Ga naar inhoud

Het 12-weken bankje


Aanbevolen Berichten

Geplaatst
***Ik breek even in**

aangaande bloedonderzoek in VS en of Duitsland. Wij hebben wel een vlokkentest laten doen na een slechte uitslag combitest, 1op 25 en 1 op 30 op trisomie 13 en 18 en 1 op160 trisomie 21( ondanks dat wij een donor hadden van 22 jaar en dus niet mijn leeftijd van 45 is gebruikt). Onze gyn in het UMC gaf aan dat de bloedtest alleen op trisomie 21 een bijna 100% zekerheid geeft en op de andere 2 dus niet. Wij hebben naast de vlokkentets ook bloedonderzoek gedaan in het UMC,maar dan ivm onderzoek die UMC doet naar de betrouwbaarheid van de bloedtest.

Volgens het UMC laat het bedrijf( wat een commercieel bedrijf is) wat de bloedtesten doet in duitsland en VS de cijfers beter lijken dan het werkelijk is.

Tja het is maar wie je moet geloven. In NL lopen ze op veel gebieden qua fertiliteit en vruchtbaarheidsbehandelingen achter...dus wat nou waar is?

*** breek weer uit***

 

Wat interessant Sas! Tja, commercieel was al duidelijk, maar als ze de cijfers manipuleren is dat natuurlijk geen beste zaak! Ik zal daarover contact opnemen met het L.UMC. Goede opmerking van je. Ik las dat Duitsland eerst alleen 21 deed, dat staat ook in de info uit Leiden, maar dat ze sinds een paar maanden ook 13 en 18 doen... Tja, je hebt gelijk, wat is waar? Ik zou denken dat Leiden wel enige controle heeft uitgevoerd op de betrouwbaarheid, maar wel slim om dat nog een keer na te vragen.

In idee geval bleek bij jou uiteindelijk alles goed! Wat spannend was dat en wat heeft iedereen met je meegeleefd!!! Nu weer gedoe met een muts met de echo las ik. Gelukkig dat alles goed was! X

  • Reacties 3,8k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Beanie, ik heb geen spijt dat we de combitest hebben gedaan. Juist niet omdat wij echt geen kindje met een ernstige( lees de trisomie 13 en 18) afwijking willen. Dat klinkt egoistisch als het er zo staat maar de reden is dat wij dit een kindje niet aanwillen doen. Mede ook omdat wij oudere ouders zijn( ik 45 , lief 54) en dus mogelijk minder lang voor het kindje zouden kunnen zorgen. Bij een kindje die gezond is blijven wij natuurlijk ook oudere ouders maar dan mag je verwachten dat hij/zij als hij volwassen is redelijk voor zichzelf kan zorgen mochten wij dat niet meer kunnen of er niet meer zijn.

Nogmaals voor een ieder blijft het zijn/haar eigen keus en er is geen goed of fout in deze

Geplaatst
Beanie, ik heb geen spijt dat we de combitest hebben gedaan. Juist niet omdat wij echt geen kindje met een ernstige( lees de trisomie 13 en 18) afwijking willen. Dat klinkt egoistisch als het er zo staat maar de reden is dat wij dit een kindje niet aanwillen doen. Mede ook omdat wij oudere ouders zijn( ik 45 , lief 54) en dus mogelijk minder lang voor het kindje zouden kunnen zorgen. Bij een kindje die gezond is blijven wij natuurlijk ook oudere ouders maar dan mag je verwachten dat hij/zij als hij volwassen is redelijk voor zichzelf kan zorgen mochten wij dat niet meer kunnen of er niet meer zijn.

Nogmaals voor een ieder blijft het zijn/haar eigen keus en er is geen goed of fout in deze

 

Er is zeker geen goede of slechte beslissing hierin... Het is een overweging die ieder voor zich moet maken. Op zich had ik ook wel heel graag willen weten of er een verhoogde kans op trisomie 13 en 18 is, vooral omdat dit ip niet verenigbaar is met het leven. Ik zou niet graag een zwangerschap willen uitdragen van een niet levensvatbaar kindje. Het lastige voor mij is dat het slechts een kans is. Heb er wel serieus over nagedacht om de combinatietest over te slaan en alleen een vwp te laten doen. Maar dat is weer een risico... Dus wij hebben de gok genomen. Heb het best wel moeilijk gehad met deze keuze... En hierdoor vinden we de 20-weken echo ook wel heel erg spannend, wat nou als??

Geplaatst
Doortje en Susan, veel succes vandaag bij jullie echo!

 

Helaas slecht nieuws...:-(

Hartje klopt niet meer en vruchtje was minimaal doorgegroeid. Ws nu al 10 dagen levenloos. Maar mn lichaam vindt van niet, want nog geen bloed of kramp en wel zw.schapsverschijnselen. Enige wat anders is dat mn stoelgang beter ging en ik weer zin in sex had. Dus dit komt ons nogal rauw op t dak...

 

volg week afspraak en hopelijk komt t gauw los. Heb liever geen curretage.

 

Ben er kapot van want zoals jullie miss weten van dit de laatste kans. Zeer kleine kans op spontaan en ik ben niet te stimuleren.Verlies van kindje valt nog te verwerken ( voor zover dat kan) maar verlies van kinderwens is abstract en niet te doen. De leegte...

 

Weet t ff niet meer nu en zal binnenkort afscheid nemen van hier...

Geplaatst
Beanie, ik heb geen spijt dat we de combitest hebben gedaan. Juist niet omdat wij echt geen kindje met een ernstige( lees de trisomie 13 en 18) afwijking willen. Dat klinkt egoistisch als het er zo staat maar de reden is dat wij dit een kindje niet aanwillen doen. Mede ook omdat wij oudere ouders zijn( ik 45 , lief 54) en dus mogelijk minder lang voor het kindje zouden kunnen zorgen. Bij een kindje die gezond is blijven wij natuurlijk ook oudere ouders maar dan mag je verwachten dat hij/zij als hij volwassen is redelijk voor zichzelf kan zorgen mochten wij dat niet meer kunnen of er niet meer zijn.

Nogmaals voor een ieder blijft het zijn/haar eigen keus en er is geen goed of fout in deze

 

Sas, dat heb je pakkend verwoord, wij voelen het inderdaad net zo. Ik heb naar aanleiding van jouw verhaal gelezen over trisomie 13 en 18 en het is echt heel naar, in de eerste plaats voor de kindjes, als ze de geboorte al overleven. Wij willen het ook het liefs zo snel mogelijk weten als dat zo is. Ik heb even verder zitten zoeken op internet en op zich lijken de resultaten van de lab in de VS redelijk oké (ik heb ook allerlei Amerikaanse forums met ervaringen gelezen). Desondanks twijfel ik nu toch en overweeg ik de afspraak uit te stellen tot ná de uitslag van de combinatietest. Dat is eigenlijk meer een emotionele dan een rationele overweging.

 

Beanie, vrouwtje, je angst is niet reëel net als de angst voor alle andere echo's dat niet was (zeg ík ;-) Het komt door wat je hebt meegemaakt. Je hebt al heel veel echo's gehad en de kans is waarschijnlijk groot dat ze wel al eerder iets hadden gezien als er een ernstige afwijking was. Natuurlijk kunnen vrouwen die sinds de termijnbepaling geen echo hebben gehad worden 'verrast' maar jij hebt bijna iedere 14 dagen een echo gehad. Het komt vast goed! Probeer een beetje te vertrouwen op je kleintje!

Geplaatst
Helaas slecht nieuws...:-(

Hartje klopt niet meer en vruchtje was minimaal doorgegroeid. Ws nu al 10 dagen levenloos. Maar mn lichaam vindt van niet, want nog geen bloed of kramp en wel zw.schapsverschijnselen. Enige wat anders is dat mn stoelgang beter ging en ik weer zin in sex had. Dus dit komt ons nogal rauw op t dak...

 

volg week afspraak en hopelijk komt t gauw los. Heb liever geen curretage.

 

Ben er kapot van want zoals jullie miss weten van dit de laatste kans. Zeer kleine kans op spontaan en ik ben niet te stimuleren.Verlies van kindje valt nog te verwerken ( voor zover dat kan) maar verlies van kinderwens is abstract en niet te doen. De leegte...

 

Weet t ff niet meer nu en zal binnenkort afscheid nemen van hier...

 

Susan, vreselijk, heel veel sterkte!

Geplaatst

Lieve Susan,

 

Wat een vreselijk bericht, ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen... Jeetje, dit moet niemand hoeven meemaken maar in jouw situatie is het helemaal zo schrijnend.

Laat je tranen komen, zoek steun en troost bij elkaar en laat de emoties toe.

Ik kan niks anders doen dan je heel veel sterkte toewensen voor de komende tijd...

 

Liefs, Beanie

 

 

Sent from my iPad using Tapatalk HD

Geplaatst

Susan :( nee... sterkte meid! *knuffel*

 

 

 

(en het hoeft niet meteen een curretage te zijn - je kan ook nog vragen naar pillen om het op te wekken).

Geplaatst

Suzan, dat is heel slecht nieuws! Verdorie, dan lijkt het allemaal goed te gaan... geen woorden voor. Ik wens jullie heel veel sterkte en zoals Beanie al zei, probeer het verdriet toe te laten.

Heel veel liefs, Noes.

Geplaatst

Hobbesje, wat bijzonder. Ik zit jouw onderschrift te lezen en jij hebt dus al 2 mannetjes uit november. En deze kleine spruit wordt dan ook weer een novemberbaby! Lekker drukke maand hihi...

Geplaatst

Ja he Eeef? Vorig jaar zei mijn man al: al onze kinderen worden in november geboren (miskraam was ook in november), misschien moeten we de volgende zwangerschap maar proberen uit te mikken in november! En dat lijkt gelukt. Ach: kunnen we 3-in-1 verjaardagen vieren!

(het is helemaal geen handige tijd om als kind jarig te zijn zo net voor sinterklaas, maar over een paar jaar hebben we daar al geen last meer van)

Geplaatst

Nee, als ik had mogen kiezen had ik ook liever verjaardagen in de lente/zomer gehad. Lekker buiten in de tuin enzo....

Maar ja, daar gaan we natuurlijk niet moeilijk over doen....

Dus in november/december een overkill aan cadeaus waar ze de rest van het jaar op moeten teren.

Geplaatst

Lieve Susan ,

 

wat vreselijk nieuws zeg krijg er kippenvel van. Heel veel sterkte en een dikke knuffel.

Het is gewoon niet eerlijk en wat je zegt je voelt en je bent zwanger en dan is er geen hartje meer... Geen woorden voor.

Helaas weet ik wat je voelt en doormaakt. Ik kan zeggen neem je tijd en laat de tranen komen....

 

Nogmaals heel veel sterkte...

 

liefs bootje

Geplaatst
Helaas slecht nieuws...:-(

Hartje klopt niet meer en vruchtje was minimaal doorgegroeid. Ws nu al 10 dagen levenloos. Maar mn lichaam vindt van niet, want nog geen bloed of kramp en wel zw.schapsverschijnselen. Enige wat anders is dat mn stoelgang beter ging en ik weer zin in sex had. Dus dit komt ons nogal rauw op t dak...

 

volg week afspraak en hopelijk komt t gauw los. Heb liever geen curretage.

 

Ben er kapot van want zoals jullie miss weten van dit de laatste kans. Zeer kleine kans op spontaan en ik ben niet te stimuleren.Verlies van kindje valt nog te verwerken ( voor zover dat kan) maar verlies van kinderwens is abstract en niet te doen. De leegte...

 

Weet t ff niet meer nu en zal binnenkort afscheid nemen van hier...

 

Pfff meiden, wat is het heftig allemaal. Bedankt voor jullie lieve berichtjes.

ik huil de ogen uit mn hoofd en ben soms verdoofd. Andere momenten "vergeet" ik t weer even en dan plots besef ik t mij weer.

Gister ben ik met mn vriend ff Amsterdam ingegaan voor wat afleiding. Hebben het gek genoeg heerlijk gehad en ik hoefde er maar weinig aan te denken. Bij thuiskomst valt alles dan toch weer rauw oo mn dak en kan ik niet meer eten. S avonds goed gesprek gehad en gevreeen. Ik besef mij meer dan ooit dat ik hem niet kwijt wil en hij mij ook niet.

 

hoe nu verder?

 

ik kan een miskraam, hoe moeijlijk ook, een plek geven.

Maar hoe moet ik nu omgaan met die kinderwens die waarschijnlijk nooit vervuld zal worden?

We weten dat we niet willen adopteren of met donors werken. We weten dat , mochten we ooit de medische mallemolen weer ingaan, we dat voorlopig niet kunnen. Wil het ziekenhuis uberhaupt nog verder. Ik bleek niet te stimuleren. Ben ik echt in de vervroegde overgang dus betekent dat die hele kleine kand die we hadden om spontaan zwanger te worden dus nóg veel kleiner wordt. Zal ik ooit kunnen accepteren dat ik kindloos blijf en hoe ga ik in godsnaam dan mn leven inrichten. En hoe deal ik met al die vriendinnen en collegas die momenteel zwanger zijn of net bevallen. Terwijl ik dit typ huilt het 1,5 mnd oude babytje van de buren en word ik gek van de stlte en leegte in huis als mn vriend er niet is.

 

Gelukkig kan ik hier mn verhaal kwijt. Dank je voor t luisteren. En laat t jullie ajb niet onzeker maken, dit is mijn verhaal ( waar ik heeeel veel geluk had maar ook heel veel pech.)

Ik hoop op nog wat reactis en dan zal ik ws een ander forum gaan zoeken. Of iig niet meerop 12 weken bankje. Ik " hoor" hier helaas niet meer thuis. Als ik def ga dan laat ik het weten.

En t is allemaal dramatisch maar ook weet ik: " What doesnt kill you, makes you stronger.."

Geplaatst

Jeetje Susan, wat ontzettend heftig! Eerst deze enorme klap samen met je partner proberen te verwerken en dan rustig de tijd nemen om na te denken wat jullie willen. Uit je onderschrift begrijp ik dat dit officieel jullie eerste ICSI was, dus ik neem aan dat ook jullie nog 2 pogingen vergoed zullen krijgen. Nu staat je hoofd daar op dit moment natuurlijk helemaal niet naar, dat snap ik heel goed.

Gelukkig kun je er met je man goed over praten en klinkt het alsof jullie relatie veel aankan.

Ik weet niet goed wat ik kan zeggen, alles lijkt een beetje suf over te komen. Maar ik wens je alle sterkte toe de komende tijd en ik hoop dat jullie kinderwens toch nog in vervulling mag gaan.

Geplaatst
Jeetje Susan, wat ontzettend heftig! Eerst deze enorme klap samen met je partner proberen te verwerken en dan rustig de tijd nemen om na te denken wat jullie willen. Uit je onderschrift begrijp ik dat dit officieel jullie eerste ICSI was, dus ik neem aan dat ook jullie nog 2 pogingen vergoed zullen krijgen. Nu staat je hoofd daar op dit moment natuurlijk helemaal niet naar, dat snap ik heel goed.

Gelukkig kun je er met je man goed over praten en klinkt het alsof jullie relatie veel aankan.

Ik weet niet goed wat ik kan zeggen, alles lijkt een beetje suf over te komen. Maar ik wens je alle sterkte toe de komende tijd en ik hoop dat jullie kinderwens toch nog in vervulling mag gaan.

 

 

Dank je Eef. Het was idd eerste icsi ( weliswaar eerst afgebroken) maar t probleem was dat ik maar 1 follikel had omdat ik niet reageer op hormonen. Ze vermoeden dus een vervroegde overgang..

Ik wil verder niet in het traject eiceldonatie of adoptie, dus tja....

Geplaatst

Susan: hoe dubbel is dit... Idd: een miskraam is te plaatsen (weet ik nu ook), maar dan komt er idd die leegte - (die wens die er niet gaat komen).

Het is idd: " What doesnt kill you, makes you stronger.." Maar dat wil niet zeggen dat het makkelijk is of gaat zijn. Knuffel!

 

 

(Maar is het niet de moeite om toch door te gaan? Je bent toch zwanger geworden van die ene follikel... Ik heb een vriendin - ook vervroegd in de overgang - die ook maar 1 of 2 follikels had in de stimulatie en die heeft er toch 2 kindjes mee gekregen. Zeker de moeite waard om na te bespreken lijkt me. Misschien met andere hormonen??)

Geplaatst

Lieve Susan,

 

Wat een achtbaan zit je nu... Een enorm verdriet maar idd ook een enorme leegte. Wat en hoe nu verder? Ik denk, wat Eef ook al zegt, dat je beter eerst dit kunt verwerken en een plaatsje kunt geven, voor je hier echt verder over kunt gaan nadenken... Geef jezelf de tijd! Ook als andere mensen zeggen dat je door moet gaan, dat het nu wel tijd is om verder te gaan... Doe het alsjeblieft in je eigen tempo!

 

Liefs, Beanie

Geplaatst

Floortje wat fijn dat de echo zo mooi was!! En ik zou zeggen..hoe meer echo's hoe beter :)

Ik schrijf nog niet in de uitgerekend topic omdat ik momenteel weer daginvulling heb...werk.. en zit dan soms een paar dagen niet op het forum dus dan vind ik het hier prettiger omdat ik de meiden hier ken :)

 

Spannend binnenkort de nekplooimeting! Wat kost die amerikaanse test en waar laat je dat doen?

 

Groetjes Nathalie

Geplaatst

Jeetje Susan, lees nu pas je vreselijke bericht!!

Ben er stil van, wat vind ik het erg voor jullie!! Weet ook niet zo goed wat ik moet zeggen, behalve dat ik jullie heel veel sterkte wil wensen!!

 

Groetjes Nathalie

Helaas slecht nieuws...:-(

Hartje klopt niet meer en vruchtje was minimaal doorgegroeid. Ws nu al 10 dagen levenloos. Maar mn lichaam vindt van niet, want nog geen bloed of kramp en wel zw.schapsverschijnselen. Enige wat anders is dat mn stoelgang beter ging en ik weer zin in sex had. Dus dit komt ons nogal rauw op t dak...

 

volg week afspraak en hopelijk komt t gauw los. Heb liever geen curretage.

 

Ben er kapot van want zoals jullie miss weten van dit de laatste kans. Zeer kleine kans op spontaan en ik ben niet te stimuleren.Verlies van kindje valt nog te verwerken ( voor zover dat kan) maar verlies van kinderwens is abstract en niet te doen. De leegte...

 

Weet t ff niet meer nu en zal binnenkort afscheid nemen van hier...

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden