Dreamers KID

[Dreamer]

Moet er zometeen heen.

 

Ben toch een klein beetje zenuwachtig, omdat ik niet weet wat we kunnen verwachten.

 

Ik moet daarna meteen weer weg, dus kom pas vanavond vertellen hoe het is gegaan.

 

Ben benieuwd!

[leeuw]

Hi dreamer,

 

 

 

ben benieuwd hoe je gesprek was!

 

 

 

groetjes Leeuw

[Dreamer]

Het gesprek is goed gegaan!

 

Alleen is het nut ervan me nog altijd niet duidelijk haha.

 

We hebben werkelijk waar zelf niets kunnen vragen!

 

Zij heeft alleen maar gepraat en vragen gesteld.

 

 

 

Ze vroeg dingen over hoe we het nieuws van de onvruchtbaarheid hadden ontvangen, hoe we ermee om zijn gegaan, of we het besproken hadden met anderen.

 

Hoe we gaan reageren op nare opmerkingen van onze kindjes (uhh moet je dat nú al weten?) of we moeilijkheden verwachten in onze families (dat ze onze kinderen niet accepteren)

 

Of we moeite hebben gehad met het KID idee, of we andere opties hebben overwogen (TESE of kinderloos blijven)

 

Of we voor openheid of geheimhouding gaan, of we vanaf het begin open kaart spelen.

 

 

 

Overal hadden we meteen een duidelijk antwoord op en dat verbaasde haar eigenlijk.

 

We wisten alles al, ze hoefde ons niets meer te vertellen.

 

We hadden overal goed overna gedacht en de juiste beslissingen genomen.

 

Ze zei letterlijk dat we alles goed op een rijtje hebben.

 

Altijd een leuke opmerking om van een psyg te horen toch :icon_biggrin:

 

Dus van haar mag het van start gaan!

 

 

 

Ze hamerde trouwens wel heel erg op het feit dat we de donor absoluut géén biologische vader mogen noemen.

 

Daar was ze echt heel fel in en daar schrokken wij we van.

 

De donor mag in geen enkel opzicht als vader worden benoemd.

 

Heeft ze wel gelijk in natuurlijk, maar wij hadden er zelf niet zo overna gedacht.

 

Voor ons is het zo ook makkelijker te verwoorden wat we bedoelen.

 

Maar dat mag dus niet, dus daar moeten we even aan wennen.

 

Wel logisch, want zo breng je mensen (en vooral je kindjes) in verwarring.

 

Mijn man is de enige vader, de donor is alleen de donor en meer niet.

 

 

 

Dus al met al een goed gesprek, alleen een beetje nutteloos haha.

 

Nu op naar 22 juni, het telefonisch gesprek met onze arts!

 

Hoop dat ze wat (positiefs..) kan vertellen over de wachtlijst en de donor.

 

 

 

Liefs Dreamer

[Gast Butterfly]

Nou het klinkt al met al erg goed.

 

Wat fijn dat jullie overal voor jezelf al de antwoorden op hadden.

 

Niks staat nu nog in de weg.

 

Alleen wel een beetje gek dat je de donor dan geen biologische vader mag noemen, want als je het praktisch bekijkt is het natuurlijk wel de biologische vader, net zo goed als jij de biologische moeder bent. Ik denk dat je dat moet noemen zoals jij en je man het prettig vinden.

 

Wij noemen dat ook zo, als we het met onze bekende donor gaan doen, dan vinden wij hem de biologische vader of verwekker. Er is immers geen kindje zonder een biologische verwekker (zaadje).

 

 

 

Maar goed, je moet doen wat je zelf goed vindt voelen.

 

 

 

Deze stap ook weer gezet, hoe voelt dat nu ?? Wordt het nu weer een andere dimensie, het gevoel dat je steeds dichterbij je wens komt ?

 

 

 

Nu nog een maandje en dan mag je bellen .. een maandje is zo voorbij !

 

 

 

Succes !

[Dreamer]

Ja we noemen het idd zoals we het zelf willen.

 

Wij tillen er ook niet zo zwaar aan, het maakt het voor ons juist makkelijker om duidelijk te maken wat we bedoelen.

 

Als voorbeeldje: je zegt: als hij/zij zn biologische vader wil ontmoeten.

 

Je zegt niet: als hij/zij zn donor wil ontmoeten.

 

Het is voor ons een donor, maar voor ons kindje zijn of haar biologische vader.

 

Maar goed, we hebben nog tijd zat om dat helemaal helder te krijgen!

 

Op jonge leeftijd zullen we tegen onze kindjes natuurlijk niet praten over de biologische vader, dat is te verwarrend.

 

Dan zal het iets zijn als de meneer die pappa en mamma heeft geholpen oid.

 

Maar wanneer ze ouder zijn en het echt kunnen begrijpen, dan kan je makkelijk die woorden gebruiken.

 

 

 

Het voelt niet als een nieuwe dimentie of een stap dichterbij ofso.

 

Voor ons had dit gesprek totaal geen meerwaarde.

 

Nog steeds niet, want ik zie het nut er nog altijd niet van in haha.

 

 

 

Ik word de 22e gebeld, hoef niet zelf te bellen.

 

Je wordt daar elke 3 maanden op de hoogte gehouden, dus dat is wel netjes.

 

 

 

Liefs Dreamer

[leeuw]

Hoi Dreamer,

 

 

 

fijn te horen dat het gesprek goed ging. Maar voor jullie een beetje onnodig zo te horen. Al begrijp ik wel heel goed dat ze dat willen hoor, verplicht een gesprek met een psych. Het lijkt me voor hun ook belangrijk dat ze een beetje weten hoe jullie erin staan en of jullie alles op een rijtje hebben.

 

Ik ben benieuwd wat je 22 juni te horen krijgt.....hoop echt voor je dat je wat sneller kunt beginnen. Zou de wachttijf eigenlijk ook afhangen van wat voor type donor je zoekt? Bijv blond haar blauwe ogen hebben ze er misschien meer van dan bruin haar blauwe ogen (zeg maar wat hoor). Kan me voorstellen dat het dan sneller zou gaan..?

 

Wij zijn in afwachting van 4 juni volgende week. Dan weer gesprek in AMC over vervolg. Hoop maar dat we iets wijzer worden, ik verwacht er eigenlijk niet zo heel veel van; ze zullen wel bloedonderzoek gaan inzetten bij mijn vriend. Dat is namelijk nog niet gedaan.

 

Butterfly hoe is het met jou?

[Dreamer]

Het was niet om te zien of we alles op een rijtje hadden.

 

Het is alleen verplicht voor hetero's, voor lesbische stellen geld het niet.

 

En dat is dus omdat er bij ons al zoveel vooraf is gebeurd en het voor hetero's iets nieuws is en niet de normale gang van zaken.

 

Ze willen dan kijken of je weet waar je aan begint.

 

Nou, dat weten we gelukkig wel!

 

En dat was haar ook wel duidelijk :tongueP:

 

 

 

De wachttijd heeft niets met de donor te maken.

 

Die hebben ze meestal vrijwel meteen gevonden in hun bestand.

 

Als je meteen mocht beginnen zodra ze een matchende donor hadden, dan was iedereen snel aan de beurt!

 

Maar helaas.

 

De wachttijd komt doordat er zoveel behandelingen zijn.

 

Veel spermabanken zijn gesloten door een tekort aan donoren.

 

Dus overal lopen de wachtlijsten nu op en op.

 

Dus pas zodra ze weer tijd hebben voor een behandeling mag er iemand beginnen.

 

 

 

Ik hoop dat jullie snel meer weten meis!

 

En dat de uitslagen positief zijn.

 

 

 

Liefs Dreamer

[Zwaan]

Hoi Dreamer,

 

Fijn dat het gesprek achter de rug is en dat het meeviel. Wel apart dat de psych zo fel uit de hoek kwam over dat biologische vaderschap. Misschien heeft ze er bij kinderen van andere stellen slechte ervaringen mee. Dat het woord vader daarin toch bepaalde verwachtingen en verwarring geeft of zoiets. Als het een keer zover is dan voel je waarschijnlijk zelf wel aan wat het beste is om te vertellen.

 

Wat ons in het ziekenhuis werd verteld is dat de donoren er ook helemaal niet op zitten te wachten om een rol in het leven van de kinderen te spelen. Soms heb je dat wel bij een bekende donor. Volgens de verpleegkundige zijn de ziekenhuisdonoren vaak mensen die bijvoorbeeld in hun omgeving ongewenste kinderloosheid zijn tegengekomen of die zelf nooit kinderen hebben gekregen omdat ze alleenstaand zijn maar toch hun genen willen doorgeven. Hihi dat laatste klinkt wel een beetje gek als ik het zo schrijf, maar dus niet dat ze een rol in het leven van die kinderen willen bedoel ik. Kan ook niet want de donor is dan ook anoniem tot hun 16de.

 

Ik weet nog niet hoe wij het gaan vertellen aan het kind mochten we ooit zwanger worden van KID. De kansen zijn bij ons klein dus we houden er ook wel serieus rekening mee dat het misschien nooit zal lukken. Ik denk dat we het dan toch maar bij het woord donor houden maar wie weet denken we daar over een paar jaar weer heel anders over. Gek dat dit in ons gesprek met de gyn en de KIDverpleegkundige hier nooit over is gegaan. Ze hebben vooral naar lichamelijke dingen gevraagd.

 

 

 

Succes met je gesprek de 22ste!!

[Gast Butterfly]

Leeuw, heel veel succes overmorgen !

 

 

 

Hier gaat het niet zo toppie. Ik merk toch wel dat het definitieve "geen biologisch eigen kindje" een zware wissel op onze relatie trekt. Stiekem hebben we toch al die jaren hoop gehad dat we onze droom op een of andere manier konden waarmaken.

 

Met name ikzelf heb toch wel erg veel moeite met het feit dat dit niet meer gaat gebeuren.

 

 

 

Gisteren heeft mijn man met de donor gesproken en die heeft ook zo zijn twijfels aangezien het idee om dit te doen voornamelijk van zijn vrouw komt. Dus we zijn er nog niet uit .. zeggen dat je iets doet, blijkt nog wat anders te zijn dan het ook werkelijk doen. Maar dat geeft niet, ik wil niet dat we met hun deze weg inslaan als er te veel twijfels zijn.

 

Een anonieme donor is bij mij inmiddels helemaal uit beeld, dat wil ik gewoon echt niet.

 

 

 

Tegelijkertijd hebben we veel moeite met het zoeken naar nieuwe invulling. De gedachte dringt zich op; dus dit is het dan (we zijn nu 18 jaar samen). Wat gaan we doen met de rest van onze tijd samen ?

 

Maar goed, het heeft gewoon veel tijd nodig !

 

 

 

Mannetje heeft vorige week opnieuw bloed laten prikken ivm zijn hormoonhuishoudingwaarden-dinges ;). 9 Juni krijgen we daar dan weer de uitslag van en zal worden bepaald of hij nu al medicatie moet of dat dit de komende jaren gewoon in de gaten gehouden moet worden. Afwachten nog even dus.

 

 

 

Eigenlijk zit ik er gevoelsmatig wel even doorheen en voel me vaak verdrietig en somber. Ik kom hier dan ook een stukje minder lezen dan voorheen, gewoon omdat ik weet dat het zelfs op de 'technische' manier er toch niet meer inzit voor ons samen. We zullen zien waar het scheepje heenvaart. Alles is onzeker op het moment.

 

 

 

Succes jullie allemaal !

[leeuw]

Hi butterfly,

 

 

 

wat moet dit moeilijk voor je zijn! Je droom proberen los te laten en je leven een andere invulling gaan geven....Kan me heel goed voorstellen dat je er even helemaal doorheen zit! Kun je er met je man goed over praten??

 

En wie weet gaat het met de donor echt nog wel gebeuren; ik vind het op zich wel logisch dat de donor er, nu het zo dichtbij komt, even heel goed over moet denken. Het zal voor hem ook enorme impact hebben natuurlijk. Goed van jullie dat jullie het gesprek met hem zijn aangegaan; nu maar even afwachten dus....

 

Nou meid, ik wens je heel veel sterkte met proberen dit allemaal een plekje te geven. Dat zal tijd, tranen en verdriet kosten. Kop op he! En je kan altijd hier even je verhaal kwijt!

 

 

 

xx leeuw

[Dreamer]

@Zwaan: wij zullen tegen onze kindjes nooit over de donor spreken als zijnde bio vader oid.

 

Dat zal idd donor of lieve meneer zijn ofso.

 

Alhoewel je met lieve meneer ook weer moet oppassen, want dan gaan ze ook een bepaald beeld krijgen wat misschien compleet anders is dan de werkelijkheid.

 

En dat kan weer een klap zijn wanneer ze besluiten de donor te ontmoeten.

 

Maar daar groei je vanzelf in, je voelt vanzelf aan hoe je het het beste kunt vertellen.

 

Plus dat we het boekje erbij gaan gebruiken (wereldwondertje)

 

 

 

Ik heb vorige week op een ander forum waar ook donoren zitten de vraag gesteld waarom ze doneren.

 

Ik wilde eigenlijk antwoord krijgen van donoren die via een ziekenhuis of kliniek doneren, want dat is waar wij mee te maken hebben.

 

Maar heb enkel antwoord gehad van donoren die via internet doneren of voor bekenden.

 

 

 

Wat jij schrijft over dat ze kinderloosheid en onvruchtbaarheid in de omgeving hebben meegemaakt en daarom door te doneren mensen willen helpen om hun droom waar te maken, dat is wat ik hoop.

 

Maar misschien is dat een veel te romantische gedachte.

 

Het klonk zo kil en gevoelloos hoe de psyg erover sprak, zo wil ik helemaal niet over de donor denken.

 

Dus ben blij met wat jullie verpleegkundige heeft gezegd!

 

Ons ziekenhuis had geen donorbank meer, dus ze hebben er ook niks over gezegd verder.

 

 

 

Hoe is het gesprek gegaan vandaag?

 

Weet je al meer?

 

Ik hoop dat jullie goed nieuws hebben gekregen meis!

 

 

 

@Butterfly: het valt zwaar he, je droom moeten loslaten :cry2:

 

Het kan je relatie maken of breken, ik heb het er wel eens over gehad in het tese topic volgens mij.

 

Jullie moeten beiden door een rouwproces en dat zullen jullie allebei op je eigen manier en tempo doen.

 

Dat is ook helemaal niet erg.

 

Maar probeer wel samen te blijven communiceren, op welke manier dan ook.

 

 

 

Ben je geschrokken dat de donor twijfels heeft?

 

Wist je dat het eigenlijk een idee van zn vrouw was?

 

Ik zou er ook niet mee doorgaan wanneer er (van welke kant dan ook) twijfels zijn.

 

Het is letterlijk een beslissing die een levenlang meegaat met alle gevolgen van dien.

 

 

 

Een anonieme donor willen jullie dus allebei 100% zeker niet?

 

Dan is dat alvast een optie die jullie door kunnen strepen.

 

Geeft dat wat rust?

 

 

 

En een donor via internet?

 

Staat die optie nog open?

 

Of valt dat in de categorie anonieme donor?

 

 

 

Meis, doe rustig aan, neem je tijd en probeer alles voor jezelf op een rijtje te krijgen.

 

Mocht je vragen hebben over wat dan ook, dan weet je ons te vinden!

 

Dikke knuffel voor jou :knuf:

 

 

 

Nog maar 2,5e week en dan weet ik hopelijk meer over hoe we er nu voorstaan!

 

Ben zooo benieuwd of er al een donor is gevonden en of ze iets kan zeggen over wanneer we mogen starten.

 

Hoop echt dat we uiterlijk in november mogen starten.

 

Ben er helemaal klaar voor!

 

 

 

Liefs Dreamer

[Gast Butterfly]

Hoi meiden,

 

 

 

Leeuw, hoe is het gegaan gisteren ?? Meer duidelijkheid gekregen over dingen ?? Ik ben heel benieuwd !!!

 

Ja het is voor ons even moeilijk nu maar ik hoop dat er weer een dag komt dat ik kan kan zeggen; het hartje voelt weer net als het hoofdje .. de ratio is er wel op dit moment maar mijn gevoel blijft achter. Mijn man en ik kunnen daar op zich wel goed over praten, we zijn altijd heel open in alles naar elkaar. Maar je merkt dat hij toch op een ander level zit dan ik omdat hij zoiets heeft van; 'ik heb geen keus, mijn lijf doet niet wat ie moet doen' .. en ik met het vraagstuk over blijf; 'mijn lijf doet het wel, zullen we daar nog een zwangerschap aan wagen' ? ... Het klinkt heel gek, maar zo voelt het dus wel. :icon_scratch:

 

 

 

En ja, ik snap de donor ook en zeg ook met volle overtuiging; als er 1 van ons vieren blijft twijfelen dan doen we het gewoon niet. De vriendschap is me te kostbaar daarvoor. Dus mss heeft het meer tijd nodig, maar mss gebeurd het ook niet. En een anonieme donor wil ik echt niet ! Ik wil weten hoe de andere helft van mijn kindje eruit ziet, ik wil weten wat het karakter is, de sociale status, opleiding/baan, enz. enz. Ik kan en wil niet leven met de gedachte; wie is die andere genetische helft ? Ken mezelf; ben een tobbertje en wil altijd dat de puzzelstukjes op hun plek vallen. Dus dat is meteen antwoord op jou vraag Dreamer; een 'bekende anonieme' dus iemand die niet zo dicht op ons staat maar toch bekend is in de zin van kennismaken en weten wie het is, dat zou nog een optie kunnen zijn. Maar ja, om daar nou internet enzo voor af te struinen, dat vind ik ook weer moeilijk. Dus we laten het even los en proberen te kijken welke richting we in drijven. Proberen geen oplossing te forceren ? Snap je, het moet vooral goed voelen bij mij, dat vind ik heel erg belangrijk !

 

 

 

Ik heb overigens jou vraag (en de reacties) gelezen op het andere forum Dreamer. Over het algemeen toch positieve reacties en mooie motieven van de donoren niet dan ? Ik kan me ook niet voorstellen dat een donor een kil iemand zou zijn. Je staat je zaadjes toch niet zomaar af ?!

 

 

 

Over de donor; nee ik ben niet geschrokken van zijn twijfels en ja ik wist van het begin dat het een idee van zijn vrouw was. Zij heeft het ook als eerste in de groep gegooid. Daarvoor had hij mij wel eens voorzichtig onder vier ogen gepolst of we niet aan donor hadden gedacht en daarover zijn mening verteld .. dat hij hem dat moeilijk leek en zo, maar hij had toen nog niets aangeboden. En toen zei zijn vrouw het ineens, bleek dat ze het daar samen al wel over hadden gehad. Dus we moeten maar eens zien waar we op uit komen met elkaar. Op dit moment even geen zware beslissingen, alleen gesprekken ! Ik wil geen gehaaste beslissing nemen.

 

 

 

Het is fijn te lezen dat jij zo positief in het KID proces staat ; hoe doe je dat toch ?? Ik voel voor mezelf zoveel bezwaren bij een anonieme donor, ook het lijstje dat je me aanraadde te maken geeft dat weer ... alles slaat bij mij over naar een bekende ... gek is dat hé ?! Zo zie je maar hoe verschillend mensen zijn :) gelukkig maar.

 

 

 

Nou heel veel succes nog met het wachten 2 weekjes. Ben ook heel benieuwd voor jullie !!!!

[leeuw]

Hi Butterfly en dreamer,

 

 

 

wij zijn gisteren in het AMC geweest en hebben 'goed' nieuws gekregen! Het zaad was wederom bar slecht, MAAR...er was wel meer dan 1 zaadje gevonden (vorige keer was t er maar 1). De arts ass had het over 0,3 x 10 tot de 6e. Dat is dus zelfs 300 000 als ik het goed uitreken! Alleen is daarvan 92% dood of misvormd. Maar hier en daar zit er dus toch een goed zaadje tussen als ik het goed begrepen heb!!!

 

Er moet nu nog een sperma opwerkingstest gedaan worden, dat is een wat meer geavanceerde spermatest, waarbij ze gaan kijken of er zaadjes bijzitten die gebruikt kunnen worden voor icsi. Want het kan ook nog dat er toch niets bruikbaars in zit. En dan zou het toch nog een TESE kunnen worden. Maar al met al is het voor ons echt goed nieuws. Waarschijnlijk is op de een of andere wijze ICSI mogelijk voor ons!!

 

De komende maanden moet mijn vriend allerlei onderzoeken doen: DNA- en chromosomenonderzoek en echo van het scrotum.

 

1 sep hebben we weer samen een afspraak en horen we wat het plan de campagne gaat worden. Spannend allemaal maar wij hebben weer een sprankje hoop gekregen op de eigen kindje. Niet teveel natuurlijk, maar genoeg om het KID idee even in de koelkast te zetten.

 

Hoe is het met jullie verder??

 

Butterfly ik snap heel goed dat je het ook even los wil laten nu. Ik hoop dat de donor en zijn vrouw snel weten wat ze willen; dan kunnen jullie ook verder. Wat zal het moeilijk zijn voor jullie! Gelukkig zegt je gevoeln heel sterk wat je wel en niet wilt; uiteindelijk zal het ergens allemaal op zn plek vallen. Maar dat kost tijd. Ik vind ook dat dreamer knap omgaat met het donoridee. Alhoewel ik er zelf een beetje hetzelfde in sta als zij. Het lijkt mij een heel mooie manier om toch je droom te kunnen verwezenlijken. En ik denk dat het karakter voor een groot deel gevormd wordt door de ouders. Het zal gek zijn dat je bij je kind dingen gaat zien die je niet herkent, maar ik denk echt als je zo'n baby van begin af aan bij je hebt dat je het samen met je partner volledig als kindje van jullie samen zou gaan zien. Maar ja, als je gevoel er niet goed bij is moet je het niet doen.

 

Sterkte weer met alles. Dreamer hoop dat je snel duidelijkheid krijgt over wanneer jullie kunnen gaan starten!!

 

x

[Dilara]

Ik heb me even ingelezen hier. Nu ben ik ook weer op de hoogte van hoe en wat bij jullie. Ik wens jullie ontzettend veel succes. En Butterfly: wat vervelend dat je de laatste tijd zo aan het twijfelen bent. Het is ook niet niks allemaal. Misschien moet je het even op je af laten komen. Hopelijk zul je dan snel wat sterker in je schoenen staan betreft het maken van een keuze.

 

 

 

Liefs!

[Dreamer]

@Leeuw: wauwwwwww wat een supernieuws meis :toothy9:

 

*danst de kamer rond voor Leeuw*

 

Beter nieuws konden jullie gewoon niet krijgen!

 

Opwerktest wilden ze hier ook doen, maar ja, zonder zaad valt er zo weinig op te werken he :tongueP:

 

Ik hoop dat er een ICSI score uitkomt meis, ik ga keihard voor je duimen!

 

En ik blijf het vreemd vinden dat de chromosomentest niet eerder is uitgevoerd, maar goed, die 3 maanden moet je sowieso nog wel wachten.

 

Meis, ik hoop dat alle uitslagen positief zijn en dat jullie snel mogen starten met een gewone ICSI!

 

Ik ga voor jullie duimen.

 

 

 

@Butterfly: moeilijk he als gevoel en verstand niet op 1 lijn zitten.

 

Ik was ook echt heel blij toen mn gevoel eindelijk mee kwam.

 

Eindelijk rust, zekerheid en een toekomst(droom).

 

 

 

Ik snap heel goed dat het goed moet voelen.

 

Als het niet goed voelt moet je het zeker niet doen.

 

En idd, neem de tijd, anders komt je gevoel echt niet mee.

 

 

 

Hoe het komt dat ik zo positief ben?

 

Ik denk gedeeltelijk levensinstelling en gedeeltelijk acceptatie.

 

Ik heb mn hele leven al een positieve instelling en die sleept mij en vele anderen door moeilijke situaties/periodes heen.

 

Vraag me niet hoe ik dat doe, ik ben gewoon zo.

 

En ik heb het KID idee geaccepteerd.

 

Het is voor ons gewoon de enige mogelijkheid om kinderen te krijgen.

 

Het is KID of kinderloos.

 

Voor ons een 'makkelijke' keuze dus.

 

En doordat ik alles uitgezocht heb en op een rijtje heb voor mezelf sta ik voor 100% achter onze keuze.

 

Deze keuze voelt goed, dus het is goed.

 

 

 

Neemt niet weg dat het gewoon een kutsituatie is dat mn man onvruchtbaar is en dat ik ook wel eens lig te janken op de bank omdat het pijn doet!

 

Dat ik die shirtjes van 50% mama 50% papa 100% ik het liefst op de brandstapel gooi.

 

En dat ik naieve mensjes die denken dat je in een wip wel zwanger bent wel eens flink de waarheid wil vertellen.

 

Dus ja het is kut, ja het doet pijn, ja het is heel moeilijk, maar dit is onze weg naar het geluk.

 

En daar maken we gewoon het beste van!

 

 

 

Zo, dat was even heel plat, kort en fel hoe het in werkelijkheid is denk.

 

 

 

Ik geloof er heel sterk in dat je alles wat op je pad komt aankunt.

 

Ik ben nog jong, maar heb al enorm veel meegemaakt.

 

En ik weet dat altijd alles weer goedkomt.

 

Misschien niet zoals je dacht of hoopte, maar er komt vanzelf een dag dat je weer kan lachen en dat je je weer goed voelt.

 

 

 

Zo, heftige kost op de vroege zondagmorgen haha.

 

 

 

Wij hebben dit weekend heeeeel veel babyspulletjes gekocht!

 

Mn man heeft me Nijntje verlsaafd gemaakt en nu móét ik gewoon alles hebben haha.

 

Dus we hebben ons lekker uitgeleefd in de Prenatal, Babydump en Babypark.

 

Heerlijk zwijmelen tussen al die babyspulletjes.

 

 

 

Liefs Dreamer

[Meiske74]

hallo dames,

 

 

 

KID is bij ons nog niet aan de orde maar toen wij in het begin in de MMM zaten werd er wel al over gesproken.toch volg ik jullie topic wel en jeetje , ik heb echt met de tranen biggelend over mijn wangen de laatste berichten gelezen.

 

meiden ik vind jullie stuk voor stuk kanjers!! Dreamer, erg mooi om te lezen hoe jij er in staat (en je man) en ook hoe je het eea. hebt verwoord, zo herkenbaar!!!

 

Butterfly, ik heb echt bewondering voor je, en ik begrijp ook wel waarom jij je niet kan verenigen met een anonieme donor maar meid wat is het moeilijk!! Ik hoop dat jullie bekende donor uiteindelijk er voor gaat!!!!

 

Leeuw en Dilara, heel veel succes met jullie onderzoeken en eventuele ingrepen, ik hoop echt dat het gaat lukken!!!

 

 

 

lieve groeten

 

meiske74

[Zwaan]

Hoi iedereen. Leeuw wat fijn dat je jullie toch nog ICSI kunnen doen. Ik ben niet zo goed in rekenen maar als ik het zo lees moeten er dus nog duizenden goede zaadjes zijn. 100%-92%=8% en dat dan van 300000 is nog steeds best veel. Ik hoop zo voor jullie dat jullie een kindje van jullie samen zullen krijgen. Duimen maar!

 

Butterfly: spannend hoor of het nu wel of niet doorgaat met deze donor. En als hij er toch niet achterstaat dan kun je natuurlijk ook nog een andere donor zoeken. Niet dat dat eenvoudig is maar het kan wel. Ik vind het ook leuk om te lezen dat jullie heel bewust voor een bekende donor gaan terwijl Dreamer weer heel bewust voor een onbekende donor gaat. Zo zie je maar weer dat dat per persoon kan verschillen. Iedereen heeft er zijn eigen goede redenen voor. Dat vind ik mooi.

 

Dreamer: Ik vind het knap dat je zo positief bent ingesteld. Ik ben dat normaal ook maar ik merk wel dat ik door de teluerstellingen van de afgelopen jaren wel minder positief ben geworden. Niet alleen in verband met de kinderwens maar ook in de rest van mijn leven. Ik hoop wel dat het weer beter zal worden in de toekomst of er nu wel of geen kind zal komen. Ik denk wel dat als je positief ingesteld bent de behandelingen makkelijker gaan en je minder stress hebt. Dus dat zit wel goed bij jou!

 

Ook alle anderen die hier schrijven SUPER VEEL SUCCES met alles.

[leeuw]

Hoi meiden,

 

 

 

dank jullie wel voor jullie lieve reacties!! Wat lief dat jullie zo voor ons duimen! Voor mij voelt het bijna misplaatst nu om te posten op dit topic omdat er nu voor ons toch weer een kansje blijkt te zijn....dat voelt misschien voor jullie wel heel vervelend, hoezeer jullie het ons ook gunnen. Maar goed, ook wij zijn er natuurlijk nog lang niet. Het zal voor ons ook nog een lange weg worden en als er wel iets uit de chromosoom-/DNA onderzoeken komt weet ik ook niet of we wel door kunnen/willen gaan met ICSI. Dus wie weet wordt het uiteindelijk toch wel een donor. Maar voor nu hopen we gewoon heel erg op een kindje van ons tweeen.

 

Zwaan, wanneer ga jij eigenlijk beginnen met KID? en kiezen jullie voor een anonieme donor? Ik meen me trouwens te herinneren dat jij schreef dat de kans zwanger te worden dmv KID klein is. Maar ik zou denken dat de kansen bijna net zo groot zijn als bij ieder ander toch? Als jouw lijf goed functioneert zou het met goed zaad toch niet zo moeilijk moeten zijn?

 

Nou meiden, voor jullie ook weer heel veel succes met alles. Bij ons is het voorlopig nog wachten wachten wachten....ik hoop dat jullie snel kunnen beginnen met inseminaties. Spannend allemaal!

 

Toitoitoi!

[Zwaan]

Hoi Leeuw,

 

Wanneer weet je meer over de chromosoomonderzoeken? Ik weet nog dat ze dat ook bij mijn man en mij hebben gedaan en het duurde echt heel lang. Wel drie maanden meen ik me te herinneren. En al die tijd maar weer wachten. Hopelijk is bij jullie alles goed.

 

Wij beginnen deze maand met de KID. Omdat mijn baarmoeder heel raar ligt hebben ze wel een proefinseminatie gehad (met niks dus) om te kijken of het zou gaan met dat rietje inbrengen. Geen enkel probleem! Dus daar ben ik blij mee. Wat de kansen betreft: bij ICSI liggen die veel hoger dan bij KID. Gemiddeld 25% en bij KID maar 8%. Ik weet ook niet hoe dat kan. Je zou zeggen: bij KID is het tenminste nog een beetje natuurlijk en bij ICSI niet. Ook begint mijn leeftijd inmiddels mee te spelen dus zal het nog wel iets lager liggen dan 8%. Dat is wel een nadeel als je langer aan het behandelen bent, je wordt gewoon ouder en daardoor nemen je kansen af. Ze moeten die wachtlijsten gewoon afschaffen:waiting:. Als dat nou eens zou kunnen......

 

Wij doen de KID in een ziekenhuis met een anonieme donor. Mijn man wil perse geen bekende donor en mij maakt het niet zoveel uit. Ik kan me zijn gevoelens ook wel weer voorstellen dus daarom zijn we voor de anonieme donor gegaan. Ik denk dat beide opties mooie en moeilijke kanten hebben.

 

Groetjes

[Gast Butterfly]

He meiden,

 

 

 

We zijn weer een paar daagjes verder en er gebeurd van alles :) bij ons allemaal. Zwaan, wat spannend dat jullie deze maand gaan beginnen !! Hou je ons wel op de hoogte ?! Ik ben heel benieuwd !

 

En Leeuw, je moet je zelf niet bezwaard voelen hoor om hier mee te posten, waarom niet .. het kan nog alle kanten uit en KID is de optie die je voor jullie zelf nog open houdt, dus gewoon hier met ons mee kletsen zou ik zeggen.

 

 

 

Tja wat betreft onszelf, ja het is beroerd, het valt zwaarder dan we dachten en er rommelt van alles door ons heen.

 

Vandaag ook weer zo'n rare dag gehad.

 

We moesten terug naar de uroloog ivm die testo gehalte van mijn man. Wat blijkt nu uit deze test ???? De waarde ligt nu boven het gemiddelde !!! 10,8 ! De uroloog zei dat dat kon ... waar hij de vorige keer nog zei dat we eigenlijk niets meer hoefden te verwachten raadde hij ons nu toch aan het TESE gesprek aan te gaan omdat we toch kans hebben dat er 50/50% zaadjes worden gevonden. De gezondheidsrisico's ivm het testo-gehalte zijn nu toch lager dan hij in eerste instantie in had geschat ! En omdat er in het verleden wel zaadjes zijn gevonden acht hij de kans aanwezig dat ze bij TESE toch wat zullen vinden.

 

 

 

Ja haaaaaaaaaaaaalllooooooo ... we waren net aan het afsluiten voor ons gevoel, er zou geen kindje meer van ons komen !

 

En nu zegt ie ; mss toch wel.

 

Er is dus weer een kansje ! We hebben er vandaag over gepraat en we denken dat we het gesprek in Nijmegen toch aan zullen gaan. Al is het maar om hun mening te horen en om alle kansen en mogelijkheden uit te sluiten. Pffffffffffffff, heftig.

 

 

 

Omdat de donor ook nog steeds twijfelt hebben we zoiets van; ja dan is TESE voor ons nog een kans in feite.

 

 

 

Hoe vinden jullie die dan ?!

 

Niet dat we er veel van verwachten ... we zijn eigenlijk toch ingesteld op een 'nee .. niks gevonden' .. maar ja, we moeten het gesprek gewoon aangaan en kijken wat ze zeggen in Nijmegen.

 

 

 

Dus ja, ik hou jullie weer op de hoogte zal ik maar zeggen .... :huh1:

[leeuw]

Butterfly, wat worden jullie heen en weer geslingerd zo zeg!! Moeilijk waar je je nou op moet in gaan stellen en gaan voorbereiden lijkt me. Maar goed om te horen dat er misschien toch een kansje is nog; ik zou ook zeker het gesprek aangaan!!!

 

 

 

Zwaan, de kansen liggen inderdaad een stuk lager bij KID, maar je hebt wel veel meer kansen!! Elke maand weer in principe, terwijl je met ICSI na drie keer klaar bent. Toch al met al meer kans met KID denk ik! Spannend dat jullie bijna gaan beginnen. Hoop dat het snel raak is!!

 

Dat chromosomenonderzoek duurt inderdaad 3 maanden. Pas in september horen we meer. Vertelde jij nou dat jouw man een vorm van klinefelter heeft??

 

Ik ben daar ook zo bang voor bij mijn vriend. Was er bij hem helemaal geen zaad gevonden of hebben jullie zelf gekozen om a.g.v. de chromosoomafwijking niet door te gaan??

[Zwaan]

hoi meiden,

 

Butterfly: wat fijn dat TESE toch nog een optie is misschien. 50% kans dat er toch nog zaadjes zijn. Dat is best veel en dan kunnen jullie toch nog een kindje van jullie allebei krijgen! Ik begrijp wel dat je nu van het een naar het ander geslingerd word. Na de test in Nijmegen weet je dan meer en tot die tijd zit je jammer genoeg in onzekerheid. Duimenduimenduimen!!

 

Leeuw: ik vind het ook maar moeilijk met die kansen. Ze zeggen dat het per poging een lagere kans is met KID. Wij hadden ook wel vaak cryos van de ICSI behandelingen dus we hebben daar ook veel pogingen van gehad. Als we dus evenveel KID behandelingen zouden doen als ICSI en cryo dan hebben we toch nog altijd veel minder kans met de KID. Zo is het ons tenminste uitgelegd. Het is dus niet van 8%+8%+8% en dan heb je na 10 keer 80% kans. Ze zeiden tegen ons dat het per keer maar 8% is. Maar aan de andere kant denk ik dan: hoe komt het dan dat je zo vaak hoort en leest dat mensen wel een kind krijgen van KID?? Mijn man heeft geen klinefelter maar misschien iemand anders van het forum wel? Is dit nu het eerste chromosoomonderzoek dat jullie krijgen? Wij hebben twee keer een onderzoek gehad. Eentje helemaal in het begin en eentje bijna op het eind. Met dat eerste onderzoek kijken ze naar grote afwijkingen en heel bekende afwijkingen. Ik heb het even opgezocht op internet hoe het ook alweer zat met klinefelter. Dan is er een chromosoom teveel. Dus dat is wel iets dat ze bij het eerste onderzoek bij je vriend hadden ontdekt. Verder stonden er nog wat kenmerken genoemd: langere lichaamslengte, lange armen en benen niet in verhouding met de rest van het lichaam, kleine testikels, laag testosterongehalte, soms borstontwikkeling minder haargroei, minder spiermassa, concentratieproblemen, vaak moeite met leren, minder verbale ontwikkeling, het IQ is vaak lager vooral als er nog meer extra chromosomen zijn. Als je vriend hier niks van heeft lijkt me dan toch dat hij dan waarschijnlijk geen klinefelter heeft. Hoop dat het chromosoomonderzoek voor jullie goed zal zijn!! Veel succes he!!

[Dreamer]

Even heel erg ego, wil even van me af schrijven.

 

Zal later op jullie reageren.

 

 

 

Ik las net op een ander forum dat de wachtlijst nu al 13 maanden is :cry2:

 

Zij zijn in maart op intake geweest en kunnen pas in april 2010 starten.

 

Wij zijn 9 februari op intake geweest, dus dan zouden wij pas in maart 2010 kunnen starten :cry2:

 

 

 

Ik hoopte dat we in november konden starten (bij de intake werd 9 maanden gezegd) maar hield rekening met februari als uiterste.

 

En als ik het nu zo hoor kunnen we dus op zn vroegst pas in maart starten.

 

 

 

Ik dacht dat we nu bijna op de helft zaten (4,5e maand)

 

Maar nu ineens na zolang wachten wéér 9 maanden moeten wachten...

 

Mn hele maag doet er gewoon zeer van en voel me echt verdrietig.

 

 

 

En door reacties op een ander forum voel ik me ook nog eens een aansteller en onbegrepen :cry2:

 

Ik krijg opmerkingen als: kop op joh, het komt wel goed.

 

Ahh joh, die 9 maanden vallen best wel mee.

 

 

 

Ja hallo!

 

We wachten nu al zo lang!

 

En als je denkt op de helft te zitten van de 9 maanden en dan ineens hoort dat je verdikkeme nóg 9 maanden moet, dan is het toch logisch dat je verdrietig bent?

 

Mag dat dan niet?

 

Ik snap best dat nóg eens 9 maanden wachten heus wel te overleven zijn, maar HET DOET GEWOON PIJN!

 

Bah, zoveel onbegrip, dat steekt nog eens extra.

 

 

 

Ik ga maar duimen dat ze voor ons een uitzondering maken en dat we wel eerder mogen beginnen.

 

*snik*

 

 

 

Sorry voor mn ego berichtje hoor, maar moest het even kwijt.

[leeuw]

Hoi lieve dreamer,

 

 

 

bah wat vervelend voor je zeg! Ik kan me voorstellen dat je hier enorm van baalt. Misschien zijn het niet eens die paar maandjes langer wachten, maar meer het niet weten waar je aan toe bent. Je wilt je zo graag ergens op instellen maar dat kan blijkbaar niet. Je bent gewoon aan hen overgeleverd en moet maar afwachten wanneer je eindelijk kunt beginnen. Ik hoop heel erg dat je 22 juni iets meer duidelijkheid krijgt. Wie weet kun je wel gewoon in november starten.....ik hoop het voor je!!

 

Kop op he!

[Gast Butterfly]

Lieve meid, ik begrijp je helemaal!! Dat wachten is zoooo waardeloos. Elke maand is er een teveel ! Je berichtje is helemaal niet ego hoor, schrijf en 'praat' het maar gewoon van je af ! En idd wat leeuw schrijft; mss krijg je met je belafspraak binnenkort meer duidelijkheid en kan je toch in nov. beginnen.

 

Hou vol hoor ! Je bent al die tijd zo positief !

 

 

 

En je mag alles voelen wat je voelt; ook nu gewoon verdrietig zijn, want het is gewoon - naast alle hoop op - ook heel erg verdrietig.

 

 

 

Ik hoop dat je weer snel een beetje beter voelt ! Sterkte en een dikke knuf !