Ga naar inhoud

uitgerekend in februari 2012


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

ik heb ook een cyclus van 28 dagen, ik heb zelf eerste instantie gerekend van de laatste dag menstruatie, maar uiteindelijk hangt het ook af van je embryo, hoe oud die is enzo, want daardoor was ik al iets "langer" zwanger, maar zou gewoon de laatste dag pakken als ik jou was :)

  • Reacties 4,1k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

*Ik breek even in*

 

Lieve Lianne,

 

Vandaag heb je eindelijk je echo!!!

Hoop zo op een heel mooi kloppend hartje!!

Ga duimen!!Maar zo te lezen gaat dat wel goed komen je bent gewoon zwanger van 2 ukkies ;-)

 

Heel veel liefs en dikke knuff

Geplaatst

Ink, geen zorgen maken ik had de echo op 6 weken en 6 dagen. Ik las dat de boon een mm per dag nu groeit dus dan klopt het wel.

 

Pff gister heel blij, maar vandaag alweer zorgen. heb verdorie weer bruinverlies met zo nu en dan een donker sliertje.

Geplaatst

sja do...sommige houden dat hun hele zwangerschap lang, lijkt me wel vreselijk onzeker, maar het hoeft echt niets te betekenen he! bovendien heb je het toch al eerder gehad en daarna toch nog steeds een mooi kloppend hartje gezien? :) (om maar even positief te blijven)

Geplaatst

lianne, hoe is de echo gegaan? Hoop dat jullie een mooi kloppend hartje te zien hebben gekregen.

 

Do, wat vervelend. Hoop zo dat het nog wat oud bloed is van de innesteling. Heb je het ziekenhuis er al over gebeld? En wanneer heb je een eco? Ik ga voor je duimen.

Geplaatst

Jrn, Ik heb gister mijn echo gehad en dat was goed.

 

Benbri, ik hoop dat het dat dan maar is. Het maakt me idd erg onzeker. Wou wel dat ik de tijd kon doorspoelen en dat we nu allemaal op de 3 maanden zouden zitten, haha

 

Ik ga weer even plat liggen...

 

Tot later!

 

Liefs

Geplaatst

ik geloof het helemaal do...gelukkig heb ik daar geen last van, overal last van en superzwanger, maar daar heb ik dan geen last van :), vertrouw nou maar op je echo...je hebt het eerder gehad en jij hebt schijnbaar gewoon een hele mooi doorbloede bm...toch? :)

 

ik denk dat ik zo ook ga liggen, maar heb 2 kinderen op visite buiten mijn 2 kinderen om ***zucht*** heb er nu al spijt van....

Geplaatst

He getsie Do, vervelend dat gevoel van onzekerheid! Wanneer mag je weer voor een echo? Week 9? Ik leef ook echt van echo tot echo hoor - heb m vorige week gehad, was toen gerustgesteld en nu weer ruim halve week verder zou ik graag al weer opnieuw die zekerheid willen hebben hihi, stelletje onzekere musten als we zijn hier! Komt vast goed meid! Zoals Benbri al schreef - je had het al eerder en toch zat t goed. Ik had het ook en betekende blijkbaar ook niets...

 

Benbri - ja hoor, weet ik toch, dat t n grapje was. Gelukkig is t niet echt doorgezet en hielp de paracetamol goed. Slaapdienst is gelukkig ook goed gegaan. Alleen beetje weeïg in de ochtend, maar dat is alles, dus ik heb echt nog steeds medelijden met jullie hoor, pfff, lijkt me helemaal niets constant misselijk!!!

 

Jrn- ja, ben ook wel benieuwd of we een mini-reusje gaan krijgen. Hm, klinkt niet helemaal, maar je begrijpt wat ik bedoel denk ik. Bij mij was in het ziekenhuis verteld dat op de dag van de punctiedatum, zij dat tellen als zijnde 2 weken zwanger, omdat het door de hormonen versneld is.

 

Lianne - en en en en???

 

Nou ik ga m'n tas inpakken voor t festivalletje en ben maandag weer terug. Dan gelukkig maar weer 1 nachtje tot de echo...

Geplaatst

ow wauw jullie gaan liggen!! ik wou dat ik kon gaan liggen..ik sterf hier een langzame dood op kantoor...oeff!! Vannacht wederom zeeer slecht gelapen en nu erg misselijk en vreselijk moe! bah!!

 

Do76 wat vervelend zeg dat bruinverlies ik snap dat het je onzeker maakt maar ja het prachtige bewijs dat het goed zit heb je gisteren al gezien!!

 

Lianne ben benieuwd naar jouw echo, heb geduimd alvast!!

 

Vandaag de verloskundige weer afgebeld want we blijven voor begeleiding in het ziekenhuis vanwege medische indicatie voor een tweeling. Ook wel handig gewoon lekker op een vertrouwd plekje elke keer terug mogen komen!

 

haaaa..lekker koel briesje komt het raam binnen, heeeerlijk

 

toedels

Geplaatst

hee....geef mij ook eens een briesje :). ben idd wel even lekker gaan liggen, maar ben alweer op :). ik had op vakantieveilingen 4 kaarten gewonnen voor hellendoorn. ik helemaal blij, lekker het weekend wat doen met mijn gezin, die moeten al zoveel doorstaan, maar nu twijfel ik weer....als ik weer zo misselijk ben verpest ik het misschien aan de andere kant denk ik, niet zeuren, gewoon gaan, tis maar voor een daggie....dus ik ga het maar gewoon doen :)

 

zat een beetje rond te lezen en volgens de "verhalen" zou mijn frummeltje alweer bijna 3 cm moeten zijn....ik dacht...uuuuuh...zo groot ------------ zo groot dus ongeveer...jemig wat gaat dat dan hard. gelukkig heb ik de onzekerheden die jullie hebben niet, maar dat komt ook denk ik omdat ik ten eerste niet bloed, ten tweede heel misselijk ben, ten derde grote stenen (.)(.), wat nog meer...oh ja...moodswings (erg leuk voor manlief), ontzettend veel plassen, vooral in de nacht...volgens mij ben ik er wel zo'n beetje.

 

oh ja, heb wel goede hoop dat mijn misselijkheid minder word (nu niet, nu word het alleen maar erger) maar ik krijg weer een beetje zin in sex :) alleen die misselijkheid zit dan in de weg, maar goed, kan niet alles hebben he :)

Geplaatst

Hallo meiden.

 

nou ik lees al ruim 2 weken mee in uitgerekend in februari 2012.

dus heb al heel wat van jullie verhalen mee gekregen, leuke maar helaas ook verdrietige.

 

ik wil me hier ook graag aanmelden omdat ik 6,6 week zwanger ben.

morgen heb ik mijn eerste echo, vind het heel erg spannend, heb 3 miskramen gehad rond deze tijd en 1 miskraam rond week 8 maar ze zeiden dat het hartje in week 6 al weer gestopt was.

durfde me eerst niet aan te melden maar nu toch maar wel, tis een gezellige groep!

 

ik voel me heel erg goed, wel moe maar niet misselijk ofzo, ben ik bij geen 1 zwangerschap geweest.

ik gebruik nog tot week 12 progynova en ustrogestan bollletjes.

 

we zijn 7 jaar bezig voor kindje nummer 2, we hebben een zoon van 9 jaar op de natuurlijke manier zwanger geraakt en van de andere 4 ook, 3 jaar geleden voor het laatst zwanger geweest en dat was de laatste mk.

we zijn in november gestart met de eerste ivf, reseultaat 7 eitjes met de punctie en 1 was maar bevrucht niet zwanger van geworden, daarna direct over naar icsi en na de punctie van 8 eitjes zijn er 3 bevrucht, 1 teruggeplaatst 2 langer laten delen, 1 ervan heeft dat geredt, niet zwanger geworden en nu wel van de enige cryo!!!

was een 9-delige.

 

weet niet hoe ik me in de lijst moet plaatsen maar mss dat iemand dat voor mij wil doen?

 

17 februari uitgerekend en 30 juni eerste echo, 2de kindje en volgens mij de 3de hier die uitgerekend is op 17 februari

 

nou groetjes marjan

Geplaatst

Hi Marjan, welkom! We zijn op dezelfde dag uitgerekend! Ik heb volgende week wo de echo, nog even spannend dus.

JSteiertje, van harte, een tweeling... spannend zeg!

 

Hier vandaag de eerste vlaag misselijkheid. Hoef niet over te geven, maar de hele dag zo'n weeig, net niet lekker gevoel in mn maag...

Geplaatst

hoi fren.

 

ja dat zag ik:icon_smile:

gezellig.

duurt dat lang he? dat wachten op de eerste echo!

ik heb 12 juni postitief getest en 13 juni gebelt en kon "pas" 30 juni terecht, dacht wow zo lang wachten?

 

hoe kan ik ook zo'n lijstje maken met de behandelingen die ik gehad heb? moet dat via " handtekening?"

Geplaatst

hee marjan, welkom hier. leuk dat je je toch durft aan te melden bij ons gezellige groep :) en ik hoop dat je je snel welkom voelt hier :)

 

en ja, dat onderschrift kan je via de handtekening doen, tenminste...zo heb ik het gedaan, hahaha. spannend hoor, morgen echo, komt vast wel goed meid, op zich hebben we allemaal een positieve vibe :) maar ik ga voor je duimen, laat je het wel even weten morgen dan?

 

fren, niet zo mooi dat je het vandaag misselijk had. ik ken het. ik hoef gelukkig ook niet de hele dag over te geven, ben alleen de hele dag misselijk en soms idd het kokhalzen, vandaag voor het eerst echt overgegeven, ik blijf me maar vast houden aan de 12 weken, dus nog 3 weken ellende.

 

ik vind het wel "grappig" dat er zoveel verschil zit in de echo's per ziekenhuis. ik had iig eentje met 7 weken en 8 weken en nu met 12 weken weer. oh ja, marjan, lijstje komt eraan hoor (of iemand anders moet me voor zijn) maar ik ga nu eerst even bankhangen, voel me niet in staat om mij te concentreren. heel veel succes morgen en we horen het, net zoals meezie, die heeft morgen haar 3d echo :)

 

fijne avond meiden en veel liefs

Geplaatst

Hoi,

Welkom Marjan, op dit misselijke meiden bankje. WANNEER STOPT DIE MISSELIJKHEID NOU TOCH! Ik moest vandaag overgeven bij de lidl. Ook lekker handig. Ik dacht dat het een beetje beter ging vandaag, maar het is nog net zo'n drama eigenlijk. En ik kan dus ook niks hebben van Ruud en/of Tuur. Iedereen moet me even met rust laten en vooral héél veel begrip voor me hebben. Wat ben ik toch een secreet!

 

Ik zit ook erg te wachten op het bericht van Lianne!

groet,

Jeanine

Geplaatst

whahahahahaha...jeanine...ik begrijp helemaal wat je bedoelt, ik ga zelfs amper de deur uit, maar overgeven bij de lidl, hihi...arme arme jij, ik ben gelukkig nog niet verder gekomen dan kokhalzen, wat overigens ook niet romantisch staat hihi....en ik krijg dan de neiging om maar uit te leggen dat ik zwanger ben.....want gewoon over je nek gaan, hihi....

 

en lianne is volgens mij nog niet langsgeweest, hoop dat alles goed gaat, meezie is trouwens ook nog niet geweest, die moest ook volgens mij vandaag of moest ie toch morgen? (weet het even niet meer) hoop dat alles goed gaat met de meiden....

 

en oh ja...jeanine, ik las net in zo'n zwanger blaadje met zwangerschapskalender week tot week dat bij week elf stond "u zult zich deze week ongetwijfeld iets beter voelen en dat de misselijkheid wegblijft" ohohoh, laat ons maar vlug in die 11e week belanden dan, en vanaf 11w 1d moet het ook terstond over zijn he! :-)

Geplaatst

ik denk dat ik daarom ook zo misselijk ben hoor, omdat ik in het begin natuurlijk ook dubbele hormonen heb gehad....jammer dat het niet verdwijnt, hihi....en ja, ik ben een week verder, voel me helaas niet beter dan jij en bij jou werken dus ook duidelijk die stomme dingen niet. heb nog wel steeds de zetpillen overigens. alleen in de ochtend voel ik me redelijk, dat verdwijnt rond een uur of 12 :s.....leuk he..hormonen ***zucht***

Geplaatst

Zo ik kom me even melden, morgen inderdaad de echo en dit keer zet ik echt de foto's erop (zocht een bloos smilie maar kon hem niet vinden, hihi) Ik doe gelijk ook die van vorige week nog eens.

Hier nog wat misselijk maar ik ben er achter dat zolang ik maar eet het allemaal best goed gaat. Iedere dag ga ik op pad met een overlevingspakketje met brood, liga, fruit en wat ontbijtkoek.

Ik eet zo'n negen (WAAAAHHH) sneetjes brood en twee plakken ontbijtkoek, twee stukken fruit en een liga, evergreen of sultana, 's avonds mijn prakkie. Probeer het snoepen te laten, op af en toe een dropje na dan. Voor ik ga slapen prop ik 2 boterhammen erin en dan ben ik smorgens ook niet zo misselijk. Het voelt heel gek, misselijk zijn en toch eten, maar het scheelt echt met vandeweek (toen dacht ik nog dat ik gewoon kon eten zoals normaal) maar dat was gewoon veel te weinig.

Smorgens hang ik nog wel eens kokhalsend boven het toilet zelfs nadat ik gegeten heb, maar verder hoeft dat gelukkig niet.

Heb wel van die pillen bij de huisarts gevraagd en gekregen (vooral voor als ik savonds in het restaurant moet werken) maar als ik de bijsluiter lees weet ik niet of ik ze wil gaan gebruiken. Dan is misschien je misselijkheid minder, maar ben je wel moe en duf en wordt er afgeraden machines/auto te besturen???

Vermoeidheid ken ik ook lig iedere avond om 10 uur in mijn mandje terwijl het normaal echt later is. prikkelbaar valt volgens mij wel mee.

Vandaag wel wat teveel getild op het werk en dan heb ik gelijk wat krampen, dus morgen maar wat minder tillen en de kids wat meer laten lopen.

 

Welkom nieuwe dames!!

 

En ja ook ik ben nieuwschierig naar lianne haar echo.

 

misselijke meiden, heel veel sterkte en nog niet misselijke meiden, GENIET ERVAN!!!! Het is zo fijn als je niet misselijk bent

Geplaatst

[ATTACH=CONFIG]1644[/ATTACH]zo zat toch boven achter de pc dus heb gelijk de scanner aangezet.

Morgen ook weer even doen.

Ik mis 1 echo foto maar die heb ik in een klein lijstje gedaan en stiekum in de koffer van mijn vriend gedaan, die is maandag voor 4 dagen weg gegaan.

Hij vond het wel super leuk toen die maandag avond zijn koffer ging uitpakken.

 

Nog steeds geen nieuws van Lianna???

Geplaatst

Hoi dames!

 

Nadat wij vorige week maandag ons kindje zijn verloren heb ik hier nog niet echt gereageert...

Af en toe spiek ik hier wat, maar merk toch dat ik dat heel erg moeilijk vind. Al die positieve verhalen, mooie echo's en kloppende hartjes... Zucht, waarom mocht dat bij ons nou niet zo zijn :(

Begrijp me niet verkeerd meiden, het is jullie stuk voor stuk ontzettend gegund! Tis alleen dat als ik met een zwangere geconfronteerd wordt dat ik denk: Waarom zij wel en ik niet.. Maar dat is geen kwestie van misgunnen of iets :)

 

Ik zal even mijn verhaal plaatsen over de hele gebeurtenis van vorige week. Heb het even gekopieerd van mijn site..:

 

Op vrijdag 17 juni had ik aan het eind van de ochtend wat last van mn buik.. In het begin viel het nog wel mee, maar uiteindelijk werd het steeds erger. Ik kon op een gegeven moment niet meer zitten of staan van de pijn. Toen ik het na een uurtje of 2 echt niet meer hield en op het punt stond de gynaecoloog te bellen, zakte de pijn weer af. Uiteindelijk was er niets meer dan een beetje een zeurderig spierpijn gevoel.

Ik besloot dan ook maar om het nog even aan te kijken.

De pijn bleef gelukkig weg en het hele weekend heb ik nergens meer last van gehad.

De normale zwangerschapskwaaltjes waren volop aanwezig wat mij toch een beetje het vertrouwen gaf dat het wel goed zat.

 

Op maandag 20 juni stapte ik 's morgens mijn bed uit en meteen had ik hele erge buikpijn. Ik hoopte dat het weg zou zakken dus ik heb een kop koffie gedronken en probeerde er geen aandacht aan te schenken. Na een minuut of 10 merkte ik toch dat het weer steeds erger werd, dus besloot ik om nog maar even op bed te gaan liggen zonder wat tegen Peet te zeggen. Ik wou hem ook niet ongerust maken.

Na een tijdje zo op bed gelegen te hebben kwam Peet bij me kijken. Hij zag meteen al dat het niet goed was omdat ik met stuiptrekkingen van de pijn in bed lag. Hij had een warme kruik voor me gemaakt en na ongeveer een half uurtje zo gelegen te hebben, was de pijn weer zo goed als verdwenen.

Opgelucht ben ik toen uit bed gestapt maar op het moment dat ik weer recht op stond was het weer foute boel.

Ik zakte zowat door mijn benen van de pijn.

Peet vond dat ik maar even een hete douche moest nemen in de hoop dat het dan beter zou gaan. Hij hielp me met uitkleden en onder de douche. Ik ben gaan zitten en heb de straal een hele tijd op mijn buik gehouden. Gelukkig, de pijn verdween weer.

Ik draaide de kraan uit, stapte onder de douche vandaan en begon me af te drogen. Wéér kwam de pijn in alle hevigheid opzetten.

 

Nu vond ik het wel mooi geweest en besloot ik de gynaecoloog te bellen. Na het hele verhaal uitgelegd te hebben was ook de gynaecoloog er niet helemaal gerust op en wou ze graag dat ik die middag langs kwam om te checken of het allemaal wel goed zat.

 

Na dit telefoongesprek besloot ik om te proberen naar de wc te gaan. Misschien waren het wel mijn darmen die zo van slag waren en zou het opluchten als ik eenmaal naar de wc was geweest.

Dit had ik beter niet kunnen doen.. Toen ik eenmaal van de wc af kwam kon ik helemaal niet meer lopen of staan. Ik ben op handen en knieen naar boven gekomen en bed mn bed in gekropen.

Peet maakte zich heel veel zorgen omdat ik zoveel pijn had. Hij was er totaal niet gerust op.

 

Rond 14:00 haalde Peet me uit bed omdat we om 14:45 bij de gynaecoloog moesten zijn.

De weg naar het ziekenhuis kan ik me haast niet meer herinneren, ik leefde totaal ergens anders door de pijn.

 

Na even kort gesproken te hebben met de gynaecoloog besloot ze om een echo te maken. Ze vertelde erbij dat voor de termijn waarop ik zwanger was, er nog geen kloppend hartje zou zijn. Als alles gewoon goed was en ik geen kloppend hartje zag, moest ik me dus geen zorgen gaan maken.

Met pijn en moeite heb ik me uitgekleed en ben ik op het bankje gaan liggen.

Op het moment dat de echo in mijn baarmoeder zat, zagen we meteen al dat het niet goed was. Er was geen kindje te zien.

Ik schreeuwde het uit van de pijn en verdriet en de gynaecoloog ging ondertussen verder zoeken naar het kindje. Het kindje zat ergens rechts, maar ze kon nog niet precies beoordelen waar het zat. Wel klopte het hartje al...

 

Vanaf dit moment ging het allemaal heel snel. Ik zou opgenomen worden en ik zou geopereerd moeten worden. Ze wisten op dat moment nog niet of ik met spoed geopereerd moest worden of dat het later op de dag zou gebeuren.

We moesten naar de eerste hulp en daar zouden we door een andere gynaecoloog verder geholpen worden.

Na meerdere keren bloed te hebben geprikt en een infuus te hebben gekregen, kwam eindelijk de gynaecoloog eraan.

Ze wou weer een echo maken omdat zij me zou opereren en wel precies wou weten waar het kindje zat. Ik smeekte haar zowat om het niet te doen, omdat de echo heel erg veel pijn deed.

Helaas moest het toch gebeuren.

Op deze tweede echo zagen ze dat het echt foute boel was. Ik had een bloeding gekregen en mijn buikholte zat vol met bloed.

Weer ging het allemaal heel snel. Ik moest afscheid nemen van Peet en ik werd met spoed naar de OK gebracht.

Daar pas kreeg ik voor het eerst pijnstilling. Heel veel tijd om daar over na te denken had ik niet, want voor ik het wist lag ik al onder narcose.

 

Eenmaal bijgekomen stonden Peet en Cinderella naast mijn bed. We hebben een hele tijd gehuild en geknuffeld.

 

Een hele tijd later kwam de arts om te vertellen hoe de operatie gegaan was. Het kindje was al te ver ingenesteld in mijn eileider en daarom kon deze ook niet gespaard worden. Ook had ik teveel bloed verloren en hebben ze mij een bloedtransfusie gegeven..

Ze hebben de eileider met daarin het kindje opgestuurd naar het lab en dit zal helemaal onderzocht gaan worden.

 

Omdat mijn bloedwaardes niet goed waren moest ik in het ziekenhuis blijven. De nacht was echt een hel. Ik lag op de verpleegafdeling van gynaecologie. Om de haverklap hoorde ik babytjes geboren worden. Deed dit echt heel veel pijn. Ik heb de hele nacht geen oog dicht gedaan en alleen maar liggen huilen. Om het uur kreeg ik controle en met regelmaat kreeg ik pijnbestrijding.

 

De volgende dag stond ik erop om naar huis te gaan maar de artsen waren het hier niet zo mee eens. Ik moest eerst aansterken en daarna zouden ze verder gaan kijken.

Omdat ik er toch op stond hebben we uiteindelijk afgesproken dat mijn bloedwaardes eerst nagekeken werden en dat de catheter eruit gehaald werd omdat ik eerst zelfstandig moest plassen voordat ik weg ging.

Gelukkig waren mijn bloedwaardes weer redelijk normaal en ook het plassen ging goed.

Uiteindelijk ben ik ontslagen met de mededeling om het heel erg rustig aan te gaan doen. Ook heb ik een formulier meegekregen met alles wat ik de komende weken niet mag doen.

 

Wat was ik blij dat ik weer thuis was. Maar het was ook heel erg moeilijk. Gelukkig heeft Peet de avond ervoor alle cadeautjes die we al hadden gekregen opgeruimd dus werd ik daar niet al te veel mee geconfronteerd.

We hebben even samen zitten huilen en hebben de hele tijd geknuffeld.

 

Hoe heeft dit toch kunnen gebeuren? Ik snap het gewoon echt niet. We hadden zo'n vechtertje. Het hartje klopte notabene al!! Waarom heeft het dan toch zo moeten lopen? Het lichamelijke herstel zal met een paar weken wel gebeurd zijn, maar het emotionele herstel zal nog wel even duren. Hoe moet ik hier in vredesnaam mee om gaan?

 

Waarom lief kleintje, waarom kon je niet bij ons blijven...

 

Het verhaal hieronder heb ik afgelopen Zaterdag geschreven:

Hier gaat t lichamelijk steeds iets beter. Wel de hele week al verhoging en sinds gisteren verlies ik hele dikke zwarte stolsels. Uiteindelijk maar de gyn gebeld en moet t nu goed in de gaten houden. Temp is nu 37.8 en bij 38 of meer moet ik bellen dus ik hoop maar dat het hier bij blijft.

Ook heb ik een beetje op mijn donder gekregen dat ik eerder aan de bel moet trekken. De gyn die ik gisteren aan de lijn had, heeft maandag overleg gehad met de gyn die ik toen aan de lijn had, toen ik belde met mijn klachten. De gyn die ik maandag aan de lijn had zag de ernst er niet van in en liet me daarom pas om 14:45 komen terwijl die andere gyn er op stond dat ik gezien de klachten meteen moest komen. Ze zei dat ik een harde was, dat ik het maandag nog de hele dag heb volgehouden.

 

Emotioneel vind ik het nog steeds heel erg moeilijk. Dr is nog geen dag voorbij gegaan dat ik niet heb staan brullen. Ik weet nog steeds niet hoe ik hier mee om moet gaan. Na bijna 2 jaar in een rollercoaster te hebben gezeten waren we eindelijk zwanger. We hebben er helaas maar 2,5 week van mogen genieten. Voor de meeste mensen was ons frummeltje nog niks, maar voor mij was het mijn kindje.

 

Wat ik ook heel erg moeilijk vind, is dat het hartje al klopte.. Wij zeiden 's morgens nog tegen elkaar: Als het dan toch niet goed zit, laat het kindje dan maar alvast dood zijn. Hoe hard dat ook klinkt.. Tijdens de operatie hebben ze het kindje niet aangeraakt, ze hebben de eileider eruit gehaald waar het kindje in zat. Dat idee maakt me helemaal gek. Door het eruit halen van de eileider is het hartje van ons kindje gestopt met kloppen en is het dood gegaan..

Mn omgeving blijft maar zeggen dat het kindje geen schijn van kans had, maar ik wil het gewoon niet geloven. De technieken zijn tegenwoordig zo ver, waarom hebben ze dan niks meer voor ons kleine hummeltje kunnen doen? Ons kindje was perfect en een vechtertje, het zat enkel op de verkeerde plek

 

Het is gewoon onwijs oneerlijk.. Het hele traject is al moeilijk genoeg en net als je er een beetje aan begint te wennen dat dat traject verleden tijd is, sta je er weer middenin, maar dan met nog meer verdriet.

Aan de ene kant baal ik als een stekker dat ik ooit positief heb mogen testen.. Een negatieve test had lang niet zoveel pijn gedaan als dit.. Aan de andere kant heb ik er even van mogen proeven en dat voelde goed.. Heel goed zelfs.

Hoe we het nu gaan doen in de toekomst, daar zijn we nog niet over uit. Dat we op zn vroegst pas in September verder gaan staat al wel vast, maar dan is het in September nog maar even bezien of we er weer klaar voor zijn.

Ik weet wel dat ik nooit meer onbezorgd zwanger zal zijn. Dat was ik nu ook niet, maar een bbz is nooit in mij opgekomen..

 

En uiteindelijk heb ik Maandag avond een gedicht geschreven voor ons kleintje.. Maandag was een hele moeilijke dag omdat ik bij iedere blik op de klok, me realiseerde wat er op dat moment een week eerder gebeurde..

Na 2 jaar van spanning, onzekerheid en verdriet

Werd het wachten eindelijk beloond

We geloofden onze eigen ogen niet

Maar onze liefde zou worden bekroond

 

Dol gelukkig waren we dat jij in ons leven zou komen

Helaas heeft het toch niet zo mogen zijn

Jij bent na 6,5 week weer van ons afgenomen

Je was nog zo ontzettend klein

 

We hadden je al een bijnaam gegeven

We waren helemaal klaar voor jou

Lieve kleine schat, waarom ben je niet bij ons gebleven

Het is gewoon niet eerlijk, waarom nou

 

Voor altijd zal je in onze harten blijven leven

Waarom moesten we jou toch laten gaan

We hadden je nog zoveel liefde willen geven

Waarom mocht je niet langer bestaan

 

Het doet ons ontzettend veel pijn

We hebben onwijs veel verdriet

Omdat jij niet meer bij ons mag zijn

Ook al was je nog maar klein, jou vergeten zullen we niet

 

Sorry, tis een beetje veel geworden allemaal! Forgive me ;)

 

Lieve lieve dames, ik vind het ontzettend jammer dat ik niet bij dit clubje kan blijven. Helaas heeft het lot anders besloten :( Ik hoop dat het met jullie allemaal goed gaat en dat jullie over een maand of 7 prachtige kindjes op de wereld mogen zetten!

Ik kom hier vast nog wel eens binnen wandelen om te kijken hoe het met iedereen gaat (als jullie dat goed vinden natuurlijk)

 

Liefs Limi

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden