Ga naar inhoud

Aanbevolen Berichten

  • Reacties 122
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Zomer ik ken je niet maar leef enorm met jullie mee. Wat een vreselijk verdriet hebben jullie te verwerken. Waarom is het leven soms zo oneerlijk?

Heel veel sterkte samen. De hemel heeft er 2 mooie sterretjes bij.

 

Liefs

Geplaatst

Wat verschrikkelijk dat dit is gebeurd..... Ook mij ontbreekt het aan woorden. Ik wens jullie veel kracht toe en hopelijk in de nabij toekomst nieuw geluk. Het hartenkistje is erg mooi, ze blijven natuurlijk ook voor altijd in jullie eigen hart.

 

 

Sterkte!

Liefs, Dee

Geplaatst

Esther en Marc, heel veel sterkte toegewenst met dit enorme verdriet. Jullie hebben het zo indringend opgeschreven, het verzacht iets te lezen hoe jullie steun hebben aan elkaar en gekregen hebben van het ziekenhuispersoneel, het is zo verdrietig. Heel veel sterkte en kracht voor alles wat er nu op jullie afkomt. Wat hebben jullie een mooie namen uitgekozen, nogmaals, veel liefde met elkaar en de mensen om jullie heen toegewenst, liefs van Eef

Geplaatst

Echt ongelooflijk....Wat oneerlijk....

Heel veel sterkte en kracht toegewenst met dit enorme verdriet....

 

Liefs Anne

Geplaatst

Arme jullie...

 

Als je het leest lopen de rillingen je over de rug. Oh wat een vreselijk drama.

 

Niet voor te stellen, en vreselijk oneerlijk.

 

Oh wat erg, meer mensen zeggen het maar er zijn gewoon geen woorden voor. Elk woord dat ik wil kiezen is te min voor dit enorme, onvoorstelbare verlies.

 

Alle kracht van de wereld toegewenst.

 

Groeten,

Noor

Geplaatst

Lieve Esther en Marc,

 

Vol ongeloof heb ik het bericht wat Babeth heeft gemaakt gelezen. De rillingen liepen over m'n lijf, de tranen liepen over m'n wangen....wat een verdriet! Helaas weet ook ik uit eigen ervaring hoe jullie je moeten voelen, het is verschrikkelijk...en dat is dan zachtjes uitgedrukt. Voor je gevoel is het allemaal zinloos, je hele lijf schreeuwt om je kindje(s) en het gemis is niet in woorden uit te drukken!

 

Ik zou van alles tegen jullie willen zeggen, maar ook ik kan geen woorden vinden die jullie troost kunnen bieden. Ik wil jullie ontzettend veel sterkte wensen met dit enorme verlies!

 

Liefs en een dikke knuffel Esly!

 

PS: Babeth, wat bent je toch een supermens!

Geplaatst

Wat een verschrikkelijk bericht... Ik heb er geen woorden voor. Ik wens jullie alle kracht toen voor de komende tijd.

Geplaatst

Lieve Zomer,

 

Ondanks dat ik je niet ken, wil ik jullie condoleren.

 

Het is inderdaad vreselijk KLOTE (nog rustig uitgedrukt) dat jullie dit heeft moeten overkomen. Heb er ook eigenlijk geen woorden voor, dit is echt heel erg.

 

Ik hoop dat jullie veel steun vinden bij mekaar.

 

Heel veel sterkte met dit vreselijk zware verlies.

Geplaatst

Heel veel sterkte en kracht voor jullie in deze moeilijke, harde en verdrietige tijd/ periode. Gewoon geen woorden voor !!

Zo oneerlijk en zo gemeen.

Geplaatst

Lieve meiden, wat fijn zijn deze woorden!

En hoe raar het ook mag klinken, het helpt. En wat schrik ik ervan dat er echt meer meiden dit mee hebben gemaakt en ongeveer in dezelfde periode.

 

We hebben zo goed afscheid van ze kunnen nemen, maar wat is dat moeilijk! We hebben ze eerst donderdag gehaald bij het mortuarium en dat was hartverscheurend. Tim was echt verslechterd en daarom hebben we ze niet samen inhet kistje gelegd. Toen we het hart van hout in de armen kregen, hield ik hen en mijn vriend zo goed vast.... En ook al had ik dagen last van stuwing in mijn borsten (ondanks de medicatie die zo heftig was op mijn lijf dat ik er zelfs van flauw ging vallen...) ondanks dat... kwam mijn bostvoeding op dat moment op gang. Zo confronterend maar ook zo ontroerend!

 

We hebben met de familie afscheid genomen (onder begeleiding van een dame die speciaal zich richt op uitvaart van (vroeggeboren) kinderen) en dat was helemaal zoals we het in gedachten hadden. vervolgens hebben we ze begraven op een plekje waar ook andere kindjes liggen.

Ik ben fysiek nog lang niet de oude, ik heb vandaag bv even staand gedouched ipv zittend op een krukje en dat was best intensief... Maar ik merk dat ik aansterk. Ben erg geschrokken omdat ik in 3 weken tijd 9 kilo ben verloren. Dat geeft maar weer eens aan wat een harde strijd mijn lijf heeft gevoerd om de jongens bij ons te houden.

Mijn vriend is geweldig en steunt mij op alle vlakken, wat ben ik blij met hem en met ons als stel!

 

Ik denk erover om een apart toppic te openen onder het kopje waar dit ook in staat, als het migaat....

Gewoon met wat dingen die ons praktisch hebben geholpen. Wij hebben de mazzel gehad dat het ziekenhuis ons heeft gewezen op de uitvaartonderneming, maar anders waren we zwervend geweest en hadden we het nooit zo mooi en eigen vorm kunnen geven met het afscheid.

Ik hoop vanuit alles in mijn hart dat niemand het ooit hoeft te openen en gebruiken, maar als het je overkomt, is het goed om info te kunnen vinden. Ook de meiden die een dergelijke ervaring hebben kunnen de praktische zaken toevoegen, zodat het een soort naslagwerkje kan zijn.

 

Voor nu moet ik eerst maar eens zorgen dat ik wat stabieler ga worden en dat ik het leven weer wat beter aan kan. Dat ik niet bij elke gedachte aan onze jongens zo misselijk wordt, dat ik bijna moet overgeven. Dat ik bv 5 minuten kan lopen buiten zonder dat ik de dag erna zoveel pijn in mijn lijf heb dat ik niet weet waar ik het moet zoeken. En dan... kijken we wel weer verder. Stap voor stap!

 

 

Liefs, Esther

Geplaatst

lieve esther,wat zijn jullie sterk,ik heb veel aan jullie gedacht en doe dat nog steeds

Wat moeilijk moet het zijn dat je lichaam verder gaat,maar het niet nodig heeft,zoals de borstvoeding...net wat je zegt confronterend en ontroerend lichamelijk heb je een behoorlijke klap gehad ook

Fijn dat je zoveel hebt aan je vriend

 

fijn dat jullie zo goed begeleid zijn dat moet ook vind ik hoor,het zijn gewoon jullie kindjes en daar moet je waardig afscheid van kunnen nemen

Goed dat je een topic wilt openen!

 

Hou je taai meis!!!!

Geplaatst

Lieve Esther,

 

 

Met tranen lees ik je bericht, wat heftig uiteraard, de pijn zit zo ontzettend diep.....wat bextra confronterend dat je borstvoeding begon...ik heb daar destijds gelukkig geen last van gehad. Fijn dat jullie door het zkh. Op de juiste onderneming gewezen zijn, wij hadden het ook getroffen met de onderneming zeg maar en een geheel eigen afscheid met eigen wensen is zo belangrijk!!

Dat je fysiek nog niet de oude bent is nite vreemd, je bent een vrouw die een bevalling heeft gehad, en die was behalve fysiek heftig ook mentaal alles behalve menselijk!! Geef jezelf de tijd meid, er zullen echt dagen gaan komen dat het wat beter met je gaat maar houd er ook rekening mee dat het ook weer veel slechter kan gaan van het een op het andere moment.

 

Liefs

Babeth

Geplaatst

Ik lees nu pas het berichtje van zomer....

Heb er gewoon geen woorden voor. Veel sterkte met het verlies van je jongens! Tim en Floris waren zeker kleine vechtertjes!

Geplaatst

Lieve Esther,

 

Wat vind ik jou dapper zeg! Om nu al te denken aan anderen en een naslag-topic te gaan starten. Je bent een lieverd en een supermamma!

Zeker een dubbel moment dat je borstvoeding opgang kwam toen je net met de kleintjes tegen je aangedrukt stond. Wat gaat er dan veel door je heen. Het is onmogelijk om echt voor te stellen hoe jullie je voelen (en eerlijk gezegd probeer ik dat ook tegen te houden: het verdriet is zo immens) Je beschrijft t allemaal zo goed, daar heb ik veel bewondering voor. Maar liever hadden we gehad dat je in ons topic nu aan t "klagen" zou zijn over zwangerscahskwaaltjes....

 

Stap voor stap leven en je gezondheid zijn t allerbelangrijkste nu. Nogmaals wens ik je heel veel sterkte bij deze wandeling, dit pad in je leven, dat je samen met Marc aflegt om er nog liefdevoller, wijzer en sterker uit te komen. En mag de toekomst jullie alsjeblieft heel veel geluk brengen!

 

Liefs, ook aan Marc

Geplaatst

Lieve esther,

Wat mooi en hartverscheurend te lezen over het afscheid wat jullie hebben genomen van de jongens.

Heel veel sterkte met alle stappen!

Geplaatst

Lieve Esther en man,

 

Een mooi, maar veel te vroeg afscheid.

 

Ik lees ik al zoveel herkenning in je verhaal.

Voor mij is het 6 maanden geleden en nog steeds wil het allemaal niet.

5 stappen vooruit en er net zo hard weer 5 achteruit.

 

Fijn dat je vriend je zo steunt en andersom uiteraard. Jullie hebben elkaar heel hard nodig.

Ik wens jullie alle kracht toe om te kijken op welke manier je het leven weer wat op kan pakken.

Je merkt vast wel onbewust dat jullie stilstaan en alles om je heen, maar gewoon doorgaat...

Het is allemaal zo zinloos en nietszeggend.

Ik denk aan jullie. Veel sterkte!

 

Die borstvoeding had ik ook dat is mega confronterend en ook zeer pijnlijk.

 

Lfs

Geplaatst

Lieve zomer,

 

Wat ontroerend en confronterend...Ik kan me maar een fractie voorstellen van wat jullie doormaken. Wat me raakt is hoe liefdevol jullie naar jullie kindjes en naar elkaar zijn. HEel bijzonder!

 

Heel veel sterkte!

Geplaatst

Lieve Esther,

 

Bedankt dat je dit met ons wilt delen. Ik vind jullie hele bijzondere mensen, met 2 hele bijzondere jongens. Dat jullie vanaf nu maar dubbel goed beschermd mogen worden.

 

Liefs

Toverstafje

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden