Ga naar inhoud

De pauze meisjes


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Hoi Freya,

 

Onze pauze was eigenlijk verplicht, we lagen in de clinch met het ziekenhuis want die wilden mij niet behandelen. Moest eerst naar een psycholoog enzo. Dus dat voelde niet als iets waar ik zelf voor zou kiezen. Nu ik voor mijn 2e poging sta voel ik me er wel helemaal klaar voor. Maar ik zal niet gaan beweren dat het uiteindelijk goed is geweest die verplichte pauze want de stress die het me heeft opgeleverd zal ik niet snel vergeten. Maar dat kwam dus vooral omdat we er niet zelf voor gekozen hebben en ik echt de angst had dat ik nooit meer behandeld zou worden. Nu zijn we bij een ander ziekenhuis die heel anders tegen die situatie aankijken.

 

 

 

In jullie geval kan ik me voorstellen dat een pauze goed zou kunnen zijn. Zeker als er onderzoeken gaan gebeuren in die periode. En als je al zo ver bent in je zwangerschap en het gaat dan mis dan komt dat nog harder aan als dat het heel vroeg in de zwangerschap misgaat. Dus ik kan me zo voorstellen dat jullie alle tijd nodig hebben om dit grote verlies te verwerken. Heel, heel veel sterkte daarmee! En ik hoop dat jullie daarna helemaal klaar zijn voor een nieuwe poging.

  • Reacties 1,4k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Hoi Freya (en andere pauzemeisjes),

 

 

 

De verwerking van een miskraam gaat nog niet zo snel, he... Ik zit ook nog te worstelen met mezelf.

 

Soms denk ik: was mijn 3e ICSI maar gewoon mislukt... dan had ik misschien sneller doorgegaan. Nu moet ik echt herstellen van een groot verdriet (een kloppend hartje geeft zoveel hoop, he, je weet/voelt wat ik bedoel, he)

 

en het nabloeden wil ook nog niet stoppen.

 

 

 

Nu weet ik niet of ik een "pauzemeisje" ben of een "een-nooit-meer-meisje"

 

En voor mij dringt de tijd enorm! (kan misschien beter voor het oma-schap gaan:happy:)

 

 

 

Ik vind dat er voor jou en de anderen op het topic echt goede hoop is!!

 

 

 

Liefs, Nine

Geplaatst

Bij zo'n verplichte pauze kan ik me voorstellen dat je er niet van opknapt, Hanneke. Wat een stress en frustratie, zeg! Heel fijn dat jullie een ziekenhuis hebben gevonden waar ze er anders mee omgaan. Hopelijk levert dat ook een mooie zwangerschap op voor jullie.

 

 

 

Om welke ziekenhuizen gaat het? Of wil je dat liever voor jezelf houden?

 

 

 

Ja, het hakt erin he, Nine? Bij mij ook hoor. Ik weet precies wat je bedoelt en voelt.

 

Ik zit nu in de Ziektewet. Werken gaat nog even niet. Eerst dat rouwproces maar eens door.

 

 

 

Ik voel en vertrouw erop dat het goed gaat komen met me hoor, maar het heeft wel echt tijd nodig.

 

Ik denk ook dat het bemoeilijkt wordt juist doordat we ook al weer bezig zijn met het voorbereiden van het gesprek met het ziekenhuis. Ik ben elke week wel bezig geweest met het zoeken naar informatie en het noteren van vragen. Het is niet dat ik er continu mee in de weer ben, maar vaak genoeg om er niet helemaal los van te komen.

 

 

 

Na dit gesprek wil ik dan ook even echt pauze proberen te nemen. Dus ook niet meer speuren op internet naar allerlei informatie. Me alleen even richten op het afscheid nemen van dit kindje, op mezelf en op mijn vriend.

 

 

 

En ook bij mij zit er de angst dat ik nooit meer zal hebben dan dit: een korte zwangerschap, wat echo's en de herinnering aan een kloppend hartje. Voor jou zal dat helemaal moeilijk zijn, gezien je leeftijd.

 

 

 

Ben je al naar het ziekenhuis geweest voor controle, Nine? Bij mij is het vloeien allang over namelijk. Wel goed op jezelf passen, hoor!

Geplaatst

Klopt wel wat je zegt Nine, ik heb na mijn vroege miskraam ook heel vaak gezegd was de poging maar gewoon mislukt. Dat voelt toch heel anders!

 

 

 

Freya, we waren eerst onder behandeling in het AZM in Maastricht en nu zijn we naar het Catharina gegaan in Eindhoven. Een wereld van verschil kan ik wel zeggen. Maar ja dat is dan ook niet de beste IVF kliniek van Nederland en het AZM wel. En daar zit dan ook meteen het probleem als je het mij vraagt. Ik heb liever wat lagere slagingspercentages en een begripvol team, maar das ieder voor zich. Ik hoop voor je dat je antwoord krijgt op al je vragen, dat is erg belangrijk denk ik! Sterkte allebei.

Geplaatst

Freya ik kan je niet vertellen wat het verschil is tussen Gent en een Nederlandse kliniek, wij wonen dicht bij de grens dus worden dan gelijk daar naar toe gestuurd.

 

 

 

Ik heb het ook een aantal maanden met periodes moeilijk gehad na de miskraam, de intensiteit van de pijn en het verdriet slijt. De herrinering en de angst voor herhaling zullen altijd blijven.

 

 

 

Succes allemaal en hopelijk vinden jullie jezelf allemaal weer terug in de pauze.

Geplaatst

Ik kom me hier ook 'maar' melden. Wist niet van het bestaan anders had ik er al eerder bij gezeten. Ik weet nog niet of ik in febr. of maart verder ga met de volgende cryopoging. Het is de laatste poging en dan stoppen we ermee. Menstruatie doet raar, eerder/opnieuw. Ik snap er effe niets meer van. Ook wel even lekker zo. Geen spanning, geregel met echo's e.d. En ik weet nu nog zeker dat ik ze heb.

 

 

 

Joy1

Geplaatst

Hey ladies,

 

 

 

Even stoom afblazen hoor. Moet deze maand bloedprikken voor de cyclusanalyse en je zult zien...precies deze maand ligt m'n cyclus weer eens overhoop. Zat de laatste maanden keurig op 29 dagen, zonder gekke dingen en nu had ik op dag 26 opeens al licht roze bloedverlies. Op dag 27 ook een beetje. Vandaag leek het meer, was ook roder, maar het zet nog steeds niet echt door. Ik moet bloedprikken op dag 3, maar dag 1 is volgens mij nog steeds niet geweest want het is nog steeds maar kleine beetjes en niet heel erg helderrood. Ik BAAL!! Straks niet het overnieuw omdat de boel zo raar doet. Nou ja, de pauze gaat waarschijnlijk toch nog wel even duren. Denk zomaar dat het wel weer juni gaat worden. Dan zou het een jaar zijn na de laatste poging, pfff zeg. En zwanger voor m'n 35e kan ik dan helemaal wel schudden :-( Heb even gewoon helemaal tabak van alles!!!

 

 

 

Henne

Geplaatst

Henne, Zul je idd. net zien. Wil je het keurig in kaart brengen gaat je lichaam met je op de loop.....tatata. Brr. Kan het een keer normaal gaan.....Joy1

Geplaatst

Henne, kun je niet vragen aan het ziekenhuis wat ze ervan denken? En anders 2x bloedprikken? Of is dat te simpel bedacht... Bij mij is het ook verschillend: soms begint het een paar dagen lang een beetje, vanmorgen ineens boem! In een keer duidelijk. Dat zou bij jou nu handiger zijn.

 

Succes in ieder geval, komt goed!

 

 

 

Caroline

Geplaatst

Volgens het ziekenhuis is het dag 1 als het echt goed helderrood doorzet. Volgens mij is dat vanochtend wel gebeurd, dus dan ga ik maandag bloedprikken. Ik moet trouwens ook volgende maand nog een keer op dag 3, dus dat scheelt alweer. Zo stom, de 2e iui had ik ook steeds maar geen positieve ovulatietest. Net of je lijf het erom doet.

Geplaatst

Dat is niet je lijf maar je hoofd denk ik... Ik heb het ook gehad toen ik wilde starten bij de tweede keer en ik lees het hier vaker...

 

Gelukkig heeft het doorgezet en kan je verder!

 

 

 

Caroline

Geplaatst

Hallo lieve meiden,

 

sorry dat ik zo lang niet langs geweest ben, het doet gewoon zoveel pijn...... Al die forum-titels van "wie begint in januari" en nou ja, jullie weten natuurlijk precies wat ik bedoel.

 

Bij ons is het nog steeds niet anders geworden; vriendje blijft bij zijn beslissing en het maakt niet uit wat ik daar probeer tegenin te brengen. Heb vooral tegen hem gezegd dat ik het zo 'oneerlijk" vind dat we 2,5 jaar sámen bezig zijn geweest en dat hij er nu mee stopt, mijn verdriet is voor mijn gevoel mede daardoor veel groter want tja, ik sta gewoon voor die dichte deur en that's it.

 

Nu begon hij gister van ja, ehm, hoe zit het eigenlijk, want jij bent niet aan de pil ? Nee, dat klopt, dan wordt het helemaal zo definitief, ik hoop stiekum nog op iets spontaans ......... Dit naar aanleiding van een vriend van ons die "knip knip" had gehad :)

 

Verder zei hij er niets van, maar ik weet wel waar zijn gedachten naar toe gaan.

 

Zucht.

 

Ik lees mee, meiden, en denk heel veel aan jullie, wens jullie allemaal het aller- allerbeste, steek alle kaarsen aan, maar weet af en toe even niet wat ik zelf moet schrijven ............

 

 

 

Liefs, voor allemaal een dikke knuffel, Evie

Geplaatst

Evie,

 

 

 

Je hoeft echt geen sorry te zeggen hoor, het forum is geen verplichting! Ik kan me voorstellen dat je het heel moeilijk vindt. Jammer dat de situatie nog hetzelfde is, ik zag je naam staan en hoopte op ander nieuws.

 

Je vriend wil toch hoop ik niet dat je aan de pil gaat? Ik kan me heel goed voorstellen dat je dat niet wilt en hoopt dat het toch nog spontaan gebeurt. Het is al eerder gezegd maar ik kan me niet voorstellen dat hij dan niet blij zou zijn!

 

 

 

Heel veel sterkte weer en alleen hier komen als je het 'trekt' hoor! Ik ben er ook minder vaak, hield me er teveel mee bezig, is ook niet altijd goed.

 

 

 

Liefs,

 

Caroline

Geplaatst

Oh Evie wat verdrietig allemaal. Als je samen besluit om er een punt achter te zetten..... Maar jij hebt helemaal geen keus, je staat echt letterlijk voor een dichte deur.

 

Sterkte meis, ik weet gewoon verder niet wat ik kan zeggen.

Geplaatst

Jee, Evie, wat lijkt dat me vreselijk moeilijk zeg! Als je samen niet op 1 lijn zit, dat maakt alles zwaarder. Heel veel sterkte!

 

 

 

Mijn vriend en ik zijn vorige week naar het ziekenhuis geweest. We hebben antwoord gekregen op al onze vragen (en het waren er echt veel!) dus dat is heel fijn. De komende tijd wordt het bloedonderzoek gedaan (chromosomen en stollingsafwijkingen) en mijn baarmoeder wordt extra onderzocht.

 

 

 

Daarna kunnen we wat de arts betreft weer van start. Ze ziet een volgende poging zeker zitten en nog wel meer ook, dus dat is een fijne gedachte.

 

 

 

Zelf moet ik er nog even niet aan denken om met een poging te starten. Eerst maar even bijkomen. En stiekem hoop ik op een spontane zwangerschap... Ach, een mens mag blijven dromen toch? ;-)

Geplaatst

Evie, Ik heb het met je te doen hoor, moeilijke situatie zeg! Heel naar als je beiden niet op een lijn zit. Dit is zo wezenlijk. Sterkte meis. Joy1

  • 3 weken later...
Geplaatst

Hebben jullie dat nu ook? Het gevoel alsof je in een soort niemandsland zit? Ik "hoor" nergens bij. Lees veel mee, maar bij ons gebeurt nu niets dus ik heb niet veel te schrijven. Maar in mijn hoofd gaat het maar door. Het is nog zo'n groot onderdeel van mijn leven.

 

 

 

Hoe is het nu met je, Evie? Ik heb vaak aan je moeten denken. Kunnen jij en je man er wel samen over praten of is dat ook extra moeilijk nu je alle twee iets anders wilt?

Geplaatst

Freya, Ja, dat heb ik ook. Ben ook niet zo heel actief, volg het wel maar het is gewoon wat meer weggeebt. Zie er ook tegen op om verder te gaan met de laatste 2. Nu zijn ze er nog...Maar goed, wachten op de menstruatie en dan toch verder gaan....groet Joy1

Geplaatst

Lukt het jou wel om afstand te nemen, Joy? Ik merk dat ik er echt nog heel veel mee bezig ben. Dat komt misschien ook wel omdat ik nog steeds thuiszit na de laatste miskraam. Werken lukt nog niet.

 

 

 

Nog 2 cryo's, pfff, ik kan me goed voorstellen dat je de neiging hebt om ze zolang mogelijk te 'bewaren'. Wil je ze beiden tegelijk terugplaatsen of juist één tegelijk?

Geplaatst

Hai meiden,

 

 

 

Ik heb al 'pauze' vanaf juni vorig jaar en nee, ik kan het ook nooit echt loslaten. Zolang er kansen zijn, is er hoop en leef je daar ook naar. Ik weet inmiddels van meiden die definitief gestopt zijn, dat het dan écht heel anders voelt. Niet dat het makkelijk(er) is, maar het geeft wel rust dat je weet zekerder waar je aantoe bent.

 

 

 

Zolang je nog kansen hebt, ben je er mee bezig. Elk kindje, elke zwangerschap confronterend. Elk succesverhaal voedt je eigen hoop, zie je wel het kán! Je twijfelt constant of je niet iets beter of anders kunt doen. Je vraagt je telkens weer af waarom het toch zo moet en niet spontaan kan.

 

 

 

Eigenlijk sta je bijna stil in het leven terwijl je heel hard ronddraait in die ivf molen. Je lijkt dus ook heel erg 'in beweging' (en het vreet energie) maar dat ben je niet, want veel eromheen staat stil. Alles heeft ook altijd te maken met ivf en behandelingen. Vakantieplannen? Eerst uitrekenen wanneer want stel dat... Andere baan? Stel dat... Hoe je ook probeert 'normaal' door te leven, dat lukt nooit echt helemaal. Wel op momenten hoor en dan merk je hoe heerlijk het is om het los te kunnen laten. Maar het kleinste dingetje kan je weer helemaal met beide benen op de grond zetten. Het is nu eenmaal een hels traject waar je aan bezig bent. En zolang je daar middenin zit, of dat nu heela ctief is of meer 'slapend', houdt dat je bezig.

 

 

 

Meiden, hou je taai. Ik heb het er zelf op het moment weer moeilijker mee, dus lastig om veel positieve vibes te sturen. Ik probeer nu zelf te accepteren dat ik in deze fase van mijn leven hier mee bezig ben en dat andere dingen dan even stilstaan. Dat helpt wel. Huilen mag, moe zijn mag, boos zijn mag. En als je dan opeens dagenlang er niet mee bezig bent en heel veel lol hebt, is dat ook goed. Act like you feel....

 

 

 

Knuffel,

 

Henne

Geplaatst
( ...) Ik probeer nu zelf te accepteren dat ik in deze fase van mijn leven hier mee bezig ben en dat andere dingen dan even stilstaan. (...)

 

 

 

 

Hier draait het inderdaad om, denk ik. Accepteren is loslaten en dat geeft zo veel energie. Niet loslaten als in 'de hoop opgeven' maar je behoefte om dingen in de hand te hebben loslaten en voelen wat je voelt zonder te oordelen. Leren leven met 'het is zoals het is'.

 

Bij vlagen lukt me dat en dat geeft zo veel rust. Dan kan ik oprecht gelukkig zijn, zelfs als mijn grootste wens nog niet is vervuld.

 

 

 

Knuffel terug!

Geplaatst

Het is uiteindelijk denk ik de enige manier. Want als je heel hard probeert er NIET meer bezig te zijn, ben je er ook mee bezig, maar dan op een negatieve manier. Er zijn momenten dat je zoveel afleiding hebt dat je er vanzelf niet mee bezig bent. Dat is goed. Maar het komt hoe dan ook altijd onverwacht weer terug en dat hou je echt niet tegen.

 

 

 

En wees nou eerlijk, ben je in je leven niet altijd 'te veel' bezig met dingen die op dat moment belangrijk voor je zijn? Of dat nou een nieuwe vriend is, een nieuw huis, een bruiloft, zwangerschap, kind of wat dan ook. Té is natuurlijk nooit goed, maar dat iets een tijd lang op de eerste plaats komt is heel normaal lijkt me.

Geplaatst

 

Meiden, hou je taai. Ik heb het er zelf op het moment weer moeilijker mee, dus lastig om veel positieve vibes te sturen. Ik probeer nu zelf te accepteren dat ik in deze fase van mijn leven hier mee bezig ben en dat andere dingen dan even stilstaan. Dat helpt wel. Huilen mag, moe zijn mag, boos zijn mag. En als je dan opeens dagenlang er niet mee bezig bent en heel veel lol hebt, is dat ook goed. Act like you feel....

 

 

 

Knuffel,

 

Henne

 

 

 

Hey Henne, ben ik toch ook wéér een pauzemeisje... Heb ik net als jij veel uitzoekwerk te doen om te bepalen waar en hoe we verder gaan. Zijn ook wij de 3 verzekerde pogingen voorbij en was 3 x geen scheepsrecht in ons geval.

 

Herken ik zo goed wat je allemaal beschrijft over het gevoel stil te staan in het leven en druk te zijn met deze ene onvervulde wens... Lastig, moeilijk. Waarom, waarom wij enz. enz.

 

 

 

Heb een stukje van je bericht in quote opgenomen: je hoeft niet enkel/altijd positieve vibes aan anderen te geven, meid. Nu je het moeilijk hebt mag je ook van ons/anderen positieve vibes vragen of gewoon een luisterend oor... Neem gerust ipv te geven. Hoop dat je op die manier ook wat aan dit forum kan hebben?!

 

Ik stuur wat goede vibes jouw kant op in ieder geval! dikke digiknuf!

  • 1 maand later...
Geplaatst

Zo dit topic maar weer even omhoog gehaald. Ben nu na de negatieve bloedtest weer officieel een pauze meisje. Even lekker een cyclus overslaan en in mei weer verder voor een cryo-behandeling.

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden