Ga naar inhoud

Door DIK en DUN meisjes


Aanbevolen Berichten

  • Reacties 29,8k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

  • Henne

    3759

  • Tool

    2772

  • Sylvino

    2275

  • elinorac

    2259

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Ohhhh Henne, Verdorie!!!! Weet even niet zo goed wat ik moet zeggen :-( weet dat ik heel erg met je meeleef. Maar daar heb je ook niet veel aan. Hè bahhhh

Meissie een hele dikke knuffel

 

José, die vraag zal een van de kersverse moeder's hierzo beter kunnen beantwoorden denk ik

Geplaatst

Henne, Lieverd. Nee!!!!...........dat is niet het nieuws waar wij allemaal (en vooral jij) op gehoopt hadden.

Ik wilde dat ik al jouw pijn en zorgen nu kon wegnemen!. Ik weet ook even niet de juiste worden te vinden. Had zo anders gehoopt. Lieve Henne, rest mij alleen om je een hele dikke knuffel te geven en heel veel sterkte te wensen! Als ik iets voor je kan betekenen, laat het dan gerust weten.

Geplaatst
Jose, kan het geen groeisprongetje zijn??

 

Daar lijkt het inderdaad wel op, hoewel ze nu 15 weken is. Precies tussen de 12- & 19-weken-sprong in.

Maar ieder kind is anders, dus dat zou wel heel goed kunnen :-)

Ze ligt nu eindelijk lekker te slapen zonder te huilen.

Ik ben alleen benieuwd voor hoe lang...

Geplaatst

OOOHHH NEEEEE, jeetje, ik zit met tranen je bericht te lezen. Lieve Henne en J, ook ik heb er geen woorden voor. Weet dat ik aan jullie denk, en dat ik het zo graag anders had gezien.

 

Dikke dikke knuffel XXX

Geplaatst

Och lieve Henne en J. Wat een doffe ellende! Wat spat er een verdriet en moedeloosheid van je berichtje af. Er is al e.e.a. gezegd, ik weet niet zo goed wat ik eraan toe moet voegen. Ik vind het zo heftig en hard voor jullie. Heel, heel veel sterkte en ook van mij een dikke knuffel.

Geplaatst

Oh henne....

Vin en ik zitten helemaal stil op de bank.

vin z'n woorden: wat is het toch een oneerlijke kl***zooi. Ik sluit me er helemaal bij aan. Het is zo oneerlijk...

We denken aan jullie.

Geplaatst

Meiden, ik ben er dagelijks hoor. Heb alleen gewoon even niet zoveel te vertellen. Ben druk met werken, hoop nachtdiensten. Probeer verder als ik niet werk niet teveel afspraken te plannen. Beetje lief zijn voor mezelf. Zit relatief daardoor ook minder achter de computer. Lees op mijn telefoon dagelijks mee, maar via computer reactie typen vind ik zoveel praktischer dat ik via telefoon niet altijd reageer. Leef wel met iedereen mee hoor! Ben ook zeker bij de lunch. Voor mij maar kwartiertje rijden, dus soort van thuiswedstrijd. Gezellig om jullie dan weer te zien. Esther, voorlopig hebben we pleegzorg even geparkeerd. Mijn man is er nog niet aan toe om er echt serieus over te praten. Heb ook het gevoel dat hij nog niet verwerkt heeft dat het niet gelukt is. Als ik hem vraag hoe hij zich daarover voelt krijg ik als reactie dat hij er niks bij voelt. Dat kan naar mijn mening niet, dus blijkbaar zit hij nog een beetje in de ontkenningsfase. Rustig afwachten dus en gewoon tijd voor elkaar. Voor nu voelt dat ook wel goed. We zien het allemaal wel. Heb me nu in ieder geval ingeschreven voor de acupunctuuropleiding. In mei dus weer aan de studie. Ben benieuwd.

Geplaatst

Thanks lieverds.... Stom genoeg begint mijn overlevinsmechanisme zich ook alweer in werking te stellen: nadenken en plannen. Is mijn natuurlijke reactie, maar misschien dit keer toch eerst even tijd nemen voor verdriet en angst. Esther, Kaartje..Eef, Ruby, waren jullie ook zo vreselijk ban om te stoppen? Ik ben bang dat ik dan altijd verdrietig zal blijven en gewoon miet weet wat ik ermee aan moet, hoe ik dan mijn leven in moet richten. Dat zal natuurlijk nie zo zijn en er zijn genoeg andere dingen, maar het doet zon pijn om dit op te geven. De teleurstelling elke keer kan ik me nog steeds overheen zetten, maar vooral omdat ik mezelf dan voorhou dat het een volgende keer vast wel gaat lukken. En dat laatste begin ik een steeds harder hoofd in te krijgen. Zo moeilijk me zon chaos in je hoofd.

Geplaatst

Henne, oh nee toch. Zit hier helemaal met kippenvel op de bank. Ik had er zo'n goed gevoel over. Had echt gedacht dat alle puzzelstukjes nu eens op z'n plek zouden gaan vallen. Sterkte meis voor jou en J. Hou elkaar maar lekker vast. Eerst verwerken en dan verder zien.

 

Syl, klinkt heftig maar toch ook 'mooi' dat jullie dit in ieder geval wel echt als familie samen doormaken. Zo te horen heeft je schoonvader veel steun aan jullie.

Hoe staat het met het zakelijke deel?

 

Ceeke, heftige periode voor jullie. Sterkte en neem lekker tijd voor elkaar.

Babeth, voor jullie geldt hetzelfde. Deze maand is gewoon een moeilijke periode waar jullie weer doorheen moeten. Gelukkig is Imke er als afleiding.

 

Guusje, hoop dat de pijn weg blijft. Spannend en toch ook dubbel denk ik om straks weer te gaan starten.

 

Ruby, is de nooddouche al aanwezig? Wij hebben ook onze badkamer verbouwd en een aantal weken bij familie en buren gedoucht. Was blij toen ik weer lekker thuis kon douchen. Echt onbegrijpelijk dat niemand zich voor jullie lijkt in te zetten.

 

Joseeke, welkom hier.

 

Fren, heb je geen bad? Dan kun je gewoon met je billen in bad gaan zitten. Lijkt me comfortabeler dan zo'n bakje. Nu ik dit schrijf realiseer ik me dat je dat zelf ook wel bedacht zou hebben als je een bad zou hebben. Haha. Fijn dat jullie meisje het zo goed doet.

 

Caro, fijn om van je te horen. Leuk dat je nu al zo'n duidelijk verschil ziet in karakter van Kaat en Bram. Lekker rustig aan doen om bij te komen van je heftige bevalling.

 

Esther, hoe is het nu met jou? Ben je weer een beetje mobiel? Hoe is het nu thuis?

 

Sen, wat vreselijk die misselijkheid. Is acupunctuur geen optie? Ik zou inderdaad je werk lekker even laten voor wat het is. Jij en jullie kindje gaan gewoon voor.

 

Ursela, lang leve de hormonsters ;-).

 

Meiden die ik vergeten ben ik bovenstaand verhaal: ook een knuffel voor jullie.

Geplaatst

Oh Henne bah... wat lees ik nu, klote zeg!!! Eerst dit en dan nadenken hoe verder hoor! Snap wel dat dat moeilijk is want je wil altijd verder denken... Wat kan ik zeggen, sterkte!

Geplaatst

Henne, die angst die jij beschrijft herken ik vooral van na de IVF poging. Zat er toen helemaal doorheen. Het benauwde me zo dat we nog maar 1 poging zouden gaan doen. Was er toen nog helemaal niet aan toe om te stoppen en het op te geven. We hadden altijd gezegd te stoppen na 3 rondes, maar dat voelde opeens niet meer goed. Had echt het gevoel dat mijn strot dichtgeknepen werd. Zo benauwend vond ik het. Ik kreeg pas weer rust toen we besloten hadden om indien nodig ook nog een vierde ronde te doen.

Gek genoeg was daarna voor mij de spanning er gedeeltelijk af. Na de derde keer heel veel hoop door het overstappen naar DD voor de vierde ronde, ICSI ipv IVF, hogere dosering en andere combi, bollen ipv pregnyl. Had me er echt op 'verheugd'. Merkte wel na elke ronde dat het herstel van mijn lijf steeds langer duurde. Na die tweede IVF ben ik heel bewust meer rust in mijn leven gaan bouwen, meer tijd voor mezelf en meer tijd met mijn mannetje. Ik merkte daardoor steeds meer dat mijn lijf door die hormonen van slag raatke. Zodra ik startte met de hormonen voor ronde vier wilde ik eigenlijk al niet meer. Het was voor mij toen ook echt klaar. Wist heel zeker dat het de laatste keer zou zijn. Heb van die beslissing nog steeds geen spijt. Heb desondanks mijn kinderwens nog steeds niet opgegeven hoor. Die zal altijd blijven, maar we zijn gewoon wel heel zeker dat we niet verder gaan met behandelen. Het is of spontaan of niet. Zeer waarschijnlijk blijft het dus altijd niet, maar dat kleine beetje hoop daar kan ik nog geen afstand van doen.

Lang verhaal waar je misschien niks aan hebt. Gewoon nu eerst verwerken en laten bezinken. Dan gewoon op je gevoel afgaan.

Geplaatst
Thanks lieverds.... Stom genoeg begint mijn overlevinsmechanisme zich ook alweer in werking te stellen: nadenken en plannen. Is mijn natuurlijke reactie, maar misschien dit keer toch eerst even tijd nemen voor verdriet en angst. Esther, Kaartje..Eef, Ruby, waren jullie ook zo vreselijk ban om te stoppen? Ik ben bang dat ik dan altijd verdrietig zal blijven en gewoon miet weet wat ik ermee aan moet, hoe ik dan mijn leven in moet richten. Dat zal natuurlijk nie zo zijn en er zijn genoeg andere dingen, maar het doet zon pijn om dit op te geven. De teleurstelling elke keer kan ik me nog steeds overheen zetten, maar vooral omdat ik mezelf dan voorhou dat het een volgende keer vast wel gaat lukken. En dat laatste begin ik een steeds harder hoofd in te krijgen. Zo moeilijk me zon chaos in je hoofd.

 

 

Henne wij hebben dat proces misschien wat anders doorlopen, we zijn een keer gestopt en weer opnieuw begonnen zonder vooraf te besluiten die tweede keer hoevaak we nog een poging zouden doen. Bij ons kwam deze zomer geleidelijk aan het gevoel dat we er nu toch echt een punt achter wilden zetten. Dit was voornamelijk een rationele beslissing. Ik durfde mijn gevoel hierover niet toe te laten omdat ik heel erg bang was voor de leegte die er dan zou gaan komen naar mijn idee. Ik durfde ook niet te gaan rouwen, bang als ik was voor het enorme gat waar ik in zou vallen.

Je angst is heel herkenbaar dus. Afgelopen najaar kon ik, met hulp, heel voorzichtig een paar stapjes zetten op de weg die verwerken en accepteren heet. En echt meis...het is te doen! Dat meen ik heel, heel serieus! Het gaat met vallen en opstaan maar ik ben zo blij dat ik elke keer weer tot de ontdekking kom dat het gaat! Begrijp me niet verkeerd, elke dag zijn er momenten dat het pijn doet, dat er even verdriet is, gemis. Nou ja, het hele scala aan emoties komt regelmatig voorbij, maar dat grote zwarte gat is er niet. Er is iets wat me draagt, wat me elke dag kracht geeft.

Ik ervaar het als leven wat echt een fijn en mooi leven is maar met een lege plek. En hoe en óf dat opgevuld gaat worden in de toekomst dat weet ik niet, dat zal de toekomst leren.

Je geeft aan dat het pijn doet om dit op te geven, je bent zo dichtbij geweest, je hebt er zo immens veel voor over, veel meer dan dat ik gehad heb. Het doet ook pijn. Ik vind het ook pijn doen, nog steeds. Ik denk dat het een gevoel is wat nooit weg gaat. Ik weet ook nog niet goed hoe ik, hoe wij ons leven in moeten gaan richten. Ik schuif dat ook voor me uit. Ik heb er wel nagedacht om dingen op te gaan pakken maar doe dat bewust niet omdat ik dit eerst een plek wil geven voordat ik me hals over kop in van alles en nog wat ga storten om maar niet te hoeven voelen, om de leegte te gaan vullen. Er gaan mooie dingen op ons pad komen, dat weet ik zeker maar nu is het tijd om te verwerken.

Nou ja, zo ervaar en beleef ik het...

Dikke knuffel

Geplaatst

Henne, allereerst ontzettend k dat het weer niet gelukt is. Je vroeg naar ervaringen van de stoppers onder ons. Ik ben zelf ook gestopt na de vierde poging. We hadden ons ook voorgenomen dat dat de laatste zou zijn. Als je voor jezelf een grens stelt,helpt dat in het verwerkingsproces. Toen onze laatste poging mislukte, heb ik er een streep onder gezet en heb niet meer omgekeken. Het enige waar ik achteraf spijt van heb, is de verspilde tijd en energie. Dat klinkt misschien koud en harteloos, maar ik was mezelf kwijt en wilde de oude ik weer terug. Nu geniet ik volop, ben geen dag verdrietig geweest en heb geen idee op welke cyclusdag ik zit :-)

Mijn ervaring is: als je lijf maar lang genoeg 'nee' zegt, volgt je hoofd vanzelf. Dat moet ook wel, anders maak je jezelf gek en gaat het leven aan je voorbij. Maar goed, ik ben dan ook superpragmatisch ingesteld :-)

Geplaatst

Lieve henne, weet niet goed wat te zeggen, ook omdat ik stiekem denk, zou het echt niet kunnen?

 

Ik vond het afschuwelijk om te horen dat laatste poging niet gelukt was, en voelde me bodem loos verdrietig, ook leek het onmogelijk weer toekomst te zien. Toch is dit veranderd. Ik zal later nog wat schrijven, merk dat ik het gewoon niet kan geloven, knuffel lieve henne xxx

Geplaatst

Esther, dat is eigenlijk ook de reden dat wij pleegzorg nu even geparkeerd hebben. Met z'n tweetjes vinden we het leven eigenlijk ook heel leuk. Van daaruit kijken we wel weer verder.

Elliebellie, ik ben ook heel nuchter hoor. Ik denk dat ik verdrietiger was tijdens en tussen de pogingen dan erna. Ik heb ook echt wel mijn verdrietige momenten, maar eigenlijk valt het me meestal erg mee. Ben gewoon heel blij met wat ik wel heb. Vind het wel belangrijk dat ik kan zeggen dat ik het gevoel heb er alles aan gedaan te hebben. Niks om spijt over te hebben (nou ja, alleen achteraf gezien misschien eerder moeten overstappen en eerder met IVF moeten starten ivm mijn verhoogde FSH, maar achteraf met alle kennis die we nu hebben over IVF is dat altijd makkelijk praten).

 

Henne, het maakt denk ik ook wel uit hoe dicht je erbij bent geweest. Jullie zijn 2x zo dichtbij geweest dat ik me goed kan voorstellen dat die hoop er toch in blijft ondanks alles. Ik heb nog nooit een positieve test in mijn handen gehad. De beslissing om te stoppen heeft voor mij vooral rust gegeven in mijn hoofd en lijf.

Geplaatst

ohhhh met rillingen las ik de berichtjes van Henne, ik heb hier echt zitten vloeken, ohhh meid ik vind het zo ontzettend ellendig en dat is nog zachtjes uitgedrukt, het doet me pijn om te lezen over hoe je je voelt en het woordt stoppen, meteen de hartverwarmende en open reacties van de meiden die die stap gemaakt hebben. lieverd ik zou willen dat ik iets voor je kon doen, heel erg veel sterkte!!!!!

Geplaatst

moet echt even schakelen nu, ben wel stil van het bericht van Henne.....

 

Lieve Syl, bedankt voor je ontzettend lieve kaartje, zelf zoveel sores aan je hoofd en dan zo meeleven, je bent een lieve schat!

Heel erg veel sterkte met je schoonvader, wat erg dat het zo hard gaat zeg, gelukkig kun je heel veel voor je schoonfamilie betekeken en kun jij wel praten en je uiten, dat is heel veel waard, en zo zie je maar, ook voor Jeroen en je schoonpa, sterkte meid!!!

 

Caro wat heerlijk om te lezen dat het zo goed gaat met je kroost, en leuk dat je oudste dochter er ook zo bij betrokken wordt, je herstel gaat gelukkig voorspoedig, top!!!

 

Fren gelukkig geen blaasontsteking maar een ontstoken hechting lijkt me ook niet prettig, hoop dat het badje helpt maar dat zal vast wel, ik heb ook weleens gehoord van badedas.

 

Joseeke, hier ook een kindje dat vanaf een week of 8 nog maar heel weinig sliep overdag, daarentegen ´s nachts enorm goed, misschien is ze wat verkouden en daardoor s´nachts onrustiger? Maar een spongetje kan ook erg goed. Ik kon behoorlijk onzeker worden als Imke een dergelijke periode had, maar op een dergelijk "off-day" dan legde ik me erbij neer dat ze een rotdag had en dat ik haar vooral moest troosten, dwz de hele tijd haar dicht bij me houden en dan ging het de dag erna meestal weer erg goed.

 

Ceeke geniet van jullie vakantie bij je zus, lekker zeg!!! voor jullie is februari ook een moelijkere maand, ik wist niet dat je van Féline op 26-2-2011 was uitgerekend, oh meid, met jullie had ik die datum van geboorte graag willen delen maar dat weet je wel.

lieverd, sterkte met je (eigenwijze) schoonpa, ook sterkte voor W!!! Ik hoop dat jullie even kunnen bijtanken

 

Ursela, sjonge eerste menstruatie na zo´n lange tijd, ik zou denk ik ook bang zijn nu gaan de sluizen open.......

 

Ruby echt waar de VVE mag er weleens goed over na gaan denken hoe ze jullie denken te gaan compenseren, jeetje wat een aanfluiting en een never ending story, hoop dat het gauw geregeld is nu, succes en sterkte!

 

lieve meiden ik ga afsluiten, mijn bed opzoeken.

Geplaatst

San ik stond er gisteren zo van te kijken dat Ruben al lekker aan het brood zit, vandaag bij het cb geweest en Imke mag er ook mee beginnen, ben erg benieuwd!!!!

 

Syl jij vroeg nog hoe het er was, nou goed hoor, mag dus met brood beginnen, ontwikkeling goed, begint op haar manier het kruipen te ontdekken, op haar rug liggend weet ze al meters te maken en nu begint zo op haar manier op haar buik liggend te kruipen, gaat alleen niet zo snel en dan wordt ze echt boos.

Inmiddels 69.5 cm en 8750gram

Geplaatst

Lieve Henne,

 

Jee, ik ben echt verdrietig nu ik je bericht lees. Ook ik had zo ontzettend gehoopt op ander nieuws... Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen. Had het zo graag anders gezien! Hele dikke knuffel voor jou en J!

 

Lieve syl,

Voor jou ook zo'n moeilijke tijd... Wat fijn te lezen dat je J wel kunt helpen opener te zijn. Ik wens jullie veel sterkte en ook voor jou een hele dikke knuffel!

 

Xxx

Geplaatst

aah henne neee dat meen je niet! wat n k#@tnieuws. ben sprakeloos. weet niet goed wat ik moet zeggen of kan doen om je beter te laten voelen. weet dat ik met je meeleef en probeer dit (weer)een plekje te geven. is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan ik weet t. laat je gevoelens de vrije loop. geef eraan toe. je komt op mij over als een rationeel iemad maar ook iemand die heel emotioneel kan zijn. ik moet denken aan een van je laatste haptosessies waar je kon slaan tegen n boksbal en schreeuwen doe dag nu ook. laat t gaan en probeer dan weer verder te kijken. hoop dat je weeg hoe ik t bedoel. kon ik je maar op de een of andere manier opvrolijken maar datgaatdenk ik nu niet. sterkte meid en een dikke knuffel! liefs tool

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden