Ga naar inhoud

Door DIK en DUN meisjes


Aanbevolen Berichten

  • Reacties 29,8k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

  • Henne

    3759

  • Tool

    2772

  • Sylvino

    2275

  • elinorac

    2259

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Hé san wat vervelend zo'n ziek mannetje! Ben benieuwd wat de huisarts zegt!

Ruby al thuis? Zou fijn zijn als er wat schot in komt!

Syl arme kayla! Maar wat goed zeg dat je alweer bent afgevallen! We gaan je niet weer kennen de 17e!

Henne hoe was jouw dag?

Tool voelt het goed nu dat je wat rustiger aan gaat doen?

Guusje ook ik ga voor je duimen! Wat een rollercoaster komt er weer aan hé! Spannend hoor!

Wen heb ik wat gemist? Ga jij ook weer beginnen? Sorry dat is me helemaal ontgaan!

Fren wat een mupke is jullie kleine meid toch! Zo mooi is ze!

 

Hier toch een bak meiden, ben er een beetje ontdaan van.

voordat wij begonnen met de 1e icsi bleek uit bloedonderzoek dat mijn schildklier wat te traag werkte. Hiervoor ben ik onder behandeling geweest bij een endrocrinoloog en heb ik thyrax geslikt. Vlak voor de derde behandeling me hier wel wat meer in verdiept en toen ook e.a. vit. b12 injecties gehad. Daarna eigenlijk niet echt aandacht meer aan besteed na de derde behandeling. Ik slikte mijn pilletjes en vond het wel best. Ik had mijn hoofd er niet naar staan om me er echt in te verdiepen. Ik had ook nooit klachten dus het was er in mijn hoofd ook niet echt zeg maar.

De laatste drie behandelingen wel weer laten checken en trouw medicatie geslikt maar na april ben ik gaan slorderen hiermee. Op een gegeven moment had ik de medicijnen op en heb ik nooit meer besteld en geslikt. Ik was zo klaar met de pillen, de spuiten en alles rondom de behandelingen. Ik was gewoon eigenwijs (zelfde dat ik het vertikte om een uitstrijkje te laten doen omdat ik zelf vond dat ik voorlopig wel genoeg met de benen wijd in een stoel heb gelegen...ook zo dom!) Totdat ik afgelopen week dacht...Es dat is gewoon stom. Ik heb de huisarts gebeld om te vragen of ik mijn tsh en t4 mocht laten prikken en vanmorgen zag ik op het werk mijn uitslagen en die zijn echt dramatisch!!!

Ik ben echt wel heel erg geschrokken! Mijn schildklier is enorm verslechterd. Ik heb een tsh van 57 (moet onder de 4 zijn) en mijn t4 is veelste laag. Ik ben gaan googelen naar klachten en zie ik me toch een hele zwik aan klachten waar ik me enorm in herken! En dat terwijl ik altijd dacht...Es stel je niet aan, kom op zeg iedereen heeft weleens ergens last van en voelt weleens wat. Hier komen mijn klachten die allemaal exact passen bij een te trage schildklier:

* lichte gewichtstoename,

* oedeemvorming, vocht vast houden

* opgeblazen gezicht, vocht rond de ogen

* spier en gewrichtsklachten, stramheid en zere schouders

* slecht slapen

* het gevoel hebben nooit uitgeslapen te zijn, een lamlendig sloom gevoel

* kou

* droge huid

* lusteloosheid

* labieler

* laag libido

Wat me gewoon zo verdrietig maakt is dat ik mijn eigen gevoel dus blijkbaar niet serieus neem. Dat ik altijd bang ben dat ik me aanstel en een zeur ben. Dat ik bang ben dat anderen me een zeur vinden. Ik wil niet klagen en ik wil gewoon een gezonde sportieve vrouw zijn maar zo voel ik me niet en blijkbaar is dat niet raar dat ik me zo voel!

Geplaatst

Oeps te snel gedrukt!

Nou ja, anyway...ik ben er gewoon een beetje door van slag! Mijn lijf doet dus dingen die ik niet snap en ik heb mezelf dus echt niet serieus genomen!

Ik heb direct de huisarts gebeld en nou weet ik ook niet zo goed wat ik daarmee moet. Hij stelde voor om opnieuw te starten met thyrax en over zes weken bloed prikken. Nu was ik onder behandeling bij een endocrinoloog hiervoor, het is een heel jong broekie mijn huisarts, niet nieuw. Zou hij hier echt goed mee overweg kunnen?

Beetje ego verhaal, sorry!

Geplaatst

Ik zit mijn verhaal even terug te lezen en ik ben nogal warrig geloof ik. Jullie kunnen hier ook niet zoveel mee, dat weet ik wel hoor. Sorry!

Geplaatst

Oh Esther wat een verhaal zeg. Helemaal begrijpelijk dat je opstandig was en overal schijt aan had, ook je medicatie stoppen.

Het is gebeurt en probeer vooruit te kijken. Je kan aan de huisarts vragen of je een verwijzing kan krijgen voor de endocrinoloog omdat je daar bekent bent, of denk ik nou te simpel.

Dus vanaf nu weer netjes medicatie trouw zijn hoor!! Jij als verpleegkundige........ (dat zijn de ergste zeg ik altijd zelf hihi, ook al ben ik een verzorgende) die kunnen heel goed voor anderen zorgen maar voor zichzelf is vaak heeeeeeeel moeilijk. Sterkte meis, hopelijk snel verbetering als de behandeling gestart is.

 

Hier dus net terug van de ha. Ruben is dus flink neusverkouden, dat vermoede ik al. Longen en oren zijn schoon, wel wat lichte ontstekingsverschijnselen in zijn keel, maar dat is normaal bij verkoudheid. Aan de paracetamol en als het niet verbeterd hebben we alvast voor morgen een afspraak staan om tien over half 4. Gaat het wel beter dan even afbellen. Het lijkt wel of Ruben dacht ja maar daar ga ik morgen niet meer heen en was weer druk aan het spelen en brabbelen. Tot mama de thermometer weer gebruikte en 39,6 registreerde. Dus de paracetamol zit erin en na zijn flesje nu een poosje slapen in zijn bedje. Pff wist niet dat een ziek kindje zoveel energie kost, maar ben blij dat hij zich veilig voelt bij zijn moeder en daar zichzelf durft te zijn, ik had hem hele dag jengelend en huilend en hangend meegemaakt en vooral geen lachje gezien. In de wachtkamer van de dokter liet hij zijn charmes weer los op de wachtende daar, zo klein en dan toch al zo goed toneel kunnen spelen want toen we weer thuis waren was het feest.....

Geplaatst

jeetje Es, dat is schrikken zeg! voor mij ook heel herkenbaar dat willen doorgaan en normaal zijn en niet zeuren. Maar goed, het lichaam geeft niet voor niets signalen af. Zorg goed voor jezelf hoor meisje!

 

San, ow ow ow het gaat wel op en af met Ruben hè. Ik hoop dat je de afspraak voor morgen gewoon kan afbellen en dat hij vanaf nu gewoon weer helemaal opknapt.

Geplaatst

Goh Esther wat een verhaal zeg en nare verschijnselen. Zo zie je maar weer dat er soms meer aan de hand is. Snel werk van maken. Knuffel.

 

Sandra die Ruben met zijn charmes, je schrijft het zo leuk!

Geplaatst

Ja Syl die Ruben kan er wat van de dames mogen wel oppassen dus ouders van de dames pas maar op en hou je dochters binnen hihi

Geplaatst

He Es, toevallig net een vriendin, met dezelfde problemen als jij nu hebt, ook bij haar precies hetzelfde advies, maar eerlijk gezegd vind ik het nogal wat, dat klachtenlijstje....ik denk dat als ik in jouw schoenen stond, ik ook liever bij een endocrinoloog zat. Raar he, als je twijfelt over dit soort stappen, de huisartsen richtlijnen en cbo richtlijnen zijn vrij gemakkelijk te raadplegen. Voor nu is het gewoon zaak dat je jezelf weer snel kan hervinden en de oude kan voelen! Ik snap je verhaal goed, en ik vind het helemaal niet warrig, je bent altijd eerlijk en recht door zee, kan het zijn dat je het vervelend vind om over jezelf te schrijven? NIet onzeker over voelen hoor, we schrijven hier allemaal onze sores van ons af, en soms is dat erg prettig!!! Dikke knuffel voor jou xxx

Geplaatst

Ik denk dat je met die laatste zin de spijker op zijn kop slaat! Er zit ergens in mij zo'n angst dat mensen me een drammerd, een aansteller, een aandachttrekker vinden! Ik vind het gewoon moeilijk om mijn 'sores', 'lichamelijke mankementen' etc te delen. Dat maakt me vandaag ook zo enorm verdrietig! Dat die dingen die ik voelde en negeerde, bagetaliseerde of aan de kant schoof niet tussen mijn oren zaten, geen aanstellerietis was maar echte klachten die te herleiden zijn. Ik was altijd bang dat ik een soort van 'lagere pijngrens' had (niet het juiste woord in deze maar ik weet niet zo goed welk woord ik ervoor moet gebruiken) en voelde me daar zo beroerd bij. En nu ineens op 1 dag kom ik erachter dat mijn lijf, waar ik me zo niet lekker in voel, ziek is! Want dat is wat de huisarts me vandaag wel even goed duidelijk maakte...

Waarom zit ik toch zo in elkaar? Waarom doe ik mezelf zo tekort?

Ik ben vandaag even goed internet opgegaan en heb al veel waardevolle info gevonden. Voor nu is het eerst zaak om mijn waarden weer goed te krijgen en dat kan, voor zover ik er nu achter ben, prima i.o.m. een huisarts. Wat mij alleen altijd bij is gebleven is dat ik vaak heb gehoord dat huisartsen al snel tevreden zijn op het moment dat je tsh onder de vier is. Idealiter moet hij echter rond de 1 zijn. Daar komt bij dat ik in mijn ogen nog wel een jaartje of wat vruchtbaar ben (of wil zijn, misschien tegen beter weten in). Stel nou dat er toch een bikkel tussen gerards zaadjes zit en mijn lijf is niet in optima forma...dat zou toch sunde zijn niet dan? Dusss...tegen de tijd dat mijn tsh richting de 1 gaat (daar waar hij nu nog 57 is, dus we hebben nog even te gaan) ga ik kijken in hoeverre mijn huisarts er open voor staat om hem echt goed stabiel rond de 1 te krijgen. En ik wil kijken hoe ik me tegen die tijd lichamelijk voel, of ik ook echt merk dat ik me beter voel of niet...waarbij ik mezelf heel, heel serieus ga nemen!

 

Bedankt voor jullie lieve reacties!

San, knuffel voor jouw knulletje!

Geplaatst

Oh ja...en bijkomend voordeel gaat straks zijn dat mijn libido weer wat de lucht in gaat! Want echt meiden dat is een groot drama hier! Niet dat gerard er een drama van maakt hoor, de schat!

Ik voel me gewoon echt een suffe sok wat dat betreft! Wordt tijd dat daar wat verandering in gaat komen!

Dat was 1 van de eerste dingen die ik gerard vandaag vertelde! Ook dat is een opluchting dat dit verklaarbaar is! Ik dacht zovaak van wat ben ik toch een mutserig figuur wat dat betreft!

Dus...vruchtbaarder, straks meer zin in seks en nu nog wat goeie zaadjes van gerard...misschien ga ik jullie nog eens verrassen!

Nee hoor, gekkigheid maar ergens toch wel een serieus weerhaakje in mijn hoofd...die psyche toch hé!

Geplaatst

Tja libido...helaas is dat bij ons vaak een punt van discussie en dat ligt aan mij. Tijdens de zwangerschap nauwelijks, maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat het daarvoor ook niet super was. Moeilijk punt vind ik t altijd.

 

Esje, goed naar je lichaam luisteren meis, is heel belangrijk, je moet er nog even mee doen...

 

Vanmiddag naar de GGD geweest om Fiene te wegen: 3580 gram al, dus in 2 weken bijna een pond aangekomen als je meeneemt dat ze zo'n 150 gram afgevallen was. Gaat lekker dus! Vond het wel een dingetje hoor, alleen met haar in de auto... Ging natuurlijk prima, maar toch. Net heerlijk zalm gegeten, heb ik echt gemist de afgelopen maanden!

Oh, ook zo attend: ik heb een geboortekaartje gestuurd naar het radboud in Nijmegen, kregen we vandaag een t-shirt en een kaart voor Fiene, vond het zo leuk! En vin en i k likken eenmodus geonden te hebben! Ik de laatste voeding en de voeding middenin de nacht en hij de ochtend. Grappig genoeg is hij dan wel directvwakker en uit de veren, dus mes snijdt aan twee kanten, haha!

 

Ga ff opruimen en dan WIDM kijken, tot later!

Geplaatst

@Witje, beterschap voor Ruben. En hoor een meid die precies hetzelfde doet, charme offensief buitenshuis en dan thuis soms de waterlanders.... Zet je voor Ruben een doorgesneden ui op de kamer? Wil ook helpen om je neus open te laten gaan.

 

Vandaag voor het eerst wezen werken, pfff das best wennen... Maar ga weer stoppen, want mijn meisje wil aandacht!

Geplaatst

Ik had een kaartje gestuurd naar het Maasstad en kreeg een felicitatiekaart en twee slabbetjes, met een beschuit met roze en blauwe muisjes er op! Toch attent he?

Geplaatst

Ja, super leuk! Hoe is t bij jou?

Moet zeggen dat ik ook wel nieuwsgierig ben naar je bevalljngsverhaal. Ben je er al aan toe om daar wat over te zeggen?

Geplaatst

Esther, wat enorm balen allemaal zeg. Maar misschien valt veel nu op zijn plek? Of zeg ik nu iets raars. Mijn moeder heeft jaren geleden ook met onverklaarbare klachten gelopen. De HA gaf iedere keer de overgang de schult. Maar opeens was het zo erg, dat ze niet meer wist hoe ze het eten tegelijk gaar moest krijgen, en waren er veel ruzies thuis. Het was een rot tijd toen. Tot ze een artikel in de Libelle las over te traag werkende schildklier. Ze wist het gelijk, dat had ze. Ging naar de HA, maar die dacht, komt weer iemand met de Libelle. Mijn moeder eiste dat er bloed werd geprikt. De volgende dag moest ze langs komen bij de HA. Wat bleek ..... waardes waren heel slecht, en moet gelijk naar de internist. Nu gaat het gelukkig goed dankzij de Thirax. Ze heeft 4 jaar met deze klachten gelopen, en het was echt niet leuk meer thuis toen. Het kan zo veel doen met je lijf en geest.

 

Het is een hele rottige aandoening, en ik weet hoe elendig je hiervan kan zijn. Meisie, veel sterkte, ik hoop dat je je snel lekkerder gaat voelen. -x-

Geplaatst

Vandaag voel ik me lichamelijk iets beter al. De rugpijn is nu met paracetamol te doen. Nog even de kiezen op elkaar.

 

Man lief is nog in Oostenrijk, en helaas ziek. Koorts en keelpijn. Hij baalt als een stakker. Morgen laatste mogelijkheid dat hij kan skieen. Dus ik hoop dat hij zich dan beter voelt. Zaterdag ochtend gaan ze weer rijden, en hoop ik 'm sávonds weer te zien. Ik mis 'm eigenlijk wel heel erg.

Geplaatst

Nee dat hoeft ook niet Caro, maar moest er ineens aan denken.

 

Guus. Wat balen voor je man! Hopelijk morgen nog een leuk dagje.

 

Bizar trouwens dat je schildklier zoveel klachten kan geven. Wist ik niet.

Geplaatst

Es, Jeetje wat een verhaal. Wat onztettend goed van je dat je het hier een beetje van je hent kunnen afschrijven. Een dikke knuffel en heel veel gezondheid toegewenst! Hopelijk vallen er nu een hoop klachten op zijn plaats en kan je beginnen met vooruitgang! Probeer maar even lekker aan jezelf te denken (ik weet: is makkelijker gezegd als gedaan, maar toch). Sterkte!

 

San, wat sneu voor Ruben (en jou) dat hij zo verkouden is. Is altijd toch etra zielig als die kleine hummeltjes ziek zijn. Jullie ook veel beterschap! In verband met de neusverkoudheid zou je wat zoutoplossing in zijn neusje kunnen doen. Die kan je gewoon bij de apotheek halen. Dat is geen kant en kalre spray, maar echt water met zout in een fles. Zou je feitelijk ook zelf kunnen maken indien je de juiste verhouding weet. Met een spuitje kan je dat in de neus doen. Wij kregen die tip van een kinderats. Mijn zoontje had met vier maanden oud het RS virus opgelopen en moest toen met spoed in het ziekenhuis worden opgenomen. Zij vertelde ons nooit een kant en klare spray re gebruiken met neusverkoudheid maar gewoon een zoutoplossing. Is niet schadelijk en werkt erg goed. Krijgen ze iets meer lucht van.

 

Weet niet meer wie het vroeg, maar er werd mij gevraagd of ik binnenkort weer met een behandeling zou gaan starten. Ik heb gisteren alleen de pil gehaald. Kan die maar alvast in huis hebben. 2 april hebben wij weer een afspraak staan in gent en dan weet ik meer over de start van een behandeling. Ik moet nog even geduld hebben dus.

 

Vanavond voor het eerst in maanden weer eens een zumbalesje gevolgd,. (ik heb nog aan je gedacht Tool).

Pffff, was echt weer even pittig. Ga zo even lekker douchen, bankhangen en dan lekker slapen.

 

Voor alle andere meiden ook een hele dikke knuffel.

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden