Jump to content

APRIL 2012 1e keer IVF; wie nog meer?


Keesie
 Share

Recommended Posts

Lieve dames,

 

Wie start er in april 2012 ook met de 1e ronde IVF?

Ik heb 6x IUI gehad, zonder resultaat. Nog geen kindje dus helaas...om me heen hebben vriendinnen/collega's allemaal de ene na de andere baby en ben ik de enige in de MMM.

Klinkt zo zielig, maar zo voel ik me af en toe ook. Zou graag met 'lotgenoten' kletsen over hun ervaringen en misschien hetzelfde doormaken.

 

groetjes Keesie

Link to comment
Share on other sites

  • Replies 1.1k
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Top Posters In This Topic

Hoi Keesie, ik ga hopelijk in maart/april beginnen met ivf. Door endometriose nu een paar maanden in de overgang om alles rustig te krijgen.

Zo herkenbaar dat iedereen om je heen zwanger is of een kindje heeft, hier precies zo. En ik als enige in de mmm en niemand die er iets van begrijpt (al doen sommige wel hun best, maar echt begrijpen doen ze het niet). Waar ben jij onder behandeling? Ik in UZ Gent.

Link to comment
Share on other sites

@Keesie, ook ik ga starten in maart/april, maar eerst hebben we eind deze maand een tese dus nog onzeker of wij ook echt kunnen beginnen.

Ik ken helemaal het gevoel dat iedereen om je heen zwanger 2 vriendinnen en mijn zus waar ik mee werk zijn zwanger dus ik hoor de hele dag niets anders dan baby `s en babykamers ben daardoor gister ook geknapt dat ik het alleemaal niet meer aankon gelukkig was mijn hubby er om me op te vangen. `t is ook zo`n spannende tijd.

 

@Lieff wij lopen ook in UZ Gent. Gaan we dus gelijk op als wij een goeie tese hebben.

Link to comment
Share on other sites

Hoi,

Vandaag heb ik mij dan eindelijk aangemeld om mee te kunnen kletsen op een forum dus ik sluit mij graag bij jullie aan! Sinds december weet ik dat ivf/icsi eigenlijk de enige optie voor ons is om zwanger te worden. IUI kunnen we in ieder geval overslaan. Wij zijn sinds oktober 2010 aan het proberen. Sinds afgelopen oktober lopen we in het ziekenhuis (Bronovo in Den Haag) en afgelopen december een laparoscopie en hysteroscopie gehad en daaruit bleek dat 1 eileider helemaal dicht zit en de ander voor een groot gedeelte. Ik heb afgelopen mei wel een miskraam gehad maar mijn arts denkt dat dit een buitenbaarmoederlijke zwangerschap in de eileider is gewees. 20 februari krijgen we de laatste uitslagen en dan kunnen we gaan starten. Ik merk dat ik behoefte heb om anderen te spreken die dit ook moeten ondergaan of hebben ondergaan. Ik ken namelijk niemand die in hetzelfde schuitje zit. Een klein aantal mensen om mij heen weten het en die zijn wel heel lief. Wat is een tese? Wat spannend voor jullie allemaal. Maar wat een ellende ook allemaal zeg. Pff elke keer een negatieve uitkomst met de iui of het niet kunnen starten met ivf. Ik hoop dat het bij ons allemaal goed gaat komen (maar ben ook wel bang). Ik ben er nog niet helemaal in thuis maar ik lees dat meerdere vrouwen naar Gent gaan. Is dit het beste ziekenhuis om ivf te ondergaan?

Link to comment
Share on other sites

Hi Lieff, moedeloos en nyonyacilla,

Wat goed om van jullie te horen! Het was voor mij ook zo'n stap om op dit forum uberhaupt iets neer te zetten en dat je dan reacties krijgt, super!

Bizar als ik jullie verhalen hoor, het klinkt zo bekend allemaal...en denk dat jullie de enigen zijn die het echt begrijpen. Inderdaad Lieff, iedereen probeert het heus, maar ik twijfel af en toe zo of ze het zich wel voor kunnen stellen hoe het voelt.

 

@Lieff en moedeloos; ik loop nu ruim een jaar in het OLVG in Amsterdam. Niet echt een bewuste keuze, het is gewoon zo gelopen. Is er een reden dat jullie naar het buitenland zijn uitgeweken? Of is dat gewoon een heel goed ziekenhuis?

 

@nyonyacilla; joh wat heftig, ook al een miskraam gehad, bah! Pfff inderdaad, het is ook niet niks allemaal, vooral de teleurstelling in je eigen lijf doet soms echt pijn...

 

Mijn cyclus wordt deze maand helemaal in de gaten gehouden, ben nu op de helft en moet morgen weer bloed prikken. 14 februari hebben we intake gesprek voor de IVF behandeling in april. Ben ook zo benieuwd wat ze daar gaan zeggen, want onze gyn kent het verhaal inmiddels wel lijkt me...maar goed, wat moet dat moet dan maar.

Ik probeer het echt stap voor stap te doen, want als ik denk aan april en aan het feit dat het echt gaat gebeuren dan word ik gek! Zo bizar dat we op de medische wetenschap moeten vertrouwen voor een kindje...:-(

Link to comment
Share on other sites

@ Keesie: Het is wel fijn om het op het forum te kunnen delen, hier wordt je begrepen.

 

Wat de afstand betreft was het voor ons Rotterdam of Gent, voor ons geen moeilijke keuze. Gent staat goed bekend en heb tot nu toe goede ervaringen in Gent.

 

Is er bij jullie geen enkele rede gevonden?

Link to comment
Share on other sites

@ lieff ja ik had het neer gezet en dacht volgens mij hebben wij elkaar al eens geschreven haha geeft niet toch?

Vind de onzeker al moeilijker worden, maar duurt nu niet meer zo lang gelukkig

@ Nyonyacilla, Tese is dan gaan ze bij de man een soort biop een stukje uit zijn bal / bijbal halen om te kijken of daar even tueel nog zaadcellen te vinden zijn.

Link to comment
Share on other sites

@ Moedeloos: haha tuurlijk geeft dat niks :). Je naam kwam me bekend voor, dus vandaar dat ik het vroeg.

Het wachten is inderdaad niet meer zo lang. Ik vind altijd dat de laatste 3 weken voor de afspraak het snelst gaan.

Waarom doen ze in NL geen tese bij xyy chromosoom?

Link to comment
Share on other sites

De verwachting is dat wij ook in april zullen mogen starten met de hormonen en de IVF. Hier konden we ook IUI overslaan. Mijn beide eileiders zijn dicht en eentje zit vol met vocht. Als dat gaat terugpakken in de baarmoeder breken ze de behandeling af en moet ik opnieuw onder het mes om de boel dicht te laten maken. Ik hoop dus heel erg dat dat niet nodig gaat zijn...

 

Sterkte dames!

Link to comment
Share on other sites

@Hilly1980: welkom!! Fijn dat je ook in april mag beginnen; hopelijk gaat het gewoon meteen goed en hoef je niet onder het mes! We gaan samen duimen :-)

 

@Lieff: nee, bizar genoeg bij ons geen enkele aanwijsbare reden waarom we niet zwanger worden...stom genoeg zou ik af en toe bijna willen dat er wel iets was, dan kun je iets 'de schuld' geven... En weet je, ik hoop ook gewoon elke maand dat ik niet ongesteld word, stom he, ben elke keer weer verdrietig als ik toch bloed verlies. Elke maand denk ik bij een klein kwaaltje of pijntje 'oh nu ben ik zwanger'. Ik weet dat ik het mezelf aandoe en toch doe ik het. Elke maand weer een flinke dag verdrietig en dan weer doorgaan. Bij alle IUI's was het nog sterker want dan werken die stomme hormonen nog eens mee aan het feit dat je je zo anders voelt. Stom, stom!

 

@Moedeloos: voor jullie eigenlijk al snel heel spannend, want die Tese lijkt me ook niet niks voor je man. Duimen dat ze veel zwemmers gaan vinden!!

 

Ik heb gisteren bloed geprikt en ook m'n progesteron gehalte is dik in orde. Dat was het laatste wat ze wilden testen omdat ik tijdens de IUI ineens bizar korte cyclussen had (kortste 17 dagen). Gelukkig is dat ook in orde...ik kan niet wachten tot de 14e dan weten we in ieder geval qua planning waar we aan toe zijn....wachten wachten wachten is ondertussen mijn 2e naam geworden!

Link to comment
Share on other sites

@ Hilly: hopen dat er geen operatie nodig is. Wat is de oorzaak van de verkleefde eileiders?

 

@ Keesie: Logisch dat jij nu juist elke maand nog het gevoel hebt dat het raak is. Waarom ook niet, zou je dan denken, want er is geen oorzaak gevonden. Tja wachten en aftellen...dat hoort er jammer genoeg bij.

 

Herkennen jullie het gevoel een hekel te hebben aan je lichaam? Heb soms het gevoel dat mijn lichaam niet bij me hoor, want mijn geest wil heel iets anders, maar mijn lichaam gaat er dwars tegenin. En dan die pijn van de endo die ik het laatste jaar gehad heb, ik heb er moeite mee.

 

Vanmiddag lekker schaatsen, ff iets leuks doen met mijn mannetje! :icon_smile:

Link to comment
Share on other sites

Dat is ZO herkenbaar!! Je eigen lichaam; zou je als beste moeten kennen en het idee dat het niet werkt zoals het zou moeten is zo raar en je krijgt er gewoon een hekel aan...en Lieff zeker als je er nog pijn bij hebt....bah! Dat vind ik soms ook moeilijk wat je zegt; je geest wil iets anders maar je lichaam laat je in de steek. Terwijl ik juist zo graag positief wil denken en ook wil geloven dat dat helpt (gezonde geest in een gezond lichaam), maar je wordt wel elke keer met je neus op de feiten gedrukt zo.

Wat voor een pijn heb je met endo, heb je dan krampen enzo of constant pijn? Wat een naar iets is dat toch!!

 

Hoop dat je een lekker schaatsdagje hebt gehad Lieff, even genieten, ook belangrijk!!!

Link to comment
Share on other sites

@Lieff, om nog even terug te komen op je vraag waarom ze geen tese doen in Ned bij een man met XYY.

Eigelijk is dit nog vrij onbekend en moeten ze eerst toestemming hebben om dit te mogen uitvoeren en dat wordt elke keer afgewezen, de artsen wilden het heel graag doen, maar ze worden tegen gehouden. Maar gelukkig denken ze er in Gent anders over.

Nog lekker geschaats met je hubby, mij niet gezien op de schaatsen hihi.

 

@Keesie, ja komt al dichterbij wij hopen het ook dat ze veel zwemmers vinden.

Link to comment
Share on other sites

@ Keesie: dus jij herkent het gevoel ook, dat is voor mij fijn om te lezen. Ik had de laatste maanden constant pijn in mijn buik en op onverwachte momenten hevige verkramping in mijn vagina, dat deed zo veel pijn! We konden niet meer vrijen, ook dat deed pijn. En hele hevige menstruatiepijn, zodat ik 2 dagen echt niks kon. Nu ik schrijf over de pijn krijg ik het weer even moeilijk.

 

@ Moedeloos: mooi dat het in Belgie dan wel kan!

Link to comment
Share on other sites

Ik heb 21 feb. een intake gesprek voor ivf. Dus ik denk dat in maart kunnen beginnen met de eerste keer ivf.

Ik heb 2x iui gehad. De derde hebben we af moeten breken ivm met cysten vorming. We hebben toen een rustperiode ingelast en naar een ander ziekenhuis overgestapt en die hebben ons meteen doorverwezen voor ivf.

Link to comment
Share on other sites

@Lieff: wat erg meis...ik kan me mijn teleurstelling in mijn lichaam voorstellen en dan moet het voor jou nog veel heftiger zijn want pijn herinnert je er ook meteen aan, bah bah bah!! Wat jij erover kwijt wilt hier vind ik al heel moedig en kan me voorstellen dat het moeilijk is!! Heb respect voor je en we gaan elkaar erdoorheen helpen, op weg naar een gezonde baby!!!!!!!! Hoop dat je lichaam nu de rust vindt en je ook snel kan starten!!!

 

@Floortje03: welkom!! Denk dat we dan bijna tegelijkertijd zullen starten, spannend! Ik heb de 14e mijn intake. Waarom gaan jullie nu wel meteen over naar IVF?

Link to comment
Share on other sites

@ Keesie: wat een lief berichtje van je, bedankt. En wat je zegt: we helpen elkaar er wel doorheen! :)

 

@ Floortje: Welkom. Heb je gewone cystes of endometriosecystes? Hopelijk zijn ze snel weg en kan je gaan starten.

Link to comment
Share on other sites

Héhé, eindelijk weer even tijd om op het forum te schrijven. Ik heb vorige week mijn eerste berichtje geschreven en wil graag blijven meeschrijven. Maar mijn vader was opgenomen in het ziekenhuis met hartklachten. Gelukkig valt het allemaal mee en is hij weer thuis dus ik kan weer meeschrijven. Ik heb deze dagen bijna niet aan het zwanger worden gedacht dus dat is dan wel een afleiding geweest. Ik begrijp nu wat een tese is. Waarom voeren ze dit dan niet in Nederland uit? Ik heb wel even gekeken wat het XYY chromosoom is. Geeft dit meer risico's? En hoe is dit voor jullie om naar Gent te moeten reizen, bijvoorbeeld met het werk. Is dit makkelijk te combineren? Ik vind het nu al soms lastig terwijl ik in Den Haag woon en werk en naar het ziekenhuis in Den Haag moet. Voordat ik wist dat het dat ivf onze optie was had ik ook het gevoel dat ik mijn lichaam niet meer kon vertrouwen. Ik had bijvoorbeeld een keer de hoop zwanger opnieuw zwanger te zijn, het voelde precies zoals de keer als in mei.... en dan werd ik weer ongesteld. Je gedachten kunnen echt veel met je doen. Maar nu gaat het eigenlijk wel omdat ik weet wat er aan de hand is. Maar ik hoop dat ik ook zo sterk blijf als blijkt dat het niet lukt. Laten we hopen dat het ons gegund is. Ik vind het wel heel spannend. Ik heb natuurlijk heel veel gelezen over ivf maar je moet het zelf ervaren.

Link to comment
Share on other sites

@ Nyon: toch wel even heftig dan van je vader, gelukkig valt het mee.

Jouw lichaam heeft je dus ook al vaak voor de gek gehouden, moeilijk is dat. Zeker in het 1e jaar, dan heb je zeker nog veel hoop dat het gaat lukken.

 

Voor ons is het naar Gent rijden best moeilijk te combineren, gelukkig heb ik op dit moment geen groot contract dus kan ik hopelijk makkelijker weg of valt het op een vrije dag. Het is ong. 1,5 uur rijden. Mijn man hoeft van mij niet perse elke keer mee voor de echo's en gelukkig mogen we een deel hier in het ziekenhuis doen.

Link to comment
Share on other sites

Nyon, Ze zitten in Nederland vast aan protocollen daarom mogen ze het niet uit voeren, Maar het heel verder geen risico`s de xyy chromesoom. Is gewoon een klein foutje van de natuur en een gezonde man (die wel zaadcellen heeft) kan het ook hebben.

Ik hoef me niet zoveel zorgen te maken over mijn werk. Ik ben administratief medewerkester bij mijn broers bedrijf en die kan er alle begrip voor opbrengen.

En net al wat Lieff zei ga ik ook proberen om de echo`s in Ned uit te laten voeren, maar daar moet ik nog even achter aan.

 

Verder begint hier de zenuwenen aardig op telopen nog 2 weken en dan de TESE eindelijk dat weten we wat de toekomst ons brengen gaat. Ik heb er een goed gevoel over, maar durf het zomaar niet toe telaten omdat we al zovaak slecht nieuws hebben gehad

Link to comment
Share on other sites

Fijn dat de meeste echo's hier in het ziekenhuis gedaan mogen worden. Dat scheelt veel heen en weer gereis. En ook prettig dat het goed te combineren is met het werk. Daarover hoeven jullie niet te stressen. @moedeloos, na de tese weten jullie dus hoe het zaad van je man eraan toe is en wanneer jullie kunnen gaan beginnen? Erg belangrijk! @lieff, hoe lang moet jij nu nog afwachten tot je kan starten? Wij krijgen 20 februari de uitslag van de tweede zaadtest van mijn vriend. Dit keer hebben ze het onderzocht in het LUMC (Leiden) en ze hebben het 'opgewerkt'. Ik ben benieuwd want bij de vorige test lag de beweeglijkheid onder het gemiddelde. Dus het kan ook nog icsi worden. @Hilly, ik denk dat wij hetzelfde hebben gehad. Ik had nooit verwacht dat het een reden zou daardoor moeilijk zwanger zou worden. Wanneer ben jij erachter gekomen dat je dat had?

Link to comment
Share on other sites

@nyonyacilla: wow wat heftig van je vader en wat fijn dat het nu weer beter gaat! Mijn vader heeft 2 jaar geleden binnen het halve jaar 2x een hartaanval gehad en dat was ook mega heftig vond ik. Gelukkig gaat nu ook alles weer goed maar je realiseert je wel ineens de kwetsbaarheid van je ouders en dat vond ik toen heel verdrietig. Wel bizar inderdaad dat je dan ineens helemaal niet met je eigen problemen bezig bent dan vliegen de dagen met andere gedachten zo voorbij.

Ik vond het heen en weer gaan naar het ziekenhuis in combi met werk eigenlijk wel ok, ik woon en werkte toen in Amsterdam en het OLVG is op fietsafstand, dus ik zorgde dat ik altijd een vroege afspraak voor een echo had. De IUI kon ik gelukkig elke keer ook met een smoesje wel inplannen omdat je daar natuurlijk elke keer een ander tijdstip had. Vond het moeilijk om het op werk te vertellen; had een halfjaar contract en de eigenaresse was echt anti-baby, dus durfde het niet te vertellen... Heb inmiddels ontslag genomen en ben nu op zoek naar een andere baan, dus de echo's en gesprekken nu zijn prima in te plannen ;-)

 

Heb respect voor de dames die naar Gent heen en weer gaan; toch niet naast de deur!!

 

Het wordt een spannende tijd voor ons allemaal; volgens mij bijt ik het spits af aanstaande dinsdag met het intake gesprek. Zie er niet tegenop maar ben wel heel benieuwd wat ze gaan zeggen en vooral naar de planning van het hele gebeuren. En ook de hoeveelheid hormonen die ik moet gaan nemen. De hormonen tijdens de IUI vond ik meevallen, maar dit zullen er toch een stuk meer zijn denk ik. Ben ook benieuwd wat dat met m'n lichaam gaat doen. En ben ook een beetje bang voor de punctie...maar moet niet teveel vooruit gaan denken, een stapje tegelijk! Eerst maar het gesprek afwachten...

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share




  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use