Ga naar inhoud

Ons ICSI-avontuur


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

 

Focus verleggen naar andere zaken heb ik al zo vaak gedaan, ik noem het de 'wachtmodus'. Dat lukt ook telkens wel aardig. Maar het begint me nu op te breken, ik word alsmaar ouder en het is nu dus aangetoond dat het niet helemaal in orde is allemaal en dat we dus met recht 'haast' hebben, er daarbij heb ik nog altijd het grote verdriet van mijn zieke vader die ik zo graag nog als opa zou willen zien.... Ik voel me zo ongelooflijk machteloos!!

 

 

 

He meis, ik denk dat iedereen je machteloosheid snapt en begrijpt, zou graag helpende woorden spreken, maar ik weet het ook even niet. Misschien is de tip van Wish wel een goed idee. Ik snap dat je haast hebt, maar wil je meegeven dat ik het lange protocol als erg prettig heb ervaren...:CYBER_HUGS::knuf:

  • Reacties 439
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Wij zelf zijn van het Catharina in Eindhoven overgestapt naar Geertgen in Elsendorp.

 

Al onze papieren zijn op verzoek van ons naar het Geertgen gestuurd.

 

Bij Geertgen hebben we na het eerste gesprek meteen bloed laten prikken. (dit gebeurt allemaal bij Geertgen zelf)

 

We mochten meteen starten op dag 21 van mijn cyclus ben ik toen begonnen met de Deca.

 

Geen wachtlijsten daar.

 

Ik heb vernomen dat er veel mensen erg ver moeten rijden om bij Geertgen te komen.

 

Dat zegt al veel over de kliniek vind ik zelf.

 

 

 

Succes met het maken van een keuze!

Geplaatst

Dank jullie wel, lieve meiden, voor het meedenken en de troostende woorden! Ik weet echt even niet wat nu wijsheid is... ik ben echt helemaal van slag en ik weet niet hoe ik om moet gaan met dat vreselijke gevoel van 'straks is het te laat...' in combinatie met dat ellenlange wachten. Het voelt zooooo verkeerd, en oneerlijk, en gemeen... allemaal emoties waar ik weinig mee kan. Gisteren wel even flink uitgehuild in de armen van mijn vriend, maar dit gevoel ben ik niet zomaar kwijt na één huilbuitje. Ik wacht nu nog steeds op het telefoontje van de arts (komt waarschijnlijk vanmiddag) over hoe nu verder - kort of lang protocol en hoge of lagere dosering. De paniek begint nu echt toe te slaan....

Geplaatst

MarMira,

 

 

 

Het is ook zo moeilijk!!!

 

Ik zou ergens een second opinion vragen. Dit kan toch altijd vrijblijvend?

 

Dan ben je niet afhankelijk van de mening van 1 gyn, toch?

 

Heel veel sterkte!

  • 3 weken later...
Geplaatst

Dag dames, inmiddels zijn we weer een paar weekjes verder en zijn we weer braaf aan het wachten... Heb bij mijn laatste ongesteldheid nog gebeld of er tóch niet een plekje vrij was gekomen, maar dat was niet zo. Bij de volgende ongesteldheid ga ik weer bellen, maar ik vrees dat het 'gewoon' half oktober wordt. We mogen wel inderdaad straks weer met de laagste dosering gaan spuiten. Nu maar hopen dat ons gevoel daarin klopt!! Ik heb volgende week een afspraak met de medisch maatschappelijk werkster. Aan de ene kant kijk ik daar naar uit, aan de andere kant zie ik er ook erg tegenop, bang om een 'beerput' van emoties open te trekken die ik op dit moment redelijk onder controle weet te houden...

Geplaatst

 

Dag dames, inmiddels zijn we weer een paar weekjes verder en zijn we weer braaf aan het wachten... Heb bij mijn laatste ongesteldheid nog gebeld of er t�ch niet een plekje vrij was gekomen, maar dat was niet zo. Bij de volgende ongesteldheid ga ik weer bellen, maar ik vrees dat het 'gewoon' half oktober wordt. We mogen wel inderdaad straks weer met de laagste dosering gaan spuiten. Nu maar hopen dat ons gevoel daarin klopt!! Ik heb volgende week een afspraak met de medisch maatschappelijk werkster. Aan de ene kant kijk ik daar naar uit, aan de andere kant zie ik er ook erg tegenop, bang om een 'beerput' van emoties open te trekken die ik op dit moment redelijk onder controle weet te houden...

 

 

Dag dames, hm, als ik mijn eigen laatste tekst quote zie ik de tekst wel, terwijl die op het scherm onzichtbaar is... Ik zie dat inmiddels een aantal van mijn eigen posts weer te zien zijn, terwijl eerst alles weg was. En ik maar wachten op reacties...

 

Morgen naar de maatschappelijk werkster... met nog steeds een dubbel gevoel. Gelukkig de rest van de dag vrij om even uit te blazen...

 

Gisteren heb ik een cadeautje gekocht voor het zoontje van een goede vriendin dat 1 jaar is geworden. En zij is notabene indertijd een half jaar ofzo na mij met de pil gestopt. Dat soort momenten vind ik toch wel confronterend eerlijk gezegd!

Geplaatst

Nou, gisteren het gesprek gehad maar daar ben ik niet veel wijzer van geworden. Ik heb mijn verhaal kunnen doen, maar ja, meer dan luisteren en beamen dat het allemaal niet leuk is kon ze ook niet. Had ik ook niet meer van hoeven verwachten denk ik. In elk geval ben ik niet helemaal ingestort ofzo, dat scheelt weer... We wachten weer 'vrolijk' verder!

Geplaatst

Hoi MarMira,

 

 

 

Jammer dat je niet zoveel wijzer bent geworden van het gesprek, maar misschien had je er teveel van verwacht? Het is denk ik toch goed om je verhaal een keer te vertellen aan een buitenstaander.

 

 

 

Wat is nu de volgende stap?? Omdat er staat in je handtekening: Oktober?!?

 

 

 

Sterkte met wachten in ieder geval. Ik volg je nog steeds hoor! Maar met dit nieuwe forum mis ik een hoop volgens mij. Maar goed dat het weer terug gaat naar het oude denk ik...

 

 

 

Caroline

  • 3 weken later...
Geplaatst

Alweer bijna drie weken verder... Nog dank voor je berichtje Caroline! De volgende stap is inderdaad over twee weken weer beginnen met poging 3 (b). De vraagtekens sloegen op de stille hoop dat er toch nog eerder een plekje vrij zou komen, maar niet dus. Al met al begin ik straks met poging drie bijna op de kop af een jaar na het begin van poging 1. En wat een jaar is het geweest... wat een wereld van verschil hoe ik er toen in stond en hoe ik er nu straks in sta. Ik ga bijna terugverlangen naar die tijd, toen ik nog een bepaalde 'prettige' spanning voelde. Nu is het alleen nog maar angst. Ironisch genoeg heb ik nu wel zoveel andere nare dingen aan mijn hoofd, dat ik er eigenlijk nog niet zoveel mee bezig ben. Wel ben ik nog steeds boos en verdrietig dat er in een heel jaar uiteindelijk eigenlijk maar twee pogingen hebben plaatsgevonden. Dat zijn dus (voor mijn gevoel dan) minstens 9 potentieel goede cycli down the drain. En omdat ik zo bang ben dat ik niet zoveel goede cycli meer over heb, frustreert me dat enorm. Ik ben zo bang om straks 'sorry mevrouw, u bent te laat' te horen te krijgen....

Geplaatst

Hoi MarMira,

 

Wat dat betreft kan ik je de hand schudden: ik ga in november voor poging 4 en dat is dan de vierde poging in 2 jaar! Ook maar 2 per jaar dus, door allerlei omstandigheden. Toen ik de intake had was ik nog maar 39 en nu word ik in maart 42!! Pfff... Ik ben stiekem altijd blij als ik ongesteld ben want dan werkt alles tenminste nog. Probeer er niet teveel bij stil te staan dat je misschien te laat bent, daar gaan we niet van uit hoor! Ik ook niet.

 

Wat vervelend dat je nare dingen aan je hoofd hebt, dat kun je er niet bij gebruiken natuurlijk. In ieder geval veel sterkte met alles!

 

Caroline

  • 2 weken later...
Geplaatst

Wat zijn hier veel pagina's bijgekomen zeg. Heb alleen maar de laatste berichtjes bijgelezen. Lieve Marmira, ik duim nog steeds hardstikke met je mee hoor, dat doen we allemaal. Je moet er blijven in geloven meid, echt waar. Het is die hoop die je de kracht geeft om door te gaan. Ik weet dat de grootste onzekerheid de vraag is of je ooit zwanger zal worden of ooit mama zal mogen worden, niemand kan je dit met zekerheid zeggen maar de kans dat je bij die 1 of 2% zal blijven die kinderloos blijft is zoveel zoveel kleiner dan de kans dat je ooit mama wordt.

 

Denk aan je, en veel geluk bij de volgende poging.

 

Liefs Drew

Geplaatst

lieve marmira,

 

ik vroeg me af hoe het met je gaat? Het laatste dat ik hoorde was dat je in oktober weer zou beginnen - is dat inderdaad het geval?

Ik hoop het echt voor jullie en uiteraard met meer succes!!

 

En ook ik ken het gevoel: wij hebben zelfs pas 1 poging gedaan in 1,5 jaar door alle wachtlijsten die we voor de kiezen hebben gekregen. Kennelijk is veel geduld en een lange adem een vereiste om dit traject door te komen.

 

Succes meis, ik duim (weer) voor je!

 

X Fren

Geplaatst

Bedankt lieve dames; Caroline, voor jou begint het ook alweer op te schieten hè?! En Drew, wat lief dat je me hier op komt zoeken!! Gaat alles goed met je mooie dochter? Fren, jullie worden helemáál op de proef gesteld zeg, pfff... Het voelt zo oneerlijk allemaal hè? Waarom kan het allemaal niet wat sneller?!

Wij gaan inderdaad weer beginnen. Vandaag ongesteld geworden dus morgen 'mag' de eerste spuit er weer in... We rapen alle moed maar weer bij elkaar en gaan er weer voor! Nu maar hopen dat ons gevoel ons niet bedriegt en dat de lage startdosering Gonal wel effect gaat hebben. Ik zal proberen hier af en toe een update te posten. Er breken weer spannende tijden aan...

  • 2 weken later...
Geplaatst

Wat is dit snel gegaan zeg... ik heb na 10 dagen spuiten met Gonal, laagste dosering, vandaag al de punctie gehad! Ennn... er zijn 7 eicellen gevonden, dat is mijn record tot nu toe en meer dan ik had durven dromen. Zou het dan toch een keer zo mogen zijn.... Er breken weer spannende tijden aan!

Geplaatst

Ik doe even mee met een wave....

 

 

:goodluck::myfignerscrossed::myfignerscrossed::gekruiste vingers 3

Ahum...kan de wave niet vinden maar in elk geval een hele bende positieve energie hier vandaan. Wanneer wordt je gebeld?

Geplaatst

fantastisch Marmira!! Wat je zegt, wie had dat gedacht. Toch weer een bevestiging dat je van je eigen gevoel uit moet gaan! :support:

 

 

Ik gooi 'm erin hoor!

:wav::wav::wav:

Geplaatst

Dank dames, voor de lieve steunbetuigingen! Wij hadden ook echt even een stiekem klein triomfmomentje, dat we 'gelijk' hebben gekregen met die laagste dosering!

Woensdagochtend worden we gebeld... Na de opluchting van gisteren begint nu dus alweer wat stress toe te slaan, maar goed, vandaag vrij en lekker een beetje thuis rondhangen, morgen werken en dan is het zo weer woensdag.

EDR, wat fijn dat jullie toch nog doorgaan, alle succes van de wereld gewenst!!

Geplaatst

Mar, van die 7 eitjes zijn er echt wel een paar bevrucht, hoe was de zaadkwaliteit? Proberen niet te stressen, is makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het... Ik zal aan je denken! Klein triomfmomentje? Supertriomfmoment!!!

 

Caroline

Geplaatst

Dank je wel, Caroline! Ja, het moet ook haast wel goedkomen, maar door schade en schande wijs geworden ben ik enorm voorzichtig met 'te vroeg juichen'. Maar ik was gisteren wel superblij toen de arts, zelf ook verbaasd, kwam vertellen hoeveel eicellen er waren gevonden!!

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden