Ga naar inhoud

De pauze meisjes


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

He verdikkeme Sandra, had gehoopt je hier niet meer te zien ;-) Ik zit in de laatste maand van onze lange pauze. Over vier weekjes ben ik weer aan het prikken. Gek idee.

 

Voor jullie nu gelukkig maar een korte pauze. En dan duimen voor die cryo's. Het móet toch een keer goed gaan!

  • Reacties 1,4k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Echt waar zo lief dat moet ik even vertellen.

 

 

 

Mijn teamleidster belde me net gewoon om me even een hart onder de riem te steken!!!! Ik heb neit alleen een geweldige vriend, vrienden, collega's maar ook de perfekte werkgever....................

 

 

 

Zo zie je maar hoe gelukkig een mens kan zijn :angel10: met de juiste mensen om zich heen. Ik voel me nu zo rijk en geliefd, dat is eigenlijk niet te beschrijven.

Geplaatst

Oh Sandra dat is idd wel heel erg lief. Op mijn vorige werk leefden ze ook vreselijk mee, daar kon ik me ook gewoon ziek melden voor de punctie enzo. Waar ik nu werk zijn de directe collega's super, maar p&o en management vertrouw ik voor geen meter. Ik neem twee weken vrij rond de punctie en vertel niet waar ik mee bezig ben. In juni heb ik een contractgesprek, voor die tijd hoeven ze zeker niets te weten. Gelukkig heb ik heel veel vakantiedagen, dan kan dat. Maar het is wel veel relaxter als ze meeleven hoor! Dus, petje af voor jouw werkgeefster. Misschien bestaat er een pluim voor zo iemand, vanuit Freya ofzo :-)

Geplaatst

Niet gedacht dat ik weer op het pauze-bankje zou plaatsnemen. Maar het is blijkbaar niet anders.

 

 

 

@Henne

 

Gek genoeg voel je meestal haarfijn aan waar je het wel of niet kunt vertellen. Ergens geeft jouw gevoel dus aan dat het bij deze werkgever misschien wel tegen je kan werken.

Geplaatst

Chablis NEE!!! Ik zie het nu pas in je handtekening, oh, wat vreselijk rot, waarom nou?! Heel erg veel sterkte morgen. Weet gewoon niet wat ik meer moet zeggen....

 

 

 

Liefs,

 

Henne

Geplaatst

He Chablis, wat vreseijk zeg. Jullie waren zo dichtbij!! Veel sterkte morgen en de komende tijd met verwerken van deze klap.

 

 

 

Liefs

Geplaatst

Hoi meiden,

 

 

 

Ik sluit me voorlopig ook even bij jullie aan. Wachtbankje maart was mijn eerste wachtbankje op dit forum. 1e IVF helaas mislukt, geen cryo's. Nu dus verplicht maandje rust. Zou eigenlijk liever meteen weer doorgaan. Half april weer afspraak in ZH om volgende ronde te plannen. Waarschijnlijk rond eind mei weer punctie. Dan wordt het dus wachtbankje juni en dat lijkt nu nog zo ver weg.

 

 

 

Chablis heel veel sterkte. Heb je verhaal gelezen bij de novembermama's. Zo frustrerend dat het dan toch fout gaat. Hoop dat het morgen meevalt (in hoeverre dat mogelijk is natuurlijk).

Geplaatst

Hallo lieve meiden,

 

wilde gewoon even laten weten dat ik nog steeds mee lees en vooral mee leef.

 

Chablis, wil jullie ongelooflijk veel sterkte wensen, potverdorie, het waarom zul je nooit weten maar het is zwaar k** ....... :(

 

 

 

Bij ons is de situatie nog steeds hetzelfde; ik huil, hij zegt dat ie z'n k**-momenten ook wel heeft gehad maar dus zonder mij erbij en verder komen we niet. Om me heen wordt iedereen zwanger en worden overal babies geboren - dit weekend maar liefst weer 2 meisjes erbij in de vriendenkring, joepie, maar waarom krijg ik dan geen zusje zegt die kleine dan .......... dan breekt je hart ........... wat moet je dan zeggen ?? papa wil niet terug naar de babydokter ??? wat een ellende .........

 

Als hij nu zou zeggen bel maar, dan gaan we er weer voor, dan heb ik de afspraak al gemaakt. Dit weekend hield mijn lijf me ook weer mooi voor de gek - al 3 dagen buikpijn maar geen menstruatie, iedere 10 minuten naar het toilet, je denkt van nou, kom dan maar, dan weet ik het, anders ga ik morgen testen, en uiteindelijk, maandagochtend, jawel, fijn begin van de week ......... :( Want ergens hoop je op een spontaan wonder, ik bedoel, het is al een spontaan wonder dat ik sinds de mislukte IVF een eigen cyclus heb, nooit eerder gehad, dus tja, wie weet. Maar helaas, ook deze maand weer niet gelukt.

 

 

 

"dit kan zo niet verder, we moeten praten" - werd vanmorgen nog gezegd, maar wanneer en hoe en waar over ??? Zijn gevoel verandert niet, dat heeft ie al meerdere keren gezegd, hij is gelukkig met mij en die kleine, zo is het goed.

 

Maar mijn wens dan, mijn gevoel, mijn wil om het nog een keer te proberen ???

 

 

 

Ik duim voor jullie, denk aan jullie, en hou jullie op de hoogte !!

 

 

 

Evie

Geplaatst

Hoi Evie, goed weer van je te horen, wat erg voor je dat er nog niks veranderd is... Kan me voorstellen dat je vurig hoopt op een wonder! Ik kan je helaas niet helpen, wou dat het kon, je alleen veel sterkte wensen en meehopen op dat wondertje...

 

 

 

Caroline

Geplaatst

Evie nog steeds in een moeilijke situatie zeg. Sterkte, meer kunnen wij je idd niet bieden.

 

 

 

Hier gister ook weer een klap gehad.

 

 

 

Mijn neef en zijn vrouw zijn de gelukkige ouders van 2 mooie meisjes die ze beide met 1 wip gemaakt hebben binnen 2 jaar. Gelukkig voor hun hoor, begrijp me niet verkeerd.

 

 

 

Gisteren kwamen ze dus op de koffie en ze wisten niet hoe te vertellen, maar beide hadden tranen in hun ogen toen ze ons vertelde dat ze 8 weken zwanger was van nr 3!! Dit is al lang hun wens en weer binnen 1 wip. pfff het kwam wel even heel hard aan en een flinke huilbui tijdens de felicitatie was natuurlijk onvermijdelijk.

 

 

 

Waarom hebben wij dit geluk nou niet gewoon?? Ben ontzettend blij voor hun en ben ze dankbaar dat ze het zo snel verteld hebben. Ik wil niet ontzien worden of in bescherming. Maar ook zo stikjaloers, want wij willen ook zo graag een kleine hummel van ons samen. Op zulke momenten haat ik mijn lichaam en dat het niet naar behoren functioneerd.

 

 

 

Ik dacht al weer over de grootste klap heen te zijn, maar alles kwam weer boven gisteren. Zo moeilijk...........

Geplaatst

Sandra, las dat je 3e poging mislukt is! Wat erg meid, had zo'n goede hoop voor je. Heb me even wat minder op het forum laten zien na mijn 2e poging zonder terugplaatsing.

 

 

 

En het blijft zo ontzettend moeilijk he als mensen om je heen komen vertellen dat ze zwanger zijn. En zeker als het zo ontzettend snel en makkelijk is gegaan. Moest trouwens wel een beetje lachen hoe je het omschrijft "met 1 wip". Sterkte de komende tijd en hopelijk blijven die cryo'tjes lekker plakken. Ga je er 2 terug laten plaatsen?

Geplaatst

mijn neef zei dat hij er alleen maar in hoefde te kijken en het was weer raak. Dat vond ik dan weer erg plat haha......

 

 

 

Ja helaas ook deze ronde weer mislukt, maar we hebben nog 3 cryootjes en als alles goed gaat heb ik in mei hiervan een tp en wie weet hebben we dan nog over voor een 2e kindje.............

 

 

 

Een eventuele 4e poging staat ook al weer ingepland in september. Maar als alles fout gaat en we zouden het nodig hebben , hebben we eerst een gesprek ter evaluatie van poging 3 en willen we een eerlijk antwoord of het nog zin heeft anders stoppen we gelijk. Na een 4e stoppen we zowiezo. Die grens hebben we getrokken. Dat heeft met financiele en mentale te maken. Nu maar hopen dat we dat niet nodig hebben.

 

 

 

Nu eerst ff lekker genieten van een maandje rust en van elkaar.....

Geplaatst

Hoe is het met de mede pauze dames???

 

 

 

Ik geniet met volle teugen van mijn maandje vrij. We hebben besloten voor een nieuwbouw woning te gaan (in een kinderrijke buurt slik..) dus ons huis gaat deze week nog in de verkoop. Spannend!!!! Het huis moet nog gebouwd worden dus hopelijk vlot de verkoop van dit project goed andes hebben we een probleem. Hopelijk ons huis ook snel verkocht, dan gaan we tot het af is huren.

 

 

 

Hopelijk moet ik 2 x verhuizen met een dikke buik, wie weet. Dromers hebben nog steeds de hele wereld!!!!!!

Geplaatst

Sandra wat leuk! Gefeliciteerd! Wij hebben zelf destijds ook een nieuwbouwwoning gekocht en het bevalt prima. Ja oke, het is in een Vinexwijk dus we struikelen dagelijks over die ***ooievaar. Dat is niet alijd even makkelijk. Maar het huis op zich is heerlijk, het is hier groen, ruim (voor Rotterdamse begrippen ;-)) en we hebben alles naar eigen smaak en inzicht uit kunnen zoeken. De keuken, badkamer, vloeren, alles is gewoon echt zoals wij het willen hebben, heerlijk. Het heeft overigens wel ruim twee jaar geduurd van tekenen (april 2005) tot verhuizen (juni 2007). 't Was een groot project, maar hou er rekening mee dat nieuwbouw altijd uitloopt. Als je tekent schotelen ze je echt een te optimistische planning voor hoor. Ons werd gezegd dat we er met kerst 2006 wel zouden zitten. Ja, de eerste drie huizen van de 100 kregen de week voor kerst de sleutel, maar wij zaten in het laatste blok en waren pas in mei aan de beurt.

 

 

 

Haha, ik kan zo een topic / forum openen over verhuizen en verbouwen. Ik vind huizen geweldig, heb ook een diploma interieurarchitectuur dus loop altijd voor vrienden en familie te tekenen en rekenen :-)

 

 

 

Back on topic: onze pauze loopt op z'n eind en ik begin de kriebels te krijgen maar niet echt op een positieve manier. Zenuwen zijn het niet echt, maar ik voel echt een soort weerstand die ik moet overwinnen. Aan de ene kant begint de hoop weer te groeien, aan de andere kant wil ik dat niet toelaten omdat ik 'reeel' wil blijven en de teleurstelling niet te groot wil maken als het toch weer niet lukt. Ik kan het ergens ook niet zo goed geloven dat het zou lukken, maar óók niet dat wij echt kinderloos gaan blijven. In ons mooie nieuwe huis staat al drie jaar een kamertje leeg... we kunnen het niet over ons hart verkrijgen er een studeer- of logeerkamer van te maken. Daarvoor is ie niet bedoeld!!! En ja, als het deze keer weer niet lukt, dan gaat het toch die kant uit.

 

Ondertussen heb ik het ook nog eens vreselijk druk. In de komende twee weken moet ik twee keer naar de tandarts, apk regelen, mijn paspoort blijkt te verlopen en ik word 35 dus moet voor het prikken nog een uitstrijkje laten maken. Moet ook alles nog bij de apotheek regelen (was hier en daar nog wat aan het bietsen ;-)) én op mijn werk is het druk. tel daarbij op dat het hier financieel allemaal onzeker is doordat mijn vriend op het moment geen (vast) inkomen heeft. En natuurlijk de onzekerheid over de huwelijksplannen (het wanneer hangt af van financien en resultaat van de icsi). Oke, jullie kunnen je vast voorstellen dat ik nu niet echt rustig in een pauze zit. Als ik eenmaal start gaat het beter. Wij zijn verplicht de eerste meiweek vrij en ik heb de week ervoor ook vrij genomen zodat ik rond de punctie en (hopelijk) tp geen druk heb vanuit mijn werk.

 

 

 

Hoe het ook is, we gaan weer en dat is ondanks alles toch wel weer spannend. Zou ik eindelijk die twee streepjes te zien krijgen?

 

 

 

Sandra, ik hoop ontzettend voor jullie dat één van de cryootjes het gaat doen. Ik weet hoe onvoorstelbaar het voelt om zover in het traject te zitten zonder succes. Het gaat je verstand te boven dat je geen kids zou krijgen en je gevoel wil er niet aan. Echt ik hoop intens dat dit uiteindelijk ook niet hoeft.

 

 

 

Evie, voor jullie hoop ik ook dat er een oplossing komt. Het lijkt me verschrikkelijk als je niet op één lijn zit. Ik heb me ooit om hele andere vraagstukken eens afgevraagd waarom degene die iets perse niet wil toch vaak gelijk krijgt en degene die iets heel graag wel wil, die wens dus op moet geven. Weegt niet willen zwaarder dan wel willen? Dat valt natuurlijk niet te zeggen. Feit is dat er altijd één van de twee toe moet geven, want een compromis is er in dit geval gewoon niet. Ik kan niet veel meer doen dan je sterkte wensen, heb echt met je te doen en ook met je man.

 

 

 

Caroline, is jouw man weer helemaal hersteld? Een fikse longontsteking is niet niks! En ben jij bijgekomen van je menstruatie (was die al eigenlijk?). Nog 1,5 maand en dan gaan jullie ook weer starten.

 

 

 

En Chablis hoe staat het er bij jullie voor? Al enigzins hersteld van die enorme teleurstelling?

 

 

 

Laten we hopen dat de diehards van dit topic nu eindelijk eens geluk gaan hebben!!

 

 

 

Lieve meiden, hele fijne paasdagen,

 

Henne

Geplaatst

Hoi Henne,

 

 

 

Heel verhaal heb je weer, leuk dat dit topic weer nieuw leven ingeblazen is.

 

 

 

Mijn vriend is nog steeds niet helemaal de oude, nog snel moe en hij was net met fysio begonnen voor zijn rug en daar is ie mee gestopt door de longontsteking dus weer meer last daarvan. Het blijft kwakkelen, bij ons, ik ben ook al 3x verkouden geweest dit jaar...

 

De menstruatie kwam keurig op tijd en was niet eens zoveel heftiger, duurde alleen ietsje langer. Gelukkig maar. Ik ben wel blij dat we niet over 2 weken weer beginnen want ik heb eigenlijk nog niet zo'n zin. En jij hebt het over een uitstrijkje, ik heb die oproep ook liggen, dacht eerst ik doe het niet want bij de intake is er al een gemaakt, maar dat is inmiddels ruim een jaar geleden! Dus dinsdag toch maar even bellen. Ik vraag me wel af hoe het zit met al die hormonen van het afgelopen jaar, of ze dat zien, want je moet ook invullen of je ook hormonen hebt gebruikt...

 

 

 

Helaas geen lekker Paasweer hier, maar we zien vanmiddag wel.

 

Inderdaad: laat de vaste topicmeiden (en alle andere natuurlijk) nou eens geluk hebben binnenkort!

 

 

 

Caroline

Geplaatst

Wij weten dat het uit kan lopen de bouw maar dat maakt niks uit. We zetten ons huis deze week te koop en gaan zolang huren als het nog niet klaar is. Hebben we het risico van dubbele lasten minder.

 

Op zijn vroegst gaan ze pas na de zomer dit jaar beginnen dus we zijn in ieder geval wel op tijd.......:misc_expressions-wh.

 

 

 

Ik merk wel dat door dit drukke gedoe en vele geregel ik het verwerken van het verdriet van de laatste mislukking een beetje heb weggedrukt. pfffff waarom blijft het toch allemaal weer terugkomen en kan ik niet gewoon verder??????

 

 

 

Het ziet er naar uit dat het weer nu ff wat beter is dan gisteren. Dus vanmorgen nog even klussen om het huisje er piekobello uit te laten zien voor de foto's van de makelaar en vanmiddag keukens gluren voor de nieuwe woning. Leuk om weer iedeetjes op te doen. Onze huidige keuken is pas 4 jaartjes oud maar kan me het plezier van het rondkijken nog goed herinneren.

Geplaatst

Hallo mede-pauze-meiden,

 

 

 

Op 29 maart heb ik versneld een curettage gehad. Dit ging goed en tot nu toe heb ik weinig tot geen bloedverlies.

 

 

 

Qua lichamelijk herstel gaat het dus voorspoedig, qua psychisch herstel.... ik stop mijn gevoel weg en het gaat dus 'prima'. Wel wetende dat het grote verdriet op een zeker moment naar boven gaat komen. De vraag is echter wanneer :icon_scratch:

 

Mijn vriend heeft het er nu wel ontzettend moeilijk mee en probeert het een plek te geven, maar dat lukt niet zo goed tot nu toe.

Geplaatst

Chablis een miskraam is zo iets vreselijks.... Ik heb er in mijn omgeving diverse meegemaakt en zie dat het verdriet nog lang terug blijft komen. Je bent een kindje verloren en zelfs als je opnieuw zwanger raakt (sommigen dan ook nog vrij makkelijk), maakt dat het verlies niet makkelijker.

 

 

 

Dat je vriend en jij niet tegelijk in het verdriet zitten, is misschien wel goed. Op die manier kun je elkaar soms wat opvangen. Hoewel het ook juist heel lastig kan zijn als je niet gelijk opgaat in verwerking. Neem beiden de tijd en probeer de hoop vast te houden.

 

 

 

Sandra dat geldt natuurlijk ook voor jullie lieve meid. Afleiding kan fijn zijn, maar het moet niet in de weg zitten. Ik heb dagen gehad dat werk ontzettend goede afleiding was. Maar zodra ik in de auto op weg naar huis zat, barstte ik dan in tranen uit. Alles wat ik die dag genegeerd had met mijn 'afleiding' kwam er dan uit. Ook niet echt goed. Nu probeer ik mijn gevoelens niet te veel te negeren, heb ik een slechte dag, dan heb ik die óók op het werk. Jammer dan. Alleen de jankbuien bewaar ik exclusief voor thuis :icon_geek:

 

 

 

Veel sterkte allemaal,

 

Henne

Geplaatst

he meiden,

 

 

 

ik loop een beetje met mn ziel onder mn arm, nu we weten dat we voorlopig 'on hold' gezet zijn. Mag ik me bij jullie aansluiten? Merk wel dat ik minder schrijf momenteel, maar ik lees wel mee. Gevoel hier is nog steeds heel dubbel, het vervelende is dat ik het gevoel heb me te moeten verdedigen to bijv mn schoonzusje. Ze is zo mogelijk nog meer met ons bezig dan we zelf zijn en ze loopt te pushen dat we naast het amc ons ook moeten aanmelden bij het radbout voor tese. Ik word er een beetje boos over; als ik iets niet kan gebruiken is het gepusht worden door iemand die feitelijk niks met de hele situatie te maken heeft...Heb ook mn schoonouders, die aankwamen zetten met 'wie weet gebeurd het wel spontaan' maar even hardhandig uit de droom geholpen, aangezien de kans dat het bij ons spontaan lukt kleiner is dan dat we 3 maanden op rij de staatsloterij winnen...

 

 

 

Ik weet ook niet goed hoe ik me moet voelen nu; aan de ene kant ben ik stiekem wel blij met een pauze, zodat ik me tenminste weer even op mn werk en andere dingen dan zh en hormoonbehandelingen kan focussen. Aan de andere kant begin ik de hoop een beetje te verliezen dat het uberhaupt gaat lukken nu we tot tese veroordeeld zijn en we waarsch een jaar stil staan...

 

 

 

X Fran

Geplaatst

Iedereen die in een pauze zit is hier van harte welkom! Een pauze is altijd dubbel denk ik. Er even niet (fysiek) mee bezig zijn is fijn, maar tegelijk wacht je al zo lang en voelt elke maand er als één teveel.

 

 

 

Het verhaal van je schoonzusje herken ik wel. Mijn schoonouders wonen in Korea en hebben nu het idee (of het waar is weet ik niet) dat ivf/icsi daar veel hogere slagingspercentages heeft. Ze zijn zelfs al in een ziekenhuis wezen informeren en vinden dat we als het nu niet lukt, daar heen moeten komen voor een poging. Ja tuurlijk, afgezien van de kosten (tickets, behandeling), nemen we gewoon even twee maanden vrij om in een land waar ik de taal niet spreek, op 12 uur vliegen afstand een icsi poging te doen. :a4628ea63ee3976fca4Ook vragen mensen vaak waarom we dan niet naar Belgie gaan of waarom we niet adopteren etc etc. Allemaal aan de ene kant heel lief en meelevend, maar je hebt er niks aan. En idd, het voelt dan alsof je je moet verdedigen voor je keuzes. Alsof het dan ook je eigen schuld zou zijn als het uiteindelijk niet lukt. Mensen kunnen ook zo makkelijk zeggen wat ze zelf in onze situatie zouden doen. Maar ondertussen poepen ze er zelf binnen vijf jaar drie kids uit!

 

 

 

Misschien kun je bij je schoonzusje aangeven dat je liever geen goedbedoelde adviezen krijgt omdat jullie het op jullie eigen manier willen doen. En als dat niet kan of niet aankomt, probeer het dan maar langs je heen te laten gaan. Gewoon hier af en toe spuien ;-)

 

 

 

Hou je taai!

 

 

 

Henne

Geplaatst

haha, even op en neer naar Korea, moet kunnen toch, Henne ???

 

Ben 'blij' dat ik niet de enige ben die zich zo dubbel voelt. Ik voel er bijvoorbeeld weinig voor om op en neer te moeten naar belgie of Dusseldorf. Het lijkt me dat het dan allemaal nóg zwaarder wordt omdat het niet meer te combineren valt. Weet ook dat de fam van mn vriend alle dingen zegt en aandraagd omdat ze met ons mee willen denken en ons willen helpen, maar ik kan er niet altijd even goed tegen moet ik zeggen...

 

 

 

Nou ja, nu maar in de auto en naar ze toe voor paasborrel, joepie :icon_scratch:

Geplaatst
Het verhaal van je schoonzusje herken ik wel. Mijn schoonouders wonen in Korea en hebben nu het idee (of het waar is weet ik niet) dat ivf/icsi daar veel hogere slagingspercentages heeft. [\QUOTE]

 

 

 

Misschien dat de slagingspercentages daar hoger liggen, omdat ze per poging meerdere embryo's terugplaatsen en dat om die reden de kans dat er eentje blijft zitten vergroot wordt?!

Geplaatst

Ik heb er wel op gezocht hoor en het schijnt dat vooral de labtechnieken er erg goed zijn. Ik las zelfs ergens dat dit komt omdat ze gewend zijn emt stokjes te eten :icon_biggrin: Maar ja, zelfs dan moet je wel eerst rijpe eitjes hebben toch? Aan de ene kant ben ik wel geneigd om te informeren, aan de andere kant is het natuurlijk totaal onhaalbaar. En ik wil ook dat het ónze beslissing is of we doorgaan of stoppen en niet die van mijn schoonvader.

 

 

 

Sterkte bij de Paasborrel!

Geplaatst

hmm lekker een paasborrel. Ik zit nu met rode koontjes aan de rose en paaseitjes te snoepen zo vlak na ons diner met tosti-hawaï aan de salontafel. En voel me gek genoeg best gelukkig. Ok we willen echt wel kindjes maar zo samen is het ook heel gezellig en spanned.

 

 

 

Ik kan ook intens genieten van mijn petekindjes die nu lekker gaan brabbelen. En er is weer een nieuw achterneefje of nichtje op komst. Ben heel stiekum jaloers, maar dat mag. Hopelijk mag ik ook dicht bij die kleine zijn of haar opvoeding staan.

 

 

 

ff heen en weer naar Korea voor een icsi behandeling, tja dat klinkt idd makkelijk maar jullie hebben ook werk en het zal financiëel ook niet goedkoop zijn.

 

Groot gelijk dat je weet dat ze het goed bedoelen, maar dat het jullie eigen beslissing moet zijn of jullie door willen gaan of niet.......

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden