Ga naar inhoud

Zwangeren in je omgeving


Aanbevolen Berichten

Geplaatst
oh al die opmerkingen kennen wij ook helaas. Het is allemaal zo bot en ook al bedoelen ze het grappig het heel hard aan kan komen en zo verschrikkelijk pijn doet.

 

 

 

Gelukkig zijn er ook mensen die wel heel lief zijn hier een voorbeeld:

 

 

 

Mijn neef en zijn vrouw hebben 2 lieve meisjes van bijna 4 en bijna 3 en van bijde snel zwanger geraakt. We wisten dat ze graag een 3e wilde en ze is nu dus 8 weken zwanger.

 

 

 

Gisteren zijn ze bij ons geweest en hebben beide met tranen in hun ogen dit verteld. Ze vonden het zo moeilijk om te zeggen en gunde het ons ook zo dat het nu gelukt zou zijn maar helaas.

 

 

 

Zijn vrouw zei dat ze zo verschrikkelijk hard geduimd hebben zodat we samen zwanger zouden zijn en alles konden delen en winkelen enzo maar dat gaat nu niet door jammer genoeg.

 

 

 

Zo'n lieve reactie mag ook wel eens gezegt worden toch? We maken al genoeg rotte opmerkingen en ervaringen mee.

 

 

 

Liefs

 

 

 

 

 

Witje, dat mag zeker gezegd worden. Onze vrienden zijn gelukkig ook niet zo bot/hard. Wat ik wel jammer vindt is dat mijn eigen zusje een plank voor haar hoofd heeft ('je kan toch adopteren?', 'je moet toch gewoon verder gaan met je leven he').

  • Reacties 86
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Gelukkig zijn de meeste mensen ook heel hartelijk in hun reacties, van de mensen die het dichtste bij me staan krijgen we alleen maar hele fijne steun! (alleen mijn broer is dichtbij en bot!!)

 

Van mijn beste vriendinnen niets dan oprechte steun op de juiste manier...

 

Soms is het alleen wel fijn om ff je hart te luchten over de mensen die het niet snappen toch?

  • 2 weken later...
Geplaatst

Was eventjes aan het zoeken waar ik weer ff mijn hart kan luchten... Want ja hier weer een zwangere vriendin er bij. En tja... iedereen is zoooo blij voor haar. Heb haar tuurlijk ook gefeliciteerd, maar voel me van binnen weer een hoopje ellende.

 

 

 

Ik gun het haar helemaal en het was wel al lang te verwachten dat zij ook eens aan de kids zouden gaan (al 9 jaar samen, 28 en 32 jaar oud). Ik ken haar dus ook al ruim 8 jaar en echt een super leuke meid.

 

Alleen hun relatie.... die snap ik soms niet helemaal. Sinds 6 maanden is haar vriend werkeloos.En als we 's avonds iets afspreken is ze altijd aanwezig, want dan kan ze even bij haar vriend weg.

 

Ze klaagt ook redelijk vaak over hem over het feit dat hij nogal asociaal is(in de zin van mensen geen hand geven, niet aankijken, lompe opmerkingen maken als bah een homo e.d.). Enkele maanden geleden is ze zelfs na het stappen met een andere man naar huis gegaan. Ze zegt zelf dat er niet veel gebeurd is alleen gezoend....

 

Ook onze andere vrienden hebben al lang zo onze twijfels over die relatie. Na 1 januari is ze gestopt met de pil en roken en nu dus al weer 9 weken zwanger.

 

 

 

Tot nu hadden we in ons vaste vriendengroepje nog geen kinderen. Had zelf altijd gedacht dat we de eersten zouden zijn toen we 4 jaar geleden begonnen. Weet van mezelf dat ik gewoon stikjaloers ben en vind het ook erg vervelend van mezelf dat ik me zo voel. Het is nu gewoon maar weer hopen dat ik zsm eens zwanger raak. Het lijkt me namelijk wel erg leuk als we straks kids van ongeveer dezelfde leeftijd gaan krijgen!!!

  • 3 maanden later...
Geplaatst

Hier een ware babyboom aan de gang. We krijgen constant foto's onder ogen (via Flickr) van happy new moms & dads. Ik word er even niet goed van op het moment. Ben zelf nu in afwachting van een cryo, en heb er niet zo'n goed gevoel over, dus al die foto's zijn me echt even te veel.

Geplaatst

hier nog één, bij de buren aan de overkant lijkt het wel een uitdragerij: vlaggen, slingers, hele voorgevel hangt vol met hoera een jongen

 

dan een collega pas bevallen, ben blij dat ze de baby op mijn vrije dag komt laten zien, hoef ik niet bang te zijn dat ik in tranen ga uitbarsten. En dan is er nog een andere bekende zaterdag bevallen... en nog een zooitje anderen zijn nog zwanger

Geplaatst

Pff same here...de ene na de andere collega vertrekt met zwangerschapsverlof en vervolgens krijg ik dan ineens babyfoto's in mn mail. En dan wil je gewoon even leuk op facebook surfen, word je met babyfoto's en bolle-buiken-shoots om de oren geslagen. Leuk hoor...maar soms kan ik het echt even niet hebben. Ik moet trouwens zeggen dat als de baby er eenmaal is, ik het minder moeilijk vind dan wanneer het kindje nog in de bolle buik zit, raar he?

Geplaatst

Hi dames, ik heb niet echt moeite mee in de omgeving van zwangere vrouwen,alleen bijn mijn schoonzus zat ik heel veel te huilen toen ik dat hoorde maar dat kwam uit verschillende emoties bij elkaar. dat kwam omdat ze mijn vriend gevraagd heeft of hij zeker weten een kind van mij wilt hebben, nadat ik haar al verteld had dat we al 1,5 jaar (inmidels 4 jaar) aan te proberen zijn. Maar dit is een andere verhaal.

 

Maar wat ik niet tegen kan is als mensen die 5-6 maanden aan het proberen zijn mij of in de omgeving vertelellen hoe zwaar is allemaal, sorry hoor maar dat kan ik echt niet tegen. en het ergste is dat het uiteindelijk hun wel lukt maar iedereen zegt hoe zwaar hebben ze gehaad. Begrijpen jullie mij niet verkeerd,ik hoef all die medelijden niet,maar dat iemand zo verkeerd andacht trekt en om vracht...grrr....

 

Maar eerlijk gezegt ik heb het ook niet naar mijn zin bij zwangere vrouwen omdat altijd de vraag van iemand komt "en jullie?", "is ook niet tijd voor jullie?"of: "wat wachten jullie nog op? ",dat vind ik het ergste,maar niet het feit dat die vrouwen zwanger zijn!

Geplaatst

@Sorpresa, ik heb dat ook. Zwangere vrouwen vind ik moeilijker dan baby's. Hyves en facebook, ik word er ook gek van. Overal foto's en 'leuke' berichtjes. Super irritant. Het staat hier in huis ook vol met geboortekaartjes, echt de een na de ander komt binnen.

 

 

 

@Sen, als ik zo'n versierd huis zie dan kan ik niet kijken. Daar loop ik altijd met een boog omheen of kijk expres niet. Vind ik te moeilijk om te zien.

Geplaatst

Oh meiden ik ben blij dat ik deze topic tegen kom. Even mn gal spuwen!

 

 

 

Net weer van iemand in onze omgeving te horen gekregen dat ze zwanger is. (en dat via de mail...) Het is echt de zoveelste al!

Geplaatst

Hoihoi allemaal, ik reageer ook maar weer eens op dit forum na lange tijd niet van me gehoord te laten hebben. Dit onderwerp is namelijk precies wat mij op dit moment heel dwars zit. Wij hebben eigenlijk alle soorten en maten behandelingen al achter de rug en nu ook al tig KID behandelingen gehad en nog steeds geen kind. Wel miskramen maar het wiegje blijft leeg:crybaby2:. Het word steeds zwaarder en mijn man en ik hebben het nu over stoppen gehad. We zijn er steeds weer zo verdrietig van als het weer is mislukt en omgaan met vrienden met kinderen of naar kraamvisite gaan is zo moeilijk nu. En ook als ik op dit forum kom dan zie ik allemaal onderwerpen met Zwanger! enzo en blije verhalen van mensen die met hulp wel snel zwanger raken en dan voel ik me even zo alleen. Daarom kom ik hier niet meer zo vaak kijken omdat ik niet elke keer verdrietig wil zijn.

 

Wat ik moeilijk vind aan wel of niet stoppen met de behandelingen is: Als ik nu stop voelt het het de afgelopen jaren weggegooide jaren zijn geweest. Dus dat alle ellende voor niks is geweest. Maar aan de andere kant denk ik: hoeveel jaren wil ik nog weggooien als ik niet stop? Ik wil zo graag weer genieten want ookal lijkt het misschien anders door wat ik hierboven schrijf mijn man en ik zijn wel heel positief ingesteld. Zit aleen nu effe in een dipje. Lieve groeten van Zwaan

Geplaatst

oh meiden, wat is dit toch allemaal herkenbaar... Gisteren met mijn beste vriendinnetje uit eten geweest. Zij wil al jaren aan kinderen gebinnen, maar haar vriend hield de boot telkens af. Nu hebben ze de condooms dus het raam uit gemikt. Ik kan niet anders denken dan dat zij wel snel zwanger zal zijn (weet je natuurlijk niet, maar toch). Zij is wel heel begaan met ons en ik heb ook al direct gezegd dat, mócht ze zwanger raken, dat ze het me wel gewoon moet zeggen. ik roep altijd dat het feit dat anderen zwanger raken niets te maken heeft met het feit dat ik het niet word. Dat gaat in vrijwerl alle gevallen op, maar merk nu aan mezelf dat ik er toch wel heel veel moeite mee zou hebben als zij over 3 maanden roept dat ze zwanger is. Te meer omdat ze altijd zegt dat het bij haar vast ook niet lukt ???

 

 

 

Toen ik dit vervolgens thuis aan mn vriend vertelde, bleek hij ineens heel sceptisch te zijn over onze kansen. We staan op de wachtlijst voor tese en ineens kwamen er teksten uit als: 'waarom zouden we het nog doen, het lukt toch niet' en 'ons leven is toch ook goed als we samen blijven'. Ik schrok erg van zijn woorden, hij heeft nooit eerder zijn twijfels geuit, sterker nog, hij is juist altijd heel optimistisch. En heel eerlijk gezegd, ik weet niet of ik me neer kan leggen bij een leven zonder kinderen...

Geplaatst

Ik ga het steeds moeilijker vinden dat anderen wel zwanger raken en wij niet. Inmiddels heb ik door alles een burn out gekregen en wil ik proberen er anders mee om te gaan. Ik heb gewoon geen energie meer om in de zwangerschappen van anderen te steken. Eerst 'laadde ik me op' voor ik weer naar een zwangere vriendin ging en slikte ik een keer extra. Ik zei tegen mezelf dat het leven doorgaat en dat zwangeren en baby's daar ook bij horen. Nu zeg ik gewoon dat ik het moeilijk vind en dat ik daarom wat afstand neem. Iedereen in onze omgeving is al jaren op de hoogte. Ik vind het wel moeilijk om te zeggen, maar gelukkig krijg ik tot nu toe goede reacties. Ik zeg ook meteen dat ik onze vriendschap niet op het spel wil zetten, dus dat ik wel wil blijven afspreken, maar minder vaak en soms onder andere omstandigheden. Toen ik dit hele verhaal tegen vrienden vertelden die net hadden verteld dat ze weer zwanger waren, zeiden ze dat het voor mij waarschijnlijk moeilijker was om het te zeggen dan dat het voor hun was om aan te horen. Lief he.

 

Ook ga ik niet meer naar kinderfeestjes of feestjes waar (meerdere) zwangere vrouwen komen. Het gespreksonderwerp staat dan van te voren al vast... en daar zit ik niet altijd op te wachten.

 

 

 

Ik kan trouwens beter omgaan met mensen met (kleine) kinderen dan met zwangeren. Bij zwangeren kan ik alleen maar denken en voelen dat ik dat ook graag zou willen. Bij kinderen kan ik zelf nog wat doen. Ik kan ze vasthouden, met ze spelen, enz. Het is ook wel heel fijn om te merken als je een band hebt opgebouwd.

 

 

 

Ook vind ik het fijner om met maar 1 zwangere of maar met 1 gezin tegelijkertijd af te spreken. De gespreksonderwerpen zijn dan vaak wat gevarieerder en er is ook aandacht voor ons, niet alleen maar voor het zwanger zijn of de kinderen.

 

 

 

Sterkte iedereen!

 

Yonne

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden