Jump to content

vraag aan jullie


amanda
 Share

Recommended Posts

hallo,

 

ik heb een vraag aan jullie, ik weet dat jullie het niet voor mij kunnen beslissen maar ik kan altijd naar een mening vragen toch....

 

ik heb deze maand mijn eerste iui behandeling gehad en deze is mislukt. ik heb iui omdat ik zelf geen cyclus heb hiervoor spuit ik puregon en pregnyl en mijn vriend zijn zaad niet heel erg goed is hij zit rond de 1 miljoen. ik heb in het begin best wel een goed gevoel gehad maar 2 dagen voor mijn ong heb ik hele erge steken in mijn buik gehad en toen kreeg ik het gevoel dat het niet goed was en idd 2 dagen later ong

 

nu ben ik ondertussen ook ingeschreven voor icsi en ik kreeg vandaag te horen dat ik daar in november mee kan starten (vrijdag hierover een gesprek op het ziekenhuis want het is me net aan de telefoon verteld) maar ik weet niet zo goed wat ik moet doen want ik heb nog maar 1 iui gehad en om dan al meteen icsi te doen vind ik ook wel eng en net als veel mensen hier denk ik het gevoel dat als die 3 behandelingen niet lukken ik dan moet leven met de gedachte nooit kinderen te krijgen....maar om door te gaan met iui terwijl ik elke maand een teleurstelling krijg is ook wat.....ik hoop dat jullie mijn twijfel begrijpen

 

groetjes amanda

Link to comment
Share on other sites

Hoi Amanda,

 

Ik begrijp de twijfel heel goed. Bij ons was de situatie een beetje anders, want ik heb wel een goed cyclus, maar het zaad van mijn man was niet super, ook vaak rond 1 miljoen. Toen ik zelf bezig was met IUI wilde ikzelf al snel doorgaan met IVF, omdat ik geen goed gevoel had bij IUI. Mijn arts in het ziekenhuis gaf echter aan dat ze altijd minstens 5 of 6 keer IUI willen proberen voordat ze doorgaan met IVF. Met als rede dat je IVF inderdaad maar 3 keer vergoed krijgt en als je normaal zwanger kunt worden duurt het vaak ook een half jaar of langer, dus vandaar zeker een keer of 6 IUI. Het zaad zou bij jullie net voldoende moeten zijn voor IUI, dus ik zou je adviseren om eerst nog een aantal keer IUI te doen. Als het daar mee lukt hoef je ook niet het zwaardere traject van IVF/ICSI in.

Teleurstelling elke maand is absoluut niet leuk, maar hou wel in je achterhoofd dat ook IVF/ICSI niet altijd slaagt. Zelf vond ik de teleurstelling na de mislukte IVF-behandeling nog groter dan bij IUI.

Ik hoop dat je wat aan mijn antwoord hebt en succes met de beslissing.

 

Groetjes, Kim

Link to comment
Share on other sites

hoi amanda.

 

toen wij begonnen in het ziekenhuis mochten wij ook eerst iui gaan proberen. Helaas bleek al bij de eerste keer dat het zaad ( net ) onder de 1 miljoen zat en dat de kans wel erg klein was dat daaruit een zwangerschap zou ontstaan ( werd mij verteld dat de kans even groot was als de kans dat je na het inspuiten een onsteking zou krijgen). Het is wel ingespoten en wij mochten nog een keer iui doen om te kijken of het zaad dan wel goed genoeg zou ziin. De tweede keer is het zelfs niet ingespoten omdat de fertiliteitsdokter het onzin vond. Wij zijn toen gelijk doorgegaan met ICSI.

 

ik vond het ook een hele moeilijke gedachte. Je hebt toch zoiets van ik verspeel nu kansen door geen iui te doen. aan de andere kant, Je hebt een veel grotere kans om zwanger te worden met ICSI dan met IUI.

Ook vond ik de teleurstelling na de eerste poging en het wachten of het de tweede keer wel beter zou zijn erg zwaar. Je moet toch al die hormonen prikken en ik had na afloop echt het gevoel dat ik voor niks allemaal rotzooi in mijn lijf spoot (ben ook niet dol op dol naalden :))

 

Ik heb ondertussen 1 ICSI behandeling gehad en een terugplaatsing van een cryo. Hieruit is mijn dochter ontstaan. Je begrijpt dat ik er achteraf gezien geen spijt van heb dat wij toch voor ICSI zijn gegaan.

Maar als jij nog zo twijfel, mag je dan geen iui pogingen ondernemen terwijl je op de wachtlijst staat voor ICSI?

 

veel succes met het nemen van je beslissing.

groetjes nieta

Link to comment
Share on other sites

hoii hoii

 

bedankt voor jullie reactie

 

@kim zo zie je maar weer dat elk ziekenhuis anders is daarmee wel raar he! ja dat snap ik heel goed dat het zwaarder is als de poging met ivf of icsi mislukt! en nee ik weet er zitten geen garanties bij maar dat is met niks zo!

 

@nieta dan begrijp ik heel goed dat je blij bent dat je het gedaan hebt want daar doe je het uiteindelijk voor! ja dat was ook mijn bedoeling had niet verwacht zo snel aan de beurt te zijn voor icsi om eerlijk te zijn maar ik moet nu besluiten of ik nog een keer doorga met iui of overga naar icsi......

 

het blijft moeilijk maar vind jullie reacties wel fijn!! eerst vrijdag ook maar ff het gesprek op het ziekenhuis afwachten om te kijken hoe hun erover denken....

 

laat het weten wat ik besloten heb!!

 

groetjes en nogmaals bedankt!!

Link to comment
Share on other sites

Amanda,

 

Ik heb noot voor die keuze gestaan, maar weet wel dat je je twijfels goed op tafel moet leggen bij de arts en vooral geen traject in moet gaan waar je geen goed gevoel bij hebt.

IVF/ICSI is een behoorlijke belasting voor je lichaam, dus je moet er wel 100% achterstaan.

 

Succes!

Fran

Link to comment
Share on other sites

Wij zijn ook met iui begonnen en meteen zw maar helaas een mk. Na 5 pogingen overstapt naar Ivf. Zaad van man schommelt veel. Uiteindelijk na een escape iui vorig jaar weer zw maar weer een mk. Als iui een optie is zou ik persoonlijk daarvoor gaan. Hebben wij ook gedaan maar zaad weer te slecht jammer genoeg. Bij de eerste poging 1 milj zaadcellen en toch zw. Het hangt van veel factoren af en iui is wel minder belastend.

Succes.

Link to comment
Share on other sites

Hallo fran

 

Ja idd ga ik vrijdag ook doen hoor!! Maar moet zeggen dat ik wel schrok want het gaat allemaal zo snel. Maar had niet verwacht dat de kans zo klein was met iui want zo komt dat nu een beetje over ( vanuit het telefoongesprek met het ziekenhuis).... Maar daar zou ik vrijdag ook wel duidelijkheid over krijgen! En twijfelen doe ik niet als dit de enige mogelijkheid is dan grijp ik die met allebei mijn handen aan. misschien wel teveel verwacht van de iui terwijl het ziekenhuis het als tussen oplossing zag ik weet het niet hoor!

 

Bedankt dat ga ik ook zeker doen en dan zien we wel wat ze vrijdag zeggen ik krijg in elk geval 20 min de tijd inplaats van de normale 10 minuten!!

 

Groetjes

Link to comment
Share on other sites

Hoi,

 

Wij hebben niet de keuze gehad. IUI is geen optie geweest voor ons, maar ik kan me erg voorstellen dat je de teleurstelling van IUI wilt voorkomen. Maar dat is ook het geval bij ICSI. Persoonlijk zou ik voor IUI gaan. Het geeft je meer kansen waarvoor je niet hoeft te betalen. Wat je nog zou kunnen doen is een second opinion in een ander ziekenhuis. Meestal geven artsen wel aan of ze een poging kansrijk achten. Als je eenmaal in de MMM zit wil je ook alles doen om zo snel mogelijk resultaat te zien, erg begrijpelijk.

 

De stress bij ICSI wordt erg groot als je maar drie pogingen vergoed krijgt en met IUI heb je meer kansen.

 

Succes met deze moeilijk keuze

Link to comment
Share on other sites

Lastig lastig.

 

Ik heb 6/7 iui's gehad, ook met stimulatie die jij hebt. Ik vond dat al heftig, maar ivf/icsi nog iets meer. Alleen niet heel erg veel meer (zeker niet zoveel meer als de succes kansen!). Enige is de punctie en wat extra hormonen voor en na (niet te onderschatten), maar een terugplaatsing is net als een inseminatie qua handeling. Niet voor het gevoel. Bij de een heb je een emmy en weet je de kwaliteit, bij de ander is het maar gissen.

 

Ik heb serieus spijt dat we daar niet eerder aan begonnen zijn, omdat we dan ook sneller meer kennis over ei kwaliteit en bevruchtingspercentages hadden gehad. Of anders had ik liever eerst 3x zonder stimulatie iui willen doen, maar dat is voor jullie geen optie lees ik.

 

Ik kan niet in jullie portemonnee kijken, maar staar je niet blind op de 3 vergoedde pogingen. Je kan doorgaan zolang het ziekenhuis er heil in ziet en jij het nog aan kan. Bovendien is er een kans op cryo's en dus meerdere terugplaatsingen onder 1 vergoede poging.

 

Sterkte met jullie keuze!

Link to comment
Share on other sites

Wat je ook kan vragen is of je mag vast leggen dat je altijd nog kan terugvallen op iui's.

 

Wij wisselden van ziekenhuis en zij wilden niet een stap terug doen (iui zonder hormonen). Hebben we wel een keer gevraagd. We hadden toen echt behoefte aan een pauze, maar geen stilstand.

 

Maar wellicht als je blijft waar je bent doen ze het daar wel, zeker als je het vooraf bespreekbaar maakt!

Link to comment
Share on other sites

@Sylvino ja dat hebbeb we alleen de eerste keer gehad dat het veel minder was maar de laatste 2 x was het ongeveer hetzelfde en dus mogen we op het nippertje iui doen!

 

@Moontje ja idd waar als je daarin zit wil je graag snel resultaat maar ook vind ik het wel belangrijk om niet te veel hoop te hebben op iets wat er niet is of de kans heel klein is!! Een ander ziekenhuis zie ik niet echt zitten ik vertrouw het ziekenhuis wel hoor maar zou het in mijn achterhoofd houden!!

 

@testr bedankt daar had ik zelf nog niet eens aan gedacht ga ik vrijdag eens navragen of dat ook mag en of ze dat daar doen misschien ook wel goed voor je eigen gevoel als je even een stapje terug wilt doen maar net als je aangaf geen stilstand!!

 

Bedankt allemaal voor jullie reacties en jullie tips!!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Amanda,

 

ook ik wilde reageren op jouw berichtje

 

ik heb 6x iui gedaan, en als ik er nog meer zou mogen krijgen (vergoed) dan zou ik het zo doen.... de 3e poging was gelukt, met 3milj zaadjes, maar toen was het een bbz...

 

ik ben erg bang voor ivf/icsi omdat je er daar maar drie van krijgt... dus zou ik persoonlijk zo veel mogelijk iui doen..

 

bij de laatste iui had ik trouwens ook een punctie nodig, en hoewel ik het echt niet fijn vond, vind ik lichamelijk niet heel veel anders, behalve een paar dagen buikpijn...

 

ik denk dat icsi/ivf psychisch net ietsje zwaarder is, omdat er een beperkte aantal behandelingen zijn..

 

heel veel succes met je keuze

 

liefs

Link to comment
Share on other sites

# amanda, belangrijk is om helder te krijgen waarom er van iui naar gelijk icsi wordt overgestapt. Ik krijg op deze manier de indruk dat ze bij jou in het zh stappen overslaan (denk aan ivf). Waarom eerst iui en waarom nu opeens icsi? Is er iets veranderd in hun diagnose? Ik zou de arts nog maar eens uitvragen.

Link to comment
Share on other sites

zou iig navragen of je na de icsi als het niet gelukt is nog terug mag naar iui

 

ten tweede zou ik niet te lang wachten met icsi omdat de wachtlijst ineens enorm kan oplopen

wij hebben eerst 12 x iui gehad zonder resultaat

hadden ook rond 1 miljoen zaadcellen gemiddeld maar varieerde per poging

en moesten op elke icsi behandeling 8 maand wachten

uiteindelijk naar icsi3 zwanger en nu gezonde dochter en spontaan zwanger

 

heb tijdens iui ook puregon en pregnyl gebruikt

 

tijdens icsi gonal f en decapeptyl

 

nu spontaan zwanger (al bijna 7 maand)

bleek eigenlijk onmogelijk te zijn

 

dus stop nooit met dromen en heel veel succes

 

doe iig niet iets waar je niet aan toe bent of geheel achter staat

Link to comment
Share on other sites

Hoi Amanda,

Ik wil ook even reageren. Wij hadden dezelfde situatie als jullie. Man slecht zaad en ik geen cyclus. Dan begin je uiteraard met hormonen spuiten. En elke keer maar de vraag hoe de zaadkwaliteit is. Maar we moest gewoon de 6 iui's afmaken. Van de 5de werd ik zwanger. Toen onze zoon geboren was, ben ik gelijk weer begonnen. En dat schoot maar niet op. Zaad was slechter geworden, maar toch wilden ze dat ik de 6 zou afmaken.

Als ik de keuze had gehad was ik gelijk overgestapt naar ivf/icsi. De belasting heb ik als hetzelfde ervaren. Ik was de hormonen zo spuugzat dat ik dóór wilde. En niet elke keer een miniscule kans op zwanger worden. En elke keer de teleurstelling als het buisje terug kwam met weer eens véél te weinig zaad. En dan toch blijven hopen..

 

En eindelijk mochten we dan over naar icsi/ivf. Toevallig had mijn man op dat moment goed genoeg zaad voor ivf en ik ben nu zwanger van een tweeling. Ik ben daar natuurlijk hartstikke blij mee, maar denk ook stiekem: hadden ze ons maar gelijk laten doorgaan, dat had me een jaar hoop, zorgen, nare buien en vele hormonen gescheeld!

 

Zeker als de artsen al zeggen dat jullie blijkbaar icsi nodig hebben, dan zal het wel zo erg gesteld zijn met het zaad dat ik wel weet wat ik zou kiezen!

Maar goed, jij bent natuurlijk degene die moet kiezen!

 

groet,

Jeanine

Link to comment
Share on other sites

Ha Amanda,

 

Wat een moeilijke beslissing he?!!

k weet er alles van.

wij zaten vorig jaar nog in dat schuitje..... bij ons waren alle basis onderzoeken 'gewoon' goed,

dus wij zijn toen ook gestart met IUI, maar bij de eerste IUI bleek het zaad niet super te zijn (1,5mljn.)

en bij de tweede IUI was het maar 500.000 dus veels te weinig!!

Afain... wij kregen toen ook het voorstel om gelijk door te gaan voor IVF/ICSI

vond het vreselijk moeilijk, omdat voor m'n gevoel de 'eindstreep' zoveel dichterbij kwam!!

Maar aan de andere kant heb ik nooit heel veel hoop op IUI gehad, omdat het percentage van zwangeres

daar heel laag is!! (en zeker als de kansen al minder zijn).

Dus wij hebben toen toch besoten om door te gaan met IVF/ICSI een hele moeilijke beslissing, maar t voelde

ook als n opluchting. En toen de eerste IVF behandeling niet was gelukt, dacht ik heus wel ff 'shit, hebben we de

goede keuze gemaakt?'

Bij onze tweede IVF ben ik gelukkig zwanger geraakt!! De behandelingen zijn (lichamelijk) zwaarder, de psychische

belasting blijft wel hetzelfde, eerst al die tijd die hormonen in je lijf te pompen, waar je al niet jezelf van bent,

en dan vervolgens die wachtweken.....

 

Ik wil je heel veel suc6 wensen om de juiste beslissing te nemen!!

Maak de beslissing wel samen, dat is super bellangrijk!! en doe waar je je het fijnst bij voeld!!

Sterkte meid!!

 

Gr.T

Link to comment
Share on other sites

Bedankt allemaal voor jullie reacties! Wij hebben gisteren het gesprek op het ziekenhuis gehad! Het blijkt toch dat het ziekenhuis de iui als tijdelijke oplossing heeft gezien. Maar vond het geen probleem als we verder gingen met iui. Nou blijkt dat de kansen al niet zo hoog zijn met iui als alles goed is laat staan als het bij alle 2 tegen valt! Wij hebben besloten om voor icsi te gaan en niet door te gaan met iui! Dit omdat de kans gewoon klein is bij ons en waarom jezelf de teleurstelling elke maand aan doen en jezelf vol spuiten met hormonen.... En vooral dat laatste zag ik niet echt zitten!! We hebben een veel grotere kans met icsi en daar gaan we nu voor!! ( wel eng hoor maar heb er alles voor over ) Wij komen in aanmerking voor icsi omdat mijn vriends zaad de eerste keer heel slecht was de 2de en 3de keer op het randje voor iui en als het zaad goed blijkt te zijn kunnen we altijd nog voor ivf kiezen op dat moment. Ook heb ik aangegeven dat als ik even rust wil maar het niet stop wil zetten graag een iui behandeling zou willen en daar doet het ziekenhuis niet moeilijk over maar moet wel in overleg met de verzekering. Bedankt nogmaals voor al jullie tips en jullie mening!

 

Groetjes en heel veel succes allemaal

 

Amanda

Link to comment
Share on other sites

Ha Amanda,

 

Pff.. lastige beslissing hoor. Wij zijn zelf ook begonnen met IUI's, overigens in mijn eigen cyclus en het zaad zou nog goed genoeg zijn voor IUI. In het begin had ik daar heel veel vertrouwen in, maar al snel werd dat gevoel minder toen het niet lukt.

Na 3 IUI's krijgen wij de kans om ons in te schrijven voor IVF. Ik schrok me toen rot, want wat je zelf ook schrijft.. dan zijn je kansen nog zo beperkt, maar 3 volledige behandelingen. Ik ben behoorlijk van slag geweest daarvan en heb toen besloten om er in onze vakantie (viel toevalling in de zomer) over na te denken. In onze vakantie hebben we de beslissing genomen om toch door te gaan met IVF omdat de slagingskans wat groter is en ik ook niet meer tegen al die teleurstelling kon. Mijn gevoel was op een gegeven moment: als het met IUI zou lukken, dan lukt het zeker met IVF.. (al is dat helemaal niet per definitie zo, maar dat zei mijn gevoel op dat moment). Ondanks dat ik het super moeilijk vond dat ik laatste stappen dichterbij kwamen, gaf me dat ook rust, want zo wist ik wel waar ik aan toe was. Mocht het ons dan niet 'gegund' zijn, dan wist ik dat liever maar op tijd, als nog maanden aan knoeien. uiteindelijk hebben wij eerst nog 2 IUI's gedaan in verband met de hele aanmeldingsprocedure voor IVF.

 

Onze eerste IVF is uiteindelijk mislukt. Het bleek dat er niet eens een bevruchting tot stand kwam met IVF (dus ons probleem was eindelijk echt duidelijk). Daarna na een pauze van 2 maanden verder gegaan met ISCI en dat lukte gelukkig wel. Ik ben nu aan het aftellen voor de geboorte.

 

Maar wat anderen ook al schreven: het is belangrijk dat je voor 100% achter je beslissing staat en dat het je een goed gevoel geeft. Ik geloof er namelijk heilig in dat vertrouwen in een behandeling helpt bij het slapen of niet. En vraag inderdaad of je eventueel (bij het niet slagen van een ISCI) nog tussendoor IUI mag doen als dat je een goed gevoel geeft. Laat je gewoon goed voorlichten er over en neem dan een weloverwogen besluit hoe lastig dat ook is.

 

Succes in elk geval en ik hoop, dat wat je ook kiest, je zal helpen om je droom te verwezenlijken! Ga er voor meid, hoe zwaar de weg soms ook is!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Het blijft spannend....ik heb dus afgelopen vrijdag een bloed test gedaan en er is HCG... Maar het is maar 16. Dat is de ondergrens van wat ze willen zien. Dus komende woensdag weer bloed geven.... PFFFFF extra heftige verlengde wachtweken op deze manier!
    • Lieve dames! Ik ben een hele tijd afwezig geweest. Ik heb echt een pauze genomen was alles, zelfs toen mijn man en ik in februari hebben besloten nog 1 laatste poging in Brussel te willen ondernemen heb ik besloten er tot ik weer aan de hormonen ging er echt niet mee bezig te zijn. En dus ook hier niet te komen. Dat is best aardig gelukt moet ik zeggen, niet alleen het hier niet komen maar ook echt even los koppelen. Maar daardoor heb ik van alles gemist!! @Kitje zo fijn dat jij en je meisje elkaar steeds beter leren kennen, ze is inmiddels al 8 maanden ongeveer? Ik hoop dat je heerlijk van je meisje geniet 😍 en de combinatie met werken ook een beetje gaat. Ik kan mij voorstellen dat je er niet naar uit keek. Maar hopelijk heb je inmiddels wel een fijne balans. is die stomme collega er nog? Die je zo slecht trok aan het einde? 😉 of hadden de hormonen en vermoeidheid ook wat invloed? @Chrissy Van harte gefeliciteerd met de geboorte van je dochter! Het blijft fantastisch dat jij "gewoon" via IUI dit wondertje hebt gekregen. Ik hoop dat het goed gaat met jullie @Heleen79 Wat ontzettend verdrietig!! Ik begrijp wat voor ontzettende rollercoaster het is geweest. Van ongelofelijk blij en opgelucht dat je zwanger kan worden tot ongelofelijk verdrietig dat het mis is gegaan. Helaas heb ik, en vele op dit forum vergelijkbare ervaring. Lukt het om ook kracht te putten uit het feit dat je zwanger kan raken? Of is dat nog te vroeg of misschien werkt dat voor jou niet zo? Ik hoop dat je inmiddels eventueel weer verder kan.  @Mini123 welkom, haha het recht om dat te zeggen heb ik bijna niet. Aangezien ik er nogal even tussenuit ben geweest. Maar.... misschien ben ik wel een relevante op dit moment voor je. Want ik ben in juli met mijn 4de ICSI traject gestart. Na 3 keer in NL, nu in België Brussel, Jette). Ik ben benieuwd waar je staat in je eerste ICSI traject en de resultaten tot nu toe zijn! Als je het leuk vindt hierover dingen te delen, of vragen te stellen. Dan lijkt mij dat gezellig. @Bailey2021 wat heerlijk dat je zwanger van twee meisjes bent! Inmiddels ben je denk ik al bevallen? Hopelijk is alles helemaal goed verlopen, is toch extra spannend met een Tweeling zwangerschap. Het lijkt mij heel bijzonder een tweeling, en op onze leeftijd extra top (als het medisch allemaal goed gaat) omdat het dan misschien lukt om 2 kinderen te krijgen waar onze leeftijd kan zorgen dat het na elkaar lastiger is. Ik hoop dat de meisjes lekker tot week 38 zijn blijven zitten en gezond en wel nu in je armen liggen. Korte status update van mijn kant. Misschien weten jullie nog dat ik in NL mijn 3 ICSI pogingen heb benut in 2020 en 2021. Ik heb twee keer een miskraam gehad (1 keer na een verse Terugplaatsing van ICSI 2), en 1 keer een Missed Abortion bij een natuurlijke zwangerschap 3 jaar geleden.  Mijn laatste ICSI poging in NL in december 2021 eindigde met een enorme domper, aangezien na een mislukte terugplaatsing van de twee verse embryo's de enige cryo die ik in december wilde laten terugplaatsen is niet goed ontdooid. Mijn man en ik hebben echt even de ruimte genomen om te overwegen wat we gingen doen. We hebben ook echt nagedacht om te stoppen na 5 jaar proberen en bijna 3,5 jaar medische molen en alle teleurstellingen. Maar we hebben ook gesproken om nog 1 laatste keer een poging te wagen. En omdat het totale traject zo stom eindigde met dat niet goed ontdooien en omdat we in de toekomst geen spijt willen hebben dat we het niet een keertje in het buitenland hebben geprobeerd. We hebben ook heel serieus gesproken over eventueel werken met donor materiaal (eitje of volledige embryo) maar daar heel bewust niet voor gekozen. Ik twijfel er niet aan of we net zo veel van een kindje hadden gehouden als dat wel succesvol zou zijn maar voor ons allebei bleek dat niet de route te zijn. We wilden het nog 1 keer met ons eigen materiaal proberen. En na een beetje onderzoek gekozen voor België, Jette in Brussel.  Ik kan niet zeggen dat ik het een war bad vind in België, dat had ik wel eens op een forum gelezen maar ik vond het vooral groot en onpersoonlijk. Eigenlijk veel meer dan het Nederlandse Ziekenhuis. En wat een ellende met file. ALTIJD file bij Antwerpen, vaak bij Breda en 1 keer al bijna twee uur vast gestaan tot we in Utrecht waren vanuit Amsterdam😒. We zijn bijna elke keer de nacht ervoor al in Brussel gaan slapen om geen file stress te hebben en we meestal ook al vroeg de afspraak hadden. Dus we hebben nu een 4de ICSI ondernomen en ik mag vrijdag een bloed test doen. Vreselijk spannend dus weer!!  IK heb allerlei extra onderzoeken ondergaan, en eigenlijk blijft de conclusie dat alles er goed uit ziet, mijn bloedwaarden, vorm baarmoeder, hoge AMH voor mijn leeftijd, sperma. Dus geen nieuwe inzichten. En eigenlijk bijna hetzelfde gedaan als in NL. Alleen een kort protocol waar ik in NL altijd eerst met de pil ben gestart en daarna relatief lang prikken en hormonen gebruiken. Hier begon ik gewoon met Gonal F (300, dat is ook een verschil) op dag 2 van mijn cyclus en had ik op dag 11 al een punctie. Er zijn 13 eicellen geoogst, 7 rijp, 5 bevrucht en op dag 3 nog 4 in de race. Eigenlijk was het plan tot dag 5 door te ontwikkelen maar het lab heeft er voor gekozen toch op dag 3 de verse TP te doen. Het was een A kwaliteit, 8 cellig en geen fragmentatie. De overige 3 lieten ze wel tot dag 5 door ontwikkelen. Ik moet nog te horen krijgen of en hoeveel dat gered hebben (ik verwacht 1 of 0). Ik heb wel veel meer pijn gehad dan in NL, omdat ik tegen over stimulatie aanzat. Maar gelukkig met rust, veel drinken en paracetamol was het beheersbaar..... Dit gaat onze laatste poging zijn. Ik merk dat ik dat ongelofelijk spannend vind. Aan de ene kant wil ik graag weten wat de status is, om het eventueel ook een plek te gaan geven. Aan de andere kant vind ik het zo eng dat ik dan met lege handen sta en ook de hoop een einde heeft. Dus lieve dames... weer spannend!! Liefs    
    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use