Ga naar inhoud

Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Lieve dame,

 

 

 

Wat hadden we het graag anders gewenst.

 

En wat zijn jullie dapper.

 

 

 

--

 

Het leven is een grote zee...

 

 

 

Soms krijgen we een lift van een golf

 

Soms dompelt deze ons juist onder

 

 

 

Deze grote golf mengt zich nu met tranen

 

Hij sleurt jullie soms mee langs diepe dalen

 

 

 

Maar met jullie drijfkracht samen, weet ik:

 

er komt ook zeker weer een boven.

 

 

 

Hou elkaar goed vast!

 

--

 

 

 

Veel goeds, -M

  • Reacties 124
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Lieve allemaal.

 

Wat een fijne, lieve, bemoedigende en meelevende reacties!

 

Dat is dus ook net wat ik hier vond...meeleven van mensen die echt begrijpen hoe je je voelt omdat ze in dezelfde situatie zitten (nu even niet dan...want jullie gaan er allemaal voor hoor!!! maar jullie begrijpen wel wat ik bedoel).

 

Gisteren was wel een gekke dag hoor. We hebben samen gehuild, gehuild, gehuild en nog eens gehuild. Vreselijk gewoon. Ik heb nu knallende koppijn. Het gekke is dat we deze reactie van onszelf juist gisteren helemaal niet verwacht hadden. Ik had er nooit bij stilgestaan dat dit gesprek zoveel met zich mee zou brengen.

 

 

 

En wat betreft het delen van mijn verhaal hier...

 

Voor mij voelt het als een soort...kan de juiste naam niet vinden...waarin ik dingen kan verwerken. Om op deze manier na te denken over de juiste woorden die ik dan wil zeggen geeft me ruimte in mijn hoofd en ordent al die gedachten die door mijn hoofd vliegen. Het geeft me structuur zeg maar.

 

Ik zou wel heel graag iets samen met mijn man doen. Een soort ritueel zeg maar waarin we afscheid nemen van onze droom. Ik zou alleen niet weten wat! Zijn er mensen die hier gedachten over hebben?

 

Ik ben al wel twee weken bezig om alle kleine dingen die ik in de loop van het afgelopen jaar verzameld had weg te geven. Ik had best wel wat kleertjes gekocht...dingen die ik niet kon laten liggen. Schattige rompertjes van imps & elfs, slabjes, slofjes. Twee vriendinnen en twee collega's hebben net baby's gekregen en ik doe het weg. Ook dat voelt goed momenteel. Doet wel pijn hoor maar ik wil het zo.

 

Maar als jullie nog ideeen hebben...spui ze maar!

 

 

 

liefs esther

Geplaatst

Misschien ritueel wat kleertjes, evt bewaarde testen enzo, begraven?

 

 

 

Of wellicht zelfs symbolisch, en aansluitend op mijn bovenstaande tekst, in een fles doen en samen aan de kust in zee gooien? Ik vind zelf altijd veel troost aan het strand en van de zee.

 

 

 

Maar ik kan me ook voorstellen als dit teveel dramatiek is voor jullie. Ik ben daar namelijk nogal van. ;-)

Geplaatst

Begin dit jaar is hier in de straat een kindje met 38 weken zwangerschap overleden. Ik ging met twee buurvrouwen naar de crematie en opeens zegt die ene buurvrouw tegen mij: wat moet dat voor jullie moeilijk zijn, je raakt elke keer een kindje kwijt, maar je kunt nooit op zo'n manier afscheid nemen en dat met mensen delen. Ik denk dat ze daar heel erg gelijk in heeft gehad. Elke mislukte behandeling is een klein sterfgeval. En misschien is het goed het ook op die manier te benaderen, zeker als je definitief stopt. Misschien kun je samen of met familie een klein afscheid organiseren, het afscheid van jullie wens, van jullie niet geboren kindjes. je zou ook een kaartje met een mooi gedicht kunnen sturen aan de mensen die jullie hebben bijgestaan. Ik hoorde laatste ook iets over een kinderbos, waar bomen gepland worden voor overleden kindjes.

 

 

 

Of wij zelf zoiets zouden doen weet ik nog niet. Wij hebben wel na onze 1e mislukte icsi samen in de achtertuin een ballon opgelaten. Geen briefje eraan ofzo, helemaal niks. Gewoon een moment samen om het letterlijk los te laten. Voor ons was het, ondanks dat we alsnog door zijn gegaan, een heel simpel en bijzonder moment.

 

 

 

Lieve Esther, ik leef zo met jullie mee. We zitten zelf zo dicht bij dit punt maar kúnnen die beslissing - tege beter weten in - nog niet maken. Als het zover komt hoop ik dat ik de moed en kracht op kan brengen die jij hier toont,

 

 

 

Henne

Geplaatst

Esther,

 

Mijn beste vriendin heeft een aantal maanden geleden dezelfde beslissing gemaakt als jullie. Zij wilde ook iets speciaals doen en heeft een tatoeage laten zetten. Zij en haar man hebben deze zelf ontworpen en hij is echt prachtig geworden. Het is een symbool van hunzelf met in het midden het kindje dat ze zo graag hadden willen krijgen maar nooit zullen hebben. Ik weet dat dit voor sommige mensen te extreem is maar voor haar was het de perfecte manier om het letterlijk een plaatsje te geven.

 

Groetjes Dorine

Geplaatst

Lieve Esther en partner,

 

 

 

Ook ik zit met een brok in mijn keel en tranen in mijn ogen, Ik vind jullie heel moedig dat jullie deze beslissing nemen!

 

Ik wens jullie heel veel sterkte en onwijs veel geluk en mooie dingen in het leven!!

 

 

 

Liefs Marielle

Geplaatst

Ook hier tranen voor jullie, wat grijpt je verhaal aan zeg! Jullie zijn sterk en heb alle respect daarvoor. EN oneerlijk vind ik het, snap niet waarom het niet gewoon voor iedereen vanzelfsprekend mag zijn om een kindje te krijgen!

 

 

 

Esther en man, succes, sterkte, geluk en veel liefde op jullie pad toegewenst!

 

 

 

Liefs,

 

Britt

Geplaatst

Kon jullie nog even niet uit mijn hoofd zetten. Ik vind altijd veel troost in muziek en luisterde zojuist voor jullie naar Krezip - Sweet Goodbyes: YouTube - Krezip - Sweet Goodbyes with Lyrics Songtekst

 

 

 

Misschien kunnen jij en je man elkaar hierin vinden. Wilde het in ieder geval met jullie delen! Ik vindt het onwijs mooi en in deze ook zeker toepasselijk.

 

 

 

Liefs,

 

Britt

 

 

 

PS. Hierbij ook de songtekst:

 

 

 

Can't sleep 'cause everything's changing

 

You don't want to leave things behind

 

Can't breathe cause to many things going on going wrong in your life

 

 

 

Tears in your eyes

 

Sweet goodbyes

 

I know how you feel right now

 

Losing dreams you've come to care about

 

I know what you need right now

 

You need to come on home so I can hold you tight

 

Guide you through the night

 

I'll guide you through the night

 

 

 

Wake up the sun's shining bright lets go out of bed into the light

 

Shape up we won't forget still there's lots of love left to hold tight

 

 

 

Tears in your eyes

 

Sweet goodbyes

 

I know how you feel right now

 

Losing dreams you've come to care about

 

I know what you need right now

 

You need to come on home so I can hold you tight

 

Guide you through the night

 

 

 

Everything I love between us will guide us through the night

 

All the things we lost will teach us see the pretty things in life

 

All the places that we've been to

 

The people we relate to

 

All the love that we give in to

 

 

 

Blow the tears from our eyes

 

Sweet goodbyes

 

I know how you feel right now

 

Losing dreams you've come to care about

 

I know what you need right now

 

You need to come on home so I can hold you tight

 

I know how you feel right now

 

Losing dreams you've come to care about

 

I know what you need right now

 

You need to come on home so I can hold you tight

 

I'll get you through the night

Geplaatst

Esther en man,

 

 

 

Ik vind het heel moedig van jullie dat jullie deze stap hebben gezet. Weet ook niet goed wat ik moet zeggen, want we zullen ongetwijfeld samen op het wachtbankje gezeten hebben. Zou ook echt niet weten hoe je dit een plekje moet geven, maar denk dat er een hoop mensen zijn hier die al mooie gebaren hebben gemaakt met hoe je hiermee om moet gaan.

 

Soms is de wereld echt oneerlijk verdeelt, helaas kunnen we daar niks aan veranderen of doen.

 

 

 

Ik wil jullie heel veel sterkte wensen.

 

Liefs Tammy

Geplaatst

Lieve Esther,

 

 

 

De tranen rolden over m'n wangen toen ik je berichtje las gister avond, ik kon niet eens reageren. Ik vind het zo moedig van jullie dat jullie zo'n moeilijke beslissing hebben genomen!

 

Ik weet haast niet wat ik moet schrijven. Ik wens jou en je partner heel erg veel sterkte en veel liefde en geluk samen, dat jullie samen kunnen genieten van de dingen die jullie hebben...

 

 

 

Veel liefs...

Geplaatst

Hoi Esther, Ik heb er ook wel eens over na lopen denken.

 

Mij leek het dan bijvoorbeeld mooi om in het bos een boompje te planten echt van jullie tweetjes waar je als je er behoefte aan hebt naar terug kan. Als je deze dan ieder jaar ziet groeien geeft dat toch misschien iets van troost. Een symbolisch iets zeg maar , geen kindje maar een boompje wat uit kan groeien tot een mooie volwaardige boom. Dit kan dan bijvoorbeeld symbool staan voor jullie sterke relatie en later een herrinnering aan deze moeilijke tijd waaruit ongetwijfeld toch iets moois uitkomt in de toekomst. Als het over jaren een mooie boom is geworden en je gaat terug zal er ongetwijfeld een glimlach om jullie mond verschijnen.

 

Ik hoop dat ik het zo een beetje goed verwoord hebt want ik zit hier alweer half te grienen. pppffff moeilijk hoor.

 

Meid nogmaals al het geluk van de wereld!

Geplaatst

Ik word een beetje stil van jullie reacties. Het voelt voor ons natuurlijk en goed zoals we het nu doen. We hebben zoveel nagedacht voordat we het hele traject ingingen. We hebben van te voren onze grenzen bepaald en o.a. besloten dat we het bij drie keer zouden houden. Juist over dat laatste ging ik na de tweede mislukte behandeling steeds meer twijfelen. Het werd idd zo definitief. Maar eigenlijk vrij vlot na de derde mislukte behandeling hadden we beide het gevoel...het is goed zo, we gaan stoppen. Het zijn zulke moeilijke beslissingen...wanneer stop je, hoelang ga je door, het moet goed voelen maar wat is goed voelen?

 

In elk geval is het goed zo, het voelt goed. Ik weet niet meer wie het zei: "je bent nog zo jong, wie weet wat er voor moois voor jullie weg is gelegd". Dat is ook echt mijn vertrouwen hoor. We hebben het afgelopen jaar al veel nagedacht over adoptie maar die weg is voor ons gevoel niet haalbaar. En nu overheerst heel erg het gevoel: waarom zo moeilijk doen als er zoveel kinderen zijn die geen veilig plekje hebben? Papa en mama worden we niet meer. Dat hoofdstuk in ons leven kan afgesloten worden. Maar we blijven een hart vol liefde houden, we hebben twee kamertjes over en materieel gezien geen klagen. Daar moeten we wat mee doen.

 

Maar vooralsnog gaan we proberen weer te genieten! Het eerste half jaar weer echt leven zonder de stress, spanning, zorgen, leven tussen hoop en wanhoop, dingen een plek gaan geven. Want wat was het een rotjaar! (en dan te bedenken dat wij nog maar een jaar bezig zijn geweest i.t.t. zovele anderen die al jaren aan het dokteren zijn, chapeau meiden die dat volhouden!)

 

En dat geluk samen...dat komt helemaal goed. We hebben in de acht jaar die we getrouwd zijn al wel e.e.a. voor de kiezen gehad, bergen en dalen zeg maar. Maar we zijn er nog saampjes. Ook kregen we vrij vlot in de gaten dat kinderen krijgen bij ons niet vanzelfsprekend zou gaan. Tot het moment dat we de mmm ingingen hebben we heel bewust gezegd tegen elkaar: we gaan genieten! Het moet niet zo zijn dat al die jaren straks, als je terugkijkt, alleen maar in het teken stonden van kinderen krijgen! En dat hebben we gedaan hoor, volop genoten! Dat geeft zoveel hoop voor de toekomst. We kunnen dus echt genieten samen!

 

Miki en Britt, Bedankt voor jullie songtekst en gedicht. Wat kan muziek en wat kunnen woorden je veel doen hé!

 

 

 

Henne...Zo herkenbaar wat je schreef over wat die buurvrouw tegen je zei! Ik heb daar erg mee geworsteld moet ik zeggen. Ik zie een embryo als het begin van het leven en vroeg me vaak af...waarom moet dat verloren gaan? Totdat iemand tegen me zei dat elk leven bij God is. Ook die vier emmy's! Klinkt voor sommigen dramatisch en overdreven misschien maar ik vind het een mooie gedachte. Wie weet of we ze straks terugzien!!!

 

Het is idd een stuk rouwen wat je nu doet. En ik denk dat dat altijd tot op zekere hoogte bij je zal blijven!

 

Ik moet zeggen dat die kaart me wel heel erg aanspreekt. Ik heb het er al met gerard over gehad. Ik zou graag een kaartje laten maken, helemaal van ons tweetjes, met woorden erop die uit ons hart komen. Waar we op aangeven dat we afscheid nemen van een droom, een wens die (bijna) ieder mens heeft, dat we stoppen met de behandelingen. Mensen op deze manier bedanken voor hun meeleven maar ook gewoon openheid geven. Ook aan mensen die niet heel erg mee hebben geleefd voor ons gevoel. Openheid geven in de zin van...we stoppen ermee, dit is voor ons het einde van een zware en intensieve tijd. Duidelijkheid geven zeg maar.

 

Ik moet trouwens zeggen dat we na deze behandeling in heel veel mensen teleurgesteld zijn geraakt. Er zijn zoveel mensen die ons nu gaan ontwijken omdat ze niet weten wat ze moeten zeggen! Maar goed, dat is een ander verhaal.

 

We gaan er samen nog eens goed over nadenken en ideeen zijn welkom hoor!

 

Nogmaals bedankt meiden.

 

liefs esther

Geplaatst

Eshter, wat moet ik nog zeggen, zo'n beslissing vergt ongelooflijk veel kracht, samen één tegen het onrecht.

 

 

 

"onderweg naar je droom kun je verdwalen, en vindt je een mooiere".

 

 

 

Ik hoop dat jullie mooiere droom zullen vinden, wat die ook moge zijn.

 

 

 

Ik wens jullie heel veel sterkte, verwerk het op jullie eigen manier, samen zijn jullie heel sterk, dat blijkt uit jullie verhaal en beslissing.

 

 

 

Liefs, Evie

Geplaatst

Ik wil je even veel sterkte en kracht toewensen.

 

Het lijkt me een ongelooflijk moeilijke beslissing.

 

 

 

Je vroeg nog om tips en ideeen.

 

Een vriendin van mij is moderator bij een website voor mensen die "uitbehandeld" zijn.

 

Mocht je interesse hebben dan kan ik je het adres van de website doormailen, misschien heb je er wat aan. Misschien nu nog niet maar over een tijdje. Zij heeft er in ieder geval veel kracht uitgeput en vindt het heel prettig ervaringen te delen.

 

 

 

Nogmaals veel sterkte, lieve groet beau

Geplaatst

Lieve Esther,

 

 

 

Neem de tijd om alles te verwerken, het zal nooit weggaan, maar het slijt.

 

Ik wens jullie een heel mooi leven samen.

 

 

 

Liefs

 

Natasja

Geplaatst

Beau...bedankt! Ik zal eens kijken.

 

Natasja...dank je! Dat gaat goed komen. Jij heeeeeel veel geluk en geniet van je zwangerschap

Geplaatst

Lieve Esther,

 

 

 

Inmiddels is alles al zo'n beetje gezegd door de andere meiden en ik kan er enkel nog bij aansluiten, ook ik gun je het beste en mooiste ter wereld, een leven vol liefde en levensgeluk.

 

 

 

Heel veel kracht samen!

 

 

 

Liefs Dani.

Geplaatst

Lieve Esther & partner,

 

 

 

Wat een mooie en ontroerende posts heb je in dit topic geplaatst de afgelopen dagen. Heftig zo'n besluit. 't Boek definitief dicht. Rouwen, elkaar stevig vasthouden, nadenken over een ritueel/symboliek om een intensieve periode af te sluiten.

 

Mooi vind ik dat je dwars door alles heen je geloof belijdt.

 

 

 

Blij dat je hier blijft komen en met ons mee blijft leven! Doe ik ook zeker met jou/jullie.

 

Een stevige omhelzing vanaf hier, meis!!!

Geplaatst

Dani dankje!

 

Moon...jij ook bedankt. Ik hoop voor jou dat je wens nog uit gaat komen!

 

En wat mijn geloof betreft...zonder dat was ik nergens!

Geplaatst

Elke keer als je weer een mooi verhaal tikt hier krijg ik een enorme bronk in mn keel. Hoe ontroerend het ook is wat sommige hier schrijven, vind ik het heel erg moedig van jullie dat jullie met positieve zin de toekomst te gemoed zien. Het zal tijd nodig hebben om alles een plekje te geven. Maar als ik het zo allemaal lees gaat ook dat helemaal goed komen voor jullie.

 

 

 

Je bent altijd samen gelukkig geweest en nu zal dat ook weer zo zijn. Ik heb ook vaak gedacht wat als we geen kindje samen kunnen krijgen, wat dan. Ik had me dan altijd voorgenomen om mn droomreizen te maken, de lijst met landen is lang en ook nu wil ik ze proberen om als nog waar te maken. Liefste had ik dan samen onze spullen gepakt en gewoon 3mnd of langer weg te gaan. Even weer tot elkaar komen en opnieuw leren genieten van het leven, dan terug maar zien wat de toekomst je brengt.

 

 

 

Veel sterkte nogmaals voor beiden natuurlijk.

Geplaatst

Hei esther en partner,

 

Ook ik zit met een brok in de keel als ik jullie verhaal lees. Wil jullie heel veel sterkte wensen met dit rouwproces. Ik weet zeker dat jullie emmy's ergens zijn, ze hebben immers al zo veel liefde gekregen.

 

Een goede vriendin van mij heeft na een miskraam een klein boekje gemaakt waarin ze haar dromen en ideeen en gevoelens en gedachtes naar het ongeboren kindje kon opschrijven. Dat pakt ze nog regelmatig om te lezen of iets in op te schrijven als ze dicht bij haar kindje wil zijn. Ook heeft het daardoor een plekje in huis gekregen. Als ze naar de plank kijkt waar het boekje ligt voelt ze naast weemoed ook een warmte. Dat heeft haar geholpen.

 

Ik wil jullie heel veel geluk wensen op jullie pad.

 

Een warme omhelzing,

Geplaatst

Lieve Esther,

 

 

 

Wat fijn om te lezen dat jullie zoveel kracht uit het geloof in God putten. Dit zullen jullie op verschillende momenten ook hard nodig hebben. Maar het geloof in God en in elkaar zorgt dat je kunt genieten van Gods grootheid, dit verwoord in al het mooie om ons heen.

 

 

 

Ik zou willen dat ik het kon veranderen voor jullie.....

 

 

 

Dikke knuffel,

 

Vanessa

Geplaatst

Weten jullie...het is heeeeel moeilijk. Net kwam er een kennis en die vroeg hoe het woensdag was gegaan. Ik vertelde dat het moeilijk was en dat we ons in eens realiseerden dat het nu echt over en uit is. Met dat ik dat uitspreek word ik dan zo verdrietig, zo'n pijn van binnen, ongelooflijk. Ik schijn er enorm slecht uit te zien momenteel. Tenminste, als ik hier in het dorp bekenden tegen kom dan hoor ik dat. Vaak begrijp ik het leven ook niet, waarom dingen zo moeten lopen. Maar tegeljkertijd ben ik enorm van het relativeren...als ik hier lees dat er mensen zijn die hun kindje kwijtraken, moeten loslaten, miskramen, vroeggeboortes...dan denk ik bij mezelf (zonder ons verdriet te bagetaliseren) liever dit dan al dat andere verdriet. Ik geloof ook dat je nooit meer meemaakt dan dat je kan dragen.

 

Want echt...ondanks alles is het goed zo. We zeiden gisteren nog tegen elkaar...twijfel jij? En allebei konden we echt vanuit ons hart zeggen dat we niet twijfelen aan de keuze die we hebben gemaakt. Maar dat neemt niet weg dat er een heel groot verdriet is.

 

Ik wilde nog even zeggen dat ik zo blij ben met jullie reacties!

Geplaatst

Lieve Esther,

 

 

 

Ik leef enorm met je mee! Elk afscheid brengt ook verdriet met zich mee. Afscheid van een droom, een stukje toekomst. Ik wou dat ik meer woorden voor je had...

 

1 Cor. 10:13..

 

Je schreef ook nog over de babykleertjes die je weg wou geven....

 

Ik heb na het overlijden van Rutger al zijn spulletjes in een mooie mand gedaan. Soms kijk ik er even in al ik veel verdiet om hem heb of zomaar...

 

Het kan ook helpen dat je al die spulletjes die je herinneren aan je wens, je droom, in een doosje of mandje te doen. Dan blijft je wens op een bepaalde manier tastbaar.. misschien een idee....

 

 

 

Liefs Snoeske

Geplaatst

Snoeske...ik zeg het ook vaak tegen mijn man...

 

Woorden zijn woorden en heel waardevol maar als ze er niet zijn dan is een teken van meeleven even zoveel waard. Er zijn zoveel mensen die denken dat ze met de mooiste woorden aan moeten komen zetten en dat niet kunnen dus ons maar links laten liggen! De kriebels krijg ik daarvan!

 

 

 

Dat mandje...best een idee. Ik heb al zovaak met alle ziekenhuispapieren, de enorme berg kaarten die we in de loop van het afgelopen jaar gekregen hebben, de spuiten etc in mijn handen gestaan en gedacht...zal ik ze weggooien. Toch kan ik dat niet. Ik vind het jammer om alles weg te doen. Het is zo'n groot onderdeel van ons leven en al die kaarten doe ik sowiezo niet weg! Ik ga ze denk ik inplakken en jouw advies ter harte nemen. Een mooie mand maken met alle dingen die met deze periode te maken hebben erin. Twee mooie rompertjes ga ik bewaren...ik heb een hele mooie grijze van jil & sil met lange mouwtjes voor een jongetje en nog een hele schattige gebloemde van claesens voor een meisje over gehouden. De rest doe ik weg.

 

En weet je wat ik ook nog steeds in huis heb...alle spuiten van de drie behandelingen! Ik heb ze in een grote pot zitten. Ook deze kon ik het afgelopen jaar niet wegbrengen. Ik wilde wachten totdat de laatste behandeling erop zat. Die moet ik maar wel weg gaan brengen denk ik maar het is zo'n herinnering!

 

Ik vraag me trouwens of of ik wat kan met de puregonpen. Die was hardstikke duur. Zou je daar op de een of andere manier ook iemand blij mee kunnen maken?

 

 

 

Ik ga zo nog even tiramisu maken. Morgenavond eters. En daarna ga ik werken! Ik heb dit weekend nachtdienst.

 

Ik ben trouwens zo enorm blij met mijn nieuwe baan! Ik ben begonnen na het mislukken van de derde behandeling en ik heb er zoveel afleiding aan! Heerlijk!

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden