Jump to content

Stolling en ruggeprik


Sometimes
 Share

Recommended Posts

Dames, tijdens mijn laatste bezoek aan het ziekenhuis gaf ik aan dat ik me alvast wilde verdiepen in pijnbestrijding. Ik kreeg een informatieboekje en dat was het.

Nu heb vanwege een longembolie in het verleden fraxiparine voorgeschreven gekregen.

In het boekje en op internet lees ik dat als je problemen hebt met je stolling je geen ruggeprik kunt krijgen.

Ik had gehoopt op een zoveel mogelijk pijnvrije bevalling. Wie weet hier meer over?

En wat zijn de alternatieven?

Bedankt dames.

Link to comment
Share on other sites

Ik ga met interesse dit topic volgen. Ik heb nl de eerste 12 weken van de zwangerschap fraxiparine moeten gebruiken vanwege een verhoogde factor VIII. Ook ik was al een beetje bezig met een soort geboorteplan waarin ik de mogelijkheden mbt een ruggenprik wilde overdenken. (dit gezien mijn vorige bevalling die 36 uur heeft geduurd en ik echt helemaal uitgeput raakte).

Ik heb binnenkort een afspraak staan bij de gyn en zal het daar eens bespreken.

Dus meiden, kom maar op met info.

Link to comment
Share on other sites

Er zijn wel meerdere vormen van pijnbestrijding bij de bevalling maar die werken allemaal niet zo goed als een ruggenprik. Ik ben ook niet thuis in de combinatie met stollingsproblemen. Misschien kun je eens googlen om remifentanil en pethidine? Dat zijn de meest gangbare pijnbestridingsmiddelen naast de ruggenprik (althans volgens de pufcursus ;-)

ik vind het trouwens raar dat ze zich er met een foldertje lekker makkelijk vanaf maken. Misschien kun je contact opnemen met de anasthesist om eea na te vragen?

Link to comment
Share on other sites

Goeiemorgen dames,

 

Wen, als het goed is maakt het voor jou niet uit, kun je gewoon epidurale pijnstilling krijgen als je dat wilt! Je hebt t/m week 12 gespoten, maar tegen de tijd van je bevalling hoef je toch niet te ontstollen?

Sometimes, voor jou ligt het anders. Hoe het precies zit rondom de bevalling zul je in je eigen ZH goed moeten bespreken, misschien niet alleen met de gynaecoloog maar ook met een anesthesist. Ik heb even zitten zoeken op internet en zag dat de verschillende ziekenhuizen verschillende protocollen hanteren. Ik vond deze wel verhelderend: http://www.hematologiegroningen.nl/protocollen/index2.htm

Je kunt qua pijnstilling sowieso remifentanil (Ultiva - is hetzelfde) krijgen, dat gaat in het infuus. Voor een epiduraal mag je idd 8-24 uur geen fraxiparine hebben gebruikt (dat scheelt per ziekenhuis). Dus als je perse een epiduraal wilt, zou je kunnen bespreken of je ingeleid kunt worden, opdat je op tijd kunt stoppen met de fraxi. Een andere optie is een geplande KS, maar het is per ziekenhuis verschillend hoe dat beleid is lijkt mij. En wat je zelf natuurlijk wilt. Voor een geplande KS kun je dan ook (in overleg met de anesthesist) op tijd stoppen met de fraxiparine en weet je zeker dat je afdoende pijnstilling krijgt, daarbij komt dat de ontstolling voor een spinaal (iets andere techniek dan de epiduraal maar gebruikelijk bij een KS) iets minder nauw luistert.

Probleem ontstaat echt als je nog hebt ontstold en de bevalling gaat veel sneller dan verwacht. Epiduraal is dan onmogelijk en mocht het onverhoopt een spoed KS worden zul je waarschijnlijk onder algehele anesthesie moeten, wat voor zowel moeder als kind niet direct wenselijk is (gebeurd ip alleen bij super-super-super spoed). Al met al genoeg om goed te bespreken met de gyneacoloog en in later stadium waarschijnlijk ook met de anesthesist!

Link to comment
Share on other sites

Ik heb zelf een consult bij een anaesthesist aangevraagd in overleg met mijn vk en gyn, in week 32. Wel voor een andere reden ( schroeven in mijn ruggewervels), maar ik wilde goed voorbereid de bevallihg ingaan, zodat er niet op het moment supreme gekeken moest worden of ik wel een ruggeprik kon krijgen. Ik kreeg een utgebreid consult, meteen een soort pro-operatief, en de anaesthesist heeft veel verteld over de mogelijkheden van pijnbestrijding en de voor- en nadelen. Eigenlijk zouden vk's deze info moeten geven vind ik! Mijn advies is dus om alvast een afspraak te maken en die info mee te nemen in je bevallingsplan. He maken van de afspraak was overigens een drama (kon niet volgens 'het systeem' als ik geen operatiedatum had), maar hopenlijk is dat niet bij alle zh zo ingewikkeld.

Link to comment
Share on other sites

Ik heb t/m het einde van mijn zwangerschap Fraxiparine gespoten. Ben uit voorzorg ook bij de anesthesist geweest. Het voordeel voor mij was dat ik ingeleid zou worden. En er van tevoren bloed afgenomen kon worden om te kijken of bepaalde waardes goed waren. Zo ja, dan mocht ik gewoon een ruggenprik. Wat ik me nog herinner is dat er min. 24 uren tussen de laatste spuit en ruggenprik moet zitten. Laat je goed informeren bij anesthesie, zij kunnen het je haarfijn uitleggen.

Er werd mij wel gezegd, als het natuurlijk mocht beginnen, ik geen fraxi meer moest gaan spuiten. JE wilt natuurlijk geen risico lopen, er is ook nog een morfinepompje of misschien wel meer. Alleen wilde ik bij voorbaat geen morfinepompje, omdat je kindje er ook duf van kan worden.

Uiteindelijk heb ik een ruggenprik gevraagd ( inleiding tot aan bevalling heeft bijna 6 dgn geduurd), alleen deze was verkeerd gezet, waardoor ik alle pijn nog haarfijn voelde. Op het moment dat ik terug zou gaan naar de OK, had ik al volledige ontsluiting en mocht het echte werk beginnen. Ik wens je veel succes!

Link to comment
Share on other sites

@ beanie, thanks voor je reactie was vergeten dat jij daarin zat. Erg verhelderend dat artikel. Ik ga zeker een gesprek aanvragen.de gynaecoloog stelde voor om over pijnbestrijding te praten in week 36. Ik vind dat echt belachelijk en heb dat ook gezegd. Wat als de baby eerder komt, dan hb je rei probleem. Weet jij of dat normaal is om er zo laat mee aan de slag te gaan. Zou graag wel eerder willen bespreken hoe de bevalling gaat. Uiteraard rekening houdend met veranderende omstandigheden op ht moment van bevallen.

Link to comment
Share on other sites

De halfwaardetijd van een 'pompje' is heel kort en daar schijnt het kind dus amper last van te hebben, dit in tegenstelling tot de vroeger meer gebruikelijke Pethidineinjecties. Dus dat je kleine er suf van zou worden is niet echt een argument om het 'pompje' niet te doen. Argument om het niet te doen, is dat je er wel heel erg suf van wordt, maar dat het relatief weinig doet tegen de pijn. Als je dus geen pijn wilt hebben zou ik proberen het zo te regelen dat je een ruggenprik kunt krijgen (eentje die dan bij voorkeur wel goed wordt gezet).

 

Ik heb t/m het einde van mijn zwangerschap Fraxiparine gespoten. Ben uit voorzorg ook bij de anesthesist geweest. Het voordeel voor mij was dat ik ingeleid zou worden. En er van tevoren bloed afgenomen kon worden om te kijken of bepaalde waardes goed waren. Zo ja, dan mocht ik gewoon een ruggenprik. Wat ik me nog herinner is dat er min. 24 uren tussen de laatste spuit en ruggenprik moet zitten. Laat je goed informeren bij anesthesie, zij kunnen het je haarfijn uitleggen.

Er werd mij wel gezegd, als het natuurlijk mocht beginnen, ik geen fraxi meer moest gaan spuiten. JE wilt natuurlijk geen risico lopen, er is ook nog een morfinepompje of misschien wel meer. Alleen wilde ik bij voorbaat geen morfinepompje, omdat je kindje er ook duf van kan worden.

Uiteindelijk heb ik een ruggenprik gevraagd ( inleiding tot aan bevalling heeft bijna 6 dgn geduurd), alleen deze was verkeerd gezet, waardoor ik alle pijn nog haarfijn voelde. Op het moment dat ik terug zou gaan naar de OK, had ik al volledige ontsluiting en mocht het echte werk beginnen. Ik wens je veel succes!

Link to comment
Share on other sites

De halfwaardetijd van een 'pompje' is heel kort en daar schijnt het kind dus amper last van te hebben, dit in tegenstelling tot de vroeger meer gebruikelijke Pethidineinjecties. Dus dat je kleine er suf van zou worden is niet echt een argument om het 'pompje' niet te doen. Argument om het niet te doen, is dat je er wel heel erg suf van wordt, maar dat het relatief weinig doet tegen de pijn. Als je dus geen pijn wilt hebben zou ik proberen het zo te regelen dat je een ruggenprik kunt krijgen (eentje die dan bij voorkeur wel goed wordt gezet).

 

Tijdens de bevalling van mijn zoontje heb ik het pompje gekregen. Ze vertelden mij dat het de scherpe randjes van de pijn zou weghalen. Ik heb er helaas niet echt iets van gemerkt. Er is mij toen ook verteld dat het juist geen gevolgen heeft voor het kindje.

 

Beanie, dank voor de info!

Mijn factor VIII wordt gemonitoord en nij eventuele groeiachterstand icm verhoging van de factor VIII kon het een argument zijn om toch weer aan de fraxiparine te gaan. Vooralsnog ga ik er niet van uit en kan de ruggeprik dus eventueel in mijn bevallingsplan verwerkt worden.

Dank jullie voor de info!

Link to comment
Share on other sites

Er is idd wel een duidelijk verschil tussen een morfine pompje en een remifentanil pompje. Morfine heeft een veel langere halfwaardetijd dan remifentanil, dat is dan ook direct de reden dat ze tijdens een bevalling een remi-pompje aanbieden. Dat zou niet bij het kindje komen. Ik weet dat de gemiddelde anesthesist heel blij is met de remifentanil, om de simpele reden dat zij nu minder vaak in huis hoeven te komen voor de epiduraal. Voor een remifentanil pompje is immers geen anesthesist nodig. Ik denk om eerlijk te zijn wel dat de epiduraal (mits hij goed zit) veel adequatere pijnstilling zal geven. Overigens krijg je dan ook opiaten, maar in de epiduraal ruimte (dat is de ruimte net buiten de ruimte waar de ruggenmergsvloeistof zit) en als het goed is komen die niet in het bloed terecht dus ook niet bij het kindje. Maar je kunt er evengoed misselijk van worden (net als van de remifentanil).

 

Heb het net ff opgezocht: halveringstijd van morfine is 177 minuten, remifentanil 6-14 minuten. Klein verschil dus!

Link to comment
Share on other sites

Jose: maar van een ruggenprik hebben de kleintjes toch ook wel last hoor! Dat is wat de verpleegster mij verteld heeft... (oa meer kans op geelzien) Maar voor mij geen reden om het niet te doen. Ook hier een keer een werkende en een keer een niet-werkende ruggenprik. En als hij goed werkt is het echt zo'n opluchting! (ik had beenweeen en had al zo'n last van kramp in mijn benen de hele tijd)

Link to comment
Share on other sites

Vandaag gesprek met de hematoloog gehad. Mag per direct stoppen met de antistolling. De bloeduitslagen waren dermate goed dat ik het alleen in het kraambed hoef te gebruiken of als ik onverhoopt bedrust krijg geadviseerd tijdens de zwangerschap.

Gelukkig is de vraag dus niet meer van toepassing. Maar zoals ik het begrijp moet je 24 uur van te voren stoppen met de antistolling, zodat de ruggeprik dan toch nog mogelijk blijft. Eerder in de zwangerschap maakt het niet uit. Het heeftbtijd nodig om uit je lichaam te gaan.

Maar ik bn ok, gelukkig. Geen prikken meer in mijn arme buikje!!!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use