Ga naar inhoud

De pauzemeisjes


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

hoi dames

 

 

wat is er weer veel geschreven!!!

 

Martha, als het goed is lig nu er nu bijna helemaal klaar voor, gelukkig dat de tp doorgaat, kan me voorstellen dat je nerveus werd van dat verhaal woensdag! Heel erg veel succes meid!!!!

 

Nico, wat heb je de boel al leuk versierd! ik vind het zo leuk om bij andere mensen te zien maar zelf vind ik het erg moeilijk om me er toe te zetten. we stellen het nog maar even uit. Mijn man heeft het nog erd druk met zijn werk en het huishouden (omdat ik ziek ben) , na vandaag heeft hij vakantie dus dan kijken we wel.

Sandra jij bent aan het strijken (als het goed is hihi) zelf heb ik geen hekel aan het huishouden maar strijken vind ik zooooooooooo erg, en dan een man die iedere dag in overhemd moet, maar gelukkig heb ik een lieve schoonmoeder die het fijn vind om bezig te zijn....top! en erg lief.

Rubster wat ellendig van je lever, hebben ze al een idee waar het door kan komen?

Klaartje, succes bij de arbo! wat de uitkomst ook zal zijn, het "programma" kan altijd aangepast worden.

Sandra wat ontzettend leuk overigens dat je gelijk met je vriendin loopt! en knap dat je je mond kon houden. Ik heb overigens ook vanaf de eerste dag van mijn mentruatie geteld ivm. kort protocol, de punctie was op cd14.

  • Reacties 14,8k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

  • Sylvino

    2429

  • Henne

    1317

  • witje

    1306

  • Meiske74

    1237

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

@Martha: ben zo benieuwd hoe je tp is gegaan (hoeveel? en hoeveel in totaal bevrucht?)

Vanmiddag lekker rustig aan en dan........duimen we je met z'n allen de wachtweken door!

@Babeth: ik zag je inmiddels ook op het 12-wekenbankje, HOU VOL!

Liefs,

Lot

Geplaatst

Mart als het goed is heb je nu je emmie(s) al terug! super zeg.

En Sandra, wauw wat een mooie duidelijke plus. Hoe dik wil je m hebben. Onwijs gefeliciteerd meis, ook voor Paul natuurlijk. EN hou er maar rekening mee dat die strijk en de rest van het huishouden de komende weken wel vaker blijven liggen ;-)

 

Arbo ging goed. Ik was heel zenuwachtig én moe dus toen hij vroeg 'hoe gaat het nu' was ik gelijk in tranen. Hij was er dan ook heel snel uit: volgende week nog niet beginnen, vanaf de 20e rustig opbouwen. Doel is om 10 januari weer op 4x6 te zitten en me beter te kunnen melden. Gelijk maar doorgereden naar kantoor om m'n baas op de hoogte te stellen. Die was wel iets teleurgesteld, ze hadden toch gehoopt me volgende week weer in te kunnen zetten. Maar het was alweer snel uitgepraat. Ben blij dat de druk van de ketel is, dat een extern iemand de knoop heeft doorgehakt en ik dus ook niet elke drie dagen m'n baas hoef te bellen om te zeggen dat het nog niet gaat. Ga het weekend even rustig nadenken over een voorstel voor het opbouwen van de uren.

Geplaatst

Wat fijn klaartje dat het op deze manier is gegaan en dat je baas toch ook nu weer uiteindelijk begrip toont. Geeft rust in je hoofd of niet?

Nico...leuk leuk leuk die kerstversiering. Ik ben vandaag ook begonnen met de kerstboom.

Marthe...ben zo benieuwd hoe het bij jou is en bij caroline.

 

Nico...ik ben er wel hoor, ik heb het alleen heel erg druk. mijn oma komt thuis en ik ben gisteren de hele dag bij mijn zusje geholpen in huis. Verder veel gewerkt.

Verder zit ik momenteel helemaal niet lekker in mijn vel. Die afspraak met die vriendin van afgelopen dinsdag (hele middag achter haar 28 weken zwangere buik aanhobbelen, babykleertjes kijken etc) heeft er enorm ingehakt. Ik ben zo verdrietig geworden daarna. Ik voel me gewoon down en somber. Raar, had ik vorige week helemaal geen last van.

Ik weet niet goed wat ik hier mee aanmoet. Ik wil me niet zo voelen. Vanmorgen de kerstboom gekocht en dit ging me helemaal niet zoals ik wilde, was zo boos van binnen. Ongeremd zeg maar inwendig terwijl ik dat eigenlijk helemaal niet ben.

Ik lees elke dag mee hoor maar heb een beetje weinig woorden momenteel! Maar met jullie allemaal meeleven doe ik absoluut!

Geplaatst

Sandra is de strijk al klaar :-0

 

Klaartje fijn dat de druk van de ketel is zal een stuk rust geven.

 

Nico leuke kerstversiering.

 

Esther wat naar dat je nu een terugslag hebt van je winkeldag. Je bent ook nog hormonaal waardoor dingen toch harder kunnen vallen. Ik heb persoonlijk toch altijd meer moeite met zw mensen dan als het kindje er is, dan is het voor ons ook tastbaar, weet niet of dat bij jou ook een beetje speelt. December blijft toch ook een moeilijke tijd.

Vind het toch knap dat je jezelf staande kunt houden tussen al je zw zussen/vriendinnen en familieleden, dan is het niet zo raar dat je een keer niet met je geovel kan omgaan.

Dat mag en uiteindelijk zal dat gevoel ook weer wegtrekken en kun je er weer beter mee omgaan.

Geplaatst

ach Esther, meissie...doet me verdriet om je zo verdrietig te horen. ik herken je gevoel en kan alleen maar zeggen, sterkte meid en ik ben er voor je!!!:aaaflowersmiley:

 

Mart...hoe is het bij jou gegaan??? heb je er twee teruggeplaatst gekregen???

 

liefs,

Nico

Geplaatst

Klaartje, fijn om te horen dat het je erg meegevallen is! denk goed na over je uren, ik kan alleen maar uit eigen ervaring spreken uiteraard, maar opbouwen (op eigen initiatief) is makkelijke als afbouwen omdat het teveel is, je voelt je dan direct bezwaard, en jij wellicht nog erger omdat je pas in dienst bent.

 

Esther, ik vind het zo rot om te lezen hoe je je voelt maar het is ook niet niks, op pad met een hoogzwangere trotse vriendin terwijl jij in deze situatie zit met je man. Het is heftig hoor! en daarbij zit je nu ook weer aan die lekkere hormonen waardoor je niet jezelf betn zeg maar. Ik hoop echt dat je je morgen beter voelt!!! Fijn overigens dat je oma weer naar huis mag.Hou je haaks!!!!!

 

Martha, gaat het een beetje?

Geplaatst

Ow Esther, lieverd. Ik herken het zo! Ik had ook rondom een poging contact met een vriendin die toen vertelde dat ze zwanger was. Ik heb het daar, zeker in die periode, zo moeilijk mee gehad! Haar buik vol en die van mij leeg. Toen de pogingen wat weg gezakt waren kon ik na de bevalling wel mee baby spullen kopen, maar alleen omdat ik een goede dag had.

 

En ook wij hadden onlangs frustratie en gevoel van sterk terug gertrokkenheid bij de kerstversiering/boom optuigen. Zoiets feestelijks terwijl je zo lam geslagen bent. Dat gevoel mag er zijn hoor, ook intens verdriet! Alvast een dikke knuf, voor als je aan huilen toekomt. Je bent niet alleen hierin, vergeet dat niet. Bij mij zijn ook de tranen in de boom terecht gekomen.

 

Kort bericht van Martha, ze heeft er 2 aan boord. 4- en zelfs al 6-cellig op dag 2. Super dus! Geen cryo's, maar ook niet nodig. Deze gaan het worden!

 

Hier druk met man, het is goed gegaan. Nu wel hulpbehoevend. Komt dat ff goed uit met mijn opgekropte zorgneigingen!

 

Maandag terug naar VU voor bloedtest, in weekend kan het niet. Never ending story. ;-)

 

xxx

Geplaatst

Esther wat rot zeg dat je je zo voelt. Hopelijk vind je snel een manier om er weer bovenop te krabbelen. Dikke knuf meis......

 

Henne toppie hoor dat je nog wat meer tijd "krijgt" om wat meer op te knappen. Rust lekker uit....

 

Hier is de strijk al weer klaar hoor. Ruim een uur bezig geweest, was toch wel heel blij dat het af was. Nog even een late dienst draaien zo en dan heb ik lekker 3 daagjes vrij!!!!!!!

Geplaatst

Lieve esther, snap helemaal dat jij je zo voelt. Het is niet niks wat je nu weer te verwerken hebt gekregen. Zo vol hoop en goede moed weer met het hele traject begonnen, ondertussen wordt je omringd door zwangeren en kinderen, lijkt me gewoon moeilijk. Kan je er over praten met je vriendin? Hoop dat je net als miki kan doen, de tranen in de kerstboom hangen, samen met de sterretjes van hoop voor de toekomst!

 

Mart, veel succes de komende weken, dat deze twee eindelijk jullie wenskindjes zijn!

 

Henne, fijn dat de arboarts jou de tijd geeft om langzaam weer aan de slag te gaan. Ik vind het nog steeds een beetje snel klinken, 10 januari al weer vol aan de slag. Voorlopig nog maar niet aan denken.

 

Dadelijk gaan we buiten wat kerstlampjes ophangen, de sneeuw valt nu met bakken uit de lucht. Een mooie winterwonderwereld.

Geplaatst

ach Esther, ik weet zo goed hoe je je voelt - wij allemaal denk ik. Ik neem ook bewust wat afstand van vriendinnetjes die zwanger zijn en dat al de eerste maand nadat de pil de deur uit ging waren. Ik kan me niet over het gevoel heenzetten dat ik het zo oneerlijk vind, hoewel ik ook dondersgoed weet dat zij er niks aan kan doen. Laat het toe, blijf dicht bij jezelf, dat is het enige dat ik je mee kan geven.

 

Mart, super, 2 emmies aan boord! voel je je ook al beter?

 

Klaartje, heel fijn dat het gesprek goed ging. Misschien dat je wat rust vindt nu je wat later kunt beginnen.

 

Miki, dat bloedprikken duurt altijd zooo lang!! Moet je in het VU of bij het ivf-centrum? Want mijn ervaring is dat het daar wel snel gaat.

 

Babeth, toch nog maar een testje dus? Zou er heel wat voor over hebben om inderdaad Zwanger 2-3 weken te zien staan :-)

 

Heb net alle kerstzooi van boven gehaald, maar kan nog niet beginnen... zit te wachten op de verwarmingsmonteur, maar die zou er een half uur geleden helaas al zijn.

Geplaatst
Hoop dat je net als miki kan doen, de tranen in de kerstboom hangen, samen met de sterretjes van hoop voor de toekomst!

 

Wat een mooie uitspraak Ursula!!!

Geplaatst

Vol is voor mij 'maar' 24 uur he, dat scheelt. Ik moet even goed nadenken over hoe ik het op wil bouwen. Denk eerst maar drie dagen van vier uur. In minder uur kun je helemaal niks, dus dan liever een dag minder. We gaan het wel zien, eerst nog een hele week rust. Heb net voor dinsdag afgesproken bij de schoonheidsspecialiste, lekker.

 

Esther ik herken het zo. Eerst denken 'het gaat wel' en dan opeens jezelf tegenkomen. Gisteren heb ik gewoon letterlijk iets stuk gegooid, ik was op een gegeven moment zo boos en teleurgesteld. En ik wil me ook niet zo voelen. Ik wil mijn eigen vrolijke, optimistische ik zijn. Die lachend met de neefjes de kerstboom versiers, voor iedereen iets leuks of liefs verzint, met Oudjaar iedereen uitnodigd en toost op 'dit jaar gaat het lukken'. En ik kán het gewoon even niet meer opbrengen. Het potje is leeg, zeggen we dan. En net zoals ik mezelf nu rust en tijd moet gunnen, moet jij dat ook! Je bent hals over kop, veel sneller dan verwacht, deze vierde poging in gerold. Met enorm veel hoop en dat weer een dikke domper. En hoe blij we ook zijn voor de meiden hier, het hakt er best in die positieve testen terwijl je zelf net met een negatieve in je handen hebt gestaan. En dan ook nog druk bij je zusje. Wat je met liefde doet, maar wat wél heel confronterend is... Lieve Es, denk aan jezelf en wees boos, verdrietig, wat dan ook. Het moet er toch uit. Gooi maar wat stuk. Het helpt niet, maar lucht wel op (en ik wilde toch al nieuwe bordjes).

 

Klaar

Geplaatst

Ik heb heel lang een taart gebakken als we ongi werden, en dan huilde ik bij het kneden, tranen in het deeg. Zette het daarna vol trots voor de neus van mijn man. Die at hem dan gelukzalig op. Mooie symboliek, onze tranentaart.

 

Om de kilo's niet onnodig veel te spekken, we worden toch wat ouder, ben ik ermee opgehouden. Tijd voor iets anders, of nog beter: babyvoer! :-)

Geplaatst

Meiden ben ik weer!

Net terug uit Groningen. We wilden nog even gezellig de stad in, maar verder dan lunchen zijn we niet gekomen.

Heb nog teveel pijn en bij elke stap krijg ik een dreun.

Dus languit in de auto naar huis gereden (bijzittersstoel natuurlijk:-) ) en nu zometeen op de bank.

We hebben nog snel even granaatappelsap gehaald (schijnt goed te zijn voor de innesteling) en een lekkere bananensoes voor mij.

Het is toch een beetje feest of niet dan.

Sowieso omdat dit echt de allerlaatste keer was en het nu gewoon moet lukken...pfff...super angstig dit.

 

Klaartje, fijn dat je gesprek goed is geweest. Nu op je eigen manier rustig aan opbouwen.

 

Esther, je klonk ook zo sterk toen het net weer mislukt was. Gooi je woede, verdriet en frustraties er maar uit hoor. Het mag allemaal! Het móet zelfs!!!!

 

En Miki, ook jouw taart had ik smakelijk opgegeten.

 

Sandra, keurig meis dat je strijkwerk af is. Is absoluut niet mijn hobby en ik doe het ook bijna nooit. Koop zoveel mogelijk kleding die je niet hoeft te strijken:-)

 

Nico, mooie plaatjes! Als het lukt, gaan wij morgen even aan de slag. Heb er eigenlijk geen zin in, maar als alles staat, geeft het toch wel weer een goed gevoel.

Geplaatst

Meiden jullie zijn lief.

Wat die vriendin betreft...dit zit al twee jaar niet lekker. Zij is (m.b.v. clomid en insimenatie thuis) na twee maand zwanger geraakt een maand voordat ik starte met de 1e behandeling in 2009. We hadden een avond afgesproken met partners...ik was misselijk van de pil (heel zot, ben ik heel erg geweest toen) en zij was misselijk van haar zwangerschap in haar eerste tremester. En ik heb de hele avond haar verhalen aan moeten horen en haar 1e echo's moeten bekijken zonder dat er echt meelevend gevraagd werd hoe het met ons was. Vervolgens de 1e behandeling niks van haar gehoord, ja de dag van de tp kwam er een eerste smsje hoe het ging en wanneer ik voor een eerste echo moest, nou toen heb ik even kort terug gesmsd dat we net een tp hadden gehad. na die behandeling een keer een dag met haar weggeweest, zij was toen ong 20 weken zwanger. De hele dag wederom haar verhalen aan moeten horen. Begrijp me inet verkeerd, ik snap dat ze helemaal vol is van haar zwangerschap...maar moet dat nou perse: een hele dag tegen mij aan lopen kletsen over je grote geluk wat ik niet heb en waar ik zoveel verdriet van heb? Zijn er geen andere mensen waar je terugkunt met je blijdschap? En echt, ik heb enorm mijn best gedaan om belangstellend te blijven en de lieve vriendin te blijven maar er knapte wat. Ik heb toen het contact ontweken. Ik had geprobeerd om aan te geven waar ik tegenaan liep maar het kwartje viel niet. In die zomer heb ik tijdens mijn vakantie een lange brief geschreven waarin ik aan heb gegeven waardoor ik zo verdrietig ben en dat ik de echte vriendschap tussen ons mis en het gebrek aan belangstelling etc. Ook heb ik gezegd dat het me speet als ik dingen verkeerd zou hebben gedaan. Na die vakantie was ze bevallen en ben ik op kwaamvisite geweest. Het kindje was ong. vier weken toen ik kwam. Het enige wat ze gezegd heeft over die brief is dat ze het me niet kwalijk nam...that's all. Ik kon het niet opbrengen om nogmaals uit teleggen dat ik juist heel veel verdriet heb om haar manier van doen. Ik heb geprobeerd om het contact te laten verwateren maar ze blijft 1x in de zoveel tijd bellen en wil afspreken. Ik kan het niet om bot te zeggen dat ik haar vriendschap niet meer hoef, het is niet wat ik van vriendschap verwacht maar hoe zeg je dat tegen iemand?

Vervolgens afgelopen zomer een dagje op haar vakantiestekje geweest in friesland. Daar vertelde ze me dat ze zwanger was van de tweede (na 2x thuis insimineren). De hele dag weer gesproken over haar zwangerschap. Ik heb echt enthousiast geprobeerd te reageren en ben belangstellend geweest. Aan het eind van de dag heb ik haar een dikke knuffel gegeven en heb haar gelukgewenst en gezegd geniet ervan meid. Krijg ik als reactie dat ze er wel heel erg aan moet wennen en dat het wel snel is gegaan....nou vraag ik je! Ik heb me in kunnen houden maar ben ontploft in de auto! Je kiest er toch zelf voor, juist als je zelf moet insimineren, om zwanger te raken! En dan nog, zeg dat tegen iemand anders maar niet tegen ons!!! Ik kan daar niks mee.

En afgelopen dinsdag...ze vroeg wel hoe het ging hoor, en ik heb verteld hoe deze behandeling gegaan was. Maar geen enkel lief woord van meeleven...ik hoef geen medelijden, begrijp me niet verkeerd maar zeggen dat je het rot voor ons vindt is toch het minste?

Ik heb hier gewoon zo'n verdriet van en opzich snap ik dat wel van mezelf maar ik vraag me af waarom nu. Vandaag realiseerde ik me ook dat ik, na deze behandeling, nog met niemand echt gesproken heb over hoe ik me voel. De vorige behandelingen wel, ik sprak er veel over met mijn zusje. Maar nu eigenlijk niet. Het gaat opzich ook heel goed maar ik heb dit keer alles zelf gedaan, samen met gerard.

Klaar en miki...herken me zo in wat jullie schreven; je voelt je lam geslagen maar dat wil ik niet. Ik wil geen drama. Ik wil dit erbij doen en blij zijn en vrolijk zijn en een lief mens zijn. Ik vind het gewoon heftig dat het toch weer zoveel met me doet, veel meer dan verwacht. Juist dat wilde ik niet. Ik dacht, voordat we weer gingen starten, dit kunnen we; we gaan het zien als een kans en tussendoor gaat het leven verder. Ik gaf mezelf tijdens een behandeling wel de ruimte om me te kunnen focussen maar daarna...het leven gaat verder en is best erg leuk. Maar zo voelt het niet en daar baal ik van.

En bij mijn zusje...ik doe dat idd met liefde en verdriet doet het me niet omhaar zwanger te zien maar je wilt zelf zoooo graag.

Ursula...wat een lieve uitspraak...maar vind het zo moeilijk dat je nooit weet of die hoop werkelijkheid wordt, die dromen. Als ik wist dat we na 30x zwanger zouden zijn dan maakte hetme niks uit, dan ging ik ervoor. Nu gaan we er ook voor maar ik vind het zo zwaar dat je niet weet hoe het einde zal zijn. Tegelijkertijd realiseer ik me echt wel dat dat het leven is...wat er morgen is weet niemand. En ik denk dat bij mezelf; es maak niet zo'n drama want dat recht heb je niet. Maar het voelt wel zo.

Nou ja...dit was even een heel lang ego berichtje van mij. Ondertussen de kerstboom nog niet af en ik ga nu geloof ik shoppen! Dat servies kapot gooien wordt een duur geintje klaar, ik heb wedgwood! Dus ik ga mezelf maar even verwennen!

 

Mart....joehoe....emmy on board! Och meis...je wilt niet weten hoe we jullie een zwangerschap gunnen. Ik wens je, samen met caroline, hele goede wachtweken toe!

Geplaatst
de tranen in de kerstboom hangen, samen met de sterretjes van hoop voor de toekomst!

 

Ursela, wat ontzettend mooi verwoord!!!

 

Martha, wat een mooi bericht via MIki, super!!! wat een snelle jongens zeg, heeeel erg veel succes!!!

 

liefs

Babeth

Geplaatst

Joehoe, lekker bananenbol op peuzelen Martha! Die tranentaart van mij doen we vast ook nog wel eens. Als de kinderen uit huis gaan. ;-)

 

En Esther, nou wil ik wel even streng zijn. Jij cijfert jezelf zo weg naast die (ja sorry) echt tactloze vriendin! Mijn vriendin had ook weinig voelsprieten, ging helemaal los op de vragen van mij over hoe ze het verteld had en hoe de echo eruit zag enzo. Ik kreeg daarna direct zo'n heftige terugslag. Toen heb ik haar gestuurd per sms, lekker kort, dat ik me niet in kan houden als ik met haar ben om vragen te stellen. Omdat ik benieuwd ben hoe het met mijn lieve vriendin gaat. Maar dat door de verhalen mijn eigen wens alleen maar concreter wordt. En omdat het voor ons zo onzeker en moelijk is, kan ik het contact gewoon even niet aan. Mocht ze dat niet begrijpen, dan is het maar even jammer. Mijn gevoel gaat gewoon echt even voor hoor. En de jouwe zeker ook!

 

Ik heb een andere vriendin, die wel tactisch is. Het kan ook anders dus. Zij vertelde mij het altijd als 1e als het (weer) zover was dat ze zwanger was (in 1x). En nodigt mij nooit uit voor geboorte- en verjaardagsfeesten. Geeft mij altijd de ruimte om wel/niet te komen en op mijn eigen moment. Is dan ook heel rustig en vraagt altijd naar mijn situarie en gevoel. Als ik vragen stel over de kleine, zegt ze altijd dat ik dat niet hoef te doen hoor. We hebben ook af en toe een kinderloos uitje samen, even over hele andere zaken kletsen. Nadeel is wel dat je best uit elkaar groeit, want die uitjes lukken natuurlijk niet meer zo vaak.

 

Enfin Esther, ik vind het heel erg rot voor je dat je zo langs elkaar heen leeft met haar. Jij hebt je best gedaan. Nu aan jezelf denken hoor!

Geplaatst

Ik ben het eens met Miki. Je cijfert jezelf echt teveel weg. Niet meer doen!!!! Dan maar geen contact meer.

En probeer haar maar aan te geven waarom je dat momenteel even niet aan kan.

Het is best moeilijk om zoiets te melden, maar je hebt haar al eens een brief geschreven, dus zal ze het vrij snel begrijpen.

 

Bij mij zijn ze er ook in diverse soorten en maten en gelukkig zijn de meesten erg meelevend. Dit komt vooral ook omdat degenen met wie ik omga ook in eenzelfde soort traject hebben gezeten of nog zitten, of niet zwanger zijn/worden omdat vriendlief niet wil, of er nog niet klaar voor zijn.

Ze zullen mij nooit op de achtergrond plaatsen met mijn verhaal en als ik eerlijk ben, laat ik dat ook niet gebeuren!

 

Mijn beste vriendin, waarbij vriendlief dus geen kinderen wil, wordt volgend jaar 40 jaar.

Ik weet dat zij het er moeilijk mee heeft dat wij ermee bezig zijn en zij geen enkele kans krijgt.

Tja, wij zitten ook nog met lege handen, maar ook begrijp ik haar gevoel. Ik laat haar daarover dan ook praten en zij laat mij praten.

Maar zelf ik vond het moeilijk om weer aan haar te vertellen dat we weer bezig zijn met ivf.

Haar wens wordt daardoor ook ieder keer weer aangewakkerd en dat maakt haar machteloos en veroorzaakt ruzie met haar vriend.

Deze laatste keer probeer ik haar er wel zoveel mogelijk bij te betrekken. Eigenlijk wilde ik haar meenemen naar een echo (had ze zelf ook gevraagd), maar het ging deze keer zo snel dat het niet mogelijk was. Best jammer, want dan had ze er een beeld bij gehad.

 

M'n andere vriendin heeft een tweeling, ook na een erg moeizaam traject, maar ze zal altijd de eerste zijn die haar meld als het misgaat.

Met name na de mk van afgelopen keer heeft dat mij veel gedaan.

 

Nu ga ik werken met een collega die zwanger is van een ICSI-kindje (1e keer) en ook zij is iedere keer een van de eersten die even hoort hoe het is gegaan. Ze vertelt niet continue over haar zwangerschap en ik weet dat dat puur is om mij er niet mee te belasten.

Gewoon heel lief. Ik kan dan op een gegeven moment wel aangeven wanneer ik het er over wil hebben door echt geïnteresseerde vragen te stellen.

 

Zoals jullie lezen, kom ik dit overal en van dichtbij tegen en dit zijn er nog maar een paar.

Het is een soort van "way of life" geworden wat bij mij lijkt te horen.

 

Dus Esther laat je niet wegcijferen, want ook jij bent belangrijk met al je gevoelens en angsten!

Geplaatst

Moet het wel eens zijn met wat hierboven geschreven is Esther!!

 

En Mart, voel je al wat? :-) Geintje... de eerste week stelt niks voor maar dan... Mooi dat jij ze ook weer bij je hebt, nu samen waaaaaaaaaaaaaaaaaaachten...

Geplaatst

Ja, nu samen wachten...pffff.

Zonet toch even een traantje gelaten hoor. Het besef van alles de laatste keer kwam toch even sterk naar boven.

Jammer dat ik niet met je mee kon doen v.w.b. cryoos.

Baal ik wel wat van, maar er zaten toch wat kernafwijkingen waardoor ze denken dat dezen het niet gingen redden.

Ik hoop dat we ze ook absoluut niet nodig hadden...

Geplaatst

ow meiden,

 

 

ik zit hier de berichten te lezen en de tranen rollen over mijn wangen! De berichten raken me zo enorm! Esther ik las het verhaal over die vriendin, mijn God zeg, hoe kan ze zich zo gevoelloos opstellen en ik ben het met anderen eens, laat jezelf en je gevoel niet wegcijferen. Mij doet het gewoon pijn, laat staan wat het met jou doet!!!

En wat je zegt, al moet je 30 behandelingen ondergan, "met liefde en plezier" als je maar zekerheid zou krijgen.... het is zo´n enorme strijd die geleverd moet worden.

Martha, ongelofelijk mooi dat jij en je vriendin elkaar zo steunen, en erg pijnlijk om te lezen dat zij wel wil maar hij niet,poeh met die leeftijd kun je iok niet denken, ik geef hem nog een jaar of 2 om er goed over na te denken, erg heftig.

Dat bij jou nu de emoties kwamen bij de gedachte dat het nu de laatste keer is, die gedachte lijkt mij erg zwaar, maar je hebt echt mooie embryootjes teruggeplaatst gekregen, en ik duim met je mee dat cyootjes niet nodig zijn, daar MOETEN we echt van uit gaan hoor.Onwijs veel succes!!!

 

liefs

Babeth

Gast
Dit topic is nu gesloten voor nieuwe reacties.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden