Ga naar inhoud

Door DIK en DUN meisjes


Aanbevolen Berichten

  • Reacties 29,8k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

  • Henne

    3759

  • Tool

    2772

  • Sylvino

    2275

  • elinorac

    2259

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

VU gebeld en die gaf aan dat en follikel van 11mm niet zomaar springt in 2 dagen. Dus hij is inderdaad 'gewoon' niet doorontwikkeld. En de ander wel. Zagen ze echt veel vaker.

 

En Sen, volgens mij fluctueert LH ook en is het inderdaad geen exacte wetenschap. Ons lijf staat onder invloed van zoveel factoren!

 

Knuffel Mart!

Geplaatst

Na zo'n schattig plaatje even n korte reactie, heb het zo te doen met es. Ik vind het alleen al goed dat je het opschrijft, dit alleen al kan zo verhelderend werken voor jezelf. Duidelijk krijgen waar je staat. In ons beroep zijn we altijd aan het zorgen voor anderen, en goed voor jezelf zorgen schiet er dan wel eens bij in.

Goed om er eens met een prof over te praten, zo vastlopen zorgt er op n gegeven moment voor dat je de dingen niet meer in perspectief kan zien, alles wordt gekleurd, terwijl het echte probleem dan zo vertroebeld kan raken dat die meer te zien is. Sterkte meissie, er komen echt betere tijden, de glans kan zeker terugkomen, ook al voelt dat nu niet zo.

 

Je schreef laatst ook over je geloof, heftige tegenslag en levensproblemen als ongewenst kinderloos, verworden naar mijn gevoel tot spirituele problemen omdat ze zo ingrijpen op je gewenste identiteit en wie je wilt zijn, het zal en kan ook heel goed werken om er van die kant naar te kijken.

Als je zo overmant wordt door verdriet kan je niet zien dat deze situatie je iets kan gaan brengen in de toekomst, n levensles, of kracht of wijsheid waar je in de toekomst steun van krijgt.

 

Mijn knuffel van vandaag gaat naar jou. Wens je geduld en kracht toe, leef bij de dag nu en verwacht nu niet teveel van jezelf. Die seksgodess en seksgod zit vast in jou en je partner, alleen nu even niet ;-) ook bij jullie heeft de koude sekskikker van de mmm zijn kans gezien tussen de lakens te kruipen. Hij is weg te jagen, maar soms wat hardnekkig.

Geplaatst

Hier alles goed onder de Italiaanse zon. Genieten is overall gelukkig meer aanwezig dsn hey rouwwerk wat af en toe ook gedaan wordt, het wordt allemaal wat rustiger, heb ook steeds concreter hoe ik straks verder wil. Met manlief afgesproken om in voorjaar de pleegzorg cursus te gaan doen, na hopelijk verhuizing en afstand nemen van de situatie. We weten allebei niet goed of pleegzorg gaat werken, we hopen het, maar realiseren ons goed dat het heelerg afhangt van factoren waar wij geen invloed op hebben. Dat is ooj de reden dat ik me dit najaar wil verdiepen in andere mogelijkheden iets met kinderen te doen,

Geplaatst

En dan denk ik aan mn hobbies en aan (vrojwilligers) werk. Hoe dan ook raak er steefs meet vsn overtuigd dat de toekomst voor ons ligt, en niet in duigen, waar ik altijd bang voor was wat kon gebeuren als het niet zou lukken. Na de mmm zijn manlief en ik alleen maar in rustiger en hechter vaatwater terechtgekomen, en dat voelt goed, tijdens de mmm was er af en toe spanning, dit voelde echt niet goed. Als manlief had ja gezegd, wsren we vast voor eiceldonatie gegaan, maar na lang praten hebben we daar dus vanaf gezien, uiteindelijk ben ik verdrietig over de uitkomuitkomst ongewenst kinderloos, maar voel nu al dat het ook een nieuw, weiswaar onzeker, begin kan zijn!

 

Ik hoop dat er niet yeveel hilarische spelfouten inzitten... ;-)

Geplaatst

Kom net uit werk rollen en zie hier heel veel voorbij komen wat ik even moet laten bezinken en waar ik later op terug hoop te komen.

 

Wel even snel over dat minder betalen...dat is een heel veel gebruikte constructie hoor: een x aantal meer uur werken dan dat je betaald wordt en op die manier extra vakantiedagen 'kopen'. Je krijgt in Ndl behalve bij de overheid meestal standaard vijf weken vakantie per jaar, op deze manier kun je daar wat aan toevoegen. Heb een vriendin en een collega die beiden een dergelijk contract hebben, is echt geen uitzondering of slechte deal oid. Ik kan wel naar de arbo of keuringsarts gaan en laten zeggen dat ik 'maar' 20 uur mag werken. Maar dat vermindert mijn werkdruk waarschijnlijk niet en mijn salaris wel en ik heb dan nog steeds maar vijf weken vakantie wat voor mij eigenlijk te weinig is. Ik ga zeker ook over de werkdruk algemeen praten, maar per week 2 uurtjes minder laten betalen en op die manier vier weken vakantie meer hebben is een vorm van rust kopen die vrij normaal is. Had er alleen zelf niet eerder aan gedacht.

 

Tot later!

Geplaatst

Nou dan heb ik weer wat geleerd. Klinkt inderdaad goed zo!

 

Kom net uit werk rollen en zie hier heel veel voorbij komen wat ik even moet laten bezinken en waar ik later op terug hoop te komen.

 

Wel even snel over dat minder betalen...dat is een heel veel gebruikte constructie hoor: een x aantal meer uur werken dan dat je betaald wordt en op die manier extra vakantiedagen 'kopen'. Je krijgt in Ndl behalve bij de overheid meestal standaard vijf weken vakantie per jaar, op deze manier kun je daar wat aan toevoegen. Heb een vriendin en een collega die beiden een dergelijk contract hebben, is echt geen uitzondering of slechte deal oid. Ik kan wel naar de arbo of keuringsarts gaan en laten zeggen dat ik 'maar' 20 uur mag werken. Maar dat vermindert mijn werkdruk waarschijnlijk niet en mijn salaris wel en ik heb dan nog steeds maar vijf weken vakantie wat voor mij eigenlijk te weinig is. Ik ga zeker ook over de werkdruk algemeen praten, maar per week 2 uurtjes minder laten betalen en op die manier vier weken vakantie meer hebben is een vorm van rust kopen die vrij normaal is. Had er alleen zelf niet eerder aan gedacht.

 

Tot later!

Geplaatst

Heftige dag geweest hier. Es', heb het met je te doen. Sluit me aan bij de rest, het lijkt me dat hè tijd is om me iemand te gaan praten. Misschien zelfs eerst alleen en later met G erbij. Het sex-probleem ken ik helaas ook, hoewel ik nooit de hoop heb gehad dat ik wellicht toch zwanger was, aangezien dat echt godsonmogelijk is. Bij mij lag het meer aan een psychische blokkade; zoveel aan m'n hoofd, dat ik datzelfde hoofd niet leeg kan/kon maken voor sex. Het is, net wat syl (geloof ik) zei eigenlijk het enige punt in onze relatie waar vin en ik nogal eens woorden over hebben. Ik weet ook dat zin 'maken' kan helpen, hoewel ik daar ook lang niet altijd zin in heb, haha.

 

Het is wel belangrijk dat je probeert uit di vacuüm te komen. Leven als broer en zus kan heel gezellig zijn, maa is zeker niet de bedoeling. proberen sex en een kind los te zien van elkaar is een enorme stap, maar ik denk en hoop dat het bij jullie een stap in de oede richting kan zijn. En je hoeft je er helemaal nie voor te schamen als je iemand nodig hebt die je bi het nemen van die stap aan de hand neemt.

 

Ik proefde zaterdag van verschillende meiden de behoefte om te praten over het wel of niet stoppen. Denk dat het zeker goed is als jullie daar een mini-date voor prikken. De inzichten van de een kunnen de ander immers ook helpen.

 

Mart, fijn weer even wat van je te horen! Las op FB dat jullie een heerlijke vakantie hebben gehad. Fijn!

Geplaatst

Er is al heel veel over gezegd.... Als eerste: ik herken het zeker. Het geen zin hebben en ook niet kunnen maken. Maar ook het 'mooi weer spelen' en altijd maar de vrolijke Henne zijn. Uithuilen en opnieuw beginnen. 'Maar we gaan gewoon door hoor'...'we blijven hoop houden'....'het moet kunnen'....'vooral optimistisch blijven'.....ik hoor het mezelf gewoon zeggen en van binnen denk ik dan iets heel anders.

 

Wat me vooral raakte Esther is dat je zei dat je het gevoel hebt Gerard tekort te doen. Maar lieve meid, je doet vooral ook jezélf tekort. Het is iets van jullie samen dat je mist, niet iets dat je alleen voor je man zou doen toch? En de ellende is inderdaad dat vrouwen er meestal veel meer omheen voelen en denken en er daardoor sneller geen zin in hebben. Maar de behoefte is dan toch diep van binnen nog wel aanwezig. Helaas weet ik uit ervaring dat hoe langer het geleden is, hoe meer je je onder druk voelt staan om toch weer eens een keer...en hoe hoger dan die drempel is. Wij kunnen er gelukkig wel over praten en J. snapt wel wat er bij mij speelt. En we knuffelen en kroelen en zoenen wel heel veel. We vallen tegen elkaar aan in slaap en we worden samen wakker en dat vind ik heerlijk. Ik weet niet hoe dat bij jullie nu is, maar probeer bij het begin weer te beginnen. Niet een verplicht zoentje bij vertrek en thuiskomst, maar echt even een dikke knuffel en een echte kus. Tegen elkaar aan op de bank zitten. Afspreken dat je in bed wel lekker tegen elkaar aan kunt kruipen zondat dat dit gelijk betekent dat.... En dan op een gegeven moment misschien toch weer eens die stap verder gaan.

 

Ik sluit me ook erg aan bij het advies met iemand te gaan praten. Mijn idee zou wel zijn om éérst samen te gaan. Jullie zitten samen in dit traject en het is denk ik goed om een eerste keer samen te praten over welke invloed dat heeft. Wij hebben zelf ook een keer samen een gesprek gehad en dat was echt een eyeopener. J. is niet zo'n prater en daar werd het hem direct gevraagd en móest hij zich wel uitspreken. Ik kwam er bijvoorbeeld achter dat hij het vreselijk vond dat ik toch nog ovulatietesten gebruikte ook al waren we al met icsi bezig. Daardoor had híj bijvoorbeeld minder zin in sex. Iets wat ik niet wist. Na dat ene gesprek waren we samen al een heel stuk verder en heb ik zelf nog een aantal gesrprekken gehad over dingen die echt bij mij persoonlijk speelden. Als je eerst alleen gaat, loop je het risico dat de nadruk veel komt te liggen op hoe jij je voelt en hoe G. zich daaraan aan zou moeten passen oid. Terwijl de grond van het probleem toch in iets van jullie samen ligt...

 

Wat ivfsh zei raakte me ook erg. Ik heb het zelf ook heel erg zo ervaren. Op het moment dat ik zwanger was, kwam er zo'n rust over me. Ondanks alle onzekerheid en angst over die zwangerschap. Ik was weer vrolijker, meer mezelf, alles was opeens zo anders, zoveel zonniger. En ik heb mezelf ook letterlijk weer terug zien vallen na de miskraam. Weer terug in die walgelijke wereld van niet zwanger worden en jezelf groot houden ondanks alles. En dan heb jij ook nog eens een beroep waarin mensen van je verwachten dat je opgewekt en positief bent. Ik kan rustig nog eens een dag achter mn bureau zitten sjagrijnen tenslotte...

 

Het is allemaal heel begrijpelijk en logisch dat je je voelt zoals je je voelt. Maar het is ook mogelijk om het te doorbreken. En so what als de beerput open gaat? Weet je hoe het op kan luchten om eens goed te zitten janken en te horen dat dat mág en normaal is. Het is eng, maar je gevoelens opkroppen en daardoor jezelf niet meer kunnen zijn, dat is niet fijn en niet goed.

 

Enne Syl....naar de huisarts met die darmen van jou en een verwijzing voor de internist vragen. Voor hetzelfde geld is het geen prikkelbare darm maar een of andere bacterie of parasiet oid die je kans op zwangerschap verkleint en waar simpel iets aan gedaan kan worden! En ook evt allergieen kunnen je vruchtbaarheid beinvloeden! Kan je wel aanraden dan voor het havenziekenhuis te kiezen, die zijn gespecialiseerd in zaken die je bijvoorbeeld op vakantie in Zuid-Europa nogal makkelijk oppikt. Verspil je kansen niet meid!!

Geplaatst

Dat was ik inderdaad nog vergeten; ik kan de keren niet meer tellen dat mensen me zeiden nadat ik getelde zwanger te zijn dat ik er zo lang droevig uitzag. Verdrietige ogen had. En dat terwijl je zelf het gevoel hebt de schijn voor de buitenwereld perfect op te houden...

 

Doe wat voor jou / jullie goed voelt, lieve Esther! Iedereen verdiend zijn portie geluk!

Geplaatst

Syl wat ben je toch ook een lekker gek mens :-) Mijn zus heeft een keer giardia gehad, waarschijnlijk meegenomen uit Griekenland. Word je niet blij van. Van de behandeling eerlijk gezegd ook niet hoor, een antibiotica kuur waar je u tegen zegt, echt een paardenmiddel. Heb het zelf ook gehad, die kuur, en werd toen zelfs misselijk van water. Maar daarna wel stuk minder klachten. Je kunt best eens misselijk zijn of last van je darmen hebben. Maar als dat zo vaak is, dan is het niet normaal. En zelfs al komt er aan het eind niets uit en word je opgescheept me de sticker prikkelbare darm, dan weet je da tenminste. Toch?

 

Ik heb voor de derde avond op rij knallende koppijn dus ga maa bed. Morgen werken, donderdag vrij, vrijdag werken en dan twee weken vakantie!!!!

Geplaatst

Iedereen al onder zeil hier?

 

Nou proberen morgen huisarts te bellen want het is weer feest en krijg die parasiet niet uit mijn kop, lijkt het liedje van Sieneke wel!

 

Welterusten allemaal.

Geplaatst

Zo, heel veel gelezen hier en dat heeft veel indrukken nagelaten. Ik ga op een aantal dingen alvast reageren.

 

Mart en Ursela, jullie posts vind ik om verschillende redenen hoopgevend. Ik hoop dus zeker dat jullie beiden hier mee blijven schrijven en jullie bergen en (soms) dalen met ons delen. Voelen jullie je vooral niet bezwaard daarom.

 

Sandra, ik maak me toch nog wel ongerust om wat je post. Je voelt je duidelijk nog helemaal niet goed. Een veel te hoge bloeddruk, spanning, stress, onzekerheid.

Zorg alsjeblieft eerst heel goed voor jezelf. Pas dan kun je ook goed voor Ruben zorgen. Jij moet nu op nummer 1 staan en volgens mij hadden die administratieve klusjes ook best even kunnen wachten of door iemand anders afgehandeld kunnen worden toch?

 

Babeth, dank jullie wel voor jullie ontroerende kaartje. Fijn dat je af en toe de tijd kan vinden om hier te posten. Hoe voel jij je nu want volgens mij heb je daar nog niets over gezegd.

 

Esther, ik vind het zo jammer dat ik je zaterdag niet heb gesproken. Even als andere meiden.

Een poosje terug hebben we hier gesproken over het verdriet na een vrijpartij. Heel veel meiden herkenden zich daar toen ook in. Zo lang stond dit in het teken van de mmm. Logisch dat dit nu zijn invloed heeft.

Daarnaast heeft de hele mmm ontzettend veel invloed op alles dus ook op je relatie. Ik kan hierover mee spreken zoals je je waarschijnlijk wel kan herinneren. Hoe zeer ik met de IVF en alles wat erbij kwam kijken bezig was, heb ik waarschijnlijk zelf niet zo gemerkt. Tot opeens manlief weg was. Nooit verwacht dat dit zou kunnen gebeuren.

Ondanks dat dit ontzettend heftig was en ik nu nog helemaal in paniek kan raken als hij even iets later thuis is of ik hem niet kan bereiken, ben ik ergens ook dankbaar dat dit gebeurt is. Waarom? Ik besef nu hoeveel ik eigenlijk van hem hou en dat ik me besef dat die kinderwens misschien wel nooit vervuld wordt maar dat ik dan in ieder geval mijn mannetje nog heb. Bijna was ik beiden kwijt!!!

Hoop dat je een beetje snapt wat ik bedoel.

 

Verder zou ik je ook zeker aanraden met iemand te gaan praten. Ik zou in eerste instantie alleen gaan om zelf wat meer inzicht te krijgen. Daarna kun je altijd nog samen met je man gaan.

 

Ik zou ook proberen kleine dingen met je man samen te doen. Zijn lievelingsgerecht voor hem koken, een picknick op een mooie plaats, samen een dagje of weekendje weg. Door die tijd in elkaar te steken en elkaar te verrassen, denk ik dat je misschien ook wel dichter tot elkaar komt. Wie weet wat dat op termijn voor verdere positieve gevolgen heeft.

Heel veel sterkte in ieder geval.

 

Sab, zo logisch dat je heen en weer geslingerd word in je emoties. Natuurlijk is het heel erg fijn dat je nog cryo's hebt maar eigenlijk had je gehoopt ze niet nodig te hebben toch?

 

Henne, hoop zo dat er een goede oplossing voor jou komt wat je werk betreft.

 

Eef, ga nu eens vakantie vieren. We zijn er ook nog als je terug komt hoor!

 

Sylvientje, je bent nu zo goed bezig met afvallen en acubezoeken. Zou je niet wachten met een nieuwe poging tot dit alles zijn uitwerking heeft? Januari is het toch ook zo? Onze behandelingen zijn zo kostbaar in veel opzichten. Zonde, dat je misschien start als je nog niet helemaal goed in je vel zit.

Maar doe vooral wat voor jou/jullie goed voelt.

 

Heb nog lang niet iedereen gehad maar zie nu echt scheel dus ga afhaken en slapen.

Voor iedereen een dikke knuffel en hopelijk welterusten.

Geplaatst

goeiemorgen dames,

 

Liz, fijn dat je weer even kwam buurten! Gezellig meid! En wat fijn ook om te lezen dat jullie een weg gevonden hebben. Toppertje! Hoe is het eigenlijk met je vader?

 

Eef, vakantiegangert, maar toch ook weer niet, hihihi. Heel er goed doet het me om te lezen dat jullie steeds meer genieten, ondanks de kleine verdrietige momentjes die af en toe voorbij komen. Jullie hebben langzaam maar zeker de weg naar elkaar toe weer gevonden en gaan samen verder.

 

Es, ik denk dat het meeste hier al geschreven is. Schroom je in elk geval niet om hier te sjacherijnen. Je weet dat we voor je klaar staan en er voor je zijn.

De stap nemen om wellicht idd een gesprek met een 'prof' aan te gaan (of dit nu in het begin alleen is of meteen samen met G) zal groot zijn, maar het feit dat je hier ook al erover schrijft, hoe je je voelt, wat het met je doet, zal ook al helpen in het verwerkingsproces.

Sterkte meid en een lieve knuffel voor jou!

 

Syl, huisarts bellen lijkt me idd geen slecht idee. Hoop dat ze erachter kunnen komen wat er aan de hand is en dat er een oplossing voor is.

 

Gisteren heeft mijn collegaatje de zb-les gegeven. Was gewoon te moe en dat heeft me wel goed gedaan. Ben nu ietsje fitter, nog niet helemaal daar waar ik moet zijn, maar ik kom er wel.

 

Henne, ik dacht naderhand idd ook al dat het zo'n constructie zou zijn. Wordt hier bij ons ook wel eens gedaan. Wij kunnen ook zeg maar verlof 'kopen'. Lever je gewoon een deel van je salaris in. Zelf spookt het me meer en meer door mijn hoofd om 4 uur of een hele dag minder te gaan werken. Maar wil nog even wachten tot lief zijn contract zeker heeft gekregen. is toch wat meer zekerheid dan

Mijn broer uit Engeland komt volgende week woensdag naar Nederland, jippie. Zie ik mijn nichtje ook eens voor de eerste keer. Bij haar doop in januari dit jaar konden we er niet bij zijn, omdat ik midden in de ivf zat en ik de dag erna ook mijn eerste fm had. Teveel stress dus en dat kon ik niet gebruiken, dacht ik toen. Ze lijkt (als ik op de foto's kijk) heel erg op mijn broer. Ben benieuwd. Wordt in november al een jaar, gaat echt wel snel.

 

Ik merk ook dat ik nu de start van de behandeling dichter en dichter bij komt, dat ik er meer en meer mee bezig ben en dat baal ik eigenlijk van. Ga steeds meer denken, wat als het niet lukt, zouden we wel cryo's hebben, wat doen we hierna? gaan we verder met ecd? stoppen we? gaan we nog een keer door? Laat ik me nog eens controleren op evt. verklevingen?

het is zelfs zo erg dat ik daar dus vannacht over gedroomd heb. In het ziekenhuis bij een balie voor afspraken stond ik en de arts had me onderzocht (had me een paar vragen gesteld) en stelde me voor om toch maar een kijkoperatie te laten doen, maar dat moest dan wel snel gebeuren gezien mijn leeftijd en het feit dat ik dan toch wel 7 maanden er weer uit zou liggen. 7 maanden, ik schrok me het laplazarus en viel dus ook (in mijn droom) letterlijk voorover op mijn gezicht. vriend al meteen ernaast om me op te rapen. en toen ging de wekker, maar jeetje, 7 maanden zeg, moet er niet aan denken. Dacht nog toen hij het zei, dat ik bij de vorige kijkoperatie toch echt wel minder lang erover heb gedaan en dat ik de kijkoperatie dan toch echt wel door dr. B. zou laten doen die mij de vorige keer ook zo mooi geopereerd heeft.

 

S€n, herken het gevoel van 'weer een zwangere in mijn buurt' en dan ook weer de wanhoop of het überhaupt wel bij ons gaat lukken

 

Fren en Dublin, heel veel succes en plezier vandaag bij de echo!

 

liefs,

Tool

Geplaatst

Even snel: heb een mail verstuurd over 22 of 29 oktober. En aan ale niet zwangere meiden een uitnodiging voor een 'stoppen of doorgaan meeting'. Heb je hier geen behoefte aan, mail me dan even dan haal ik je naam uit de lijst zodat we goed overzicht houden. En heb je helemaal geen mail gehad, mail of pb me dan ook even :-) Ceeke, van jou heb ik geen e-mail, stuur me dat even als je erbij wilt zijn, dan kan ik je uitnodigen! Volgens mij heb ik verder wel iedereen, maar zo niet...let me know.

 

Nu snel naar werk. Tel de uren af tot de vakantie :-)

Geplaatst

Fren en dublin veel kijkplezier.

 

Denk dat ik dadelijk even MCK ga bellen en overleggen over de zaadkwaliteit of we dat misschien tussendoor nog kunnen testen, of dat zin heeft of dat ze eerst de zaadkwaliteit controleren voordat ze bij mij aan de punctie beginnen, kan natuurlijk ook.

Iemand verder nog tips, het zaad is waar ik mij druk over maak.

Rijmt ook nog!

Geplaatst

Syl, ben heel benieuwd naar jouw sinterklaasgedichtjes, hihihi.

Balen dat de ha nog met vakantie is. Is er geen vervanger?

 

tips: foliumzuur, zink?

Bij mijn vriend was na het gebruik van de foliumzuur in elk geval de hoeveelheid en beweeglijkheid omhoog gegaan.

 

Sab, alweer gewend overigens aan het schoolse leven van je dochter?

Geplaatst

echomeisjes have fun straks!

meiden, ik lees mee maar de vakantie is voorbij op mijn werk dus minder tijd om te forummen overdag ;-)

Heb wel de afspraken ingevuld, dat dan weer wel.

tot latersss

Geplaatst

Tool ja maar daar wil ik niet naar toe, van dat wijf kreeg ik toen geen hcg test omdat dat te duur was.

Ga ik nooooit meer naar toe of ik moet doodgaan ergens aan anders niet.

 

Vraag mij af of dat nog zin heeft om daar nu mee te beginnen?

Over 2 wk beginnen met spuiten.

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden