De pauzemeisjes

[ivfsh]

Lieve Babeth!

Wat een schrik!!! En wat ontzettend fijn dat het allemaal goed is!!!

 

Dublin: Hoe gaat het bij jou? Bij ons inderdaad nog even geen cryo, we hebben een paar maandjes rust gehouden, gaan namelijk binnenkort verhuizen vanuit China naar.... Ierland :-) Jou wel bekend :-) Geen Dublin, maar Cork. Dus begin maart gaan we via Nederland naar Ierland en in Nederland hebben we dan de cryo terugplaatsing (als ze goed ontdooien....)

 

Ruby: spannend: hoop dat je snel meer duidelijkheid hebt!

 

Groetjes!

IVFSH

[witje]

Syl hoe was het bij de kapper!!!!!! Heb je jezelf lekker laten verwennen???? Balen van die hoge rekening van de auto, tja zulke luxe dingen, daar kunnen we tegenwoordig niet meer buiten helaas.

 

Nico fijn te lezen dat je je weer wat beter begint te voelen en dat je beseft dat het niet JOU schuld is maar een samenloop van omstandigheden zeg maar.

 

Esther meis ik heb echt met je te doen. Geef je verdriet de ruimte voor je verder gaat, zorg dat jullie samen op 1 lijn staan en dat het eerst weer gezellig wordt thuis. Dat is zo belangrijk.

 

Babeth de tranen liepen over mijn wangen bij het lezen van je bericht. Ik met mijn bloedingen weet denk ik al half niet wat jij gevoeld moet hebben gisteravond. Ik ben zo blij dat alles goed is met de kleine, doe het maar lekker rustig aan.

 

Ruby erg irritant als de artsen niet op 1 lijn zitten. Het is nogal een verschil waar ze over praten nietwaar???

 

Laika hoe is het?????????

[Laika]

Babeth, tjesus, wat laat je me schrikken! Wat moet dat vreselijk geweest zijn, echt een hel! Hou jezelf in de gaten en doe rustig aan!

 

Ik ben net gebeld door het ziekenhuis, hcg is 253, schijnt prima te zijn voor 4 weken en 1 dag. Ik heb eigenlijk geen idee, weten jullie het?

Buikpijn is ook wat gezakt gelukkig. Ik hoef niet meer terug te komen voor een tweede bloedtest over een week (dan doen ze wel wanneer het hcg wat laag is) maar mag gelijk door naar de volgende ronde; de eerste echo op 3 maart. De echo waarbij het vorige keer bleek dat het mis was....Poe, wat een emoties weer. Ik ben ook nog helemaal niet blij, voel me een beetje verdoofd. Na 6 jaar en zoveel ellende kan ik me gewoon niet voorstellen dat het nu opeens goed gaat. Ik ga het allemaal maar eens langzaam laten bezinken....

 

Liefs, Laika

[Sab]

jeeeeeeeees Babeth, wat een schrik! Fijn dat er een vriend voor je was. doe rustig aan hoor!

 

xx Sab

[witje]

Laika ik weet precies wat je bedoeld. Blij dat het eindelijk gelukt is maar je blijft in de verdedigingsstand staan van "als het goed blijft gaan". Heel normaal en begrijpelijk. Mooie HCG score hoor!! volgens mij wordt er alleen een 2e bloedtest gedaan als de waarde onder de 100 zit. Nogmaals Van Harte en op naar je eerste echo, kan me heel goed voorstellen dat jullie daar sceptisch tegenover staan, eerst zien dan geloven!!!!!

 

Hier ook een dubbel gevoel. Ik ga trouwen volgende maand en hoor net dat mijn schoonzus echtscheiding gaan aanvragen...

[rubster]

Yesss Laika, gefeliciteerd. Logisch dat je nog niet helemaal blij kan zijn. Het blijft spannend.

 

Vandaag zijn we niet gebeld door het ivf centrum. Wacht nog even tot morgen.

We zijn wel wezen wegen vandaag. En ja weer 900 gram eraf. Ik zit nu op 1,7 kg in 2 weken. Mijn echtgenoot zit op 6 kilo in 2 weken. Maar die doet ook fysiek werk.

We zijn dus lekker op weg. Vanavond lekker rustig aan doen.

 

Iedereen toi,toi, toi en tot schrijfs

Rubster

[Sen]

jeetjemina Babeth, jou blijft ook niet veel bespaard he meid. Gelukkig is alles okay.. wat een opluchting!

 

Syl-vie, mijn God 700 euro dat is geen kattenpis alsof je ze nu niet beter kunt gebruiken. Hoe was het bij de kapper, zit je haar leuk?

 

ik moet opschieten, moet nog even snel eten (pasta alla napoletana) en dan naar italiaanse les.

 

knuffel voor allemaal

[EDR]

Sandra wat heftig zeg dat je schoonzus gaat scheiden. Begrijp ik dat ze de zus is van Paul? Zat dit er aan te komen of komt het onverwachts? Verdrietig, ook voor je schoonouders.

 

laika...het zal erg spannend blijven. Toch hoop ik dat het gaat landen en dat je na de eerste echo kunt gaan genieten. Alhoewel ik lees van velen die zwanger zijn geraakt dat dat nog niet meevalt. Vooralsnog ziet het er goed uit!

 

Rubster...goed zeg! You go girl! En nu doorzetten!

 

Sen...druk druk druk...gaat het verder goed met je?

[Meiske74]

Hoi meiden

 

bedankt voor jullie hartverwarmende reacties, jeetje, ben er door overdonderd. Gelukkig gaat het weer wat beter, net bij naar het toilet gaan alleen wat bruinbloed dus ik hoop dat het op zijn retour is. Net mijn schoonmoeder pas gebeld, zij werd met 4,5 maanden van mijn man opgenomen met een voorliggende placenta en geregeld bloedverlies....ik zei al, daar gaan we niet vanuit, eerst de arts maar even spreken. Gek ik dacht dat de placenta zich al geneteld zou hebben en niet nu aan de wandel zou gaan.....

 

Ik heb nog niet alles bijgelezen maar Laika, ik lees dat je zwanger bent, wat heerlijk!!!! die waarde is inderdaad een mooie waarde voor deze termijn, top zeg!!! heel erg spannend de komende weken maar heel veel succes!!! het begin is er met een mooie waarde!! (zie link), op naar de echo meid!

http://www.az.vub.ac.be/AZlabogids/T/TOTAA005.htm

 

 

Lieve Syl, jij bent tante geworden, pfffffffffff inderdaad erg confronterend, in de fase van het moederschap had jij en je man inderdaad allang moeten zitten. Erg heftig. Lief dat je persoonlijk op de hoogte werd gesteld. Veel succes voor jou en je man als jullie op visite gaan!!!

 

mijn man heeft net het eten klaar, even een hapje eten ....

[fren-1976]

oef, laika, ben zo blij voor je! Ik heb nog steeds moeite met zelf testen, zkee rgezien het feit dat ik ondanks een positieve test hoorde dat mnn hcg te laag was en ik dus niet zwanger was. Maar 254 is echt super, check maar in het topic van Pieneke!

 

Sandra, hebben jullie een datum?? Wat goed, hoe gaan jullie het nu doen? Kleine kring, of toch wat uitgebreider?

 

Babeth, wat fijn dat het weer wat beter gaat, wanneer heb je de cerclage?

[Sylvino]

Mijn haar zit maar het kapper bezoek was niet leuk, vaste kapster was er niet dus had er flink de pest in. Maar eind goed al goed.

 

Kreeg net een foto doorgestuurd uit 2004 toen ik nog maatje 36 had.

Probeer het maar als een nieuwe levensfase te zien wat er allemaal gebeurt, hopelijk kan ik ook de knop omzetten wb afvallen. Morgen voor het eerst weer zelf schoonmaken sinds bijna 3 jaar. Ben verwend geweest. iPod ligt op de lader dus morgen ertegenaan. Goede workout.

[spaatje]

Hoi Meiden,

 

Had eerder op de avond je verhaal al gelezen babeth, en lees nu net dat het weer beter met je gaat...gelukkig maar, meid wat moet jij geschrokken zijn.

 

Mijn man kwam vanavond thuis, heb medicatie een tweede kans gegeven , via collega naar de juiste plaats gegaan, de dame had iets mee terug geven...heerlijk douche en scrub van Rituals, meid als je dit leest nogmaals bedankt ik ga er van genieten !

 

Syl/vie 2004 maat je 36...die ken ik ook nog wel of was het kleiner...mis mijn eetstoornis soms....

[EDR]

Sylvie maatje 36...phoeh meid...heb ik nog nooit gehad hoor!

Spaatje...fijn hé rituals! Kan ik altijd enorm van genieten! Even spaatje tijd.

[Kaartje]

Laika, wat een mooie waarde. Nu op naar een goede echo. Dan kun je het daarna misschien wel geloven?

 

Babeth, wat een nare ervaring weer. Wel heel fijn dat je zo goed werd opgevangen in het ziekenhuis. Gelukkig zag alles er goed uit.

 

Nico, gelukkig klink je weer zoals ik je hier gewend ben :-). Verdriet hoort er helaas bij, maar het is wel fijn als je het gevoel hebt dat je weer vooruit kunt kijken.

 

Esther, hoop dat jij je ook gauw beter gaat voelen. Erg belangrijk om het er ook thuis over te kunnen hebben.

 

Hier afgelopen weekend ook een fikse ruzie. Eigenlijk gewoon een geval van slechte communicatie van ons allebei. Daarna echter wel een heel goed gesprek gehad en uitgebreid gesproken over de vierde ronde en wat we eventueel daarna willen. Fijn om een alternatief plan te hebben. Mijn man blijkt ook wel te voelen voor pleegzorg. Ik had me er al in verdiept, maar nu blijkt mijn er toch ook voor te voelen. Wel fijn, want daar was ik niet zo zeker van.

[EDR]

Wat rot kaartje...maar soms klaart het de lucht of niet?

Begrijp ik nu uit je verhaal dat jullie na de vierde ronde gaan stoppen? Fijn dat je ook hierover heen kunt kijken naar de toekomst. Gerard en ik hebben ons vorig jaar ook uitgebreid verdiept in pleegzorg en informatiebijeenkomsten bijgewoond. Gewoon om te kijken hoe dit bij ons voelt.

[Kaartje]

Uiteindelijk lucht het wel op ja. We hebben eerst altijd geroepen dat het bij 3 pogingen zou blijven. In de loop van de behandelingen na ronde 2 besloten dat we in ieder geval t/m ronde 4 zouden gaan. We willen niet eindeloos aan de gang blijven. Mocht poging vier ook niet lukken dan gaan we uiteraard eerst nog wel even overleggen wat te doen. Zal ook afhangen van advies van arts tzt. Ik voel me zelf altijd het prettigst als ik een reserveplan heb (mijn 'escape-joker' zoals ik het altijd noem). Mijn man wil eerst het IVF-traject afronden voordat hij verder kan/wil nadenken over een vervolgplan. Vind het alleen wel heel prettig om te weten dat hij open staat voor pleegzorg. We hebben in het verleden altijd geroepen dat als het niet zou lukken we wel 'een chineesje' zouden doen. Alleen na me verdiept te hebben in adoptie ben ik daar toch van teruggekomen. Zo'n langdurig traject zien we gewoon niet meer zitten na dit hele traject. Bovendien voel ik me niet goed bij alle onderzoeken en zo die je in zo'n adoptieprocedure moet ondergaan. Elke idioot met mazzel kan een baby krijgen, maar om te adopteren moet je aan tig eisen voldoen. Verder is een vriendin van mijn beste vriendin bezig met adoptie. Nu, na 7 jaar, kunnen ze eindelijk binnenkort hun dochtertje ophalen. Alle verhalen over dat traject in combi met mijn gevoel over die hele procedure heeft gemaakt dat wij daar niet voor kiezen. We zijn het er wel heel duidelijk over eens dat we ruimte in ons hart en ons huis hebben voor een kind. Als het dan geen kind van ons samen kan zijn, dan willen we in ieder geval gaan kijken of we dan een ander kindje een fijn huis kunnen geven.

[witje]

Ja ja 29 maart om 9.45 uur geven we elkaar het ja woord. Het was de bedoeling dat we alleen met onze getuigen zouden zijn, maar het is openbaar (tenzij we er echt bezwaar tegen hebben) dus er zijn een aantal mensen die toch komen kijken. Paul vind het een minder idee, ik vind het wel grappig.

 

Voor ons was de scheiding niet voorzien, wie weet horen we nog waarom??

[EDR]

Wat heftig sandra. MOeilijk om dit van dichtbij mee te maken.

 

Kaartje wij hebben ons vorig jaar verdiept in pleegzorg en hebben ons aangemeld voor de adoptiecursus. Pleegzorg viel bij ons af...ik denk niet dat ik zou kunnen dealen met de gedachte dat een kind eigenlijk altijd weer weg kan gaan. En het contact wat er eigenlijk altijd is met de ouders lijkt me ook heel moeilijk. Weekendzorg valt ivm mijn werk af en vakantieopvang...tja, we hebben zelf niet veel vakantie dus dat is ook geen optie.

Adoptie blijft me wel trekken maar ik vind er ook heel veel haken en ogen aan zitten. Idd het enorme traject waar je doorheen moet en ook vind ik het best heftig om een kind weg te halen uit het land waar het geboren is.

Maar...eerst poging vier voor jullie!

[Kaartje]

Ja, eerst ronde vier. En daar gaan we weer heel positief in straks. Heb op een of andere manier toch nog het gevoel dat het wel goed gaat komen, dus daar hou ik me nog even aan vast.

Hebben jullie al bedacht waar bij jullie de grens ligt? Of bepalen jullie dat na elke ronde opnieuw?

Lijk me inderdaad ook het lastige van pleegzorg dat kinderen weer weg kunnen gaan. Onze voorkeur zou dan denk ik uitgaan naar langdurige pleegzorg. Maar goed, daar gaan we ons later wel verder in verdiepen als het nodig is. Mijn beste vriendin heeft veel ervaring met de ontwikkeling van kinderen. Zij geeft ook altijd aan dat als kinderen pas op latere leeftijd geadopteerd worden ze vaak ook heel veel problemen hebben met binding en zo. Dat lijkt me ook nog een lastig aspect van adoptie.

[fren-1976]

Goed van jullie, meiden dat je al nadenkt over plannen na de IVF. Wij weten niet wat we dan doen, weet ook niet hoe lang we doorgaan, hangt helemaal van de komende poging af. Zat net toevallig m'n dossier uit het vu zitten lezen. Las dat we echt maar 1 Emmy's hadden van kwaliteit 2. Hoop dat dat de volgende keer beter gaat nu we beter en vooral meer zaadcellen hebben. Adoptie zien we allebei niet zitten.

 

Leuk, de 29e Sandra! Is 2 dagen na mijn verjaardag.

[EDR]

Ja en wat ik ook moeilijk vond is de keuzes die je moet maken als je wilt adopteren...

* jongen/meisje

* welk land

* special need/geen special need

* leeftijd

* meerdere kinderen uit 1 gezin

* enz...

Natuurlijk adopteer je het liefst een gezond babytje maar...

ik denk dat we in staat zouden zijn om een gehandicapt kindje te kunnen adopteren, en hoe zou ik het over mijn hart kunnen verkrijgen om een babytje te adopteren terwijl ik weet dat de kindjes van vier/vijf blijven zitten? En waarom geen meerdere kindjes adopteren? Nou ja, ga zo maar door.

Mijn hart zegt dan een babytje maar diep in mij is er een stem die zegt...Esther waarom gaan voor een baby en waarom niet een gehandicapt kindje dat b.v. wat ouder is waarvan je weet dat dit kindje overgeslagen gaat worden?

Moeilijk hé! Ik wil niet kiezen voor de 'makkelijkste' weg (in mijn beleving een gezond babytje) alhoewel dat je wens is, terwijl je weet dat er zoveel andere kindjes zijn die w.s. nooit in een stabiele situatie terecht gaan komen. Maar wil ik dan wel wat ik hierboven omschrijf? En is het maken van de keuze om niet te gaan adopteren dan geen vlucht...

Ingewikkeld proces is dat in mijn hoofd...en ik kwam dus idd afgelopen zomer tot de ontdekking dat ik hier nog helemaal niet aan toe was eigenlijk. Ik was nog niet klaar met onze eigen kinderwens.

 

Fijn dat je het gevoel hebt dat het toch een keer gaat lukken. Blijf die positieve flow er in houden!

Ik vind dat moeilijk. Ik merk dat wij samen al wel aan het praten zijn over het einde van deze reis. Misschien nog twee behandelingen maar dan is het wel klaar denk ik. En echt...wat maakt die gedachte me verdrietig! Maar ik denk dat we het emotioneel niet gaan trekken om nog veel langer door te gaan. Toen we weer gingen starten in oktober hebben we samen afgesproken dat we na elke behandeling gaan kijken of we nog verder willen of niet. We hebben ons, i.t.t. de 1e drie keer, geen beperkingen opgelegd van te voren. Dat gaf mij toen heel veel druk en dat is er nu minder. Het is nu puur luisteren naar onszelf, hoe staan we erin, kunnen we dit emotioneel nog aan, wat zegt onze portemonnee etc.

Langdurige pleegzorg was ook onze wens maar eigenlijk zaten daar ook nog heel veel haken en ogen aan in onze beleving waardoor we vorig jaar samen de keuze hebben gemaakt om hier niet mee verder te gaan.

 

Ik kan ook wel eens echt boos worden hoor om dit alles...een ander stel krijgt 'gewoon' kinderen, hoeft niet al die keuzes te maken, het komt zoals het komt zeg maar. En wij moeten continu, in mijn beleving, hele moeilijke keuzes maken. Maar goed...heeft geen zin!

[Sylvino]

Spaatje en Esther dit was mijn normale gewicht en geen eetstoornis. Ik was in die dagen gezegend zeg maar. Dat hoef ik ook niet meer maar wat ik nu heb ook niet.

 

Kaartje het voelt goed om een back-up plan te hebben.

 

Sandra het leven blijft dubbel op welk gebied dan ook.

[Kaartje]

Ik vind het ook lastig hoor om na te denken over wat hierna gaat komen. Mocht volgende keer niet lukken en we besluiten te stoppen dan zal dat echt wel even heftig zijn. Toch voel ik nu lang niet de teleurstelling en het verdriet dat ik had na ronde 2. Nou zat ik achteraf gezien ook al heel lang niet lekker in mijn vel toen. Die 2e mislukte IVF was dus even de druppel. Vond het toen zo benauwend dat we nog maar 1 ronde te gaan hadden (we hadden toen onze grens op 3 rondes liggen). Had het gevoel dat mijn kinderwens mijn hele leven bepaalde. Pas later realiseerde ik me dat het niet alleen maar met mijn kinderwens te maken had. Ik was gewoon veel te druk met werken. Bijna nooit thuis, altijd afspraken. Nooit tijd voor mezelf. Sindsdien flink aan mezelf gewerkt en ik zit nu gewoon goed in mijn vel. Betere verdeling werk en onstpanning etc. Denk dat ik een half jaar geleden in dat hele proces ook al een deel verwerkingsproces heb gehad. Dat benauwde gevoel is weg. Natuurlijk was ik heel verdrietig toen het nu weer niet gelukt was. Aan de andere kant is er niks veranderd tov voor deze ronde en voor deze ronde zat ik ook lekker in mijn vel en was tevreden met mijn leven. Beetje lastig uit te leggen.

[jeegeetje]

hee meiden,

 

Ik lees en leef met jullie mee! Van de zwangerschappen tot vervelende zakelijke dingen en wat een enorme (veer)kracht jullie bezitten. Ik wens jullie veel heerlijke etentjes, megaverpakkingen ovulatietesten in de aanbieding, dubbele strepen op de testen, een heleboel geluk en speciaal voor Sylvie, een goede nachtrust... Vorig jaar was het jaar van de tijger, nu konijn. Ik hoop dat dat een goed vruchtbaarheidssymbool is, ik heb er wel een goed gevoel bij... hahaha

 

Wij hebben ook de mmm doorlopen en nu een vriendinnetje van mij ook met ivf is begonnen komen er vragen bij haar boven borrelen waar we het dan samen over kunnen hebben. Ik moet zeggen, het schept een band. Maar ik wil jullie vragen om jullie kennis/mening, ik weet het even niet meer en zou haar graag gerust stellen:... Ze heeft ongeveer 4 keer per jaar een cyclus, verklevingen wat overgewicht en is met de resultaten van haar vriend doorgestuurd voor icsi. Ze moest eerst haar buik rustig maken en heeft toen gespoten met puregon (100 iu) en decapeptyl. Eerste fm 5 eitjes, tweede 8 eitjes en de laatste fm 15. (Bij mij kwamen er nog wel eens een of twee kleintjes bij, maar niet zoveel) Ze hebben bij de laatste fm ook bloed geprikt en de dokter zou haar terug bellen om te laten weten hoe laat ze de pregnyl moest zetten. Toen kwam er een heel ander bericht. Ze gingen de poging afblazen want de hormonen in haar bloed waren nul...? Ze moest 's morgens weer komen om opnieuw bloed te prikken want misschien was er een fout gemaakt werd er gezegd, maar na het herhalen van de bloedtest, kwamen er weer dezelfde waarden uit. Ik weet nog niet precies welke hormonen, ze was erg geschrokken en hield het gesprek kort, maar wat kan er zijn? en hebben jullie dit ooit gehoord of meegemaakt?

 

Hoop op jullie wijze raad.

 

liefs,

jeegeetje

[EDR]

Jeegeetje...Wat heftig zeg voor je vriendin. Hoe groot waren haar follikels bij de laatste meting? Ik weet niet precies nu waar ze haar op geprikt hebben maar wat lijkt dit me moeilijk. Is het niet verstandig voor haar om morgen weer het ziekenhuis te bellen om meer uitleg te vragen? Sterkte en lief van je dat je voor haar vraagt hoe dit kan zitten! Wens haar sterkte!

 

Kaartje...Ik vind het wel bijzonder om te lezen dat je zo duidelijk de 'vinger op de zere plek van die tijd' kunt leggen. Dat maakt dat je wel meer inzicht hebt in hoe het bij jezelf gaat en waar je valkuilen liggen. Ik heb zelf vandaag mijn eigen topic doorgelezen die ik gestart ben toen we oktober 2009 hebben besloten te gaan stoppen. Wat me vooral bij bleef is dat de overtuiging dat het goed wat op dat moment gewoon zo groot was. Het maakt dat ik merk dat je je gewoon voelt zoals je je voelt. Wat vandaag is is vandaag zeg maar. Bah wat klinkt dit wazig hé?

Ik bedoel te zeggen dat er in 2009/2010 zoveel momenten waren waarop ik rust had, het voelde goed zoals het toen was. Ons besluit om te stoppen was op dat moment gewoon het juiste. Het heeft me heel erg verward dat ik er daarna zo anders over ben gaan denken. Nu kan ik meer bij de dag leven...wat vandaag is is vandaag en wat morgen is komt morgen.

Nu heb ik heel erg veel verdriet, misschien is dit het verdriet wat er niet was toen we in 2009 besloten om te stoppen. Ik loop misschien wat achter de feiten aan :)