Jump to content

Remifentanil (pompje) of ruggenprik?


Melis25

Recommended Posts

Lieve meiden,

 

Vergeef me als ik deze vraag al eerder heb gesteld (waarschijnlijk in een uitgerekend topic) maar ik wil graag weten wat jullie ervaringen zijn omtrent pijnbestrijding bij de bevalling en jullie keuze hierin.

 

Over maximaal 4 weken mag ik eraan geloven; de bevalling. Ik heb altijd heel hard geroepen het zonder pijnbestrijding te willen doen omdat ik elke fase van de bevalling wil meemaken. Zo sta ik er nog steeds in, maar mocht ik het niet uithouden van de pijn wil ik wel een beroep kunnen doen op pijnbestrijding en daarover een weloverwogen beslissing genomen hebben.

 

Ik heb de voor- en nadelen van beide gelezen en ben daar best van geschrokken, denk aan; katheter (ruggenprik), grotere kans op tang/vacuumverlossing ivm verminderde persweeen (ruggenprik), medicatie van het pompje gaat via de placenta naar de baby waardoor de baby versuft op de wereld kan komen, bij beide ben je aan bed gekluisterd etc...

 

Waar hebben jullie voor gekozen en waarom? Hoe is de betreffende pijnbestrijding jullie bevallen? Zou je de door jou gekregen pijnbestrijding aan of juist afraden? Kortom, ik zit met een hoop vragen, wellicht kunnen jullie mij helpen.

 

Alvast bedankt meiden :-D

 

Liefs,

Melis

Link to comment
Share on other sites

Thnx Fren, hopelijk hebben we iets aan de tips/ervaringen van de ervaringsdeskundigen hier!

 

Mijn zusje is ingeleid en heeft toen het pompje gehad, zag er best relaxed uit. Neemt de scherpe randjes weg en zodra ze 'm uitzetten voor de persweeen ben je er weer bij. Daarentegen heb ik ook iemand gesproken die de hele verloskamer gedurende toediening van het pompje heeft ondergekotst :(

Manlief heeft 2x een ruggenprik gehad en smeekt me bijna om daarvoor te kiezen, hij vindt het niet nodig om een bevalling met pijn te hebben terwijl het ook pijnloos kan. Ergens heeft hij groot gelijk vindt ik, maar ik denk alleen maar in het belang van m'n knul...

Link to comment
Share on other sites

ik heb de eerste 2 bevallingen gedaan zonder pijnbestrijding. de eerste ben ik thuis bevallen, 3 uur persweeen later naar het ziekenhuis en d.ani is met de tang geboren. d.emi ben ik thuis bevallen ook zonder pijnbestrijding. bij j.enna was ik ingeleid waardoor de weeen echt vele malen heftiger was en ik heb echt gehuild van de pijn van de weeen, dus vroeg de gyn uit haarzelf of ik het pompje wilde. het maakt je suffig en ze stoppen ermee zodra je de persweeen krijgt. j.enna heeft er niets van meegekregen geloof ik, althans niets van gemerkt in ieder geval. ruggenprik had ik zoiezo niet gewild, dan maar pijn, maar das meer mijn angst daarin.

 

mss moet je gewoon afwachten, als het echt onhoudbaar word komen ze zelf wel met ideeen. overigens is het idd wel zo dat je met alle pijnbestrijding aan bed gekluisterd zit, maar lieverd...op het moment dat jij echt pijnbestrijding nodig hebt, dan wil je niet eens meer opstaan (alhthans mijn ervaring met het pompje dus) dan ben je zo in extase om je pijn weg te zuchten, denk dat je er niet eens meer bij stil staat. maar hopelijk valt het voor je gewoon mee en laat je niet bang praten door alle (negatieve) verhalen van andere bevallingen, alles is anders en wie weet vlieg jij er doorheen :)

 

anyway, das alles wat ik kan vertellen, hopelijk hebben jullie er iets aan :)

Link to comment
Share on other sites

Ik ga meedoen met een studie van het UMCG. Zij willen door onderzoek kijken welke vorm van pijnbestrijding het beste werkt voor vrouwen. Je kon uitgeloot worden voor remifentanyl of een ruggeprik krijgen mocht het nodig zijn. Ik ben uitgeloot voor remifentanyl. Mijn intentie is net als jij ook om het zonder pijnbestrijding te doen. Maar helaas weet je nooit hoe de bevalling gaat verlopen. Als je wel kiest voor een ruggeprik zou ik bij ziekenhuis informeren of er 24/7 een anesthesist aanwezig is die de prik kan zetten. Bij fentanyl hoeft dat niet.

Wel goed van je dat je de voors en tegens op een rijtje aan het zetten bent. Succes met het maken van je keuze.

Link to comment
Share on other sites

Ik heb een pompje gehad tijdens mijn bevalling. Van te voren had ik bedacht dat ik dit eigenlijk niet wilde maar achteraf was ik er erg blij mee. Bevalling heeft bij mij erg lang geduurd maar pompje haalt inderdaad de scherpe randjes weg. Ik leek wel een beetje high, doezelde weg tussen de weeen en heb rare dingen gezegd maar volgens mij is de ontsluiting daardoor wel sneller gegaan. Tone Ze het pompje ginger uitzetten voor het persen leek ik wel een junk......ik heb gesmeekt of ik nog een laatste keer mocht drukken :-)

Link to comment
Share on other sites

Ansje, thnx voor je reactie. Jij bevalt eerder als ik, dus ben erg benieuwd naar je ervaring met het pompje mocht je er gebruik van gaan maken.

 

Tinusje, hahahahaahahaha, De laatste twee zinnen hebben me buikpijn van het lachen bezorgd, was het zo prettig? Bedankt voor het delen van je ervaring.

Link to comment
Share on other sites

Ik was altijd doodsbang voor de ruggeprik en riep ik noooooit een ruggeprik, tijdens mij bevalling kon ik niet meer, was kapot en ze stelde zelf een ruggeprik voor, maar opdat moment scheelde het me allemaal niet meer, het zetten is echt geen pretje maar het gevoel daarna is zooooo prettig, ik heb na mn bevalling wel problemen gehad dat het gat niet dicht wilde, maar dat is een ander verhaal.

Ik zou zo weer voor een ruggeprik kiezen, en wat benbri zegt, je bent kapot op op het moment dat je pijnstilling krijgt, je wilt dan echt niet meer rond lopen.

 

Het hangt er ook vanaf hoeveel ontsluiting je heb, na de 5 cm of zo iets krijg je geeneens een ruggeprik meer.

 

En ook al krijg je pijnstilling maak je echt wel genoeg van je bevalling mee.

 

succes met je laatste loodjes en de bevalling :-)

Link to comment
Share on other sites

Ik stond er hetzelfde in als jij: liefst geen pijnstilling, als het onhoudbaar is wel.

Ik heb het niet nodig gehad (het kwam ook echt niet in me op tijdens de bevalling).

Oh, en ondanks geen verdoving ben ik geen stap van mijn bed geweken :) Opvangen van de weeeen ging bij mij het best liggend op m'n linkerzij (later las ik dat dat ontsluiting ook nog zou bevorderen, wie weet ging het daarom heel vlot allemaal).

 

Ik had zullen kiezen voor het pompje. Omdat een ruggeprik me eng leek (terwijl je echt overal hoort dat het helemaal meevalt), omdat het idee van een verdoofd gevoel me niet aanstond en omdat ik dacht dat dat pompje binnen een paar minuten weer is uitgewerkt als ze het stopzetten, dus ook bij de baby? Ik kon ook nog kiezen voor petidine, maar dat blijft veel langer werkzaam.

 

Maar aan ervaringsverhalen van meiden die het wel gebruikt hebben heb je natuurlijk het meest. Ik ben benieuwd waar je voor kiest. Succes!

Link to comment
Share on other sites

Ik wilde ook zonder pijnbestrijding bevallen.

De eerste 24u gingen goed, de pijn was aanvaardbaar, ondanks dat ik toch een aantal keer moest vloeken (oeps, zo ben ik anders niet)

Toen bleek de ontsluiting na 24 uur op 0,5cm zat, ben ik ook voor pijnbestrijding gegaan. Ik was moe en terwijl ik dacht er bijna te zijn moest ik dus nog alles doen... Ik ben heel bang voor een ruggeprik, maar op een gegeven moment ga je met de flow mee. Je krijgt een soort lichamelijke reactie om je weeën op te kunnen vangen. en als je er door heen zit dan is een ruggeprik een hele verademing. Ik hoor tot een kleine groep vrouwen waarbij de ruggeprik niet helemaal werkt. Helaas wilde de bevalling niet lukken, en de kleine deed het niet goed meer en is met spoed gehaald met een keizersnede. Geloof me, al maken ze je zo open voor je baby ontstaat dat oergevoel dat je er ALLES aan wil doen om hem gezond ter wereld te brengen. Die ruggeprik deed het bij mij gelukkig wel. Van woensdagmiddag 14u tot vrijdagochtend 7:30u 2x ruggeprik gehad. Het lag echt aan de bevalling. Mijn zoon is er dat was het belangrijkste! Misschien doe je het wel helemaal zonder verdoving. Je bent lichamelijk heel sterk hoor als het eenmaal begint! Heel veel succes met de laatste weekjes!

Edited by Suzz_mv_T
spelfout wijzigen
Link to comment
Share on other sites

Hi Melis,

 

Ik ben zondagochtend vroeg op 4 december 2011 ingeleid. Pas zondag op maandagnacht had ik ietsie ontsluitning. Ik kreeg gelijk een ruggeprik met de weeenopwekkers. Die ruggeprik was omdat ik al totaal uitgeput was. Die ruggeprik hebben ze te laag geprikt. Mijn benen waren verdoofd. Ze moesten opnieuwe prikken. De 2e prik was alleen mijn rechterkant verdoofd. Links totaal niet en ik had door die weeenopwekkers (infuus) continu weeenstorm. 5 Weeen in 10 minuten!! Dus het slangetje van die ruggeprik zat niet goed. Dit hebben ze geprobeerd te verschuiven. Maandagmiddag 5 dec om 13:00 uur had ik nog maar 2 cm ontsluiting....En ik schreeuwde het uit van de pijn. Ik had namelijkl al 10 uur lang non stop een weeenstorm zonder verdoving!! Toen opnieuw voor de 3e keer een ruggeprik. Deze heeft maar tot 15:00 's middags geholpen. Daarna alle verdoving weg. In die tussen tijd heb ik nog 3 extra spuiten gehad met verdoving. Die hebben even geholpen. Om 15:00 uur waren alle spuiten en ruggeprikken uitgewerkt. Vanaf 15:00 uur tot 17:00 ben ik van 5cm ontsluiting naar 10 cm gegaan. Zonder verdoving. Door de ruggeprikken had ik ook geen persweeen. Heb 3,5 uur geperst op eigen kracht. Uiteindelijk om 21:00 's avonds met spoed naar o.k. En spoedkeizersnede. 4e Ruggeprik dus. Deze hielp, maar was n andere soort verdoving. Halleluja! Bevalling van 36 uur met spoedkeizersnede. Ruggeprikken die niet geholpen hebben!! En....ze hebben ook nog botvlies geraakt met prikken. Daar zitten heel veel zenuwen in. Nu flink pijn in mijn rug, en het is alweer 9 weken geleden.

Voor mij NOOIT meer ruggeprik. Als ik ooit nog een het geluk mag hebben om te bevallen, kies ik voor het pompje.

 

Maar, succes meid! Het lukt je wel! Mij is het ook gelukt, 34 uur lang zonder verdoving! En je krijgt er iets prachtigs en onvoorwaardelijke liefde voor terug!!!

Link to comment
Share on other sites

PS.

Desley is er trouwens met al die ruggeprikken en extra spuiten met verdoving er prima uitgekomen. Was ook hartstikke helder!! Had 2x een apgar van 9/10!! En ik behoorde tot een hele kleine percentage ongelukkigen waarbij alle verdoving what so ever niet heeft geholpen. Dus, ik ben een geval apart geloof ik hahaha!

Link to comment
Share on other sites

ons zkh heeft tijdens een info avond ook daarover en ik zou dan kiezen voor een pompje.

als je een ruggeprik wil moet je altijd even wachten, de anesthesist dat doen en ja als ze nog bezig zijn met iemand anders moet je wachten, dus kan zo zijn dat je een half uur moet wachten, je krijgt ook een catheter.

vaak is een pompje sneller voor handen en hoeft geen anesthesist bij te komen.

 

ze hadden het hier over verschillende soorten medicatie, oa ook dormicum, dat heb ik gehad bij de punctie, maar ja nadeel daarvan is is dat je niet helemaal helder bent en je kindje kan er ook suffig van worden.

 

maar mocht ik zoveel pijn hebben dan zou ik kiezen voor een pompje met medicatie ipv een ruggeprik.

Link to comment
Share on other sites

Hee,

Altijd leuk om iedereens ervaringen te lezen.

Ik heb 2 maal keizersnee gehad en 2 maal ruggeprik.

Eerste keer wel eerst poging tot zelf bevallen en kreeg toen een spuitje die de scherpe kanten ervan af zouden halen. Vond ik waardeloos, merkte er niets van.

Later moest ik vanwege de hartslag in een bepaalde houding op bed blijven liggen die mij helemaal niet beviel!

Hoe het gekomen is weet ik eigenlijk niet maar voor ik het wist had ik blijkbaar ja gezegd op de vraag of ik een ruggenprik wilde....

Mijn man maakte zich ernstige zorgen maar toen ie eenmaal gezet was was ik ook intens gelukkig en kreeg ik praatjes..

Het stukje terug naar volledige ontsluiting en persweeën kan ik niet in meepraten want ik had een sterrenkijker die niet verder haar best ging doen dan 6 cm ontsluiting.

 

Die katheter waar je het over hebt is echt werkelijk waar paenuts, daar hoef je het niet voor te laten.

Moest ik ook voor de punctie en het zetten en verwijderen ervan voel je helemaal niet. Vrouwen hebben maar een korte plasbuis..

Succes met de bevalling ne laten we hopen dat je je kind in een aantal uren in een droombevalling er uit gewerkt hebt!!

Als je een keizersnee kan voorkomen: altijd doen! Herstel hiervan duurt zooooooooooooooo lang!!

Succes!

Tulpie

Link to comment
Share on other sites

Ik ben ingeleid en had een weeenstorm. Ik heb ook altijd gezegd dat ik liever geen pijnbestrijding wilde, maar ik heb toen gekozen voor het pompje. Het voordeel is dat het heel snel werkt en ook weer heel snel is uitgewerkt. Je voelt je echt een beetje high en het haalt de scherpe kantjes van de pijn af.

Ik zou het zo weer doen als het nodig is.

Link to comment
Share on other sites

hi meiden leuk topic dit. Ervaringen zijn altijd leuk om te lezen. Echter, je hebt het niet altijd zelf voor het kiezen omdat je niet alle pijn medicaties op elk moment tijdens de bevalling gegeven kunnen worden. Dit hangt af van de hoeveelheid ontsluiting.

 

Zelf zou ik eerst bij 4 cm ontsluiting (na 20 uur in de weeen) een ruggeprik kijken, omdat het nog te vroeg zou zijn voor een pompje (wat overigens niet in ieder ziekenhuis gebruikt wordt). Leek me heel fijn, maar de anesthesioloog was niet in huis dus dat zou nog wel even duren. Omdat ze toen eerst weer een ctg moesten maken voor de ruggenprik mocht, checkten ze mijn ontsluiting na 30 minuten weer. Had toen ineens 6 cm ontsluiten en toen mocht het pompje toch. Ik krijg toen de keuze. Heb gekozen voor het pompje omdat gelijk kon en de anesthesioloog nog wel een uur kon duren. Het is me erg goed bevallen, maar heb daardoor wel heel veel gemist omdat ik er redelijk 'high van werd. Ik begon echt onzin te praten. Pas bij het persen, als het pompje uit gaat, was ik weer goed bij. Het pompje hielp goed tegen de scherpe pijn,maar ik was lang niet pijnvrij. Het bleef behoorlijk heftig, maar was weer vol te houden. Ik heb op dat moment gekozen voor een snelle oplossing omdat ik het niet meer trok, maar zou achteraf misschen liever een ruggeprik gehad hebben, omdat dit nog veel beter helpt. MOcht het dan een spoed OK worden (wat bij mij niet veel scheelde) dan zit die ruggeprik er maar vast in.

 

Ik denk dat het vooral heel belangrijk is om het advies van de gyneacoloog op dat moment te volgen. Zij weten wat in welke fase van de bevalling een goede oplossing voor je is en wat wel/niet kan voor je kindje.

 

Succes met bevallen in elk geval. Achteraf valt het best mee hoor!

Link to comment
Share on other sites

Bedankt voor het delen van jullie ervaringen!

 

Zowel goede als minder leuke ervaringen bij beide soorten pijnstilling. Zal morgen eens het advies van de gynaecoloog vragen. Samen met jullie ervaringen zal ik wel een overwogen beslissing kunnen maken hoop ik!

 

Nogmaals bedankt meiden :-D

Link to comment
Share on other sites

Melis; ik ben ingeleid, of ja, poging tot, en kreeg vooraf een ruggeprik om mijn bloeddruk laag te houden. Ik vond het zetten ontzettend meevallen. Heb volgens mij zelfs gezegd dat ik 10x liever een ruggenprik gezet kreeg dan een infuus. Vervolgens heeft de ruggenprik al met al zo'n 36 uur aan gestaan alvorens er een spoedkeizersnee is gedaan vanwege niet vorderende ontsluiting en een baby die het moeilijk had. Mijn kleine man

heeft iig geen last gehad van de ruggenprik. Ik zou het zo weer doen!

Link to comment
Share on other sites

Hier staat ook een topic: http://www.ivfmoeders.nl/showthread.php?15021-pijnbestrijding

 

Ik denk dat de pijnbestrijding heel erg afhankelijk is van hoe je bevalling verloopt en je lichamelijke gesteldheid op dat moment.

 

Ik heb 2 keer een ruggenprik gekregen. Daar zitten toch ook wel wat risico's aan hoor. Door de ruggenprik kan je bloeddruk ineens fors gaan dalen, hiervoor krijg je een infuus om dat op te vangen.

En als ik het goed begrepen heb is mede door dit infuus de kans dat je kindje heel geel wordt - en dus onder de lamp moet - groter, omdat het lichaampje ook druk is met al het andere.

 

(En een ruggenprik is niet zaligmakend: de eerste keer heb ik er heerlijk op geslapen en helemaal geen weeen meer gevoeld. Omdat het een ks werd is er nog bijgezet. Het heeft daarna echt heel lang geduurd voor ik weer gevoel had in mijn benen (zeker 12 u na de operatie).

De tweede keer heeft hij nooit helemaal gewerkt en op een gegeven moment was hij aan 1 kant zelfs uitgewerkt... Zelfs bijspuiten hielp niet.)

Link to comment
Share on other sites

Nou Melis,

 

Het is inderdaad een vraag waar ik ook even mee zat. Na wat onderzoek bleek dat ik als astmatisch persoon naar alle waarschijnlijkheid geen injectie en pompje zou mogen, dus dan is de keuze snel gemaakt. Ik denk wel dat ik zal proberen om de pijn zo lang mogelijk zelf op te vangen, maar dat is dan ook 'makkelijk' gezegd. Ik heb nog geen eens een oefenwee gehad dus geeeeen idee waar ik over praat hoor... Maar laat het gewoon maar op je af komen want je kan toch niet voorspellen hoe je je voelt straks :)

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.



  • Posts

    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
    • Hi @Aisiya, Ik begin binnenkort met mijn tweede ronde IVF/ICSI! En ik ben 42... 🙂 Ben jij al begonnen of begin je ook binnenkort?  Ik heb mijn eerste ICSI behandeling gedaan 4 jaar geleden, met als resultaat een hele mooi dochter van nu bijna 3 jaar.  Toen heb ik veel steun gehad aan deze forum, en om verhalen te delen en lezen van andere die hetzelfde meemaken.  Het lijkt mij fijn om elkaar te ondersteunen! 
    • Ik begin binnenkort voor de tweede keer met IVF ./ ICSI en ik ben benieuwd of er andere zijn die ook beginnen of net zijn begonnen?  Ik heb 4 jaar geleden mijn eerst ICSI ronde gehad, met de resultaat een hele mooie dochter van bijna 3. 
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use