Ga naar inhoud

Wat is de rol van de partner?


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Heee!

 

Ik ben nieuw op dit forum.

Ik ben eigenlijk op forums gaan kijken omdat mijn partner zich niet echt bemoeit met het zwanger worden. Hij zoekt niet actief mee naar info en mogelijkheden.

Nu heb ik me toch maar aangemeld om eens te kunnen praten met andere hier over.

En vroeg me eigenlijk af of jullie partners wel actief meezoeken enzo?

 

Groetjes,

 

Sas

Geplaatst

Hallo Saskia, welkom op het forum!

Leuk dat je jezelf hebt voorgesteld aan de anderen; wij wensen je een goede tijd op Het IVF-Moeders Forum.

Geplaatst

Hoi Saskia

 

welkom hier, ik moet eerlijk zeggen dat mijn man ook niet echt actief meezocht, wellicht kreeg hij ook niet echt de kans moet ik eerlijk zeggen, na de definitieve diagnose woonde ik min of meer in de computerkast... maar verder las hij wel de info die gevonden werd en dacht hij actief mee.En ging ook mee naar de gesprekken e.d.en paste zijn levensgewoonten aan: gestopt met roken, zeer bepelrt met alcohol, cafeïne, acupunctuur etc.

Ik weet niet wat bij jullie de "oorzaak" is maar ik heb wel begrepen dat als geconstateerd wordt dat het zaad het grootste probleem is mannen vaak wel meer tijd nodig hebben om alles op een rijtje te zetten zeg maar. Vrouwen zijn wat dat betreft vaker van het doorpakken en verder focussen op alle mogelijkheden.

 

 

Ik wens je heel veel succes en hoop dat je steun en info vind op dit forum

 

groetjes

Babeth

Geplaatst

Welkom Saskia,

mijn man zoekt ook niet actief mee, is toch meer een vrouwending. Hij luistert en leest dingen als ik hem dit vraag.

Hij probeert mij zoveel mogelijk te steunen tijdens een behandeling en probeert ook zijn levenstijl te veranderen, is moeilijk voor hem maar hij probeert het.

 

Heel veel succes verder.

Geplaatst

Hallo saskia,

welkom op dit forum.

 

Mijn man zocht wel actief mee. Dit komt misschien ook wel omdat mijn man zelf in een ziekenhuis werkt en van nature al nieuwsgierig is aangelegd wat betreft medische dingen.

Ik weet wel dat het even duurde voordat hij er echt mee aan de slag wilde omdat eerst verwerkt moest worden dat het op de natuurlijke manier niet zou gaan lukken.

Ik denk dat vrouwen hier sowieso wat meer mee bezig zijn als mannen.

 

In elk geval kun je hier al je vragen en verhalen kwijt en informatie halen.

 

groet, Dorien

Geplaatst

Hoi Saskia,

 

Hier ook een man die het allemaal over zich heen laat komen. Het is echt mijn ding, ik wil het graag en daarom vindt hij het best, maar als het aan hem lag zouden we het niet doen (hebben al een dochter, hij is tevreden met z'n drieën). Hij slikt wel braaf de vitamines die ik hem geef om de kwaliteit van het zaad op te vijzelen, maar hij gaat bv nooit mee naar echo's. Wel naar de punctie en TP natuurlijk, maar erover lezen al helemaal niet!

 

Ik zou me er niet te druk om maken, ik vind het wel jammer, maar het zij zo, zijn genoeg andere dingen om je mee bezig te houden toch?

 

Succes!

 

Caroline

Geplaatst

Mijn vriend zoekt ook niks op. Hij luistert als ik wat zeg en we kunnen overal goed over praten maar het opzoeken over alles is toch echt voor mij.

Hij gaat wel mee naar alle zh afspraken.

Maak je er niet te druk om hij vangt genoeg op hoor.

Geplaatst

Ik herken me enorm in wat de meiden hiervoor hebben geschreven. Ik ben degene die alles 'uitdoktert' en ik moet wel zeggen dat gerard echt serieus naar me luistert en voor de volle 100% bereid is om zich aan te passen of leefgewoontes te veranderen. Maar het uitzoeken van e.e.a. is toch echt mijn ding.

Geplaatst

Ik sluit me aan bij wat de meeste hier hebben gereageerd.

Mijn vriend is erg betrokken bij alles en doet zijn best op z'n eigen manier en dit doet hij prima.

We steunen elkaar door en door!

Geplaatst

Hier ook van hetzelfde laken een pak :). Manlief was de reden dat een natuurlijke bevruchting niet lukte en het was wel heel erg confronterend voor hem om te horen dat het 'aan hem lag'... Ik heb hem uiteraard nooit iets kwalijk genomen, hoe zou ik dat ueberhaupt kunnen? Hij had het tenslotte zelf liever ook anders gezien. Hij vond zichzelf alleen wel een behoorlijke mislukkeling en het was voor mij lastig om hem te laten geloven dat ik sowieso bij hem zou blijven, ook al zouden de behandelingen niet lukken.

 

Hij rookte sporadisch, maar is daarmee gestopt. Rondom de behandelingen dronk hij beperkt (hij is sowieso geen grote drinker). Verder heeft hij nooit vitamines geslikt oid maar dat is ook nooit in mij opgekomen eigenlijk... Verder zocht hij inderdaad ook niets op op internet; hij liet mij lekker surfen en liet zich over bepaalde zaken informeren. Bij FMs en bloedprikken is hij zelden meegeweest (alleen in het weekend). Bij puncties en terugplaatsingen altijd! En, ook heel lief, bij elke spuit die ik heb moeten zetten zat hij ernaast... Hij heeft zelfs een keer die naald in zijn eigen buik gezet (lege huls) om te kijken hoe het voelde!

 

Succes meiden, met alles!

Geplaatst

Bij mij eigenlijk hetzelfde, mijn man "bemoeit " zich ook niet met het zwanger worden, ik zoek alles op, ga alleen naar de fm's en de IUI doe ik ook alleen.

Hij heeft daar geen behoeft aan en ik wel, ik vind het ook makkelijker om alleen naar al die afspraken te gaan, als we ivf gaan wordt het natuurlijk anders wat betreft de puncties.

Het probleem ligt niet bij hem, het zaad is steeds super dus daar hebben wij het ook nooit over gehad om ergens me te stoppen ( bv roken en of drinken ) of het nemen van xtra vitamines.

Maar ik krijg wel steun van hem als ik het ff niet zie zitten.

 

Welkom op het forum

 

Liefs Medusa

Geplaatst

Mijn man gaat naar alle fm's etc mee, alleen intake lukte niet ivm werk. Het is wel zo dat ik meer opzoek, maar dat komt ook deels doordat het 'probleem' bij mij ligt...

Hij stelt ook allerlei vragen aan de artsen, echt leuk om die betrokkenheid te voelen. Eerlijk gezegd had ik dit anders ingeschat van tevoren.

Geplaatst

Mannen gaan over het algemeen toch wel heel anders om volgens mij met vruchtbaarheidsproblemen, als ik het om mij heen hoor ook dan lijkt het dat de mannen vaker de keus om de molen in te gaan bij de vrouw leggen.

Meertje, dat wat jij schreef hoe je man zich voelde herken ik wel hoor, ik moet zeggen dat ik het daar erg moeilijk mee had maar zijn gevoel veranderde gelukkig naarmate we in de molen zaten zeg maar.

Al met al worden wij over het algemeen draken van vrouwen met al die hormonen in ons lijf, als we op die momenten maar goed opgevangen worden nietwaar?

 

liefs

Babeth

Geplaatst

Grappig dat je dat zeg, Babeth! Bij ons veranderde het ook naarmate we verder in het traject kwamen... Tijdens de laatste ICSI heb ik hem er ook niet meer over gehoord inderdaad. Ik had het er ook heel erg moeilijk mee, werd boos als hij zei dat ik maar beter een ander kon gaan zoeken...!

 

Kwam in het ziekenhuis een vrouw tegen die verrtelde dat met name het slagen van de behandeling een zware dobber voor hun relatie was geweest - ze waren door het lange toeleven naar een kindje in een soort van gat gevallen toen het eenmaal was gelukt... Gelukkig hebben ze het uiteindeljk samen overleefd :).

Geplaatst

Ik vind het medische traject zowiezo een aanslag op je relatie. Je leert elkaar wel door en door kennen in de jaren dat je het medische gebeuren hebt. Overigens, hier ook hetzelfde: ik zocht uit en stelde dingen voor en manlief liet zich door mij informeren of vond het allemaal wel prima. Hij is overigens wel altijd mee geweest naar iedere (!) afspraak, zelfs fm's, terwijl dat voor mij niet altijd nodig was.

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden