Jump to content

Voorstellen ivf? en mijn verhaal


ivf?
 Share

Recommended Posts

Hallo Allemaal

Ik ben Monique en gebruik de naam ivf?

Nooit gedacht me hier nog een keer voor te stellen maar toch doe ik dat en ik hoop hier veel kennis en wijsheid op te doen

Even "kort" mijn verhaal

Ik ben bijna 42 jaar en heb toen ik 24 was een zoon gekregen zonder hulp gelijk zwanger.

10 jaar geleden een nieuwe relatie en na 7 jaar nog niet zwanger toch maar een keer naar de dokter en bleek ik verstopte eileiders te hebben dit was gefixt en gelijk zwanger.

Helaas na 13 weken bleek ons kindje trisomi 18 te hebben en dit was helaas niet met het leven verenigbaar en ons kindje kwam een week later spontaan ter wereld. Daarna zwanger en dat is nu onze mooie dochter van ruim 2,5 jaar oud en we wilde na haar graag nog een kleine.

4 maanden later maar weer proberen en twee keer was het helaas mis gegaan toen ik op 8 weken zat en daarna gelukkig toch weer zwanger geworden.

Ik werd goed in de gaten gehouden en met 17 weken nog een extra echo gehad alles was goed en we kregen de felicitaties van degene die de echo had gemaakt.

Eindelijk durfden we het te vertellen aan onze families.

Drie dagen later had ik een vreemd gevoel dat ik het hartje van de kleine wilde horen(anders heb ik dat nooit) en de verloskundige belde op of de afspreek wegens drukte 2 weken verschoven kon worden en ik vertelde van mijn gekke gevoel dat ik het hartje wilde horen.

U begrijpt het vast ik mocht gelijk komen vrijdag middag man niet thuis en toch snel even hartje luisteren.(half september 2011)

Daar gekomen had ze even de tijd voor me maar wat ze ook probeerde geen hartslag te bekennen.

Ze heeft gelijk voor een echo gebelt die ik nog dezelfde avond kon laten maken gelukkig samen met mijn man erheen maar eigenlijk weet je het antwoord al.

Zo raar maar de hoop dat ze het mis had blijft echter een schitterend kindje maar geen hartslag.

Maandag melden in het ziekenhuis en toch besloten een punctie te laten doen met een naald door de buikwand heen.

Klinkt raar maar het viel reuze mee. we besloten nog even te wachten en niet gelijk te laten cureteren zodat we nog even konden wennen aan het idee dat de kleine niet levend zou komen.

Na een kleine week kwam de kleine spontaan het begon om half zeven savond en half 5 snachts de laatste wee en uiteindelijk uitgeput en leeg in slaap gevallen

Bij de vorige miskraam had het ook zo lang geduurt en ik was blij dat ik al een normale geboorte had meegemaakt aangezien ik dit als veel erger had ervaren en het feit dat je voor de twintig weken er geen hulp van de verloskundige bij krijgt.

Slap een week weer aansterken

Van de gyneacoloog te horen gekregen als je nog een kind wil niet te lang wachten hoor je leeftijd gaat meespelen.

Dit in ons achterhoofd houden hadden we zoiets van eerst maar zien wat de eerste ongesteldheid gaat brengen.

Na de miskraam bleef het een beedje sukkelen en een klein beedje vloeien en na een maand net de kleine naar de KDV gebracht en ja hoor krampen eerst dacht ik dat ik weer een kind zou krijgen hat kon niet maar zo'n pijn alsof het weeen waren.

Gelukkig man thuis aan het werk het was half oktober 2011

Ik ga naar het toilet en toch maar even op de emmer stel je voor als er toch nog wat los komt. Mijn man loopt langs het toilet en vraagt of ik de kraan kan dicht doen, ik vertel hem schat dat kan niet dat is bloed wat uit mij loopt! ik zie hem schrikken wat nu vraagt hij me.

Zit je daar op een emmer...

Ik zeg hem geef me maar even de telefoon

Hij vraagt me wie wil je bellen en ik geef als antwoord de verloskundige de dokter heeft geen zin die moet eerst zijn patienten in de wachtkamer af helpen en de verloskundige heeft 24 uurs dienst. ondanks dat ik al uitgescherven was kwam ze gelijk Ik had in die 15 minuten al ruim 1,5 liter bloed verloren en ze schrok enorm. Ambulance bellen was niet in me opgekomen.

Ze gaf aan dat de meeste mensen al gestrekt zouden liggen en dat ik er nog wel redelijk bij zat (voelde me wel niet zo lekker)Ze controleerde me bloedruk en belde gelijk het ziekenhuis en ik kon gelijk komen ze zou daar ook nog zijn en nog even langskomen.

Ik ze naief als wat dacht dat het alleen voor een controlle was echter daargekomen mijn man met de auto naar het ziekenhuis was sneller als een ambulance laten komen en de verloskundige dacht dat dat wel kon.

Daargekomen gelijk naar de gyneacoloog toe wat voel je je vies en dan moet hij nog inwendig kijken Mhhh en ik kreeg te horen dat ik de eerst volgende op de ok was en daar schrok ik erg van en hij keek verbaast op.

Ik werd op een kamer gelegt in een gang van ziekenhuis Zutphen die op de nominatie stond voor verbouw dus er was het eerst half uur niemand die langs kwam en alleen het licht op onze kamer was aan .

Ik nog een keer op de po stoel en veel stollingen kwamen naar buiten pot half vol en ik dacht dat ik erwas en hoopte dat ik naar huis kon

Ik wilde nog een keer de gyneacoloog spreken of ik echt niet naar huis mocht.

Gelukkig mocht ik de gyneacoloog nog even spreken en van hem echt niet naar huis en inmiddels moest ik gelijk door Ik zat inmiddels in een rolstoel en werd braaf door mijn man weer terug gereden naar mijn kamer maar halverwege hoorde ik beneden bij de ingang mijn verloskundige lachen en praten terwijl ik bovenlangs naar de lift werd geduwd. Wacht even zei ik tegen mij man en ik loop naar de reling en ik roep naar beneden Hoi Sabien Ik ga naar de OK en zwaai en wil weer gaan zitten in de rolstoel ze komt naar boven gerend en staat verbaast naar me te kijken.

Ja Ik moet toch helaas zei ik Ze gaf aan dat dat volgens haar ook een prima idee was en ik ben gelijk via de kamer maar de OK gegaan

Klaargemaakt en gelukking nog even met mijn eigen gyneacoloog gesproken die het cureteren ook ging doen en Ik kreeg de narcose vloeistof en het volgende wat ik weet is dat ik op de uitslaapkamer heerlijk uitgeslapen wakker werd en dat de gyneacoloog samen met de narcotiseur aan mijn voeteneind staat alles was goed gegaan. Ik was klaar wakker en ik voelde me prima en ik werd met 10 minuten naar mijn kamer gereden

Mijn man was naar huis gegaan de kleine bij de opvang ophalen en zou gebeld worden wanneer het klaar was.

Helaas door overname van de wacht toen ik op de OK lag was dat vergeten.

Ik ben op de kamer gelegd en had daarna ongeveer 1,5 uur niemand gezien. En toen kwam er een mevrouw aan die vroeg hoe het met me ging en gaf ik aan dat ik er al ongeveer 1,5 uur lag en niemand had gezien inclusief mijn man niet.

Ik vroeg haar waar hij bleef aangezien hun hem hadden moeten bellen.

Sorry sorry Ik ben erg druk geweest en heb niet doorgekregen dat ik iemand moet bellen dus dat moet nog gebeuren wilt u het zelf even doen en ik kreeg haar telefoon.

Mijn man had erg in de rats gezeten en moest nog bijna 30 rijden voordat hij er was al die tijd alleen een hele lieve dame gezien die eten rond deelde of ik ook iets wilde hebben en ze hadden zuurkool of nog iets anders.

Lekker zuurkool dacht ik en ik kreeg een heerlijk uitziend bord vol maar na een hap oohh wat was die zuur...

Gelukkig inmiddels had ik een plas gedaan op de postoel en mocht ik naar huis maar mijn man was er nog niet.

Toen hij er was had ik me snel aangekleed met hulp van mijn man en wilde ik naar huis, eerst maar iemand zoeken waar ik kan doorgeven dat ik weg ga. Gelukkig in een andere gang een dame zien lopen gezegd dat ik wegging en naar huis.

Helaas na oktober vorig jaar een regelmatige cycles en niet een keer te laat ongesteld geworden.

drie maanden geleden me gemeld bij een gyneacoloog die heeft gekeken waarom ik niet zwanger word.

Helaas niets te vinden en drieweken geleden doorgestuurd naar Apeldoorn voor IVF ze gaf aan dat het voor ons misschien een kans was om nog een kleine te krijgen.Afgelopen Maandag naar Apeldoorn geweest voor bij de IVF arts een intake en we stonden met ongeveer 15 minuten weer buiten de grootste boodschap ze had ons dossier gelezen en ik was te oud

Ik word de 23ste 42 jaar en dan behandelen ze niet meer en volgens haar is mijn kans op natuurlijk zwanger worden groter als met IVF en als we het toch willen moeten we zelf op zoek gaan naar een ziekenhuis waar we wel geholpen worden

Rotterdam Zwolle of dusseldorf? maar ze kon me niet verder helpen en mijn gyneacoloog had het moeten weten.

 

We zaten afwisselend boos en gedesillusioneerd in de auto.

Wat moeten we nu is IVF nog een optie voor ons (vandaar mijn naam IVF?)

Zouden we via deze weg toch nog zwanger kunnen worden we wachten via de natuurlijke weg al een jaar en niet eens een dag te laat ongesteld.

Dus ik ga nu kijken of ik via jullie hulp meer over IVF te weten kan komen en wie weet toch nog een kleine kunnen krijgen.

Ik hoop van jullie te horen en te lezen

Ik zag al dat jullie een 40+ afdeling hebben daar ga ik me eerst maar inlezen

Link to comment
Share on other sites

Van harte welkom ivf.

 

Je het ook wel t nodige meegemaakt zeg. Echt afschuwelijk.

 

Ik hoop dat er nog een kindje voor jullie in zit.

 

Zoals je al zei, er is een 40+ gedeelte waar je je zeker thuis zult voelen. En als je specifieke vragen hebt wil ik je ook best proberen te helpen. In heb in twee van de drie klinieken die je noemt ervaring.

 

Veel geluk gewenst in elk geval.

 

Groetjes

Link to comment
Share on other sites

Hallo Noor

Dank je wel voor je reactie

Het is fijn te lezen wat er allemaal kan Ik zat net even jou verhaal onderaan het berichtje te lezen en dat is ook niet niets.

Gelukkig heb je een heerlijke knul zoals je zelf zegt en maar hopen dat het nog een keer gaat lukken

Ik ben er nog niet achter wat alle afkortingen zijn en de verschillen ertussen daar ga ik me zo in verdiepen.

Maar de arts had het naar mij toe over IVF.

Weet jij dat toevallig? als ze gaan terug plaatsen zetten ze dat klompje cellen dan tegen de baarmoederwand zodat het zich makkelijker kan innestelen.

Ik weet nog niet wat er bij mij mis gaat maar ik denk zelf dat het bij het innestelen mis gaat maar dat zal ik waarschijnlijk nooit weten.

Ik zit echt te dubben of IVF nu een grotere kans voor ons gaat betekenenom misschien nog een kleine te krijgen.

Maar ze kunnen ook een dame van in de 60 zwanger krijgen in Italie dus waarom bij mij niet?

Zijn jou ervaringen in Duitsland Goed? Ik moet ook nog even kijken hoe het met de verzekering zit en anders voor het eind van het jaar nog overstappen maar daar zag ik op het forum ook info over.

Al met al veel om me in te verdiepen.

Dank je wel

Groetjes

Monique

Link to comment
Share on other sites

Hallo Sorpressa

Dank je wel voor uw reactie

Wauw een Jongen en een meisje Wat leuk maar ik denk ook zwaar twee tegelijk.

Succes met de laatste loodjes en ik hoop voor je dat ze mee gaan vallen

Groetjes

Monique

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use