Door DIK en DUN meisjes

[Henne]

Hier doodop, vanmiddag nog 'even' 35 kerstkaarten gemaakt en ondertussen op drie kids gepast zodat m'n schoonzusje nog wat boodschappen kon doen. Had vanochtend al heel veel gedaan en erop gerekend vanmiddag een dutje te doen...hmmm.... Zo maar ongezellig vroeg naar bed want morgen komen de kids logeren. Vraag me dan toch altijd af of we wel kinderen moeten willen, als ik van beetje oppassen al zo kapot ben. Klein beetje dipperig daardoor, zucht.

 

Caro gelukkig dat de sfeer ontspannender is geworden, je moeder zat er kennelijk toch ook mee. En gezellig gedekt enzo, klinkt goed, maak er een leuke avond van.

 

Fren is vin al van de schrik bekomen?

 

San meelezen en meelezen is maar een lettertje verschil. Het zit m niet in op iedereen reageren, we weten van elkaar dat we altijd aan iedereen denken.

 

Ik vergeet nu ook heel veel meiden ;-) ben zooooo slaperig. Maar ik hoop dat iedereen ondanks tegenslag en moeilijke momenten dit jaar, ook de mooie herinneringen en de gelukkige momenten in haar hart terug kan vinden en daar vrede en rust uit kan putten. Veel liefs, geluk en tevredenheid, K.

[Kaartje]

Henne, dan zou ik gewoon niet voor een drieling gaan, maar gewoon beginnen met één of twee :-P

[Eef]

Klinkt als een vermoeiende dag Henne, als ik jou was zou k me er niet teveel zorgen over maken, al hoewel jij natuurlijk je problemen hebt met energie, spijsvertering, gezondheid....in deze tijd zijn veel mensen snel vermoeid, en het is winter en er is weinig licht, dus voor nu zowieso niet gek, voor moeders met druk leven waarschijnlijk extra, maar het zal ook heel veel energie kunnen geven en zonnigheid, waardoor je mss wel juist energieker gaat voelen. Niemand kan het weten, maar voor nu helpt het je dipgevoel niet duss, het komt vast wel op zijn pootjes terecht! Je hebt zoveel kwaliteiten die dan extra tot bloei kunnen komen, kan me haast niet voorstellen dat dat niet helemaal goed gaat komen ; -)

 

Het boek wat ik noemde is van Yvonne Lemmers en Thea Bremer en heet grip op koolhydraten, er zitten ook enkele recepten bij obv tarwe, maar ook op basis van bv lijnzaad, amandelmeel, er zit veel variatie zonder tarwe bij volgens mij, en zelfs een pizzabodem van gehakt en lijnzaad (!) klinkt heel gek maar ik ga het wel proberen, want er zijn een aantal no no's en 1 daarvan is pizza (maar ook bv patat) en manlief wil dat ook wel eens, maar ik zie in dit boek genoeg snelle variaties, waar door het toch gewoon een beetje meedoen kan worden.

 

Guusje, wat goed om te lezen jullie kerstfeest samen met familie gaan vieren, en sterk dat je weer stond te shoppen vandaag!

 

Even in zijn algemeenheid: Iedereen een warm en knus kerstfeest toegewenst!

 

Kaartje jou vakantie klinkt helemaal te gek, lekker genieten en niet teveel aan je werk denken xxx

 

Hier lekker op de bank samen, kadootjes onder de kerstboom, en de koelkast lekker vol ; -) wij gaan dit jaar uitgebreid koken, de eerste voor de mijne, de tweede voor ouders van manlief, lekker mensen vertroetelen en genieten,gaat vast helemaal lukken,

 

nu ook lekker met een zakdoek all you need is love kijken..........................zucht ; -)))))))

 

IEdereen knuffels en liefs xxx

[Sylvino]

Lekker gegeten en gedronken!

 

Dachten we nog een vallende ster te zien maar ook weer niet schijnt dit een stuk te zijn geweest van de Kuijpers' raket hoe bizar zeg.

 

We zaten hoog en blijkbaar aan de juiste kant!

 

Toch maar een wens gedaan ;-)

[Ceeke]

Goedemorgen meiden!

Hoop dat jullie er allen fijne dagen samen je lief, familie en vrienden van gaan maken! Wij zo op pad voor rondje NL: Vriezenveen en dan terug via Schiphol om onze Noren op te halen;)) Zin in!

Lieve kerstgroet,

Ceeke

[fren-1976]

Hi ceeke, zwaai je wel ff als je op Schiphol bent? Wij wonen er ongeveer naast ;-)

 

Gister leuke kerstavond gehad. Leuke cadeaus, lekker eten, maar knapte al rond half 9 volledig af... Helaas zaten we pas tegen 10 uur in de auto terug.

 

Bij mij begint het slechte, onrustige slapen nu ook, telkens heel vroeg wakker. Ga er zo maar uit om het kerstontbijt klaar te zetten rn broodjes in de oven te gooien. Traditie ;-)

 

Vanavond naar m'n moeder, benieuwd door hoeveel gangen we ons heen moeten ploegen...

[Tool]

goeiemorgen meiden,

 

kerstavond allemaal goeddoorgekomen?

vriend was verrast door de kadootjes, het eten was heerlijk, ietsje te veel. mousse was heerlijk.

verder niet veel gedaan. lag om 11 uur met mijn mond wagenwijd open en mijn ogen potdicht op de bank de pitten.

 

vandaag bij mijn ouders. geen idee wat we krijgen. wilde ze niet vertellen,hahahaha.

morgenvroeg spinnen.

kilootjes zitten er weer flink aan zit nu weer op ruim 87...snik...was 83...

 

Henne, we hebben het gisteren onder het eten ook nog erover gehad of we wel of niet zouden moeten doorgaan. vriend kijkt het meest op tegen de teleurstelling als het mislukt. de hoop die je opbouwt en dan binnen een paar seconden/minuten poef weg.

we zijn gelukkig, kunnen nu alles doen wat we willen, met een kind kun je ook alles doen, maar dan iets aangepaster. de gedachte die je hebt over het wel willen van kinderen en bijv. vermoeid zijn als je oppast heb ik ook nog regelmatig. Bijv. als ik andere kinderen hoor jengelen of gewoon kris kras door en voor de voeten lopen van anderen. Maar dan zie je ergens anders weer een kindje dat zijn/haar moeder/vader goed vasthoudt of knuffelt, dan smelt je toch weer.

die gedachten word ik gek van, voel me dan ook schuldig als ik ze denk, maar zal ook wel logisch zijn, zo'n reactie/gedachte.

stel we zouden niet verder gaan, gaan we dan geen spijt krijgen of de gedachte krijgen, hadden we toch maar die 5e keer geprobeerd met alle toeters en bellen. maar stel die keer zou mislukken, ben je dan wel bereid/eraan toe om te stoppen of ga je dan toch nog een keer verder omdat er mss bij de 5e keer iets was wat nog niet volledig zijn uitwerking zou kunnnen hebben, dat je lichaam er nog niet aan gewend was.

begin er langzaam ook moe van te worden, iedere keer jezelf weer oppeppen om aan een poging te beginnen, die hoop op een goeie afloop en dan het onzekere moment..wel of niet gelukt...hoe diep ga je vallen als het weer zou mislukken??? hoe hoog kom je als het wel zou lukken??? want ook dan krijg je weer een onzekere periode: 1e echo, 12 weken echo, 20 weken echo, etc...worden we wel goeie ouders, kunnen we het wel aan? etc.

owkee...nu heb ik genoeg diepgaande gedachten geschreven.

 

geniet lekker allemaal van 1e kerstdag, eet zoveel je wilt en neem de tijd.

 

liefs,

Tool

[Tool]

pfff...lees net op fb dat mijn nichtje zwanger is van de eerste...

mijn moeder zal het dadelijk ook nog wel vertellen tijdens kerstdiner...zo geen zin in...

[Ceeke]

Ohhhhhhh lieve Tool,

Wat je schrijft is me zó herkenbaar... Al die gedachten die door je hoofd spoken. Vermoeiend. En confronterend ook. Helaas brengen ze geen antwoord op die ene vraag: gaat het ooit lukken??!

En een zwangere in de familie. Altijd net wat moeilijker dan een vriendin of collega, althans zo ervaar ik het. Sterkte Tooltje!! Een dikke knuffel voor jou!

Liefs, Ceeke

[Sylvino]

Tooltje hier ook nog even een knuffel voor je.

 

Ceeke veel plezier.

 

De rest succes met eten.....

[Tool]

mijn zusje stuurt net het volgende sms-je, waardoor ik dus nu hier thuis zit te brullen als een idioot, tranen blijven maar komen:

 

Lieve allemaal: 'n kerstwens???... Leg ik voor jou onder de boom, 'n pakje met 'n mooie droom. Eéntje vol met warme woorden en ernaast wat vrolijke akkoorden. Zachte ogen, 'n lieve lach zodat je elke dag iets fijns beleven mag. Iets waardoor je zweeft. Iets dat je 'n duwtje geeft. Zodat 'n lach het steeds wint van 'n traan. En je zacht zingend door het leven kan gaan....

[fren-1976]

Wow, ik schiet er ook vol van tool. Mooi gezegd...

[Henne]

Tool heel herkenbaar. Maar weet je wat volgens mij het probleem is: wij kunnen er teveel over nadenken. Ik probeer regelmatig terug te gaan naar het moment dat we de anticonceptie eruit gooiden. Hoe voelde het toen? We hebben hel erg goed nagedacht over kinderen in combinatie met mijn vermoeidheid en toen was het een goede beslissing. Dus waarom nu niet meer? Het kinderen willen op zich is niks aan veranderd, alleen dat we misschien meer de negatieve kanten zjn gaan zien uit zelfbescherming (want als het niet lukt moet je daar toch ook iets positiefs in zien).

 

En wat betreft wel of niet doorgaan met ivf, ik zeg altijd tegen anderen 'luitser naar je gevoel'. En het enge is dat mijn gevoel begint aan te geven dat het genoeg is geweest. Terwijl ik tegelijk nog niet 'op wil geven'. J wil weer beginnen omdat hij weer hoop wil hebben. Ik zie de teleurstelling, onzekerheid, angst en verdriet. Tja... Maar ik zie ook dat áls we nog een kans hebben, dit de meest optimale wordt. Heb daardoor ook een gevoel van, zet nog even door en probeer het nog een keer. Als het 'met al deze toeters en bellen' niet lukt....geen idee.

 

Ik weet zeker dat iedereen die al wat langer bezig is met dit soort problemen en vragen en onzekerheden komt te zitten. En vanuit dit topic weet ik gelukkig ook, dat je op een gegeven moment een besluit neemt en een nieuwe weg inslaat. En dat dit dan, hoe ontzettend moeilijk en pijnlijk, ook een mooie weg is. Het is alleen doodeng om die afslag te nemen, want stel dat om de volgende bocht wél het succes ligt...

 

Wat een gefilosofeer op Kersochtend... ;-)

 

Lieverds, ik wens jullie allemaal een fijne dag, soms met een randje eromheen maar hopelijk altijd toch met wat zon

[Simba]

Dikke knuffel Tool!!!

 

En iedereen een mooie kerst..

 

Guusje... Je bent in mijn gedachte!!

Gisteren hing Sanne lekker tegen me aan..moest even wAt natte ooghoekjes weghalen toen ik even aan je dacht.

 

Iedereen zou het geluk van een ukkie moeten mogen beleven!!

 

Dublin.. Tip voor jou.. Purelan van MEdela.. Je hebt er onwijs weinig van nodig, en met een paar keer smeren na de voedinh zie je de kloven verdwijnen. Echt waar!! Ik heb het bij de thuiszorgwinkel gekocht. Op internet kan ook. Tube van 7 ml is meer dan genoeg.

 

Wij hebben kerstavond lekker gegourmet. Samen met mijn stiefmoeder en 1 van haar zonen.

Vanmiddag naar haar toe voor een high tea en daarna naar mijn vader. Morgen naar mijn schoonvader in de middag en eten bij mijn moeder..

 

Sanne ligt nu weer even te slapen.. Straks in bad plonzen en mooi jurkje aan.

Ikzelf heb niks nieuws gevonden. Dus trek wat uit de kast. Suede rok met paars truitje denk ik..

[liz123]

Hey meisjes!

 

Hier van mij ook een dikke vette Kerstknuffel. Nog een weekje en dan gaan we het nieuwe jaar in.

Wie weet wat dit jaar ons weer brengen zal.

Ik heb mezelf voorgenomen niet teveel na te denken over de toekomst. Dat maakt alleen maar verdrietig omdat het tot nu toe allemaal niet gelopen is zoals ik me had voorgesteld.

Ik ga leven bij de dag en probeer te genieten van elk moment dat ik me goed voel.

Dat moet me houvast geven de toekomst tegemoet te gaan en wie weet geeft het me moed tot het stellen van nieuwe doelen.

Over een paar weken, krijg ik het zelfhulpboek voor de definitief kinderlozen toegezonden, wat me hopelijk dè handvaten gaat geven anders om te gaan met dagelijkse situaties waarvan je weet dat ze er zijn, maar welke toch iedere keer weer onverwachts bij je binnenkomen als een bom. Ik hoop volgend jaar dan ook minder pijn en frustratie te ervaren dan dat het tot nu toe te weeg heeft gebracht. We zullen zien!

 

Meiden ik hoop voor jullie ook dat jullie deze rust in het nieuwe jaar kunnen vinden al dan niet bij een positief of negatief resultaat.

 

Een hele dikke kus van mij.

 

Mart.

[Kaartje]

Mart, jij ook weer even hier :-). Je klinkt altijd zo sterk, maar hoor nog zo veel pijn in je verhaal. Hoop ook dat het voor jou een heel mooi jaar gaat worden en dat je zicht krijgt op wat je verder wil.

 

Tool, wat een mooi berichtje van je zus. Hou dat gewoon in gedachten als je later vandaag verhalen over je zwangere nicht moet aanhoren.

 

Henne, denk dat we allemaal in elk stadium/op elk lijstje onze onzekerheden tegenkomen. Ik ben er van overtuigd dat we onszelf soms ook dingen aanpraten om het onszelf gemakkelijker te maken. Door jezelf wijs te maken dat je niet geschikt bent als ouder om wat voor reden dan ook is misschien de keus om niet meer te behandelen makkelijker. Snap ook goed wat je bedoelt met het gevoel dat je het opgeeft. Ik zie het altijd maar andersom. Ik heb mijn kinderwens niet opgegeven, maar ervoor gekozen om mijn lichaam niet meer te belasten met bergen hormonen en om die onzekerheid elke keer niet meer aan te gaan. Wij staan ook nog steeds achter die beslissing. Dat betekent echter niet dat mijn kinderwens er minder door is geworden (misschien juist alleen maar meer). Uiteraard heb ik me eerst gericht op alle voordelen van het geen kinderen hebben. Nu hoeven we alleen rekening te houden met onze huisdieren. Daar zie ik ook echt de voordelen van. Ik hoef in mijn vrije tijd alleen maar rekening te houden met mijn man. Doe gewoon verder lekker waar ik op dat moment zin in heb. Toch blijft er in mijn achterhoofd uiteraard altijd wel wat knagen. Ook al hebben wij het samen erg goed, er blijft een soort leegte om mij heen hangen. Erg moeilijk uit te leggen, maar denk dat jullie weten wat ik bedoel. Wij hebben het hier in Spanje ook weer over pleegzorg gehad. Het ene moment wil ik daar vol voor gaan, het andere moment overheerst het gemak van geen kinderen hebben. Uiteindelijk slaat de balans altijd door naar op een of andere manier een kind in huis hebben. Ik wil dat echter alleen als ook mijn man daar vol achter staat. Voorlopig dus gewoon over praten en meer info inwinnen en dan weer verder zien.

Ook al is de kans dat het bij ons spontaan nog gebeurt denk ik heel klein heb ik ook nog steeds het gevoel dat een heel kleine kans toch nog steeds een kans is. Niet dat ik elke maand verdrietig ben of zo, maar een klein beetje hoop hou ik altijd wel. Vannacht bijvoorbeeld gedroomd dat ik zwanger was. Leuk wel dat ik ook in mijn droom nog steeds een soort realisme heb. Uiteraard was het geen zorgeloze zwangerschap. haha. Zulke dromen heb ik eigenlijk bijna nooit. Werd vanmorgen dus wel wat verdrietig wakker.

Jullie zullen er zelf uit moeten komen wat jullie wel/niet willen doen. Kan me in jullie situatie goed voorstellen dat je nog door wilt gaan. Jullie zijn tenslotte meerdere keren heel dichtbij geweest. Dat maakt de beslissing om te stoppen denk ik veel moeilijker. Als je het gevoel hebt de hoop nog niet op te willen geven zou ik zeker doorgaan. Als het moment komt om te stoppen zul je dat echt wel weten.

 

Meiden, heel fijne dagen met vrienden en familie.

[Henne]

Kaartje ik vind het ook onwijs kap hoe jij en ook de anderen die gestopt zijn met de medisch molen ( niet met je kinderwens!!) hier in staan. Toen k vanochtend typte 'opgeven' dach ik nog, daarmee doe ik jullie tekort, want opgeven klinkt negatief en dat is het juist miet. Misschien moet ik daar ook wel uit opmaken voor mezelf dat ik nog door wil gaan daar heb je helemaal gelijk in.

 

Mijn moeder kent iemand van haar leeftijd die geen kinderen heeft kunnen krijgen en haar laatst vertelde dat alles weer opnieuw begon nu om haar heen leeftijdgenoten oma en opa worden. Het is inderdaad nooit weg en de enige zekerheid die je hebt door te stoppen is dat je de mm uit bent. Dat dit geen echte rust geeft, zie ik hier natuurlijk dagelijks.

 

Mart ook jouw woorden raken me weer. Niet vooruit kijken, maar leven in het moment, want het gaat toch altijd anders dan je hoopt, denkt of verwacht... Zo waar maar zo moeilijk voor de mens die nu eenmaal altijd vooruit denkt en meer en beter wil. Naar aanleiding am de hapto probeer ik mezelf niet meer te vergelijken met anderen. Ook zoiets wat je bijna van nature doet, maar waar je helemaal niet gelukkig van wordt. Ik da opzich maakt dit traject, hoe je er ook uitkomt, van ons wel hele bijzondere en sterke mensen....

[Henne]

Fijne middag achter de rug met de neefjes en nichtje. Gespeeld, lekker gegeten, gelachen, geknuffeld, getroost en geregeld en dan weer zo zeker weten dat je dit kunt en wilt. Met drie ukkies aan tafel, het voelt alsof het zo hoort. J met die kleine op schoot in diep gesprek over de kleur van zijn trui....zo moet het zijn. En als het uiteindelijk toch niet zover komt, dan hebben we in ieder geval deze drie deeltijdkindjes ;-) die onvoorwaardelijk bij ons horen. Ben moe maar met een glimlach. Truste xxx

[Meiske74]

Ohhh lieve meiden, het lukt me nu niet om uitgebreid te reageren maar wil zeggen dat ik onwijs trots op jullie ben, wat een kracht en zo goed jullie gevoelens en gedachten verwoord, stuk voor stuk toppers!!

 

Liefs Babeth

 

Tool, klote van het "mooie" bericht, net nu.......en wat mooi en lief dat berichtje van je zus!! Een knuffel voor jou!

[ursela]

Hoe gaat het met iedereen? Lukt het de 'feest'dagen door te komen?

 

Guusje, denk aan je. Nogmaals, veel sterkte.

 

Tool. op en neer, je zit momenteel echt in een berg en dal baan. Ook voor jou sterkte.

 

Kaartje, wat heb jij het mooi omschreven naar henne toe. Goed verwoord. Ik vind het erg wijs klinken om samen helemaal achter pleegzorg te gaan staan voordat je daarin verder gaat. Ik denk dat als het zover is er altijd een mouw te passen is aan de combi met huisdieren.

 

Hier een belabberde nacht achter de rug, ben snipverkouden en er was een enorme storm aan het waaien. Orkaan aan de kust, normaal merken we daar weinig van omdat we landinwaarts wonen maar nu werd ik wakker van het gebulder. Machtig. Ook prachtig. Kon er alleen niet van slapen. De stroom viel drie keer uit, we hebben van die luchtroostertjes op de ramen zitten, eentje werd er uit geblazen. En beneden hebben we ventielatieklepjes in de muren (standaard in houten huizen). Die bliezen open en waren niet meer dicht te krijgen, met handdoeken ze dichtgestopt. Straks kijken, als het licht is hoe het met mijn kas ervoor staat. Nog nooit zo'n storm meegemaakt.

[Sylvino]

En Ursula wat is de schade of valt het wel mee.

[Testr]

Heftige storm Ursula, hopen dat de gevolgen meevallen!

 

Guusje hoe gaat ie met jou meis? Moet vaak aan je denken. Las dat je in het augustus topic blijft meeleven/schrijven. Hoe ik het ook begrijp, velen van ons hier, raad ik het je wel echt af. Maar afscheid nemen daar, komt uiteraard op jouw moment. Ik wou dat het anders was voor jullie!

 

Voor meer van ons geldt dat.

 

Knuffel

[ursela]

Ben nog niet bij de kas gekomen, merel wilde meteen weer naar binnen helaas. Maar in ieder geval twee dikke bomen omgeblazen in de tuin. Eentje waar normaal mijn hangmat aanhangt. Hier dan een nostalgisch plaatje, de boom op de foto is niet meer....

 

[ATTACH=CONFIG]3165[/ATTACH]

[fren-1976]

Oh, ursula, wat een fantastische omgeving!! Ik wil zoooo graag nog eens naar Noorwegen, maar de komende jaren zal het er wel niet van komen.

 

Gister kerstdiner gehad bij m'n moeder met gezin van m'n broer. Neefje van 2,5 zat ook aan tafel en zo klein als hij is, hij weet precies hoe hij z'n vader tegen de haren in kan strijken: namelijk door te weigeren te eten... Met als gevolg dat de eerste 3-4 gangen alle aandacht daar naar uitging. Werd er echt een beetje chagerijnig van. M'n schoonzus is veel pragmatischer, die heeft zoiets, als hij niet eet, dan niet. Komt echt niet om van de honger. Maar m'n broer eet alleen in het weekend met tijn en hij laat zich dus opnaaien. En zo klein als ze zijn, die vorm van mach is natuurlijk heerlijk ;-)

Vanavond in dezelfde setting, maar dan bij m'n vader gourmetten.

 

Henne, ik krijg een glimlach op m'n gezicht van je berichtje ;-)

Meiden, zie prachtige foto's en mooie wensen langskomen, zowel hier als op facbook, wens ik jullie natuurlijk ook allemaal toe!

[liz123]

Nog even reageren...

 

Kaartje, goed verwoord. Opgeven doe je niet.

Je maakt pas de keuze als het mentaal en fysiek te zwaar wordt je er iedere keer weer toe te zetten.

Zelf heb ik me op een gegeven moment ook gerealiseerd hoeveel tijd en energie dit me gekost heeft in die 10 jaar.

M'n sociale leven heeft er van te lijden gehad, het voelde als een soort verslaving...

En "gelukkig" was m'n wilskracht sterk genoeg om van deze verslaving los te komen.

En ja, door te stoppen met de behandelingen krijg je inderdaad levenslang, ook als je ouder wordt.

Elke fase van het leven gaan we ermee geconfronteerd worden, maar hopelijk zijn we dan al zodanig door het stof gegaan, dat we ook daarmee leren omgaan.

Het verdriet van m'n ouders zie ik ook. Ook zij worden nooit opa en oma en ook zij hebben het daar erg zwaar mee.

Gister vertelde ze me nog hoe onbeschoft een vrouw aan een ander vrouw vroeg of zij ook kleinkinderen had, en waarbij bleek dat zij deze niet had, omdat het bij haar dochter niet ging zoals ze graag wilden. Waarop die ander reageerde oh, nou ja er zijn ook genoeg mensen die moedwillig geen kinderen hebben, en dat dat eigenlijk maar belachelijk is. Een erg sneue situatie voor die vrouw waarbij het bij haar eigen kind dus net als bij ons niet wilde lukken.

Mijn moeder hoorde dat er werd eigenlijk heel erg boos en verdrietig, maar heeft haar maar stil gehouden.

Het liefst was ze de tent uitgerend, omdat het ook bij haar veel pijn doet...

 

Henne, je zegt dat we hierdoor sterke mensen worden.

Zelf ervaar ik het niet zo als ik naar mezelf kijk 10 jaar terug en wie ik nu ben.

In de vragenlijsten t.b.v. het zelfhulpprogramma waren daarop ook een aantal vragen gericht waarop ik vrij direct "nee" heb geantwoord.

Ik stond nl. altijd behoorlijk sterk in m'n schoenen, ik was mooi, zelfverzekerd en men keek in bepaalde opzichten tegen me op.

Juist door de gebeurtenissen in m'n leven, heeft m'n zelfvertrouwen een flinke deuk opgelopen.

Het voelt alsof ik ben gefaald, ook al kan ik daar niks aan doen.

Een soort van schaamte bekruipt me als ik door het centrum loop en ik leeftijdgenoten zie fietsen op weg naar school met hun kindjes.

Soms weet ik niet hoe snel ik weer m'n huis in moet rennen, zodat ik me weer veilig kan verstoppen achter m'n laptop.

De levensvreugde is door alles dan ook een stuk minder geworden. En dat vind ik heel erg.

 

Wel wordt je door deze levenservaring wijzer en begripvoller naar andere mensen toe. Je ziet het leven in een ander perspectief.

Mensen die over kleine dingetjes zeuren, geef je het liefst een schop onder de kont en het grote verdriet komt beter bij je binnen.

Voor mij geldt dat ik dus niet sterker ben geworden, maar het heeft me wel veel beter leren relativeren!

 

Pffff, nu weer genoeg zwaar gelu....

Overigens hebben we er gister met m'n ouders een leuke dag van gemaakt. Een dagje Scheveningen, waar het altijd gezellig druk is. Zelfs op eerste Kerstdag. Heerlijk!

En straks gaan we gezellig borrelen bij m'n schoonfamilie en de twee kleine spruitjes. Ondanks ons eigen verdriet maken zij me toch altijd weer blij:).

 

Veel plezier vandaag allemaal!