat is echt een zeurende buikpijn. Ik hoop dat we er op een later tijdstip hard om kunnen lachen om hoe we nu zijn. En het is ook wel weer logisch dat je na al die moeite nu eindelijk zwanger bent dat je als je dood bent dat je het weer gaat verliezen.

 

Nou sterkte met wachten op de echo en we moeten maar positief gaan denken dat we over 8 maanden een mooi kindje in onze armen hebben.

 

 

 

xx

  • 4 weken later...
Geplaatst

Hoi Sandie,

 

 

 

Mag ik je wat vragen, je schrijft dat je na 7 wk ook weinig tot geen klachten meer had, maar daarvoor nog wel symptomen van de overstimulatie. Ik heb dat ook gehad, best heavy en ben nu bijna 6 wk zwanger.

 

 

 

Naast de moeheid en de gevoelige borsten, heb ik ook regelmatig krampen in mn buik die doen denken aan menstruatie, zeurderig.. onzeker en naar gevoel. Waren dat ook de symptomen die jij had? Ik zie ze verder niet zo veel hier... Of zijn er meiden die deze klachten toch wel herkennen???

 

 

 

Fijne zwangerschap allemaal en probeer ook te genieten!

 

 

 

Mama-Ree

Geplaatst

Fijn topic!

 

@Mama-Ree: die krampen herken ik en ervaar ik zelf juist als positief! Bij mijn 1e zwangerschap dacht ik echt dat ik ongi ging worden en bleek de test positief.Ik hoorde toen van heel veel vrouwen in mijn omgeving dat ze de eerste tijd een menstruatiegevoel hielden tijdens hun zwangerschap. Deze poging was ik er dus op bedacht, en kreeg ik dat gevoel al lichtjes vanaf wd 4/5. Ik vermoed dat toen de innesteling begonnen is. Zolang ik die krampen blijf voelen en geen bloed verlies, geeft het mij dus juist het gevoel dat het goed zit.

 

 

 

BIj mij morgen de MvM test, spannend!!!

  • 2 weken later...
Geplaatst

Hoi toobee,

 

Herkenning herkenning herkenning. Ik men nu precies 5 weken zwanger en voel helemaal niks... Ik kan niet wachten tot de eerste misselijkheid en/of pijnlijke borsten zich aandienen....

Kom maar op, dan geloof ik het tenminste...

 

Zet hem op!

surf

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden