Ga naar inhoud

ivf in het umc radboud


Aanbevolen Berichten

  • Reacties 4k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Hoi Raba,

 

Wat een ellende allemaal en zo verschrikkelijk onzeker. Is er helemaal geen hoop meer dat dit goed kan komen? Ik begrijp dat je nog niet naar Brussel bent geweest voor een controle. Is woendag in Brussel of in het Flevo? Heel veel sterkte meisje. Ik denk aan je.

 

Groetjes,

Appel

Geplaatst

@ lieve Raba, meisje toch, wat en ellende allemaal. En zoveel onzekerheid.... Ik denk aan je en leef met je mee.. digi-knuf

Geplaatst

Oh Raba wat schrik ik van je berichtjes. Zit er echt helemaal even om te huilen. Ik gun het je zooooooo.

Heel veel sterkte meid.

 

Ja dames, het is waar ik ben op 13 december bevallen van onze kleine meid NANNE. volledig heet ze Nanne Josine Tooske Lenders.

Het was erg onverwacht en 5 weken te vroeg. Op 12 nov. braken ineens mijn vliezen. Het water bleef lopen omdat de kleine in een stuit lag en er niks was zoals een hoofdje om wat water tegen te houden. Op naar het ziekenhuis waarbij de gynaecoloog ons voorlichte over de manieren van bevallen van een prematuur in stuit. Hij adviseerde een keizersnede omdat er weinig ervaring en onderzoek is geweest over het bevallen van een prematuur in stuit. Maar hij verwachte dat het nog wel een paar dagen zou duren voordat hij zover zou zijn.

In de nacht voelde ik wat krampjes maar die werden steeds sterker en binnen een uur al om de paar minuten.

Afgesproken dat ik de weeken eeste wilde voelen want wilde die ervaring wel hebben. Toen gekozen voor een keizersnede.

Op naar de operatiekamer voor de ruggeprik. Maar dat lukte niet. Ze kreggen het niet voor elkaar en na tig keer prikken moest ik met spoed onder narcose voor de keizersnede. Dit moest met spoed omdat een narcose helemaal niet goed is voor de kleine en ook de narcose binnenkrijgt. Mijn man mocht ik nog een kus geven en toen moest hij naar de gang, hij mocht er niet meer bij zijn.

Onze Nanne heeft een moeilijke start gehad en kwam er blauw en slap uit. Ze hebben hard aan haar moeten werken en haar apgarscore was maar 3 maar ze is een hele sterke meid want na een paar minuten was het een 9. Daarna duurde het nog een paar uur voordat ik naar de kraamafdeling mocht en Nanne te zien kreeg omdat ik zoveel pijn had na de operatie dat ik een paar keer morfine heb moeten krijgen. Ik voelde de weeen gewoon nog steeds. MIjn baarmoeder was nog steeds aan het sametrekken.

Het ergste is dat zowel mij man als ik de geboorte niet hebben mee mogen maken. Als ik daaraan terugdenk ben ik gewoon kapot van verdriet, en heb ook vele traantjes gelaten. Maar eindelij kreeg ik Nanne op me gelegd. Wat is ze toch mooi.

De eerste paar dagen kon ik alleen met een bed naar haar toe, en dan mis je haar onzettend. Ik heb haar de eerste dagen erg weinig gezien omdat ze ook in de couveuse lag. Maar ze deed het erg goed, ze lag er alleen omdat ze zelf nog geen warmte vast kon houden.

De dag erna werd ze aan mijn borst gelegd en het was echt een wonder maar dit ging direct goed. Ze dronk aan mijn borst. Is wel een kunst hoor om dit onder de knie te krijgen. Mijn melk kwam goed op gang. Ze heeft de eerste paar dagen wat bijvoeding gehad, maar dit was als snel niet meer nodig. Dit was zeer bijzonder volgens de verpleegkundigen.

Afgelopen vrijdag mochten we dan naar huis, maar bij thuiskomst zijn de kraam zorg meteen ze ziet wel erg geen.

De dag erna bloedprikken en we moesten terug naar het ziekenhuis ze moest onder de lamp in de couveuse. Ik had al zoveel van haar gemist de eerste dagen dat ik ook mee wilde met haar. Ik mocht ook daar bijven en kreeg Nanne in de couveuse bij mij op de kamer.

Vandaag mocht ze eruit en sinds vanmiddag zijn we thuis.

Het was een hele heftige tijd.

 

Nou dat was even in het kort ons verhaal.

Geplaatst

Jeetje Jessie wat een heftig verhaal. Zit nu ook met tranen in mijn ogen. Ben zo blij voor jullie dat het goed is afgelopen. Een dikke knuffel voor Jou en de kleine meid.

Geplaatst

Jeetje jessie wat een verhaal. Wat jammer dat je alles niet bewust hebt mee kunnen maken en vanaf het begin hebt kunnen genieten van jullie kleine meisje. Ik kan me goed voorstellen dat dat een naar en verdrietig gevoel geeft. Hopelijk kunnen jullie nu met zijn allen op die rose wolk klimmen en daar heel lang niet meet van af komen.

Geplaatst

Raba, wat verschrikkelijk... dikke kus!

 

Jessie: Gefeliciteerd met jullie dochter.

Wat jammer dat jullie het niet hebben meegemaakt. Ook wij hebben vorig jaar de geboorte van onze zoon beide niet meegemaakt. Geen foto's geen herinnering, niets hebben we. Ook hier eerst de couveuse en na een paar dagen pas naast me op de kamer. Ik vind dat ook heel moeilijk. Vooral omdat we de eerste dagen zo min mogelijk prikkels mochten geven aan hem, dus niet aanraken of onnodig optillen. Na 5 dagen mochten we naar huis en daar kregen we een schat van een kraamhulp de laatste 2 dagen en die heeft me heel veel met mijn mannetje tegen me aan laten zitten. Om het eerste gemiste contact alsnog te hebben/compenseren. Merkte dat we daar beide echt veel rustiger van werden. De ervaring kan je helaas niet overdoen, maar geef jezelf en je meisje veel tijd om te knuffelen (en hou je verdriet niet in, maar laat het maar lekker gaan meid). Ook jullie een dikke kus. Nu lekker gaan genieten van jullie dochter en laat je maar lekker verwennen deze dagen.

Geplaatst

Hobbesj, Dank je voor je verhaal. Is je dat toen ook gelukt om het gemiste contact te compenseren?

Ik blijf het er moeilijk mee houden en blijf er een beetje in hangen. Heel vaak emotioneel en als ik ga rusten speelt alles zich als een filmpje in mijn hoofd af. Ik geniet van onze kleine meid, maar heb ook veel pijn. Dit is inderdaad iets wat je nooit over kunt doen, al zou ik dit zooo graag willen. Slijt het gevoel wel?

Geplaatst

@ Raba, meisje hoe gaat het met je? Je moest gisteren toch weer naar het ziekenhuis?

 

@ Jessie, meid, wat een indrukwekkend verhaal over de geboorte van je prachtige dochterje.

 

@ all, Hoe is het met jullie?

 

Sorry meiden, ik ben weinig op het forum. Ben zoals jullie weten herstellende van een longontsteking. Dit duurt lang. Ben wel weer aan het opbouwen van mijn werkuren en ben daarna zo moe dat het er bijna niet meer van komt om op het forum te komen. Maar langzaamaan komt er steeds meer vebetering in.

 

Ik wens jullie een fijn weekend en tot gauw hoop ik!

Geplaatst

Jessie, het slijt wel. Maar toch blijft het wel pijn doen. De eerste keer dat iemand gaat vertellen hoe ze bevallen zijn vond ik het ergste. Kan er nu wel weer naar luisteren, maar dat is dus echt wel anders geweest. Geef jezelf de tijd om alles een plekje te geven. Je bent nog geen 2 weken geleden bevallen. Al je hormonen moeten nog tot rust komen, je moet nog wennen aan elkaar.... Kom eerst maar eens fysiek een beetje bij, pas dan ga je tijd krijgen om alles mentaal op een rijtje te zetten en te laten bezinken. Voor mij is het nu net een jaar geleden en het heeft me weer heel erg bezig gehouden de laatste weken. En nu lijk ik er wel wat meer mee om te kunnen gaan.

En het gemiste contact compenseren kan je juist nu doen. Je meisje is nog zo lekker klein. Als ze gaat huilen niet moeilijk doen en lekker bij je nemen. Mikai is heel veel tegen mij aan in slaap gevallen (buikje tegen je buik en hoofdje in de holte van je elleboog) op de bank. Heerlijk om te zien hoe rustig ze dan kunnen worden.

PBtje mag ook altijd hoor!

Geplaatst

Goofy maandag moet ik weer naar het zh. Hopelijk is mijn waarde al normaal. Voel me wel al beter. Meer mezelf. Minder last van mijn buik. Hoef geen maandverband meer te gebruiken. Vloei nu echt bijna niks meer. Was het zo zat elke keer die confrontatie.

Wat duurt je herstel lang zeg. Hoop zo dat je snel weer de oude bent. Heb je al uitzicht wanneer jullie verder gaan

 

Na het zh rijden we door naar onze eerste adoptie bijeenkomst. We houden alle poorten open. Ooit loopt hier een kindje over de vloer waar wij de ouders van mogen zijn. Dat zou zo fantastisch zijn. Over 2 maanden hopen we onze cryo terug te kunnen plaatsen.

Geplaatst

@ Raba, succes maandag in het ziekenhuis en ik hoop indd dat alles goed is. Wat knap van je dat je alle wegen openhoudt. Jullie zullen goede ouders zijn. Daar ben ik van overtuigd!

Ja, het duurt hier wel lang. De arts had gezegd dat het wel eens 6 maanden kon gaan duren dat ik weer helemaal de oude ben. Het gaat langzaam maar er is verbetering. Wij gaan hopelijk rond 15 januari weer spuiten. Ik ga in ieder geval 27.12.11 bellen!! Ben benieuwd!

 

Fijne zondag verder allemaal.

Geplaatst

Raba, wat klink jij als een sterke vrouw. En ik weet als geen ander dat je er echt alles voor over hebt om toch een kindje te kunnen krijgen. Had zelf ook nooit gedacht zover te gaan als met donorzaad, maar het is het zoooooooo waard geweest. Mijn man ziet Nanne ook echt als zijn eigen dochter. Ik ben zo trots op hem hoe hij met alles is omgegaan.

 

Hobbesj, dank je voor je aanbod van een pbtje. Zal ik misschien nog weleens gebruik van gaan maken.

En je hebt gelijk, ik moet er echt de tijd voor nemen. En de ene dag gaat het beter dan de anderen. Maar het zwanger raken was ook al een hele zware weg, dat we hier ook wel uitkomen. Wij hebben gelukkig wel foto's van de bevalling. Die had een verpleegkundige gemaakt. Confronterend, maar daardoor heb je wel een beetje een beeld ervan.

 

Goofy, dat herstel van die longontsteking duurt inderdaad lang ja. Wel goed dat je een vooruitzicht hebt wanneer je weer kunt gaan spuiten. Raba en Goofy, ik leef zo met jullie mee en ik weet hoe zwaar het is, maar ik blijf heel erg hopen dan het jullie gaan lukken.

 

Ik ben erg moe. Moet om de drie uur Nanne voeden. Ook in de nacht, dus ik heb steeds korte slaapjes waardoor ik me helemaal niet uitgerust voel. Ik geef borstvoeding dus dat komt alleen op mij neer. Ze is op dit moment wel onrustig met aanleggen. Ze laat steeds de tepel los en moet haar verschillende keren aanleggen. Best frustrerend soms.

S'nachts laat ze zich ook geregeld horen, en schreeuwen dat ze dan kan, haha. Overdag slaapt ze erg goed en in de nacht wilt dit nogal eens problemen opleveren. Echt een dametje met pit. Ook verschonen vind ze vreselijk, dan zet ze me toch een keel op. Dat beloofd nog wat voor de toekomst. Maar dat ze pit heeft heeft haar juist helpen overleven tijdens haar zware start. Ik heb op internet ook de betekenis van de naam Nanne gevonden. Dit betekend dapper en gevoelig tegelijk. Slaat ook echt op haar. Maar ze is zo mooi. Als ik binnenkort iets meer tijd heb zal ik eens een foto van haar plaatsen.

Geplaatst

Waarde is nu 41. Vloei nog steeds wel minder maar word er gek van. 8 dec weer bloedtest. Waarde móet minder dan 5. Ze verwachten dat het dan zo ver is. Hierna gaan we door naar de 2 adoptiebijeenkomst.

  • 4 weken later...
Geplaatst

Meiden, er wordt hier bijna niet meer geschreven maar toch wil ik jullie heel fijne dagen wensen en een super 2012 en dat al jullie wensen uit mogen komen!!!

 

Bedankt voor al jullie steun afgelopen tijd!

Jullie zijn toppers!

 

:merryxmas:

Geplaatst

Nog steeds wordt hier weinig geschreven maar toch wil ik deze boodschap aan jullie kwijt:

 

Voor jullie allemaal de beste wensen voor 2012 en dat alle dromen maar werkelijkheid mogen worden.

 

lieve groetjes,

Goofy

  • 1 maand later...
Geplaatst

Er wordt hier inderdaad bijna niet meer geschreven. Jammer, want op hyves zag ik dat er toch weer spannende tijden aanbreken.

 

Goofy, vandaag de puregon erbij? Nu komt het echt steeds dichterbij. Ik denk aan je meid.

Geplaatst

Hey Jessie!!

 

Ja, ik ben denk ik de enige in het Radboud op het moment! Hahahahahahaha.

Ik schrijf alleen maar verhaaltjes aan mezelf.

Ben maar naar een ander topic verhuisd!!!

 

Hier is idd de Puregon erbij!!

Ik begin al aardig wat te voelen in mijn buik.

Ben benieuwd wat de echo vrijdag zegt!!!

 

Hoe gaat het met jou?

En met de kleine meid? Wat een schatje is ze.

Ik zie steeds de foto's voorbij komen. Heerlijk hoor!

Hebben jullie de draai als papa en mama als helemaal gevonden?

 

Geniet maar heerlijk van je kindje en ik hoop je gauw te volgen.

 

groetjes,

Goofy

 

xxxxx

Geplaatst

Thanx Raba!! Hoe gaat het met jou???

 

Morgen is de grote dag voor jullie toch?

 

Succcccceeeesssss!!!!!

Geplaatst

oh wat gebeuren hier toch weer spannende dingen.

Raba en Goofy ik leef zo met jullie mee, en ik denk geregeld aan jullie. Leuk dus om zo nog even wat van jullie te horen.

 

Met Nanne gaat het nu eindelijk eens goed.

Ze heeft het heel erg zwaar gehad. Veel gehuild ( lees gekrijst). er werd ons steeds maar verteld ze is een huilbaby en ze heeft darmkrampjes, ze groeit er wel overheen. Hier was ik het helemaal niet mee eens. Ik zag dat ze ergens pijn had. Na heel wat op en neer gereis naar arts en cb nu zijn ze nu ons eindelijk serieus aan het nemen.

Nanne heeft veel pijn bij poepen en heeft verborgen reflux. Voor beide heeft ze sinds vorige week medicatie en ik heb nu een heel ander kind. Ze heeft veel minder pijn en schreeuwt en huilt niet meer zo erg.

Ik ging er af en toe bijna aan onderdoor want dat huilen gaat je door merg en been, maar ik ben zo blij dat we zijn blijven zoeken naar wat er aan de hand is. Ook haar nekje is dankzij de ostheopaat en fysio een stuk beter. Ze heeft heel erg een voorkeurshouding naar rechts, maar ze begint nu ook steeds meer naar links te draaien. De kinderarts had het evt. al over een helmpje voor het afplatten van het hoofdje tegen te gaan, wat ze al iets heeft, maar als ze zo goed vooruit blijft gaan is dit helemaal niet nodig.

 

Nu is het zo'n heerlijke meid. Ze begint veel te lachen en te brabbelen. Heerlijk. Oh, wat gun ik dit jullie ook.

Mijn duimen gaan overuren maken voor jullie en ik ga kaarjes opsteken voor jullie.

Geplaatst

Wat goed dat het nu beter gaat met nanne. Kan je meer genieten.

 

Zit in spanning zal om 11 uur onze cryo het overleeft hebben?

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden