Jump to content

verhoogd risico na combinatietest


bettyboopke
 Share

Recommended Posts

greetz_geboorte_conversie_v4_250x250.gif

Heb vanmiddag telefoon gehad van de gynaecoloog. Voelt wat dubbel...

Mijn gynae vertelde mij het volgende:

"Jouw triple test heeft een score van 1 op 209. Je bent 37, bijna 38 jaar, puur op leeftijd heb je statistisch gezien al een risico van 1 op 150. Aangezien de nekplooimeting en de bloedwaardes goed waren, is je risico gezakt tot 1 op 209. Dat is in feite positief! Maar in België is alls onder de 250 een verhoogd risico, dus daar val je officiëel onder... Ik zou me zeker nog niet ongerust maken, alles zag er tot nu toe goed uit, er was ook duidelijk een mooi neusbeentje te zien dat belangrijk is igv mongolisme. Ik stel wel voor om de expertise echo op 16 weken te laten doen ipv met 18 weken. Die arts is de beste van België en dat ziekenhuis heeft zeer goede apparatuur! En hoor wat hij na die echo te zeggen heeft: ik verwacht dat je kansen alleen maar verkleinen! Maar moest het anders zijn, dan kan hij evt nog een vruchtwaterpunctie uitvoeren, waarbij je bij hem ook in enorme goede handen bent! Maar voorlopig geen zorgen maken!"

 

Mmm...gemakkelijker gezegd dan gedaan! Toen ik haar aan de lijn had, stokte mijn adem toch wel in mijn keel!!

Pfff....

4 december heb ik die echo, ik hoop dat de dagen heeeel snel voorbij mogen gaan!!!!!

En als jullie hier nog opbeurende positieve verhalen hebben: absoluut welkom!!!!!

 

Of misschien zijn er vrouwen die een geuststellende expertise echo hebben gehad?

Link to comment
Share on other sites

Hoi bettyboopke

 

Even reactie....

(kom zelf van topic juli 2012).

Mag ik je een hele directe vraag stellen?

Zou het proberen bij mijzelf te houden...

Toen ik vorig jaar de keuze had om te laten testen (was toen 37 jaar).

Heeft de gynaecoloog mij geconfronteerd met de volgende vraag.

"Wat als blijkt uit de test dat je kindje ziek is of iets dergelijks, kun je het dan weghalen? Ben je daar toe in staat?"

Zonder er over hoeven na te denken zei ik nee!

Toen zei hij... Laat het dan los. Ga genieten van je zwangerschap!

Dit heb ik ook gedaan.

Na zoveel moeite te hebben gehad om zwanger te worden is dit klein wondertje goed en welkom zoals ze is.

Zelf zou ik zekers niet in het stadium over mijn hart verkrijgen of de zwangerschap af te breken!

Het beweegt, het voelt... , het leeft!

Als je mij deze vraag 15 jaar geleden zou vragen, zou ik met een heel ander antwoord komen.

Ik zeg je dit in de hoop dat je je gaat ontspannen.

Als je van andere mening bent. Respecteer ik dat. Ik kan niet in andermans schoenen kijken en oordelen.

Maar het is goed bedoeld. Ga van het positieve uit!

Sterkte en blijf positief!

Het is gelukt stap 1 is gezet. Je bent zwanger! Geniet!

 

Gr. Shanna

Link to comment
Share on other sites

Hoi, geen ervaring hier maar iets in je verhaal lijkt niet te kloppen. Op leeftijd gebaseerd is je kans veel lager dan 1 op 150, althans volgens de (Nederlandse) informatie die wij destijds kregen en die ik nu vind. Zie o.a. http://www.prenatalescreening.nl/welke_rol_speelt_de_leeftijd_van_de_moeder.php

Ik vind het wel raar dat de gyn hele andere cijfers hanteert? Of ik lees het verkeerd natuurlijk, dt kan ook.

Helaas kan ik je verder niet helpen maar misschien wel iets om rekening mee te houden?

Link to comment
Share on other sites

@Shana:

Mijn/onze eerste reactie is ook: we hebben er al zo veel moeite voor moeten doen! Maarrr...ik zou een kindje met Down syndroom niet aankunnen. Klinkt misschien raar, maar ik vrees dat ik daar de fysieke kracht niet voor heb. We zouden in dat geval kiezen voor onderbreking, hoe hartverscheurend het ook zou zijn!!!! Maar momenteel is dat mijn vrees eigenlijk niet. Ik ben eerder bang dat de arts een vwp zou kunnen adviseren, eerder bang voor het risico dat het daardoor kan misgaan. Hoewel ik ervan overtuigd ben dat alles goed is met ons beebje, weet ik niet of ik dan een dergelik advies naast me neer zou kunnen leggen en met een gerust hart de resterende 6mnd uit te doen... Ik hoop gewoon heeeeeel hard dat hij gaat zeggen dat alles er zo goed uitziet, dat een vwp niet nodig gaat zijn!!!

 

@Sorpresa: ik snap helemaal wat je bedoelt met die cijfers! Verschillende ziekenhuizen hanteren blijkbaar verschillende kans-cijfers, zowel in Nederland, als in België. Ik heb intussen ook al hogere risico's gelezen op 37-38 jaar van ziekenhuizen in NL.

http://www.kiesbeter.nl/ziekte-en-gezondheid/keuzehulpen/prenatalescreening/downsyndroom/default.aspx Op deze site is het risico ook ietsje groter dan 1 op 150 (te vergelijken met 10 op 1500).

Wat dat betreft zal ik die dokter in Leuven echt wel moeten gaan geloven, hij is nl de expert op dat gebied in België.

Maar fijn zijn al die tegenstrijdige cijfers natuurlijk niet hè.

Link to comment
Share on other sites

Het is altijd lastig met statistieken natuurlijk en inderdaad je kunt maar het beste op je arts vertrouwen wat dat betreft. Vond het alleen wel opvallend. Maar ja zoekt en gij zult vinden natuurlijk! Zekerheid heb je pas met een punctie of vlokkentest helaas, verder blijft het kansrekening :-S

Link to comment
Share on other sites

Hoi,

 

Ik weet dat een dame van forum naar new york is geweest daar kunnen ze de test doen met bloed ipv vwp...

 

Wel prijzig maar als je het graag wilt weten zonder vwp misschien iets voor jou?

 

sterkte met alles. Dit is zo niet wat je wilt horen!

Link to comment
Share on other sites

Guest estrhalita

Ik lees bijna niet meer op het forum heb inmiddels al 2 kids (6 en 4 jaar) dus dan verwaterd het een beetje. Maar ik wil op deze wel even reageren. Mijn 1ste zwangerschap is via IUI tot stand gekomen. Ik was toen 35 jaar. Bij de combinatietest had ik het risico van 1:495 (leeftijd gezien). Na de meting 1:999. Ik vond het het een hoog risico en vroeg aan de dokter wat te doen. Hij zag er geen risico in, ook de echo's zagen er goed uit. Wij hebben toen besloten geen verder onderzoek te laten verrichten. De 20 weken echo was perfect. Alles zat erop en aan en geen afwijkingen te zien. Ik heb een super zwangerschap gehad, kindje groeide goed. Nog pretecho laten maken met 28 weken en ook hier was alles goed. Met 39 weken en 5 dagen ben ik bevallen van mijn 1ste zoon. Echter had hij het Syndroom van Down. Ik viel in een heel groot gat. Mijn zoontje is gelukkig verder gezond, maar het is ondanks dat heel zwaar. En als ik het van te voren had geweten had ik echt mijn zwangerschap afgebroken. Mijn 2de zwangerschap is tot stand gekomen door IVF. Bij deze heb ik een vruchtwaterpunctie laten doen en alles was goed.

 

Mijn tip, wil je echt geen kindje met het syndroom van Down kan maar 1 ding je echt zekerheid geven en dat is een vlokkentest of vruchtwaterpunctie. Echo's zeggen helaas weinig. In de "down" wereld heb ik inmiddels heel veel collega moeders leren kennen en 8 op de 10 moeders had geen verhoogd risico gezien de combinatietest en de echo's zagen er goed uit.

Hopelijk heb je wat aan mij verhaal. Mocht je meer willen weten mail me gerust. Succes ...

Link to comment
Share on other sites

Ik weet het even niet meer....

 

De onzekerheid knaagt wel serieus aan me... Oké, de kans is 1 op 209. Dus 208 vrouwen hebben een gezond babietje. Mijn man is iemand die vooral naar dat cijfer kijkt, want de echo zag er toch goed uit?!! Hij wil dus ook afwachten wat Prof De Catte zegt nadat hij de expertise echo heeft gedaan (4 dec). Voor alle duidelijkheid, een expertise echo is meer en uitgebreider dan een gewone 20 weken echo. Het gebeurt met speciale apparatuur waarmee ze veel meer kunnen zien, ze kunnen zelfs de bloeddoorstroming van het kindje zien. Mijn man vindt dat als Prof De Catte de echo goed vindt, dat we ons dan geen zorgen meer mogen maken. Als de echo goed is, dan wordt die wel nog eens op ca 21 weken herhaald (dus opnieuw die expertise echo).

Zelf vraag ik me af of ik wel echt gerust ga zijn in die tussenliggende weken... Want voor zover ik begrepen heb, is zelfs zo'n expertise echo niet zaligmakend. Er is maar 1 manier om zekerheid te hebben en dat is een vwp...

Mijn man redeneert dan dat je als zwangere vrouw nooit zeker bent. Dat zou iedere zwangere vrouw, jong èn oud, altijd een vwp moeten laten doen. Want zelfs bij een kans van 1 op 4000 is er zelfs eentje waar het minder goed voor uitdraait.

Ik vind het geweldig dat hij zo positief kan zijn! Dat is ook één van de redenen waarom ik zo van hem houd! Maar helaas is door die stomme uitslag bij mij een knagend gevoel gekomen...en ik geraak er niet zomaar vanaf.

Oké, ik kan wachten tot 4 dec, ik zal sowieso MOETEN wachten tot dan ;) Maar wat als die pof mij niet echt kan geruststellen?

 

Van de andere kant, ik ben zoooooooo bang voor het risico op een mk bij een vwp... Ik mag er niet aan denken om ons kindje te verliezen (met de kans dat hij gewoon gezond is)....We hebben zoveel moeite moeten doen om zwanger te worden, zwanger te blijven (want ik heb wel wat bloedingen gehad vanaf 7 weken en heb toen 3 weken platte rust moeten houden). Waarom zou ik het risico willen lopen het kwijt te spelen? Alleen omdat ik ongerust ben?

 

Pfffff......... ik weet het gewoon niet meer. Vooral omdat mijn man en ik niet volledig op dezelfde lijn zitten. Hij zal eerder in de positieve kansen geloven en meer huiverachtig staan tov een punctie. Terwijl ik met momenten me zo onzeker kan voelen, dat ik geneigd ben naar de zekerheid van een vwp, ondanks mijn grote angst daarvoor....

 

............

Link to comment
Share on other sites

Ja heel lastig verhaal... Helaas kunnen wij de beslissing niet voor je nemen, de risico's verkleinen of de kansen veranderen. Wel net even gegoogled en die bloedtest die een forumgenote in NY heeft laten doen is ook in Europa beschikbaar. Zie http://www.nu.nl/gezondheid/2888628/bloedtest-down-syndroom-voorlopig-niet-in-nederland.html

Niet in NL maar wel in Duitsland. Aan deze test zitten geen risico's verbonden voor je uk dus misschien een ritje waard?

 

In elk geval heel veel sterkte en wijsheid gewenst, ik kan me goed indenken hoe lastig dit is. Ik vond het zelf ook moeilijk om met een kans opgescheept te zitten in plaats van een ja of nee. Bij ons was de kans wel veel kleiner maar geen 0. Overigens kunnen ze op een standaard 20 wk echo ook de doorbloeding zien, sterker nog, dat moet wel anders kunnen ze niet zien of alles goed is aangelegd. Maar inderdaad een expertise echo is een stuk uitgebreider dan even naar je ukje zwaaien. Hopelijk geeft het jullie al meer rust en anders misschien toch eens kijken naar die bloedtest?

Link to comment
Share on other sites

Hoi Betty Boopke, ik had al in t andere forum gereageerd net.

Ik snap je ongerustheid. vwp is 1 op 300, Jij hebt 1-209.

Ik zou dan toch voor de vwp gekozen hebben. Dat had ik al besloten voor dat ik

mijn uitslag binnen kreeg van de week.

Ik ben 36,5 en 37 als ik moet bevAllen.

ik had 3x 1 op 5000 een goede bloedtest en 1.7 nekplooi, ze zei dat 1.8 landelijk is in nl, en er is geen ondergrens.

Alleen met de vwp weet je het 100%.

 

ik hoopmdat je er wat aan hebt. x

Link to comment
Share on other sites

Moeilijk meid, bij ons eerste kind was ik 26 toen ik zwanger was, en had me toen niet goed verdiept en heb

toen klakkeloos de nekplooimeting gedaan, ik zat toen zo in spanning.. gelukkig was de meting goed 1.3 ofzo en 1 op de 5000.

maar ben nu weer zwanger en heb me toen meteen voorgenomen dit keer zeker niet nog zo een test te doen...

vaak is er niks aan de hand, en zit je weken in de stress om NIKS.. een dame die in Jan is uitgerekend (2013) heeft ook maanden in de

stress gezeten en is zelfs, naar NYC gegaan voor de bloedtest, ze had verhoogde kans en uit de bloed test kwam uit dat het kind gewoon gezond was..

Link to comment
Share on other sites

Ik heb tijdens mijn 1e zwangerschap een combinatiietest laten doen, daar kwam toen een kansberekening uit van 1:110. Niet getwijfeld en een VWP laten doen. Zoooo opgelucht het laatste deel van mijn zwangerschap beleefd dat het een ( geestelijk) gezond kind werd dat ik toen ook besloten heb om nooit meer een combinatietest te laten doen.

 

Nu voor een 2e keer zwanger en meteen een VWP laten doen. Het blijft een spannend onderzoek maar volgens de artsen zijn tegenwoordig de risico's erg klein, met name als je je aan de leefregels houdt die je daarna meekrijgt! Ik heb er geen spijt van!

Succes met je keuze!

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Afgelopen dinsdag hebben we die expertise-echo (prenatale screening) gehad! Deze was heel goed: alle softmarkers (de fysieke kenmerken dat de meeste downkindjes hebben zoals doorbloeding hartje, bouw hartje, bovenarmpjes, bovenbeentjes, heupjes, grootte hoofdje, neusbeen,vingerkootjes,...,...) waren normaal! In feite verkleint onze kans op down daardoor x2 / x3!! Dus dan zitten we aan een kans van 1 op 400/600 .

 

Maar… mijn bloedwaardes waren helemaal niet goed! De Prof zei letterlijk: “de 2 gemeten hormoonwaardes wijzen allebei de slechte richting uit, zitten er in feite boenk op” . Dit betekent dat zwangeren met een baby met down ook zo’n bloedwaardes hebben… Nu, het is niet zo dat als je zo’n bloedwaardes hebt, dat je per definitie een downbaby hebt! Je kunt deze waardes ook hebben met een gezonde baby. Helaas komt het OOK voor bij zwangeren met een down baby. Dat maakt mij toch weleen beetje nerveus, ondanks die goeie nekplooimeting, neusbeentje, goede speciale echo en een nieuw berekend risico van 1:400/600!

 

Want...dan kwam hier ook nog eens bij dat ze mijn bloedwaardes eigenlijk niet betrouwbaar vinden, aangezien ze ‘ te laat’ genomen zijn. In Leuven doen ze de bloedname voor de combinatietest tot ten laatste 13wkn en 5 dgn, alles daarbuiten vinden ze onbetrouwbaar. Terwijl in Mechelen de termijn loopt tot 14wkn en 4 dgn (ik was exact 14wkn op het moment van bloedname). Dus hoe slecht zijn dan die bloedwaardes? Of vallen die dan misschien toch nog mee? Daar konden/wilden ze niks over zeggen.

Wel konden ze ons zeggen dat onze kans eigenlijk alleen maar gegeven kan worden ahv mijn leeftijd (37 jr) in combi met de goede echo en dan komen we ongeveer uit op 1 op 300/450. Maar ja, die leeftijd is dan weer puur statistisch hè.

 

Om een lang verhaal kort te maken. We zijn eigenlijk wel vrij zeker dat alles goed is met onze dochter (jaaaaaaaaa, t is een meisje!!!), maarrr…die slechte bloedwaardes blijven in ons achterhoofd sluimeren…

De prof gaf geen advies, zei dat als we gerust zijn met hun uitleg, de echo en de cijfers, we niks moeten doen. Maar als we niet gerust zijn (ook voor de komende 6mnd), tja, dan kan enkel een vwp uitsluitsel geven… Mijn gynae gaf eigenlijk hetzelfde verhaal.

Dus hebben we besloten het angstmonstertje nu voor eens en voor altijd de mond te snoeren! En weg gaan dus voor een vwp, dinsdag aanstaande om 16u30 hebben we daarvoor een afspraak. Momenteel voel ik me er vrij rustig onder. Dinsdag zal waarschijnlijk wel andere koek zijn… Na 3 dagen weten we de uitslag èn is ook het grootste risico op een miskraam voorbij. Dus even een paar dagen doorbijten, proberen niet té stressy te zijn, want dat is ook niet goed voor ons Juliette icon_wink.gif

 

Heel erg bedankt voor jullie reacties!

 

Lindada: hoe ben jij die dagen na de punctie doorgekomen? Heb je fysiek iets ervan gevoeld (hoor vaak dat je menstruatie-achtige krampen kunt hebben dan). De prof zei dat het grootste risico op een mk na 3 dgn weg is. Lijkt me niet gemakkelijk om me die 3 dagen niet te zenuwachtig te maken...Moest jij ook 3 dagen platte rust houden? Mocht je na de punctie vrij snel weg? In België zijn er ziekenhuizen waar je een uur of 4 moet blijven, bij het ziekenhuis waar ik ga is dat slechts een 20min ter nacontrole.

 

@Jillz1976: ga jij nog steeds voor de vwp? Heb je al een datum wanneer je hem krijgt? Mag ik vragen hoe jij daar tegenaan kijkt? Zie je er tegenop? oet jij ook 3 dgn platte rust houden?

Ik heb nl begrepen dat dat ook weer kan verschillen van ziekenhuis tot ziekenhuis.

Link to comment
Share on other sites

Guest estrhalita

Heel veel sterkte dinsdag. Ik ga voor je duimen dat alles goed gaat en dat de uitslag goed is. Knuffel Es

Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Het blijft spannend....ik heb dus afgelopen vrijdag een bloed test gedaan en er is HCG... Maar het is maar 16. Dat is de ondergrens van wat ze willen zien. Dus komende woensdag weer bloed geven.... PFFFFF extra heftige verlengde wachtweken op deze manier!
    • Lieve dames! Ik ben een hele tijd afwezig geweest. Ik heb echt een pauze genomen was alles, zelfs toen mijn man en ik in februari hebben besloten nog 1 laatste poging in Brussel te willen ondernemen heb ik besloten er tot ik weer aan de hormonen ging er echt niet mee bezig te zijn. En dus ook hier niet te komen. Dat is best aardig gelukt moet ik zeggen, niet alleen het hier niet komen maar ook echt even los koppelen. Maar daardoor heb ik van alles gemist!! @Kitje zo fijn dat jij en je meisje elkaar steeds beter leren kennen, ze is inmiddels al 8 maanden ongeveer? Ik hoop dat je heerlijk van je meisje geniet 😍 en de combinatie met werken ook een beetje gaat. Ik kan mij voorstellen dat je er niet naar uit keek. Maar hopelijk heb je inmiddels wel een fijne balans. is die stomme collega er nog? Die je zo slecht trok aan het einde? 😉 of hadden de hormonen en vermoeidheid ook wat invloed? @Chrissy Van harte gefeliciteerd met de geboorte van je dochter! Het blijft fantastisch dat jij "gewoon" via IUI dit wondertje hebt gekregen. Ik hoop dat het goed gaat met jullie @Heleen79 Wat ontzettend verdrietig!! Ik begrijp wat voor ontzettende rollercoaster het is geweest. Van ongelofelijk blij en opgelucht dat je zwanger kan worden tot ongelofelijk verdrietig dat het mis is gegaan. Helaas heb ik, en vele op dit forum vergelijkbare ervaring. Lukt het om ook kracht te putten uit het feit dat je zwanger kan raken? Of is dat nog te vroeg of misschien werkt dat voor jou niet zo? Ik hoop dat je inmiddels eventueel weer verder kan.  @Mini123 welkom, haha het recht om dat te zeggen heb ik bijna niet. Aangezien ik er nogal even tussenuit ben geweest. Maar.... misschien ben ik wel een relevante op dit moment voor je. Want ik ben in juli met mijn 4de ICSI traject gestart. Na 3 keer in NL, nu in België Brussel, Jette). Ik ben benieuwd waar je staat in je eerste ICSI traject en de resultaten tot nu toe zijn! Als je het leuk vindt hierover dingen te delen, of vragen te stellen. Dan lijkt mij dat gezellig. @Bailey2021 wat heerlijk dat je zwanger van twee meisjes bent! Inmiddels ben je denk ik al bevallen? Hopelijk is alles helemaal goed verlopen, is toch extra spannend met een Tweeling zwangerschap. Het lijkt mij heel bijzonder een tweeling, en op onze leeftijd extra top (als het medisch allemaal goed gaat) omdat het dan misschien lukt om 2 kinderen te krijgen waar onze leeftijd kan zorgen dat het na elkaar lastiger is. Ik hoop dat de meisjes lekker tot week 38 zijn blijven zitten en gezond en wel nu in je armen liggen. Korte status update van mijn kant. Misschien weten jullie nog dat ik in NL mijn 3 ICSI pogingen heb benut in 2020 en 2021. Ik heb twee keer een miskraam gehad (1 keer na een verse Terugplaatsing van ICSI 2), en 1 keer een Missed Abortion bij een natuurlijke zwangerschap 3 jaar geleden.  Mijn laatste ICSI poging in NL in december 2021 eindigde met een enorme domper, aangezien na een mislukte terugplaatsing van de twee verse embryo's de enige cryo die ik in december wilde laten terugplaatsen is niet goed ontdooid. Mijn man en ik hebben echt even de ruimte genomen om te overwegen wat we gingen doen. We hebben ook echt nagedacht om te stoppen na 5 jaar proberen en bijna 3,5 jaar medische molen en alle teleurstellingen. Maar we hebben ook gesproken om nog 1 laatste keer een poging te wagen. En omdat het totale traject zo stom eindigde met dat niet goed ontdooien en omdat we in de toekomst geen spijt willen hebben dat we het niet een keertje in het buitenland hebben geprobeerd. We hebben ook heel serieus gesproken over eventueel werken met donor materiaal (eitje of volledige embryo) maar daar heel bewust niet voor gekozen. Ik twijfel er niet aan of we net zo veel van een kindje hadden gehouden als dat wel succesvol zou zijn maar voor ons allebei bleek dat niet de route te zijn. We wilden het nog 1 keer met ons eigen materiaal proberen. En na een beetje onderzoek gekozen voor België, Jette in Brussel.  Ik kan niet zeggen dat ik het een war bad vind in België, dat had ik wel eens op een forum gelezen maar ik vond het vooral groot en onpersoonlijk. Eigenlijk veel meer dan het Nederlandse Ziekenhuis. En wat een ellende met file. ALTIJD file bij Antwerpen, vaak bij Breda en 1 keer al bijna twee uur vast gestaan tot we in Utrecht waren vanuit Amsterdam😒. We zijn bijna elke keer de nacht ervoor al in Brussel gaan slapen om geen file stress te hebben en we meestal ook al vroeg de afspraak hadden. Dus we hebben nu een 4de ICSI ondernomen en ik mag vrijdag een bloed test doen. Vreselijk spannend dus weer!!  IK heb allerlei extra onderzoeken ondergaan, en eigenlijk blijft de conclusie dat alles er goed uit ziet, mijn bloedwaarden, vorm baarmoeder, hoge AMH voor mijn leeftijd, sperma. Dus geen nieuwe inzichten. En eigenlijk bijna hetzelfde gedaan als in NL. Alleen een kort protocol waar ik in NL altijd eerst met de pil ben gestart en daarna relatief lang prikken en hormonen gebruiken. Hier begon ik gewoon met Gonal F (300, dat is ook een verschil) op dag 2 van mijn cyclus en had ik op dag 11 al een punctie. Er zijn 13 eicellen geoogst, 7 rijp, 5 bevrucht en op dag 3 nog 4 in de race. Eigenlijk was het plan tot dag 5 door te ontwikkelen maar het lab heeft er voor gekozen toch op dag 3 de verse TP te doen. Het was een A kwaliteit, 8 cellig en geen fragmentatie. De overige 3 lieten ze wel tot dag 5 door ontwikkelen. Ik moet nog te horen krijgen of en hoeveel dat gered hebben (ik verwacht 1 of 0). Ik heb wel veel meer pijn gehad dan in NL, omdat ik tegen over stimulatie aanzat. Maar gelukkig met rust, veel drinken en paracetamol was het beheersbaar..... Dit gaat onze laatste poging zijn. Ik merk dat ik dat ongelofelijk spannend vind. Aan de ene kant wil ik graag weten wat de status is, om het eventueel ook een plek te gaan geven. Aan de andere kant vind ik het zo eng dat ik dan met lege handen sta en ook de hoop een einde heeft. Dus lieve dames... weer spannend!! Liefs    
    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use