Ga naar inhoud

Door DIK en DUN meisjes


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Net klaar met de eerste les van vanavond. Dadelijk om half 9 nog een uurtje cl.ub. yo.ga. effe relaxen.

Sen hopelijk heeft de osteo je kunnen helpen.

Dames ik ben toch gewoon kwijt hoe die therapie heet wat ik gehad heb en henne en ruby ook...weet iets met een o maar verder???? Echt zit al dagen erover na te denken...de muziekwaterbed was een onderdeel daarvan...

  • Reacties 29,8k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

  • Henne

    3759

  • Tool

    2772

  • Sylvino

    2275

  • elinorac

    2259

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

hey meiden, nou vanmiddag meer dan een uur bij de osteopaat gezeten. Hij blijkt op hemelsbreed een paar honderd meter van mij vandaan te wonen :-) Hij heeft vanalles gevraagd en daarna behandeld. Hij zij dat m'n hele rechterkant vast zat. Eerst heeft hij mn benen behandeld. Duwen en trekken enzo, soms best eng gevoel. Daarna mn knieën. Toen ging hij op mn buik drukken links en rechts. Had te maken met de bijnieren, die spelen een grote rol in het hormonaal systeem en ze maken o.a. cortisol aan wat zorgt voor herstel en dat moet bij mij opgekrikt worden. Heb zojuist gegoogled en kwam op uitgeputte bijnieren, ik heb praktisch alle symptomen!? daarna heeft hij mn nek behandeld en gekraakt, mn rug ook gekraakt. Hij ging ook heel hard op mn borstbeen duwen, was wel beetje eng. Hij heeft vanalles en nog wat gedaan. Ik moet volgens hem nu afwachten wat ik de komende dagen ga voelen/merken en over 2 weken weer terugkomen.

Geplaatst

Sen...klinkt goed....ik denk dat je er baadt bij gaat hebben!

Dat drukken op je borstbeen doet die van mij bijna ook elke keer..... duwen, diep inademen, en dan opeens loslaten?

 

Tool.....haptonomie?

Geplaatst

Haptonomie Tool :-) Mag ik ook wel weer eens aan terugdenken, relax, energie niet weggeven etc. Gisteren was ik echt in tranen, iedereen blijft zeggen dat een kind mijn onrust/stress voelt en dat je dus vooral rustig moet blijven. Nu lukt dat met de krampjes en het huilen redelijk, maar ik had zoiets van 'dan merkt hij ook hoe erg ik tegen het voeden opzie' en dat vond ik zo erg. Nu jij het over hapto hebt, denk ik 'daar moet ik iets mee kunnen in de situatie' nog even bedenken wat en hoe....

 

Hier gaat het vandaag wat beter dan gisteren, maar veel huilen toch hoor. Rotkrampjes. Kijk ook erg uit naar osteo maandag, we bespeuren toch steeds meer een voorkeurshouding. Op het aankleedkussen kijkt hij standaard dezelfde kant op, in bedje draait hij volgens mij ook vaak zijn hoofdje die kant. Verder begin ik steeds meer het idee te krijgen dat we toch spruw hebben, maandagochtend huisarts dus hoop maandagavond een stuk wijzer te zijn. Vannacht weer bijna liggen janken van de pijn.

 

Op het moment is het weer huilen, over klein uurtje voeden, badderen en dan hoooooooooop ik op weer zes uurtjes, dat zou heerlijk zijn. Snap dat trouwens toch echt niet, hoe ze eerst uren achter elkaar kunnen huilen en dan opeens zes uur achter elkaar als een engeltje slapen. Gaan krampjes op de klok?? ;-)

 

Sen, ben benieuwd hoe osteo je bevallen is. Ik voel me na die tijd soms twee dagen alsof ik ben overreden door een truck, het effect komt niet altijd meteen bij mij (zeg ik lekker achteraf hè ;-p). En het is ook normaal om erna heel slaperig te zijn.

 

Ruby hoop dat je morgen misschien nog wat wijzer wordt, in ieder geval herkenning vindt.

 

Tool, er is al van alles gezegd. Het blijft zo moeilijk....

 

Caro aan de smartphone haha, gezellig hoor, wordfeud, Mindfeud, is goeie afleiding tijdens het voeden voor me. Hoewel ik nu ook wel juist probeer om heel bewust me het voeden en met Th bezig te zijn. Toch het idee dat ik op die manier dat nare gevoel in ieder geval richting hem wat wegneem. Heel mindfull ;-) bezig zijn met het moment.

 

Dublin de tweede wachtweek in...spannend.

 

Ik ga er vandoor, tot later xx

Geplaatst

Gelijk aan het typen Sen....ik vind het soms ook eng hoor, dat geduw en getrek aan m'n lijf. Maar inmiddels heb ik er alle vertrouwen in. Ben benieuwd wat je ervan gaat merken, kan best even duren hoor!

Geplaatst

Tool, die twijfel zal in zekere zin denk ik altijd wel blijven. Het is nu gewoon nog zo vers. Jullie moeten nu echt nog een nieuw pad gaan verzinnen als het ware. Ik was er toen heel zeker van dat ik ging stoppen met de mmm (en nog steeds hoor), maar de wens blijft. Ik heb me eerst gestort op pleegzorg. Had zo het gevoel dat er op een of andere manier een kind in mijn huis moest komen. Uiteindelijk wordt het dus geen pleegzorg. M. ziet het gewoon niet zitten, heeft teveel slechte ervaringen met pleegzorg door zijn werk. Dat kindje gaat nu dus wel in mijn huis komen. Lekker straks een dag in de week met mijn nichtje knuffelen. Lijkt me gewoon heel bijzonder. Jullie nieuwe pad gaat er ook zeker wel komen. Dat hoeft ook nog niet gelijk zo te zijn. Probeer voor nu gewoon even lekker samen te zijn en te bespreken wat jullie wel/niet zouden willen, wat jullie nog graag willen doen in de toekomst, etc. Dan volgt het nieuwe pad denk ik vanzelf.

 

Henne, vind het zo rot dat die pijn bij het voeden blijft. Verstandig denk ik om weer even naar de huisarts te gaan. Hoop dat Th. ook baat zal hebben bij de osteo. Als hij echt een voorkeurshouding gaat krijgen en osteo alleen niet voldoende werkt gauw een kinderfysio inschakelen. Mijn moeder was kinderfysio. Als je vroeg begint met bijsturen valt het vaak wel mee. Is de afwijking groter geworden dan wordt het een veel lastiger verhaal (helmpje en zo). Vroeg beginnen kan dat voorkomen. Kan wel even aan mijn moeder vragen of ze haar adviesbriefje met tips voor vasthouden om voorkeurshouding te verminderen som op haar compu bij zich heeft. Als dat het geval is zal ik het je mailen.

 

Sen, zo te horen heeft de osteo veel werk kunnen verzetten aan jouw lijf. Nu afwachten wat het effect gaat zijn. Zou toch super zijn als de pijnklachten in ieder geval af zouden nemen.

 

Ruby, is osteo niet ook wat voor jou ivm de endo? Misschien al een keer gevraagd, maar weet het niet meer zeker. Bij mij controleert ze ook altijd buikorganen en zo. Misschien kan een osteo de boel ook wat losser maken?

 

Wen, kamertje nu af. Ben benieuwd hoe het geworden is. Nu lekker aan de gang met het kaartje. Ik wil er ook graag een ontvangen straks :-).

 

Caro, hoe bevalt het leven met een smartphone :-).

 

Fren, nog lekker op vakantie of dit weekend weer thuis? Zag een leuke foto langskomen op fb. Hoop dat jullie even van elkaar hebben genoten. Hoe gaat het met F. nu ze langer aan het logeren is? Missen jullie haar erg of is het vooral even genieten van elkaar?

 

Afgelopen dagen veel te laat naar mijn bed gegaan. Lange werkdagen. Woensdag na het werk voetreflex en rugmassage. Erg fijn, maar ook weer laat thuis. Dan heb ik de volgende dag echt moeite met uit bed komen. Gisteravond was ik van plan om lekker vroeg naar bed te gaan. Liep alleen toch even anders. Had eerder deze week al contact gehad met wat ik altijd 'mijn tweede moeder' noem. Ze maakte vroeger ons huis schoon en paste ook heel veel op mij en mijn zusje. Zij en mijn moeder zijn vriendinnen geworden en voor ons is ze dus als een tweede moeder. Ze heeft een slechte gezondheid en tijdje terug is haar man (met goede gezondheid) plotseling overleden. Haar kat was dus haar alles. Veel meegemaakt met dat beestje en zeker sinds haar man overleden is werd de kat natuurlijk nog belangrijker. Beestje was nu alleen al oud en lichamelijk ging het niet meer. Een vorige kat heeft ze ook in laten slapen en dat werd zo lomp gedaan dat ze daar echt nachtmerries van had daarna. Belangrijk was nu dat het allemaal mooi rustig moest verlopen. Dierenarts daar in de buurt gebruikte een andere techniek dan ik. Ze was dus erg in twijfel wat te doen. Heb daarom aangeboden om gisteren na het werk naar haar toe te gaan en hem thuis rustig in te laten slapen. Ondanks het heftige verdriet was ze zo dankbaar dat ik was gekomen. Erg blij dus dat ik dat gedaan heb. Wel weer laat thuis dus. Vanmorgen weer vroeg eruit om naar speurtraining te gaan met de hond. Ben dus echt kapot. Vandaag wel vrije dag. Even naar mijn paardje geweest, maar geen puf om te rijden.

Ga dus mijn bedje opzoeken. Morgen weer even babyknuffelen. Vandaag trouwens wel plank boven commode opgehangen en haakje aan plafond voor de klamboe. Ziet er zo gezellig uit nu :-).

Geplaatst

Vreselijk verslavend dat Wordfeud! Voor bijna iedereen is dat alweer zo 2011 maar voor mij nieuw dus nog leuk! Speel nu met 7 mensen maar soms gebeurt er helemaal niks en dan ineens 2 of 3 tegelijk, leuk hoor maar krijg er kleine oogjes van! Moet nog effe een woord voor Henne voordat ik naar bed kan en dan maar hopen dat de rest al slaapt hihi...

Geplaatst

Breek even in...

 

Henne, ik heb ook heel vroeg spruw gehad en de kleine ook, lactatiedeskundige is langs geweest en zag niks, huisarts zag ook niks, doorgemodderd met een klakkend kind (hapte niet goed aan en zoog veel lucht) en pijn tijdens het voeden. Met tepelhoedjes aan de gang gegaan en super onzeker geweest. Uiteindelijk bleek het spruw te zijn, maar daar kwam ik pas veel later achter. Wat een opluchting dat de medicijnen aansloegen en mijn meisje weer goed dronk en het geen pijn deed.

soms is het niet te zien, maar is het er wel. De medicijnen kunnen weinig kwaad en je merkt al vrij snel verbetering.

Zorg wel dat je beide behandeld wordt anders blijft het terug komen.

vervang je compressen regelmatig, want dat is een van de grootste boosdoeners.

Hier daarna steeds alle doekjes, bh's en dingen die in contact met de melk komen in de kookwas/uitgekookt, gelukkig daarna geen last meer gehad, maar het is zo'n domper op de bv periode.

ik zou niet wachten tot maandag, is voor jou en th niet fijn. Spruw doet zeer, heb het zelf ook in mijn mond gehad.

 

Breek weer uit.

Geplaatst

Lieve Henne, het is gewoon superzwaar en het feit dat je man ook nog ziek is geweest heeft je gewoon een extra tik gegeven! Alle jonge moeders zijn vreselijk onzeker, ik heb wat tranen laten stromen, en dat is normaal. Zeker als het niet helemaal soepel gaat. Spruw is heel naar, voor Th. maar ook voor jou. Je mag er gewoon D.aktarin (miconazolnitraat) voor gebruiken en dan is het echt binnen twee dagen heel veel beter! Je hebt een gel die je bij Th. in zijn mondje moet doen op je tepels kan je volgens mij ook de gel doen of de crème (dat weet ik niet zeker). Ik koop het nu gewoon bij Etos als het weer een losbarst.

Wat Meezie zegt, het is een onschuldig, maar heel akelig schimmeltje en D.aktarin in gewoon een onschuldig schimmeldodend middeltje. Het kan echt geen kwaad, ermee doorlopen is juist heel vervelend, want dan hebben jullie straks allebei een hekel aan voeden en jij raakt er bekaf van! Gewoon even de huisartsenpost bellen, want de gel hebben ze niet bij Etos. Het weekend is anders zó lang! Je hebt er nu niks aan, maar: het wordt echt beter! Blijf dat als een mantra herhalen. Sterkte! Floor

Geplaatst

Sen die osteo heeft veel werk aan je gehad, nu het gewenste resultaat nog of in ieder geval een heel stuk beter dan het was.

 

Henne wat een toestanden bleh!! Sterkte meis.

 

Ruby veel plezier vandaag! Hoop dat je nog wat opsteekt.

 

Kaartje weer veel laatnaar bed, foei!! hihi. Wat mooi dat je je tweede moeder zo hebt kunnen helpen. Heel verdrietig iets, maar zo waardevol voor haar.

 

Mijn presentaties zijn nog niet geweest hoor! Tweede maandag van april en 24 april dus we hebben nog eventjes om voor te bereiden gelukkig. Gaat goed komen hoor.

Was gisteren een hele lange dag, maar zijn hem doorgekomen. Heb wat administatief werk meegenomen om thuis te doen, gaat 6x zo vlug als daar en het is maar een kwartiertje werk.

Veel last van spieren in mijn nek, met name links achter en mijn heup doet met sommige bewegingen zo zeer dat ik bijna door miijn been zak, had net R vast en we lagen bijna samen op de vloer. Verder kabbelen we hier rustig verder. Mentaal begint de klap van moeder nu echt te komen, veel huilmomenten en herinneringen die plots omhoog komen. Hou dus verder alles rustig om er toch doorheen te moeten. Alleen het hoognodige als werk en gezinnetje nu en verder even weinig.

Het is hier wel weer baggerweer sinds gistermiddag, doet het gemoed ook geen goed. Nog even en de zon schijnt weer vollop en wordt alles weer wat lichter en vrolijker en makkelijker te overzien.

 

XXX naar allen.

Geplaatst

Hoi allemaal,

 

Hoe het hier gaat...mwah.

Ik vind het zo superpittig allemaal! Ik voel mezelf enorm ondankbaar maar momenteel vind ik het gewoon heel zwaar.

Afgelopen zondag was het weer helemaal mis. s'middags even op koffievisite geweest na haar tweede slaapje. s'avonds weer misse boel. Gehuild tot twee uur snachts. Ze word ook niet stil bij G, alleen bij mij.

De rest van de week alleen maar thuis gebleven muv een wandelingetje naar de supermarkt s'middags. G was vijf dagen werken en elke avond weg. J. slaapt s'morgens op het moment een uurtje of twee. Ik moet haar dan wel helpen in slaap te komen (lees: een kwartier naast haar bed zitten met mijn hand op haar hoofd) en ze komt elk half uur want dan is ze de speen kwijt en dan duurt het ook weer een tien minuten voordat ik haar in slaap heb. Al met al fijn dat ze twee uur slaapt maar ik zit er dan dus ook echt wel lang bij. Na haar fles rond twaalf uur slaapt ze ong een uurtje. Daarna lukt het me niet om haar weer in slaap te krijgen. Op houden heeft ook geen zin want dan huilt ze alleen maar, ze is duidelijk nog moe. Ik ga dan dus lopen met haar in de draagdoek of in de wandelwagen. in de draagdoek dut ze nog weleens weg, in de wandelwagen niet maar dan is ze wel stil. Na haar fles van vier uur breng ik haar weer naar bed. Dan slaapt ze eigenlijk niet, ze is wel stil maar alleen als ik mijn hand op haar hoofd heb, anders huilt ze. En s'avonds lukt het me nooit om haar in bed te krijgen, ze huilt dan alleen maar. De enige manier waarop ze stil is is in de draagdoek onder voorwaarde dat ik loop en liedjes zing. Als ik stil zit dan huilt ze.

s'Nachts gaat het redelijk. Ze gaat rond elf uur bij G onder de douche en krijgt dan een dikke fles. Het duurt dan ong een uur voordat ze slaapt (in tussentijd zitten we naast haar) en ze komt twee x snachts.

Gistermiddag ben ik even met haar bij mijn ouders koffie wezen drinken. Ik heb haar, toen ze moe werd, bij mijn ouders in bed gelegd maar slapen ho maar. Wel hardstikke moe dus ze begon te huilen. Ik ben weer met haar naar huis gegaan en vanaf vijf uur heeft ze alleen maar gehuild. Ik was kapot, zere botten en hoofdpijn. G. heeft haar op eeen gegeven moment in de draagdoek genomen. Het duurde 1,5 uur voordat ze stil was en ik heb even geslapen. Om elf uur onder de douche en daarna gehuild tot half twee. Ik lag (lig) dus ziek in bed maar G krijgt haar gewoon niet stil. Op een gegeven moment bij mij op de buik en toen was ze stil.

Hoe moet dit nou? Ik weet het niet meer hoor! Is het normaal dat een baby op deze manier in slaap moet worden geholpen? Bij G. gaat ze niet slapen, alleen bij mij (als ik mijn hand op haar hoofd leg). En ik kan dus blijkbaar nooit even weg want dan is het mis. Is dat wel goed? Ze is dan toch overgevoelig?

Ik weet gewoon niet meer goed wat we hier mee moeten hoor. Ik zie het nu ws allemaal somber omdat ik ziek ben. Maar ik ben na zo'n week ook echt kapot!

Ik snap dat een baby het liefst bij mama wil zijn, maar is dit gezond en normaal? Ik weet niet hoelang ik dit trek.

Geplaatst

Es wat zwaar. :(

 

Bink komt ook moeilijk in slaap en wordt snel wakker als ie maar ff niet lekket is.

 

In slaap vallen moeten we hem echt wiegen, bijna altijd. Hopen we nu langzaam af te bouwen. En bij snel wakker worden geldt dus voor hem: Dan is er iets, meestal fysieks. Kun je dat laatste uitsluiten?

 

Eerst zelf aansterken, ik weet hoe moeilijk je de dingen dan ziet. Heb ik ook altijd dan.

 

Knuffel lieverd, hoop op snel betere tijden voor jullie!

Geplaatst

Testr ik weet niet of er wat aan de hand is. Ik vermoed eigenlijk van niet, zou het gewoon niet weten wat er dan moet zijn. Ze is wel stil als ik bij haar zit, ze moet altijd door een bepaalde weerstand heen om in slaap te vallen, moppert echt even, schud met haar hoofd heen en weer. Ik heb mijn hand op haar hoofd en geef wat weerstand waardoor ze op een gegeven moment zich overgeeft en in slaap valt.

Wat ik gewoon zo moeilijk vind is dat ze zo volledig afhankelijk van mij is. G. krijgt haar gewoon niet in slaap en ze laat zich door hem ook niet troosten.

En ik vind het moeilijk dat ze zo gevoelig is voor prikkels dat ik dus blijkbaar echt niet weg kan gaan met haar. Hoe dat moet als ik straks moet werken mag joost weten.

Meiden ik realiseer me dat ik misschien ondankbaar en mopperig overkom. Dat is echt niet de bedoeling, ik houd zielsveel van haar, ben heel gelukkig met haar maar soms weet ik gewoon niet hoe ik dit in goeie banen moet leiden. Ik ken dit ook echt niet van kinderen bij mijn broers en zussen.

Geplaatst

En ik weet ook dat ik mijn handen dicht mag knijpen als ik kijk waar we vandaan komen met haar hoor! Dat realiseer ik me heel goed! Het is al zoveel beter dan een week of vier geleden!

Ik had het me misschien ook anders voorgesteld. Zie vriendinnen om me heen af en toe op stap gaan met de kleine, zie dat heel veel baby's zich makkelijk weg laten leggen en dan slapen, ook ergens anders. Dat zit er gewoon niet in hier.

Maar is dat wel normaal dat ze is zoals ze is? Soms vraag ik me af of er niet wat aan de hand is met haar.

Geplaatst

Eerlijk gezegd vind ik het niet normaal klinken Es. Ik zou haar laten onderzoeken om eea uit te sluiten.

 

Maar ja, ik ben ook een "er is altijd wat" stresskippie..

Geplaatst

Maar door wie dan? In het zh hebben ze haar nagekeken. Ze zien ook wel dat ze erg gevoelig is maar verbinden daar geen conclusies aan. Cb neemt me hierin jiet echt serieus.

Geplaatst

EDR, ik breek even in.....

 

Als jij als moeder het niet vertrouwd of denkt dat er iets is, dan ik dat zo. Dat is moederinstinct.

Ik ben laatst door drie huisartsen en een kinderarts weggestuurd, bij de eerste hulp van een ander ziekenhuis gaf de kinderarts aan dat niet langer had moeten wachten.

Dat je weggestuurd wordt zonder antwoord kan niet, geef aan dat je niet gerust gesteld bent als dat niet zo is!

Laat je niet overweldigen door een arts!

 

Heel veel sterkte en succes!

 

Groetjes

Francis

Geplaatst

Hoi Esther,

 

Als jij al niet weet wat J mankeert kan een arts dat ook niet zo maar zien... Maar zoals jij je verhaal hierboven opschrijft vind ik dat alles behalve normaal klinken! Vertel je het ook in zo veel detail aan een arts? Want die moet dan toch snappen dat dit voor jullie geen leven is en dat Reuters moet gebeuren?? Ik zou er in jouw situatie echt op staan dat er heeeel goed naar haar gekeken wordt!

 

Wat betreft dat ze alleen bij jou stil is en zelfs niet bij G: ik zou je toch aanraden hem daarin te laten blijven aanmodderen en niet steeds zelf weer paraat te staan! Mijn man was in het begin ook erg van 'Hier, neem jij m maar, ik krijg hem echt niet stil!'. Maar toen ik weer vijf dagen ging werken en hij thuisblijfvader werd, had hij geen keus meer en groeide hij razendsnel in zijn rol als vader. Laten we eerlijk zijn: de vaders willen hun vrouw enerzijds dolgraag ontlasten als het moeilijk gaat met de baby, maar anderzijds zijn het ook mensen en geven ze die ontroostbare baby soms net even iets te snel terug!

 

Heel veel sterkte, ik kan me goed voorstellen dat je momenteel door een hele moeilijke periode gaat. Ik hoop echt dat het snel beter gaat.

Groetjes,

Barbara

Geplaatst

Meiden, we zijn weer thuis. Prima vlucht gehad, gelukkig snel stoelen gekregen (vlogen met standby ticket). Op Schiphol stond schoonzus met fiene voor T raam, die stond letterlijk te springen toen ze ons zag! Helemaal blij. Thuis lekker gespeeld en heb haar net in bed gegooid. Ze is het er nog niet helemaal mee eens, maar ze is bekaf, dus hoop dat ze een uurtje pakt. Eerste was zit in de machine, zo ff boodschappen doen.

 

reageer later uitgebreid, maar even een knuffel en een hart onder de riem voor henne en met name Esther, hou jullie taai meiden, jullie doen het super!

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden