Jump to content

Aanprikken eitjes


Guest lindaah
 Share

Recommended Posts

Guest lindaah

Hoe hebben jullie het aanprikken van de eitjes ervaren?

Ben hier erg benieuwd naar.

Aangezien mij het heel erg pijnlijk lijkt.

Link to comment
Share on other sites

Hoi Lindaah,

 

Weet nog dat ik er destijds ook als een berg tegenop zag, maar het uiteindelijk goed te doen vond met een simpele lokale verdoving en paracetamol en diclofenac... Het is bij iedereen anders, dat wel.

Succes!

Link to comment
Share on other sites

Ik kreeg fortral en dormicum. Vond het geen pretje want ik had veel follikels en de puncties duurden lang, maar het is wel te doen hoor. Ik zag er enorm tegenop net als Moon maar je laten je niet ondraaglijk lijden ofzo :-) Elk ziekenhuis heeft een ander beleid vwb pijnstilling en elke persoon reageert weer anders op de punctie en de medicatie. Het kan zelfs per punctie verschillen. Succes met de voorbereidingen!

Link to comment
Share on other sites

Ik heb twee puncties gehad en ze konden niet meer van elkaar verschillen.

De 1e x dirmicum gehad en die punctie was verschrikkelijk. Ik had 30+ follikels en m'n eierstokken lagen iets naar achter waardoor de verpleegkundige op m'n buik moest duwen terwijl de arts prikte. Heb 20 min op de stoel liggen huilen van de pijn.

 

De 2e keer kreeg ik morfine, had ik ook 35 follikels, maar deze arts was in 5 min klaar. Tuurlijk, het was gevoelig, maar dag rn nacht verschil.

 

Kortom: je weet t dus niet. Wat wel helpt is proberen er ontspannen in te gaan, als jij daar gespannen ligt, danil de kans groter dat t pijn doet.

 

Succes!

Link to comment
Share on other sites

Hoi hoi

 

Zelf vond ik het ook heel eng. Je hoort en ziet (tv), de meest verschrikkelijke verhalen.

De punctie viel mij 100 procent mee.

Daarin tegen had ik weer veel meer last van de terugplaatsing. Wat ik totaal niet had verwacht.

 

maar een advies... Laat het op je afkomen. Wat gebeuren moet, moet gebeuren! Iedereen is anders, reageert anders, ervaart pijn ook anders...

 

Het lukt je wel....

 

gr shanna

Link to comment
Share on other sites

1e x wat pijn bij het aanprikken, maar was te doen 1 dag napijn (soort mentruatiepijn)

2e x heel veel pijn ook na de tijd een paar dagen veel pijn

3e x niks geen pijn ook geen napijn gehad

alle keren diclofenac 50 mg pilletje en tijdens puncite remifentanyl infuus

Link to comment
Share on other sites

Hoi Lindaah,

 

Heb de eerste paar puncties (in zkh) Paracetamol en Diazepam gekregen. Deze puncties vond ik niet zo prettig en had ook wel wat napijn.

De laatste puncties (bij Geertgen) Paracetamol en tijdens de punctie kreeg ik Dormicum. Deze puncties waren veel beter te doen en weinig tot geen napijn gehad.

 

Gemiddeld genomen heb ik bij alle pogingen zo'n 15 follikels gehad.

Medicatie heeft niet altijd bij iedereen hetzelfde effect.

Hoop dat je hier later kan melden dat het je mee is gevallen, succes!

Link to comment
Share on other sites

  • 9 months later...

Ook ik had deze vraag kunnen stellen, wat zag ik op tegen dit onderdeel, dit was voor mij het hoogtepunt, daarna zou ik het wel zien. Maar het is reuze mee gevallen. Ik kreeg valium vooraf, en vlak ervoor een prik in mijn pil, geen idee wat het was. Ze hebben heel wat follikels aan geprikt, had er aardig wat liggen die rijp waren. De ene follikel was een stuk gevoeliger dan de ander en 2 of 3 pijnlijk. Ik heb mijn ogen gesloten en me totaal op mezelf geconcentreerd. Ze gaven veelcomplimenten en vroegen steeds of het nog ging. Nadien had ik pijn aan mijn billen. Denk van op een rare manier in de stoel liggen. Je ligt op je stuitje. Had weinig napijn maar, de dag erna weer gewerkt. Al was ik wel onzeker of dat verstandig was, het ging prima. Het was meer mentaal zwaar, de spanning die daarna ontstaat of er bevruchting ontstaat en of ze doordelen, etc.

 

Succes! Als wij het kunnen, kan jij het ook. Diep ademen en op jezelf gericht blijven!

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Het aanprikken van eitjes klinkt ook als horror, zeker na alle verhalen die je leest op fora en internet. Heb ik dus ook gedaan en zag er als een berg tegenop.

Ik kan je zeggen dat het me erg meegevallen is, alleen is dit helaas geen garantie. Een ieder beleeft het weer anders.

 

Bij mijn eerste punctie moesten ze zelfs dwars door mijn baarmoeder heen prikken om bij mijn rechtereierstok te komen. Lekker is anders, maar goed te doen vond ik.

Hier in Nederland kreeg ik vooraf een tabletje Valium, zodat je rustig de ingreep tegemoet gaat. Belangrijk om te ontspannen. Een prik in mijn bil ( Pethedine). Allemaal goed te doen.

 

Vanaf de 4e icsi zijn wij naar het buitenland gegaan waar de punctie met een roes gebeurt en dan voel je helemaal niks. Wel had ik toen veel meer last van napijn.

 

Meid, probeer het over je heen te laten komen, hoe moeilijk het ook is......je weet waar je het voor doet. Ik wens je veel succes!

En zeg maar dat je er als een berg tegenop ziet, de verpleegsters stellen je over het algemeen erg gerust en zorgen goed voor je.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use