Jump to content

onveilig werk, verbaal geweld


hoopvol07
 Share

Recommended Posts

Hallo lieve meiden,

 

Ik heb een probleem waar ik echt mee zit... ik hoop dat er meiden zijn die kunnen helpen of mee denken naar een goede oplossing, het gaat om het volgende:

 

Ik werk +- 25 uur per week in een particuliere zorgvilla (zonder officieel cao) voor dementerende en hulpbehoevende ouderen. Het is een zwaar beroep, veel tillen etc, en vooral omdat dit mensen met ""status, aanzien"" zijn, daar word nog veel meer van je verwacht dan reguliere verzorgingshuizen. Ik werk hier sinds 1 sept. hebben al veel trammelant met dit werk mee gemaakt, om te beginnen was de verbouwing nog vollop bezig en moesten we daar mee helpen ipv zorgen voor mensen. Daarna werden we uitgezonden naar andere locaties, soms wel 70 km verderop! en ook hielden ze zich niet aan hun contract uren, nou is dit allemaal anders, maar jullie zullen misschien wel begrijpen dat ze op een vreemde manier met personeel omgaan, want wat ik hierboven beschrijf is nog maar het topje van de ijsberg....

 

Het echte probleem is dat we een hele aggressieve bejaarde bewoner hebben, beresterk ook al is hij dan 80, hij schopt en mept er op los. Verschillende collegas hebben klappen gehad, ik ook, maar gister was het mn nachtmerrie, want hij stompte me met volle vuist in mn onderbuik...

heb ook een blauwe plek boven mn schaambot, ik hielp hem met zn blouse uittrekken, en daarbij haalde hij met flinke kracht uit.

Ik heb terug geslagen.... vind het heel erg, heb meteen erna hard gehuild, het was een soort reflex, woede hoe je het ook noemen wilt, ik heb verloskundige gebeld, ze heeft gekeken, en ze belde het ziekenhuis, daar moest ik voor alle zekerheid heen, alles is goed!

 

Dit had echter wel anders kunnen aflopen,... dat is het me niet waard.... ik kan geen ontslag nemen, ons huis is echt op 2 salarissen, ik hoef geen 40 uur te werken ofzo, maar 20 hebben we wel nodig... dus ontslag is geen optie..

 

de mogelijkheid om die man niet meer te verzorgen is ook beperkt... we werken met z'n tweeen per dag, en we verzorgen hem samen, behalve als hij echt goed mee werkt, (ik ga hem niet meer alleen doen)

 

maar ik heb dit al zo vaak aangegeven bij mn bazen!! ben er boos om, we hebben moeten vechten voor dit wondertje, en ik weet niet wat ik zou doen als dit weer gebeurd, ik werd zo booos op die bewoner, ik kon hem nog veel meer doen, vind het vreselijk om toe te geven, en normaal laat ik me wel slaan, en tel ik tot tien en dan gaat het wel weer.... maar t was zo hard! ik dacht mn kind heeft zn nekje gebroken, zit te huilen terwijl ik dit typ...was echt heftig gister

 

morgen ga ik dus in gesprek, kan ik hiervoor zomaar ziekte wet in? mede door beginnende bekkeninstabilliteit en het zware tilwerk? ik ben niet zo mondig, maar als ik exact weet wat ik wel en niet kan maken, wettelijk gezien zou me dat erg helpen...

 

sorry voor het lange verhaal...ik zit er echt mee, heb ook niet netjes hoofdletters gedaan naja, wat vinden jullie, snappen jullie dat ik terug sloeg, of vind je het onbegrijpelijk? wat moet ik nu doen....:(

 

liefs

Link to comment
Share on other sites

Als ze er niks mee doen zou ik me ook ziek melden! Maar een normale werkgever zou dit moeten begrijpen. Wat hebben ze liever: Jou volledig ziek, of wel werken maar niet naar deze meneer!

 

Ik heb er geen verstand van,maar een particuliere werkgever moet toch ook een cao hebben.

Je kan evt de bond bellen of het uwv waar je ziek gemeld wordt om het probleem voor te leggen.

 

Succes en pas goed op jezelf en ukkie! Dat is het belangrijkste.

Link to comment
Share on other sites

Hoopvol, wat een vervelende situatie. Ik heb net ff zitten neuzen en kom de volgende artikelen tegen:

- http://www.arbo-advies.nl/zwangerschap.htm

- http://www.mamaenzo.nl/zwanger/doen-of-laten/werk-zwangerschap-rechten-en-plichten

- http://www.arboportaal.nl/onderwerpen/arbowet--en--regelgeving/rechten-en-plichten/zwangeren-en-vrouwen-die-borstvoeding-geven.html

Ik hoop dat je hier wat informatie uit kunt halen! In ieder geval zal ik zsm contact opnemen met de bedrijfsarts, en dit voorval bespreken. Ik denk dat er een andere oplossing gezocht moet worden en als die er niet is, dan kun je je (bv op basis van je bekkeninstabiliteit?) ziek melden. Je werkgever krijgt dan een uitkering voor je van het U.WV.

Veel sterkte en denk er maar aan dat jij en je kindje nu het aller belangrijkste zijn!

 

Groetjes, Beanie

Link to comment
Share on other sites

Je kunt je meteen ziekmelden, maar het is denk ik slim te kijken of je eerst kunt overleggen met iemand van de arbodienst waar je werkgever een contract heeft. Probeer in ieder geval voor je je ziekmelden hiervoor een 'advies' te krijgen. Dit kan ook van bijv je verloskundige zijn. Je werkgever klinkt niet al te meewerkend en zou een ziekmelding van jou nu op kunnen vatten als werkweigering oid en in zo'n situatie wil je ook niet terecht komen denk ik.

 

Misschien is het een goede insteek om morgen rustig aan te geven dat je erg geschrokken bent van dit voorval en dat je ook merkt dat het werk fysiek en mentaal een negatieve invloed heeft op je zwangerschap. Dus dat je gaat overleggen met je vk wat verstandig is en dat advies dan graag met de Arbo-arts bespreekt. Zo hoeven jij noch je werkgever 'medische' beslissingen te nemen. In ieder geval vast veel sterkte en succes met het gesprek morgen! (bel evt als het kan vooraf je vk nog even of zij achter een evt ziekmelding kan staan).

Link to comment
Share on other sites

Jeetje hoopol wat een heftig verhaal

 

ik heb veel respect voor ouderen en voor de mensen die hem verzorgen maar er zijn echt grenzen en nu is het goed afgelopen maar je moet inderdaad geen risico nemen.

Moet zeggen dat ik niet weet hoe het precies geregeld is als er ook al geen cao is maar er zijn wel landelijke richtlijnen,kijk eens naar de volgende link;

 

http://www.google.nl/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&frm=1&source=web&cd=1&ved=0CDAQFjAA&url=http%3A%2F%2Fnvab.artsennet.nl%2Fweb%2Ffile%3Fuuid%3D46aef78b-5152-447e-b8c1-6c2d022c2ad7%26owner%3D56486107-3665-4b31-91e4-b4b90e8c1963%26contentid%3D55328&ei=vm_0UNT1AuKl0AWj1oDgAQ&usg=AFQjCNFDSpPyuHypAgmTRoR6yivButBRaw&sig2=0Yhbg-TecjqMiVV5ih-j6g

 

als je de link kopieert en plakt dan kun je ervoor kiezen om het bestand te openen.

Indien je je ziek meld vanwege zwangerschapsgerelateerde klachten dan wordt je wellicht opgeroepen door jullie bedrijfsarts en in ieder geval wordt je benaderd door het UWV , wellicht wordt je dan bij hen bij de verzekeringsarts gevraagd te komen daar zij jouw loonkosten over gaan nemen.

Het lijkt er op dat het bij jullie niet zo nauw genomen wordt met de regeltjes, in dat geval, als het echt zover komt dat je niet meer werkt vanwege de zwangerschap dan krijg je dus een (al dan niet gedeeltelijke) loonbetaling via het UWV.

In de meeste gevallen ontvangt de werknemer gewoon haar salaris via de werkgever en keert het UWV aan de werknemer uit maar weet dat het ook anders kan; dat je een gedeelte door je werkgever betaald wordt (25%) en dat het UWV het resterende percentage (75%) aan jou voldoet.

 

 

sterkte enne, zoek asap een andere werkgever, overal zitten ze toch te springen om mensen in de zorg?

Link to comment
Share on other sites

Mijn ervaring is overigens dat zowel arboartsen als uw.v erg voorzichtig zijn met zwangere vrouwen, dus kans is groot dat zij deze situatie ook zeker biet wenselijk vinden zelfs al is het devies 'werken wanneer dat kan'. Dit kan zo namelijk toch ook niet?

Link to comment
Share on other sites

En dat terugslaan dat is een reactie. Maak je er niet te druk om!! Het voelt vast heel vervelend. En niks ten nadele van die man, maar die is het ws al weer vergeten..

Praat eventueel er met iemand even over dat jeje hart kan luchten als het je hoog zit! ws zijn er wel meer collegaas in dat soort situaties gekomen.

Ikzelf ook met patiënten! Soms erg lastig!

Link to comment
Share on other sites

Breek even in...

 

Hoopvol...

Je zal je verbazen over hoe makkelijk soms mensen de ziektewet in kunnen..

Zelf zou ik het onder andere 1) Bekkeninstabiliteit gooien (ze checken..als je rechterbeen optilt dan moet het links bij je heup zeer doen!). Stomme contole vind ik zelf. Maar zo doen ze dit. Maar ga eventueel eerst naar een fysiotherapeut die je wil ondersteunen.

2) Verder kun je het gooien op Psychisch (niet werk...kan later tegen je worden gebruikt)..maar je kunt het wel gooien op dat het hele IVF traject je allemaal te veel is geworden... en dat dit een plaatsje moet krijgen.

 

En even niet om het een of ander...maar is het misschien een idee om verder te kijken naar ander werk. Ik vind dat ze je uitbuiten. En misschien moet je gebruik maken van "rechtsbijstand". Vind het eerlijk gezegd ongehoord wat ze van je verwachten. Er zijn grenzen.

 

Hoop dat je er wat aan hebt...Sterkte

 

Gr Shanna

Link to comment
Share on other sites

Hoopvol, volgens mij hoort bij dementie ook agressie, dus daar kan je zoals ie schrijft waarschijnlijk lastig aan ontkomen... In dat geval kan je zwangerschap meebrengen dat je niet geschikt bent voor het verrichten van je werk en dus eigenlijk 'ziek' in de zin van de wet, omdat je niet in staat bent om je eigen arbeid te verrichten. Je zou je dan, in overleg met de huisarts en de verloskundige kunnen ziekmelden en dan hoef je nu hopelijk even niet meer met die dementerende en daardoor agressieve meneer te werken. Een werkgever moet jou een veilige werkplek bieden, ook als je zwanger bent en dat is nu niet het geval. Dus op naar je huisarts en verpleegkundige, dan ziekmelden en bij de bedrijfsarts melden dat je naar het ziekenhuis moest omdat die meneer je in je buik heeft gestompt en dan kijken hoe nu verder. Geen enkele bedrijfsarts durft jou gevaar te laten lopen, vermoed ik zo. X

Link to comment
Share on other sites

Hoopvol,

Wat n toestand. Kan het helemaal begrijpen, hoe je reageerde. En wat n gevaar voor je kindje. Gelukkig gaat het goed, maar je weet nooit. Onvoorspelbare mensen kun je nu echt niet verzorgen.

Precies wat iedereen hierboven zegt; gesprek aangaan dat dit niet kan en zeker niet nu je zwanger bent en dan moeten ze je óf veilig werk aanbieden óf je ziek melden. En met je andere klachten erbij kan dat zeker; maar dit is ook al genoeg hoor. Kan niet dat je in n gevaarlijke situatie werkt.

Sterkte meid. Komt goed!!

Link to comment
Share on other sites

Dank jullie wel meiden! ik ben in gesprek gegaan en hebben nu afgesproken dat ik die meneer sowieso niet in mn eentje doe... als we hem doen houd iemand zn handen vast en ik ga hem dan snel wassen, ik kijk even hoe dit zo gaat, en over 2 weken moet ik naar de verloskundige, dna ga ik idd een gesprek aan met haar hoe het zit, en dat ik het toch ook zwaar vind deze toestand. heel erg bedankt voor de links ook, ik heb hier zeker wat aan, mn contract liep trouwens per 1 maart af, hij is nu verlengd met een extra jaar, ik kijk of ik dat jaar ga volmaken, maar ik ben blij met het advies, en ook dat ik me nu een stuk opgeluchter voel:)

Link to comment
Share on other sites

ik ben het helemaal eens met Floortje!

Er zijn landelijke wetten omtrent zwanger&werk kijk maar op de website van min. soc. zaken,

een cao is zelfs ondergeschikt!

Je hebt zelfs recht op extra pauzes je gehele zwangerschap tot 6 maanden daarna.

En ook een veilige werkomgeving, en dat is niet als je al in je buik gestompt bent door een patient, oud, niet oud, dement of niet.

Dit is al een bewijs dat dit niet veilig is, en het is zo wie zo al te zwaar werk voor jou.

Als jouw werkgever geen vervangend ander tijdelijk werk regelt, dan overtreed hij de regels, en dat kan gemeld worden bij de overheidsinstantie.s.

 

Hij heeft jou harder nodig dan jij hem, gezien men staat te springen op meiden als jij, die tot het bittere eind maar doorgaan..

Na jouw zwangerschapsverlof, meteen solliciteren op een andere plek in de zorg.

 

Succes meis!!

Link to comment
Share on other sites

Even iets rechtzetten. Floortje bij dementie hoort niet per definitie agressie!!!! De vraag is waar het vandaan komt en wie weet triggert de omgeving dit gedrag wel. Dit is nooit "normaal" en is ook niet "acceptabel". Dit soort dingen "horen" niet bij het werk, wat voor werk je ook doet.

 

Hoopvol fijn dat je met je werkgever een fijn gesprek hebt gehad. Ik werk in de ouderen psychiatrie en maak dit soort dingen dus ook mee. Gelukkig niet vaak en wordt ook zeer zeker niet geaccepteerd als zijnde "het hoort erbij" niet door het personeel en ook niet door arts, psych, teamleidster en organisatie!!

Ik heb zelf vanaf week 13 in de ziektewet gezeten eerst tot week 15 hevig bloedverlies gehad en daarna bekkeninstabiliteit. Arbo wilde niet eens dat ik in de zorg werkte, zeker ook omdat het niet vanzelf gegaan was het zw worden. Heb wel therapeutisch gewerkt 2 a 3 x per week 2 uurtjes koffie schenken, collega's van het werk houden ;) en kletsen met de bewoners. Ik werk op een groepswoning die met 2 huisjes aan elkaar geschakeld zitten. 2x 6 bewoners.

 

Succes en kies vooral voor je kleintje en blijf zeker niet tot het bittere eind aankwakkelen met je bekken!!

Link to comment
Share on other sites

Ik ga morgen naar therapie voor mn bekken, als hij toestemming geeft dan probeer ik over 2 weken de ziektewet in te gaan,..

 

deze man is altijd erg agressief geweest, heeft niet met ons te maken, dit is al het 4e huis waarinj hij zit.. en idd dementie is niet per se agressie... demente mensen vind ik erg leuk, maar deze dus niet hahaah

 

ik ga even vogelen naar mn rechten op de sites die jullie gestuurd hebben, sowieso mn rus is al een groot probleeem, dus dan kan ik daar wat mee knutselen:) dankjullie!!

Link to comment
Share on other sites

Hoopvol er is al veel gezegd. Goed dat je een gesprek hebt gehad. Ik zou zeker ook contact zoeken met de bedrijfsarts( je werkgever moet er een hebben, wettelijk) of anders met het UWV. Je kunt zo gesprek doen zonder dat je werkgever er vanaf weet en zonder dat de bedrijfsarts de werkgever iets terugkoppelt. Ik werk zelf bij een arbodienst en zie op mijn spreekuur ook zwangere vrouwen. Zo'n verhaal als die van jou is voor mij voldoende reden om je te adviseren het gesprek aan te gaan( maar dat heb je al gedaan) en om je als er niets veranderd en de zorg je te zwaar wordt ziek te melden. Het gaat dan om ziek tgv zwangerschap en daarvoor kan je werkgever een WAZO uitkering( of vangnet heet het ook wel) aanvragen waardoor zij de kosten vergoed krijgen. Zoals Meiske zegt kan een deel ook rechtsstreeks aan jou worden uitbetaald.

In elk geval blijf er niet te lang meer doorlopen. Je kindje is nu het allerbelangrijkst. En als ik lees hoe ze omgaan met personeel, en je zegt dat dit nog maar het topje van de ijsberg is, vraag ik mij af of je bij zo'n werkgever wel wil blijven werken na je verlof.

Heel veel succes!

Link to comment
Share on other sites

  • 3 months later...

Ik lees dit nu pas, dus voor TS vast een beetje mosterd, maar voor eventuele mensen die in de toekomst met hetzelfde probleem komen te zitten: in de verstandelijk beperkten zorg is het zo geregeld dat je bij agressie-cliënten niet meer na 12 weken mag werken. Er wordt dan vervangend werk gezocht en als dat er niet is mag je de ziektewet in.

Dit zal met bejaarden niet anders zijn.

 

ts, hoe is het bij jou afgelopen?

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Lieve dames! Ik ben een hele tijd afwezig geweest. Ik heb echt een pauze genomen was alles, zelfs toen mijn man en ik in februari hebben besloten nog 1 laatste poging in Brussel te willen ondernemen heb ik besloten er tot ik weer aan de hormonen ging er echt niet mee bezig te zijn. En dus ook hier niet te komen. Dat is best aardig gelukt moet ik zeggen, niet alleen het hier niet komen maar ook echt even los koppelen. Maar daardoor heb ik van alles gemist!! @Kitje zo fijn dat jij en je meisje elkaar steeds beter leren kennen, ze is inmiddels al 8 maanden ongeveer? Ik hoop dat je heerlijk van je meisje geniet 😍 en de combinatie met werken ook een beetje gaat. Ik kan mij voorstellen dat je er niet naar uit keek. Maar hopelijk heb je inmiddels wel een fijne balans. is die stomme collega er nog? Die je zo slecht trok aan het einde? 😉 of hadden de hormonen en vermoeidheid ook wat invloed? @Chrissy Van harte gefeliciteerd met de geboorte van je dochter! Het blijft fantastisch dat jij "gewoon" via IUI dit wondertje hebt gekregen. Ik hoop dat het goed gaat met jullie @Heleen79 Wat ontzettend verdrietig!! Ik begrijp wat voor ontzettende rollercoaster het is geweest. Van ongelofelijk blij en opgelucht dat je zwanger kan worden tot ongelofelijk verdrietig dat het mis is gegaan. Helaas heb ik, en vele op dit forum vergelijkbare ervaring. Lukt het om ook kracht te putten uit het feit dat je zwanger kan raken? Of is dat nog te vroeg of misschien werkt dat voor jou niet zo? Ik hoop dat je inmiddels eventueel weer verder kan.  @Mini123 welkom, haha het recht om dat te zeggen heb ik bijna niet. Aangezien ik er nogal even tussenuit ben geweest. Maar.... misschien ben ik wel een relevante op dit moment voor je. Want ik ben in juli met mijn 4de ICSI traject gestart. Na 3 keer in NL, nu in België Brussel, Jette). Ik ben benieuwd waar je staat in je eerste ICSI traject en de resultaten tot nu toe zijn! Als je het leuk vindt hierover dingen te delen, of vragen te stellen. Dan lijkt mij dat gezellig. @Bailey2021 wat heerlijk dat je zwanger van twee meisjes bent! Inmiddels ben je denk ik al bevallen? Hopelijk is alles helemaal goed verlopen, is toch extra spannend met een Tweeling zwangerschap. Het lijkt mij heel bijzonder een tweeling, en op onze leeftijd extra top (als het medisch allemaal goed gaat) omdat het dan misschien lukt om 2 kinderen te krijgen waar onze leeftijd kan zorgen dat het na elkaar lastiger is. Ik hoop dat de meisjes lekker tot week 38 zijn blijven zitten en gezond en wel nu in je armen liggen. Korte status update van mijn kant. Misschien weten jullie nog dat ik in NL mijn 3 ICSI pogingen heb benut in 2020 en 2021. Ik heb twee keer een miskraam gehad (1 keer na een verse Terugplaatsing van ICSI 2), en 1 keer een Missed Abortion bij een natuurlijke zwangerschap 3 jaar geleden.  Mijn laatste ICSI poging in NL in december 2021 eindigde met een enorme domper, aangezien na een mislukte terugplaatsing van de twee verse embryo's de enige cryo die ik in december wilde laten terugplaatsen is niet goed ontdooid. Mijn man en ik hebben echt even de ruimte genomen om te overwegen wat we gingen doen. We hebben ook echt nagedacht om te stoppen na 5 jaar proberen en bijna 3,5 jaar medische molen en alle teleurstellingen. Maar we hebben ook gesproken om nog 1 laatste keer een poging te wagen. En omdat het totale traject zo stom eindigde met dat niet goed ontdooien en omdat we in de toekomst geen spijt willen hebben dat we het niet een keertje in het buitenland hebben geprobeerd. We hebben ook heel serieus gesproken over eventueel werken met donor materiaal (eitje of volledige embryo) maar daar heel bewust niet voor gekozen. Ik twijfel er niet aan of we net zo veel van een kindje hadden gehouden als dat wel succesvol zou zijn maar voor ons allebei bleek dat niet de route te zijn. We wilden het nog 1 keer met ons eigen materiaal proberen. En na een beetje onderzoek gekozen voor België, Jette in Brussel.  Ik kan niet zeggen dat ik het een war bad vind in België, dat had ik wel eens op een forum gelezen maar ik vond het vooral groot en onpersoonlijk. Eigenlijk veel meer dan het Nederlandse Ziekenhuis. En wat een ellende met file. ALTIJD file bij Antwerpen, vaak bij Breda en 1 keer al bijna twee uur vast gestaan tot we in Utrecht waren vanuit Amsterdam😒. We zijn bijna elke keer de nacht ervoor al in Brussel gaan slapen om geen file stress te hebben en we meestal ook al vroeg de afspraak hadden. Dus we hebben nu een 4de ICSI ondernomen en ik mag vrijdag een bloed test doen. Vreselijk spannend dus weer!!  IK heb allerlei extra onderzoeken ondergaan, en eigenlijk blijft de conclusie dat alles er goed uit ziet, mijn bloedwaarden, vorm baarmoeder, hoge AMH voor mijn leeftijd, sperma. Dus geen nieuwe inzichten. En eigenlijk bijna hetzelfde gedaan als in NL. Alleen een kort protocol waar ik in NL altijd eerst met de pil ben gestart en daarna relatief lang prikken en hormonen gebruiken. Hier begon ik gewoon met Gonal F (300, dat is ook een verschil) op dag 2 van mijn cyclus en had ik op dag 11 al een punctie. Er zijn 13 eicellen geoogst, 7 rijp, 5 bevrucht en op dag 3 nog 4 in de race. Eigenlijk was het plan tot dag 5 door te ontwikkelen maar het lab heeft er voor gekozen toch op dag 3 de verse TP te doen. Het was een A kwaliteit, 8 cellig en geen fragmentatie. De overige 3 lieten ze wel tot dag 5 door ontwikkelen. Ik moet nog te horen krijgen of en hoeveel dat gered hebben (ik verwacht 1 of 0). Ik heb wel veel meer pijn gehad dan in NL, omdat ik tegen over stimulatie aanzat. Maar gelukkig met rust, veel drinken en paracetamol was het beheersbaar..... Dit gaat onze laatste poging zijn. Ik merk dat ik dat ongelofelijk spannend vind. Aan de ene kant wil ik graag weten wat de status is, om het eventueel ook een plek te gaan geven. Aan de andere kant vind ik het zo eng dat ik dan met lege handen sta en ook de hoop een einde heeft. Dus lieve dames... weer spannend!! Liefs    
    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use