En dan....ICSI

[li80]

@sneeuwwitje, wij zitten in hetzelfde schuitje als jullie. Het zaad van mijn man is zo slecht dat icsi alleen nog mogelijk is. Jullie hebben nog een heel traject te gaan kwa onderzoeken. Wij zijn klaar met de onderzoeken voor de icsi, in eind november gaan wij starten. Voor ons is het ook allemaal nieuw. Erg spannend....

[mermaid]

Hoi Sneeuwwitje, het is heel herkenbaar wat je beschrijft. Wij zitten in dezelfde situatie, alleen een stapje verder. We hebben er al een soort van halve poging opzitten. Ik heb al een hormoonkuur achter de rug, maar het bleek onvoldoende effect te hebben. In november gaan we weer verder, want in oktober hebben we een korte vakantie gepland en die willen we gewoon nemen! Ik zag vreselijk tegen al die onderzoeken op, maar het is me achteraf allemaal reuze meegevallen. Ik wil je heel veel succes wensen!

 

Gisteren gebeld met het zkh en te horen gekregen dat we de volgende ronde Puregon mogen gaan spuiten. Heeft iemand daar ervaring mee? De vorige ronde zat ik aan de Decapeptyl en Menopur.

 

 

 

liefs, Mermaid

 

 

 

 

 

 

 

liefs,

 

Mermaid

[sneeuwwitje]

Mijn man en ik hebben gisteren veel gepraat over ICSI.

 

Hij vind het allemaal erg heftig, en oneerlijk.

 

Hij heeft slecht zaad en ik moet al die "troep" in mezelf gaan spuiten.

 

Zeker nu hij gisteren las dat er eenzelfde medicijn gebruikt word als bij uitgezaaide prostaat kanker.

 

We hebben een afspraak gemaakt, dat we 1 poging gaan doen, en daarna beslissen of we verder gaan.

 

Heb ik erg veel bijwerkingen of is het voor hem nogsteeds echt te heftig, dan stoppen we.

 

Is het "mee gevallen" dan gaan we door.

 

Ik vind dit een erg moeilijke beslissing, ben namelijk helemaal klaar voor alles wat ICSI met ons gaat doen, maarja we moeten het natuurlijk wel samen doen.

 

Misschien als hij er echt niet meer mee om kan gaan dat ik zoveel medicijnen moet spuiten, kunnen we nog over gaan tot ICSI in eigen cyclus, want ik had gelezen dat de medicijnen/hormonen dan veel minder zijn.

 

Maar we hopen natuurlijk gewoon (al is het misschien onrealistisch, hoop doet leven) dat onze eerste poging gewoon raak is!

[vlinder27]

Hoi meiden,

 

 

 

Ben ff een tijdje niet geweest. Soms is het ineens heel moeilijk, en daarna zie ik het weer veel positiever in. Ik heb geprobeerd even niet aan behandelingen etc te denken en heb me geconcentreerd op het stoppen met roken omdat ik heb gelezen dat het de behandelingskans vergroot en omdat ik sowieso moet stoppen. en aangezien het ineens heel snel gaat wil ik er echt mee gestopt zijn voordat we gaan beginnen. meiden nog bedankt voor alle steunende berichten

 

 

 

Sneeuwwitje,

 

 

 

Dan lopen we ongeveer gelijk, wij moeten 21 september terug. het is niet te omschijven wat er allemaal op je afkomt. Als het goed is dan zijn we na 21 september helemaal klaar met alle onderzoeken en kunnen we beginnen. Ik zit alleen te denken om het een maand op te schuiven omdat ik nu aan het stoppen ben met roken. Ahhhh nou ja het gaat eigenlijk best goed maar wil niet etveel stress hebben als we gaan beginnen. en sneeuwwitje ik begrijp dat je man er tegenop ziet, dat had de mijne ook, maar geef het maar wat tijd misschien trekt hij later wel bij. het is ook niet niets allemaa. Ik wens je heel veel succes!

 

 

 

Moedeloos,

 

 

 

Wat oneerlijk he? dat door een operatie een hele droom zo moeilijk gemaakt wordt. Ik weet nog goed toen wij het te horen kregen, teleurstelling, boosheid van alles gaat er door je heen. Ik hoop dat de TESE behandeling meer succes heeft en heel veel succes met deze behandeling. Is dit een erg ingrijpende behandeling voor je man?

 

 

 

Mermaid,

 

Wat ontzettend klote zeg! (sorry voor taalgebruik ) Betekent het dat 2 follikels niet voldoende zijn om verder te gaan? Gaan jullie nu verder voor een volgende behandeling?

 

 

 

Liefs vlinder

[mermaid]

Hoi allemaal,

 

 

 

Bij ons staat alles momenteel op een laag pitje, even een maandje niks en dan in november weer starten. Ik ga er nu wel wat relaxter in dan de vorige keer, toen had ik geen idee wat ons allemaal te wachten stond. We hebben het aan niet zoveel mensen verteld, maar je merkt wel dat het behoorlijk indruk maakt op degenen aan wie je het vertelt. Het is ook allemaal behoorlijk heftig! Ik merk ook dat ik er zelf meer behoefte aan heb om erover te praten dan vriendlief. Misschien is dat iets wat bij vrouwen hoort.

 

 

 

Sneeuwwitje: Blijven hopen hoor! Positief denken! Fijn dat jullie er samen over kunnen praten, dat scheelt wel. Ik wens jullie veel succes en weinig bijwerkingen!

 

 

 

Vlinder: Die emotionele achtbaan is heel herkenbaar. Wij hebben net een proefritje gehad... We mochten wel door met 2 follikels maar de kans dat het dan lukt is heel klein en je hebt meteen een volle poging achter de rug. Nu hebben we dat nog niet en we hebben dus nog 3 tegoed. We willen alle kansen gebruiken die we kunnen benutten! Was wel even slikken en wel heel rationeel, maar nu voelt het goed. Tip: Ik ben een paar jaar geleden gestopt met roken dankzij het boek van Alan Carr...

 

 

 

Succes allemaal weer!

 

 

 

groetjes,

 

Mermaid

[sneeuwwitje]

Donderdag moesten we om 11:10 uur bij de gyneacoloog zijn, we waren al 10 minuten te vroeg, en de gyneacoloog bleek ook nog eens een half uur te zijn uitgelopen, dus dat werd een tijdje wachten.

We hebben de gyneacoloog verteld dat we de behandelingen willen gaan doen, en het liefst zo snel mogelijk. De gyneacoloog was er postief, en heeft gelijk de boel opgestart. Er moeten bij mijn man nog 2 onderzoeken worden gedaan, en als die goed zijn dan gaan we beginnen!

1 van die onderzoeken is een bloedonderzoek (iets met de chromosomen) en dat is hetgene wat het langst gaat duren. Donderdag is gelijk zijn bloed geprikt en dat is nu naar Nijmegen, en over ong. 6 weken krijgen we daar de uitslag van.

Het 2e onderzoek is naar de Uroloog, waar we komende dinsdag om 10:30 uur een afspraak hebben.

Ik heb alvast 2 brieven mee gekregen, 1 receptenlijst voor mijn medicijnen (tis een hele waslijst) en 1 brief met een telefoonnummer dat ik moet bellen zodra we de uitslag hebben. Dan kan ik 2 afspraken maken, 1 om mijn baarmoeder te laten opmeten, en 1 voor een prikinstructie.

 

Ik heb het donderdag avond ook aan mijn danspartner verteld, dit vond ik erg moeilijk, want we hebben een heel hecht partnership, en het heeft natuurlijk wel heel veel invloed om mijn "danscarrierre". Hij schrok wel, maar nam het heel erg goed op, na veel gepraat, en een paar dagen denken heeft hij besloten met mij te blijven dansen, en tijdens een eventuele zwangerschap heel netjes op mij te wachten, en na de bevalling weer de wedstrijden op te pakken, wat een lieve danspartner heb ik toch!

 

En ook heb ik het gisteren op mijn werk aan mijn leidinggevende, en aan 1 collega verteld. (de rest van mijn collega's heb ik weinig mee) Ik moet namelijk dinsdag mee naar dat onderzoek, en ik werk op dinsdag, maar die onderzoeken kunnen niet op een andere dag. En sowieso zullen ze het moeten weten als ik straks cyclusgebonden terug moet naar het ziekenhuis, dus dat kunnen we maar vast gehad hebben. Ze reageerde heel begripvol, alleen waren dit 2 assistenten, want mijn echte leidinggevende was afwezig, dus moet ik dinsdag nog een keer (smorgens voordat ik weg moet)

[vriezen]

Hoi Sneeuwwitje,

Het is ook heel veel wat op je afkomt. Maar alles gaat stap voor stap. Moeten jullie echt wachten op de uitslag van het chromosoomonderzoek? Wij hebben afgelopen vrijdag te horen gekregen dat er geen afwijkingen waren in de chromosomen maar we waren al wel begonnen met de icsi. Morgen heb ik zelfs mijn punctie al!

Het onderzoek bij de uroloog stelt niet zo veel voor. Vragen beantwoorden die je al tig keer beantwoord hebt, even een echo en je staat weer buiten. Negen van de tien keer komt er niets uit dat onderzoek.

Fijn dat je danspartner op je wacht. En goed dat je het aan je leidinggevende wilt vertellen. Het kweekt zo veel meer begrip is mijn ervaring.

Succes de komende tijd!

Groetjes Vriezen.

[sneeuwwitje]

Hoi Vriezen,

 

Ja wij moeten echt op de uitslag wachten, maar dat geeft ook niet zo... vind het nu toch allemaal al wel snel gaan, dus nog 6 weekjes om ons rustig voor te bereiden.

[vlinder27]

Hoi meiden,

 

Nou wij zijn vorige week naar het ziekenhuis geweest voor de uitslag van het bloedonderzoek voor HIV etc, en dat was allemaal goed. Dus ik helemaal benieuwd naar wat er nu ging komen, de vorige keer had de dokter ons verteld dat dit de laaste onderzoeken waren en dat we daarna gelijk konden beginnen, natuurlijk afhankelijk van de cyclusdag. Dus ik denk nou dat komt mooi uit want ik was net ongesteld geworden dus dan zou het over 3 weken al kunnen, en dan daarvoor de uitleg en prikinstructies.. Zat al met mn agenda klaar om het zo maar te zeggen.... Maar nee hoor er werd nog een verrassing uit de hoge hoed getoverd ! Ze was gewoon vergeten dat wij nog een chromosonenonderzoek moesten hebben ( ja wist ik veel, heb er wel eens op de site over gelezen, maar ik wist niet dat iedereen dit moest doen ) dus kunnen nu nog 2 a 3 maanden gaan wachten voordat we gaan beginnen... ik vind het zo oneerlijk en zo onzorgvuldig van haar !!! Hoe kan je dat nou even vergeten te doen, alle andere onderzoeken zijn al gedaan en ze komt hier echt op het laatste moment mee en 3 maanden is natuurlijk heel wat anders dan gelijk beginnen, het wordt waarschijnlijk volgend jaar... Pfffff nou ik moest het even kwijt hoor.

Dus sneeuwwitje ik ga gezellig met je mee wachten.. heel fijn dat je danspartner op je wacht en er begrip voor heeft en hetzelfde voor je collega's ! is wel heel belangrijk hoor ! Ik heb het ook aan mijn leidinggevende verteld en die reageerde er gelukkig ook goed op, en aan een paar collega's waar ik goed mee omga. Iedereen is erg begripvol.

[Karin81]

Hey Vlinder,

Wat een vreselijke tegenvaller! Je wordt helemaal gek van al dat wachten. Je moet het ook allemaal net maar weten.

Las in een vd topics trouwens dat iemand al wel was begonnen voordat ze uitslag van dit onderzoek hadden maar weet niet of dit gebruikelijk is. Als dat bij jouw ziekenhuis zo was had ze dat vast gezegd.

Sterkte met deze domper.

Groet Karin

[Boogschutter6]

Hallo allemaal,

allereerst iedereen heel veel succes met wat komen gaat!!

Wij zijn afgelopen week bij de gyn geweest en die heeft ons doorverwezen naar een ander ziekenhuis. Mijn vriend heeft erg weinig zaad. Hoogst waarschijnlijk komen wij in aanmerking voor ICSI.

Binnen nu en 2 weken krijgen we een oproep voor het eerste gesprek. Heel spannend allemaal!! Heb geen idee wat ik kan verwachten.

Is er iemand die mij kan vertellen wat ongeveer de tijdsplanning is vanaf het eerste gesprek tot het daadwerkelijke begin met ISCI.

En die hormonen......wat zijn jullie ervaringen hiermee? Zie daar best wel tegenop.

 

Groetjes!!!

[Gast Paula]

Hoi Boogschutter,

 

De ervaringen over de hormonen wisselen een beetje. De een heeft er niet zo veel last van, de ander komt makkelijk gewicht aan en heeft toch wat humeurprobleempjes. De Tijdsplanning is echt afhankelijk van het ziekenhuis waar je heen gaat. Welk ziekenhuis is dat?

 

In ieder geval heel veel succes!

[Boogschutter6]

Wij zijn doorverwezen naar het ziekenhuis in Zwolle.

Hoe hebben jullie de punctie ervaren???

[vriezen]

Hallo boogschutter6. Er komt veel op jullie af he. Met zwolle heb ik geen ervaring. Wij hebben januari 2010 voor het een test laten doen via de huisarts en zijn aan de hand daarvan doorgestuurd naar het ziekenhuis. Daar konden we pas in april voor het eerste gesprek terecht. Nu is het inmiddels september en heb ik gisteren mijn punctie gehad. Meestal gaat er dus wel wat tijd overheen.

Wat betreft de punctie, het is zeker goed te doen wat mij betreft. Volgende keer (die er natuurlijk niet komt omdat het deze keer gewoon raak is haha) zou ik er niet meer zo zenuwachtig voor zijn. probeer alles op je af te laten komen en het stap voor stap te doen. Op de hormonen reageert iedereen anders. Mij valt het tot nu toe allemaal mee.

 

Heel veel succes in dit traject!!

Groetjes Vriezen

[T.K]

Boogschutter6; Laat het inderdaad op je afkomen. Pieker er niet te veel over. Veel succes.. En ik hoop dat je snel je afspraak krijgt..

(Makkelijk gezegt hoor)..

Ik wacht ook al een tijdje om te beginnen...

Nu mag ik bijna aanmelden spannend...

 

Groetjes T

[sneeuwwitje]

Gisteren waren we bij de uroloog. Mijn man blijkt verder gezond, dus dat is mooi. Maar helaas trekt de uroloog het in twijfel of het zaad van mijn man wel goed genoeg is voor reageerbuis-bevruchting zoa ls hij het noemde. Het sprak zelfs voorzichtig uit dat er misschien een TESE nodig zou zijn. Nieuwe klap dus. We hebben nog niet de tijd gehad om het er over te hebben samen, maar ben bang dat mijn man dat te ver vind gaan, en het niet doet :S

[Karin81]

Hoi Sneeuwwitje,

Wat een teleurstelling en wat zal dat een schok zijn. Er zijn inderdaad nog mogelijkheden, ik hoop dat je man, als hij van de schrik is bekomen, hier open voor staat.

Heel veel sterkte,

Groet Karin

[Boogschutter6]

bedankt voor de reacties......moet het idd maar gewoon op me af laten komen. Wel raar allemaal, het wordt in een keer zo serieus....

T..heel veel succes..fijn dat je je bijna mag aanmelden.

sneeuwwitje..wat is een TESE? Veel sterkte in ieder geval. Hoop dat jullie er samen goed over kunnen praten.

 

Gr Boogschutter

[sneeuwwitje]

@boogschutter6:

 

Ik neem even een klein stukje over uit het boek open zenuw om TESE uit te leggen.

 

TESE: (Testiculaire Sperma-Extractie) Onrijpe zaadcellen worden operatief uit de teelbal gehaald door een stukje weefsel (een biopt) te nemen. Daarna kunnen de zaadcellen voor ICSI worden gebruikt.

[Huisje]

Ook ik ben nieuw. Helaas heeft manlief weinig zaad, waardoor we aangewezen zijn op ICSI. Een hele klap. Dit hoorden we in augustus.Nog erger is dat we daar nog niet eens groen licht voor gekregen hebben wegens diverse factoren. De arts zei dat we hele goede hoop moesten hebben dat we de behandeling wel in mogen. Ze zou haar uiterste best doen voor ons... Ondertussen gaan de onderzoeken gewoon verder(dus geen extra wachttijd) nu wordt een chromosomenonderzoek uitgevoerd en getest op hiv e.d. Ik heb dus wel veel hoop dat we volgend jaar starten met de 1e poging.

 

Moeilijk vind ik het allemaal wel. Tijdens mijn jeugd wist ik al dat ik een gezin wilde. Die wens groeide alleen maar. Het besef dat nog geen 50% daadwerkelijk bevalt van een kind is best hard. Het idee dat de kans aanzienlijk is dat ik geen kind krijg is zeer pijnlijk.het vreet gigantisch aan mij. Natuurlijk probeer ik het positief te blijven, maar sommige momenten is dat knap lastig!

 

Gelukkig heb ik een lieve echtgenoot met wie ik er goed over kan praten.

 

Hebben jullie ervoor gekozen er met veel mensen over te praten? Wij juist niet, want ik wil er niet voortdurend mee bezig zijn. Alleen mijn schoonouders weten het en onze beste 2 vrienden. Dar laten we het ook bij. Wel moeilijk is het soms als er gevraagd wordt hoe het is, dat ik moet zeggen dat het goed gaat en ik dan ondertussen denk: pokkezooi! Als de 1e poging start, zal ik het mijn werkgever wel laten weten. Dan kan ik het moeilijk achterhouden.

[Karin81]

Beste Huisje,

Welkom hier op het forum.

Huisje, boompje..... . Ja ik ken het, enigste ambitie in mijn leven was moeder worden en dan zo'n klap. Wij hebben in april te horen gekregen dat het zaad van mijn man wel goed maar niet voldoende was. Dus ook icsi. In oktober gaan we met de eerste behandeling starten. Ik ben nu wel weer wat positiever omdat ik ergens naar uit kan kijken maar al het wachten valt wel zwaar. Ik ben wat makkelijker in het vertellen geworden, heb ook wat mensen om me heen die hetzelfde hebben meegemaakt en dat is ook wel fijn praten. Ben ook maar weer met een studie begonnen om plan B, een carriere, achter de hand te houden.

 

Ik wilde het eerst ok stil houden, meer met de hoop dat ik alsnog naar evt. 10 wk. zwangerschap met het blijde nieuws kon komen. Het hele gebeuren heeft me echter zo aangegrepen dat ik het bij sommige mensen gewoon kwijt moest. Het levert ook veel begrip op en dat is fijn. Ik denk dat je zelf steeds beter weg vindt in wie wel en wie niet vertellen. Bij sommige heeft het gewoon geen zin. Misschien ook nog tipje voor jou: het boek 'open zenuw' (even googlen) dit boek gaat over deze situaties.

 

Heel veel sterkte met het wachten, en houd ons op de hoogte.

[Huisje]

Karin81, bedankt voor de reactie.ik ga het boek in ieder geval bestellen!

[sneeuwwitje]

Ik vond het ook een erg fijn boekje om te lezen.

Gewoon lezen hoe andere er mee om gaan, heeft mij wel geholpen bij een aantal keuzes.