Ga naar inhoud

Door DIK en DUN meisjes


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Henne wat ontzettend klote zeg dat het weer niet zo mag zijn. Doet me gewoon pijn , je doet en laat er zo veel voor en nu weer met lege handen. Ik heb gister net een kaartje op de bus gedaan voor jou en J, gooi die maar gelijk weer in de papierbak. Verdikkie. Hele dikke knuffel voor jou en J... ik weet nu verder even niks te zeggen....

 

Caro wat fijn dat het bij jullie zo goed gaat. Jeetje wat een contrast met het bovenstaande hier.

 

Babeth, Ruben heeft nog maar 3 ieniemienie stukjes brood op hoor gister, 1x kijken en het is weggewaaid, maar het begin is er. Jij en M sterkte de komende dagen. Doen jullie dit jaar nog iets bijzonders op de geboorte dag van jullie jongens?? Ik vind het altijd mooi om te lezen hoe jullie je jongens nog steeds in jullie leven eren. Weet niet helemaal goed hoe dit op te schrijven, maar hoop dat je weet wat ik bedoel.

 

Ceeke ook al zo'n moeilijke dag de 26e. Het is niet eerlijk allemaal. Jullie ook sterkte....

 

Syl jullie ellende houdt ook nooit op. Jij en J en de rest van de fam veel sterkte toegewenst de komende moeilijke maar ook bijzondere tijd. Koester de mooie momenten, ze geven je troost in zware dagen.

 

Hier gister weer beetje geruimd, het gaat er steeds opgeruimder uitzien. Heerlijk, begon aan het eind van mijn latijn te komen, maar krabbel weer langzaam op. Ruben (Spikkeltje) blijft lekker vrolijk en een boefje. Die nu net wakker wordt dus ik ga er maar eens 1 verschonen en pap geven. Tot later.....

  • Reacties 29,8k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

  • Henne

    3759

  • Tool

    2772

  • Sylvino

    2275

  • elinorac

    2259

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Gezellig dat je weer meebabbelt Sandra.

 

Hier een slechte nacht waarin Henne door het hoofd spookt samen met het dubbele gevoel wat Guusje aangeeft.

Toch ook wel bijzonder hoe de stoppers onder ons zich uitspreken, als ik zo de verhalen van Kaartje, Eef en Esther lees haal ik eruit dat jullie het kunnen dragen en er een positieve draai aangeven, mijn gevoel is dat iig.

 

Ik heb gisteravond J. meegedeeld dat wij niet in april gaan opstarten, ik kan het nog niet, moet er niet aan denken.

Dat is reden 1, de Menopur is houdbaar tot juli, ik dacht mei maar dat zijn andere. Met alles wat er speelt staat een nieuwe ivf behandeling laag op mijn lijstje, toen we besloten in april te gaan opstarten hadden we niet kunnen voorzien wat er nu allemaal zou spelen.

Reden 2 is het rook en drink gedrag van Jeroen, omdat dit voor mijn gevoel de laatste poging is wil ik deze optimaal benutten en ik wil buiten de kinderwens om dat J gezonder gaat doen. Ik snap het van de stress maar ik probeer dat ondanks de ellende om te zetten in iets positiefs, afvallen en gezond eten.

 

Nou te zware kost zo vroeg in de ochtend, hoop dat je wat hebt geslapen Henne.

Geplaatst

Pfff Syl ook een moeilijke beslissing hoor, wel nuchter en praktisch maar toch.

 

Esther, Eef, Ellibellie en Kaartje heel erg bedankt voor jullie open en eerlijke ervaringen. Ik was er gisteravond even stil van. De toekomst lijkt nu heel erg leeg en donker en onzeker hier, maar jullie reacties helpen me wel in te zien dat ook dat tijdelijk is. Het feit dat we elke keer weer uit het dal klimmen schrijf ik nu heel erg toe aan hoop en het feit dat we nog kansen creeren, maar er zijn natuurlijk ig andere redenen om weer vooruit te kijken en positief door te kunnen gaan. Met een rouwrandje, dat denk ik altijd. Spijt zal ik denk ik, hoop ik, niet hebben. We hebben elke keer opnieuw heel bewust de keuze gemaakt om door te gaan en ook de manier waarop hebben we zelf heel erg onder controlle gehouden. Voor nu hebben we in ieder geval besloten dat we nog wel een keer gaan prikken. Alleen weten we nog niet hoe, wat en wanneer, met prednisolon, zonder... eerst maar eens even dit verdriet verwerken en kijken hoe mijn lijf zich de komende weken gaat houden. Ik merk alweer dat mijn nuchtere aard bovenkomt: aanpakken. Maar ik moet ook huilen en boos zijn en het gewoon FUCKING oneerlijk vinden.

Geplaatst

HOi meiden,

 

Caro, wat een verhaal zeg van je kids en die bevalling dan zo snel. Ja snap dat het lichaam bij moet komen. En geniet ervan hoor. Voor je het weet zijn ze al weer groot.

 

De badkamer, ja never ending story zullen we maar zeggen. hebben besloten om toch de electricieen zijn dingen te laten doen en we beneden ook verder gaan met de keuken. Ik wil verder want nu blijven we hangen. 1 kant van de keuken kunnen we zo en zo doen.

 

Gisteren met 2 van de 4 katten naar de dierenarts geweest. Muis moest blijven die wordt aan haar gebit geopereerd vandaag. Was echt ontzettend ontstoken. Daardoor kwijlde ze en werd ze zo dun. WAt zal dat beestje pijn hebben zeg. Maar vanavond gaan we haar weer ophalen. De katten zijn ook wel een beetje van slag.

 

Verder werken, buikpijn verkouden, warm en koud tegelijk. Dus ja ws heb ik toch een virusje te pakken. Dus zo maar een ibuprofennetje innemen.

 

Dikke knuffel allemaal.

Geplaatst

Kalimera meiden!

 

hier ook een onrustige nacht, mede door het nieuws van Henne.

 

Syl, voor jullie ook een heftige beslissing om later te stoppen, maar wel een begrijpelijke en voor jullie een goeie beslissing!

 

Henne, meissie, ik wil zoveel tegen je zeggen en tegelijkertijd weet ik dat je er nu op dit moment niets aan hebt.

We hebben allemaal in hetzelfde dal gezeten, zeker zo vlak na een mislukte behandeling weer. En het lijkt wel alsof het steeds zwaarder en moeilijker wordt om uit dit dal te komen.

We kunnen hier onze ervaringen delen en deze helpen ons dan weer om verder te kunnen kijken, zij het op het pad om met zijn tweetjes verder te gaan, zij het op het pad om toch nog een keer te proberen en de hoop idd houden dat het lukt. Hoop doet leven, maar kan je ook heel diep laten gaan.

Dat jullie welbewuste keuzes maken is alleen maar goed en dat hoort ook bij jullie. Dat hoort bij ons allemaal. Ik bedoel, je gaat niet zomaar nog eens even een behandeling doen omdat je het leuk vindt ofzo.

ik ben er ook van overtuigd dat je min of meer langzaam toegroeit naar het moment van stoppen. ik merk bijv. aan mezelf dat ik er mee klaar ben, ook al doen we deze keer nog. Begrijp me niet verkeerd. We gaan deze keer nog alles uit de kast halen en hopen natuurlijk ook dat het gaat lukken, maar als niet, dan weten we wel dat we er alles aan gedaan hebben om het mogelijk te maken en tuurlijk zal het accepteren dat we dan toch moeten stoppen moeilijk zijn, maar ik denk wel dat we het sneller (als dat mogelijk is) kunnen accepteren.

Jullie hebben het twee keer mogen meemaken, zo dichtbij geweest en dus logisch dat jullie de hoop blijven houden! zou ik ook hebben. De hoop is wat jullie erdoor heen trekt. En als je stopt, dan is de hoop weliswaar niet meer zo direct aanwezig, maar er komt dan beslist een andere invulling in jullie leven. Nu nog niet zichtbaar, maar dat komt wel.

We gaan deze behandeling doen, vind het echt reuze-knal-eng, maar dit is ook echt onze allerlaatste. financieel trekken we het niet meer en ik krijg steeds meer momenten dat ik zoiets heb van, ik wil gewoon leven, nergens meer aan hoeven te denken, geen rekening meer te houden met een aankomende behandeling.

 

Iedereen staat anders in het hele traject en ervaart het ook anders. De een meer rationeel, de anders meer gevoelsmatig, denk wel dat het gevoelsmatige de overhand neemt wanneer je eenmaal in het traject zit.

maar dat betekent niet dat ik het gewoon f***ing oneerlijk vind dat het niet gelukt is nu bij jullie.

 

volgens mij een heel verhaal geworden en heb er ook een tijdje over gedaan, maar je weet en snapt denk ik wel hoe ik het bedoel.

 

knuffel!!!

Geplaatst

Goedemorgen

 

Hier ook steeds wakker geweest en veel aan je gedacht Henne. Want wat leef ik met je mee. M'n hart breekt als ik de wanhoop in je woorden lees. Tegelijkertijd word ik ook heel boos en overheerst het gevoel van machteloosheid. Want het is inderdaad f*cking oneerlijk! Waarom moet de 1zoveel doorstaan en is de ander letterlijk in een wip zwanger?!? Terwijl het soms nieteens gewenst is. M'n nicht had eergisteren een vage positieve test. Ze was er niet blij mee want de jongste is nog nieteens anderhalf en dan zou ze moeten verbouwen en had Ze nog minder vrije tijd. Dus nog een test gedaan, bleek negatief. Pfff wat was ze opgelucht. Ik had veel moeite om er normaal op te reageren.

 

Lieve meiden, ondanks alles wil ik even Zeggen dat ik het geweldig vind hoe we elkaar hier steunen. In welke situatie dan ook. Jullie zijn toppers!

Geplaatst

Henne, sorry helemaal over jou bericht heen gelezen. Wat is het K.U.T. zeg.

Je vroeg om de ervaring e.d. Toen ik bij de laatste punctie op de kamer lag naast een vrouw met 17 folikels en heel veel eicellen en ik hoorde dat erbij ons niets was, heb ik gehuild samen met A. Ik heb altijd gezegd na 3 stop ik. De arts heeft ook tegen ons gezegd dat het voor ons niet de moeite is nog een 4e of 5e te doen. Dat zou zonde van het geld zijn.

Ja we zijn ruim 9 weken zwanger geweest. Ja dat doet elke keer nog zeer. Ik ben anders gaan denken. Kinderen zijn niet zaligmakend. Enkelt ben ik bang om alleen over te blijven en dat gevoel gaat niet weg. heb andere doelen gesteld in het leven. Huis naar onze zin maken zonder rekening te houden met... Wij willen een grote reis gaan maken. Ja misschien vind iedereen het heel materialistisch klinken, maar iedereen verwerkt het op zijn eigen manier. En elke keer als ik lees dat iemand weer in behandeling is of in de wachtweken heb ik het gevoel wil nog wel een keer. Maar weet ook dat er niets uit komt. Probeer dit grote verdriet en tegenslag eerst een plekje te geven en kijk dan hoever het met je lichaam is en of je lichaam en geest het nog een keer aankunnen om een behandeling te doen.

 

Lieve Henne, luister naar je lichaam (wat je ook wel doet met alle allergieen e.d.) en neem de tijd. Ga huilen, schreeuwen, op de boksbal slaan. gooi het verdriet eruit. En wil je hier 40x je verhaal neerzetten. Gewoon doen!!! Schrijf van je af, praat van je af. Dat is wat ik je kan meegeven. En de factor tijd is ook heel erg belangrijk ook al tikt het klokje door.

 

Een hele dikke knuffel voor jou.....

 

Liefs

Rubster

Geplaatst

Lieve Henne, wat een k@%# bericht... Wat had ik intens anders voor jullie gehoopt. Er zijn al zoveel lieve wijze woorden geschreven. Ik kan me daar alleen bij aansluiten. Voor nu een dikke knuffel.

 

Lieve Babeth, van Féline* was ik begin november uitgerekend maar van de onverwachte spontane zwangerschap op 26-2-2012... En dan bekruipt me toch vaak het gevoel 'wat als'. Helaas is het niet zo maar ratio en emoties liggen niet altijd bij elkaar!

 

@ all, nu op Schiphol en zo naar de gate. Ik houd het dus ff kort, manlief ongeduldig;) Dank voor alle bijzondere berichten die gepost zijn want ook wij komen op een punt van stoppen. Nog niet helemaal maar we zijn zo moe, soms moedeloos en we willen gewoon leven! Maar ja, zo dichtbij geweest maakt het erg ingewikkeld. Nu gewoon een paar dagen genieten in de sneeuw!

 

Liefs en knuffel voor allen,

Ceeke

Geplaatst

Hoi, ook voor een nuchtere stopper als ikzelf is het fijn om de berichten van de andere meiden te lezen en superfijn om te lezen dat, ondanks de zware dagen en momenten die iedereen heeft, het toch draaglijk blijkt te zijn en er voor alle stoppers vroeg of laat weer licht en positiviteit aan de horizon gloort. Het valt me ook op dat bijna iedereen zegt dat ze weer door willen met hun leven. Dat heeft bij mij ook de doorslag gegeven en, heel belangrijk, wat Tool zegt: Alles op alles zetten voor een laatste poging en daar vol ingaan.

 

 

 

Natuurlijk is het afsluiten van een kinderwens een rouwproces. En ja, misschien krijgt het leven een rouwrandje maar dat is niet erg. Dat draag je met je mee, net als het verlies van een dierbare. Er gaat geen dag voorbij dat het niet door je hoofd schiet, maar uiteindelijk staan we allemaal op, gaan we naar ons werk, eten en drinken we als ons lichaam daarom vraagt, we onderhouden een relatie en vriendschappen kortom: We functioneren. Een dag, week of maand in je bed liggen huilen: Prima, maar uiteindelijk sta je weer op want je eigen overlevingsinstinct is sterker dan alles bij elkaar.

 

 

 

Voor iedere deur die dicht gaat, gaat een andere open. Alle stoppers vullen de leegte op hun eigen manier, en doe je dat op een materialistische wijze door ver op reis te gaan of je huis te verbouwen? Harstikke goed. Geef je teken- en schilderles aan kindjes op vrijwillig basis? Fantastisch. Ben je een supertante en maak je graag bloemstukjes? Chapeau.

 

Na mijn laatste mislukte ivf hebben we meteen een vakantie geboekt, trouwplannen gemaakt en heb ik mijn saaie, vaste baan opgezegd om binnenkort te gaan freelancen, iets wat ik nooit had gedurfd met een kleintje. Ook merk ik dat mijn relatie stukken beter is geworden, ik weet niet of dat voor de andere meiden geldt? Die behandelingen zijn zo op jezelf gericht en je bent zo druk met navelstaren, interpreteren en doorzagen in je hoofd, niet leuk voor je vent. Daarbij doe ik nu extra mijn best omdat ik weet dat dit het is, hij en ik, met z'n tweetjes verder.

 

 

 

Ik probeer met mijn bericht overigens absoluut niet ongewenste kinderloosheid als een gewenste levensstijl te promoten, en we hadden het allemaal graag anders gezien, maar er komt een punt waarop het genoeg is geweest. Dat punt moet je zelf bereiken en bepalen maar als het eenmaal zo ver is, zul je staan te kijken van wat er verder allemaal nog is. Want kinderloosheid is erg, maar je gaat er niet dood aan. En hey, if life gives you lemons, you make lemonade.

 

 

 

xx

 

Geplaatst

Ohw fren, balen zeg. Beterschap!!

 

Elliebellie, wat omschrijf je het toch goed allemaal. ja onze relatie is ook beter geworden. Maar omdat ik toch nog wel hormonen nodig heb om te functioneren(helaas) ben ik niet altijd even voorspelbaar.

In april weer gesprek met de arts. Haal die zooi er maar uit. Ben er klaar mee. Dan weet ik ook zeker dat het echt niet meer kan.

 

Het blijft altijd wel moeilijk. Als je vriendinnen straks oma gaan worden. Jij niet. maar wie dan leeft die dan zorgt.

 

dikke knuffel allemaal.

Geplaatst

Ohhh zeg, elliebellie wat heb je je gevoel, visie, ervaring en wat dan ookmooi verwoord!

Tool, ruby, esther en Eef ook, zo bijzonder, en ook dat we dat zo kunnen delen!!!!

Geplaatst

jeetje Fren, 39 graden koorts! hoop dat de antibiotica snel aanslaat. Beterschap

 

Syl, wat een moeilijk en moedig besluit om de behandeling nog even uit te stellen. Maar je hebt nu gewoon teveel aan je hoofd. Ik hoop dat J. ondanks de stress de alcohol en nicotineconsumptie binnenkort toch weet te beperken. Dit is bij ons ook altijd een groot punt van discussie geweest. Veel sterkte meissie en een hele dikke knuffel

 

Ceeke, geniet van je welverdiende vakantie.

Geplaatst

Fren wat klote, beterschap!!

 

San we zijn die dag thuis, mijn.moeder, schoonouders en erg goede vrienden komen, gewoon fijn samen zijn.we willen deze dag toch enigszins " vieren'.ik heb zojuist de.bloemist gebeld om iets moois te maken.

 

Syl, poeh de behandeling utgesteld, ik begrijp het goed hoor! Hoop dat j ook zijn steentje kan gaan bijdragen en jij ligt straks zo slank als een den bij de gyn!

 

Ceeke, sorry van die datum! Helemaal niet vreemd dat je denkt wat als!!! Geniet van je vakantie

 

dames ik ga gauw weer verder

Geplaatst

ai Fren, dat klinkt niet mooi! beterschap/sterkte!

 

Ellie, mooi verwoord!!

 

Ceeke, veel plezier bij je zussie!!! geniet lekker van de sneeuw, ben blij dat we hier ervan af zijn!!

Geplaatst
Joseeke, hier ook een kindje dat vanaf een week of 8 nog maar heel weinig sliep overdag, daarentegen ´s nachts enorm goed, misschien is ze wat verkouden en daardoor s´nachts onrustiger? Maar een spongetje kan ook erg goed. Ik kon behoorlijk onzeker worden als Imke een dergelijke periode had, maar op een dergelijk "off-day" dan legde ik me erbij neer dat ze een rotdag had en dat ik haar vooral moest troosten, dwz de hele tijd haar dicht bij me houden en dan ging het de dag erna meestal weer erg goed.

 

Hoe jij het hier beschrijft bij Imke is heel mooi geschreven. Op deze manier zou ik er ook makkelijker mee om kunnen gaan bij Anne, denk ik.

Je voelt je op zo'n momenten vreselijk onzeker inderdaad.

 

Verder wil ik even laten weten dat ik enorm veel respect heb voor diegene die de keus hebben gemaakt om kinderloos door het leven te gaan.

Of ja...de keus...jullie begrijpen wel wat ik bedoel, denk ik.

Zelf hebben wij ook heel erg dicht bij die keus gestaan. Het zag er echt naar uit dat wij geen kinderen konden krijgen.

De gyn. durfde bij ons zelfs geen ICSI-TESE-behandeling aan, omdat het een zeer kleine kans van slagen zou hebben.

Omdat wijzelf er alles aan gedaan wilden hebben om kinderen te krijgen voor de verwerking als het niet zou lukken, hebben we besloten om toch voor 1 behandeling te gaan.

Zoals jullie kunnen zien is het bij ons wonder boven wonder gelukt. Maar dit neemt niet weg dat ik besef dat het ook anders kan kunnen verlopen.

 

Ik leef ontzettend met je mee Henne. De wachtweken vond ik verschrikkelijk. Na de TP van 2 embryo's begon ik ineens de vloeien na de zwangerschapstest.

De gyn. & VK konden toen nog niets voor me toen. Ik moest wachten tot de eerste echo in het ziekenhuis met 5 weken.

Tijdens dat wachten ging ik zowat kapot & niemand kon me ook helpen. Ik dacht echt nu is het gedaan...dit was het dan...

Nu denk ik achteraf, had ik dit forum maar eerder ontdekt op deze manier. Niemand begrijpt je, behalve de mensen die in hetzelfde schuitje zitten of gezeten hebben.

Geplaatst

Lieve joseeke,

 

Tsja bij ons heeft moeder natuur de keus gemaakt. Helaas.

Ben blij voor jullie dat het wel gelukt is. Geniet er van en laat je zelf niet onzeker maken.

Geplaatst

*** breek in***

Elliebellie .. Je hebt me geroerd tot tranen toe.

Wat mooi heb je dat gezegd.

 

Henne voor jou veel sterkte wat heb ik voor je geduimd.

 

Een trouwe lezeres

Eer

Breek uit ***

Geplaatst

Ik lees heel veel mooie woorden, die me heel veel doen.

 

Sta zelf in de overlevingsmodus: bezig blijven, verklaringen zoeken en vooruit kijken. Maar af en toe breekt dat uiteraard en zit ik flink te janken. Wel merk ik dat toch die boosheid, die drive en dat gevoel van niet op willen geven er ook zijn. Ik kan het niet verkroppen dat dit het zou zijn, nog niet. Heb Pf gemaild met een aantal vragen. Verder afspraak gemaakt voor allergietest (plakproef), die precies in de week valt dat ik evt een punctie in gedachten had. Zien we dan wel weer. Weet natuurlijk ook nog niet wanneer we weer op gaan starten.

 

Zie wel als een berg tegen de komende weken op. Dit weekend komt er een totaal vreemd iemand logeren voor een of ander vliegvis gebeuren in R'dam en A'dam. Zie 'm alleen zondagmiddag/avond hoor, maar dat is al genoeg om me maagpijn te bezorgen. Moet dan ook koken bijvoorbeeld, wat ik normaal helemaal niet erg vind en nu dus wel. Te moe, te labiel, zelf totaal geen trek in iets. Denk dat we voor de gelegenheid maar chinees halen. Hoef op die man toch geen indruk te maken. Na dat weekend een hele drukke week. Moet twee keer de hele dag naar Eindhoven. En dan gaat dat weekend daarop J voor een week naar Vietnam en zit ik alleen. En als ik ergens slecht in ben is het dat wel. Ga die week dan wel twee nachtjes naar mn ouders omdat een vriendin van me daar in de buurt trouwt. Maar ook daar zie ik tegenop. Wil gewoon mn mannetje bij me, zeker nu. Moet ik allemaal nog niet over nadenken, anders vliegt het me letterlijk naar de keel. Gewoon maar verstand op nul, blik op oneindig en de dagen door.

 

Fren veel beterschap en sterkte, hoop dat de antibiotica snel aanslaan.

 

Babeth...dikke knuffel.

Geplaatst

Henne, lieve schat wat ben je toch dapper! huil maar "lekker" als je huilen moet, koop een boksbal en sla hem verrot, praat met je mannetje, met ons, met (andere) vriendinnen. Zeg af waar je geen zin in hebt, voor zover mogelijk. Denk nu even aan jezelf. Het is nu even Henne-tijd.

 

Ik snap heel erg goed dat je moe en beurs bent van het vallen en opstaan maar ik weet ook dat je er nu weer met volle overtuiging voor zal gaan. Ook al is dat, zoals je zelf zegt, de laatste keer. Zelf heb ik nooit gezegd dan en dan zal de laatste poging zijn. Ik heb altijd gedacht dat zie ik dan wel... heb er ook nooit aan willen denken eerlijk gezegd. Maar Henne, iets in mij zegt al die tijd al dat het tòch nog gaat lukken bij jullie. Noem het intuitie of weet ik veel wat... kan het niet verklaren maar als jij het over mogelijk stoppen hebt zegt alles in mij niet doeeeen. Maar dat is en blijft jullie beslissing.

Geplaatst

Ellie, mooi onder woorden gebracht. Zo mooi krijg ik het nooit op 'papier'. Het leven gaat inderdaad gewoon door. Zelf vind ik de zekerheid van weten waar ik aan toe ben prettiger dan de onzekerheid en de (wan)hoop en verdriet van een poging. Zo lang je de hoop nog hebt zou ik ook vooral doorgaan, want dan ben je blijkbaar nog niet aan stoppen toe Henne.

Overigens zou ik als ik de garantie had dat het zou lukken zeker nog een poging doen hoor. Dan begin ik morgen weer met prikken ;-).

 

Fren, au. Beterschap.

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden