Ga naar inhoud

Uitgerekend in Oktober 2011


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

He meiden,

 

Ben weer terug van ons weekje Frankrijk. Ik lees allemaal weer zeer herkenbare dingen hier, leuk hoor.

Ik heb het de komende dagen een beetje druk maar aan het eind van de week meld ik me weer. Ook zal ik nog even een mail sturen aan iedereen die zich heeft opgegeven voor de lunch om te kijken met hoeveel we nog zijn. Volgens mij zijn we nog met z'n zessen dus dat lijkt me nog steeds prima. Jammer Doortje, dat je niet mee kunt maar wel begrijpelijk hoor.

 

Tot snel! Laika

  • Reacties 6,2k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

ellen ja ik kan ook door getrap van mini een harde buik krijgen het is idd een spanning die er dan op staat niet eens pijnlijk...

nou ja zolang ze geen pijn doen en niet heel vaak zijn is het vast goed!

 

Morgen heb ik de intake van de kraamzorg,ben benieuwd!

 

Ellen wat raar dat die mensen er zo nonchelant mee omgaan je wilt toch alles gezellig enzo hebben?!

 

Jammer doortje dat je niet mee kan! maar begrijp het zeker ja

 

lekker gehad op vakantie laika?!

Geplaatst

Hoi.

Even een berichtje over de high tea van gister.. Het was zeer geslaagd en gezellig. De actie met de cupcakes verliep gesmeerd en had De gewenste climax tot gevolg. Manlief hield nog een speech waarin hij ten overstaan van alle gasten vertelde dat hij onvruchtbaar is en we hier zo lang naar hebben uitgekeken en we nu ons geluk willen delen. Nadat menigeen een traantje wegpinkte, hebben we met z'n allen geproost. Ik met Jip en Janneke champagne natuurlijk. Ik ben toch zo trots op hem hoe hij ermee omgaat!

En dan nu de uitslag (tromgeroffel...): ja de bloemetjes in de klavertjes hebben t al verraden: we krijgen een meisje!!!

Geplaatst

Proficiat Marianne! Een meisje! En zo leuk kunnen vertellen, jullie hebben er zolang naar uitgekeken hihi. Iemand het lijstje aanpassen?

 

Ik ben net naar de vroedvrouw/verloskundige geweest en heb er eindelijk die harde buiken weten thuis te brengen. Ze kon het tegelijk meevoelen. Het is dus gewoon een gevoelige baarmoeder die zich opspant omdat Mini duwt (maar het is dus wel degelijk een harde buik). Zolang het geen pijn doet (menstruatiegevoel) is het ok en eigenlijk zelfs niet slecht want daarmee is de baarmoeder getraind voor later. Erna kon ze de ligging van Mini voelen, heel erg leuk. Hij ligt al met z'n kopje naar beneden wat wellicht zo zal blijven tot het eind. Ook goed dus. En toen begon ie zo hard te schoppen dat je het van de buitenkant zelfs kon zien. Nu heb ik er tenminste een beeld bij, want nu weet ik hoe hij ligt. Heel erg leerrijk dus deze sessie. Bloeddruk was ook keurig 11/7,5 en baarmoeder kwam al enkele centimeters boven mijn navel (links nog iets hoger), dus eigenlijk alles heel erg goed haha.

 

Woensdag maar eens kraamhulp gaan aanvragen.

 

groetjes,

Ellen

Geplaatst

Super dat het zo goed was allemaal en dat de kleine zo actief was

 

heb je de kraamzorg nog niet aangevraagd?! of is dat niet nodig zo snel bij jullie

Geplaatst

Hi Marianne, wat een een goede manier om het te vertellen zeg! Knap van je man! En wat leuk dat jullie een meisje krijgen zeg! Geniet er maar lekker van

 

Ellen, bloeddruk van 11/7,5? Doen ze dat in Belgie anders soms? De laatste keer had ik namelijk 100/50, dus dat lijkt dan zo vreemd... Wel fijn dat je nu weet dat het harde buiken zijn en dat het geen kwaad kan. Mijn mannetje ligt ook met het hoofd naar beneden. Nu hopen dat het zo blijft natuurlijk.

 

Hier een wat mindere dag vandaag. Heb erg slecht geslapen dus ben thuis gebleven van mijn werk. Ik merk de laatste dagen dat ik veel minder energie heb (soort lusteloos gevoel) en nergens zin in heb. Niet echt ideaal. Hopelijk gaat dat snel weer over.

Geplaatst

goed dat je thuis gebleven bent,ik ken dat gevoel erg goed slik nu vitamine d en soms denk ik dat het wat beter gaat,het is zeker niet fijn

 

hier de intake van de kraamzorg gehad,ik krijg 64 uur zitten extra uren bij i.v.m de depressie die ik vorig jaar had,en nog mee tob soms

evt kan ik nog 9e of 10e dag krijgen dus dat is wel heel fijn

Geplaatst

Hallo allemaal,

 

Ik heb alleen de hberichtjes van de laatste pagina gelezen, ben net terug van vakantie.

 

Wij houden het nog even geheim of het een hij of zij is.

 

Het beweegt wel op bijna vaste tijdstippen, smorgens rond 5 uur, tussen 8 en 9 moet er dan echt uit! rond 11uur 14.00 uur tussen 16.00 en 17.00 nu dus rond 20.00 uur en als we rond 12 uur na bed gaan. het heeft dus al een echt slaapritme. Wel heerlijk steeds even dat gevoel van leven. Stelt je toch weer even gerust en het voelt nu nog zo lief...

 

Deze week weer naar de verloskundige, de 20 weken echo was perfect, weet niet of ik dat al geschreven had voor de vakantie. Vandaag best wel druk, maar wil hier toch even neuzen om te kijken hoe het met jullie allemaal gaat. Ik begreep op wat vervelende klachtjes na allemaal wel goed, nu laten we dat vooral allemaal volhouden. Hier gaat alles nog steeds perfect!

 

Groetjes en liefs aan allen,

Vlok

Geplaatst

Lieve meiden, wellicht hebben jullie mij de afgelopen weken al gemist.... het is helemaal fout gegaan....

Zaterdag 2 weken geleden kreeg ik een raar hevoel in mijn buik en heb ik het ziekenhuis gebeld, daar bleek dat ik al een volledige ontsluiting had en de boodschap was dat wij binnen dat moment en een paar dagen zouden bevallen.

Het was 1 grote schok en alle ellende kwam over ons heen.

Om een heel lang verhaal wat korter te maken: er is tot 3 keer aan toe in die 2 weken ziekenhuis verteld dat we gingen bevallen van onze jongens, maar telkens hebben we met zijn 4en de artsen weten te verbazen.

Uiteindelijk hebben we de strijd verloren en gaan wij aankomende donderdag onze zonen, Tim en Floris, begraven.

 

Ik zal hier de tekst plakken die we ook naar een aantal mensen hebben verzonden om jullie een beeld te geven:

Zoals jullie in de titel kunnen lezen zijn onze zonen Tim en Floris afgelopen donderdag geboren en hebben ze de strijd verloren.

Afgelopen woensdagavond ging de verpleging (net als altijd) de hartjes controleren en ze kon 1 hartje niet horen.

Er werd een arts gehaald en we zijn naar een speciale afdeling in het ziekenhuis gebracht met een goed echo apparaat.

Daar bleek dat het onderste kindje geen hartslag meer had en dat de andere ook een gebroken vruchtzak had en daardoor bijna geen vruchtwater.

De nacht hebben van woensdag op donderdag hebben we samen pratend, huilend en slapend doorgebracht.

Gisterochtend hebben we weer zo'n echo gehad met 2 ervaren artsen en het advies van het ziekenhuis was om niet meer door te gaan met de zwangerschap, omdat het tweede kindje veel kans zou hebben op lichamelijke handicaps vanwege het feit dat hij niet meer kon bewegen zonder het vruchtwater.

Wij hebben altijd gezegd dat onze kinderwens GROOT is, maar dat de kwaliteit van het leven van de kinderen voor ons altijd belangrijker is dan onze wens. De beslissing was daardoor snel gemaakt.

Er is toen een beleid afgesproken, dat de bevalling dmv medicatie ingeleid zou worden en dat je dan verder af moet wachten wanneer de bevalling op gang gaat komen..... dit was al binnen een paar uur.

Om 16.33 uur is onze Tim geboren. Hij was al een dag overleden en dat kon je ook aan hem zien, maar alles zat erop en eraan. Mooie handen en voeten, gespierde bovenbenen (was vast een goede voetballer geworden) en nageltjes... alles was compleet, maar veel te klein.

De arts en de verpleegkundige hebben ons lekker met zijn drieen gelaten en zodoende konden we afscheid nemen van onze zoon, hem aanraken, bekijken en vasthouden.

Na een periode van ongeveer 1,5 uur diende de tweede zich aan. Het leek voorspoedig te gaan, maar na een tijdje bleek dat hij zo dwars lag dat hij er niet op de natuurlijke manier uit zou komen.

Er werd besloten dat we naar de OK toe zouden gaan om onder volledige narcose de bevalling plaats te laten vinden. Er is toen een verpleegkundige bij Tim gebleven en die heeft hem in een mooie doek gewikkeld en in een mandje gelegd, tijdens de operatie is zij bij hem gebleven zodat hij niet alleen zou zijn.

In de OK was het nog wel een gedoe, want Esther had weeen, Marc mocht wel in de buurt blijven, maar er niet in de OK bij zijn. Gelukkig waren dezelfde arts en verpleegkundige in de OK en is Floris vrij snel geboren, om 19.26 uur. Floris bleek bij de bevalling ook te zijn overleden, maar zag er toch heel anders uit omdat hij nog maar pas was overleden.

Ze hebben ervoor gezorgd dat Marc al vrij snel in de OK mocht komen om naar Floris te kijken en Esther was vrij snel uit haar narcose gehaald. Iedereen liet ons alleen in de OK en zodoende was er weer een moment waarin wij een van onze zonen konden bekijken en vasthouden.

Eenmaal op de afdeling hebben ze de beide jongens in het mandje bij elkaar gelegd (met de gezichtjes naar elkaar toe, net zoals ze vaak in de buik lagen) en hebben we afscheid genomen.

En hoe nu verder? Tja... dat is een lastige vraag. We hebben verdriet, zijn berustend en huilen weer verder. Dit is iets waar we de tijd voor moeten nemen om te verwerken.

We hebben contact met een dame van een uitvaartorganisatie en met haar gaan we kijken hoe we ons afscheid vorm kunnen geven. We zijn sinds vrijdagmiddag thuis en dat is ook een dubbel gevoel. Het is heerlijk om met elkaar samen in je eigen huis te zijn, maar ook confronterend omdat je allemaal spullen ziet die bij onze jongens horen en bij de toekomst zoals we die in gedachten hadden.

Esther is nog erg verzwakt door het 2 weken plat liggen in bed, in anderhalve week 2 keer narcose enz enz . We gaan de komende periode gebruiken om samen bij te komen en te verwerken.

 

En naast het feit dat we een verdrietige periode doormaken die we graag hadden overgeslagen, was dit ook mooi om samen hiervoor te vechten! We wisten al dat we een goed team waren, maar dat heeft zich nu nog eens dubbel en dwars bewezen.

 

 

Lieve meiden, ik wens jullie alle succes en vooral plezier met de zwangerschap, maak er mooie kindjes van!

 

Liefs Zomer (Esther)

Wellicht ten overvloedde, maar ik kom dus niet op de lunch....

Geplaatst

lieve zomer (esther) en Marc,

Wat een vreselijk ik bericht om te lezen. Ik heb hier echt geen woorden voor! Het is zo oneerlijk!! Dit hebben jullie totaal niet verdiend.

ik wil jullie heel veel sterkte wensen met dit enorm grote verlies en hoop dat jullie donderdag de kracht vinden om op een mooie manier afscheid te nemen van jullie jongens.

 

Liefs Doortje

Geplaatst

Lieve Esther,

 

Wat een vreselijk bericht....Ik heb er ook geen woorden voor, wat een ongelofelijke weken moeten jullie hebben meegemaakt....Ik kan me niet voorstellen hoe het is om zo'n vreselijk drama te moeten mee maken en ik vind het ontzettend erg voor jullie. Ik wens jullie heel veel kracht en sterkte.

 

Veel liefs, Laika

Geplaatst

Lieve Esther,

 

Waar iedereen bang voor is, overkwam jullie. Ongelofelijk, haast niet te bevatten. Oneerlijk, onrechtvaardig, maar wat heb je aan deze woorden als dit drama je is overkomen. Wat zal het confronterend zijn om thuis de spulletjes van de jongens te zien. Nee, dit wens je je ergste vijand niet toe. Ik hoop dat julllie de kracht vinden om verder te gaan,en dat Tim en Floris als beschermengelen over jullie waken.

 

Ik hoop van harte dat voor jullie op enig moment de zon weer gaat schijnen. Fijn om te lezen dat jullie het samen goed verwerken.

 

Veel sterkte samen, en ongelofelijk veel gezondheid en geluk gewenst.

 

Liefs

Toverstafje

Geplaatst

Zomer, NEEEEEEEEEEE. Kan toch niet? Wat erg! Ik heb er geen woorden voor! Hoe kan dit nou gebeuren?

 

Snik...

 

Heel veel sterkte aan jullie beiden, Esther. Ik schrijf en wis de woorden weer uit, want hier bestaat geen troost voor. Ik hoop dat jullie mooi afscheid hebben kunnen nemen van Tim en Floris. Twee mooie jongetjes, die veel te vroeg heen zijn gegaan.

 

dikke knuffel.

Ellen

Geplaatst

Lieve zomer/esther

 

Geen woorden, alleen maar tranen.

Met tranende ogen je verhaal zitten lezen.

Dit mag niet.....Echt vreselijk.

 

Heeeeel veeeeeel sterkte voor jullie!

Tim&Floris hebben jullie papa&mama gemaakt!

Maar er dan niet voor kunnen zorgen is zo immens pijnlijk....

 

pfffffff te verdrietig dit....

 

knuffel voor jullie

 

(ps ik heb je een pb gestuurd)

Geplaatst

Lieve Esther en Marc,

 

Ik wil jullie heel erg veel sterkte wensen.Hier zijn geen woorden voor.

Hele dikke knuffel voor jullie.

 

Liefs Bianca

Geplaatst

Esther en Marc, er zijn hier inderdaad geen woorden voor.

Zit hier ook met de tranen in m'n ogen.

Heel veel sterkte! (Knuf)

Geplaatst

Lieve Esther en Marc,

 

Zo mooi, zo lief en zo klein

Helaas mochten Tim en Floris maar even bij jullie zijn.

 

Heel veel sterkte

 

Moontje

Geplaatst

Lieve Esther en Marc.

Ik wil jullie ontzettend veel sterkte, kracht en troost toewensen om dit

onmenselijk grote verdriet te kunnen dragen.

Woorden schieten te kort om jullie te kunnen troosten.

K vind het écht vreselijk!!!

 

liefs en sterkte

Geplaatst

Esther en Marc,

 

Met tranen in mijn ogen lees ik jullie bericht. Oh oh oh, wat is dit heftig voor jullie zeg!

 

Ik wil jullie enorm veel sterkte wensen.

 

Liefs Guusje

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden