Ga naar inhoud

De pauzemeisjes


Aanbevolen Berichten

  • Reacties 14,8k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

  • Sylvino

    2429

  • Henne

    1317

  • witje

    1306

  • Meiske74

    1237

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Ja, ze zitten helaas samen, doen ze altijd in het EMC, omdat ze daar aanhouden 50% kans op goeie ontdooiing.

Heb net gebeld en het is inderdaad over 5 dagen, als ze goed ontdooien natuurlijk. Ik heb erbij gezegd dat ik ze allebei terug wil, bij een normale behandeling komt dat op een formulier te staan maar nu natuurlijk niet. Ik heb al wel besloten dat ik zelf donderdag naar het lab ga bellen om te vragen of ze inderdaad uit de vriezer zijn gehaald en dat ik ze als het kan allebei terug wil... je weet maar nooit met 2 ziekenhuizen, er is wel eens wat mis gegaan in de communicatie bij ons dus... Ik word morgenmiddag gebeld hoe of wat want het is zondag dus ze gaan het pas morgen regelen met het EMC.

 

Ja, spannend! Ik hou een slag om de arm want je weet natuurlijk niet of ze goed ontdooien, maar ik laat vriendlief wel vast vrijnemen vrijdag!

Geplaatst

Caroline, wat spannend... zo dichtbij nu! We duimen. En goed dat je touwtjes in je hand houdt, je bent zelf ook de regiseur. Maak er nu maar een mooi happy eind van dan!!!

Geplaatst

Groot gelijk Caroline, op het wb nu zit iemand waar ze dus vergeten waren de cryo's uit te vriezen, uiteiendelijk wel goed gekomen maar toch...

Geplaatst

Ja dat was Esther, dat heb ik ook gelezen... is ook een van de aanleidingen dat ik zelf ga bellen... en dat er iets mis ging vorig jaar met bloedwaardes doorgeven: Mijn vriend had hier bloedgeprikt maar we kregen vlak voor een poging een telefoontje dat ze dat in Rotterdam niet door hadden gekregen dus of ie meteen naar R'dam wilde komen om het alsnog te doen... maar hij moest werken. Dus een aantal keer heen en weer gebeld, naar het zh hier gereden en uiteindelijk ja hoor, gevonden! Ze gaven elkaar de schuld...

Geplaatst

Mooi Caroline, weer een stapje dichterbij. En idd maar goed in de gaten houden zelf. Beter een keer te veel bellen dan te weinig.

 

Hier vanacht in volle hevigheid ongesteld geworden....poeh wat word je daar toch altijd gammel van. Gek genoeg helemaal geen kramp gehad, nou ja gisteren misschien twee of drie steekjes. 't is alleen wel weer vrij hevig en ik heb doodlamme spieren, balen. Vooral omdat ik in de planning had om vandaag wat plankjes te verven....er zit een laagje grondverf op, maar geloof niet dat de rest vandaag ook gebeurt :-)

 

En morgen dan maar het ziekenhuis bellen. De zenuwen komen zomaar weer opzetten, voelde opeens al die spanning en teleurstelling weer. Dan denk ik toch wel even: wat doen we onszelf aan?! Maar ja, stoppen is voor ons echt geen optie. Ben wel erg blij dat w cryo's hebben, prikken en punctie zou ik voorlopig echt nog niet aankunnen denk ik.

Geplaatst

Caroline wat spannend meid! Het gaat dus deze week allemaal gebeuren! Zie je op tegen de komende twee weken?

Sylvie vandaag druk aan het werk? Getsie zeg op zondag! Hoe voel je je in deze wachtweken?

Sandra werk ze vanavond.

Kaartje ik kan me voorstellen dat het extra heftig is om de tweede ww op vakantie te zijn met familie! Ik ben de 2e icsi in de 1e ww weggeweest met mijn hele familie en vond dat al zwaar terwijl de 1e week minder beladen is dan de 2e! Knap dat je ondanks je verdriet toch zo kunt genieten van kleintjes om je heen. Jullie zijn dus ook verder aan het nadenken over hoe en wat voor een vierde behandeling? Lastig om goede keuzes hierin te maken!

Henne hoe is het met jou, ben je al ongi? Het zat eraan te komen toch?

 

Gisteren toch nog wel een fijne dag gehad hoor! We zijn even Elburg in geweest en hebben lekker een wijntje in de stad gedronken met wat lekkers erbij. Even rustig de tijd om samen wat dingen op een rijtje te zetten en dingen uit te praten. Gerard ontwijkt het eigenlijk om dingen uit te spitten omdat hij het confronterend vind om elke keer met de neus op de feiten te worden gedrukt dat het aan de kwaliteit van het sperma ligt. We hebben verschillende opties besproken en hebben besloten om i.i.g. die pillen op te gaan halen. Wat miki schrijft...in diverse zh kijken of er nog evt. onderzoeken mogelijk zijn en dan toch in behandeling blijven bij het ziekenhuis waar je je veilig en prettig voelt...dat spreekt mij wel erg aan moet ik zeggen.

We gaan het laten bezinken.

Gisteravond bij vrienden gegeten en een avond fijn geboomd. Wat is het waardevol als je vrienden hebt die zo met je meeleven, meebidden en meedenken.

Vanmorgen vond ik de doopdienst moeilijk. Ik merk aan mezelf dat ik nog om de klip klap volschiet en moet huilen. Lastig maar nodig w.s.

Geplaatst

we hebben elkaar gekruist Henne (sorry net je andere naam gebruikt, ga ik wissen).

Jij dus ook vannacht ongi...ja brak voel je je dan hé!

Ik kan me voorstellen dat de spanning wel weer om de hoek komt kijken meis! Nog even en dan ben je weer in de race...enerzijds blij daarmee aan de andere kant opzien tegen alle emoties en spanningen die erbij komen kijken!

Geplaatst

Hoi Esther, wij gaan in ieder geval voor een vierde ronde. Dat hadden we al een tijd geleden besloten. Wij denken erover om naar Duitsland te gaan. Ben eigenlijk wel benieuwd wat ze in een ander ziekenhuis met andere onderzoeks- en behandelmogelijkheden adviseren. Wel lastig hoor. Vind het altijd al zo'n gedoe om alles om mijn werk heen te plannen. Ik kan er alleen maar niet zijn als er iemand voor mijn in de plaats kan zijn. In een klein team is dat toch lastig. Nou ja, ik voel me in ieder geval altijd wat bezwaard om het te moeten regelen. Zeker als het kort van te voren is.

Jullie zijn er dus nog niet over uit waar jullie verder gaan? Hebben jullie een max. aantal behandelingen in jullie hoofd? Wij hadden eerst altijd de grens bij 3x liggen. Half jaar geleden al besloten dat het gevoelsmatig toch wel 4x zou worden indien nodig.

Geplaatst

Ik moet ook zeggen dat ik het wel bezwaarlijk vind om alles in b.v. duitsland te laten doen. En dan ook inderdaad naar het werk toe.

Wij neigen er eigenlijk naar om een zesde behandeling toch nog in het umcu te doen maar dan wel vantevoren die vitaminepillen slikken waar miki het in haar topic over heeft. Evt. na een zesde behandeling zouden we b.v. aanvullende onderzoeken kunnen laten doen in dd.

Maar ik vind het nu nog te vroeg om echt definitieve keuzes hierin te maken. Ik wil het eerst laten bezinken allemaal. Vast staat wel dat we in april/mei weer een poging willen doen.

Wij hebben vooraf besloten dat we na elke behandeling gaan kijken hoe het voelt, of we er beiden nog achter staan om verder te gaan. Ik voel wel aan ons beidjes dat het einde zo langzamerhand in zicht begint te raken. Misschien nog 1 behandeling in nederland en daarna uitwijken, verder onderzoek etc, en dan nog 1 behandeling. Dan zouden we er zeven gehad hebben en ik denk dat het dan wel gaat stoppen voor ons. Ik ontwijk het echt verder nadenken hierover. Vind het zo confronterend en moeilijk om weer diezelfde emoties te gaan ervaren als vorig jaar, toen we na de derde behandeling gestopt waren.

Geplaatst

Esther wat ik me nog afvroeg...hebben jullie nu ook dingen gefilmd de afgelopen week? Wij hebben inmiddels ook een cameraatje in huis, maar vind het nog best lastig... Moet ik dan nu gaan vertellen dat ik toch wel tegen een nieuwe poging opzie? Als we een volledig en echt beeld willen geven natuurlijk wel, maar juist op de moeilijke momenten lijkt het me extra moeilijk om dat dan even vast te gaan leggen :-( Heb bedacht dat we het ding maar op een statief op zolder moeten zetten ofzo, dan kunnen we geregeld even wat 'vertellen'. Zie me niet met camera en al naar werk sjouwen om daar even op te nemen dat ik het ziekenhuis bel :-S

Geplaatst

Henne...wij hebben in de 1e ww 2 x even kort gefilmd hoe het gaat...dat ik weer aan het werk was gegaan en dat afleiding prettig is. Dat de 1e ww goed te doen is omdat je toch nog niet ongi wordt maar dat het wel spannend is omdat je (in vergelijking met een spontane zwangerschap) exact weet wat er allemaal rond welke dagen zou moeten gebeuren in je lichaam. En dat dit ook wel een echt verschil is met een spontane zwangerschap.

De 2e ww werd lastig. Op dag 7 na de tp heb ik licht positief getest, dat hebben we even gefilmd, de dagen erna vond ik het heel erg moeilijk en liepen we elke keer een dag achter zeg maar. B.v. gisteren hebben we gefilmd dat we vrijdag een negatieve test had. Ik heb wel gesmokkeld hoor...zei dat het vrijdag was maar het was zaterdag...is dat heel erg?

We zeiden gisteren ook dat dit alles deze behandeling misschien ook wel wat heftiger heeft gemaakt.

Gerard filmde altijd, ik vind dat heel moeilijk om zelf te doen.

Nu zetten we de camera weer even in de kast hoor! Morgen komen ze filmen hoe het met ons is. Gerard is er alleen niet, die heeft een late dienst en kon echt geen vrij krijgen. Daar zie ik best een beetje tegenop. Ik vermoed dat ze weer meegaan naar het evaluatiegesprek in het ziekenhuis.

Wat is er mis mee om de moeilijke momenten wat later te filmen dan op het moment zelf? Het gaat erom dat je over wilt brengen hoe het is en hoe het voelt. Je wilt dat op een zo goed mogelijke manier doen en het dat het moeilijk is straal je ook wel uit op de momenten dat je niet middenin dat moeilijke moment zit (pffff snap je hem nog!).

Wij hadden een hele moeilijke week en dat we een dag achter liepen maakte dat het voor ons te doen was om het te filmen. Op de momenten zelf kon ik het gewoon echt niet. Maar je kunt zat zien dat we het zwaar hebben. snap je?

Geplaatst

Esther ik vind het sowieso knap dat jullie het gedaan hebben. Morgen lijkt me idd heftig, poeh.... Wij moeten nog maar eens zien. Vind het ook zo lastig onder woorden brengen hoe ik me voel. Ik wil graag door omdat ik graag zwanger wil worden en dat geeft een soort verwachtingsvolle positieve spanning. Maar het besef dat het heel goed weer op een teleurstelling uit kan lopen en ook wat er allemaal nog mis kan gaan (bloeduitslagen, ontdooien), geeft juist weer heel erg negatieve spanning. Hoe leg je dat nou goed uit?

Geplaatst

gewoon zoals je nu zegt! De gemiddelde nederlander snapt een kinderwens wel en als jij in staat bent om een klein beetje weer te geven hoe het is dat het op deze manier moet gaan dan is dat echt wel duidelijk hoor!

Gisteren de dvd met onze beste vrienden bekeken. Ze waren erg onder de indruk van de weg die ieder stel moet afleggen, wat het voor impact heeft en hoe groot de wens is en wat we er voor over hebben. En dat terwijl er opzich nog niet eens in detail is getreden in de dvd. Als het op deze manier al duidelijk is dan is het absoluut duidelijk als je het zegt zoals je het hierboven weergeeft.

Geplaatst

Henne, heftig ongi.. blegh. Maar wel 'fijn' dat je nu echt vooruit kan kijken. Hoe eng en onzeker ook. Mijn ervaring is dat bij emoties geen woorden vaak veel duidelijker overkomen dan uitleg. Dus als je iets moeilijk vind, zou een zichtbare stilte (of zeggen dat je het moeilijk vindt en lastig onder woorden te brengen) wellicht 'goed' zijn?

 

Esther, ik begrijp heel erg dat Gerard het moeilijk vindt omdat het zaad (en dus hij) de aanleiding is (of lijkt) bij jullie. Heb ik ook lang mee geworsteld, mijn man wilde praten en routes bespreken. Ik kreeg het alleen maar benauwd, voelde me schuldig en werd daardoor verlamd (tot frustratie van hem). Bijzonder dat we jullie mogen inspireren, ik hoop met iets dat ook echt wat gaat opleveren!

Geplaatst

goeiemorgen dames, of eigenlijk al goeiemiddag dames!

 

Kaartje...wat erg dat het niet gelukt is...wel fijn om te lezen dat je je desondanks toch nog geamuseerd hebt. Balen dat je menneke de laatste paar dagen ziek is geweest en dat jij je nu zo belabberd voelt...hoop dat het snel voorbij is....sterkte met het verwerken van deze klap en dan weer rustig verder gaan denken aan een 4e ivf...wij hebben dit ook al besloten...we willen bij een 4e ivf ook naar het buitenland gaan, of DD of België...

 

Henne...jippie ongesteld, alleen jammer dat het zo in alle hevigheid is...nooit leuk die krampen...dus morgen bellen voor een afspraak...spannend!!

 

Caroline...voor jou ook spannend...vandaag gebeld toch? en dan word je morgen dus teruggebeld over hoe en wanneer? inderdaad een strak plan om zelf ook te bellen of de cryo's wel ontdooid zijn en op welke dag...zou er niet aan moeten denken dat het vergeten wordt...

Misschien hebben we volgende week dus 3 tp's...spannend!!!!

 

Syl en San...vandaag werken...succes!!!

 

Henne en Esther...knap dat jullie ook in deze moeilijke periode gefilmd hebben...denk wel dat het ook zo over zal komen dat ook deze moeilijke periode ook daadwerkelijk moeilijk is...zal de mensen/kijkers ook wel denk ik meer besef geven dat dit traject niet alleen rozegeur en maneschijn is, maar ook F**ing moeilijk en zwaar...dus echt knap van jullie...en Henne...denk dat het idee met een statief werken wel een goed idee is...een soort van filmdagboekidee...

 

Vanochtend de voorlaatste spuit gezet...jippie...vanavond gaat de allerlaatste erin van deze IVF dan...hopelijk voorgoed...hahaha...daarna weer het bed in gedoken en we werden pas om 12 uur wakker...schandalig...maar wel lekker...hihihihi...

ga dadelijk strijken...liefje gaat stofzuigen en dan lekker niks doen verder...morgen werken en cursus...en dan morgenavond nog de Thaise voetreflexmassage...en dan ben ik er helemaal klaar voor!

 

ga nu dus afscheid nemen voor vandaag (denk ik) en dan tot later!

 

liefs,

nico

Geplaatst

Nico, go go! Spannend joh, dit moet um worden nu hoor!!!

 

En idd Kaarte, wat frustrerend en shit dat het tijdens een vakantie mislukt is. Gelukkig heb je nog wel kunnen genieten en kunt hopelijk nu wel uitgerust de draad (en moed?) weer oppakken.

Geplaatst

Even zorgen dat 't niet te ver weg zakt. Esther en Kaartje, ik heb jullie bij behandeling weggehaald, vind het zo naar om te doen, maar zelf doen is misschien nog wel rotter. Heb er gelukkig wel bij kunnen zetten "orienteren op nieuwe poging".

 

Fren, jij morgen de belafspraak. Succes!

En Nico op naar de punctie!

Sen en Laika, trekken jullie het nog een beetje met ww twee in zicht?

Rubster is jouw ongi al in zicht?

Ik hoop stiekem toch wel dat ik mezelf morgen aan mag passen....

 

Pauze

Fren: 31-1 belafspraak over start icsi / op wachtlijst voor infogesprek

Henne: wachten op bloeduitslagen 23 feb, daarna cryo's (of stiekem toch al in feb???)

Rubster: wachten op ongi. Daarna meteen ICSI poging

Sab: intake 3 maart

Miki: in apr een cryo poging, tenzij onderzoeken Gent+DD aanleiding voor uitstel geven

Esther: orienteren op nieuwe poging

Kaartje: orienteren op nieuwe poging

 

Behandeling

Caroline: bezig met cryo poging (ovulatietesten)

Nico: 1 februari punctie

Sen: 7 feb. testen

Laika: 9 februari testen

Sylvie: 26 jan, TP IUI met Puregon, helaas te weinig zaadcellen, geen testdatum :-(

 

Zwanger

Babeth: 1-2 combinatietest, 24-2 + 10-3 controle gyn, 14-3 20 weken echo (met 17w6d)

Sandra: 7 feb combinatietest bij gyn

Ursula: 28-2 (20 weken echo, met 18 weken)

Geplaatst

Ik voel me belabberd. Vannacht elke keer wakker geworden met zware ongesteldsheidsbuikpijn en nu, sinds een uurtje of één vanmiddag, echt zulke krampen...ik kan wel op de kop staan zo rot voelt het. Ik heb echt serieus waar nog nooit zo'n buikpijn gehad. Zou het gewone ongesteldheidsbuikpijn kunnen zijn? Ik heb dit nog niet eerder zo heftig gehad na een behandeling. Ik moet het echt elke keer wegzuchten.

Het klinkt misschien een beetje pieperig maar ik ken mezelf en echt waar, ik ben echt geen pieperd.

Geplaatst

Oeh Henne, misschien wel morgen groen licht dus? Lijkt me dubbel, want je wilt door maar hebt ook de uitslagen in je achterhoofd. Spannend, sterkte dame.

 

Esther, je piept zeker nie! Ik herken het erg, de ene keer ook meer en pijnlijker ongi na een poging. Ik denk dat het bij mij echt te maken had met het dikke opgebouwde BM-slijm, elke follikel maakt een hormoon aan dat dit stimuleert heb ik wel eens van een arts gehoord. Geen wonder dat je een zwaardere buik voelt en meer verliest bij de ongi. Maar het kan ook zijn dat je toch een (mis)nesteling hebt gehad en het daardoor heftiger is. Helaas is dat nooit zeker te weten. :( Ben je daar bang voor? Neem gerust een pijnstiller hoor, je hebt genoeg moeten doorstaan al...

Geplaatst

Esther ik herken dat wel, heb vaak dat soort krampen de eerste dag of de ochtenden voor het doorzet. Dan is het met twee paracetamol een kruik en heel goed doorademen net te doen. Ben er vroeger wel eens van flaugevallen. En zeker na een mislukte poging is mijn menstruatie vaak heftig.

 

Ik dacht ook gelijk wat Miki zegt: misschien is er toch iets geweest en heb je daardoor meer kramp. Maar sowieso: als je het niet vertrouwt het ziekenhuis bellen! En lekker rustig aan doen, de bank is goed genoeg nu.

Geplaatst

Henne, spannend morgen, ik hoop dat jullie zo snel mogelijk door mogen voor een cryopoging, want volgens mij ben je er gewoon klaar voor. Ik moest lachen om de namen van je moeder, die is er zo te lezen nog veel beter in dan mij.

 

Nico, fijn zeg, de allerlaatste spuit vanavond, we gaan er vanuit dat het de ALLER aller laatste is!

 

Kaartje, tja, wat kan ik hierop zeggen? Wat ontzettend jammer dat deze poging niet jullie wens heeft laten uitkomen. Lijkt me zwaar om zo op vakantie ook nog de spanning van anderen, zoals schoonma, te moeten meemaken. Gelukkig sleepte de nabijheid van je vrienden en familie je er weer bovenop later in de week. Nu weer energie bij elkaar schrapen voor de volgende stap.

 

Esther, heftig zo'n buikpijn. Ik kan je helaas geen tips geven, heb nooit last van krampen bij ongi. Wegzuchten? Heftig. Sterkte ermee meid!

 

Hioer zit een moe maar tevreden ursela. Vandaag hebben we voor het eerst iemand anders laten passen op merel. Zonder naaste familie in de buurt is dat niet zo vanzelfsprekend als voor anderen misschien? We zijn met zijn tweetjes lekker gaan langlaufen. Geen wind en maar een paar minusgraden, heerlijk. Maar ik voel het wel in mijn lijf en strakjes avondienst. Ach, daar wordt mijn bedje alleen maar lekkerder van.

Geplaatst
Oeh Henne, misschien wel morgen groen licht dus? Lijkt me dubbel, want je wilt door maar hebt ook de uitslagen in je achterhoofd. Spannend, sterkte dame..

 

Ik verwacht niks hoor. Er staat gewoon een datum van 23 feb. en weet niet hoe soepel ze daarmee om willen en kunnen gaan. Het zal ook net zijn wie ik aan de telefoon heb denk ik. Ben ook telkens aan het denken hoe ik het 't beste kan zeggen / vragen.

Gast
Dit topic is nu gesloten voor nieuwe reacties.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden