Ga naar inhoud

Erop of eronder: onze 3e (en laatste?) icsi


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Hoi hoi,

 

 

 

Nog een kleine week tot we mogen testen. Ik weet nog steeds niet of ik dinsdag wel wil gaan testen of af ga wachten of (tot) ik ongesteld word. Zo moeilijk. De vorige keer ben ik eerder gaan testen omdat ik echt verdachte kwaaltjes had. Maar tot nu toe is het allemaal nog goed terug te voeren op de bolletjes. Geen aanleiding om het dit weekend al te proberen. Moet ik trouwens eerst nog een test kopen, zelfs die behoefte heb ik niet. En dat terwijl ik drie jaar lang grootverbruiker ben geweest. Heb gewoon geen zin mmer om weer 'niet zwanger' te zien staan, of vol spanning te wachten tot er ajb maar een streepje te voorschijn komt. Ik wil het eigenlijk helemaal niet weten en gewoon negeren als ik ongesteld word haha.

 

 

 

Af en toe heb ik hele goede hoop, maar op nuchtere momenten ben ik toch bang dat ook deze poging mislukt is. Ik kan me gewoon ook totaal niet voorstellen hoe het zou zijn als het wél raak is. Dat lijkt inmiddels zoiets onmogelijks.

 

 

 

Ondertussen begin ik steeds meer na te denken over hoe verder na deze poging. Liefst zwanger natuurlijk, maar als dat niet zo is... N.a.v. een bericht hier op het forum ben ik weer gaan denken over ivf in eigen cyclus. Dat is eigenlijk wat ik al wil sinds die eerste rampzalige poging. Ik heb voor mezelf dus al besloten om hier in de regio te gaan informeren wel ziekenhuis dat zou willen doen.

 

 

 

Maar zover zijn we nog niet. Eerst nog een week in onzekerheid over deze poging.

 

 

 

Liefs,

 

Henne

  • Reacties 218
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

brrr henne...ik ben je aan het volgend de afgelopen week en het is wel spannend hé! Ik kan me voorstellen dat je je totaal niet voor kunt stellen als het wel zover zou zijn. Ik heb dat ook vaak tegen mijn man gezegd. Dus jullie zijn er eigenlijk al wel over uit dat je na deze poging niet stopt maar verder gaat? Ik vind het allemaal maar moeilijk maar goed...die derde poging hebben we natuurlijk nog niet achter de rug.

 

Deze maand maar thuis geklust tegen beter weten in! Sterkte de komende dagen meid! Ik hoop zo voor jullie dat het deze keer goed is en dat je volgend jaar een kleintje in je armen mag hebben!

 

liefs esther

Geplaatst

We hadden na de tweede poging zelf besloten dat het na drie niet afgelopen hoefde te zijn. Punt is alleen dat we telkens maar één embryo hebben en ik dus blijkbaar niet goed te stimuleren ben, of mijn eitjes zijn toch niet meer zo goed ofzo. De heren en dames medici weten niet echt wat ze daarmee moeten en beginnen zich af te vragen of doorgaan zinvol is. Het is dus niet zozeer een kwestie aan het worden van of we zelf door wíllen, maar meer of we door mógen. Maar goed, geen zorgen voor de tijd....

Geplaatst

Henne,

 

 

 

Wat testen betreft heb ik precies hetzelfde gevoel gehad de laatste keer. Hoe jij het beschrijft is zo ontzettend herkenbaar. Ik wilde ook niet testen. Niet weer dat rotgevoel dat niet te beschrijven is. Na zo veel negatieve testen geloofde ik er ook totaal niet meer in. Liever wachten tot ik ongesteld zou worden. Soort uitstel van executie of zo...Ik was er heilig van overtuigd dat het niet gelukt zou zijn. Dus ik heb een dag later getest, omdat ik op zondag echt niet durfde. Ik moest maandag wel testen, want we hadden een evaluatiegesprek in het ziekenhuis staan als de poging mislukt zou zijn. Die kon ik vervolgens dus tegen alle verwachting in afbellen.

 

Als ik het zo lees op het forum zou ik zeker niet te vroeg testen, maar echt wachten op de testdag. Ik lees toch regelmatig dat de uitslag niet klopt.

 

 

 

Veel succes met wachten de komende dagen!

 

 

 

Neel

Geplaatst

Hoi Henne,

 

 

 

Ja meid moelijke situatie hoor! Ik herken ook zoveel dingen van wat jij allemaal zegt! Ja, ik zou gewoon nog 3 dagen wachten en dan toch testen, wachten tot je ongi word kan ook maar dan loop je misschien nóg langer in onzekerheid.

 

 

 

En het gevoel dat je hebt dat het als onmogelijk aanvoelt ken ik ook zo goed, maar niks is onmogelijk en wonderen bestaan nog! Veel sterke met afwachten, en hopelijk een positieve test!!

 

 

 

Groetjes

Geplaatst

Nog twee daagjes, dan weten we het... Inmiddels besloten gewoon dinsdagochtend te testen, het heeft weinig zin het uit te stellen en ik begin de spanning nu toch ook wel te voelen. Slaap slechter, ben vroeg wakker en denk er ook overdag meer aan.

 

 

 

Ik heb steeds meer het gevoel dat ik gewoon ongesteld ga worden. Komt ook doordat ik de vorige keer zo duidelijk een aantal zwangerschapskwaaltjes had, andere eetbehoefte, misselijk, sterke reuk en emotioneel.... En dat is nu helemaal niet zo. Ja, soms is er wel even iets 'verdachts', maar dat is niet zo sterk als de vorige keer. Niet zo sterk dat ik reden zie eerder te testen. Of zo sterk dat ik ervan overtuigd ben dat er wel iets móet zijn.

 

En los van dat ik géén zwangerschapkwaaltjes heb, heb ik wél pre-menstruatieklachten. Krampjes, behoefte aan pasta, pizza, chips en friet, opruimwoede, sjagrijnig en boos uitvallen tegen mijn vriend....

 

 

 

Ik denk dat zowel een positieve als negatieve test me niet gaan verbazen, maar vrees steeds meer voor de negatieve variant....

 

 

 

Henne

Geplaatst

Henne wat spannend zeg, ik heb deze hele poging van jou op de voet gevolgd en gun jullie zo een positieve test. Je hoeft natuurlijk geen kwaaltjes te hebben, want er hebben de laatste tijd zoveel hormonen in je lijf gezeten.

 

Het kan voor jullie niet snel genoeg dinsdag zijn. Toi toi toi.

 

 

 

Sandra

Geplaatst

Oh Henne, meid wat spannend zeg. Ik leef zo met jullie mee, ik ga super hard duimen en hopen op een positieve test voor jullie.

 

Sterkte nog met die 2 lange dagen wachten.

 

Toi, toi, toi.

Geplaatst

Henne,

 

Blijf moed houden. Zelf had ik 3 dagen voor de testdatum het helemaal gehad. Echte pre-menstruele klachten zoals krampjes, chagrijnig, poetswoede en trek in tomatensaus! Deze klachten heb ik altijd net voordat ik ongesteld wordt. Dus een fles wijn open getrokken en een flinke biefstuk genomen en flink zitten janken. Totdat op de testdatum toch twee streepjes verschenen op de zwangerschapstest. Dus je kunt echt niet meer op je lichaam vertrouwen hoor, gewoon te test afwachten!

Geplaatst

Wat is dat toch heerlijk van dit forum! Zodra je aan jezelf gaat twijfelen word je weer moed ingesproken. Dank je wel meiden!

Geplaatst

Hoi Henne,

 

 

 

Mijn duimen draaien ook voor je meis! Het moet gewoon gelukt zijn, er zijn op het forum al zovelen zwanger geworden met de 3e poging!

 

 

 

Sterkte en nog even positief blijven hoor! :worthy:

 

 

 

Greetzzzzz,

 

Elena

Geplaatst

Helaas lijkt het erop dat ook poging drie is mislukt. Heb sinds vanmiddag last van bloedverlies. Het is nog niet rood, maar mijn buik voelt ook helemaal niet goed. Als het nog niet is doorgezet gaan we vanavond nog even testen om een onrustige nacht te voorkomen, maar ik heb er weinig vertrouwen meer in. Ik wíl best heel optimistisch denken dat het nog van een innestelling is, maar heel nuchter weet ik echt wel beter.

 

 

 

Ben boos, moedeloos, wanhopig en verdrietig en weet even werkelijk niet meer waar ik nog moed en vertrouwen vandaan moet halen om evt. door te gaan.

Geplaatst

Oh nee Henne, dat meen je niet... maar wanhoop nog niet, je hebt anderen al zo vaak moed ingesproken, probeer dat nu bij jezelf ook te doen!! Sterkte met de test vanavond.

 

 

 

Caroline

Geplaatst

Hopelijk een positieve test Henne, ik blijf voor je duimen. Bah wat vervelend, alsof jullie nog niet genoeg hebben meegemaakt.

 

 

 

Sandra

Geplaatst

Henne...ik heb ook al in een ander topic gereageerd. Meid wat is dit heftig en oneerlijk. Je gaat er zo vol voor en dan al drie keer dit...

 

Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Alle emoties die je opnoemt zijn zo helemaal begrijpelijk. Sterkte meid!

Geplaatst

De test was ook negatief, dus echt over en uit nu. Na de eerste emoties zijn we nu eigenlijk heel gelaten, net of we niet verdrietig meer kunnen zijn. Of en hoe en waar we verder willen denken we nu niet over na.

Geplaatst

Oh Henne, sh** ik gun het je zo, hoopte dat het raak was. Weet niet wat te zeggen. Heel veel sterkte meid! Zou willen dat ik iets voor je kon doen.

Geplaatst

Heel veel sterkte met het verwerken van deze enorme tegenslag. Neem de tijd om alles te verwerken.

 

 

 

Heel veel liefs en kracht toegewenst.

 

 

 

Sandra

Geplaatst

nee Henne wat ongelooflijk k*t! Ik had zulke goede hoop voor jou dat het deze keer gewoon raak zou zijn, heel erg veel sterkte en laat de emoties maar even lekker de vrije hand.

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden