Ga naar inhoud

Aanbevolen Berichten

Geplaatst

btw...ik kreeg afgelopen week mijn medisch dossier opgestuurd van het ziekenhuis! Raar hoor om alles zo terug te lezen! Elke behandeling komt dan weer in gedachten naar boven.

 

Dit dossier moest eigenlijk in die mand....maar die is er nog steeds niet:doh:

  • Reacties 124
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Zucht... ik moet regelmatig aan je denken Esther. Wie weet hoe jullie er over een jaar voorstaan, niets ligt tenslotte vast in het leven.

 

 

 

Caroline

Geplaatst

Hallo Esther

 

 

 

ik heb nog regelmatig meegelezen met jouw topic, ik heb echt bewondering voor je.

 

De wijze hoe jij alles weet te verwoorden en op jullie manier een plekje aan het geven bent.

 

Fijn te lezen dat adoptie een mogelijkheid voor jullie is en dat je je er al zo in verdiept hebt! Meid, ik hoop voor jullie dat deze speciale wens wel in vervulling mag gaan en nu eerst die baan!

 

 

 

heel veel succes!

 

 

 

groetjes

 

Babeth

Geplaatst

Lieve Esther,

 

 

 

Fijn om van je te horen. Kan me goed voorstellen dat het een beetje dubbel is om hier nog te komen, maar je kent idd zo veel meiden.

 

 

 

Blij te lezen dat jullie over adoptie aan het nadenk zijnen. Hebben jullie je in ieder geval al wel vast ingeschreven? Want dat is maar 1 briefje en dan gaat de eerste wachttijd (van ongeveer een jaar) lopen zonder dat je verder ergens toe verplicht bent. Het is wel hard dat de wachttijden in totaal zo ontzetteng lang zijn.

 

 

 

Succes met je sollicatie, ik hoop dat het lukt!

 

 

 

xx

 

Annelies

Geplaatst

He Esther, ik herken wat je zegt over de soms best 'zelf kwellende' forumverslaving! Ik kan me ook niet altijd op afstand houden, terwijl ik soms liever niet kijk.... owowow.

 

 

 

Wel fijn iets van je te lezen. Mooi dat jullie ook van die lange nachtelijke (en ohzo betekenisvolle) kletssessies hebben. Wij dan vaak heel vroeg in de ochtend.

 

 

 

Wat spannend ook dat een adoptie-ukkie nu een wellichte optie wordt. Heel benieuwd naar jullie keuzes en stappen daarin. Hou je ons op de hoogte?

 

 

 

En dan tussendoor niet te vaak kijken hoor! Probeer ik met je mee te doen. Op forumrantsoen!!!

 

 

 

Liefs, -M

Geplaatst

caroline...nee wat dat betreft is het leven één grote verrassing! Het heeft zoveel moois in petto (naast heel veel verdrietige dingen). Spannend is het leven eigenlijk hé! Wat zou er morgen gaan gebeuren...:smileinbox:

 

Annelies...we hebben ons nog niet ingeschreven. Dom misschien maar na afgelopen zomer zagen we het nut hier eigenlijk niet van in aangezien alles zo potdicht leek te zitten! Duurt dat zolang zeg...dat aanmelden en dan pas na een jaar verder kunnen met een volgende stap? Schrik ik wel van! Ook dat zijn dingen waar we ons wat verder in moeten gaan verdiepen.

 

Mikki...wat het precies is met dit forum weet ik niet maar het is gewoon een mooie plek waar zoveel gedeeld wordt met elkaar, over het algemeen op een respectvolle manier! Zo zie je het weinig op internet volgens mij!

 

Haha...die nachtelijke sessie...nou bij mij niet s'morgens vroeg hoor, dan ben ik niet op mijn best! Bij ons zijn die vaak s'avonds laat. En de volgende ochtend baal ik als een stekker dat ik niet eerder ben gaan slapen :hmz:.

 

En dat tussendoor kijken...tja...er zijn elke dag ontwikkelingen hiero en ik bel voorlopig nog veelste nieuwschierig. Ik redeneer zelf maar zo dat het vanzelf af gaat zwakken! Ik kan per slot van rekening niet jaren rond gaan hangen hierzo!

 

Ik zal jullie op de hoogte houden van evt. verdere ontwikkelingen! Maar dat kan dan dus een langdurige geschiedenis gaan worden...

 

meiske...die bewondering hoeft niet hoor! iedereen doet het zo op zijn eigen manier!

 

Ik zei wel tegen mijn man afgelopen week dat we maar eens moeten gaan beginnen met sparen...die prijzen zijn absurd hoor als je het hebt over adoptie! En wij leven eigenlijk vrij makkelijk...zijn niet zulke spaarders! Als ik een nieuwe wasmachine e.d. kan kopen vind ik het al gauw best zeg maar. Ik leef vandaag en heb weinig zin om mijn geld op te potten voor een evt. later! Niet dat we onverantwoord bezig zijn maar...duizenden euro's liggen niet klaar! Wat dat betreft zou een baan van 36 uur ook reuzewelkom zijn...duim maar voor me!

 

Maar wat zou het super zijn als dit een weg voor ons zou zijn!

 

Wordt vervolgd...

Gast Butterfly
Geplaatst

Hey Esther,

 

 

 

Wat goed dat jullie nadenken over een eventuele volgende stap. Maar ook moeilijk he, al die afwegingen, toch nog al die verschillende mogelijkheden. En zekerheden heb je nooit, zo spannend is het leven indd.

 

Belachelijk he, die kosten die bij adoptie komen kijken en dan die wachttijden !! Je zou denken; je bent toch bezig om een kansarm kind een betere toekomst te bieden, waarom moet dat voor de 'vraagouders' dan zoveel geld kosten ? Wel vind ik het heel goed dat er vantevoren in Nederland een gezinsonderzoek e.d. plaatsvindt ... het is toch niet niks.

 

 

 

Die nachtelijke sessies zijn erg herkenbaar, ook wij hadden en hebben ze regelmatig. We kwamen ooit een keer tot de ontdekking dat we tot bijna 5 uur in de ochtend hadden doorgepraat. Maar die communicatie is zo nodig en werkt zo goed ... je komt heel wat van elkaar te weten in het donker en de stilte van de nacht ... mooi is dat !

 

 

 

Fijn om te lezen dat het redelijk goed met je gaat en dat je hebt gesolliciteerd ! Ik hoop dat je die baan krijgt, lekker aan het werk zijn, iets doen wat bij je past en waar je voldoening in vindt is heel belangrijk.

 

 

 

Ben je nog lekker met je neefjes/nichtjes gaan sleeën ?

 

 

 

Liefs en succes met alles !

Geplaatst

Hoi Esther,

 

Fijn om weer eens wat van je te horen. Ik wens jullie heel veel succes met adoptie, is wel te begrijpen dat daar een behoorlijke tijd aan sparen aan vooraf moet gaan. Die bedragen zijn niet kinderachtig!

 

Maar heel veel sterkte in ieder geval!

Geplaatst

Esther,

 

 

 

Ik lees al een tijd mee met dit onderwerp, omdat ook ik heb gedacht dat het niet voor mij was weggelegd. Ik denk dat ik zeker 3 jaar met dit idee geleefd heb. In deze jaren gescheiden en met huidige partner dan nu eindelijk wel trotse ouders geworden. Het is zo ontzettend belangrijk om met je man te praten, dus ik zou zeggen: Hou die nachtelijke sessies erin! Ik vind je ontzettend moedig en ik denk vaak aan je. Ik wens jullie een ontzettend gezond! en goed 2010 en ik hoop dat al jullie wensen uitkomen.

 

 

 

Liefs

Geplaatst

he meiden!

 

Hier een heerlijk weekend gehad met bergen sneeuw! Gistermiddag de hele middag op de hei bij ons in het bos met de kinderen wezen sleeen! Zo gezellig maar wel enorm koud! En nadien was het tranen met tuiten...moe en kou...!!! Maar we hebben het leuk gehad met ze.

 

Mijn weekend zit er bijna op, ik heb zo een late dienst. Niks aan om met dit weer de weg op te moeten!

 

Tja...die kosten...Weet je opzich is dat het punt niet. We gaan gewoon spaern en dan komt dat allemaal wel. Wat ik gewoon het moeilijkst vind is de vraag of je zo'n kind idd een betere toekomst biedt. Ik kijk vaak spoorloos of vermist. Als ik dan het verdriet zie bij deze kinderen die hun roots zo helemaal kwijt zijn, het contrast met de wereld van hun familie en hun wereld hier in het rijke westen...is dat dan wel juist dat je een kind zo in een ander werelddeel neerplant? En dan mag zo'n kind een geweldig lief en warm thuis krijgen...feit blijft dat het uit zo'n andere cultuur komt. Is dat niet heel wreed? Is het niet beter om de kinderen in hun eigen land financieel te ondersteunen? Met wat voor doel zou ik gaan adopteren...is dat echt een kind een betere toekomst bieden of is dat mijn eigen verlangen vervullen? Of denk ik nou te moeilijk? En vervolgens...alle andere keuzes die gemaakt moeten worden...???

 

Lastig hoor. We hebben in elk geval afgesproken dat we stappen gaan ondernemen deze week. We gaan het nummer opvragen en kijken wat de volgende stappen gaan worden! Vanavond gaat mijn man eens goed kijken hoe en wat op internet! Dit eigenlijk omdat jullie ook zeiden dat het beter is om je nu alvast in te laten schrijven. Terug kun je altijd nog!

 

Maar sjanny, hoe is het met jullie nu?

 

Wendy...voor jullie ook weer spannende tijden! nog een dikke week en dan mag je testen...brrr...wat zou het geweldig voor jullie zijn als het nu goed is!

 

En renee...bedankt voor je lieve woorden! Geniet van het mooie wat jullie gegeven is!

Geplaatst

Hoi Esther,

 

 

 

Wij hadden voor de IVF al best veel over adoptie nagedacht en gesproken. Eigenlijk vooral omdat ik had gelezen dat als je midden in de IVF zit, je daar totaal niet voor open staat (wat ook zo was).

 

De afweging of je wel echt iets goed doet is inderdaad reeel. Volgens mij zijn de wachttijden daarom ook de laatste jaren steeds langer geworden. Er komen minder kinderen naar Nederland, omdat het beleid in alle landen is geworden om een kind in het eigen land te herplaatsen. Dus ik denk, de kinderen die nog voor buitenlands adoptie in aanmerking komen, doen dat niet voor niks. Zij kunnen blijkbaar niet in eigen land geholpen worden. Dus ik denk dat je zeker iets goeds doet. Het is alleen niet makkelijk, ook voor het kind niet. Dat je van een kindje zal houden, dat is het probleem niet.

 

 

 

Bij adoptie zijn de stappen in het heel kort:

 

1. inschrijven en wachten (ongeveer een jaar)

 

2. 6 cursussen

 

3. gezinsonderzoek

 

4. ontvangen goedkeuring tot adoptie

 

5. inschrijven bij adoptiebureau en verder met het echte adopteren

 

 

 

Ik denk dat de cursussen echt heel nuttig zijn en je veel hoort over bovengenoemde afwegingen. Naast praktische informatie over welke landen nog open zijn voor adoptie enzo. Jullie zijn getrouwd toch? Al lang? Want dan kom je bij meer landen in aanmerking.

 

 

 

Succes met alles uitzoeken meis. Gelukkig heeft je uiteindelijke beslissing geen haast en kan je er naartoe groeien.

 

 

 

Liefs,

 

Annelies

Geplaatst

Hey Esther,

 

 

 

Uhm, hoe weet jij mijn eigen naam ? Heb ik die hier echt ooit eens neergezet ??? :laugh:

 

 

 

Ik denk idd ook dat de vragen die je zelf stelt ivm adoptie wel terecht zijn. Ik stelde mezelf indertijd de vraag; zou ik ook hebben geadopteerd .. of erover na hebben gedacht, als ik zelf wel biologisch eigen kinderen zou hebben gekregen ? (nu weet je dat natuurlijk nooit zeker) Maar ik denk dus van niet. Uiteindelijk kreeg ik zo mijn vraag beantwoord; waarom zouden we adopteren ? In het belang van het kind ... of in ons eigen belang ? Nu is er natuurlijk niks mis mee om vanuit je eigen belang, je eigen gevoel van willen 'verzorgen' een kindje te adopteren, ik vind het echt knap als mensen dit kunnen. En ik denk dat wij het in praktische zin ook zouden kunnen maar precies wat je zelf al schrijft; je krijgt de hele "adoptieproblematiek" erbij en dat was nou niet 1,2,3 iets wat we ervoor over hadden.

 

Ik denk wel zeker dat je een kind een betere toekomst biedt, precies wat Annelies al schrijft; deze kinderen worden niet 'zomaar' ter adoptie gedaan. Vaak zijn die thuisland-omstandigheden toch echt wel zeer triest en krijgen de kinderen door adoptie nog een enigzins stabiele gezinssituatie en ik denk dat je daar als adoptief ouder een heel waardevolle bijdrage kan doen. Financieel helpen in het land van herkomst is mss toch een druppel op een gloeiende plaat ????

 

 

 

Met ons gaat het verder goed hoor. We zijn positief bezig met de dingen die we wel hebben in ons leven en dat zijn er een hele hoop. We plannen leuke uitjes, zijn in huis bezig en blijven op ons werk ontwikkelen.

 

Voor de rest wachten we natuurlijk de gesprekken rondom KID af, we zullen zien, we proberen er niet al te veel op te focussen. Het leven gaat door, blijven kniezen heeft zo weinig zin (hoewel het een natuurlijk proces is wat bij verwerken hoort uiteraard.)

 

 

 

Fijn dat je het leuk hebt gehad met de kleintjes in de sneeuw. Ik ben lekker binnen gebleven bij de houtkachel, geknuffeld met mijn doggie en de zolder opgeruimd ;).

 

 

 

Fijne zondag nog ... en ik ben benieuwd waar jullie adoptie overwegingen jullie brengen ?!

  • 1 maand later...
Geplaatst

Hoi meiden,

 

Ben ik weer eens...terug van weggeweest.

 

Onze labtop is een dikke maand weggeweest en tot overmaat van ramp crashte onze vaste computer ook nog eens. Wat ben je dan idioot afhankelijk van je computer zeg! Maar goed...we zijn weer online. Het gaat goed hier eigenlijk. Ik heb de baan gekregen en werk sinds 1 maand 32 uur per week op die afdeling. Ik heb het enorm naar mijn zin, heb weer zoveel uitdaging in mijn werk! Ik ga weer met plezier mijn bed uit s'morgens, ondanks dat ik het tijdstip asociaal blijf vinden (5.45).

 

Ondertussen hebben we ons bka nummer binnen en staan we op de wachtlijst voor de cursus. Die is ondertussen opgelopen tot 1,5 jaar. Ik moet eerlijk zeggen dat het een ver van mijn bed show is. Het staat nog zover van me af! Ik denk eigenlijk dat dat ook nog niet zo erg is. Tegen de tijd dat we de cursus gaan doen komt dat wel. Ondertussen genieten we van alles wat we doen en kunnen. De afgelopen maanden vier weekenden logeetjes gehad, weekendje weggeweest, leuke dingen gedaan samen. In mei gaan we een week naar schotland. Kortom...het gaat goed met ons, we genieten van de rust nu alles achter de rug is.

 

Wat zwangerern betreft is het wel een babyboom bij ons in de vriendenkring! Er zijn nu zes stellen zwanger! Dat blijft heftig hoor, elke keer als je hoort dat er iemand zwanger is moeten we slikken en doet het pijn. Toch merk ik dat de scherpe kanten er wat af zijn. Soms ben ik wel heel erg bang dat ik mijn hoofd in het zand steek en dat al het hele grote verdriet nog gaat komen. Waarom weet ik niet goed, er zijn echt wel emoties maar toch....

 

 

 

Sjanny...fijn dat het met jullie zo goed gaat. Jullie hebben ook wel genoeg voor de kiezen gehad. Fijn is het dat je samen echt kunt genieten van alles wat er WEL is hé! Hoever zijn jullie ondertussen wat KID betreft? Al verdere stappen ondernomen?

Geplaatst

Ohw Jeetje that's the worst nichtmare. Heel heftig zeg.......

 

Ineens valt al je hoop weg. Een zwart gat want we willen allemaal niks liever dan onze diepste wensen uit laten komen. We hebben geen controle over leven en dood. We zijn ver daarin maar de natuur heeft altijd haar eigen draai. Ik vind je/jullie heel moedig weet je dat?

 

Wees maar heel lief voor jezelf, want het is en blijft een rouwproces. Maar vergeet ook niet dat de wonderen de wereld niet uit zijn. Wie weet ligt er iets anders moois voor jullie in verschiet. Je weet het nooit.

 

Dat maakt de dingen soms zwaar omdat er gevraagd wordt om te vertrouwen op wat ons toekomt. Anderzijds maakt dat juist het leven.

 

En ondanks al deze woorden wil ik jullie hierin heel erg veel sterkte wensen.

 

 

 

Liefs

Geplaatst

Hey Es, vroeg me al af waar je gebleven was... was er juist een beetje bang voor dat het niet goed met je/jullie zou zijn. Gelukkig gaat het jullie wel goed. Heb je oprecht gemist hier, meis!

Geplaatst

Argh internetloos is dan niet echt te vergelijken met een vakantie :O

 

Maar klinkt alsof het idd best goed gaat! Flink plannen, nieuw werk (gefeliciteerd alsnog!) en vakanties die komen gaan. Jullie BKA nummer binnen en sjemig tegenwoordig al 1,5 jaar wachttijd voor de cursus :S? En dan komt daarna nog de wachttijd tot je daadwerkelijk een voorstel krijgt. Ik hoop dat je met alle nieuw gevonden energie die tijd ook heel plezierig door mag komen. Al vermoed ik dat dat jullie wel gaat lukken. Het kan trouwens zomaar zijn dat je een stukje van de verwerking nog krijgt hoor. Je verwerkt het natuurlijk niet in een dag. En sommige dagen komt er zomaar iets op je pad waardoor je weer tegen een muurtje opbotst en je zo weer een stuk verwerkt. En wie weet schrik je nog wel even van jezelf (of jullie zelf) als je tzt dat zo gewenste voorstel krijgt, en zeker weet dat je een klein papa/mama zeggertje thuiskrijgt. Een kind ook van jullie samen maar niet VIA jullie samen. Dat roept vast (misschien vergelijkbaar met een bevalling?) heftige emoties op. Toch zal hoe en waar je die muurtjes ook tegenkomt het doorkomen wel lukken. Je weet ondertussen hoe jezelf in elkaar steekt, je weet wat je aan je partner hebt. Dat maakt je sterker dan je denkt!

Geplaatst

hoi Es, je bent een bijzonder en sterk mens en je mag trots op jezelf zijn. Dat wilde ik even kwijt...

 

liefs

 

Sen

Gast Butterfly
Geplaatst

Hai Esther,

 

 

 

Hier nog geen verdere ontwikkelingen op KID gebied, het blijft wachten wachten wachten. We laten het een beetje gaan zoals het gaat, niet pushen en zeker niet teveel stil staan bij. Het gewone leven gaat gewoon door intussen. Blijven genieten van wat er WEL is.

 

Vorige week heb ik mijn laatste fulltime week gehad op het werk, ga nu weer parttime verder. Toch wel lekkerder.

 

 

 

Dus dat jij 32 uur aan het werk bent; petje af hoor ... ik vond het best zwaar om zoveel tijd aan mijn werk te besteden. Ik wil ook nog zoveel andere dingen doen. Ik merk gewoon dat ik graag veel tijd in mijn eigen wereldje doorbreng. Het wereldje op het werk bestaat toch vaak uit gezinsgebeuren, zwangerschappen, babyverhalen enzo ... hoe ouder ik word hoe moeilijker ik dat vind.

 

 

 

Ik herken wel wat je schrijft; dat je denkt dat het grote verdriet nog gaat komen. Ik wil niet negatief overkomen maar mijn verdriet is nu groter dan toen we net waren gestopt. Gewoon omdat we toen nog dachten; wie weet, een wondertje misschien. Maar naarmate de jaren verstrijken en je biologische mogelijkheden afnemen hoe minder je hoop wordt.

 

Toen we net waren gestopt waren we vooral bezig met de rust terug vinden en idd leuke dingen doen ... zo blij dat ons leven niet meer draaide om ziekenhuis, vruchtbare dagen, zaadjes inleveren enz. enz.

 

 

 

Dus ik denk dat het komt zoals het komt, het zal bij iedereen anders zijn.

 

 

 

Probeer gewoon te genieten van wat je doet, als het goed voelt nu, dan voelt het goed nu. Maak je niet teveel zorgen om dat wat mss nog komen gaat .... elke dag heeft genoeg aan zijn eigen zorgen en de toekomst kennen we geen van allen.

 

 

 

Kheb wel geleerd dat niets blijvend is, alles gaat voorbij - ook het intense verdriet, en dat een mens erg veerkrachtig is.

 

 

 

Hopelijk blijft je pc draaien nu, .... ;)

  • 2 maanden later...
Geplaatst

Hoi meiden,

 

Hier ben ik weer eens. Ik lees overal nog wel mee hoor maar ik merk dat ik steeds minder reageer. het gaat zo snel momenteel hier en er zijn zoveel nieuwe meiden...welkom allemaal...maar het wordt wel errug druk zeg maar, kan het niet meer zo goed bijhouden.

 

Het gaat goed met ons tweetjes. We genieten allebei van rust, werk en vooral elkaar. Het leven is zo ontspannen nu. Nog 1,5 week en dan gaan we lekker naar schotland, heerlijk.

 

We hebben ons aangemeld voor pleegzorg en hebben in juni een voorlichtingsavond. Verder kregen we afgelopen week melding dat de wachtlijst voor de adoptiecursus korter aan het worden is. ZOals het er nu naar uitziet kunnen we de cursus al in januari 2011 gaan doen! We hopen na de zomer de pleegzorgcursus te gaan doen. Spannend allemaal!

 

Toch blijft het gevoel van een soort van jaloezie ofzo hoor, vorig jaar om deze tijd begonnen we met de tweede behandeling, ik zou het zo weer doen! Als ik al die meiden lees die nu weer bezig zijn...dan begint het wel te kriebelen. Maar geen vervelende kriebel die twijfel met zich mee brengt hoor. Het is goed zo...ik denk dat dat gevoel altijd wel zal blijven. Onze overburen hebben vandaag rose met witte balonnen aan de voordeur hangen. Bizar, ik wist pas vorige week dat ze zwanger was en nu al bevallen...doet wel een ietsiepietsie zeer. Zo'n beetje al onze vrienden zijn in verwachting...al bijna uitgeteld. Ik zie wel een beetje op tegen die tijd van kraamvisites. De medelijdende blikken van al die mensen, het geluk wat er vaak van af straalt in de kraamtijd.

 

Maar goed....hoofd omhoog, af en toe een traantje en genieten van alles wat we wel hebben...en dat is zoveel!

 

Tot snel!

 

lieve groet,

 

Esther

Geplaatst

Hallo esther

 

 

 

Ik vind het enorm knap hoe je omgaat met jullie genomen besluit, doet me goed om te lezen hoe het nu met jullie gaat. Logisch dat het pijn doet en dat je opziet tegen de kraamvisites...maar zo mooi dat jullie verder gaan met pleegzorg en adoptie.

 

geniet van jullie vakantie in Schotland!!

 

 

 

groetjes

 

Babeth

Geplaatst

Hoi lieverd,

 

 

 

Fijn om van je te horen! Ik ben al onder de indruk dat je het meeste hier nog bijhoudt ... het is inderdaad zo gegroeid allemaal, bijna niet meer te doen!

 

Het zit jullie niet mee met zo ontzettend veel zwangeren in je omgeving zeg. Leuk voor hun, maar moeilijk voor jullie.

 

Wat bijzonder te horen dat jullie naast adoptie ook voor pleegzorg gaan. Lijkt me (voor zover ik jullie ken) echt iets voor jullie. En fijn dat jullie lekker genieten van alle leuke dingen. Goede vakantie gewenst alvast!

 

En ik vind het echt fijn dat je ons nog op de hoogte houdt :)

 

 

 

Liefs,

 

Annelies

Geplaatst

Esther, ook ik vind het erg knap hoe jullie hiermee gaan! Het is hier inderdaad niet meer bij te houden, vind de wachtbankjes ook niet meer wat ze waren. Hele fijne vakantie gewenst!!

 

 

 

Groetjes Nathalie

Geplaatst

Lieve Esther, even hele dikke knuffel van mij!

 

 

 

Ik weet hoe zwaar dit is. Maar jullie vinden jullie weg wel. Hele mooie stappen inmiddels al gezet, dapper ook.

 

 

 

Goed dat je afstand van hier neemt. Meeleven houdt je eigen wens alleen maar aan de oppervlakte denk ik. En het is ook echt niet meer bij te houden inderdaad!

 

 

 

Ik denk aan je en wie weet volgen wij binnenkort in jullie voetsporen. Je hebt me in ieder geval geïnspireerd dat het ook een mooie weg kan worden.

 

 

 

Blijf daar zelf ook op vertrouwen!

 

 

 

Veel liefs en goeds, -Miki

Geplaatst

Hei,

 

Goed om van je te horen! Ik vind dat jullie erg positief bezig zijn met pleegzorg en adoptie. Twee compleet verschillende dingen denk ik maar voor beide is er een groot hart nodig en dat heb jij!

 

Oooh, schotland. Dat is super mooi daar, weet je al waar je heen gaat? westkust? oost? binnenland? stad? Ik heb vaak gewandeld daar en mocht je in de buurt komen en tijd hebben dan kan ik the isle of rum aanbevelen. Dat is een van de oudste nationaal parken van schotland en het leukste is dat de dieren niet bang zijn! De mens is geen bedreiging voor ze. Ik heb toen zo veel dieren gezien, ook veel waterdieren. Maar het is wel lastig om er te komen, van een grotere veerboor moet je overstappen op een klein gummibootje midden op zee omdat het eiland zelf geen kade heeft. Maar als je van te voren belt komt alles in orde. Hmmmm, ik droom meteen weer weg, maar ik ben bang dat geen vliegtuigmaatschappij me met deze dikke buik meeneemt.

 

Esther, veel geluk!

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden