Ga naar inhoud

De pauzemeisjes


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

loop ook nog steeds bij de diëtist. 8 december weer afspraak. Het is tot nu toe steeds gelijk gebleven en niet meer aangekomen, dat is dus al gewonnen. Heb de laatste paar weken wel wat minder trek in veel eten. Pak nu kleinere porties.

Volgens de laatste bloeduislagen ben ik zo gezond als een visje, schildklier, lever, goede en slechte chollesterol. Dus over die extra kilo's maak ik me ook niet extreem zorgen, vind mezelf alleen iets minder mooi en kleding kopen is een crime. Ach de een heeft een haakneus de ander hamertenen, ik een kilo of 20 teveel hihi. Zo hebben we allemaal wel wat.

  • Reacties 14,8k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

  • Sylvino

    2429

  • Henne

    1317

  • witje

    1306

  • Meiske74

    1237

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Zo even een aanvulling op mijn vorige post, lag op de bank maar dat werkte even niet met typen.

Ik heb de dietist even stopgezet toen ik begon met spuiten ik probeer ook op te letten maar soms heb je wat extra wilskracht nodig. Ben ook nog steeds ontzettend moe en lamlendig dus dat werkt ook niet mee.

 

Ben laatst wel wezen winkelen met mijn moeder en toch weer leuke dingen gekocht waaronder 2 jurken (setjes), heb maanden met een zwart shirt rondgelopen van het bedrijf, ach het spaart ook wel geld uit wat minder kopen. Toch voel je jezelf beter als je jezelf aankleed. Vandaag trouwens de hele dag in een grijs joggingpak rondgelopen....heerlijk. Geen make-up, haren los en niets mee gedaan.

 

Sandra ik koop altijd bij Bandolera of Claudia Strater. Zomerdingen meestal bij de H&M, een paar linnen broeken voor een tientje die je einde zomer kan weggooien omdat de binnenkant van je benen helemaal kapot is, de broek dan.

 

Moet zeggen dat ik wel zekerder ben en gelukkiger dan met maatje 36. En ja iedereen heeft wel iets, mijn motto leven en laten leven....

 

Esther wij hebben niet bewust gewacht met trouwen maar het kwam er niet van. Sinds 1995 bij elkaar en sinds 1997 verloofd maar als wij toen getrouwd waren hadden we het denk ik niet gered. Zodoende je ouder wordt leer je.

Het zou bijzonder zijn als jullie het idd nog eens overdoen maar waarom wachten tot 12.5 jaar. Gewoon doen, met 9 jaar is het net zo bijzonder als met 10 jaar. Carpe Diem, je leeft nu.

 

Ga weer op de bank hangen en een slechte film kijken......

Geplaatst

Tja...waarom wachten tot 12,5 jaar...weet ik eigenlijk niet. Kom uit een vrij nuchter gezin...doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg zeg maar. Maar waarom eigenlijk niet...wie weet volgend jaar juni?

Ik ben 1,68 en weeg ong 71 kilo. Ik heb mezelf al een 1,5 jaar niet gewogen. Ik heb vroeger anorexia gehad en vervolgens boulimia en opzich ben ik daar wel vanaf maar ik ben gestopt me te wegen. Ik kom nog periodiek bij een psycholoog, speciaal voor vrouwen met een eetprobleem, en daar wordt ik nog gewogen maar ik weet dus zelf mijn gewicht niet exact. Die 71 kilo is wat ik woog toen ik daar kwam en ze verteld het me als ik aankom. T.n.t. is dat nog niet gebeurd. Ik merk dat ik heel erg behoefte heb aan regelmaat in mijn eetpatroon. Ontbijt twee boterhammen, een tussendoortje van niet meer dan 150 kcal, tussen de middag drie boterhammen en s'middags weer zo'n tussendoortje en s'avonds warm eten. En dat heb ik een poos afgewogen dus ik weet nu zo ong wat ik aan warm eten kan eten. En dan s'avonds nog een tussendoortje. Hiermee blij ik stabiel en kom ik niet aan. Afvallen zou kunnen, dan zou ik moeten gaan letten op broodbeleg etc maar daar begin ik niet aan. En zoals vanavond hebben we filmpje gekeken samen, dan eet ik gewoon wat chips, toastjes en hapjes en een lekker wijntje. Maar al met al ben ik er wel altijd heel bewust mee bezig eigenlijk, ook niet prettig hoor. Ik wilde dat ik me niet altijd zo druk hoefde te maken...heerlijk als je zoals jullie lekker kunt relativeren!

En verder ben ik wel een beetje een tuttebel hoor...wat uiterlijk betreft. Beetje pietje precies zeg maar. Maar dat komt ook voort uit een stukje onzekerheid.

 

Sandra...fijn dat je eerste werkdag mee is gevallen. Jouw collegae weten waar je de afgelopen periode mee bezig bent geweest hé? Vond je het niet moeilijk om alles te vertellen? Jij werkt toch ook in de zorg, met dementerende ouderen in een verpleeghuis? Ik heb ook een jaar of vijf in een verpleeghuis gewerkt, o.a. ook op pg afdelingen. Ik vind het altijd leuk om te lezen dat je hier zo enthousiast over bent, een kunst opzich hoor om dat vol te houden, ik kon het niet!

 

Sylvie hoezo hadden jullie het niet gered als je in 1997 was getrouwd...?? Vanwege heftige dingen die jullie hebben meegemaakt?

Achteraf zijn wij ook heel jong getrouwd, ik zou het niet direct aanraden...maar uiteindelijk is alles in orde gekomen en zijn we happy!

 

Zo...ga mijn bed opzoeken, morgen druk dagje voor de boeg.

Ik heb trouwens zeven dagen vakantie nu, heerlijk hoor!

Fijn weekend allemaal.

Geplaatst

Hoi Esther,

 

vindt het bijzonder en knap dat je er zo open over kunt praten of schrijven in dit geval. Dat is toch wel heftig lijkt me wat je dan allemaal meemaakt. Voedsel is een rode draad door het leven je wordt er elke dag mee geconfronteerd dus petje af dat je hier nu goed mee omgaat en ook, zoals ons, kunt relativeren.

We hebben allemaal onze onzekerheden dus daar ben je niet alleen in.

 

Wat ik bedoel met dat wij het niet gered zouden hebben is dat wij verschillend in het leven staan en daar na lange tijd een middenweg in hebben gevonden. Ook totaal anders opgevoed en een andere kijk op dingen. Ik heb rond 2002 een hele zware depressie gehad en hij begreep dat niet, hij is nogal optimistisch wat een prachtige eigenschap is maar soms moet je ook realistisch zijn. We kunnen nogal een explosieve relatie hebben en hebben elkaar toen we wat ouder en wijzer waren de ruimte gegeven om hier mee om te gaan. Heb zelf ook lang bij een psycholoog gelopen en samen hebben we dit ook 1 jaar gedaan na de eerste mk. We hebben ook samen een bedrijf en dat is soms moeilijk om grenzen te stellen en dat hebben we geleerd.

Betekent wel dat tijdens het spuiten van hormonen bij mij alle remmen los gaan en we wat afstand nemen anders vliegt het servies door het huis. Ben nogal opvliegend en met hormonen is dit dodelijk.....:-)

 

Ik ben ook een perfectionist en controlefreak maar door goede coaching/managementcursussen en praten met een psycholoog (kan ik iedereen aanraden) heb ik een goede middenweg gevonden, godzijdank.

 

Dadelijk naar Helmond moeder opzoeken en een vriendin ophalen die komt logeren.

 

Fijne dag allemaal en Esther geniet van je vakantie.

Geplaatst

Zo, daar er worden hier weer flink wat levenservaringen uitgewisseld.

Wat mijn gewicht betreft, ik herken me in Esther haar verhaal...zegt wel genoeg denk ik.

Pas sinds in m'n nieuwe relatie zit, ben ik weer echt gaat eten. M'n lichaam heeft qua energieverbranding flink in de pauze stand gestaan tussen m'n 18e en 33e.

Nu ik "normaal" eet en weer aan de hormonen zit en gestopt ben met roken ben ik in 5 jaar tijd 12 kilo aangekomen.

De stijgende lijn van Spaatje komt dan ook dicht in de buurt van mijn stijgende lijn.

Momenteel zit ik ook in maat 38/40 en ik wil heel graag weer terug naar maat 36. Maar ja, ik loop ook al aardig richting de 40, dus het wordt wel steeds moeilijker.

Als we een punt gezet hebben achter onze behandelingen, dan wil ik er ook weer keihard aan gaan werken.

Dan heb ik in ieder geval iets waar ik nog wat controle over heb.

 

@ Eshter en stoer, ja dat was ik best altijd wel, maar dan alleen door me stoer te kleden hoor. Daarachter zat net als jij een perfectionistisch meisje met ongelooflijk veel onzekerheden wat het lichaam betreft. Door m'n werk ben ik me wat klassieker gaan kleden, maar het liefst trek ik wat aan wat een ander niet zo snel zou doen. Gewoon een beetje opvallend.

 

@ Babeth, vanmiddag gaan we even naar m'n ouders om te kijken hoe hij is. Morgen wordt ie al gekatheteriseerd, dus dat is lekker snel.

Ik rij ze naar het ziekenhuis toe want m'n moeder kan geen autorijden. Ben benieuwd hoe het allemaal zal gaan. Als ie maar goed geholpen kan worden dat is het allerbelangrijkste.

 

Meiden fijn weekend allemaal en voor degenen die vakantie hebben...prettig weekend!!!!!!!

Geplaatst

Het valt me wel op dat we allemaal toch al een behoorlijke portie 'levenservaring' achter de rug hebben....en dan ook dit er nog bij.... Ieder huisje heeft zijn kruisje, maar soms lijkt het stiekem toch echt alsof er bij bepaalde mensen veel meer dan één kruisje op dat dak staat. Laat in ieder geval dan één kruisje veranderen in een ooievaar meiden...ik hoop het echt zo voor iedereen.

Geplaatst

Mart veel succes morgen, wat gaat dat allemaal snel zeg dat dat nu al allemaal gebeurt.

Moet hij daarna blijven of meteen naar huis?

Sterkte.

Geplaatst

Kan me helemaal vinden in wat je zegt henne...ieder huisje heeft zijn kruisje. En misschien krijgt de 1 wat meer in zijn/haar rugzak dan de ander maar och...ik denk zelf eigenlijk (zonder dingen te willen bagetaliseren of andere mensen pijn te willen doen of zonder lijdzaam te zijn) dat ik niet meer op mijn bordje krijg dan dat ik kan händelen. Draagkracht...draaglast zeg maar. Soms wel wat uit balans hoor, maar wel te doen.

In mijn werk zie ik ook zoveel verdriet (werk op een chirurgische afdeling waar de meeste patienten die er liggen kanker hebben), ik denk dat iedereen echt zijn pakje aan krijgt. Is het nu niet dan later?

Over het algemeen vind ik het leven zo bijzonder om te leven met al zijn (kleine en grote) ditjes en datjes.

Sylvie...heftig hoor als je twee zulke verschillende persoonlijkheden bent en toch samen blijven knokken, respect! Het ontbreekt je trouwens niet aan zelfkennis...gezien dat vliegende servies :)!!! Zul je vast geen duur servies hebben? Ik heb alleen maar wedgwood, wordt een beetje kostbare geschiedenis!

Maar zonder gein, bijzonder dat jullie bij elkaar zijn gebleven, geniet ervan!

Mart, hoe is het met je vader gegaan vandaag? Heftig allemaal hoor, m.n. als het over het hart gaat. Het is toch onze motor hé! Ik heb het afgelopen jaar veel op cardiologie gewerkt, herkende dus e.e.a. in wat je vertelde vanuit mijn werk. Toch is het zo dat mensen na zo'n catheterisatie vaak enorm opknappen! Ik hoop dat dat bij jou vader ook het geval is. Spannende dag dus morgen voor jullie. Hoe zijn je ouders eronder?

Maar meis... 1 dingetje, je zegt dat je, als jullie een punt hebben gezet achter de behandelingen, je keihard aan je gewicht wilt werken omdat dat in elk geval iets is wat je onder controle hebt...! Het klinkt misschien bedillerig maar is dat niet juist je valkuil? Beetje eng om dat te lezen hoor gezien waar je vandaan komt wat je verleden met eten betreft. Het klinkt o zo herkenbaar maar lost niks op!

Wanneer gaan jullie precies weer starten? Heb je al data?

 

Wij gaan woensdag weer, zie ik er zo naar uit. Het lijkt me heerlijk om weer data te hebben, iets waar je naar toe kunt leven.

Ik ga nog even verder lezen en dan een hapje eten. Vanavond zes man visite, gezellig. Ik hoef pas vrijdag weer te werken, ga dan de nachtdienst in. Morgen haal ik twee nichtjes van vier op, die komen logeren. Lekker het bos in met ze en ze wilden koekjes bakken.

Tot snel! En een fijne avond iedereen!

Geplaatst

Hoi lieve meiden

 

jeetje, ik wordt gewoon even helemaal emotioneel van hetgeen ik hier allemaal lees, en niet mdat ik er verdrietig van wordt maar ik vind het zó enorm bijzonder hoe hier het eea. met elkaar uitgewisseld wordt. En als ik het zo typ dan klinkt het alsof het over onbenulligheden gaat maar meiden, het is niet niks wat hier gedeeld wordt met elkaar. Vind het zo bijzonder mooi, diep respect voor ons allen!!!

 

Esther, ik werd even stil van je woorden, dat je datgeen op je bordje krijgt dat je kunt händelen, ik denk het ook, tenminste laat ik het zo zeggen, ik denk weleens, stel je voor dat die en die hun kinderen op deze wijze verloren hadden, hoe zou het hun dan vergaan? Moet zeggen dat ik van te voren niet had durven denken nu zo te kunnen functioneren als ik nu doe maar ik denk wel dat we soms met bepaalde levenslessen gefontronteerd worden omdat we het aankunnen, niet om gestraft te worden zeg maar.

Het bizarre van alles is ook dat hele verdrietige situaties ook tot hele mooie relaties heeft geleid. Als ik de berichten van jou, Syvlie , en Martha lees. Ben er ook van overtuigd dat die moeilijke situaties je relatie ook juist kunnen breken of (nóg) sterker maken.

 

Martha, wat fijn dat je vader morgen gekatetheriseerd wordt, en Esther, fijn om jouw ervarngen daarmee te lezen, heel veel succes!

Henne, wat heb je je een mooie banner gemaakt!!! zo schattig!!! en ik weet niet waarom maar ik denk dat je een jongetje verwacht.

 

Meiden, ik wil jullie echt even laten weten dat ik jullie stuk voor stuk kanjers vind!

liefs

Babeth

Geplaatst

Grappig Babeth, heel in het begin was ik ervan overtuigd dat het een meisje zou zijn, maar langzaamaan is dat gevoel toch veranderd. Misschien omdat ik het voor mijn schoonvader zo fijn zou vinden als het een jongen wordt. Hij heeft al wel twee kleinzoontjes, maar die dragen zijn achternaam niet. Als wij een zoon krijgen, dan is de familielijn voortgezet en dat is nu eenmaal toch wel belangrijk. Maar eerlijk gezegd heb ik gewoon echt geen flauw idee. Volgens mijn schoonzusje kun je het soms met de 12 weken echo al zien....ben benieuwd :-)

 

En over kanjers gesproken....vlak jezelf niet uit...

Geplaatst
Zo, daar er worden hier weer flink wat levenservaringen uitgewisseld.

Wat mijn gewicht betreft, ik herken me in Esther haar verhaal...zegt wel genoeg denk ik.

Pas sinds in m'n nieuwe relatie zit, ben ik weer echt gaat eten. M'n lichaam heeft qua energieverbranding flink in de pauze stand gestaan tussen m'n 18e en 33e.

Nu ik "normaal" eet en weer aan de hormonen zit en gestopt ben met roken ben ik in 5 jaar tijd 12 kilo aangekomen.

De stijgende lijn van Spaatje komt dan ook dicht in de buurt van mijn stijgende lijn.

Momenteel zit ik ook in maat 38/40 en ik wil heel graag weer terug naar maat 36. Maar ja, ik loop ook al aardig richting de 40, dus het wordt wel steeds moeilijker.

Als we een punt gezet hebben achter onze behandelingen, dan wil ik er ook weer keihard aan gaan werken.

Dan heb ik in ieder geval iets waar ik nog wat controle over heb.

 

 

Ik snap het wel hoor van die controle....het is ook wel waar...alleen heb je ook de controle over jezelf om te zorgen dat het niet té gek wordt. Ben hem zelf goed kwijt geweest...48 kg en nog niet genoeg, diep in een dal geraakt, mezelf eruit gehaald, na wat jaartjes toch naar een psycholoog gegaan, en dankzij die man besloten dat IK het moet doen en dan IK de enige ben die mij kan helpen....en dat hielp ;-) zeker met de icsi behandelingen heel duidelijk geweest dat het echt "even" om mij gaat. Als we echt gaan stoppen wil ik er zeker weer wat af..maar zo ver laat ik het niet meer komen....

Volgens mij hebben alle meiden hier wel "iets" met controle, perfectionisme en grip....fijn om te lezen :-)

Geplaatst

Hai Henne,

 

wat een leuke foto!!! ik dacht dat jij wat dnokerder was, wat haarkleur beterft.

 

Ja wat je zegt van de familienaam.... ik wsa ook erg trots dat wij de naam van mijn man gingen voortzetten, nu wordt de naam voortgezet door ons neefje dat op komst is, overigens ook een halfaziatisch kindje; mama is Japanse.

Ik weet niet wat het was, ineens rkreeg ik dat gevoel toen ik het berichje aan het typen was, ben benieuws tzt haha

Wat betreft het geslacht, bij de kleine van mijn zwager was het overduidelijk te zien bij de echo met 13 weken, was een soort 3d echo en hij was recht vann voren gemaakt, zelfs voor een leek overduidelijk

Geplaatst

Ja Henne, leuk, dacht ook dat je minder blond was (omdat je zo slim bent, haha!) en van die trouwfoto op een afstand had ik toch een ander beeld van je. Vind je het niet erg meer dat je niet anoniem meer bent?

Geplaatst

Zo, ben ik weer!

Ik vind m'n vader er een stuk beter uitzien dan vorige week en m'n moeder was ook best opgewekt vandaag.

Ze zien er naar uit dat er nu iets gaat gebeuren en hopelijk vinden ze morgen de oorzaak.

Hij moet een nachtje blijven en dan haal ik 'm dinsdag weer op.

 

Voor wat hetgeen we hier met elkaar delen is inderdaad heel bijzonder.

En zoals is gezegd. Ieder huisje heeft z'n kruisje.

De een krijgt er heel vroeg in z'n leven mee te maken en de ander wat later in z'n leven, maar zeker is dat iedereen er mee te maken krijgt.

De hoeveelheid ellende die je kan dragen in je rugzak is dan ook niet altijd meetbaar.

Sommige mensen krijgen zoveel dingen te verwerken dat je je afvraagt hoe die ooit nog kunnen stralen en echt lachen in dit leven.

En toch gebeurd het. De ellende die men meemaakt maakt iemand vaak een mooier mens, maar met veel pijn in hun hart.

Ik heb het al veel om me heen zien gebeuren.

 

@ Esther/Spaatje, het klinkt misschien wel eng dat ik zeg het gevoel te hebben ergens controle over te willen hebben, maar dit is wel iets wat mij sterk houdt. En een terugval in m'n eetwijze zal niet meer gebeuren, daar heb ik mezelf en anderen lang genoeg mee gekweld.

Ik heb er wel van geleerd zeg maar en die stress eromheen wil ik ook absoluut niet meer.

En eigenlijk vind ik ook heel veel dingen veel te lekker om te laten staan hoor...:-)

Maar om mezelf wat fijner te voelen in m'n eigen lijf, wil ik toch echt weer een stukje slanker zijn. M'n streefgewicht is 58 kilo, maar..... voor het zover kan komen, moet ik natuurlijk de aankomende 9/10 maanden eerst nog even flink groeien. Dat is voor nu het belangrijkste en m'n lichaam zoals die nu is neem ik maar voor lief...

@ Esther, dank je wel voor je ervaringen v.w.b. de catheterisatie. Geeft me weer wat meer goeie hoop!

Vandaag ben ik gestart met de pil, 14 november lucrin en 26 november puregon -> ik volg het lange protocol dus eind december zal ik ongeveer weten waar ik aan toe ben.

 

@ Henne, leuke profielfoto, nu zie ik inderdaad dat je tóch niet zo lief bent (hihi, grapje). En een leuke banner heb je gemaakt! Een kindje met een kleurtje, dat zal voor jullie vast toepasselijk zijn....alhoewel het niet persé hoeft.

 

@ Babeth, ook jij bent een kanjer, maar je weet wel dat ik dat vind!!! En het feit dat je emotioneel wordt van hetgeen we hier met elkaar delen, zegt een hele hoop over je!

Geplaatst

Hei,

Bijzonder om de berichten van de afgelopen dagen te lezen. Het is een achtbaan. Eerst wordt henne zwanger, wat euforie teweeg brengt. Goede hoop voor alle starters daarna. Als henne het kan overkomen kan het misschien ook anderen overkomen. Hoop hoop hoop, sylvie positief. Nog meer blijdschap. HOOP. En daar denderde de achtbaan naar beneden. Ik hoop dat die nu eindelijk eens stopt en dat iedereen zwanger uit kan stappen. Bijzonder, het delen van die enorme ups and downs. Maakt dat je begint te denken, waar sta ik in mijn leven. Zie de filosofische berichten van de afgelopen dagen. Edr, je hebt me wel aan het denken gezet. Ik denk ook dat iedereen zijn portie krijgt. Ik twijfel alleen of iedereen die portie kan dragen. Maar de meiden hier zijn superdragers, mart alweer begonnen met het stratschot (pil) van poging 6. Go for it!!!!

Spaatje, dapper dat je over je controle-verhaal schrijft. Die Ik die het zelf moet doen, doet het volgens mij erg goed.

 

Sandra, hoe gaat het met je? Je ging vandaag weer werken toch? Hoe was dat? heb je fijne collega's?

Geplaatst

he girls,

 

ben ik ook weer...in het weekend niet veel achter de pc gezeten, eigenlijk helemaal niet...heb dus flink wat moeten bijlezen...

 

Mart...wat fijn om te lezen dat er nu iets met je vader gaat gebeuren...en dat je moeder en je vader ook wat opgewekter zijn is al helemaal mooi...

 

Babeth...jij bent ook een kanjer!

 

het is toch wat met het gewicht...ik ben er dus vorige week donderdag achtergekomen en zaterdag ook weer dat onze weegschaal thuis dus gewoon compleet het verkeerde gewicht aan geeft...ik maar denken dat ik mooi 76 weeg, nee...weeg dus in werkelijkheid 90 kilo...slik...da's 14 kilo meer en nu zou ik dus niet met de ivf mogen beginnen als we nu vandaag hadden moeten beginnen...

zaterdag een nieuwe weegschaal gekocht, die dus ook 90 kilo aangaf...heb dus nog 2 maanden de tijd om 6-8 kilo af te vallen...pfff...

 

ondanks dat we elkaar niet persoonlijk kennen, delen we toch heel erg veel met elkaar...de leuke, maar ook de minder leuke dingen...dat vind ik juist het fijne aan een forum...want soms kun je iets niet vertellen aan de omgeving om je heen, terwijl je het toch kwijt wilt en ik kan dat hier doen...zit ook nog op een ander forum al bijna 3 jaar nu en daar ben ik dus nog de enige die nog niet zwanger is geworden...best wel heftig, maar wel steunen elkaar desondanks toch nog steeds...

een veilig gevoel heb ik hier op het forum...ik weet dat ik hier mijn hart kan luchten, als het niet goed gaat, maar ook als het goed gaat...

 

sorry dat ik zo afkap nu, maar ik moet naar overleg...

 

liefs,

Nico

Geplaatst

Het blijf idd bijzonder hoe er hier wordt geschreven en dat stukje controle houden is voor sommige heel belangrijk vooral als je in deze achtbaan zit, voor mij ook trouwens.

 

Het namen verhaal is leuk om te lezen, mijn man heeft al een meisjesnaam bedacht bestaande uit de voornamen van onze moeders. Jeroen wil heel graag een meisje omdat hij anti sport is.....

Ja ja dames ik heb een man die niet van voetballen houdt of enige andere lichamelijke activiteit. We hebben wel jarenlang een discussie gehad over de achternaam. Ik ben de enige die mijn achternaam kan voortzetten en deze komt al bijna niet meer voor in Nederland. We hebben nu afgesproken (zelfs een discussie geweest bij de psycholoog) dat bij een meisje het Jeroen zijn achternaam krijgt en een jongen mijn achternaam. Maar eerst maar eens zover zien te komen. Ik gebruik ook eerst mijn eigen achternaam en daarna van mijn man. Vader is al 27 jaar dood en ik ben trots op mijn naam.

 

Dadelijk voor een echo want hier nog steeds geen bloed dus ben benieuwd.

Geplaatst

Ooh Nico wat een tegenvaller zeg en dat is nog mild uitgedrukt.

Ik weeg rond de 92, hoewel er nu weer bij is gekomen.

Succes met het verliezen van de kilo's dat zal nog een strijd worden.

Geplaatst

Idd heel veel persoonlijke dingen. Heerlijk om daar over te kunnen babbelen met jullie. Over eetstoornissen, gewicht en depressies en angsten.

 

Ik vind dat we ook allemaal sterke persoonlijkheden zijn, anders zouden we na alle tegenslagen niet zo sterk opkrabbelen en met nieuwe strijdlust doorgaan.

 

Mijn grootste angst is natuurlijk kinderloos blijven maar daarnaast ook dat ik weer terug zou glijden in mijn zware depressie die ik gehad heb. Heb jaren in een zwart gat op de auto pilot geleefd en maar doorgeduwd. Gelukkig heb ik zelf op tijd hulp ingeschakeld anders had ik hier niet met jullie zitten babbelen. Na 4 lange moeilijke jaren met medicatie en psychologen en psychiaters weer helemaal opgekrabbeld. Ben daar ontzettend trots op en schaam me ook niet dat ik een depressie gehad heb. Dat heeft me tenslotte mede gevormd tot wat ik nu ben.

 

Gelukkig voel ik me elke dag weer wat sterker in mijn schoenen. Heb net mijn vriendin gebeld die vorige week bevallen is en ben ook heel eerlijk geweest over mijn verdriet en jaloezie (gezonde) op hun mooie gezinnetje met 3 kindjes. Voor hun is het ook moeilijk om soms met ons te praten over momenten die voor hun moeilijk zijn met hun kids. Gelukkig begrijpen we elkaar en hebben respect voor elkaars geluk en verdriet.

 

Van het weekend weer gewerkt, waren een aantal moeilijke momenten, maar ook weer even met het "echte" leven bezig geweest. Straks late dienst en morgen ook, dus zit dan weer helemaal in het werkritme hihi. En dat na 5 weken lekker vrij te zijn geweest. Ik werk op de ouderen psychiatrie (iemand vroeg hier ernaar) en mijn collega's zijn van alles op de hoogte. Ik werk op kleinschalig en we drinken en eten gewoon in de woning, de bewoners zullen er vast wel genoeg van meekrijgen. Maar ja ze mogen ook best weten dat ik ook maar een mens ben. Na een huilbui vroeg een bewoner me eens of het weer ging en of het nu opgelost was. Vond dit zo ontzettend lief. Heb echt geweldig werk. Ook met moeilijke momenten en vooral psychische belasting, maar we vangen elkaar goed op als collega's en teamleidster.

 

Ik heb het de komende tijd erg druk, weer werken, klussen en verhuizen. Dus ik ga mijn best doen om jullie ook te ondersteunen hoor, dat doen jullie tenslotten ook bij mij!!!

 

Liefs en heel fijne dag!!!!!!!!!!

Geplaatst

Zo, vanochtend m'n vader "afgeleverd" en nu eerst maar afwachten wat de uitkomst is.

 

@ Sandra, wat goed van je dat je weer aan het werk bent. En ook knap dat je levenservaring met ons kunt delen. Het moet een ontzettende moeilijke periode voor je zijn geweest. Tussen de regels door lees ik wat enthousiasme voor wat betreft je werk en dat is ontzettend fijn om te lezen. Werk helpt je vaak wel je gedachten op een ander spoor te brengen, althans zo werkt het bij mij. Vasthouden hoor dit gevoel!!! En nog heel veel succes met je verhuizing!

 

@ Nico, zo dat is een flinke tegenvaller zeg! Had je het zelf dan niet gemerkt dat je zoveel zwaarder bent? Maar je hebt in ieder geval nog even de tijd om de gewicht wat onder controle te krijgen voor je kunt beginnen. Zet 'm op hè!!!! Het is voor het goeie doel!

 

@ Sylvie, moeilijk, moeilijk, moeilijk de namenkwestie. Zelf durf ik er niet goed over na te denken. Meestal probeer ik dit onderwerp niet aan te snijden, puur ter zelfbescherming. Bang dat het uiteindelijk toch niet gaat lukken. Maar afgelopen weekend lagen we op bed en ineens ontstond het toch. Het was meer fantasie dan serieus, maar we hebben het onderwerp even aangeschneden. De stomste namen kwamen tevoorschijn, dus we hebben eigenlijk alleen maar vreselijk gelachen:-)

 

@ Ursela, dank je wel voor je steun voor ons allemaal!

 

Nu moet ik rennen, want ik moet nog even werken...tot later!

Geplaatst

Zo daar was ik ookweer eens.

 

@ Mart, ik hoop op goede berichten van je vader. Is toch erg spannend zo'n dag wachten.

 

@ Sandra, ik vind het knap om te zien hoe sterk en buigzaam een mens kan zijn. Na diepe dalen weer mooie dingen zien en geweldig dat je zo open met je vrienden erover kunt praten.

 

De rest hier vind ik ook sterke vrouwen. En wat mooi om te lezen dat er zoveel edeeld wordt met elkaar zonder elkaar te veroordelen. Voel me soms nog wel een inbreker hier omdat ik nog niet zo lang meeschrijf.

Maar dan nu toch even over mij.

 

Donderdag begonnen met deca, zaterdag de 1e echo. Die was niet duidelijk. Recht was niets te vinden en links alleen de cyste die al sinds april 2009 in de gaten wordt gehouden. Dus vandaag terug naar de arts die me altijd echoot. En helaas geen goed nieuws.

Rechts was weer niet te vinden. Links wel. En dan met name de cyste. Die is aan het veranderen op een manier die niet door endometriose lomt. Dus nu stoppen met deca spuiten en krijg ik vandaag of morgen te horen wanneer ik naar de gyn moet.

Er moet nu een laparoscopie gedaan worden om die cyste eruit te halen. Mede door mijn familiegeschiedenis van veel borstkanker en mijn zus die al haar baarmoeder kwijt is en onder strenge controle staat voor haar eierstokken. Ivm onrustig baarmoederslijmvlies.

Ik heb even zitten janken bij de arts. Was natuurlijk alleen erheen. En met haar afgesproken dat ik met de gn overlegt om tijdens de laparoscopie de hysteroscopie te laten uitvoeren. Om evt onrustige plekken in het baarmoederslijmvlies te pakken te krijgen.

Ik vind het allemaal wel eng worden nu. Maar ben aan de andere kant ook "blij" dat we IVF doen, anders zou de cyste nog niet gevonden zijn, want ik heb er geen last van.

 

Het is een heel verhaal geworden, maar dan ben ik het alvast kwijt voordat ik naar mijn werk race. Wat ik nu ga doen.

 

Groetjes

Geplaatst

Hoi Nel,

voel je vooral geen inbreker nergens voor nodig. Wat een tegenslag dat er nu eerst een laparoscopie gedaan moet worden. Ben je ook nog alleen op zo'n afspraak zul je ook altijd zien.

Nu maar hopen dat alles voorspoedig verloopt en dat je snel verder kunt met de ivf zonder complicaties.

 

Mart wat zenuwslopend wachten op de uitslag. Duurt dat lang voordat ze het weten?

Succes verder vandaag.

 

Hier net een echo gehad en nog steeds dik bms, alles zag er verder goed uit maar ze wist natuurlijk niet hoelang het nog kon duren. 2 opties of wachten op opwekken met Primolut.

Gekozen voor de Primolut, verder niet bekend mee, 3x daags 10 dagen lang slikken en daarna wordt ik ongi. Had ze beter 2 wk geleden kunnen geven was ik er nu vanaf geweest.

Denk niet dat ik het ga halen om dit jaar nog op te starten met een iui dus dat ik echt balen.

Wat een ellende ben al helmaal geen pillenslikker.

Geplaatst

Sylvie... balen, maar hopelijk komt er dan nu schot in...jammer dat je dit jaar dan waarschijnlijk niet meer kunt beginnen.

 

Sandra..je klinkt alweer een stukje positiever, gelukkig maar...dat het zijn tijd nodig heeft en dat je wat meer afstand neemt is logisch meid...neem je de tijd en als je wilt kletsen kom je gezellig hier langs...veel succes met het klussen in huis en ik hoop dat het snel geregeld wordt met de nieuwe geiser...zeker nu het koude weer er weer aankomt!

 

Mart...ik had eigenlijk niet gemerkt dat ik wat zwaarder geworden was...ik zag ja altijd dat mooie gewicht op mijn weegschaal staan...owkee...mijn buikje was ietsje flinker geworden, maar niet dat je zegt...nou zeg...nu drink ik wel heel erg veel energy drinks (2-4 blikjes per dag en ik denk dat ik die maar eens flink moet gaan minderen...en ik zal het snoepen ook maar laten...niet dat ik zoveel snoep...vond het al knap van mezelf dat ik op mijn gewicht bleef terwijl ik in verhouding toch meer snoepte...hahahaha...ach ja...wake up call, daar zullen we het maar op houden...

 

dadelijk lekker met collegaatjes naar de film en eerst lekker uiteten..hahahaha...gaat mijn goede voornemen om 6-8 kilo af te vallen..woensdag heb ik namelijk nog een etentje...hahahahaha...

 

liefs,

Nico

Geplaatst

hoi dames

 

 

wow wat is er weer veel geschreven!!!!

 

Sylvie, wat klote dat er nog geen teken van menstruatie is en dat je nu aan de medicatie moet, maar met name dat de poging nu langer gaat duren, verdorie!

Ik ben ook neit bekend met primolut, hoop voor je dat het werk!

 

Nel, je bent geen inbreker hoor!Maar wel een flinke tegenvaller, ik hoop voor je dat alles voorspoedig verloopt en de poging echt kan beginnen, succes en sterkte.

 

Martha wat fijn dat het met je vader al wat beter gaat, veel sterkte!

 

Sandra, knap dat je destijds hulp gezocht en geaccepteerd hebt, dat is al een prestatie op zich. Je klinkt hoe dan ook erg sterk en wat heb je toch een fijne vriendin en collega´s, top! Nu volop afleiding met het werk en je woning, komt helemaal goed hoor!

 

Nico, wie weet vliegen de kilo´s eraf als je met die energy drinks stopt, je bent een spring in ´t veld volgens mij dus dat komt wel goed!

 

dames, vandaag contact gehad met DD, aankomende zaterdag een echo (startecho), omstreeks 1-11 verwacht ik de menstruatie en op cd3 begin ik met 300 menopur, ´s morgens 150 en ´s avonds 150.....wordt weer spannend!

 

liefs

Babeth

Geplaatst

Zo, dat is een fikse dosis Babeth! Had je dat de vorige keer ook of hebben ze een speciale reden om het op te hogen? In ieder geval onwijs veel succes, de duimen draaien hier op volle toeren.

 

Meiden, ik wil iedereen persoonlijk iets zeggen maar ben gewoon te gaar om verder terug te lezen. Het enige wat ik onthouden heb (lekker ijdel) is de opmerking dat ik blonder was dan jullie dachten. Is ook zo. Ben sinds het voorjaar twee tintje dommer hihi.

 

Ik kruip snel in bed. Dat jullie ook maar snel zo belachelijk moe mogen zijn! Dikke kus, Henne

Gast
Dit topic is nu gesloten voor nieuwe reacties.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden