Ga naar inhoud

De pauzemeisjes


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Sylvie, ik snap het, inderdaad dan is het misschien "prettiger" om het een cyclus uit te stellen in de toch al beladen maand.

 

Fren, is toch niet te geloven dat ze dergelijke onderzoekjes niet aansluitend doen? zo te horen stelt het niets voor! In ieder geval alles goed, nu weer een stapje verder..

 

liefs

Babeth

  • Reacties 14,8k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

  • Sylvino

    2429

  • Henne

    1317

  • witje

    1306

  • Meiske74

    1237

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

inderdaad, nou ja. Ben al lang blij dat alles goed is.

Zie nu pas dat je ook nog 5 cryo's hebt - wat goed zeg. Nu maar hopen dat je ze de komende jaren nog niet nodig hebt!! Voel je je al beter?

Geplaatst

Meiden, ik doe onderzoek voor m'n werk dus moet écht even reageren op die staistieken ;-) Niet doen!!!! Gewoon om de hele simpele reden dat niet alle vrouwen in Ndl die ivf of icsi doen hier op het forum schrijven. Ik snap het hoor, ik denk ook wel eens: als het bij zoveel meiden lukt, dan blijf ik over. Maar zo werkt het echt niet. Je zoekt houvast, maar dit is onzin. En dan nog.....het was een kans van iets van 2% ofzo dat het na de 9 weken echo nog mis kon gaan. Nou, als het bij ons met die 2% mis gaat, waarom zou het dan bij iemand met 2% slagingskans niet lukken? Toch?

Geplaatst

:icon_flower:Goed bezig Klaartje!!!!!! je hebt helemaal gelijk!

 

Fren, ik ben nog niet koortsvrij, dwz, vanmorgen na het douchen nog 38 en vannacht 2x gemeten, 37,7 en 37,4 maar voel me wel al wat beter.

 

Ik heb voor de zekerheid nog even met DD contact opgenomen, de dame die de begeleiding doet wist niet goed te antwoorden en belt me vanmiddag terug na overleg met de arts.

Geplaatst

Babeth staat er nu in je handtekening 2,5 cryo???

Aangezien wij beide nogal eens hetzelfde meemaken (je snapt denk ik wat ik bedoel) hoop ik dat deze keer weer die vlieger opgaat en dat ik dadelijk ook weer met een positieve test sta, positieve instelling.....

Geplaatst

:laugh: Haha, ja dat is voor gemiddeld 2,2 kind!!!! :laugh: Zo zie je maar weer, dat statistieken tóch kloppen :happy3:

Geplaatst

Je hebt gelijk hoor Klaartje, dat ik me niks van de statistieken moet aantrekken maar iets weten en dan ook doen is toch wat anders... Ik vind het zelf ook raar dat ik een dip heb de dag na de punctie... heb ik nog nooit gehad.

Geplaatst

Geeft niks, dipjes horen er ook bij. Lekker onder een dekentje kruipen (als je niet hoeft te werken) en desnoods een deuntje janken.

Geplaatst

Pff wat een achtbaan hier!!! Het wordt bijna tijd voor een overzichtslijstje, waar iedereen staat enzo. ;-)

 

Ik had m'n bericht bij een verkeerde topic geplaatst. Als ik eenmaal een nieuw posting bekeken heb, staat hij niet meer bij de nieuwe berichten. Even snel opzoeken en reageren, werkt dan soms verkeerd. ;-)

 

Maar ehh... Witje, wiehoe. Wow! Een mooie lichte streep, nu doorzetten hoor. Hup emmies!

 

Ursula en Babeth, ook onze duimen voor jullie. Ongelooflijke allemaal.

 

Het is voor de rest inderdaad wel even slikken, voor mij ook zeker. Heb het los van de recente nieuwtjes uberhaupt even moeilijk nu ook.

 

Na een emotionele nacht en ochtend wat keuzes gemaakt qua werk. Heb een beetje openheid gegeven, want men verwacht al snel van mij een presentatie voor de hele club. Terwijl ik officieel pas start per februari.

 

Blijf het moeilijk vinden hoor... zo'n onvervulde kinderwens -waar ik al zoveel energie in heb zitten en zoveel verdriet/onzekerheid uitkomt- combineren met mijn loopbaan. Ik zou willen dat ik niet te serieus werk deed, maar dat zit niet in mijn aard. Daar word ik ook ongelukkig van!

 

Enfin, het is wat het is en nu is het tijd voor een dikke vette grouphug!!!!

Geplaatst

ik wil ook hoor...herken me zo in jullie verhalen hier...als het niet mis was gegaan bij ons de eerste keer, dan was onze kleine uk nu al anderhalf geweest...hadden we een eerste kerst kunnen vieren met zijn 3-tjes...helaas...

ondanks dat ik met de pil bezig ben, voel ik niet alsof ik al begonnen ben...voelt zo tegenstrijdig aan..aan de pil om zwanger te worden...

maar meiden...ik gun het jullie van harte...maar wat al eerder gezegd is...toch wel een beetje jaloers...geluk en verdriet liggen heel, heel dicht bij elkaar...

 

Afvallen gaat trouwens nog steeds prima...tenminste...ondanks dat ik zaterdag helemaal niet geshaked heb en gisteren een witte chocoladeletter naar binnen heb gewerkt...ik merk het vanavond wel bij het wekelijkse meetmoment...hahahaha...

 

moet nu even ervan door, want vriend heeft middagdienst vandaag en morgen...

 

liefs,

Nico

Geplaatst

Miki dat van werk herken ik heel erg. Ik heb mijn ambities al behoorlijk bij moeten stellen vanwege de chronische vermoeidheid. Maar dit hele traject hakt er ook hard in. Mijn vorige functie was bewust heel rustig, bij een semi overheidsorganisatie met heeeeeel veel vrije dagen. Maar het werk vond ik uiteindelijk niet leuk en niet uitdagend genoeg en daar word je dan óók niet blij van. Dus weer gesolliciteerd, zwanger aangenomen en nu prompt in de ziektewet. Vreselijk vind ik het, voel me zo schuldig. Maar als ik echt heel eerlijk ben, dan staat werk bij mij gewoon helemaal onderaan het lijstje op dit moment. En dat kan in zo'n bedrijf eigenlijk niet. Ambitie heb ik wel, heel veel. Maar ik kan er niet altijd 100% zijn en 100% geven en dat wisselende maakt het ook voor collega's en baas heel lastig. En ik wil uiteindelijk ook niet dubbel met lege handen staan: én geen kinderen én geen carierre vanwege het hele ivf traject. Openheid geven kán helpen, maar het geeft gelijk ook een stempel. En het is ergens ook zo fijn om een plek te hebben waar je niet met zwanger zijn bezig bent. Dubbel, dubbel, dubbel...

 

Hoe was de reactie trouwens? Want dat maakt dan ook veel uit.

Geplaatst

Fren fijn dat het onderzoekje zo snel klaar was. Jammer dat ze dat dan niet even tegelijk met andere onderzoeken kunnen doen. Wat leuk dat je vriend en moeder zo'n goede band hebben.

 

Werk komt idd ergens onder aan de ladder te staan in het hele traject. Het kost al zo ontzettend veel energie om het allemaal te doen. Soms voel ik me ook heel schuldig tegenover collega's. Dan boeit het me gewoon allemaal niet.

Geplaatst

Werk is moeilijk te combineren met IVF. Had het er nog over met mijn schoonmoeder. De afgelopen maanden heeft weer in het teken gestaan van kinderen en niet "zichtbaar" op het werk geweest. 2 werknemers weten wat er speelt maar voor de rest ben ik afwezig of niet aanspreekbaar door hormonen, blaf iedereen mijn kantoor uit. Directeur is dan een titel zonder inhoud en daar heb ik moeite mee. Tuurlijk lees altijd mail en weet in grote lijnen wat er speelt maar dat geeft geen voldoening. En zoals Henne zegt je wilt aan het eind niet met beide handen leeg staan, en geen kinderen en geen carrière/werk.

Geplaatst

Dames,

 

WAt gaan we hard met schrijven. Kan het allemaal niet goed volgen.

Ik ben zo ontzettend moe, buikpijn van de lucrin prik en snot verkouden.

Ik duim voor iedereen. Positieve testers helemaal top.

 

Grote hoeveelheden folikels bij metingen helemaal te gek.

 

Ik ben op het moment ontzettend emotioneel, Degene die mijn loodje had getrokken had ook een heel mooi gedicht gemaakt en ik barst in tranen uit. Ben de rest van de dag helemaal kapot geweest. Zo voel ik me nu nog.

Maar ja werken gaat ook door. DAt doe ik dus nu.

 

Ik denk aan jullie, brand vanavond een kaarsje voor jullie.

 

Ik geef jullie een dikke knuffel.

 

Groetjes

Rubster

Geplaatst

lieve meiden,

 

het schrijven gaat inderdaad erg hard!!

Sylvie, moet wel lachen hoe je het leest bij mij..de bedoeling was...tp van 2 komma 5 cryo´s.....zal het aanpassen haha.anders denken ze nog wat worden daar voor methodes toegepast?

 

combinatie werk en behandeling is inderdaad zwaar. Moet zeggen dat ik het op de een of andere manier goed wist te combineren...als ik was werken was het net of ik de behandeling echt los kon laten maar nam wel vanaf de punctie t.m. de tp vrij en na de tp was ik ook 2 weken vrij of werkte halve dagen. Met name was het zwaar na een mislukte poging om weer op het werk door te gaan met het "vertrouwde"..... voelde echt als lekker belangrijk (not).

 

Syvlie, jouw tijd komt ook wel om echt directeur te zijn, ik vind het alleen maar voor je pleiten dat je juist nu aan jezelf denkt.....en wat overig personeel ervan denkt...(lastig) maar daar kun je even niets mee. ALs men er het fijne van weet is ook maar de vraag of men er begrip voor heeft.

 

Miki, knap dat je openheid van zaken hebt gegeven, ik ben er blij om dat ik het in 2009 gedaan heb, (had geen keus omdat er geen collega was die mij kon vervangen) maar het heeft er wel toe geleid dat men er rekening mee hield. En juist omdat ze wisten hoe onzeker zo´n behandling is en het verloop begreep men ook waarom ik niet op voorhand bepaalde zaken kon vastleggen en regelen.

 

Nico, voel je niet bezwaard voor je gevoelens, als iemand het begrijpt zijn wij het wel!! de dames hier. het slikken van de pil is inderdaad vreemd....ik vond dat ook maar kon het bij mij zien als een manier om van de cyste af te komen...dan voelde het weer wat logischer zeg maar.

 

Caroline, die dip na de punctie herken ik juist wel! in Brussel krijg je pas op dag 3 te horen of je die middag , of op dag 5 wel of niet kan komen voor de tp!! dag 2 na de punctie zat ik in een dip. Nog even volhouden, er komt vast een goed bericht: veel eicellen, goed zaad! houd moed hoor en vergeet niet dat je lichaam ineens zonder de stoten hormonen zit.

 

Martha, onwijs veel succes morgen met de punctie!!!

 

Rubster, wat lief dat men zo aan je gedacht heeft alleen erg ellendig dat je nu zo gebriken bent door de emotionele ontlading, ik hoop dat het je iets opgelucht heeft en dat het straks weer beter gaat.

 

Wat hormonen betreft, gisteren kreeg mijn moeder via de telefoon de volle laag, niets op haar persoonlijk uteraard maar was alles ineens zo beu, al het verdriet, de pijn de onzekerheden, zelfs hardop gezegd dat ik niet weet hoe lang we dit nog zo zouden volhouden pffffffffff. Ze nam het me gelukkig niet kwalijk en ze begreep gelukkig dat het ook een uiting van onmacht was. Moet zeggen dat het me goed deed dat het eruit was. Tegen mijn man had ik het allemaal niet durven zeggen. En we delen echt alles maar wil hem ook niet extra belasten met mijn pijn zeg maar.

jeetje meiden....

 

:positive energie:

 

 

liefs

Babeth

Geplaatst

pff, die balans van werk en prive vind ik ook moeilijk. Heb afgelopen zomer promotie gemaakt en ben nu uitgever, met alle werkdruk en deadlines en dergelijke van dien. Ik voel dat ik tekortschiet op mijn werk, en mn vriend vindt dat ik mn werk voor laat gaan op ons medische traject. Ik wil bijvoorbeeld na een afspraak graag direct weer aan het werk, omdat ik me al zo schuldig voel dat ik er vaak niet ben. Puur mn eigen gevoel hoor, want mn baas legt me geen stroobreed in de weg. Zo kun je het dus voor je gevoel nooit goed doen. Ik merk dat het allemaal te veel wordt en het is goed dat we een week op vakantie zijn geweest, want ik zat tegen een burnout aan. Nog steeds kan ik de hele dag alleen maar slapen en reageer ik op mn werk soms te heftig, tot aan tranen toe (hoe irritant!!!). De helft van mn collega's weet in meer of mindere mate waar we in zitten, maar de 'jonge' garde weet van niks.

Moeilijk!

 

Sterkte allemaal, doe mee met de grouphug, heb m ff nodig!

Geplaatst

Voel me een beetje schuldig volgens mij ben ik degene die deze stemmingswisseling heeft aangezet, terwijl er juist zoveel goede berichten waren... Maar kennelijk moet er ook veel uit bij iedereen dus misschien juist goed? Ik heb net maar een stuk chocoladeletter gegeten (normaal snoep ik nooit echt overdag), ze zeggen dat je van chocola gelukkig wordt, dus... misschien helpt het een beetje.

Geplaatst

Oke, ik heb 'm! (Er staat trouwens als je op het plaatje gaat staan wel dat het een triootje is en als je goed kijkt maken ze wel dubieuze gebaren, daar moest ik dan wel weer om lachen...)

Geplaatst

Ow, lekker een grouphug met groupsex neigingen. Hihi, hormonale mutsen!

 

Wow, opgelucht hier. Mijn baas reageert echt erg goed (en lief) op mijn mail, ook al noem ik daarin niet ivf/icsi. Het is hem wel duidelijk dat ik moeite heb met zwangerschappen en dat het verder iets van mij prive is. En daar komt het basicly ook op neer!

 

Martha, je pregnyl al lekker ingewerkt? Na 30 uur geloof ik een piek in je bloed. Bij mij gaan dan accuut de tepels stijf staan. Leuk voor de grouphug ook, haha....

Geplaatst

Haha, zo zie je maar Caroline, met zulke berichtjes komt die glimlach bij mij ook snel terug. Voel je niet schuldig hoor, dat is juist zo fijn aan dit forum; we delen het goede nieuws, maar ook het slechte en de zorgen.

 

Weet niet meer wie het zei, maar vin kan het inderdaad erg goed vinden met m'n moeder, beter dan ik met de zijne ;-). Wel fijn hoor. Ik vind zijn moeder ook aardig, maar af en toe doet Ze zo moeilijk...

Geplaatst

Fren ik was het die zei dat het fijn was de je vriend en moeder het zo goed kunnen vinden. Ik mag ook niet klagen met mijn schoonouders hoor. Lieve mensen.

 

Hmmm lekker die groepshug, dubieuse bewegingen en harde tepels hihi waar gaat het allemaal heen hier

 

:36_11_6:

Geplaatst

Sandra en Babeth, wat een goed nieuws... heeft de Sint op de valreep toch nog een mooi cadeau achter gelaten voor jullie.

Houd ze vast!!!! Op naar een mooie hcg-waarde, maar vanaf deze kant alvast een voorzichtige gefeliciteerd :)

 

Lfs

Gast
Dit topic is nu gesloten voor nieuwe reacties.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden