Jump to content

Bedankt voor alles!


bianca1
 Share

Recommended Posts

Lieve Meiden,

 

 

Ik ga jullie met pijn in mijn hart verlaten.

Na een relatie van 6.5 jaar hebben we besloten uit elkaar te gaan.

Mijn gevoel is veranderd en hebben het nog geprobeerd maar ter vergeefs.

We hebben vanaf 2006 gestreden om een kindje te krijgen.

Helaas heeft dit niets uit mogen maken.Vele tegenslagen en een miskraam verder is mede hierdoor onze relatie op de klippen gelopen.

Ben er kapot van.Ook al heb ik zelf de knoop door gehakt.

Het voelt echt als falen dat ik nu met alles moet stoppen.We waren zo goed weer op weg.Hadden na januari eindelijk groen licht gekregen in voorburg en zijn medisch helemaal binnenste buiten gekeerd. Ik schrijf dit berichtje met veel tranen wie had ooit gedacht dat ik hier van het forum zou verdwijnen zonder kindje.En al helemaal met een gestrande relatie.

Ik ben opzoek naar een ander huisje dit zal voorlopig even antikraak zijn want er is momenteel niet veel.

En dan gaan we weer eens even verder kijken.

Ik wil jullie allemaal heel erg bedanken voor alle steun en medeleven van de afgelopen jaren.Jullie zijn stuk voor stuk toppertjes!!

Ik ga het heel moeilijk vinden het forum definitief achter me te laten.Een aantal meiden hebben echt een plekje in mijn hart verovert dus die blijf ik zeker volgen.Of ik nog zal schrijven ik heb geen idee.

Moet eerst even rust vinden voor mezelf.

 

 

Lieve meiden bedankt voor alles!!

 

 

Degene die zwanger zijn of inmiddels bevallen zijn geniet van jullie buik en jullie kindje!! Het is echt een wonder!!

 

 

Degene die nog in behandeling zijn het is jullie zo gegund!!!Hopelijk komt jullie wens ooit uit!!

 

 

Dikke knuff Bianca

Link to comment
Share on other sites

lieve schat

 

ik weet even niet goed wat ik moet zeggen

we hebben elkaar pas echt ontmoet en ik vindt je een enorme kanjer

als je je plekje gevonden hebt wil je het dan laten weten zodat we (als je wil )toch een beetje contact kunnen houden

ik vindt het zo erg voor je dat dit nu is gebeurt

er was zoveel hoop gevestigd op november

en nu is er niets meer van over

gelukkig heb je fijne vrienden die je hier bij steunen en er voor je zijn

als ik iets voor je kan doen laat t maar weten

 

dikke kus en een stevige knuffel van mij

en ik hou je in de gaten op hyves en facebook

en wie weet tot nog eens

en wie weet wat er nog op je pad komt

 

pleun

Link to comment
Share on other sites

Wat een verdrietig bericht van je Bianca! Ik heb er geen woorden voor... Ik kan je alleen heel veel sterkte wensen en ik hoop dat er een kindje voor jou in de toekomst ligt bij evt een andere partner.

Wil niet zeggen dat je hier niet meer mag komen spieken natuurlijk ;-)

 

Liefs Elke

Link to comment
Share on other sites

och bianca...ik lees met verbijstering je topic. Wat een enorm verdrietig bericht moet je hier achter laten. Ik weet gewoon echt niet wat ik moet zeggen tegen je...woorden schieten naar mijn idee echt tekort.

Ik wil je heel veel sterkte en kracht wensen voor de toekomst en de komende tijd. Ik hoop en wens je rust toe en in de toekomst heel veel geluk.

Dag lieve Bianca

Link to comment
Share on other sites

Bianca!!

 

Meid, ben ook even sprakeloos!!

Er zijn een aantal woorden die ik wel nog kan uitbrengen:

De deur staat altijd open!! ALTIJD! Bel, mail, kom langs......... ik meen het hoor!

 

Ik weet zeker dat je er sterker uit komt, maar eerst die klote moeilijke periode nog. Je hebt lieve vrienden, maak daar gebruik van. Ga niet in je eentje zitten, deel je verdriet.

Lieve lieve bianca...............dikke knuffel! (Zeker ook van P)

 

:hugs2:

Link to comment
Share on other sites

Lieve schat,

 

Het einde is toch daar gekomen, je hebt de beslissing genomen! Heftig, ik word er verdrietig van! Je hebt ook zeker een plekje in mijn hart, dat weet je.....ik zal jouw steun hier enorm missen.

Weet dat ik je nooit zal vergeten en al het goeds wens voor in de toekomst.hopelijk houden we contact...je bent een vriendin van me geworden! Lieverd, pas op jezelf.

 

With kisses and love

Link to comment
Share on other sites

Lieve Bianca,

 

Ondanks dat we elkaar amper gesproken hebben, zat ik je berichtje met tranen in mijn ogen te lezen.

Wat zo'n malle medische molen (o.a.) allemaal met je relatie kan doen, vreselijk.

Ik wens je alle goeds van de wereld toe, met veel gezondheid liefde & geluk.

Het zal komende tijd ff zwaar worden, maar ook voor jou gaat de zon (weer) schijnen!

 

Liefs Melissa

Link to comment
Share on other sites

Lieve Bianca.

Ik moet huilen nu ik je berichtje lees!!Wat vind ik dit onvoorstelbaar erg voor je!!

Je hebt het geluk zo ontzettend verdient, en ik gunde je het zo van harte!!

Wat een groot verdriet, om nu 2 dromen los te moeten gaan laten!!

 

Kom eerst maar eens lekker tot rust, en ga eerst maar eens aan jezelf denken!!

Je hebt bewezen dat je een ontzettend sterke meid bent, dus ik geloof er zéker in

dat je het gaat redden!!

Maar voor nu doet het natuurlijk heel veel pijn en verdriet!!

 

Meis, heel, héél veel sterkte toegewenst, en ook voor jouw komt ooit het geluk,

al zal je het nu niet voelen!!

 

Liefs en k zal je zeker missen op het forum... je hoorde er zo helemaal bij, zo vertrouwd!!!

Link to comment
Share on other sites

Lieve Bianca,

 

Geschokt lees ik je berichtje. En weet eerlijk gezegd niet goed wat te schrijven. Heel veel sterkte met alles en hoop met heel mijn hart dat ook voor jou weer het zonnetje gaat schijnen.

 

Meid, dikke knuf!

Link to comment
Share on other sites

Bianca,

 

Ik ken je wel niet zo van t forum..heb wel de naam zo nu en dan eens gezien maar niet gevolgd...

Toch wil ik je even heel veel sterkte toe wensen. Vond t zo'n verdrietig berichtje van je.

Wat een dubbele tegenslag...beetje understatement zoals ik t schrijf besef ik me zo...

Hoop dat er veel liefde en steun op je pad komt !

Groeten Manon

Link to comment
Share on other sites

schrik wel even van je berichtje. Heftig zeg, beide dromen uit elkaar gespat.

Weet niet goed wat ik moet zeggen.

Ik wil je wel heel veel sterkte en liefde wensen en ik hoop dat je over een tijd, als je dit allemaal een plekje hebt weten te geven, weer kunt genieten van wellicht een nieuwe liefde, wellicht weer een kinderwens.

Meid, succes, sterkte en veel liefde!

Link to comment
Share on other sites

Lieve Bianca

 

Ik had je vanmiddag al even gesproken maar wil toch even laten weten dat ik het echt heel verdrietig vind en wil laten weten dat ik aan je denk.

Je hebt mijn nummer dus bellen als er iets is meid.

Je hebt ook zeker een plekje in mijn hart je bent gewoon een kanjer.

 

Een dikke knuffel

Link to comment
Share on other sites

Bianca, geschokt en verdrietig lees ik je bericht...Ik wens je veel sterkte om dit een plek te geven en hopelijk ligt er een mooie toekomst in het verschiet. Dat is nu heel uitzichtloos dat begrijp ik. Hopelijk gaat ooit het zonnetje weer schijnen en het liefst met een kindje erbij.

 

Ik vond het bijzonder om je echt ontmoet te hebben op de high tea! En volg je uiteraard op de social media;-)

 

Knuffelsssss voor jou

Link to comment
Share on other sites

Lieverd toch.... Wat een ellende! Hoe moeilijk moet deze beslissing voor je zijn geweest, dat zegt genoeg over de situatie anders dan neem je die niet!

Ik weet als geen ander dat je nog verbaasd zal kunnen zijn over wat er nog op je pad gaat komen in de toekomst... Ik, met mijn tweede huwelijk en eerste kindje op komst! Het kan allemaal raar lopen....

 

Misschien heb je hier nu niet echt een boodschap aan, eerst dit verwerken en zorgen dat je een plekje voor jezelf gaat vinden. Je bent een sterke vrouw, anders had je deze knoop wel in de knoop gelaten!

 

Hopelijk houden we contact.... Ja toch? Als je me nodig hebt, dan weet je me te vinden!

 

Dikke knuf, Juut

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Lieve dames! Ik ben een hele tijd afwezig geweest. Ik heb echt een pauze genomen was alles, zelfs toen mijn man en ik in februari hebben besloten nog 1 laatste poging in Brussel te willen ondernemen heb ik besloten er tot ik weer aan de hormonen ging er echt niet mee bezig te zijn. En dus ook hier niet te komen. Dat is best aardig gelukt moet ik zeggen, niet alleen het hier niet komen maar ook echt even los koppelen. Maar daardoor heb ik van alles gemist!! @Kitje zo fijn dat jij en je meisje elkaar steeds beter leren kennen, ze is inmiddels al 8 maanden ongeveer? Ik hoop dat je heerlijk van je meisje geniet 😍 en de combinatie met werken ook een beetje gaat. Ik kan mij voorstellen dat je er niet naar uit keek. Maar hopelijk heb je inmiddels wel een fijne balans. is die stomme collega er nog? Die je zo slecht trok aan het einde? 😉 of hadden de hormonen en vermoeidheid ook wat invloed? @Chrissy Van harte gefeliciteerd met de geboorte van je dochter! Het blijft fantastisch dat jij "gewoon" via IUI dit wondertje hebt gekregen. Ik hoop dat het goed gaat met jullie @Heleen79 Wat ontzettend verdrietig!! Ik begrijp wat voor ontzettende rollercoaster het is geweest. Van ongelofelijk blij en opgelucht dat je zwanger kan worden tot ongelofelijk verdrietig dat het mis is gegaan. Helaas heb ik, en vele op dit forum vergelijkbare ervaring. Lukt het om ook kracht te putten uit het feit dat je zwanger kan raken? Of is dat nog te vroeg of misschien werkt dat voor jou niet zo? Ik hoop dat je inmiddels eventueel weer verder kan.  @Mini123 welkom, haha het recht om dat te zeggen heb ik bijna niet. Aangezien ik er nogal even tussenuit ben geweest. Maar.... misschien ben ik wel een relevante op dit moment voor je. Want ik ben in juli met mijn 4de ICSI traject gestart. Na 3 keer in NL, nu in België Brussel, Jette). Ik ben benieuwd waar je staat in je eerste ICSI traject en de resultaten tot nu toe zijn! Als je het leuk vindt hierover dingen te delen, of vragen te stellen. Dan lijkt mij dat gezellig. @Bailey2021 wat heerlijk dat je zwanger van twee meisjes bent! Inmiddels ben je denk ik al bevallen? Hopelijk is alles helemaal goed verlopen, is toch extra spannend met een Tweeling zwangerschap. Het lijkt mij heel bijzonder een tweeling, en op onze leeftijd extra top (als het medisch allemaal goed gaat) omdat het dan misschien lukt om 2 kinderen te krijgen waar onze leeftijd kan zorgen dat het na elkaar lastiger is. Ik hoop dat de meisjes lekker tot week 38 zijn blijven zitten en gezond en wel nu in je armen liggen. Korte status update van mijn kant. Misschien weten jullie nog dat ik in NL mijn 3 ICSI pogingen heb benut in 2020 en 2021. Ik heb twee keer een miskraam gehad (1 keer na een verse Terugplaatsing van ICSI 2), en 1 keer een Missed Abortion bij een natuurlijke zwangerschap 3 jaar geleden.  Mijn laatste ICSI poging in NL in december 2021 eindigde met een enorme domper, aangezien na een mislukte terugplaatsing van de twee verse embryo's de enige cryo die ik in december wilde laten terugplaatsen is niet goed ontdooid. Mijn man en ik hebben echt even de ruimte genomen om te overwegen wat we gingen doen. We hebben ook echt nagedacht om te stoppen na 5 jaar proberen en bijna 3,5 jaar medische molen en alle teleurstellingen. Maar we hebben ook gesproken om nog 1 laatste keer een poging te wagen. En omdat het totale traject zo stom eindigde met dat niet goed ontdooien en omdat we in de toekomst geen spijt willen hebben dat we het niet een keertje in het buitenland hebben geprobeerd. We hebben ook heel serieus gesproken over eventueel werken met donor materiaal (eitje of volledige embryo) maar daar heel bewust niet voor gekozen. Ik twijfel er niet aan of we net zo veel van een kindje hadden gehouden als dat wel succesvol zou zijn maar voor ons allebei bleek dat niet de route te zijn. We wilden het nog 1 keer met ons eigen materiaal proberen. En na een beetje onderzoek gekozen voor België, Jette in Brussel.  Ik kan niet zeggen dat ik het een war bad vind in België, dat had ik wel eens op een forum gelezen maar ik vond het vooral groot en onpersoonlijk. Eigenlijk veel meer dan het Nederlandse Ziekenhuis. En wat een ellende met file. ALTIJD file bij Antwerpen, vaak bij Breda en 1 keer al bijna twee uur vast gestaan tot we in Utrecht waren vanuit Amsterdam😒. We zijn bijna elke keer de nacht ervoor al in Brussel gaan slapen om geen file stress te hebben en we meestal ook al vroeg de afspraak hadden. Dus we hebben nu een 4de ICSI ondernomen en ik mag vrijdag een bloed test doen. Vreselijk spannend dus weer!!  IK heb allerlei extra onderzoeken ondergaan, en eigenlijk blijft de conclusie dat alles er goed uit ziet, mijn bloedwaarden, vorm baarmoeder, hoge AMH voor mijn leeftijd, sperma. Dus geen nieuwe inzichten. En eigenlijk bijna hetzelfde gedaan als in NL. Alleen een kort protocol waar ik in NL altijd eerst met de pil ben gestart en daarna relatief lang prikken en hormonen gebruiken. Hier begon ik gewoon met Gonal F (300, dat is ook een verschil) op dag 2 van mijn cyclus en had ik op dag 11 al een punctie. Er zijn 13 eicellen geoogst, 7 rijp, 5 bevrucht en op dag 3 nog 4 in de race. Eigenlijk was het plan tot dag 5 door te ontwikkelen maar het lab heeft er voor gekozen toch op dag 3 de verse TP te doen. Het was een A kwaliteit, 8 cellig en geen fragmentatie. De overige 3 lieten ze wel tot dag 5 door ontwikkelen. Ik moet nog te horen krijgen of en hoeveel dat gered hebben (ik verwacht 1 of 0). Ik heb wel veel meer pijn gehad dan in NL, omdat ik tegen over stimulatie aanzat. Maar gelukkig met rust, veel drinken en paracetamol was het beheersbaar..... Dit gaat onze laatste poging zijn. Ik merk dat ik dat ongelofelijk spannend vind. Aan de ene kant wil ik graag weten wat de status is, om het eventueel ook een plek te gaan geven. Aan de andere kant vind ik het zo eng dat ik dan met lege handen sta en ook de hoop een einde heeft. Dus lieve dames... weer spannend!! Liefs    
    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use