Ga naar inhoud

Groot verdriet voor Esly, 2e vroeggeboorte


Aanbevolen Berichten

  • Reacties 123
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Wil wel heel veel zeggen maar weet de woorden niet te vinden.

Kan alleen maar zeggen dat ik mee leef in jullie verdriet.

Eerlijk ik weet niet hoe het voelt dit grote verdriet.

 

Liefs, Quin

Geplaatst

Esly,

 

Ik kan geen woorden vinden van troost voor dit immens grote verdriet wat jullie nogmaals overkomt. Oneerlijk is het in deze wereld...

Heel veel sterkte!

 

Liefs, Henkie

Geplaatst

Lieve Esly en man,

 

Niet te bevatten! Zo verschrikkelijk erg voor jullie!

Heel veel kracht en sterkte toegewenst om dit drama te verwerken en n plek te kunnen geven! We denken aan jullie!

Grote knuffel!!

Geplaatst

Lieve allemaal,

 

Esly heeft me gevraagd te laten weten dat de vele berichtjes haar " goed" doen, ze is er van onder de indruk. Heeft het eea wel gelezen maar heeft de kracht nog niet om te reageren.....

ze bedankt jullie allemaal en komt zodra het gaat online om te reageren.

 

Groetjes

Babeth

Geplaatst

Hallo lieve meiden,

 

Dank jullie wel voor alle lieve en meelevende berichtjes! Wat is dit toch een bijzonder forum....hoe iedereen met elkaar meeleeft is echt geweldig! Babeth, jij in het bijzonder...dank je wel dat je de meiden hier op het forum op de hoogte hebt willen houden! En Marlijn, dank je wel voor je lieve mailtjes, ik mail je gauw weer en hoop dat het goed met je gaat! De meiden van het "Zwolle topic" en de meiden van het "uitgerekend in juli 2012 topic" ik hoop dat het ook met jullie goedgaat

 

Maar ja...daar zit je dan weer....3 weken geleden was er nog niets aan de hand. Oke, ik had een cerclage en lag al vanaf 13 weken zwangerschap plat op de bank, maar dat was allemaal voor het goede doel en ik had het er graag voor over! Elke week naar het ziekenhuis voor controles en onze uk groeide uitstekend. Ook met mij leek het goed te gaan....tot die beruchte dinsdagavond 6 maart! s Avonds rond 23.30 uur braken mijn vliezen plotseling en de paniek was groot! Hetzelfde scenario hadden we 1,5 jaar geleden ook al eens meegemaakt en die film staat op ons netvlies gegraveerd! Na veel gesteggel kwam de ambulance voorrijden en ben ik met gillende sirenes afgevoerd naar het ziekenhuis. Mijn vriend met de auto erachteraan.....De vorige keer hadden we nog hoop en vertrouwen, nu wisten we min of meer hoe de afloop zou zijn en de sombere gezichten van de artsen versterkten dat gevoel alleen maar! Uiteindelijk ben ik donderdagmiddag 8 maart ingeleid omdat het anders voor mij te gevaarlijk zou worden....en een kleine 2 uur later is onze 2e zoon geboren. Hij leefde, heeft geknokt en zo z'n best gedaan om bij ons te blijven maar na een uur is hij overleden. Hij was zo mooi, zo compleet en vooral zo van ons! De volgende dag "mag" je weer naar huis en kom je weer samen binnen. Zo leeg, zo verdrietig en vooral zo zinloos! Het is nu de 2e keer dat we dit moeten meemaken en de grote vraag is: WAAROM??????!!!!!!! Wat is er aan de hand dat er 2x op hetzelfde punt in de zwangerschap hetzelfde gebeurd??!! We waren bezorgd, wilden eerst de 22 wekengrens voorbij en hadden afgesproken om met 26 weken een mooi kamertje voor ons zo gewenste mannetje te gaan kopen....en weer zit je met lege handen! Eind april hebben we gesprek in het ziekenhuis en we willen graag een dieper onderzoek om te kijken of we vragen beantwoord kunnen krijgen! En vooral hoe nu verder??? Zullen we dan echt samen verder moeten?? Nooit geen vriendjes over de vloer, nooit geen tekening voor vaderdag, nooit geen eendjes voeren, nooit je zoon aanmoedigen langs het voetbalveld en zo kan ik nog wel even doorgaan! 2 x waren we er zo dichtbij.....2 x bevallen van een kerngezond kindje dat kort na de geboorte komt te overlijden....1 x was al erg heftig en we hebben veel tijd nodig gehad om ermee om te leren gaan. We waren hier amper van bijgekomen en zullen nu ons 2e grote verlies zullen moeten verwerken. Hoe dit moet..........we weten het echt niet en we zijn bang voor de toekomst. We zijn knock out...weten het niet meer! Onze kinderwens is er nog altijd en misschien nog wel weer sterker....maar ja durven we het nog een keer aan? En wat zeggen ze er in het ziekenhuis van? En dan word ik over een paar maanden ook nog eens 43.....o wat moeten we toch???! Radeloos zijn we en het liefst slapen we de hele dag....Ik weet het echt even niet meer!

 

De komende tijd zal ik niet veel op het forum te vinden zijn! Het is te moeilijk....Wel wens ik jullie allemaal het allerbeste en zal ik af en toe lezen hoe het met jullie gaat!

 

Nogmaals bedankt!

 

Veel liefs en dikke knuffel Esly! **

Geplaatst

Oh lieverd, de tranen lopen over m'n wangen.....

Ik had het jullie zo gegund.

Ik heb geen worden meer. Maar jullie kaarsje brand nog steeds. Dat zal ik ook blijven doen tot aan half juli.

Ik wou dat ik iets voor je kon betekenen meis...

 

Hele dikke kus voor jou en je man!

Ik denk aan je!

Geplaatst

Ook hier stromen de tranen over mijn wangen.

En net wat Sandra zegt wij hadden het jullie zo gegund jullie hebben zo jullie best gedaan.

Wat lijkt het mij die tijd angstig dat he zelfde gebeurd als wat al een keeer in je ergste nachtmerrie is gebeurd en wetent wat er komen gaat dat is zo oneerlijk.

Meis ook van ons een hele dikke knuffel.

 

X Chantal

Geplaatst

Esly,

Wat een vreselijk nieuws. Het voelt zo oneerlijk. Waarom, waarom moet dit jullie nog een keer gebeuren.

Ik wens jullie heel heel veel sterkte met het verlies van jullie tweede zoon.

Ik heb er gewoon verder geen woorden voor. Ik vind dit zo erg voor jullie, ik wordt er zelf helemaal emotioneel van.

Ik wens jullie alle kracht van de wereld toe om hier doorheen te komen.

Geplaatst

Esly, wat knap dat je hier schrijft. Als ik het lees moet ik huilen. Wat is het toch verschrikkelijk; 2 gezonde kindjes. Ook jullie 2e zoon...zo n knokkertje om bij jullie te mogen blijven. Het is zo verdrietig. Ik wens jullie heel veel kracht en liefde toe!En hopelijk kunnen ze (dokters) 'iets' vinden waardoor jullie toch op n dag met z'n drietjes (eigenlijk vijfjes) kunnen zijn en vh leven kunnen genieten. Knuffel, mees

Geplaatst

De tranen stromen over mijn wangen bij het lezen van je berichtje Esly, het is zo oneerlijk!

Vreselijk dat jullie dit weer is overkomen, ik heb er geen woorden voor. Twee gezonde kindjes, waarom is dit gebeurd?

Ik wens jullie heel veel kracht, liefde en sterkte toe samen.

 

Liefs en een dikke knuffel, Melis25

Geplaatst

Tranen...... ik lees de pijn en verdriet.....vreselijk! Waarom? Hopelijk hebben jullie een goed gesprek en krijgen jullie op z'n minst een antwoord op je vraag, pffff. Heel veel sterkte samen! Ik vind het zo erg, geen woorden voor.

 

Dikke knuffel

Geplaatst

Esly, ik krijg kippenvel als ik jouw verhaal lees. En tranen in mijn ogen. Ik hoop dat jullie de kracht vinden om dit verlies te verwerken. Ik wens jullie veel wijsheid en sterkte de komende tijd.

 

Dikke knuffel,

Christel

Geplaatst

Denk aan je lieverd, geen dank voor de mailtjes. Het liefst zal ik meer voor je willen doen!

 

Dapper dat je hier je verhaal bent komen doen...

 

Dikke knuffel en pas goed op elkaar....

Geplaatst

Lieve dappere Esly,

 

Je hoeft me niet te bedanken!! Het spreekt voor zich! Ik heb vol bewondering en pijn je mail Gelezen, en ook al hebben we eerder contact gehad, het blijft pijn doen....lieverd ik voel weer mij eigen pijn en als ik dan denk dat jullie het weer ervaren, ik geloog het dat jullie knock out zijn!! Pas goed op elkaar en ookal drijf je soms iets van elkaar weg, weet dat 2 zoontjes jullie binden, met elkaar en met hen. Ik hoop ontzettend dat je antwoorden op jullie ragen zal gaan krijgen, wat die wil e absoluut beantwoord krijgen, dat heb ik nu zelfs nog.....

heel heel veel sterkte en macht om deze moeilijke tijd te doorstaan en weer overeind te krabbelen, kus van mij!

Geplaatst

Esly, wat knap dat je het zo kan opschrijven!

Ik vind het zo onbeschrijfelijk erg voor jullie, de tranen stromen over mijn wangen.....

Heel veel sterkte de komende tijd, ik hoop dat jullie antwoorden krijgen waarom dit nu weer gebeurde.

Heel veel liefs Danielle

Geplaatst

Ook mij hoef je niet te bedanken Esly! Er waren en zijn zoveel meiden op het forum die met jullie meeleven.

 

Wat een verdriet en machteloosheid moeten jullie voelen. Nogmaals HEEL veel sterkte!

 

 

PS Sandra, wat een mooi gebaar dat je een kaars blijft branden tot de uitgerekende datum...

Geplaatst

Hoi Lieverd,

 

Wat sterk en moedig dat jij je hele verhaal hebt willen vertellen hier op het forum. Hoop dat jullie samen een weg kunnen vinden in dit grote verdriet.

Kan mij zo goed voorstellen dat de vragen waarom moest dit nog een x gebeuren maar in jullie hoofd blijft spelen, zelfs wij hebben dit, het niet begrijpen waarom dit moest gebeuren. Als ik wat voor jullie kan doen schroom niet en stuur een pb-bericht, ook als je gewoon even wil gillen tegen iemand dan ben ik altijd bereikbaar.

 

Dikke digi knuffel.

Liefs Quin

  • 3 maanden later...

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden