Ga naar inhoud

Door DIK en DUN meisjes


Aanbevolen Berichten

  • Reacties 29,8k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

  • Henne

    3759

  • Tool

    2772

  • Sylvino

    2275

  • elinorac

    2259

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Sandra wat verdrietig zeg en zo onverwacht en pas 5 jaar.

Zie hem nog zitten op zijn krabpaal klaar om op Kayla te springen....

Mooi beest.

 

Ik zou ook willen weten wat nu de oorzaak kan zijn en idd een schrale troost dat het waarschijnlijk snel is gegaan en dat hij weinig pijn heeft gehad.

 

Sterkte en een dikke knuffel meid!!!

Geplaatst

San wat ontzettend verdrietig zeg en zomaar opeens, bah bah bah wat naar... Ik kreeg net een berichtje van mijn zus dat ze vrijdag de kater in gaan laten slapen. Hij is 18 jaar, wast zichzelf niet meer, heeft pijn aan zijn gewrichten en eet bijna niet meer, maar ik zat toch te huilen toen ik het hoorde. Ik ken dat beest vanaf het nest en heb heel wat kroeluurtjes met 'm doorgebracht. Ben nog steeds heel erg aan hem gehecht en vind het zo naar, hoewel het echt het beste is :-( Dikke knuffel voor jullie!

Geplaatst

Hè san, wat een rotnieuws. Sterkte, is nooit leuk.

 

Verder rustig hier... Wij zijn de klusjeslijst aan t afwerken. Straks de gordijnen ophangen, ben heel benieuwd!

Wel raar, de eerste uit t feb topic is bevallen, was twee weken na mij uitgerekend, uiteraard niet zonder complicaties. Moet er toch even nog nie aan denken, laat kindeke nog maar minimaal 6-7 weken zitten waar ze zit...

 

Fijne avond meisjes!

Geplaatst

Idd rustig dagje hier. Ik heb van alles door m'n hoofd spoken dat ik nog zou willen zeggen nav de berichtjes rond de kerstdagen, maar ik krijg het niet goed onder woorden. Het is zo'n moeilijk en persoonlijk onderwerp, hoe zeg je het dan zo dat je het goed uitlegt en niemand kwetst? Merk ook echt een verschil tussen meiden de gestopt zijn en die denken over stoppen. Dat eerste is echt weer zo'n andere fase, waar ik voor mijn gevoel niet over mee kan praten....hoe kan ik weten hoe dat is...welk 'recht' heb ik om daarover te praten als ik weet dat we toch nog een poging gaan doen... Best moeilijk, juist omdat ik zoveel bewondering heb voor Ruby, Eef, Mart, Esther, kaartje.... Ik zou jullie zo graag het goede willen zeggen, maar ik weet niet hoe.

 

De dip is hier gelukkig wel weer voorbij. Kerst toch wel genoten, maar ook enorm blij dat het voorbij is. Gisteren ongesteld geworden, dus de agenda tevoorschijn gehaald. Werd er nog niet echt blij van. Dat joepie we hebben weer een kans gevoel is er nog niet. Heb ook helemaal niet meer het gevoel dat Ik zwanger ga worden, wat ik eerder wel vaak had. Misschien is dat wat jij zei Mk, doordat je in een pauze merkt dat zonder ook 'leefbaar' is, is het gevoel bij een poging anders? Ik maak me ook meer druk om de planning en risico's van de prednisolon dan over de tp zelf. Als de cryo überhaupt ontdooit, want daar rekenen we natuurlijk ook niet meer op. Tig slagen om de arm dus en nog geen hosanna gevoel. Krijgen ook eerst de uitgerekende datum van de bbz nog, hoewel ik dat minder mee bezig ben dan destijds met de ma.

 

Maar.....andere zaken....

 

San zijn jullie een beetje over de schrik heen. Verdriet is natuurlijk zo snel niet weg, maar hier lijkt de shock me ook groot.

Caro heb jij de feestdagen een beetje overleefd? Hoe heeft je dochter geslapen in haar nieuwe kamer?

Ivfsh jij begint nu toch echt aan de laatste loodjes...

Fren hoe zijn de gordijnen geworden?

Ruby is de rest van de vloer er al uit?

Guusje hoe gaat het met jou?

Syl, aan het uitbuiken? Is j alweer wat beter? En hoe is het met kayla?

Tool ben je nog donker of is het toch weer blond? Leuke foto op Facebook van de spinning.

Alle andere meiden ook een beetje bijgekomen van de kerstdagen? Op naar oudjaar meisjes, ik kan niet wachten om 2011 eruit e knallen, weg ermee, hoppa, op maar een nieuw en leuker jaar :-)

 

Maar nu eerst op naar bed hihi. Truste!

Geplaatst

moet even reageren Henne...

Ik ben nogal stilletjes de laatste weken. Ik lees wel mee maar vind het gewoon lastig om te reageren. Ik merk dat ik de handen vol heb aan mezelf. Ik vind het gewoon moeilijk allemaal. Vorige week een neefje van 2,5 te logeren gehad...het doet zo'n pijn om zo'n klein mannetje s'morgens vroeg naast je te hebben liggen en je dan te realiseren dat er nooit zo'n klein hummeltje van jezelf naast je komt liggen. Zondag een neefje van gerard tussen ons in in de kerk tijdens de kinderdienst...zo'n prachtige wijsneus van zeven jaar. En dan te beseffen dat dit ons niet gaat gebeuren...! Alle kinderen die die dienst voorin de kerk staan, trotse ouders die kijken naar hun kinderen tijdens het zingen voorin de kerk. En wij met lege handen.

Natuurlijk ben ik een gelukkig en gezegend mens...maar het doet zo'n zeer! Juist dat ene, dat grote te moeten missen. De toekomst ingaan met het besef dat dit voor ons een altijd nooit zal zijn. En dan idd het verschil tussen degenen die weten hoe het uiteindelijk is en degenen die gestopt zijn of daarover denken...het doet zeer! Zonder nou jullie dat geluk te misgunnen. Ik weet vaak ook niet welke woorden ik eraan moet geven. Jullie hebben het allemaal al zo treffend verwoord.

Ik ben gewoon verdrietig en voel me tegelijkertijd een egoist omdat ik zo weinig momenteel op jullie verdriet, vreugde en sores reageer. Sorry meiden!

Geplaatst

San gecondoleerd met Sylvester, wat verdrietig... Sterkte!

 

Ben de hele dag niet geweest, vrienden op bezoek die net weg zijn.

 

Ja heftig Fren, Jrn die bevallen is, is 1 week en 3 dagen verder dan ik, tweeling doet het gelukkig naar omstandigheden goed maar moet er nog niet aan denken!

 

Kerst is uiteindelijk prima gegaan, mijn moeder was in het begin nogal gespannen maar toch nog wel een gezellige dag en alles op 1 dag heeft voordelen: je bent weer snel klaar ermee.

 

De babykamer is af! Tenminste: geschilderd en de wiegen staan er maar... moet de bekleding nog van gewassen worden. En dan nog wat dingen ophangen etc. In ieder geval een fijn gevoel dat dat klaar is.

 

Dochterlief heeft vannacht inderdaad op haar nieuwe kamer geslapen maar wat we al verwacht hadden: ze wilde eigenlijk niet en zei dat het de verkeerde kamer was. Toch gaan liggen maar stond 's nachts huilend aan ons bed, ook omdat ze moest denken aan de Grinch, waar ze naar gekeken hebben in de klas en die ze heel eng vindt. Ik ook trouwens, raar om zo'n film te kijken met 7-jarigen... Dus even in ons bed en weer terug, benieuwd hoe het vannacht gaat...

 

Esther we waren tegelijk aan het typen... Ik vind het momenteel ook moeilijk om te reageren hier omdat ik ook jarenlang rond deze dagen het verdriet heb gehad (2 x vlak voor de Kerst ICSI mislukt) maar nu heb ik natuurlijk geen recht van spreken meer. Ik ben dan ook blij als iemand vraagt hoe het gaat dan kan ik "legitiem" antwoord geven.

 

Meiden ik wens jullie allemaal hoe dan ook een mooi leven toe.

Geplaatst

Henne, hier kwets je niet zo snel mensen in welke fase dan ook. We weten nl. zelf heel goed hoe het voelt. Elk moment in dit proces hebben we meegekregen, van hoop, geluk tot groot verdriet en dus weten we ook hoe een ander zich voelt. Wij hebben alleen de grens getrokken en ervaren nu ook wat dat inhoudt. De hoop maakte altijd sterk, daardoor zijn wr stuk voor stuk powermeiden geworden, maar na dat hoofdstuk merk je dat het vooral de hoop was die dit mogelijk maakte. Nu die er niet meer is, moeten we opnieuw zoeken naar iets wat sterkt en dat is nog niet zo eenvoudig. En dat doen we allemaal op ons eigen manier.

En er is geen manier die fout is en Esther dat geldt ook voor jou.

Als je niet kunt reageren, reageer je niet! En wil je wel wat kwijt dan doe je het wel. Zo simpel is het. En het mooie is, we snappen het hier allemaal.

 

Dikke kus!

Geplaatst

Essie, dikke knuffel meis...

Caro, die laatste zin klinkt als een afscheid, niet doen hoor!

Henne, waarom wacht je niet een cyclus als je nu niet staat te springen om te starten?

 

Gordijnen hangen nog niet, kon echt niet meer staan vd pijn in m'n rug, iets te veel gedaan vandaag (voorraadkast uitgemest en heringedeeld, 2x op en neer naar de garage, kasten afgemaakt en begin met gordijnrails). Toen riep het lichaam ho!

 

Nu lekker in bed, morgen een werkafdpraak eind vd dag, geen zin in!

Geplaatst

Ik neem geen afscheid hoor Fren maar ik vind het nu makkelijker om in het Uitgerekend in maart en tweelingentopic te schrijven, snap je? Blijf het moeilijk vinden om te reageren hier momenteel...

Geplaatst

Laten we ons allemaal niet schuldig of opgelaten voelen naar de ander! Dat is denk ik hier niet nodig. Juist hier is er begrip en (h)erkenning.

 

Iedereen zegt wat hij kan, of zwijgt wanneer dat beter voelt. En hoe het ook verkeert, dat is ok.

 

I love you ladies! >> grouphug

Geplaatst

Hee meisjes!!!

 

Ik doe mee met de grouphug!!! Altid lekker, even knuffelen. Ik had ook knuffeldag met ar: tis onze trouwdag vandaag! Heel leuke dag gehad, mooi om alle herinneringen op te halen!

 

Slaap lekker lieverds!

Geplaatst

Thanks voor al jullie lieve woorden over Sylvester. Het is zeer zeker heel raar en ben de schrik nog niet te boven. Gister weggebracht voor onderzoek naar Antwerpen, hem daar achterlaten was zo definitief, het deed echt pijn. Het is zo stil in huis. Dat zal wel weer slijten, we waren zo gek van onze dikke beer..

 

Ik heb ook regelmatig het gevoel niet te weten hoe te reageren, woorden schieten me dan te kort. Kan mijn gevoel dan niet onder woorden brengen en zou jullie allemaal zo graag troost bieden.

Door er voor elkaar te zijn en begrip voor elkaar te hebben, zijn we een geweldig topic geworden. Ik doe ook mee aan de groeps hug!!!!!!

 

Ivfsh gefeliciteerd met jullie trouwdag nog. Fijn dat jullie een leuke dag ervan gemaakt hebben.

 

Caro de kamer is dus af, lekker gevoel he?? Hopelijk heeft je dochter vanacht wel lekker geslapen als bijna grote zus in een mooie nieuwe kamer.... het zal voor haar ook een hele verandering zijn, altijd alle aandacht gehad en straks moet ze dat delen, dat zal vast moeilijk zijn voor jullie meisje. Maar ook dat zal zijn plekje moeten hebben.

 

Vandaag ga ik dan maar doen wat ik gister van plan was. De laatste rekeningen voor het nieuwe huis zijn binnen dus dat mooie bedrag (pfffff) moet betaald worden, de was afgewerkt, genieten van de kleine man natuurlijk en verder nog een lekkere wandeling met wat boodschapjes...

Geplaatst

Ik knuffel mee!!!

 

Jeetje San... Sterkte met het verlies van Sylvester!!! 5 jaar.... En dan zo plots... Doet mij een beetje richting HCM denken...

 

Wat een zware onderwerpen verder. Ik hoop dat ieder voor zich uit die moeilijke vraagstukken komt. Maar ik vind het wel enorm bijzonder dat er zo goed over gesproken wordt.

 

Wij denken erover om April/mei misschien weer in de sneltrein te stappen van het traject. Maar niets is nog zeker.

 

Lieve allemaal.... Ik ben blij dat iedereen hier geaccepteerd word zoals ie is.. Met een kinderwens.... Een onvervulde wens, of een vervulde wens.

Geplaatst

Ik doe ook mee knuffelen.....

 

Sandra ik hoop dat jullie een bevredigend antwoord krijgen over jullie beer.

Enig idee hoelang het duurt voordat jullie iets horen?

 

Ivfsh gefeliciteerd met jullie trouwdag en deze keer extra speciaal.

 

Ik hoop dat we allemaal een gouden randje krijgen bij data ipv een zwart randje.

Geplaatst

Ivfsh gefeliciteerd

 

San wat vreselijk pas 5. Weet nog heel goed hoe kapot we waren toen we onze kater moesten in laten slapen. Vreselijk was dat. En dat is al 4 jaar geleden. Gecondoleerd en heel veel sterkte.

 

Ik doe ook mee iedereen een groepshug.

 

Henne voel je niet schuldig. Ben blij dat je jezelf weer terug aan het vinden bent.

 

Ik ben ook blij dat de kerst voorbij is. Maar ben ook zo blij dat ik mijn Emo kon laten gaan. En dat mijn schoonzus me zo begrijpt. Het heeft zo opgelucht. Ben hierna niet meer in janken uitgebarsten. En heb mezelf ook weer wat terug gevonden hierdoor. Straks gezellig shoppen met mama zus nichtje in den haag. Heerlijk heb er zin in. Fijne dag allemaal.

Geplaatst

Dit jaar sla ik over met vuurwerk. Jeetje wat een prijzen he??? Hopelijk winnen we wat met ons oudejaarslot...... maar dat hopen miljoenen met ons mee hihi.

 

Syl vandaag of morgen voorlopige uitslag en definitive uitslag over 2 a 3 weken. Ze had goede hoop dat ze de oorzaak zouden vinden aangezien het zo plotseling was. Alles gaat nu via de fokker, wij hebben een bedrag betaald aan haar en de extra's zijn voor haar. Ik hoef geen urntje in de kast, wij houden het bij onze mooie herrineringen en foto's.

Geplaatst

Hee syl! Jullie gaan flink wat de lucht inschieten! Hier mag t niet en ben ik blij om. Vind vuurwerk met oud en nieuw wel gaaf, maar haat de dagen voorafgaand met al doet k@t pubers die lopen te knallen.

 

Raba: fijn dat je je emoties hebt kunnen laten gaan en dat dat heeft opgelucht. Tranen die hoog zitten, moeten er toch een keer uit!

 

Sandra: auw: al die rekeningen... Maar binnenkort zitten jullie in je paleisje!! Heerlijk!

 

Altijd fijn trouwens die grouphug: me like :-)

 

Ik lig nog in bed, ti's hier bijna acht uur, buiten nog donker, dus ik blijf nog ff lekker liggen :-)

Geplaatst

Grrrrr, keelpijn, koud en snotterig. Het zal ook eens niet. Toch maar even proberen te gaan sporten. Wie weet helpt het.

 

Meiden, jullie zijn stuk voor stuk toppers. Ik denk dat het voor iedereen in elke fase soms lastig is te reageren op degenen die in een andere fase zitten. Maar juist dat maakt dit topic dan toch zo bijzonder, door dik en dun en op alle momenten van het traject.

 

Mart, wat ik nog wou zeggen: sterkte en kracht zitten voor mij niet perse in zelfvertrouwen en uitstraling. Ik moet zeggen dat ik die zelf ook behoorlijk ben kwijtgeraakt de afgelopen jaren :-( (bij hapto laatst nog wel een traan om gelaten dat ik het zover heb laten komen). Maar dat jij uit kunt en durft te spreken hoeveel verdriet je hebt, stappen zet om daarmee om te gaan, dát noem ik ook sterk zijn. De kracht van kunnen relativeren, kracht en moed hebben om andere gedachten te formuleren... Misschien is het idd meer wijsheid dan kracht, maar ik vind het sowieso bijzonder dat we dat kunnen.

 

Es, ik denk dat dat nog de enige drive voor me is om door te gaan: dat gevoel dat ik heb als ik drie kleintjes aan de eettafel heb zitten, of al er een klein meisje van twee in bed ligt te brabbelen, je een dikke knuffel krijgt als ze weer weg gaan...dat soort momenten weet ik zo zeker dat ik nog niet wil stoppen. Ik ken die momenten en ik vind het zo pijnlijk dat ze jou zoveel verdriet geven terwijl het eigenlijk zulke mooie momenten moeten zijn. Met een zwart randje Syl, zo is het dan inderdaad...

 

Fren, een maand uitstellen schiet denk ik weinig op. Heb gewoon helemaal geen zin meer, wil alleen echt de prednisolon nog een kans geven. Het vertrouwen is weg en daarmee ook de hoop en dus de enige reden om nog door te gaan. Ik beslis nu echt met mijn verstand en niet met mn gevoel.

 

Ladies, ik ga sporten....brrrr.... Tot later.

Dikke knuffel!

Geplaatst

En Henne, ik begrijp dat je vertrouwen weg is. Maar vergeet niet dat met Prednisolon de spelregels mogelijk compleet veranderd zijn. Ten voordelen van jullie en de emmie! En dat is puur ook mijn verstand die dat zegt. Mijn gevoel is nog veel sterker qua jullie kansen. Hang in there girl...

Geplaatst

dames,

 

ben mss een beetje laat, maar wil toch nog effe meedoen met de groepshug. zat gisteren flink te sporten en kreeg het wel opeens warm om me heen...dacht al...mmm...zou dit een groepshug kunnen zijn van de meiden??? hihihi

 

Es, het maakt me verdrietig dat jij zoveel pijn hebt. Ik hoop dat je toch het gouden randje blijft tegenkomen en helemaal niet erg dat je niet altijd en overal op iedereen reageert. We weten hoe het is en we kunnen elkaar juist de ruimte geven hierin. We staan voor elkaar klaar als het nodig is. Jammer dat we allemaal zover wegwonen van elkaar anders zaten we geloof ik iedere vrijdag bij elkaar op de koffie, wel gezellig, hihihi

 

Henne, balen dat je je ziekjes voelt. stoer dat je toch gaan sporten. wel rustig aan doen. sporten is op zich wel goed, maar je lichaam moet ook kunnen herstellen, dus niet te veel energieroof op je lichaam gaan plegen.

 

Testr, we gaan het dit keer ook met prednisolon proberen. Ben heel erg benieuwd hoe dit gaat uitpakken Kijk er ook een beetje tegenop, zou het wel lukken, maar ja, dat zou ik ook hebben denk ik als we het zonder prednisolon konden doen en dus verder nergens 'last' van zouden hebben. dr. P. stelde ook voor om additioneel itralipid te gebruiken. Wat ik zo lees, moet dit 'wonderen' doen. in elk geval met de huisarts eens overleggen of ik dit evt. bij hun kan laten doen, dat infuus.

hoe voel je je verder? Ben je nog met prednisolon bezig?

 

Caro, het is ook een grote stap voor jullie grote kleine meid om in een nieuwe kamer te slapen, hihi. Hoop dat ze vannacht iets beter zal slapen!! hoe gaat het met je verkoudheid???

 

ivfsh, nog van harte met jullie trouwdag!!!

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden