Ga naar inhoud

Het Verloop Van De Miskraam,missed Abortion En Bbz


Aanbevolen Berichten

  • Reacties 1,2k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Hoi meiden,

 

Ik heb op 18 november een TP gehad van een blasto dit is een cryo uit onze 2e IVF poging. Op 29 november testte ik positief. Ik had niet echt kwaaltjes behalve dat mijn borsten voller leken. Ik heb als ondersteuning Progynova en Utrogestan. Mijn 1e poging is uitgelopen op een MA bij 8 weken klopte het hartje niet meer. Verder niks gemerkt tot 1e kerstdag toen begon ik wat te vloeien maar bleef zo'n menstruatieachtig zeurend gevoel houden. Uiteindelijk op aandringen werd het opgewekt met cytotec bij 11 weken. Bij de andere poging kwam mijn menstruatie gewoon dwars door de bollen heen. Nu is het volgende gebeurd. Afgelopen zaterdag heb ik 's morgensvroeg de bollen ingebracht niks aan de hand ben toen lekker teruggegaan naar bed en zo rond 10 uur ging ik douchen ik had toen ineens wat bruin aan mijn handdoek. Verder niks ben gewoon gaan aankleden en boodschappen gaan doen maar ik voelde me onderweg zo beroerd alles werd licht in mijn hoofd en ik moest overgeven. We zijn toen weer naar huis gereden thuis aangekomen naar het toilet en daar zag ik helderrood bloed. Dat was rond 11 uur. Ik ben toen lekker mijn bed ingekropen en rond 3 uur ben ik gaan douchen na het douchen had ik nog wel wat bloed maar ineens had ik een bloedstolseltje in mijn hand. Ik schrok me echt rot en dacht dat het voorbij was. Daarna niet meer gevloeid helemaal niks meer. Wel elke dag getest en de testen blijven allemaal donker. Zo ook vanochtend. Maandag ook het ziekenhuis gebeld en nu moet ik vrijdag testen en doorgeven dan krijg ik maandag een vervroegde echo. Maar ben dus sinds zaterdag dus zo beroerd qua misselijkheid en overgeven. Ik heb dat nooit. Gisteren had we heerlijk andijviestampot met gehaktballen. En na het eten kwam de helft er dus weer uit. Mijn gevoel zegt dat ik nog steeds zwanger ben. Alleen zijn borsten dus niet meer zo vol als een week geleden maar zijn nog wel wat gevoelig. Gisteren dus ook maar even naar HA geweest om mijn HB gehalte te laten meten en mijn bloeddruk en beide waren goed. Mijn huisarts zegt op haar beurt ik dnek dat je nog steeds zwanger bent. Maar nu lees ik sommige verhalen hier en dan slaat de twijfel toch toe. Wat denken jullie als jullie dit zo lezen? Ik word echt gek!

 

Liefs,

Nathalie

 

 

attachment.php?attachmentid=435&d=1292320572&thumb=1

Geplaatst

Nathalie, ik begrijp je bezorgdheid helemaal.

Maar als je bloeden is gestopt en je er geen buikkrampen bij hebt, dan zou ik me inderdaad nog niet echt zorgen maken.

Je misselijkheid zegt een heleboel en gevoelige borsten niet altijd alles.

 

Aan de andere kant als het wel mis zou zijn, moet je sowieso niet meer gaan testen, want deze blijven nog heel lang positief, ook na een evt. miskraam.

Het kost je alleen maar veel geld.

Alleen een echo en bloedtest kan uitwijzen of het nog goed zit ja of nee.

 

Hou je taai!!!

Geplaatst
Mag ik me hier ook aansluiten? Net als jullie allemaal heel hard gehoopt hier nooit terecht te komen maar helaas....

 

15 november; positieve bloedtest met hoog HCG

6 wkn, 4 dgn; geen hartslag

7 wkn 2 dgn; nog steeds geen hartslag maar vruchtzak groeit door

7 wkn 6 dgn; foute boel, nog steeds geen hartslag. Er wordt ons verteld dat er waarschijnlijk binnen een week tot 10 dagen een miskraam op gang komt.

 

Vandaag 8 wkn en 4 dgn; misselijk, zwangerschapskwaaltjes en op wat steken in mijn zij (eileiders?) totaal geen tekenen van een miskraam.

Is dit herkenbaar? Hoe lang duurde het bij jullie van het slechte nieuws tot de miskraam op gang kwam?

Wou eigenlijk maar dat het startte, weet niet goed wat ik kan verwachten maar begreep dat het heftig en pijnlijk is.

 

Heel veel sterkte en liefs voor iedereen hier! Dat 2011 eindelijk ons jaar mag worden!

 

Zara, afschuwelijk meis! Heel veel sterkte!

Toen ik kreeg te horen dat m'n hcg niet snel genoeg steeg, begon ik na ca. 1,5 week lichtjes te bloeden.

Het heeft daarna een tijdje geduurd voor het vruchtje af kwam.

 

Probeer er in ieder geval rustig onder te blijven en als het te lang duurt, weer bellen met het ziekenhuis. Want je moet er niet te lang mee rondlopen.

Geplaatst

Heel erg bedankt voor alle lieve reacties en jullie advies. Helaas weten jullie maar al te goed hoe het voelt.

 

Ik heb idd begrepen dat het bloedverlies heel erg veel kan zijn. Na onze eerste mislukte IVF-poging had ik ook veel bloedverlies en stolsels maar toen was ik natuurlijk niet zwanger geweest.

Het vreemde is dat ik zelf eigenlijk niet veel gemerkt heb. Het HCG was juist heel hoog en bleef tot het laatste toe hoog. Had als enige verschijnsel dat mijn borsten minder gevoelig werden en dat mijn buik minder rommelde.

 

Nathalie;Ik ga heel hard voor je duimen dat alles goed is. Maar zou je geen contact opnemen met je ziekenhuis? Misschien kun je dan wel gelijk terecht en hoef je niet langer in onzekerheid te zitten. Zou ik zeker doen hoor. Sterkte!

 

Henne; omdat ik de laatste tijd best wat ingrepen heb gehad in mijn buik en endometriose heb, leek het de arts beter om op een miskraam te wachten. De 22e moet ik terug voor controle. Als er dan nog niets gebeurd is, zou ik "tabletjes" krijgen.

 

Violetta; welke pijnstillers kan je aanraden? Mijn arts zei idd ook dat ik goede pijnstillers in huis moest hebben. Ik heb wel paracetamol en ibuprofen maar dat is waarschijnlijk niet genoeg?

Geplaatst

zara wat vreselijk nieuws

 

Bij ons klopte het hartje bij iets meer dan 11 week niet meer was net gestop en precies op 12 week kwam het eruit. ik zo eingelijk die zondag beginnen met opwekken maar dat hoefde niet meer.

Ik zou als ik jou was en je gaat bloed verliezen je matras beschermen wat ik bloede ook heftig had gewoon menstu pijn.

ik wens je heel veel sterkte.

 

Natalie mischien ben je wel zwanger van een tweeling dan kan je ook bloed verlies hebben en je bent dan gewoon zwanger.

ik wens je heel veel succes en sterkte en dat alles goed mag komen

 

liefs Jessica

Geplaatst

Hey Zara en Minoes,

 

Ik weet het echt niet wat het is. Hadden net vers gemaakte soep heb er 4 happen van op en toen kwam het opboeren alweer. En ja hoor binnen de kortste keren lag het in het toilet. Probeer nu maar wat yoghurt naar binnen te krijgen. Ik heb het echt 's morgens als ik wakker word en na het avondeten. Zo overdag heb ik het ook wel het misselijk zijn maar als ik dan wat eet van een boterham ofzo dan is het over. Ik moet vrijdag nog een keer testen als deze ook positief is dan krijg ik maandag al de echo ipv volgende week vrijdag. Dus mag al eerder komen. Als ze het nu zouden doen dan zouden ze niks zien zeiden ze. Maar Minoes zou een blasto dan nog kunnen splitsen in een tweeling? Ik zal eens googlen. Ik ga even rustig liggen en bijkomen en wat yoghurt proberen te eten voel me zo weeig heel naar.

 

Liefs,

Nathalie

Geplaatst

Balou wat is en blasto? ik heb het opgezocht maar kan dat niet vinden.

maar een bevrucht eitje kan zich altijd delen in twee zelfs in 3.

En het klinkt raar maar mijn tante was ook inverwachting van 2 en bij 15 week leefde er 1 niet meer en de ander is nu 15.

Maar een bloeding heb ik wel vaker gehoord en die klachten van jou dan lijk je vet zwanger maar ik wil je geen valse hoop geven.

Ik hoop voor je dat alles goed komt sterkte wachten duurd lang.

 

Liefs en een hele dikke knuffel Jessica

Geplaatst

Hallo dames,

Dankjewel voor de lieve berichten. Heb dinsdagochtend de curettage gehad en dat ging vlot. Merkte heel duidelijk dat ik blij was dat ik een einddatum had gesteld. Het was al ruim 2 weken gestopt en nog helemaal geen bloedingen of tekenen van een natuurlijke mk. En als je dan naar de 12 weken loopt waar je zo naar uit hebt gekeken dan is de curettage voor ons een juiste keus geweest. Heb nog wel last van de narcose en wat buikpijn, maar heb ergere pijnen gehad het afgelopen jaar (operatie endo of inwendige bloeding bij punctie). Ik merk wel dat ik nog aan het tellen ben, terwijl tja dat geen zin meer heeft. Het emotionele deel moet ik nog door, ben echt nog puur bezig met het lichamelijk deel...

Hoop zo dat deze thread niet nog meer dames zal ontvangen, behalve voor lieve berichten naar degene waar het al misgegaan is. Laat het laatste stukje van het jaar maar positief voor de overige zwangeren aflopen!

2011 wordt ook voor ons ONS jaar!

Geplaatst

Die 2011 wordt ons jaar kunnen we er wel inhouden. Wordt onze lijfspreuk!

 

Dublin; "Fijn" dat je voelt dat je het juiste hebt gedaan. Het zal nog steeds niet makkelijk zijn. Geestelijk en lichamelijk. Laat maar heel goed voor jezelf zorgen!

En ja, dat tellen is ook erg herkenbaar.

 

Minoes; Bedankt voor de tip. Mijn bed is inmiddels beschermd.

 

Wat ik me afvraag en ik realiseer dat dat een erg persoonlijke vraag is, dus geef alleen antwoord als het goed voelt. Maar hoe hebben jullie het verlies een plekje kunnen geven? Ik probeer het verdriet weg te duwen door te hopen op onze laatste poging. Maar wat als dat ook mis gaat? Kan hier echt een hele dag over nadenken. Alleen heb ik het antwoord nog niet gevonden...

Geplaatst

Lieve Dublin,

 

Heel veel sterkte met je herstel!!! Knuffel voor jou!!!

 

Lieve Zara,

Ik herken het helemaal, ook het tellen en het nadenken over de toekomst. Maaaarrrrr............... duw je verdriet niet weg. Blijf er over praten, anders kom je het vroeg of laat een keer tegen.

Klinkt misschien wat hard, zo bedoel ik het niet, maar heb het inmiddels zelf ondervonden.

Hopen is hartstikke goed, daar is niks mis mee..... maar geef dit ook de tijd om erover te praten ( met je partner, goede vriend(in) of wie dan ook), zodat je het een plekje kunt geven. Dat heeft tijd nodig en kost veel energie. Luister goed naar jezelf!

 

Lieverd, heel veel sterkte!!

 

Lfs

Geplaatst

Zara ik denk dat het heel persoonlijk is hoe je met het verdriet omgaat. Een ding is wel zeker: je moet het niet opkroppen. Ik heb zelf een aantal dagen heel veel gehuild. Verder heb ik als aandenken aan de zwangerschap een heel mooi hangertje gekocht. Dat draag ik nu bijna iedere dag. Niet vanuit verdriet en verlies, meer vanuit hoop: het herinnert me eraan dat ik zwanger ben geweest en kan worden. Wij zijn ondanks de miskraam hoopvoller dan ooit, ik denk dat dit ons ook veel kracht geeft. Maar als ik er aan denk dat ik bijna 20 weken zwanger had kunnen zijn, dan springen de tranen me ook zo weer in de ogen hoor. Je moet uiteindelijk een evenwicht vinden, momenten hebben voor verdriet zonder erin te blijven hangen. Maar dat is niet makkelijk. Het heeft in ieder geval tijd nodig.

 

Dublin neem jij ook de tijd. Ik weet dat ik zelf na de curettage eerst heel opgelucht was en idd ook bezig met het fysieke deel: vloeien, narcose, ontzwangeren. Pas na een paar dagen kwam ik toe aan de emoties.

 

Meiden, veel sterkte,

Henne

Geplaatst

Zara je moet het niet weg stoppen je moet er over praten ik heb dat in begin ook gedaan was net een ijskoningin.

en heb nu de nawerking en echt waar pas als je op je uitgerekende datum komt volgens mij daarna kan je het helemaal afsluiten ik weet dat van mijn nichtje ik zou nu ander 7 maand heen zijn en dan ga je wel nadenken bah maar er komt een tijd dan komt alles goed.

En over dat matras nou ik was blij dat ik een topper op bed had anders ha ik me matras weg kunnen goeien en als je ergens bloed in hebt gooi er zout op.

 

 

Heel veel sterkte Liefs knuffel Jessica

Geplaatst

Lieve dames,

 

Dank voor jullie reacties. Dublin, veel sterkte de komende dagen...

Gisteren heb ik de curretage gehad. Ik had geen lichamelijke pijn, enkel emotioneel. Veel geweend voor en na de ingreep. De verpleegsters waren superlief. Door mijn venster zag ik aan de andere kant de materniteit. Zo pijnlijk...

Gisteren had ik wat bloedverlies, vandaag bijna niets meer.

 

Ik hoop zo dat ik (en iedereen hier met mij) in 2011 een nieuwe kans krijgt.

Ik heb nog 2 ivf beurten over... Ik kijk er al naar uit om terug te starten...

Geplaatst

Joisa, ook voor jou.... heel veel sterkte met je herstel!! Neem de tijd!!!

 

In gedachten ben ik ook alweer bij mijn volgende poging, maar het is beter om even te wachten, want emotioneel ben ik er gewoon nog niet aan toe. Bovendien sta ik erop, dat ik eerst de uitslagen van de onderzoeken afwacht. Deze krijgen we 19 januari.

Op z'n vroegst begin ik dus in februari.

 

Jessica, ben het met je eens..... het zal ons blijven achtervolgen tot en met de uitgerekende datum. Ik zie dat jij in januari weer gaat beginnen, meid alvast heel veel succes. Dat 2011 maar top mag beginnen voor jou.

En voor ons allen een topjaar wordt! Dat hoop ik echt, dat ik nog eens mag meemaken om zwanger te worden en ooit een kindje in mijn armen mag sluiten.

 

Lfs

Geplaatst

Dag Zara,

 

Ook ik vraag me af hoelang dit verdriet zo intens zal zijn. Ik heb een wolk van een zoontje maar het verdriet over deze verloren kans voor een broertje of zusje voor hem is zo groot... Ik hou me ook vast aan één van de twee volgende pogingen die ik nog heb. Ik heb in januari een afspraak met mijn gyn en zal in februari hopelijk opnieuw kunnen starten.

 

Voor iedereen een hoop geluk toegewenst!

Geplaatst

T is toch wat als je zo eens leest wat iedereen hier heeft door moeten maken. En waar is dat nou goed voor?

Hoor of lees je weer in het nieuws dat iemand zijn kindje iets ergs heeft aangedaan en dan denk ik: "Bij ons zou het zo welkom zijn." Denk dat je op dit soort vragen ook nooit een antwoord krijgt...

 

Nathalie: Had jij nou vandaag je echo? Ik ga voor je duimen en laat wat horen als je er aan toe bent!

 

Henne: Ik heb je verhaal en geschiedenis gelezen. Indrukwekkend en vooral heel oneerlijk. Zoveel jaren in de molen en dan nog met lege handen staan.

Dat een mens dit aankan vind ik ongelooflijk!

 

Je hanger is heel mooi ook in symbolisch op zicht.

 

Wat betreft het zwanger kunnen worden en geweest zijn, gebruikte onze arts dezelfde woorden. We mochten echt niet stoppen want dit was juist hoopvoller dan ooit. Ik heb dit gevoel nu nog niet. Meer zoiets van dat je het mooiste cadeau krijgt wat je wilt, dat mag je een paar weken houden en dan wordt het voor je ogen afgepakt en kapot gemaakt...

 

Minoes; Het praten erover vind ik moeilijk. Bewust hebben we heel weinig mensen op de hoogte gesteld omdat je toch al zo weinig privé's hebt in deze hele molen.

Dit weekend wel een paar keer moeten huilen uit het "niets". Families die in de sneeuw spelen, de vele babyreclames op tv, gezinnetjes in kerstsfeer...

Verdriet komt er dus wel een btje uit maar waarschijnlijk nog niet genoeg.

Vind het ook moeilijk dat die miskraam maar niet op gang komt. Heb nu wel een heel gevoelige buikwand maar er gebeurt niks. Als gevolg daarvan blijf ik ook een beetje aan huis gekluisterd want stel dat je ergens anders bent of een afspraak hebt en het begint opeens...

Gelukkig woensdag terug naar het ziekenhuis voor een echo dus hopelijk kunnen ze dan meer zeggen want de termijn die zij gezegd hadden, is inmiddels verstreken.

Hoe sta je nu tegenover je poging in januari?

 

Violetta: Bedankt voor de tip. Heb Naproxen na de punctie gekregen omdat ik toen veel pijn had en dat hielp inderdaad erg goed.

 

Joisa en Sowiebo: Hoe is het nu met jullie?

Geplaatst

Hallo meiden,

 

Iedereen die momenteel ook een rottijd doormaakt vanwege een miskraam (of door iets anders): veel sterkte gewenst!!

Ik zit momenteel midden in een miskraam en heb een paar fysieke vraagjes:

- Ik zweet sinds een paar nachten echt verschrikkelijk, word wakker met een natte borstkas, nek, en een nat hoofd en haar. Vannacht zelfs midden in de nacht een ander hemdje aan gedaan en het hele bed verschoond. Herkennen jullie dit?

- Is er ergens op dit forum iets te vinden over het verliezen van een vruchtje/vruchtzakje, bij een vroege miskraam? Of misschien zelfs wel binnen dit topic? Heb nog niet echt goed gezocht eigenlijk...

- Ik heb ineens weer extreme endometriose-klachten, terwijl die sinds een jaar (na kijkoperatie) minder waren. Herkenbaar voor iemand? Anders ga ik misschien nog even navragen bij het endo-topic.

 

Tot zover het fysieke. Over het emotionele deel heb ik eigenlijk geen vragen. Maar ppffff wat heftig is deze periode.

Nathalie: fijn dat je vandaag een goede echo hebt gehad en het bij jou dus toch goed zit!! Ik duim voor je dat het lekker zo mag blijven...

 

Bedankt alvast voor het lezen,

Dee

Geplaatst

Dames

 

ik kom hier zo min mogelijk, vind het erg moeilijk maar wil jullie allen veel sterkte wensen!!!

Zara dat je de mk liever neit deelt met anderen, je moet je gevoel volgen, zlef heb ik het wel gedeeld, en ben er achteraf erg blij om, dan snappen zo ook waarom ik verdriet had. Maar volg je gevoel meid! Mij lucht het in ieder geval erg op.

 

Dee, houd wel even je temperatuur in de gaten, het zou zomaar kunnen dat er zich een ontzetking is aan het ontwikkelen in je baarmoeder, als je het niet vertrouwd echt even het ziekenhuis bellen. De emotionele pijn is meer als genoeg, het liefst zo min mogelijk lichamelijke klachten.

 

Lieve meiden, heel erg veel sterkte!!

 

ps. Balu, het is weliswaar niet meer van toepassing misschien maar een blastocyste (afgekort blasto) kan zich wel degelijk door gaan delen, een embryo kan zicht t.m dag 12 na de bevruchting doordelen....

 

 

groetjes

Babeth

Geplaatst

Dee, het zweten komt me bekend voor. Heb ik ook een aantal nachten gehad tijdens de miskraam.

Voor wat betreft het vruchtzakje.

De 1e MK was het vruchtzakje duidelijk herkenbaar. Helaas heb ik het niet op kunnen vangen. MK bij 6 wk.

De 2e MK was het vruchtzakje niet meer herkenbaar. Het is er als het ware in stukjes uitgekomen. Mk bij 8 wk.

 

Heel veel sterkte in deze vreselijk moeilijke tijd.

 

Ook voor de andere dames hier! Het is afschuwelijk dit mee te maken.

Geplaatst

@ Dee78. Je gaf aan dat je meer endoklachten hebt nu terwijl dit juist na je operatie veel minder was. Mag ik vragen wat je klachten zijn. Heb zelf vorige week dinsdag een curettage ondergaan (11,5 week) en had de eerste 3 dagen vrij weinig pijnklachten. Maar sinds donderdag zijn die toegenomen, maar zoals ik ze ken van de endo. Met name de gang naar het toilet is onwijs pijnlijk. Alsof er messen in mijn blaas, darmen of baarmoeder worden gestoken. Terwijl dat een kwaal was die ik bij mijn menstruatie juist kende en met de endo te maken had. Ook de lage rugpijn is weer volop aanwezig.

 

@ Mart, wat ontzettend vervelend dat de test negatief is! ^#!%^ (vul zelf maar in).... Heel veel sterkte!

 

Hier komt het emotionele met vlagen langs. Heb er bewust voor gekozen om richting mijn collega's op het werk open te zijn, via mijn leidinggevende dat wel. Zodat bij terugkomst een ieder het weet en niet een paar die van mijn medische molen afwisten. Voor mij is de openheid belangrijk. Maar dat is voor een ieder zeer persoonlijk.

Merk tevens dat het nu emotioneel gezien voor ons erg pittig is. Dit was namelijk de 12e week waar we zo ontzettend naar uit keken... Ook wij gaan voor een hangertje en laten deze maken zodat we op een bijzondere manier terug kunnen denken aan ons kleine maatje. Toch een aandenken aan ons kleintje.

 

Ik hoop dat ondanks deze tegenslagen een ieder zo goed en zo kwaad van de feestdagen kan genieten. Wij gaan ons best doen...

Geplaatst

Dee dat zweten had ik ook. Eigenlijk al voor ik wist dat het mis was. Heb het soms ook voor een menstruatie en mijn zus heeft het de hele zwangerschap gehad. Ik sliep op een badhanddoek, niet normaal meer. Volgens mijn osteopaat heeft het te maken met hormoonschommelingen en het afbreken van hormonen door je lever. Die is snachts het meest actief en geeft dan veel warmte af. 't Was bij mij pas na de 2e curettage over.

 

Houd idd wel je temp in de gaten, want bij koorts of veel verhoging moet je echt gelijk het ziekenhuis bellen!!!

 

Het vruchtje ben ik niet verloren omdat er bij mij niks spontaan op gang kwam.

Endo-pijn weet ik gelukkig niks van. Sterkte!

Henne

Geplaatst

Dee: weet niet of je hier iets aan hebt maar ik heb in de tweede wachtweek, twee dagen enorm veel endopijn gehad. Eigenlijk erger dan ooit tevoren.

Volgens mijn arts komt dit doordat de IVF je endo nog versterkt.

Mijn miskraam is nog niet op gang gekomen dus verder kan ik je niet helpen.

 

Sinds gisteravond heb ik behoorlijke pijn aan mijn buikwand. Geen krampen maar echt voortdurend. Op een gegeven moment moest ik flink hoesten en toen voelde ik laag links onder iets in elkaar krimpen. Toen ik klaar was met hoesten, plopte het weer uit elkaar. (Klinkt waarschijnlijk heel raar maar kan het anders niet omschrijven. Net zo'n toffee die je dicht en open draait....)

Over die pijn aan mijn buikwand maak ik me wel wat zorgen. Herkent iemand van jullie dat? Wil niet gelijk het ziekenhuis bellen omdat ik er morgen toch heen moet.

 

Bedankt weer!

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden