Jump to content

urine bij niezen


hoopvol07
 Share

Recommended Posts

Hoi meiden!!

 

ik heb een vraag waar ik me nogal voor schaam... Ik heb nu al een paar x bij het niezen dat ik wat urine laat lopen:s is dit een zwangerschaps kwaal? hebben meerdere dames er last van? en kan ik er wat tegen doen? alvast bedankt

 

 

liefs

Link to comment
Share on other sites

Niet niezen :-P nee hoor

Had er zelf niet zo een last van maar lijkt me inderdaad erg vervelend!!

Gebruik je al inlegkruisjes??

Voor de rest kun je er weinig tegen doen.

Je blaas is een stuk kleiner door de groeiende baarmoeder en je dus ook meer moet plassen.

Succes verder.

 

liefs saba

Link to comment
Share on other sites

Yep, zwangerschapskwaal. Ik heb het niet bij niezen of hoesten maar had dan weer last van gedruppel als ik opstond na het plassen. De boel is gewoon wat slapper. Enige wat je volgens mij kunt doen is bekkenbodemspieren trainen. Heeft bij mij wel wat geholpen.

Link to comment
Share on other sites

Je bekkenbodemspieren worden slapper en weker, zodat er straks een kind doorheen past. Je verliest de controle. Straks na de bevalling is het verstandig om oefeningen te doen, zoals aanspannen, zodat je er weer meer grip op gaat krijgen. Maar dat vooral de boel weer steviger wordt. Want na de bevalling is het nog erger en dat blijft ook een poos zo. Trampoline springen moet je dan ook echt niet doen ;)

Link to comment
Share on other sites

Ik heb laatst met de bevalling met een onderzoek mee gedaan wat hiermee te maken had en ze hebben bij mij 6 weken na de bevalling gekeken hoe sterk mijn bekkenbodemspieren nog waren en het hoort rond de 20 te zitten geloof ik en ik zat op 5 dus dat is echt heel slecht nu moet ik de hele dag door 6 sec aanspannen en 6 sec ontspannen en dat een aantal keer achter elkaar en dat meerdere keren op de dag.

Link to comment
Share on other sites

Ik heb het na mijn bevalling een paar keer gehad, maar trainen helpt. Het 'liftje' schijnt het beste te zijn, dus langzaam steeds hoger aanspannen tot de 7e verdieping en dan weer langzaam loslaten. Niet een één keer pfffff en los, want dan kan je ze juist verder verslappen. Dat zei mijn bekkentherapeut in ieder geval. Het helpt.... Maar er is toch een hoofd door gekomen, dus zo straks als het was wordt het niet meer, haha! Als je twijfelt of je het goed doet kan je even voelen. Ja sorry hoor dames, maar zo heeft mijn bekkentherapeut het uitgelegd. Beetje gênant oké.... Maar goed, je moet dan als het ware in je vinger knijpen. Nou duidelijker en plastischer kan ik het niet omschrijven. X

Link to comment
Share on other sites

hahahaahah floortje:) ben alleen maar blij als je het zo uitlegd, ik denk dat ik het wel snap, en hoe vaak moet ik dit doen? en hoeveel achter elkaar? ik knijp dus en dan op het ''hoogtepunt'' dan langzaam loslaten?

 

mari hoe hebben ze dat gekeken dan?

Link to comment
Share on other sites

Ik schrok me twee dagen ook het apelazerus .. ik had net gedouched sta ik op het badmatje..

Komt daar heel onverwachts een nies .. zo'n whoops een straaltje.. kon ik en weer douchen..

en het badmatje in de was gooien.

 

Je kan je bekkenbodemspieren daar voor oefenen.. dat leer ik op een zwanger totaal les.. heel handig!

Link to comment
Share on other sites

hoi,

ik ben net terug vd Gyn, omdat ik een klein bobeltje bij de uitgang vd vag. voelde, en paniek!

Ben 21w.

Blijkt mijn vaginavoorwand/blaas verzakt te zijn:-( gaat voorlopig niet terug..

Door t hoesten naar buiten geperst, en door een slappe bekkenbodemspier die week gemaakt is om je lichaam voor te beteiden op de bevalling..

Nu naar en bekkenbodemspec/fysio therapie/oefeningen doen en na de bevalling ook.

Dus hoopvol, dit klinkt als een verzakte blaas.

 

Iemand anders ervaring hiermee? Meestal krijg je die(verzakking) nà de bevalling, door het persen.

Was even vd leg hoor, ziet er vreemd uit.

ik hoop dat het na de bevalling goed komt en dat de oefeningen dit weer terug op zn plek duwen.

Link to comment
Share on other sites

Hier ook onder meer de oefening van "de lift" meegekregen. belangrijk hierbij is dat je geen bilspieren erbij aanspant. Dus even voelen aan de bips als je de oefening doet. Enkel en alleen de bekkenbodemspieren.

 

Ik heb na de bevalling van mijn zoontje enorm last gehad van ongewild urineverlies. Ik kon het totaal niet ophouden en was 9 van de 10 keer al te laat om op het toilet te komen. Dat is langzaam aan toen iets verbeterd. Bij de nacontrole vk, heb ik het toen besproken. Zij vertelde dat het mogelijk wel beter zou worden. In het ergste geval zou operatief ingrijpen noodzakelijk zijn om de blaas weer aan te trekken of zoiets, maar dat wordt alleen gedaan cq aangeraden als er geen kindjes meer zouden komen. (althans, volgens de vk).

Ik ben uiteindelijk toen bij een bekkenbodemtherapeut terecht gekomen en dankzij oefeningen werd het uiteindelijk een stuk beter. Ookal heb ik nooit meer trampoline kunnen springen en met sporten zoals zumba en hardlopen, moest ik toch echt wat gebruiken.

Nu dus zwanger van een tweede kindje en ik merkte ook al urineverlies tijdens niezen en diep hoesten.

Vanwege bekkeninstabilliteit loop ik bij een gespecialiseerde bekkenspecialist. Ik heb met haar ook de urine klachten besproken en nu dus inderdaad weer oefeningen meegekregen (zoals de lift).

 

Jillzz, wat vervelend dat je dus nu al zo';n blaasverzakking hebt. Ik hoop dat oefeningen ervoor gaat zorgen dat het beheersbaar blijft en niet erger wordt. Ik had tot jouw verhaal, ook alleen maar gehoord van dit soort problemen na de bevalling ipv al tijdens de bevalling. (verzakte blaas)

Link to comment
Share on other sites

@wen

Komt door t hoesten, ik las dat chronisch hoesten idd een trigger is:-(

ik heb gek genoeg geen urineverlies etc, maar t ziet er niet uit zoals t hoort... voelt stuk minder vrouwelijk iig,..

Gyn zegt dat het na de bevalling met therapie verbeterd... ik hoop t ook. is trouwens mijn 1e baby, en waarschijnlijk ook tevens de laatste.

Kan niet wachten om mn kleintje in mn armen te sluiten, dan vind ik het wel helemaal prima zo met zn 3tjes:-)

Link to comment
Share on other sites

  • 4 weeks later...

Mijn bekken, onderrug doen zeer als ik te lang zit..

heb wel oefeningen, en doe deze ook keurig, en probeer lichte pilates met grondoefeningen te doen.

Tevens de bekkenbodemspier te trainen, maar zoals de gyn zei, na de bevalling eerst een half jaar aankijken, en oefeningen doen, en

dan zijn je hormonen uit je lijf en kan je beter trainen. Mocht het niet het gewenste resultaat hebben, dan operatie (maar alleen als je geen kinderen meer

krijgt). Het drukt enorm op mijn onder kantje, waardoor daar de boel weer gaat irriteren steeds. Maar ja, nog even door de zure appel. Heb er nu ook weer een n.ier.bekken onsteking bij, flinke antibiotica kuur erbij:-( gaat lekker zo.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use