Jump to content

Voorstellen!


Bollientje
 Share

Recommended Posts

Dag dames,

 

Ik lees al een aantal maanden mee op verschillende fora op internet en heb besloten om mij ook aan te melden. Ik ken niemand in mijn omgeving die ook ivf heeft gedaan en het leek me fijn om af en toe eens erover te kletsen met meiden die hetzelfde meemaken.

Op 24 april 2011 ontmoette ik mijn grote liefde en op 24 April 2012 zijn wij precies 1 jaar later getrouwd.. hij is mijn alles en ik hou zielsveel van hem. We wilden ook gelijk heel graag kinderen, ik heb altijd alleen maar moeder willen worden en voor mijn man en kinderen zorgen en ze al mijn liefde geven. Dat is toch de bedoeling van het leven daarvoor zijn wij toch op deze wereld? Helaas kan het bij ons alleen met de hulp van ivf. Door grote cystes is tijdens een operatie mijn rechter eileider verwijderd en de linker hebben ze laten zitten ook al was die beschadigd door verklevingen hebben ze toch hem schoon gemaakt maar de kans dat ik natuurlijk zwanger zou raken was heel erg klein tot onmogelijk doordat de trilhaartjes in de eileider die het eitje vervoeren naar de baarmoeder beschadigd waren. Maar door mijn leeftijd wilden ze die linker toch niet weghalen.. Ik ben namelijk 22! Mijn wereld stortte in en ik had het gevoel dat er niets meer was om voor te leven. Maar de dokters zeiden dat ik wel ivf kon doen en ze waren ook heel positief erover aangezien mijn eierstokken en baarmoeder er perfect uitzagen en mijn leeftijd heb ik ook mee. Dus we konden gelijk door naar de fertiliteits arts! Ook het zaad van mijn man is getest en dat was goed! 46 miljoen beweeglijke zaadcellen!Nu heb ik afgelopen vrijdag 7 December de prikinstructies gehad en aanstaande maandag 10 December begin ik met prikken van Decapeptyl 0.5. Op donderdag 20 April 2012 word er een uitgangsecho gemaakt en als die goed is ( dus geen cystes ) mag ik beginnen met Gonal-f. Heel spannend allemaal.. eerst was ik verdrietig en voelde ik mij verloren door dit alles.. maar ik heb besloten om vanaf nu alleen maar positief te denken zodat er alleen maar positieve energie is om ons heen. Mijn man steunt mij heel erg in alles, hij is de liefste.. voor hem is het ook verdrietig en ik heb ook momenten dat ik mij schuldig voel. Maar we beginnen met volle hoop aan deze behandeling.. ik ga er gewoon van uit dat alles goed komt en als dat niet zo zou zijn dan zien we het dan wel en gaan we ons dan concentreren op de volgende stap. Maar tot die tijd blijf ik hopen en geloven..

 

Ik wens jullie allen heel veel sterkte en succes met de behandelingen, en dat we allemaal maar heel gauw een wondertje mogen vasthouden en dat hemelse gevoel mogen ervaren om moeder te zijn..

 

Ik voel met jullie mee..

:positive energie:

:support:

Link to comment
Share on other sites

Welkom hier! Ik ben net als jij heel jong in de MMM beland (met een totaal andere reden hoor) en ik miste ook aansluiting in mijn omgeving. Dit forum is wel een hele fijne plek om 'thuis' te komen. Ik heb het een beetje laat ontdekt ;-)

Veel succes met je behandeling(en) en wie weet een extra mooi begin van het nieuwe jaar!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Bollientje,

 

Welkom op dit geweldige forum!

 

Ben een paar jaartjes ouder dan jij, 26, maar net als Sorpresa ook een jonkie! Ik snap heel goed dat je leven even stilstaat als je op jouw leeftijd te horen krijgt dat IVF de enige manier is om zwanger te worden.

Maar dankzij IVF krijgt Sorpresa een dezer dagen een koningskoppel en ben ik de trotse mama van een kleine boef van bijna 10 maanden!

Er komen veel dingen op je af, maar laat het gebeuren! Onthou waar je het voor doet!!

 

Succes met je behandeling!

 

Liefs,

Melis

Link to comment
Share on other sites

Hoi Melis!

 

Dankje voor je lieve reactie.. Ik weet heel goed waar ik het voor doe! Ben ook totaal niet bang of zenuwachtig voor de prikken en de punctie, verheug me er juist erg op! Vanaf het begin ga ik er al van uit dat het gelijk goed gaat komen.. maar nu dat het echt gaat gebeuren heb ik toch wel af en toe onzekere momentjes. Misschien ook wel een beetje naief maar de artsen zijn er ook zo positief over en dat geeft mij een nog beter gevoel over dit alles! Ik ben in ieder geval heel dankbaar ten eerste dat ivf bestaat en dat het voor mij een mogelijkheid is nu dat ik op de natuurlijke manier niet zwanger kan raken.

 

Wat super dat jij gelijk bij je eerste poging zwanger bent geraakt zeg! En nog wel 5 cryo's over.. ik zie dat je 21 januari voor de intake gaat. Gelukkig gaat de maand December snel voorbij en voor je het weet is het zover :)

 

Wel fijn om af en toe eens achter de laptop te kruipen en hier op het forum te lezen en schrijven.. het is toch wel anders om met vrouwen erover te praten die hetzelfde meemaken. Dan begrijp je echt van mekaar hoe de ander zicht voelt.

 

Sorpresa! ik lees dat je morgen word ingeleid, spannend joh! Je zult je wel verheugen om je baby's voor het eerst te ontmoeten en verlieft te worden :) Ik zal aan je denken.. en ik lees binnenkort vast wel op het forum hoe alles is gegaan.

 

Ik had nog een vraagje.. is het nou de bedoeling dat ik mee klets in het topic wachtbankje? Ook al zit ik nog niet in mijn wachtweken maar zet ik morgen de eerste spuit? Ik vind het toch wel fijn om jullie verhalen te volgen en mijn eigen proces te delen.. jullie zijn allemaal zo lief en meelevend met elkaar dat ik er af en toe best emotioneel van kan worden als ik het zo lees allemaal..

 

Kus Daniella

Link to comment
Share on other sites

Goeiemorgen!

 

Je kunt gewoon aansluiten op een wachtbankje hoor, tenslotte begint het proces (en het wachten) bij spuit 1 toch? Want je wacht op je eerste follikelmeting, dan op de tweede en vt derde, punctie, hoeveel bevrucht etc etc. Het is een hele lange wachtcyclus, althans zo ervaren velen dat waaronder ik.

Dat je optimistisch bent is alleen maar goed trouwens, dat geeft je ook de energie om dit te gaan doen toch? En sja in een natuurlijke situatie met een gezonde dame en heer duurt het soms een jaar voor zij zwanger is. Jij krijgt nu steeds kans maar de is niet 100% per keer. Dat is hij namelijk nooit, ook al zou je het toonbeeld van vruchtbaarheid zijn. Maar goed dat je jong bent en eigenlijk alleen een 'mechanisch' probleem hebt (voor zover bekend) maakt je kansen in elk geval niet kleiner! Wat ik probeer te zeggen is blijf optimistisch maar wees ook realistisch. Je lichaam is geen machine en de natuur laat zich niet altijd sturen. Mocht deze poging onverhoopt geen zwangerschap opleveren dan zegt dat nog niks over je kansen voor een volgende poging, die zijn waarschijnlijk weer even groot. Wat ik probeer te zeggen is blijf positief maar hou die beentjes op de grond. Door alle emoties hormonen kan een mislukte poging je anders heel zwaar vallen (en het is sowieso al ***).

Nou wil ik natuurlijk niet de pessimist uithangen hier he, want Melis bewees maar weer dat het gewoon in 1 keer kan. Wil je alleen behoeden voor een te harde klap als je eerste poging niet lukt, wat voor de meerderheid geldt. Het zegt namelijk niks! Kan de volgende keer ineens raak zijn (ik weet er alles van :-D).

Anyway, klaar met 'wijze' praat, mag je allemaal ook gewoon negeren hoor! Ik ga douchen en dan eens richting ziekenhuis... Fijne dag !

Link to comment
Share on other sites

Nee Sorpresa.. Dankjewel voor je wijze praat! Het zegt al genoeg dat je om 06.45 op de dag van je bevalling nog de tijd neemt om een berichtje voor mij te schrijven.. dat vind ik heel speciaal, echt waar! Je hebt ook helemaal gelijk, het zit nou eenmaal in mijn karakter om zo te denken en niet aan de negatieve dingen te willen denken.. Misschien moet ik er ook niet teveel bij nadenken en gewoon afwachten waar de wind mij brengt. Go with the flow en gewoon alles inderdaad over me heen laten komen..

 

Ik ben al begonnen in het topic wachtbankje, verheug me er ook op om dalijk alle vorderingen met jullie te kunnen delen.. en natuurlijk alles lezen over jou baby's!! Je zult nu op dit moment wel al bezig zijn of misschien is het wel al gebeurd? Ik zal je verhalen volgen.. Geniet van je kleintjes en ik hoop dat je een mooie bevalling hebt en dat het allemaal te doen is.. maar mijn moeder zei ook altijd dat op het moment dat het klaar is en je kindje in je armen ligt dat je dan de hele bevalling en de pijn van de ween "vergeten" bent zeg maar.. Wat een geluk en liefde die je wel niet zal voelen! Veel sterkte en succes.. en je kan het! Wij vrouwen zijn geweldig!!

 

:blowkisses:

Link to comment
Share on other sites

Ik heb er alle vertrouwen in dat t goed zal komen :-) een inleiding kan wel een dag of 2-3 duren dus eens kijken wanneer de ukjes mee gaan werken! In het decembertopic hou ik iedereen op de hoogte, had je al gevonden geloof ik :-)

 

En inderdaad go with the flow maar bedenk je ook wat je doet als de flow niet zo positief is als je hoopte. Een zwart gat is ook geen pretje natuurlijk ;-) Maar wel knap verder hoor! Ik ben zelf een enorme piekeraar namelijk dus dat hele onbevangene heb ik nooit lang vol kunnen houden.

Link to comment
Share on other sites

Hallo,

 

Ik wil mezelf ook graag even voorstellen.

Ik heb net mijn eerste icsi behandeling achter de rug en zit nu te wachten tot de dag dat ik te horen krijg of deze geslaagd is. Dus erg spannend!

ik heb al een zoontje van 4,5 jaar en toen kon ik nog op de gewone manier zwanger worden.

Mijn man is vorig jaar heel erg ziek geweest en hebben (gelukkig) het zaad kunnen invriezen voordat hij begon met z'n eerste chemo.

Hij is vorig jaar augustus geopereerd en hebben alles weg kunnen halen en tot nu toe gaat alles goed.

Hij moet elke 4 maanden naar het ziekenhuis voor een scan en daar komt tot nu toe goed nieuws uit.

Maar we wilden graag een broertje of zusje voor onze zoon en heeft mijn man zich laten testen en helaas en gebleken dat hij geen levend zaad meer heeft. Dus hebben we besloten om voor ivf/icsi te gaan. In ons geval is het icsi geworden.

Dit is zo'n beetje mijn verhaal en vind het juist fijn om er over te praten.

Maar het is toch anders als je er met iemand over praat die hetzelfde heeft megemaakt of er binnen in zit.

 

Ik wens iedereen heel veel succes met de behandeling of het wachten op de uitslagen.

Link to comment
Share on other sites

Welkom Bianca, Wat een verhaal.. wat moet dit vreselijk voor jullie zijn geweest. Allereerst god zij dank dat nu goed met jou man gaat! Maar wat fijn dat jullie ondanks deze erge situatie toch nog ingevroren zaad hebben overgehouden.. Ik wil je heel veel succes en sterkte wensen bij jullie behandeling!

Link to comment
Share on other sites

Hoi bollientje

 

Welkom

 

Ik heb hetzelfde als jou. Ook nog maar 1 eierstok en die zit potdicht.

 

Ik was nog maar 29 toen we met ivf begonnen.

 

Maar de eerste keer was raak rn ik zit nu met een pracht van een dochter op de vank.

 

Ik hoop dat bij jullie ook alles zo voorspoedig gaat

Link to comment
Share on other sites

Dankjewel Sandra, wat geweldig dat het de eerste keer gelijk lukte. Vind het altijd fijn om ook succes verhalen te lezen! Ik heb dan wel allebei mijn eierstokken nog en die zijn ook prima in orde.. heb alleen nog maar 1 eileider. Maar dat is ook echt het enige probleem. Ik heb er alle vertrouwen in dat het goed gaat komen :)

Link to comment
Share on other sites

ooh :) hihi.. Ik ben ook nog niet echt iemand tegen gekomen met hetzelfde probleem als ik dus ik ben wel blij met jou reactie! Hoe heb jij de behandeling ervaren? Viel het mee of tegen? En welke medicijnen gebruikte jij? Heb je ook nog iets gedaan om de innesteling te bevorderen? Ik lees veel over tarwekiem capsules en granaatappel enzo.. Ik heb utrogestan die ik ga gebruiken maar alles wat daarbij kan helpen doe ik graag! Ik weet dat ik ook realistisch moet zijn maar mijn fertiliteits arts zei dat ik een hele goeie kans maak voor een geslaagde eerste poging, wat denk jij? haha beetje stomme vraag eigenlijk maar zoek toch bevestiging dat alles goed komt :)

Link to comment
Share on other sites

Dank je Bollientje, jammer genoeg hadden we maar 1 cryootje en de kans is 50% dat deze goed ontdooit.

Jammer genoeg hebben we geen zaad meer (mijn man is gesterilliseerd, hij heeft 2 zoons uit een ander huwelijk) en heeft een PESA ondergaan. Hij wilt misschien nog wel een TESE ondergaan maar ja, dat kost wel weer geld natuurlijk en dan weer een icsi poging...

 

Ik wil je enthousiasme echt niet ontnemen en hoop dat het bij jullie "gewoon" lukt. Maar ik was ook jong, ik was 27 toen we begonnen met icsi.

Met mij is zo op het zicht niets

"mis "alleen mijn man is dus gesterilliseerd en een hersteloperatie kon ws niet meer omdat hij 10 jaar gesterilliseerd was d.m.v. een stuk ertussen uitknippen van de zaadleiders en ook nog het knopen. De zaadleiders zouden dus ws gaan trekken bij een hersteloperatie.

 

Zijn zaad is verder super, heeft ook 2 gezonde zoons.

De gynaecoloog was bij ons ook echt optimistisch, beloofde ons nog net geen kind binnen een jaar...intussen dik 4 jaar verder...

 

Wat ik al zei...ik wil je enthousiasme echt niet ontnemen maar het blijft toch "maar 30% kans per poging".

Ik hoop echt dat het lukt voor jullie!

Er zijn zoals je ws wel hebt gezien ook ontzettend veel suc6 verhalen hier te vinden gelukkig!!

 

Groetjes Nathalie

Wat een teleurstelling lieverd! Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen behalve heel veel sterkte :( Had je nog cryo's over? Lees dat dit waarschijnlijk je laatste poging was, of kunnen jullie het nog een keer proberen? liefs
Link to comment
Share on other sites

Hey :)

 

Ik heb gonal f gebruikt en cetrotide. Daarna ook utro. Bah vreselijk spul hihi

 

De eerste ronde 125 gonal. Toen had ik 3 grote follikels en een boel kleintjes. Toen heeft de arts waar ik echo's liet maken (streekzkh) het advies gegeven om geen punctie te doen. Hij zegt met een beetje verhoging heb je kans dat het er veel meer worden. En breek je voor de punctie af ben je geen poging kwijt.

Dat hebben we gedaan en de volgende maand mochten we direcht verder met 225 gonal.

15 follikels :) 12 eitjes en uiteindelijk 1 tp en nog 5 cryo's. :)

 

Ik zag in het begin vreselijk tegen de prikken op. Zat vreselijk te bibberen. Maar na 2x deed het me niet veel meer. Ik verdoofde het vooraf met een ijsblokje :)

De cetrotide vond ik vreselijk. Dikkere naald en die moest er schuin in. Brrr. Maar oogjes dicht en gaan! ;)

 

De punctie was erg spannend. Maar het ergste vond ik de verdoving. 4 prikjes in je schede. Daarna mocht ik het volgen op het scherm en dan word je toch wat van de pijn afgeleid vond ik. Ik was daarna ook fit genoeg om mee te gaan met manlief en hem te "helpen" met zijn donatie hihi.

Daarna een uur wachten om te horen of er genoeg zaad was (zou vreemd geweest zijn als dat niet was lol).

 

En dan wachten op telefoon voor een tp.... Hel!

Maar dan lig je daar uiteindelijk. Het is zo voorbij.

En dan het vreselijke wachten. Je bent zwanger, maar blijft het zitten?? Pfff

 

Ik heb helemaal niks gedaan om het beter te maken. Ik ben daar absoluut het type niet voor hahaha ik vergeet dat glad ;)

 

Ik heb wel eerder getest. 5 dagen eerder. Ik had vreselijke liespijn. En dat had ik een half jaar daarvoor ook. Toen had ik een bbz. Daar was ik doodsvenauwd voor. Zo ben ik mijn eileider verloren. Het hartje hebben we zien kloppen bij die bbz en toen moest het eruit. Pfff.

Dus toen het positief was direct het zkh gebeld. Gelijk een echo gehad en het zat op de goede plek. Ik heb nooit meer getest. Dit zat gewoon goed ik wist het ;)

 

En nu is ze 5 maanden :)

Link to comment
Share on other sites

Oh en mijn gyn zei dat ivf voor ons ontwikkeld is :) voor vrouwen met dichte eileiders. De percentages liggen laag door de "moeilijkere" gevallen als ik het zo mag noemen.

 

Er is nog 1 meisje op het forum waarvan ik weet datze ook nog maar 1 dichte eileider heeft. Zij is nu van de 2e tp zwanger. Volgens mij een cryo maar dat weet ik niet zeker.

 

Dus goede slagingskansen :)

Link to comment
Share on other sites

Lieve Nathalie, het liefst zou ik tegen je zeggen dat alles goed komt. Ik vind dit een heel verdrietig verhaal en ik hoop zo dat het nog gaat lukken voor jou met de cryo. En je ontneemt mij mijn enthousiasme niet hoor, totaal niet! :) En ik weet ook dat het allemaal goed bedoeld is wat je zegt.. Maar ik besef ook heel goed dat wat je zegt ook gewoon zo is. Kan er niet meer van maken.. ik wacht het gewoon allemaal af en mocht het niet lukken dan blijf ik net zolang proberen als dat het mogelijk is voor ons!

 

Weet je al wanneer je de cryo tp krijgt? Ik weet dat het heel zwaar is maar blijf geloven en hoop houden! Sorry als dit misschien bij je in het verkeerde keelgat schiet, ik heb natuurlijk niet meegemaakt wat jij meemaakt dus ik heb makkelijk praten.. Ik kan me niet eens inbeelden wat voor verdriet en frustratie je voelt maar weet ook niet zo goed wat ik anders kan zeggen :(

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Lieve dames! Ik ben een hele tijd afwezig geweest. Ik heb echt een pauze genomen was alles, zelfs toen mijn man en ik in februari hebben besloten nog 1 laatste poging in Brussel te willen ondernemen heb ik besloten er tot ik weer aan de hormonen ging er echt niet mee bezig te zijn. En dus ook hier niet te komen. Dat is best aardig gelukt moet ik zeggen, niet alleen het hier niet komen maar ook echt even los koppelen. Maar daardoor heb ik van alles gemist!! @Kitje zo fijn dat jij en je meisje elkaar steeds beter leren kennen, ze is inmiddels al 8 maanden ongeveer? Ik hoop dat je heerlijk van je meisje geniet 😍 en de combinatie met werken ook een beetje gaat. Ik kan mij voorstellen dat je er niet naar uit keek. Maar hopelijk heb je inmiddels wel een fijne balans. is die stomme collega er nog? Die je zo slecht trok aan het einde? 😉 of hadden de hormonen en vermoeidheid ook wat invloed? @Chrissy Van harte gefeliciteerd met de geboorte van je dochter! Het blijft fantastisch dat jij "gewoon" via IUI dit wondertje hebt gekregen. Ik hoop dat het goed gaat met jullie @Heleen79 Wat ontzettend verdrietig!! Ik begrijp wat voor ontzettende rollercoaster het is geweest. Van ongelofelijk blij en opgelucht dat je zwanger kan worden tot ongelofelijk verdrietig dat het mis is gegaan. Helaas heb ik, en vele op dit forum vergelijkbare ervaring. Lukt het om ook kracht te putten uit het feit dat je zwanger kan raken? Of is dat nog te vroeg of misschien werkt dat voor jou niet zo? Ik hoop dat je inmiddels eventueel weer verder kan.  @Mini123 welkom, haha het recht om dat te zeggen heb ik bijna niet. Aangezien ik er nogal even tussenuit ben geweest. Maar.... misschien ben ik wel een relevante op dit moment voor je. Want ik ben in juli met mijn 4de ICSI traject gestart. Na 3 keer in NL, nu in België Brussel, Jette). Ik ben benieuwd waar je staat in je eerste ICSI traject en de resultaten tot nu toe zijn! Als je het leuk vindt hierover dingen te delen, of vragen te stellen. Dan lijkt mij dat gezellig. @Bailey2021 wat heerlijk dat je zwanger van twee meisjes bent! Inmiddels ben je denk ik al bevallen? Hopelijk is alles helemaal goed verlopen, is toch extra spannend met een Tweeling zwangerschap. Het lijkt mij heel bijzonder een tweeling, en op onze leeftijd extra top (als het medisch allemaal goed gaat) omdat het dan misschien lukt om 2 kinderen te krijgen waar onze leeftijd kan zorgen dat het na elkaar lastiger is. Ik hoop dat de meisjes lekker tot week 38 zijn blijven zitten en gezond en wel nu in je armen liggen. Korte status update van mijn kant. Misschien weten jullie nog dat ik in NL mijn 3 ICSI pogingen heb benut in 2020 en 2021. Ik heb twee keer een miskraam gehad (1 keer na een verse Terugplaatsing van ICSI 2), en 1 keer een Missed Abortion bij een natuurlijke zwangerschap 3 jaar geleden.  Mijn laatste ICSI poging in NL in december 2021 eindigde met een enorme domper, aangezien na een mislukte terugplaatsing van de twee verse embryo's de enige cryo die ik in december wilde laten terugplaatsen is niet goed ontdooid. Mijn man en ik hebben echt even de ruimte genomen om te overwegen wat we gingen doen. We hebben ook echt nagedacht om te stoppen na 5 jaar proberen en bijna 3,5 jaar medische molen en alle teleurstellingen. Maar we hebben ook gesproken om nog 1 laatste keer een poging te wagen. En omdat het totale traject zo stom eindigde met dat niet goed ontdooien en omdat we in de toekomst geen spijt willen hebben dat we het niet een keertje in het buitenland hebben geprobeerd. We hebben ook heel serieus gesproken over eventueel werken met donor materiaal (eitje of volledige embryo) maar daar heel bewust niet voor gekozen. Ik twijfel er niet aan of we net zo veel van een kindje hadden gehouden als dat wel succesvol zou zijn maar voor ons allebei bleek dat niet de route te zijn. We wilden het nog 1 keer met ons eigen materiaal proberen. En na een beetje onderzoek gekozen voor België, Jette in Brussel.  Ik kan niet zeggen dat ik het een war bad vind in België, dat had ik wel eens op een forum gelezen maar ik vond het vooral groot en onpersoonlijk. Eigenlijk veel meer dan het Nederlandse Ziekenhuis. En wat een ellende met file. ALTIJD file bij Antwerpen, vaak bij Breda en 1 keer al bijna twee uur vast gestaan tot we in Utrecht waren vanuit Amsterdam😒. We zijn bijna elke keer de nacht ervoor al in Brussel gaan slapen om geen file stress te hebben en we meestal ook al vroeg de afspraak hadden. Dus we hebben nu een 4de ICSI ondernomen en ik mag vrijdag een bloed test doen. Vreselijk spannend dus weer!!  IK heb allerlei extra onderzoeken ondergaan, en eigenlijk blijft de conclusie dat alles er goed uit ziet, mijn bloedwaarden, vorm baarmoeder, hoge AMH voor mijn leeftijd, sperma. Dus geen nieuwe inzichten. En eigenlijk bijna hetzelfde gedaan als in NL. Alleen een kort protocol waar ik in NL altijd eerst met de pil ben gestart en daarna relatief lang prikken en hormonen gebruiken. Hier begon ik gewoon met Gonal F (300, dat is ook een verschil) op dag 2 van mijn cyclus en had ik op dag 11 al een punctie. Er zijn 13 eicellen geoogst, 7 rijp, 5 bevrucht en op dag 3 nog 4 in de race. Eigenlijk was het plan tot dag 5 door te ontwikkelen maar het lab heeft er voor gekozen toch op dag 3 de verse TP te doen. Het was een A kwaliteit, 8 cellig en geen fragmentatie. De overige 3 lieten ze wel tot dag 5 door ontwikkelen. Ik moet nog te horen krijgen of en hoeveel dat gered hebben (ik verwacht 1 of 0). Ik heb wel veel meer pijn gehad dan in NL, omdat ik tegen over stimulatie aanzat. Maar gelukkig met rust, veel drinken en paracetamol was het beheersbaar..... Dit gaat onze laatste poging zijn. Ik merk dat ik dat ongelofelijk spannend vind. Aan de ene kant wil ik graag weten wat de status is, om het eventueel ook een plek te gaan geven. Aan de andere kant vind ik het zo eng dat ik dan met lege handen sta en ook de hoop een einde heeft. Dus lieve dames... weer spannend!! Liefs    
    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use