IUI-dames hangplek

[Honeybee]

oh en meiden: heb even een dagje niet zo erg geforumd, had er even geen trek in. heb me lekker rustig gehouden gisteren, op mijn balkon in de zon gezeten en een boekje gelezen. even tijd voor mezelf genomen. maar vanaf vandaag gaan we weer vrolijk verder. straks lekker sporten, daarna 't huis van alle kanten opmeten en spullen kopen en en en en en en......

 

pffff, 't gaat echt beginnen nu! als ik kan kom ik lekker hier rondhangen, maar ik ben bang dat jullie me wat minder gaan zien de komende weken. verhuisstress!!!!!!! is ook wel lekker, 's een keer andere stress, hahaha!

 

 

 

hoest met mijn meisjes????

[Tammy]

Hoi Loekie,

 

 

 

Allereerst welkom natuurlijk op het forum en welkom op de iui hangplek.

 

De meesten die op het forum zitten zijn bezig met ivf of icsu, wij zijn allemaal bezig met iui dus weten helemaal wat er te wachten staat en wat er gaat gebeuren.

 

 

 

Wij hebben vorig jaar augustus te horen gekregen dat bij mn man te weinig zwemmers waren, zo weining dat eerst leek dat we meteen met ivf moesten beginnen. Dus na een 2de test was er toch genoeg gevonden om eerst iui te proberen, maar ze gaven ons al weinig kans.

 

Toen wij het te horen kregen stortte een wereld even in. We waren toen al ruim een jaar gestopt met de pil, dus het was opzich ook een opluchting dat je nu wist dat er iets mis was en dat je niet meer elke maand in onzekerheid zat als je weer ongesteld moest worden. Of dat de terleurstelling steeds groter werd als je idd weer ongesteld werd. Dat eindigde bij mij soms al in hele huilbuien. Het leek ook wel of iedereen ineens zwanger werd. Dus nog meer huilen.

 

Later hebben we er samen eerst goed overgehad en we zijn samen verder gegaan met de instelling van, ok het lukt niet op de natuurlijke manier. Maar we weten nu wat er is, dus we gaan het oplossen. Dan moet je eerst weer wachten op een intake gesprek met de arts, dat duurde al lang, maar zij had goede hoop. Wachten zul je nog veel tegen gaan komen, dus bereid je daar maar alvast op voor. Je zult dan ook al gauw merken dat jullie echt niet de enige zijn, 1 op de 6 stellen kampt met vruchtbaarheids problemen en dat is dus best veel.

 

Toen wij eindelijk met de behandeling konden beginnen, bleek het zaad zo slecht te zijn dat ze deze eerste kans ook niet hoopvol inzagen. Wij mochten ook kiezen wel of niet insemineren, we hebben wel gedaan en zie het resultaat. Dus er is echt wel een kans voor jullie hoor.

 

 

 

Wat betreft het vertellen tegen familie, vrienden en werk......tja dat is heel verschillend. Ik voelde me totaal niet begrepen door mn familie (lees ouders). Want hoe kunnen hun het begrijpen....ze hebben zelf kinderen op de natuurlijke manier gekregen. Dus ze snappen het echt niet hoor, ook al doen ze hun best. Verder hebben wij het wel op ons werk vetelt, ik werk met 2 andere collega's op kantoor en mn man heeft een hele hechte groep die ik ook goed ken. Die leefden heel erg met ons mee. En waren allemaal erg geïntreseert over het hoe en wat.

 

Verder hebben we het tegen goede vrienden vertelt, 2 vriendinnen van mij zijn 3 jaar jonger en dus nog niet met kinderen bezig en die vinden het dus erg boeiend en ben er dan ook heel erg open over. Ze snappen het wel niet, maar ze kunnen zich wel goed voorstellen hoe het is om zulk nieuws te horen, want ook hun dromen natuurlijk over kinderen en hebben het erover met hun vriend. Ze vragen ook gewoon dingen en ik ben gewoon eerlijk erover.

 

Je zult van mensen echt nog wel veel onbegrip krijgen, maar je leert wel heel goed op wie je echt kan vertrouwen en wie niet.

 

Je zult ook merken dat het forum bijna een verslaving gaat worden hahaha. Want iedereen begrijpt je en snapt waar je het over hebt en wat je doormaakt.

 

 

 

Ik wil jullie iig heel veel sterkte wensen en praat er samen heel goed over, ook tijdens de behandeling(en). Dat is echt heel belangrijk.

 

 

 

Kuzzz

[Tammy]

He Melis....ik had je al gemist gisteren. Heel goed van je dat je even afstand hebt genomen en dat je nu vollemoed op je nieuwe huis gaat storten en nieuwe baan. Je zal het nog druk genoeg krijgen met de verhuis stress hahaha.

 

Goed ook dat je even een pauze gaat nemen na poging 3, je leven gaat natuurlijk gewoon door en het stopt niet. Ook saampjes genieten van het leven.....dus ik zie die kaartje van LL al bij jullie liggen hahaha.

 

 

 

Hier gaat het wel goed hoor, ben nu echt steeds sneller moe en heb geloof ik bijna de hele dag door honger. Ik ga me ook echt naar voelen als ik het gevoel krijg dat ik trek heb. Binnen het half uur moet ik dan gewoon iets hebben gegeten onder komt het gevoel van misselijkheid meteen naar boven. Verder gaat het prima, wel nog steeds last van mn borsten...maar dat gaat bijna wennen.

 

Nog heel even en dan lekker de echo en de dag erna....lekker 24 uurtjes vliegen!!!!! Ben nu nog erger aan het aftellen dan eerst.

 

 

 

Geniet lekker van je huisje!!!!

 

 

 

Sil: hoe is het met jou???? Gaat het alweer wat beter met je???

 

 

 

Kuzzz

[loekie]

hallo meiden/dames, dank voor jullie snelle en uitgebreide reacties! Ik zit nu op mijn werk, dus hou het even kort maar ga zeker later uitgebreid reageren. Ik merk nu al dat ik inderdaad betrokkenheid bij jullie voel, ondanks dat het niet face to face is, door het lot dat we delen. Raar is dat om te merken, maar wel warm. En dat kunnen we wel gebruiken in deze barre tijden ;). Goeie zaterdag en tot schrijfs,

 

Loekie

[Honeybee]

gek he dat je je zo betrokken kan voelen bij mensen die je nog nooit gezien hebt! maar wat tam al zei, het is hier heerlijk rondhangen. het forum is voor mij ook wel heel belangrijk geworden, alles van me af kunnen tikken en reacties krijgen van mensen die het ook meemaken is gewoon heel erg prettig. en het is niet zaligmakend, ik moet eerlijk zeggen dat de steun van mijn vriendin (die ene die het wel begrijpt), mijn moeder en mijn man (vooral mijn man!) ook heel erg belangrijk blijft. dan hebben we ook nog onze feel-good-friend, die vooral heel goed is in lol maken en onzin praten, dus vooral niet serieus doen: geweldig voor de afleiding!

 

al die mensen, dus ook de meiden hier, zijn heel belangrijk geworden. ook al beseffen sommigen dat niet volgens mij... jullie wel hè?!

 

blijf hier lekker komen, loekie, we sleuren je er doorheen als dat nodig is (en je mag voor ons precies hetzelfde doen, hahaha!!).

 

 

 

Tam, zorg dat je altijd iets van zoute crackers bij je hebt, die misselijkheid gaat nog veel erger worden waarschijnlijk en een lege maag maakt het alleen maar erger. zeker ook met vliegen en autorijden en alles wat beweegt, crackers! helpt echt, believe me. ik heb een spastische darm en had gelijk al die misselijkheid, ben sowieso vaak misselijk 's ochtends en dat werd met die hcg alleen maar erger. crackers crackers crackers, tot je er gek van wordt

 

en voor in het vliegtuig, van die lekkere natte verfrissingsdoekjes. snoetenpoetsers (kan je alvast oefenen, hihi). of zoiets dan.

 

zo, ik ga m'n rooie hardloopkop wegpoetsen en dan naar ons huissie!

 

bye girls!!

[loekie]

hai, ben ik weer. Ik heb jullie verhalen nog eens doorgelezen en nu met nog meer aandacht.

 

Het is herkenbaar om te lezen dat jullie ook vaak er door heen zitten, ondanks de moed die er ook uit spreekt. Ik vind dat zelf zo rot. Iedereen wil natuurlijk in tijden van tegenspoed een lichtend voorbeeld zijn van optimisme, maar als je je dan zo ontzettend gefrustreerd voelt.. Ik schrik wel eens van wat er allemaal uit mijn mond komt als ik alleen thuis ben. En dat ik terwijl ik in het dagelijks leven zo'n lief meisje gevonden word. Ze moesten eens weten ;)

 

En dan wil je natuurlijk ook nog iemand zijn die de dingen met veel humor bekijkt. Ik heb, toen we nog geen uitslagen hadden en het spontaan maar niet wilde lukken, regelmatig grappen over mezelf gemaakt. Maar toen was het nog niet zo echt...Nu kijk ik naar mezelf (of mijn man) en kan ik er helemaal de humor niet van in zien.

 

Tammy jij schreef dat we nog wel op veel onbegrip zouden stuiten. Dat merk ik inderdaad nu ook al. Mensen vinden het blijkbaar zo eng om je er over aan te spreken. Terwijl ik altijd een open boek ben geweest en nooit lelijk heb gedaan tegen iemand.

 

Gelukkig heb ik ook goede vrienden die ook dit traject al achter de rug hebben, met wisselend succes uiteindelijk. Dus inderdaad, ''subfertiliteit'' komt heel vaak voor!

 

Zij begrijpen me heel goed. Een van hen heeft pas nog gezegd dat niemand ongeschonden door het leven komt. Eerst dacht ik nog, wat vind ik het onrechtvaardig dat nu juist dit mijn ziel bekrast. Waarom niet wat anders? Zingeving was voor mij uiteindelijk moeder te worden, ik heb er al zolang op gewacht en dat verlangen lijkt nu zo moeilijk te verwezenlijken. Maar nu denk ik, ok, dit is het dus. Dit is mijn tegenslag, en ik zal het aanpakken. Als er iets is in mijn leven waar ik voor wil vechten is het hiervoor.

 

(Nou vandaag heb ik blijkbaar weer wat vechtlust.)

 

Jullie schreven ook over praten met elkaar. Ik merk dat dat momenteel lastig gaat met mijn man. Ik ben heel emotioneel en wil veel huilen en praten. Hij heeft zich de laatste dagen teruggetrokken en heeft zich zelfs bezat, wat hij bijna nooit doet. Dit werd ruzie; ik wil hem er bij zijn haren bij slepen dat hij moet zeggen wat hij denkt en voelt. In plaats daarvan gooit hij het advies van de fertiliteitsarts overboord en stopt hij zijn kop in het alcohol zand. Ik was woedend, hij drogeert gewoon zijn laatste zwemmers! En ik lust ook zo graag een wijntje, maar laat alles staan voor het hogere doel. Vind dat ook niet eerlijk van hem naar mij.

 

Maar ik laat hem niet ontsnappen en wil dat dit voortdurend besproken wordt. Uiteindelijk praten we dan ook wel, maar ik zou willen dat dat dan een keer makkelijk gaat.

 

Hoe doen jullie mannen het? Een zegt de opmerkingen van anderen te ''blokken'', las ik. Hoe zijn zij, praten ze makkelijk of komt dat pas later los?

 

Nou ik hoor graag weer van jullie.

 

Loekie

[Honeybee]

oef, praten! we praten heel veel, maar als het over iets emotioneels gaat is mijn ventje niet zo'n handige prater. hij moet eerst mokken, dan kan hij pas praten. wat ik wel eens vervelend vind, want als ik behoefte heb om te praten zit hij nog met een donderwolk van een kop naast me. dan weet ik al dat van praten helemaal niets terecht komt. hij wil z'n stress ook ng wel 's op mij afreageren, iets waar ik al vaker mee te maken heb gehad met 'm en ik heb daar echt een bloedhekel aan. dat wordt dus soms ruzie, hoort erbij. zolang je maar weet waar het door komt.

 

onderschat niet wat dit traject met een man doet, ze zullen het hoe dan ook op zichzelf betrekken en zich aangetast voelen in hun mannelijkheid. en op zich heel logisch. maar wij moeten het meeste ondergaan en dat wil mijn man soms wel eens vergeten. maar het werkt het beste als ik dat gewoon op een normale manier aangeef ipv daar volledig van over de rooie te gaan, maar soms zit ik zo boordevol frustratie dat inhouden niet gaat.

 

het mag bij ons best vlammen, ook dat hebben we besproken. en we begrijpen het dus ook van elkaar als er gehapt wordt.

 

maar praten blijft voor mijn man soms heel moeilijk. duwen en trekken heeft bij hem geen zin, dan klapt ie alleen maar verder dicht. dan laat ik 'm maar even, vroeg of laat komt ie vanzelf wel. misschien had je man deze dronken waas even nodig, eenmalig. dat mag dan best een keer, zou ik zeggen. maar als 't vaker voor gaat komen, is 't een ander verhaal natuurlijk.

 

praten blijft inderdaad belangrijk, zoals tam zegt. wij hebben de ervaring dat het nogal een impact kan hebben op je relatie, in negatieve zin. bespreek hoe je er samen mee om wil gaan, wanneer jullie praten of juist niet. besteedt ook aandacht aan elkaar, ga regelmatig samen weg, iets leuks doen. anders komt er van dat praten ook niets. voor ons is een neutrale omgeving (lekker wandelen met de hond of eten in een restaurant of whatever) heel goed, anders komt er voor de televisie helemaal niets van.

 

en zorg goed voor jezelf. dit hele traject levert frustratie op: dat moet er ook weer uit. sporten, hobby's, uitjes, of juist even helemaal niets en alleen zijn is zo ontzettend belangrijk.

 

 

 

is wel grappig, ik kom juist van de hele andere kant. ik wilde vroeger nooit kinderen. tot ik een jaar of 23 was en ik ineens zo'n gevoel kreeg. op m'n 25ste zijn we getrouwd en toen was de volgende logische stap zo gezet. en na de eerste zwangerschap was 't snel bekeken: ondanks de miskraam voelde ik absoluut dat ik een kind kon verzorgen en veel meer nog, dat ik er alles voor zou doen en mezelf op de tweede plaats zou kunnen zetten.

 

 

 

probeer je man af en toe wat ruimte te geven, hij zal 't nodig hebben. maar je hoeft jezelf ook niet volledig weg te cijferen, praten is net zo goed belangrijk. probeer er samen uit te komen, compromissen te sluiten. geldt ook voor je man (zegt mijn man ), hij zal ook een beetje jouw kant op moeten schuiven. nu niet praten, goed, maar wanneer dan wel? ons helpt 't om een mooment af te spreken. kan hij zich voorbereiden en dan heb jij houvast, want je weet dat er in ieder geval gepraat gaat worden, ook al is 't niet nu.

 

 

 

ik hoop dat jullie hier iets aan hebben. je zal er samen doorheen moeten en dat is niet makkelijk. maar het kan absoluut. als ik dit kan dragen, kan elke boerenl*l dat, zeg ik altijd. hou jezelf goed in de gaten, hou je partner in de gaten, en zoek de mensen op die je steunen (op wat voor manier dan ook). onbegrip geeft frustratie, maar je kan 't echt soms maar beter laten gaan. druk om maken heeft geen nut, ze zadelen jou op met hun idiotie en jij maakt er jouw probleem van. is makkelijk gezegd hoor, in de praktijk werkt 't echt niet altijd zo. maar in gedachte een hele dikke middelvinger opsteken werkt bij mij vrijwel altijd. en anders sputter ik ergens anders na, in de sportschool, of thuis. of ik reageer 't af op mijn clienten, hahaha!

 

hoe gaat 't er in de praktijk nu precies voor jullie uitzien? wel of geen hormonen bijvoorbeeld? LH-testen of regelmatig echo's om de follikel te meten? ben wel benieuwd hoe het er bij jullie in 't ziekenhuis aan toegaat...

[Tammy]

Hoi Loekie,

 

 

 

Je zult al heel gauw merken dat je veel ups en downs zult hebben, de ene dag zal beter gaan als de andere. Dat hoort er nu eenmaal bij. Maar ook dan zijn wij hier voor je om je te steunen. Je kan hier heel makkelijk alles van je afschrijven.

 

De band die je hier met de dames krijgt is heel bijzonder, je kent elkaar helemaal niet, maar toch heb je een hele hechte band. Dat is het bijzondere van dit forum.

 

 

 

Wat je over je man zegt, kan ik me voorstellen. Wij hebben in het begin ook niet gepraat en dat is echt niet goed. Dat gaat idd ontaarden in een ruzies en dat wil je natuurlijk niet.

 

Je moet ook kunnen begrijpen dat het een hele inpact is voor je man. Zn mannelijkheid is erg aangetast. Dat hakt er bij een man heel erg in, mss nog wel meer dan bij ons. Wij willen heel graag kinderen hebben, en je man kan je dat niet geven. Dat is voor hun echt heel heel erg. Eigenlijk hetgene wat ze moeten doen op de wereld kunnen ze je niet geven. Heel makkelijk gezegd, maar waarschijnlijk zal je wel begrijpen wat ik bedoel. Geef het even wat tijd, ook voor hem om alles op een rijtje te zetten. Hij praat er vanzelf wel over met je, ga het alleen niet aandringen.

 

Nadat wij het slechte nieuws hadden gehoord zijn we juist allebei weer gaan roken...ook erg krom. Ik meer onder het mom....bij mij is toch niks aan de hand. Ik werd ook boos dat mn man ook ging roken. Maar ja, ook hij had er veel moeite mee. Nadat we het eerste gesprek hadden gehad bij de arts, zijn we onmiddelijk en acuut gestopt.

 

Het komt echt vanzelf wel, probeer het alleen niet te forseren. Geef hem de ruimte en dan daarna zal het vanzelf wel komen en zul je merken dat daarna vanzelf zal gaan.

 

 

 

Melis: Lekker gesport vanmorgen en daarna lekker alles opgemeten in jullie huis??? En nu lekker spulletjes uitzoeken. Hopelijk gaat het nu ook weer wat beter met je.

 

 

 

Allemaal fijn weekend nog.

 

Kuzzz

[Tammy]

Melis....we hebben weer eens tergelijk zitten tikken haha.

 

 

 

Loekie: ben ook wel benieuwd wat jullie gaan doen. Moet jij eigenlijk ook nog onderzoeken krijgen???

 

 

 

Ik heb 1x bloed moeten prikken. Toen zagen ze dat mn eierstokken goed werkten en daarna heb ik 2x een echo gehad om op te meten. Daarna 1 spuit met Pregnyl en daarna de inseminatie. En je ziet het is mogelijk.

 

 

 

Kuzzz

[Honeybee]

hahaha, "ik weet niet hoe vaak ik er zal zijn hoor".... zit gewoon weer vrolijk achter de peecee te checken hoe 't op 't forum gaat. heb er een heel virtueel leven bij!

 

we waren om half zeven thuis, m'n jongste zwager is samen met vriendinnetje langs geweest for the grand tour. en daarna alles opgemeten. nog even in bad gezeten, met kleertjes aan. even proberen

 

en we hebben de laminaatvloer voor de slaapverdieping al!!! echt een geweldige aanbieding bij de praxis (oeps, reclame!), dus die hebben we even ingeladen. echt zo leuk om er mee bezig te zijn. vandeweek, als de keuken staat, de koelkast inladen met fris en bier, vooral veel bier! dat hoort bij klussen zegt mijn man en als ons vriendje komt helpen vandeweek heeft ie aant eind van de dag vast wel trek in een brewsky (en wij ook...). maar we nemen ook de senseo en de waterkoker mee, heel braaf.

 

nu zit ik alweer aan de wijn. gaat goed. maar vanaf volgende week gaat de stop er weer op, nu even de schade inhalen. alcohol heeft wat dát betreft gelukkig geen lange termijn schade. toch wel handig als je jaren in de verslavingszorg hebt gewerkt, je kent alle ins and outs, hahahahaha!!

 

ik ga m'n ventje gezelschap houden! tam, hoest met jou, nog een paar daagjes meis en dan mag je naar je kleintje kijken!!! of kleintjes......

[Honeybee]

oh en ik heb 27 en een halve minuut hardgelopen. zondag is hier de marathon (lopen langs m'n huis, in the ghetto), denk dat ik maar een stukje mee ga hobbelen. 't gaat zo goed.....

 

 

 

 

 

(ben echt heel trots op mezelf, dat merk je wel, haha!)

[Tammy]

Voor iemand die niet veel tijd heeft om op het forum te kijken....ben je er best vaak, eigenlijk de hele tijd gewoon haha. Maakt niet uit hoor, gezellig toch.

 

 

 

Heerlijk om je zo te horen over jullie nieuwe huisje. Lekker bezig met je nieuwe toekomst en lekker aan het klussen. Vooral omdat jullie nu in zn nare buurt wonen, heb je natuurlijk helemaal zin om naar je nieuwe stekje te gaan.

 

Met klussen kan je natuurlijk niet de hele tijd aan het bier zitten hahaha, dus af en toe kopje koffie of thee kan ook geen kwaad. Ohhhh ik verlang zo naar een glaasje wijn!!!!!! Maar durf het echt niet aan, moet nu koesteren wat er in mn buikje zit.

 

 

 

Wat super van je om al 27.5min te lopen, toppie!!!! Houdt er wel rekeing mee dat buiten lopen heel anders is als binnen op een loopband. Daar heb ik mn toen ook op verkeken. Buiten is veel zwaarder. Maar goed stukje mee hobbelen met de marathon kan geen kwaad. Gaat je man je lekker aanmoedigen haha met een biertje in zn hand.

 

Als ze bij je huis langs lopen...woon je dan niet ergens in de buurt van Zuid/ Slinge???

 

Slechtere buurt kan ik niet bedenken waar de marathon langs komt haha. Nog ffies en lekker naar je nieuwe mooie huissie.

 

 

 

Kuzzz

[Honeybee]

precies, daar dus. daarom willen we ook zo graag weg. ik ben opgegroeid op zuid, hier in deze buurt, maar 't is heel anders dan de volkswijk waar ik vandaan kom. dit is toch heel anders.

 

zal vast wennen zijn om straks weer buiten te gaan lopen, vandeweek maar weer 's voor 't eerst doen denk ik. na 't klussen, naar huis. neem ik m'n spullen alvast mee.

 

 

 

als je over de drie maanden heen bent mag je zo heel af en toe best 1 glaasje wijn (langzaam drinken), bij speciale gelegenheden. maar voor die 12 weken echt niet hoor! en speciaal is ook echt speciaal. weekend telt dan niet als speciale gelegenheid

[Tammy]

Drink nu echt helemaal niks hoor, denk ook na die 3mnd niet. Denk dat ik dan 1 wijntje nodig heb en ben dan al dronken hahaha.

 

 

 

Zuid is niet meer wat het geweest is, maar goed straks kan je weer lekker 's avonds met je hondje overstraat lopen, zonder man als bodyguard. Een vriend van ons woont ook in Zuid, maar die woont echt nog in een volksstraat. Iedereen kent elkaar enzo en ze weten allemaal dat hij vaart, dus ze letten goed op zn auto's en huis.

[loekie]

goeiemiddag dames,

 

 

 

Tammy wat onzettend mooi dat je zwanger bent! Stom genoeg heb ik steeds de emoties van jullie verhalen zitten uitpluizen (zal mijn eigen verdriet wel hebben gefilterd) en daardoor over het hoofd gezien dat het gelukt is! Dat is wel een opsteker,zeg! En wat leuk dat je nog op het forum blijft, dat geeft ook weer een lichtpunt.

 

Ben aan het typen terwijl de helicopters boven ons appartement cirkelen voor de marathon. Grappig om tussen de regels door te lezen dat jullie ook in de regio Rotterdam wonen. Stoer hoor Melissa dat je mee rent! Ben benieuwd hoe het was.

 

Ik ren niet, maar zwemmen is voor mij ook wel een uitlaapklep en ook nog eens goed voor t lijf. Hoewel ik de laatste week een beetje mijn buik vol heb van de gezondheidsmaffia in het ziekenhuis. Ik werk zelf ook in de gezondheidszorg dus ik mag me er wel tegen verzetten vind ik. Bij het voorlichtingsspreekuur was er zo'n jonge knul die tegen me ging vertellen dat ik vooral door moest gaan met 4 sneetjes volkoren brood per dag eten. Ja en? Daar ben ik nog niet zwanger door geworden. En alle zwangeren om me heen rookten en dronken, en aten witbrood toen ze bezig waren. Bij wijze van spreken dan.

 

En in al die ontwikkelingslanden dan? Heel Afrika is overbevolkt, daar eten de moeders mais mais en nog eens mais. Over eenzijdig eten gesproken. In ieder geval lijkt me het onzin om hiernaar te kijken als blijkt dat het sperma gewoon klontert.

 

Dus ik snap heel goed als je ook weer even gaat roken door alle stress. Bij mij is alcohol een zwakke plek. Wij drinken beiden (normaal gesproken) niet heel veel, maar als we geen druppel meer mogen hebben, lijken zelfs twee glazen opeens veel. Nou ik kijk wel wat ik ermee doe. Ik ben streng voor me zelf, maar af en toe moet ik ook even op adem komen.

 

Thanks voor de tips mbt de communicatie in de relatie. Ik denk dat ik inderdaad niet moet aandringen bij hem. Ik merk nu aan hem dat hij aanhankelijker is, dus dat zal zijn manier wel zijn. En dat van die aantasting van de mannelijkheid, dat zit steeds in mijn hoofd, maar dat laat hij niet zien, ook niet als ik ernaar vraag. Nu heeft hij er wel een handje van om dat soort dingen weg te stoppen. Het zal nog wel komen.

 

Jullie vroegen over onderzoeken bij mij. Ik dacht zelf het afgelopen jaar steeds dat het aan mij zou liggen omdat ik heel lang geleden een chlamydia heb gehad (en ook voor behandeld ben). De gyn zei echter dat de antistoffen in mijn bloed zo laag waren dat ze er van uit gingen dat dat niet speelt. We gaan in juni dus beginnen met 3 keer IUI, met LH testen en geen extra hormonen. Dat vind ik wel vriendelijk om mee te starten.

 

Ze wilde nu niet zeggen wat de stap daarna wordt. Of ze alsnog een laparoscopie willen doen, of met hormonen starten of weer 3 keer IUI of IVF. Geen idee. Aan de ene kant vind ik het wel prettig dat ze dat pas daarna willen bespreken, dan heb je steeds een grenspaaltje. Aan de andere kant haalde ik me dus in mijn hoofd dat het dan na een paar keer over zou zijn. Gelukkig kan ik hier mijn info halen bij ervaringdeskundigen.

 

 

 

Ik ga zo maar eens wat zon halen, kijken of ik Melissa nog voorbij zie stuiven :)

 

 

 

tot later,

 

 

 

Loekie

[Honeybee]

hahahaha, nou ik heb genoeg gestoven, maar niet in de marathon. wilde eigenlijk een kilometertje of vijf meerennen, langs de lijn (mooi voornemen :wink). maar het nieuwe huis riep, dus heb ik twee muurtjes ge-fixed-en-finished. poeh, heb geen armen meer over. en dat spul dat geeft me toch een hoop stof als je 't mengt! nu lekker naar mams, eten en een biertje drinken op 't balkon...

 

zal straks nog wel even inchecken en alles goed lezen hier!

[Tammy]

Nou nou Melis, het was een goed voornemen om mee te lopen met de marathon hahaha. Maar je nieuwe huis is natuurlijk ook erg belangrijk, kan je lekker snel over.

 

Heerlijk was het gisteren he. Ik heb lekker op het dakteras in het zonnetje gezeten. Lekker het eerste deel van het boek van MvM gelezen. Lekker lui, want ik heb zo'n grote ligstoel met een lekker kussen erop.

 

Daarna lekker met onze hondje naar mn schoonmoeder gelopen, daar nog lekker in de tuin gezeten, ook heerlijk in het zonnetje.

 

 

 

Toevallig Loekie, dat je ook al in Rotterdam woont. Hopelijk heb je weekend een beetje goed gehad en hopelijk hebben jullie al een beetje kunnen praten.

 

Wij zijn begonnen ook een cyclus zonder medicijnen, het enige wat ik heb gekregen is een spuit met pregnyl. Verder gewoon natuurlijke cyclus. En het heeft geholpen!!!

 

Dus er is hoop voor je.

 

 

 

Kuzzz

[Sil]

Hoi Meiden

 

 

 

Ik ben er weer! Heb even tijd voor mezelf genomen.....

 

Jeetje wat had ik vanochtend veel leesvoer zeg !!!! hahahaha

 

 

 

Loekie, Welkom op het IUI Forum!

 

Het is heel herkenbaar wat je schrijft. By the way...mannen reageren anders dan wij vrouwen. Mijn vriend praat er bijna helemaal niet over. Die baalt alleen maar! Tuurlijk we praten er wel over maar het is anders...ik weet niet hoe ik dat moet uitleggen dat voelt gewoon zo.

 

 

 

Ik zal je mijn verhaal even vertellen...nou ja even??

 

Mijn vriend is ooit geholpen en heeft hiervoor een herstel operatie gehad die gelukt was en de arts zei dat hij weer goede zwemmertjes had.

 

Augustus 2007 gestopt met de pil en ik moet zeggen ik ben niet zo´n pillenslikker dus ik vergat het ook heel vaak. Het lukte dus niet dus zijn we naar zijn huisarts gegaan en kreeg mijn vriend gelijk een potje mee voor het lab. En ik het advies om naar mijn eigen huisarts te gaan voor een verwijziging naar de gyn. Zo gezegd zo gedaan, vriend potje ingeleverd en de uitstlag daarvan was volgens zijn huisarts niet slecht en het gaf hem nog hoop. Mijn vriend moest nog een potje inleveren (hij vindt het al zo erg !!) en de uitslag daarvan kregen we te horen bij de gyn. Dat potje was in ieder geval slechter afgeleverd. Hij moest daarna nog meerdere potjes afgeven en ik moest een aantal lab testen laten uitvoeren, een echo en een inwendig onderzoek. Bij mij is alles goed, mijn vriend heeft toch niet zoveel aktieve zwemmertjes. Ik kreeg het verzoek om een kijkoperatie uit te voeren. Na 3 maanden wachten is deze eindelijk afgelopen woensdag uitgevoerd (daaruit bleek dat alles met mij oke is). In eerste instantie zei de gyn dat we niet in aanmerking kwamen voor IUI maar gelijk voor IVF. Dit wilde ze eerst alleen nog met haar medisch team overleggen. Het wordt toch IUI !!!! Daar waren we erg blij mee. De arts zegt ook het geeft iets meer kans dan dat je maar 3x kans hebt bij IVF.

 

Net zoals Melissa of Tammy ook zei....inprincipe wordt IUI ontelbaar keer uitgevoerd en betaald door de ziekenfonds. IVF niet!

 

 

 

Het is gewoon jammer dat wij zo lang op mijn operatie moesten wachten (iedere maand kregen we te horen we hebben nu geen plek voor je, bel in je volgende cyclus maar terug...om moedeloos van te worden). Je ziet maar ieder ziekenhuis werkt anders. Tammy binnen een maand geholpen en gelijk raak! hihihihih Bij jou loekie, gaan ze de laprascopie misschien doen na een aantal behandelingen.

 

Ik had ook aan de gyn gevraagd of ik dat ook niet mocht maar zij wilde het niet omdat met de laprascopie echt alles is uitgesloten! Toch jammer je weet waar de oorzaak is en je mag niet eens behandeld worden. Maar goed....

 

 

 

Aanstaande donderdag heb ik mijn nacontrole. Alleen niet bij mijn eigen gyn want die is met vakantie. Ik wil dan graag wel weten hoe nu verder? Maar of die het mag vertellen? Mijn eigen arts heeft wel gezegd dat ik in de nieuwe cyclus na de operatie mag starten en daar sta ik dan ook op ondanks dat ik een andere gyn krijg eenmalig.

 

 

 

In ieder geval zijn de eerste 3 behandeling zonder medicatie en als het dan niet is gelukt dan met. Misschien maar gelijk bespreken met met medicatie te starten voor meer kans?

 

 

 

Je krijgt hier veel steun zoals je misschien wel hebt gelezen. Dus dat is wel lekker!

 

 

 

Tammy, je krijgt nu echt zwangerschapskwaaltjes. Ondanks ze niet prettig kunnen zijn geniet er wel van. Dat is dan alleen maar een bevestiging.....

 

Wanneer ga je nu precies met vakantie?

 

 

 

Melissa, Hoe is het met je huisje? Schiet het al op?

 

 

 

Heh ik ben blij dat ik me weer heb toegevoegd aan het clubje. Ben vandaag nog niet werken trouwens. Gisteren had ik nog een beetje last van wond in mijn navel en me broek dit zeer. Dus die had ik al niet eens dicht. Vandaar nog een dagje thuis....

 

 

 

Ladies tot later dan maar weer.

 

 

 

X Sil

[Sil]

zo weer een laptekst erbij.

 

Ik zat in de stress...me internet lag er ineens uit maar gelukkig was wel mijn reactie geplaatst.

 

Ik dacht.....straks moet ik weer een half uur opnieuw zitten typen...hahahaha gelukkig niet

 

 

 

Nou toedels

[Tammy]

Hoi Sil, Leuk dat je er weer bent. Jammer alleen dat het nog niet zo goed gaat met je, maar lekker extra dagje 'ziek' kan ook geen kwaad hihi.

 

 

 

Je die kwaaltjes zijn echt de bekende zwangerschapskwaaltjes hahaha. Vind het ook niet erg ofzo, maar is gewoon vervelend. Vanmorgen de koelkast open om melk te pakken...maar die ging weer gauw dicht om naar de wc te gaan hahaha. Daarna maar met mn neus dicht alles gepakt.

 

Melis gaf me al de tip om crackers te eten zodra je wakker wordt, dus die gaat ik maar vanmiddag kopen. Hopelijk gaat het dan beter.

 

 

 

Lees nu pas eigenlijk dat wij ongeveer hetzelfde hebben. Mn man heeft ook niet genoeg zwemmers. Degenen die ze hadden gevonden waren gelukkig wel heel krachtig. Wij gingen ook voor eerst 3x zonder medicijnen, behalve pregnyl dan. Daarna zouden wij meteen overgaan op ivf, gelukkig niet nodig geweest.

 

 

 

Wij gaan btw vrijdag weg!!!! Kan echt niet wachten meer, komt nu echt zo dichtbij. Zaten gisteren nog naar wegmisbruikers te kijken en lieten ze een voorstukje zien van volgende week. Mn man meteen, he jammer nu kunnen we dat niet zien...ikke heel bijdehand....waarom niet??? O ja wacht ff volgende week zitten we gewoon al in Australie, echt ongeloofelijk. Bijna net zo onwerkelijk als dat we straks donderdag onze kleine beeb gaan zien.

 

 

 

Loekie: het forum is echt een uitlaatklep geworden. en ik blijf hier ook gewoon, wil graag weten hoe het verder gaat met de meiden. Ze hebben mij geholpen en dus kan ik hun natuurlijk ook helpen en steunen. Iedereen leeft echt met je mee, dat is nu juist zo heerlijk hier.

 

 

 

Kuzzz en voor degenen die moeten werken....werkse.

[Honeybee]

heej Sil! heel lekker om af en toe even voor jezelf te nemen. moet eerlijk zeggen dat ik het forum soms ook even laat voor wat 't is, vooral als ik net ongesteld ben geworden heb ik heel even geen zin.

 

doe het rustig aan meis, je zal toch moeten herstellen van die ingreep. ze zeggen dat 't niet zoveel voorsteld, maar er wordt toch in je lijf gesneden. dus broek lekker los en vooral niets doen wat niet goed voelt.

 

 

 

Tam, nog een paar daagjes! ga je wel missen als je down under zit, maar ik volg je via jullie reisdagboek-ding

 

en de crackers naast je bed, maar ook in je tas. je kan ze maar beter overal bij je hebben, voor als je trek krijgt. zolang je maag niet te leeg is, zal de misselijkheid ook wel gaan. hoe leger je maag, hoe enger je je soms voelt.

 

 

 

ik kan bijna niet meer tikken van de kramp in m'n vingers. we hebben gisteren en vandaag bij elkaar twee kamers gestuct, vandaag alleen al anderhalf. m'n keuken staat ook al half en wordt morgen verder geplaatst. vandaag ook de definitieve kleuren voor 't sauswerk in de woonkamer en de spachtelputz in de hallen uitgekozen. gestofzuigd, boodschapjes gedaan en dan die muren gestuct. wat een enorm kl*tewerk is dat zeg!! maar 't ziet er, voor twee mensen die gisteren voor 't eerst een spackmes beethielden, is het echt heel mooi geworden. zo goed als strak (zo goed als, we zijn geen professionals haha!) en dat beetje vullen we wel op met verf. extra dik smeren om de laatste oneffenheidjes weg te werken. morgen de laatste slaapkamer afstucen en dan donderdag en vrijdag schilderen. woensdag de tafel uitbikken, schoonmaken, verven en van 't weekend opnieuw inleggen met tegels. we hebben 't er maar druk mee en ik ben echt compleet kapot nu. net lekker snackbarvoer gehaald en nu op de bank, bijkomen pfffffff.

 

 

 

Loekie, hoest met jou / jullie? ben wel benieuwd hoe de communicatie nu verloopt. en het blijkt wel dat we allemaal erg blij zijn met dit hangplekje: of het nou over de hele medische malle molen gaat of over onze teleurstellingen of juist over hele andere, leuke dingen, maakt niet uit. het kan hier allemaal, en ik heb er persoonlijk heel erg veel aan.

 

ff over de behandelingen: wij hebben de eerste drie zonder hormonen (hebben nu twee rondes gehad). na de derde, mocht het dan niet gelukt zijn, krijgen we een gesprek met de arts en gaan we over op hormoonstimulatie. zie er niet naar uit, maar wat moet dat moet. daar krijgen we dan ook drie behandelingen van, daarna eventueel over op ivf. maar eerst deze poging maar 's afwachten. mag vanaf vrijdag weer gaan testen en volgende week zal ergens de inseminatie zijn denk ik. donderdag of vrijdag ws.

 

de tijd gaat wel snel als je lekker bezig bent, dus het zal zo volgende week zijn denk ik....

 

 

 

meiden, ik ga op de bank ploffen en zelfs als ik al zou willen, ben ik bang dat ik er niet zomaar meer vanaf kom! tot snel!!

[Tammy]

Zo Melis, het schiet dus al aardig op voor jullie.

 

Heerlijk hoor, lekker je hele huis opnieuw inrichten. Lekker van genieten en hard werken hahaha. Ik zal wel aan je denken als ik down under zit, lekker met een non alcohol cocktail aan het strand :P

 

Kan me voorstellen dat je helemaal kapot bent, maar stucen is echt zwaar, lijkt zo makkelijk maar voor je armen is het slopend. Nu lekker niks doen en lekker op de bank hangen.

 

 

 

Ik ga morgen crackers halen en allemaal pakjes in mn tas, auto enzo leggen. Want het is idd zo, lege maag is niet goed. Er moet gewoon wat inzitten....alleen het is er ook zo weer uit. Heb gewoon de hele dag door honger. Dus eet steeds kleine dingentjes, ff een appel of cherry tomaatjes of komkommer. Dan gaat het ook goed allemaal.

 

Ik ga wel zo nu en dan ff hier kijken hoe het met mn ladies gaat, nemen een mini laptop mee. dus kan makkelijk ff snel kijken tussendoor hahaha.

 

 

 

Loekie: hoe is het met je? Ben je al een beetje over de eerste plak heen.

 

 

 

Kuzzz, ik ga lekker slapen.

[loekie]

hallo ladies,

 

 

 

hier gaat het weer een beetje beter. Vandaag gewerkt, geeft ook weer wat afleiding. Heb het tegen een lieve directe collega verteld en ze reageerde erg steunend. Bovendien kon ik het zeggen zonder te brullen, dus dat scheelt ook al.

 

Moet wel bekennen dat ik denk dat ik mezelf een beetje voor de gek aan het houden ben. Ik ovuleer namelijk vandaag, en ik voel het heel sterk met buikpijn enzo :(. Er zit blijkbaar toch nog een soort hoop dat het spontaan misschien lukt. De menselijke geest is een gek ding.

 

Met mijn man gaat het steeds wat beter. Nu ik wat stabieler ben zie ik sneller wat hem dwars zit en kan ik rustiger en geduldiger reageren op hem. Hij wil dat we samen de IUI brochure gaan doorlezen en onze vakantie kunnen plannen in juli. Vind ik overigens ook eng want ik weet niet wanneer we evt moeten insemineren, mijn cyclus is ook nog wat wisselend.

 

 

 

Fijn dat jullie leuke dingen hebben, heerlijk zo'n vakantie naar Australie!

 

en een nieuw huisje is ook zo fijn om je helemaal eigen te maken.

 

Sil, leuk je te leren ''kennen''.

 

 

 

Nou hou het kort want ik ga lekker slapen. En toch maar een partijtje knuffelen :)

 

 

 

truste,

 

 

 

Loekie

[Tammy]

Hoi Loekie,

 

Gelukkig dat het al een stuk beter met jullie gaat.

 

 

 

Kan je wel al vertellen dat als je nu ongi wordt dat de terleurstelling een stuk minder groot is. Tenminste dat had ik dan, toen we wisten dat het niet natuurlijk ging lukken. Je wordt allenbei toch wel een stuk relaxer.

 

 

 

Melis: jij weer lekker aan het klussen hahaha.

 

Sil: hoe is het met jou??? Nog steeds lekker luieren op de bank of gaat het alweer beetje beter?

 

 

 

Kuzzz

[Honeybee]

Loekie, ik denk dat je altijd ergens een klein beetje hoop zal houden op een natuurlijke zwangerschap. wij hebben dat ergens ook nog steeds, heeeeeeeel erg diep van binnen. is ook heel normaal denk ik. zo heb je in ieder geval elke maand een hele goede reden om een keertje extra te knuffelen

 

gelukkig hebben jullie weer wat meer ruimte voor elkaar, dat geeft in ieder geval aan dat je zelf de situatie begint te accepteren en een beetje weg weet met je emoties. ook al voelt het niet zo, op het moment dat je de rust weer begint te vinden en dus ook meer ruimte hebt voor je partner is dat een goed teken. jullie vinden je weg wel, dat komt helemaal goed!

 

ik had vorige maand de kans dat ik de inseminatie over moest slaan, vanwege opleidingsdagen. dat heb je met IUI, je kan je ovulatie helaas niet plannen. bij mij is het gelukkig net goed gegaan, maar ik baalde bij voorbaat al enorm. ik zou zeggen, plan je vakantie gewoon en als dat toevallig is tijdens je ovulatie is dat ontzettend jammer, maar dan heb je in ieder geval vakantie gehad. "klussen" kan op dat moment altijd!

 

maar je moet ook kijken wat je zelf het prettigst vindt natuurlijk, zoals wij het doen hoeft niet jullie manier te zijn.

 

 

 

en wat die leuke dingen betreft: die zijn zo belangrijk!!! hoewel het vandaag bij het opstaan niet zo leuk meer voelde, ik heb me toch een spierpijn. maar desondanks de laatste kamer gestuct en morgen een ikea dagje! de keuken staat ook sinds vandaag helemaal netjes opgesteld en de stucadoors zijn halverwege met de hal en de overlopen. die gaan we echt niet zelf doen, net als de woonkamer niet. het begint nu een beetje vorm te krijgen, echt leuk om te zien hoe alles bij elkaar komt. ben zo trots!!!

 

 

 

meiden, tot morgen. tam, nog twee nachtjes slapen! en inderdaad, Sil voel je je al weer iets beter?