Ga naar inhoud

Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Ow Megan wat verschrikkelijk nieuws... wat erg dat jullie na jaren vechten toch jullie wens niet in vervulling hebben kunnen brengen..

Jullie hebben elkaar en hoop dat jullie dit een plekje kunnen geven... weet even niet zo goed wat ik nog meer moet zeggen...

Wat een nare berichten eerst Dee en nu jij.. ik wens jullie echt het aller beste toe, en hoop zo nu en dan nog eens wat van

jullie te mogen lezen... Zoals Oskaan al zei, heb veel aan jullie tips en lieve woorden gehad... ga jullie missen hier.. maar begrijp al te goed

dat jullie afstand willen nemen...

 

Dikke Knuf!

  • Reacties 4,4k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Lieve allemaal, en speciaal Dee en Megan,

 

Wilde even laten weten dat ik heel hard voor jullie gehoopt heb, maar het mocht niet baten verd#*%keme

Wat een verdriet, maar ook wat een moed hoor ik om verder te kunnen, kanjers!

 

Schrijf niet zoveel. Weet niet zo goed meer waar te beginnen. Gaat goed met mij, en met het traject met de natuurarts. Nog even geen nieuwe IVF, heb er even geen zin in. 2013 misschien weer. (zo, nu staat het zwart op wit)

 

Lees wel steeds even bij hoor, maar kon het gewoon niet opbrengen om te schrijven, lag niet aan jullie maar aan het hele onderwerp IVF, even afstand is heel fijn.

 

Lieve andere meiden, succes, hou moed, hou vol, ik hou het allemaal bij hier want ik ben natuurlijk wel nieuwsgierig hoe het met jullie allemaal gaat.

 

Liefs,

Inge

Geplaatst

Ohnee Megan, wat een verdrietig nieuws! Ik hoopte zo dat die cryo's je het geluk zou brengen. Hou elkaar goed vast, praat goed met elkaar om deze teleurstelling te verwerken.

 

Ik wil net als Okaasan ook Dee en Megan hartelijk bedanken voor hun steun en mooie woorden. Zelfs tijdens mijn zwangerschap en na de bevalling heb ik mooie lieve woorden van jullie gekregen, wat ook best moeilijk voor jullie is. Ik blijf het zo oneerlijk vinden dat jullie na die lange moeilijke strijd nog met lege handen staan. Ik hoop dat jullie snel van andere mooie dingen in het leven kunnen gaan genieten en dat ik hier een keer wat van jullie lees hoe het met jullie gaat. Dikke knuffel voor jullie allebei!

 

@Okaasan, moeilijk die beslissingen die je moet nemen. De kansen die je krijgt zijn ook zo kostbaar. Samen met je man komen jullie vast tot een goede beslissing van hoe nu verder.

 

@Inge, fijn weer wat van je te lezen. Ik kan me voorstellen dat je even afstand wil van het hele ivf gedoe. Fijn dat je een goede behandeling hebt met je natuurarts. Ik denk dat het ook een heel goed besluit is om het volgend jaar pas weer een poging te wagen, nu kun je met de natuurarts aan je lichaam werken en ook je lichaam een rustperiode geven.

 

Liefs Roossie

Geplaatst

dee en megan ik heb lang nagedacht wat ik hier moest schrijven maar weet het eerlijk gezegd nog steeds niet.maar om nou niets te schrijven vond ik ook niet kunnen. ik leef iig heel erg met jullie mee en hoop dat jullie gelukkig en gezond mogen worden/blijven.

wie ben ik om wat te schrijven terwijl het bij ons met de tweede icsi is gelukt.sorry zal een hart gelag zijn voor jullie.

nogmaals heel veel sterkte

Geplaatst

Een hele dikke knuffel voor Megan!

En eigenlijk voor jullie allemaal, want wat een lieve woorden van jullie.... bedankt.

Inge, goed om weer even van je te lezen en fijn dat het beter gaat!

 

 

Het is moeilijk om gestopt te zijn zonder 'resultaat'. Maar ook echt wel een opluchting dat het leven niet meer bestaat uit medische afspraken want het sloopt je toch best wel. Heb me vorige week best depri gevoeld (ook door hormonen denk ik) maar nu gaat het wel weer beter. Wel moeilijke momenten soms, maar dat zal wel blijven. Gisteren kwam ik bij het opruimen een papiertje tegen waar ik misschien al 3 of 4 jaar geleden plattegrondjes op getekend had van hoe ooit de meubeltjes in het kleine (baby)kamertje neergezet zouden kunnen worden. Ppfffff die kwam wel even hard aan.

 

 

Okaasan, ben benieuwd naar jullie evaluatiegesprek vandaag en of jullie de stap naar Gent gaan zetten.

Geplaatst

Och Deetje, zulke papiertjes, tja misschien liggen er nog wel meer in je huis, papiertjes waarvan je het bestaan al helemaal vergeten was. Stom hè dat het dan zo hard aan komt. Maar wat ik de laatste jaren heb gemerkt, is dat juist zulke kleine dingen zo hard aan komen. Ze komen uit onverwachte hoek, duiken opeens op en je was er totaal niet op verdacht dat ze zouden komen. Pats boem, en je zit weer in tranen. Dat zal nog wel een tijd blijven en het zou me niet verbazen als het (weliswaar minder) je hele leven blijft. En volgens mij is dat niet erg, wel vervelend misschien, maar ik ben bang dat het er gewoon bij hoort/bij blijft horen.

 

Het gesprek in het zkh was prima. En nu? Vroeg dokter To.....ce Ja dat wilde ik dus aan jou vragen.

De IMPECT studie komt ik 99% zeker niet voor in aanmerking. Dokter To doet zelf ook een studie (INSIGHT) en daarbij wordt er voorafgaand aan de eerste IVF/ICSI een hysteroscopie gedaan. Daar was eerder in het UMCU onderzoek naar gedaan, maar niet heel degelijk en bij een kleine groep patiënten. Maar gaf wel positieve resultaten; tot 9% meer zwangerschappen. Die studie kom ik uiteraard niet voor in aanmerking, maar een hysteroscopie wilde ze me wel aanbieden. Die doet ze zelf, dus bij de eerst volgende menstruatie moet ik bellen om ingepland te worden.

Iets anders aanbieden is niet mogelijk. Het enige is van Gonal-F naar Puregon en van Orgalutran naar Decapeptyl, maar daar verwachtte ze niet veel van. Een derde behandeling zal dus hetzelfde verlopen als de voorgaande. En juist daarom heb ik er niet veel vertrouwen in. Er zijn al 8 prima emmies teruggeplaats, dus waarom zou ik er nog volgens hetzelfde recept een aantal terug laten plaatsen?

Nog over andere en buitenlandse zkh gehad. Ze raadde het VU aan, maar dat was puur op de hoge succespercentages uit 2010. En in het buitenland raadde ze vooral aan om geen dingen te doen die niet wetenschappelijk bewezen zijn; prednisolon en fraxiparine. Dat laatste is zelfs bewezen niet effectief aldus een recent onderzoek. AH zag zij wel weer wat in.

Tja, als ik dan hier op het forum kijk en vrouwen zwanger zie worden die wel prednisolon en fraxiparine gebruiken, dan kan het wel zijn dat het niet wetenschappelijk bewezen is. Maar ik denk er het mijne van en zal ook zeker niet uitsluiten dat ik dat niet zou doen als ik naar het buitenland ga.

Maargoed, ik wacht eerst die hysteroscopie af. Als daar gekke dingen uit komen, dan ga ik denk ik nog een behandeling in Utrecht doen. Komt daar niets uit, dan weet ik het niet.

Ik weet wel dat ik nu gesloopt ben, me ellendig en leeg voel en minder hoop heb dan ooit te voren.

Geplaatst

@Dee, moeilijk hoor dat je zulke dingen tegen gaat komen als die papiertjes. Je hebt natuurlijk ook vaak genoeg gedroomd over het inrichten van zo'n kamertje. Bah ik vind het zo oneerlijk! Ik wou dat ik iets voor je kon doen!

 

@Okaasan, fijn dat het een goed gesprek was met de gyn. Lijkt me in ieder geval goed om die hysteroscopie te doen, even afwachten wat daar dan uit komt. Het kost ook allemaal zoveel energie, op gegeven moment wordt je er zo moe van en daardoor ook moedeloos. Ook balen zeg dat het niet goed gaat op je werk, dat kost ook weer veel energie. Het zou mooi zijn als je een andere baan zou kunnen vinden of voor jezelf beginnen. Mocht je voor jezelf willen beginnen of het overwegen, dan mag je me altijd om advies vragen hoor! Ik vond het ook eng om voor mezelf te beginnen, maar het duwtje in de rug was toen ik eenmaal een opdracht had.

 

Liefs Roossie

Geplaatst

Omdat ik hier vaak meeschreef; ik ben bevallen van een gezond dochtertje. Bevalling was heftig, hierbij het verhaal:

 

Op vrijdag 21 september ben ik door de gynaecoloog opgenomen in het ziekenhuis wegens psychosomatische redenen, de angst m'n baby kwijt te raken, er zat immers een doodgeboorte in de familie, en m'n man was ook zo plots overleden.

 

 

Zoals bij velen bekend op het forum is m'n man in maart overleden na een spontane hartstilstand. Ik was destijds zwanger na een lang en pijnlijk IVF traject. Gelukkig heeft hij het hartje nog zien kloppen!

 

 

Ik ben dus met 35 weken en 4 dagen opgenomen en ik zou bij 37 weken worden ingeleid.

 

 

Op maandag 1 oktober konden we eindelijk starten! Men heeft eerst getracht een ballon katheter in te brengen, maar ik heb extreem vaginisme en je raadt het al, dit lukte niet. Uiteindelijk besloot men dus om een hormoonveter in te brengen, deze zou 12 uur blijven zitten en de volgende dag keken ze verder.

 

 

Dinsdag 2 oktober had ik om half 7 in de ochtend nog geen verweekte baarmoedermond, althans, niet helemaal. Wederom kreeg ik de hormoonveter ingebracht, en deze moest weer 12 uur blijven zitten. Halverwege de dag viel hij eruit, dus kwam er een gynaecoloog aan m'n bed en ging weer toucheren. Ik had inmiddels een volledig verweekte baarmoedermond, en een vingertop ontsluiting (0,5 cm). Doordat de veter pas 4 uur zat werd hij wederom ingebracht.

 

 

Woensdag 3 oktober had ik om half 7 maar 1 cm ontsluiting en wederom kreeg ik die hormoonveter. Halverwege de dag had ik gruwelijke pijn in m'n vagina! Heb de arts erbij geroepen en wat bleek, de veter was verschoven en was z'n hormonen in m'n schede aan het afscheiden, dus werd hij herplaatst. Wederom had ik na een paar uur dezelfde pijn en heb ik hem van ellende eruit getrokken.

 

 

Donderdag 4 oktober om half 7 had ik 1,5 cm ontsluiting en men wilde toch proberen de ballon katheter in te brengen. Nou, dit ging maandag al niet, dus vreesde het ergste.

 

 

En ja hoor, ik lag daar, met 2 gynaecologen naast me en 2 verpleegkundigen. Eendenbek erin en proberen de ballon katheter te plaatsen. De baby reageerde enorm op al het gepoer en vond het echt niet leuk. Het lukte niet, dus men wilde met de tang m'n baarmoedermond vastpakken om zo de baarmoeder beter in beeld te krijgen (baarmoedermond was te ver gekanteld, vandaar het probleem).

 

 

Tot bloedens aan toe waren ze aan het kloten en ik zag het niet meer zitten. Ik heb niet snel pijn, maar dit was niet tof en deed verdomd veel zeer, en een eendenbek en een baarmoedermond met een tang vastpakken alsof het een lapje vlees was.

 

 

Van ellende heb ik een schop gegeven en men is gestopt. Weer naar m'n kamer en zat er echt doorheen. De kleine moest eruit en heel snel, want ik trok het niet meer.

 

 

Wederom kwamen de artsen binnen; we proberen nog eenmalig de ballon katheter in te brengen, maar dit keer over de hand, dus d.m.v. toucheren. Wederom erg pijnlijk, maar dacht nu; ik blijf liggen tot hij zit. En ja hoor, met veel bloed, zweet en tranen zat hij.

 

 

Vervolgens veel krampen en ben gaan liggen. Nog geen 1,5 uur later flikkert hij eruit. Ik dacht; niet weer hè!!! Maar wat bleek; ik had dus 2 cm ontsluiting.

 

 

Vrijdag 5 oktober om half 7 ben ik gewekt, ik moest douchen en vervolgens aan de ctg. Daarna nog wat eten en daar stond de gynaecoloog. Bent u er klaar voor mevrouw? Nou nee, maar kom maar op!

 

 

We breken uw vliezen, dit gebeurde om 9 uur, bizar gevoel, alles werd ineens warm!

 

 

Direct ben ik aan het infuus gelegd, standje 1. Na 20 minuten ging hij naar standje 2, weer na 20 minuten naar standje 4, standje 8, standje 12 en standje 18 (hoogste stand). Iedere 20 minuten verhoogde ze het infuus dus....

 

 

Tot standje 12 kon ik alles prima weg zuchten, maar bij standje 18 kwam ik in een weeën storm terecht, ik had geen enkele seconde nog rust om te ademen en te puffen. Al snel kon ik nog uitkramen: ruggenprik!!! Dit zou een uur duren, maar ik trilde van de pijn en dat is niets voor mij.

 

 

Al snel kwam de anesthesist binnen en plaatste de prik, maar die verdoofde alleen m'n rechterkant, dus moest hij herplaatst worden.

 

 

Om 11 uur had ik overigens 4 cm ontsluiting. Om 1 uur ik 5 cm ontsluiting en om 2 uur had ik 6 cm ontsluiting. Dit ging dus goed!

 

 

Door de ruggenprik was ik behoorlijk verdoofd en voelde niks meer, heerlijk. Om half 3 kwam de arts binnen; mevrouw we vermoeden dat uw kindje een zuurstof tekort heeft, dus we moeten bloed afnemen bij haar. Heel fijn met een kind dat in je vagina zit en dat ze dan een sneetje in haar hoofdje maken om bloed af te nemen. Binnen 5 minuten was de uitslag er: alles goed!

 

 

Maar ik kreeg om kwart voor 3 te horen dat ik dus 10 cm ontsluiting had en moest persen. Ik was dus in 45 minuten tijd van 6 cm naar 10 cm gegaan. Doordat ik dus nog die ruggenprik in m'n lijf had, moest ik op eigen kracht persen.

 

 

Hallo zeg! Dit ging voor geen meter, had alleen maar pijn in m'n billen, meer kon en voelde ik niet. Na 45 minuten persen besloot men dat dit niet verder ging en ze gingen haar halen met de vacuüm.

 

 

Wat is dat luguber om te zien, ik dacht echt dat ze m'n kind uit elkaar trokken! Ik moest mee persen, maar kreeg eerst nog een knip. Het persen nam ik iets te serieus, maar wilde haar er zsm uit hebben, want die vacuüm was echt niet tof.

 

 

Ik hoorde de arts nog zeggen stop, stop! Maar ik ging door...... Uiteindelijk voelde ik letterlijk knapppppppp van onderen! Maar de kleine was eruit.

 

 

Zit ook nog de navelstreng om haar nek, de arts knippen erin en raakte zelfs lichtelijk in paniek. Uiteindelijk werd er een baby op m'n buik gelanceerd, kon haar nog net opvangen, want had niet verwacht dat ze er al uit was.....

 

 

Heel bizar het moment je kindje op de borst te hebben, lekker warm was ze, maar enorm glibberig.

 

 

Uiteindelijk heb ik een kindje gebaard in 6 uur en 58 minuten! Op 5 oktober om 15.38 uur is ze geboren met een termijn van 37 weken en 4 dagen. Ze was 47 cm en 3220 gram!

 

 

Zelf ben ik direct naar de ok gereden, want was inwendig zo uitgescheurd dat m'n endeldarm open en bloot lag, deze moest eerst gehecht worden, en vervolgens is m'n vagina tot anus met een totaal ruptuur gehecht. Ben dus in en uitwendig gehecht en heb dus nog veel pijn. Maar de kleine meid is er en doet het geweldig!

Geplaatst

babii fijn om wat van je te horen,maar wat een weg zeg. probeer te genieten van je meisje. en heel veel sterkte. weet eigenlijk niet goed wat ik moet schrijven sorry

Geplaatst

@babii, fijn om weer wat van je te lezen, maar wat een verhaal! Hopelijk geniet je nu van je mooie meisje! Veel sterkte met het gemis van je man en veel geluk met je kleine meid.

 

Liefs Roossie

Geplaatst

Babii wat leuk om wat van je te lezen :) maar wat een heftig verhaal, ik hoop dat je inmiddels

bent uitgerust en dat je lekker kan genieten van jullie princessje.. ondanks het gemis in deze moeilijke

periode van net ouder geworden zonder je man en vader van je dochter.. Veel liefst en dikke hug!

Geplaatst

oh babii wat een verhaal zeg. Heftig hoor.

Hoe gaat het nu met jullie, ben je al helemaal of grotendeels hersteld?

Lijkt je meisje op je man? Dat lijkt me mooi, maar moeilijk tegelijkertijd. Ik wens je heel veel geluk met je meisje en heel veel kracht en sterkte om het gemis van je man te kunnen dragen.

Mogen we weten hoe ze heet?

Geplaatst

Maandag dr K..t aan de telefoon gehad. Helaas een erg slechte verbinding dus ze hield het bij: je mag mee doen met de IMPECTstudie en ik stuur je de patiënteninfo op. Daar was ik in eerste instantie erg blij mee.

Maar nu ben ik in verwarring, want in de brochure staat "Deelname aan dit onderzoek zal voor u persoonlijk op dit moment geen voordelen hebben" en "Het afnemen van baarmoederslijmvlies is een veilige en op onze poli's een veelvuldig uitgevoerde handeling. […] De zwangerschapskans in de toekomst wordt er niet door beïnvloedt.

 

Ik snap dat dit onderzoek eigenlijk bedoeld is om onderzoek om bms van vrouwen die snel zwanger worden en die niet snel zwanger worden te vergelijken. Maar bovenstaande twee zinnen vind ik opmerkelijk.

 

Megan, jij hebt het wel eens gehad over een Israëlische studie over de pipelle. En er gaan toch ook vrouwen naar België om dit te laten doen?

 

Ik hoopte op een verandering in de behandeling in Utrecht (ik wil niet meer het oude recept, want daar geloof ik niet meer in na 8 TP's), waardoor ik het toch weer zou zien zitten om hier een behandeling te doen, maar bovenstaande geeft me weer erg weinig hoop.

Geplaatst

@Okaasan, het lijkt erop dat die impectstudie meer een onderzoek is naar waarom vrouwen wel of niet zwanger worden met bms als onderzoeksmateriaal en niet zozeer om de kans op zwanger te worden te verhogen.

Misschien toch een idee om in Gent een gesprek aan te vragen? Ik snap heel goed dat je na 8 tp's van mooie emmies geen hoop meer hebt bij het UMCU, dat zou ik ook hebben.

 

Inmiddels zijn in mijn omgeving een vriendin en een kennis die ik ken met ivf begonnen. Mijn vriendin moet nu weten of het gelukt is, die kennis begint op 13 nov. Ze was eerst in Nieuwegein in het ziekenhuis die wilden haar niet verder helpen vanwege een laag BMH en te weinig follikels. Nu is ze via een gyn uit Hilversum bij het Diak terecht gekomen en die werken weer samen met het UMCU. Ben erg benieuwd hoe ze op de hormonen gaat reageren.

Geplaatst

@ Babii - fijn wat van je te lezen en van harte met je dochter! Jeetje, wat een bevalling zeg, maar goed te horen dat ze het goed doet.

Trek je het een beetje? Weet nog hoe labiel ik me soms al voelde na de bevalling / erg emotioneel, dus lijkt me voor jou extra moeilijk met het gemis van je man!

 

@ Okaasan - je moet die studie inderdaad denk ik los zien van invloed op een poging om zwanger te worden. Is gewoon echt alleen een studie om in de toekomst hopelijk wel wat er mee te kunnen doen en voor nu dus nog geen betekenis... Begrijp dat je dus nog twijfelt? Lastig hoor! Had je al een keer met Gent gebeld? Succes bij je keuze in ieder geval!

Geplaatst

Dank jullie wel.

 

De kleine meid doet het super, vandaag een maand oud. Zelf heb ik nog veel pijn, maar als je nagaat dat ik in en uitwendig ben gehecht, dat doet gewoon veel zeer. Herstel zou minimaal 6 weken duren :-(.

 

Emotioneel is het wel zwaar, maar daarentegen heb je zo iets moois terug gehad van je man, dat een lachje van je meisje al veel vreugde geeft. Inmiddels ook een huisje toegewezen gekregen, dat zal moeilijk worden.... Voor het eerst "alleen" zijn.

 

De kleine heet: E.smée S.tephany L.ucy (eerste naam zelf verzonnen, tweede vernoemd naar m'n man S.tephan, rn de derde is de naam van m'n overleden moeder).

 

Ze lijkt enorm op haar vader. Foto's plaats ik liever niet online, staan wel op fb,maar heb daar niemand van jullie in volgens mij.... Pb maar bij interesse!

 

liefs

Geplaatst

@Babii, wat een mooie namen heeft je kleine meisje en heerlijk dat je zo van haar kan genieten. Ik had ook hechtingen, maar niet zoveel als jij denk ik, sterkte nog met je onderkant!

Lijkt me heel mooi en ook moeilijk soms dat ze zo op je man lijkt. Fijn dat je straks je eigen huisje hebt, al zal het in het begin ook best moeilijk zijn om zo met je dochter je draai weer te vinden. Ik vind het knap hoor hoe je het allemaal doet, ik was al zo emotioneel tijdens de kraamtijd, laat staan hoeveel emoties jij moet hebben. Geniet van je mooie meisje en doe alles op z'n tijd!

 

Liefs Roossie

Geplaatst

Babii: wat een ontzettend mooie namen en ook zo mooi hoe je vernoemd hebt. Heftig hoor die hechtingen. Als er maar vooruitgang in zit in je herstel is het goed. Heb je wel genoeg hulp voor je verhuizing? Niet alles alleen gaan doen hoor, je bent net bevallen, zit in een enorm heftige tijd, dus doe voorzichtig aan.

 

Ink: Ik weet inderdaad inmiddels dat ik dat van het onderzoek helemaal los moet zien, dat heeft een arts me inmiddels ook uitgelegd toen ik belde voor meer info. Toch adviseerde ze wel om de pipelle te laten doen in de cyclus voorafgaand aan een nieuwe behandeling. Het zou nl. wel invloed kunnen hebben, dus is het zonde om daar geen gebruik van te maken. Dat wil ik dus wel doen.

 

Ik sta voor volgende week woensdag ingepland voor een hysteroscopie. Dat was nog een heel gedoe, want er was geen plek deze maand. Mijn man heeft de volgende dag dus nogmaals gebeld en gezegd dat we het wel heel erg vervelend vinden. Op de evaluatie-afspraak moesten we ook al meer dan een maand wachten, en op deze manier schiet het natuurlijk helemaal niet op. Want geen hysteroscopie is ook geen nieuwe behandeling. Gelukkig zijn ze in het UMC dan wel weer zo begaan (of in elk geval dr. To....ce), dat ze hun uiterste best doen om toch een plekje te vinden. En dat is dus gelukt. Ik ben benieuwd wat het oplevert.

Verder gaat het niet zo goed met me, ik ga stoppen met werk opbouwen en mag van mijn werkgever zelf bepalen hoeveel dagen en uur ik kom werken. Na een dag van 6 uur werken ben ik namelijk eerst een week ziek (enorme migraine) voordat ik weer wat kan. Erg vervelend, maar zo gaat het ook niet. Dus van de andere kant is het ook wel een opluchting.

Geplaatst

Babii: Wat een mooie naam, ik hoop dat jij en je meisje samen heel gelukkig worden, in jullie nieuwe huis..

Tuurlijk zal het gemis er zijn van je man en papa, hoop dat je er goed mee om weet te gaan, en dat je genoeg

steun en liefde van je familie krijgt in deze mooie maar moeilijke tijd..

Geplaatst

@Okaasan, goed dat je nu eerder staat ingepland, al dat wachten is maar niets hé. Goed hoor dat jullie er werk van gemaakt hebben! Wat naar zeg van je werk, fijn dat je zelf aan kunt geven hoeveel uren je kan werken.

 

@mijnbaby, oh dat wist ik niet, Clau was al ver in de zwangerschap toch? Ik hoop maar dat het niet iets ernstigs is!!!

Geplaatst
@Okaasan, goed dat je nu eerder staat ingepland, al dat wachten is maar niets hé. Goed hoor dat jullie er werk van gemaakt hebben! Wat naar zeg van je werk, fijn dat je zelf aan kunt geven hoeveel uren je kan werken.

 

@mijnbaby, oh dat wist ik niet, Clau was al ver in de zwangerschap toch? Ik hoop maar dat het niet iets ernstigs is!!!

 

Gelukkig zit ze al op 35 weken, ik ga straks even kijken of er nog wat bekend is in de dec topic.

Geplaatst

Beetje afstand van het forum bevalt me prima maar nu toch even een berichtje:

 

 

Okaasan, succes vandaag bij de hysteroscopie, heel bijzonder hoor, om je baarmoeder van binnen te zien! Hopelijk niet teveel pijn en goede uitslagen.

 

Claudia, hoe gaat het nu met je?? Baby nog binnen? Ben je thuis of in het ziekenhuis?

 

Babii, gefeliciteerd met je meisje! Heel veel geluk en een gezond leven gewenst met elkaar.

Geplaatst

Dank jullie wel.

 

Dee, fijn dat wat afstand je goed doet. In je handtekening te lezen zijn jullie ook direct verder gegaan met de adoptieprocedure. Ik hoop dat dat allemaal zo soepel mogelijk zal verlopen. Weten jullie al uit welk land jullie willen adopteren?

 

Gisteren inderdaad hysteroscopie gehad en dat was allemaal goed. Althans op het oog zag het er keurig uit. Geen enkel gek plekje, myoompje of poliepje. Het enige was dat mijn baarmoeder wat gedraaid ligt. Saaie bedoeling daarbinnen. Gelukkig, maar dan kan het dus ook niet daaraan liggen dat er niets innestelt. Over 2 weken de officiële uitslag en ook dat de resultaten van het biopt wat ze hebben genomen. Getver wat deed dat zeer trouwens. Maar ja, ook niet zo gek als je de pijnstillers thuis op tafel laat liggen, ipv ze in te nemen. Lekker suf van mij.

Met een heel klein beetje geluk wordt ik de dag na de afspraak ongesteld en zou ik een nieuwe poging kunnen starten. Nu dus nog een klein beetje in dubio of ik dat ga doen, want als ik het niet doe, dan moet ik de pipelle ook een maand uitstellen. Plannen van de hogere orde is dit. We zien wel.

 

Hoe is het met iedereen? Het is wel verdraaid rustig hier, ik mis jullie wel.

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden