Ga naar inhoud

Goed nieuws! Pijnloze punctie gehad!


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

@ Moon, wat goed dat je weinig pijn hebt, zou heel mooi zijn als je er lichamelijk snel bovenop bent! Dan verdien je enorm, een beetje geluk, na deze zware weken.:aaaflowersmiley:

 

 

Ik heb niet echt een voorgevoel. Ik denk wel dat alles ok is met het kindje, weet niet of het mn nuchtere hoofd of mn gevoel is...

  • Reacties 908
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Juul, thnx meis. En ik hoop dat alles goed.is, daar moet je wel vanuit gaan hoor! Ik hoor vaak dat moeders een naar voorgevoel hebben en zich helemaal niet als anders voelen als t niet goed zit met het kindje.. Ik wens jullie heel veel succes, zo zie je maar, t blijft spannend van begin tot t eind van de zwangerschap. En daarna als het kindje er eenmaal is heb je ook nog je zorgen. Nog even en dan ga je hem/haar voelen, dat is echt speciaal en neemt weer iets van je zorgen weg.

 

Fijne dag voor jullie dames! Liefs

Geplaatst

Oh no. De gyn belde. De uitslag is toch niet zo goed. Het komt ongeveer overeen met het risico op mijn leeftijd, dat wel, maar de kansberekening is zodanig dat voor mij de tests hier niet ophouden.

Ben helemaal een beetje verdrietig...... gvd.

Geplaatst

Oh nee lieve Juul! En wat nu? Heb je nog een nieuwe afspraak staan? Hebben ze je nog een advies gegeven? Ik vloek stevig met je mee...

 

Liefs, sterkte en een knuffel, Beanie

Geplaatst

Aaahhh nee meis, zit ik je nog moed in te praten...maar die moet je wel blijven houden hoor.. Het is een kansberekening he, wil niet.zeggen dat t ook echt slecht is.. Ik duim heel hard voor jullie dat alles goed is, hou ons op de hoogte van hoe nu verder.. En je mag hier best vloeken en je zorgen eruit gooien! Hele dikke knuff voor jou! Liefs

Geplaatst

hi ladies, ik ben net gebeld en ik kan as maandag al bij de vu terecht voor de intake voor de vlokken/ of punctietest.

heel hard uit belgie naar nl rijden,,, dan haal ik het.

Gelukkig kunnen we snel terecht. hoe sneller meer info hoe beter. ik weet dat het een kansberekening is maar 1:170 klinkt toch wel eng. het schijnt te passen bij mn leeftijd van bijna 36, bijna 37 en vlg de gyn zat ik nog aan de 'goede kant'. maar wel een redelijk groot risico.

ik wil nog niet denken aan een slecht resultaat.. ik blijf wel hoop houden hoor.

 

thx voor jullie snelle en aardig reacties meisjes

 

hoe gaat ie monica? goed? is je hub al aan het inpakken? jullie gaan morgen weg toch?

Geplaatst

Lieve Juul, wat goed dat je zo snel terecht kunt in de VU. Wel vertrouwen houden hoor, het risico is verhoogd maar de kans dat het wel goed is is zoveel groter... Probeer toch maar te genieter van Werchter, dit weekend!

 

Lieve Moontje, wat fijn dat je je beter voelt. Morgen lekker op vakantie! Geniet er maar van en probeer alles nu een beetje los te laten... (ik weet het, is makkelijk gezegd....)

 

Liefs en ondanks alles toch een fijne dag,

 

Knuffel van Beanie

Geplaatst

Meis, er krijgen zoveel vrouwen van rond de 40 gezonde kinderen. Je bent pas 36, mijn vriendin is vorig jaar met 39 jaar na 6 jaar proberen moeder van een gezonde zoon geworden, ook zij zat hoog in t risico met de kansberekening, maar heeft er toen voor gekozen geen verdere onderzoeken te doen. En er is niets aan de hand met yari, gezond vrolijk kind. Echt niet de moed laten zakken hoor, doe die testen en ik steek een kaarsje voor jullie aan dat alles goed is.. Sterkte meid!

 

Mijn hubby werkt vandaag tot 19.00 uur, dan gaat hij boodschappen doen, stofzuigen en de was opruimen. Ik pak morgenochtend onze spulletjes in, hij moet de ochtend nog werken en de jongedame moet nog naar school. Zodra ze thuis is gaan we. Mijn mannetje zal de rust ook modig hebben, die doet zoveel op t moment, wel echt heel lief..

Geplaatst

Beanie, tegelijk geplaatst! Thnx meis, komt helemaal goed hoor.. Lekker even weg, we hebben er echt.zin in! Jullie ook alvast een heel fijn weekend! Lieve knuff!

Geplaatst

ja je hebt alweer gelijk Moon... zo jong maar zo wijs :jawdrop:

 

ik wens jullie een hele fijne vakantie en inderdaad, je man heeft hem ook verdiend. hoop dat jullie lekker weer hebben, maar daar in het zuiden van het land is het altijd net wat warmer dan hier int noorden toch? :av-31:

 

 

groetjes

Geplaatst

Het is hier nu erg warm, morgen zou t iets minder worden, maar nog prima om even weg te gaan hoor! Dus we boffen denk ik wat t weer betreft. En ik heb t al eens eerder gezegd, als je naar biologische leeftijd kijkt kom je veel beter uit. Voor niemand is het zeker of er een gezond kindje komt, of je nou 22 of 40 bent. Iedereen kan het overkomen dat het kindje iets mankeerd, wij hebben hele leuke vrienden, iets jonger als ons. Zij is 27 en hij is 33 jaar. Ze hebben 2 leuke kindjes, een jongen en meisje van 5 en 3 jaar. Maar ze hadden nog een dochtertje, die zou nu 6 jaar zijn. Zij werd geboren ogenschijnlijk gezond, maar bleek een ernstige hartafwijking te hebben, daar kwamen ze pas achter toen ze overleed met 6 mnd jong. Ze kregen haar op jonge leeftijd. Net zoals een collega van mijn moeder, zij is 26 jaar en heeft een dochtertje van 1 jaar met down syndroom.

 

Ook mijn dochter heeft een ontwikkelingsachterstand gehad de eerste 6 jaar en 2 wkn aan de beademing kritiek gelegen toen ze 4.wkn jong was. Ik heb 4 jaar met haar 4 dgn in de week op een revalidatiecentrum gezeten voor tig soorten therapie. Daarentegen ken ik ook genoeg vrouwen die zoals ik al zei rond hun 40e gezonde kinders krijgen. Komt echt.goed meid, zal echt niet aan je leeftijd liggen mocht er iets zijn, 36 jaar is echt nog niet oud!

 

Geniet van jullie weekendje festival en maak je pas druk als er ook echt iets uit de testen zou komen!

 

Liefs!

Geplaatst

He lieve dames,

 

Monica heeft volgens mij helemaal gelijk, het is een KANS berekening, je kunt een kans van 1:8500 hebben maar dan net die ene zijn... En dat terwijl je er dan van uit gaat dat het wel goed zal zijn! Nu weet je in ieder geval dat je er over zult moeten nadenken of je een vlokkentest/ vruchtwaterpunctie gaat laten doen, en vooral WAT je met de uitslag zult doen.... Laat je vooral heel goed voorlichten!

 

Voor nu: het is bijna weekend. Moontje lekker weg, genieten met z'n drietjes en vooral dat glaasje wijn niet laten staan! En lieve Juul, jij gaat lekker je verstand op 0 zetten en uit je dak op Werchter.... Geniet er van!

 

Ik ben vanmiddag op de poli anesthesie geweest en heb afgesproken dat ik gewoon narcose krijg. Geen discussie over ruggeprik.... Daarna nog even op de OK geweest, afscheid genomen van mijn collega's. Morgen zou sowieso mijn laatste dag daar zijn, dus ik heb vandaag getrakteerd samen met een andere collega die ook vertrekt. Het was fijn nog even wat mensen te zien en te spreken. Op deze manier kan ik het toch met een positief gevoel afsluiten. Ik heb er 15 maanden in totaal gezeten, en in die tijd is er natuurlijk heel veel gebeurd. Al die tijd heb ik zoveel steun van mijn collega's ondervonden, kaartjes gekregen ed. dat ik het vreselijk had gevonden om ze niet nog even te zien. Nou ja, volgende week nog, maar dan ben ik waarschijnlijk niet zo heel erg helder....

 

Nogmaals: een fijn weekend en geniet ervan!

 

Veel liefs en een knuffel, Beanie

Geplaatst

Lieve meiden!

 

Beanie goed van je dat je gewoon onder narcose gaat, kun je ook geen spijt hebben achteraf. En wat leuk dat je fatsoenlijk afscheid hebt kunnen nemen van je collega's. Nu weer fijn vooruit kijken, dat de operatie maar snel voorbij is en je rustig kunt herstellen. Misschien doet de rust wel wonderen en helpt het de volgende ivf met een positief resultaat door te komen. Ik duim voor je!

 

Juul hopelijk heb je een beetje kunnen slapen en er een beetje rust in kunnen vinden. Ik wilde je niet bang maken met mijn verhalen, juist niet. Alleen maar zeggen dat t iedereen kan overkomen. Maar de meeste kindjes zijn gelukkig nog altijd gewoon gezond. Ik wens je heel veel plezier dit weekend op t festival!

 

Beanie natuurlijk ook een fijn weekend!

 

Hier gaat t wel goed, ik vloei al niet meer sinds net na de curettage, heb ook weinig buikpijn, af en toe.wat steken bij mijn liezen. Ik mag niet zwemmen, dus als mijn mannetje en de kleine dame gaan zwemmen morgen dan heb ik heerlijk 2 uur geboekt bij de beautysalon op t park. Ik doe dat nooit, maar nu leek het me wel fijn, hot stone massage en gezichtsmassage en een gehele lichaamsbehandeling met pakking.. Even lekker relaxen. Knuff voor jullie!

Geplaatst

Lieve Moontje,

 

Dat klinkt heerlijk... Gewoon de tijd nemen voor jezelf! En wat fijn dat je al niet meer vloeit en dat je weinig last hebt van je buik. Nu lekker gaan genieten van je vakantie en elkaar! Hoe lang gaan jullie weg?

 

Lieve Juul, heb jij nog een beetje kunnen slapen vannacht? Niet te veel piekeren hoor! Is niet goed voor je kleine mini-me!

 

Liefs, Beanie

Geplaatst

Lieve meiden,

 

Beanie we gaan maar 4 daagjes, is voor ons lang genoeg, wij zijn niet zo van die vakantiegangers. Zo een paar daagjes vinden we wel lekker. Ik was vanmiddag mijn pijnstiller vergeten, dat heb ik geweten met terug lopen vanaf de plaza naar de bungalow. Jeetje, zoveel pijn had ik nog niet gehad, met moeite teruggekomen. Meteen pijnstiller erin en even.gelegen, nu gaat t gelukkig wel weer. Maar merk wel als ik meer doe en dus niet op tijd mijn pijnstiller neem het behoorlijk pijnlijk is nog. Nu lekker een wijntje en op de bank, kleine meid is lekker buiten aan t spelen nog, we zitten midden in t bos, erg leuk.

 

Fijne avond meiden!

Geplaatst

Beste meiden

 

@ Monica braaf je pillen nemen he, wat lekker als je met relatief weinig pijn de eerste dagen na de curretage door kunt komen en echt even met je koppie bij je gezinnetje kunt zijn.

Zit je in het bos, wat heerlijk. Het is mooi weer, jullie hebben een goed lang weekend uitgekozen! Zijn man en dochter een beetje blij? Leuk dat ze kunnen zwemmen en wat onwijs goed van je dat je je laat verwennen, uuuh, kan ik ook gebruiken, zeker na mn weekend straks haha.

@ Beanie, ook fijn dat jij een leuk afscheid hebt gehad op je werk. Inderdaad nu vooruit kijken naar de operatie, daarna kan het alleen maar beter gaan, je zult herstellen en voor je het weet zit je aan de deca en komt de volgende poging dichterbij. Ik hoop dat je goed reageert op menopur en dat ik jou over een paar maanden kan feliciteren en van zwangerschapsadviesjes kan voorzien!

 

Met mij gaat het wel. Ik sta er alweer nuchter tegenover. Mn ma reageerde heel paniekerig en ik stelde haar gerust waardoor ik merkte dat ik er zelf niet meer heel bang over was. Het blijft zoals jullie ook herhalen een kansberekening is en geen diagnose. Dat het resultaat voor mijn leeftijd niet heel hoog is. En misschien heb ik er gewoon wel een goed gevoel over ofzo maar ik wil mn zwangerschap niet laten verpesten door angsten. Niet nu al, daar heb ik straks tegen de tijd van de bevalling meer reden voor.... en na de geboorte nog meer, kindjes betekenen zorgen. er kan altijd iets zijn met het kindje zoals Monica ook al uitlegde.

Monica, wat heb jij een heftige begintijd met je dochtertje gehad zeg. Is alles goed maar haar nu?

 

Nu ben ik eigenlijk dus nog relatief "zorgenvrij" voor het laatst in mn leven. Zo zie ik dat. Behalve die vent van me, die moet een baan vinden... das mn andere kind haha.

 

Mijn fotootjes van de echo van van de week zijn zo schattig, het houd me positief. Echt een kindje al, mondje lipjes wangetjes een duidelijk koppie (volgens mij een meisje haha), armen en benen die alle kanten op zwaaiden, ongelooflijk.

 

En dus ga ik genieten op werchter met mn beste vriendin en zal ik proberen positief te denken op de momenten dat de uitslag me weer overvalt. En ik ben helemaal geen positief tiep (niet altijd tenminste) dus, nou dat doe ik goed. Misschien heb ik al vroege 'mama-vechtlust'?

 

Fijn weekend, ik spreek jullie na het weekend weer..

 

x

Geplaatst

He lieve meiden,

 

Allebei lekker aan het genieten? Volgens mij is het best heel aardig weer, in ieder geval hier in Amsterdam! Dus ik hoop dat het bij jullie nog veel beter is....

 

@Moon: ik had helemaal niet gereageerd op het verhaal van jouw dochter. Wat heftig zeg! Maar het is allemaal goed gekomen? Aan de beademing gelegen toen ze zo klein was en daarna lang revalideren... Wat dat betreft heeft Juul helemaal gelijk: nu is het een relatief onbezorgde periode! Al denk ik dat dat voor vrouwen in de MMM niet zo sterk geldt als voor vrouwen waar het allemaal maar komt 'aanwaaien'.

Hoe gaat het verder met je? Nog zo veel pijn gehad als vrijdag? Of nu met op tijd je pijnstillers nemen weer beter? Was je lekker ontspannen na je behandeling?

Weet je, je hoeft niet lang of ver weg te gaan om er helemaal uit te zijn. Het is natuurlijk leuk om wat van de wereld te zien maar dat heeft ook zo zijn nadelen.... Lange reis vaak (tegen de tijd dat je weer thuis bent moet je bijna weer op vakantie om bij te komen van de reis!), duur, kan risico's met zich meebrengen, cultuurshock... Lekker dicht bij huis heb je dat niet! Alhoewel ik eerlijk moet zeggen dat ik heb genoten van de verre reizen die ik heb gemaakt. Niet dat ik zoveel van de wereld heb gezien hoor... (ben 2x in Nepal geweest, in Costa Rica en in Zuid Afrika, en 2x in de VS, verder eigenlijk alleen maar in Zwitserland en Oostenrijk, en met uitzondering in Spanje).

Wij hebben beiden nu nog ongeveer 2 weken aan vakantiedagen over. Zijn aan het nadenken of we in het najaar nog weg zullen gaan. Misschien in september een lang weekend naar een vriendin in München, en afhankelijk van hoe het allemaal loopt nog in november/begin december naar Tenerife of La Palma (ben in januari met mijn moeder op La Palma geweest, en dat was eigenlijk best heel mooi). Maar ja, eerst natuurlijk nog een heel traject af te leggen...

 

@Juul: hoe heb je het gehad op Werchter? Heb je alles een beetje van je af kunnen zetten? Kijk je erg tegen morgen op? Ik vind je er wel redelijk nuchter over, dat is denk ik ook wel een goede instelling. Als jij er maar een goed gevoel over hebt! Wat fijn trouwens dat je echo's zo mooi zijn! Jij denkt dus dat je een meisje krijgt? En je vriend, wat denkt hij? Ga je eerder dan de 20 weken echo een geslachtsbepaling laten doen? Of wacht je rustig af? Nou ja, het kan natuurlijk zo zijn dat je helemaal niet wilt weten wat het geslacht is.... (zien we af en toe, maar volgens mij komt het maar zelden voor dat ouders het niet van te voren weten). Dat vind ik altijd wel grappig, als we een keizersnede doen. Ik informeer altijd even of de ouders het al weten. Het komt nogal vaak voor dat de ouders het al wel weten, maar niet naar buiten hebben willen brengen. En dan vraag ik het, en dan kunnen ze het opeens zeggen want binnen een uur hebben ze het dan toch in hun armen, en weet de buitenwereld het ook. Dat lucht op!

 

Hier een rustig weekend. Gisteren even op stap geweest met manlief, we waren toch in Zuid dus toen heb ik even mijn voorraad vitamines e.d. aangevuld (ben al een tijd braaf omega-3, vit. D, B6 en B12 aan het slikken voor de volgende ronde). Kan ik nog even vooruit! Vandaag is mijn lieve schoonpapa jarig, hij is 65 geworden. We gaan dat straks vieren ergens in de bossen in de buurt van Zeist. Zal vast wel gezellig worden, en het is mooi weer! Alleen wat trek je nou aan met zo'n raar been dat ook nog omhoog moet liggen? Dacht zelf aan een jurkje met een legging eronder, dat draag ik normaal nooit maar lijkt me nu wel fatsoenlijk. Volgens B. echter passé.... Denk dat ik de discussie maar niet aanga en het gewoon doe!

 

Liefs, Beanie

Geplaatst

Hey lieve meiden, even een kort berichtje van mij. We zijn zo druk met van alles dat ik niet echt tijd heb om online te zijn. Maar dochter en manlief zijn nu even zwemmen dus heb ik even de tijd. We zitten hier zeker heerlijk, morgen laatste dagje alweer, maar was leuk en we hebben het getroffen met het weer. Het gaat verder goed met me zolang ik mijn pijnstillers neem, ik vloei nu wel iets, maar geen helder bloed. Al met al is het erg meegevallen.

 

En ja mijn dochter is erg ziek geworden toen ze bijna 4 wkn was, ze had t RS-virus. Dat is een gevaarlijk griep virus voor kinderen onder de 3 jaar. Het was met kerst, en er waren al 3 dokters komen kijken, allemaal zeiden ze dat ze gewoon een griepje had. Moest me geen zorgen maken. Maar ze was lijkbleek, dronk haast niet en t wiegje schudde elke keer als ze adem moest halen. Toen ben ik met haar naar t ziekenhuis gereden, daar bleek ze 80% afvalstoffen in haar bloed te hebben, haar longen zaten 3/4 gevuld met slijm, ze was haast verdronken in haar eigen slijm. Zulke kleine kindjes kunnen dat nog niet ophoesten. Net een uurtje daar kreeg ze 2x een hartstilstand, en hebben ze haar handmatig beademd 2 uur lang totdat er plaats was in een academisch ziekenhuis. Er bleek een plaatsje in maastricht vrij te komen. Daar heeft ze toen 2 wkn kritiek gelegen, ze hebben 7x geprobeerd haar vd beademing af te krijgen, dit mislukte steeds. Alles langer dan een week en dan word het elke dag lastiger om zo een klein kindje weer zelf te laten ademen. Dus we hadden de hoop al haast opgegeven toen ze toch weer op eigen kracht ging ademen. Een half jaar later bleek ze niet goed te ontwikkelen, met 1 jaar heeft ze een hersenscan gehad, die was niet ok, de dokters konden niet zeggen of ze ooit "normaal" zou worden of dat ze er een behoorlijke achterstand of.zelfs geestelijke beperking aan over zou houden. Toen begonnen de jaren therapie, pff erg vermoeiend omdat ik er alleen voor stond. Mijn ex en ik zijn net na onze dochter haar eerste verjaardag uit elkaar gegaan. Ik had niets aan hem, hij was eerder jaloers op de tijd en aandacht die naar de kleine gingen. Toen ze 22 mnd was stond ze voor t eerst, en eten, drinken, slapen, alles ging zo moeizaam.. Dat waren echt hele zware jaren. Maar ze zit nu op een gewone basisschool. Loopt wel een groep achter, maar ik ben zo trots op haar, ze had een goed raport, alleen moeite met rekenen, en is nu over naar groep 6. Ze had eigenlijk al in groep 7 moeten zitten met haar leeftijd. Maar ben erg dankbaar dat ze maar 1x is blijven zitten en dat was in groep 3. Ze heeft nog wel paar probleempjes met dingen onthouden en uit zichzelf doen, maar daar werken we aan. :)

 

Zo dat was alsnog een mega verhaal haha!

 

Juul fijn dat je weer wat rust ermee hebt en ik hoop dat je een gewelidig leuk weekend hebt!

 

Beanie hoe is het ondertussen met je knie? Nog even volhouden! Heb je wel een beetje een gezellig weekend?

 

Nou meiden, ik ga even douchen, pyama aan en dan straks nog een spelletje doen met mijn 2 schatten. Fijne avond!

 

Liefs mo xxx

Geplaatst

Lieve Moontje,

 

Wil graag even reageren op het heftige verhaal wat je vanavond op het forum hebt gezet. Jullie hebben zeker geen makkelijke start gehad! Maar wat een doorzettingsvermogen hebben jullie getoond, en wat enorm terecht dat je zo ontzettend trots bent op je meisje!

Ik ken het RS-virus wel. Mijn zus is kinderverpleegkundige en van haar heb ik af en toe hele nare verhalen gehoord over dit virus. Daarbij heeft mijn kleine nichtje het ook gehad, ook zo vlak na haar geboorte. Alleen was het bij haar niet dusdanig erg dat ze aan de beademing moest. Bij jou was het dus extra erg dat de artsen niet hebben geluisterd naar de zorgen van de moeder, wat zoals mijn zus zegt, altijd serieus genomen moet worden! Maar nee, de heren doktoren wisten het beter... Daarbij ben je net bevallen, voor het eerst moeder, dus waarschijnlijk ook nog eens onzeker. Zou zelf ook niet weten hoe ik in zo'n situatie zou reageren! Gelukkig heb je het enige goede gedaan, met haar naar het ziekenhuis gaan.

Heeft je dochter eigenlijk nog contact met haar vader? Of is je man nu haar vader? Je hoeft hier geen antwoord op te geven hoor...

 

Liefs, en geniet van je laatste dagje,

Beanie

Geplaatst

Lieve Beanie,Ja het was een hele zware tijd, ik was nog jong, maar in èèn klap volwassen. Inderdaad net moeder geworden en dan je kindje ineens zo ziek. Ik voelde gewoon dat t niet goed met haar ging, en naar dat soort intuitie moet je ALTIJD luisteren, liever 10x teveel naar t ziekenhuis dan 1x te weinig. Savannah heeft nog wel contact met haar vader, maar hij is echt een eikel. Ze heeft niets aan hem, en daar komt ze steeds meer achter. Hij veroorzaakt een hoop problemen voor haar en vooral voor ons, ze heeft meer aan mijn man, die is meer een papa voor haar. Maar ze kan ook nooit zeggen dat we haar bij hem weggehouden hebben. Er komt een tijd dat ze zelf afstand van hem neemt. Als kleiner kindje keek hij totaal niet naar haar om, is voor hem altijd alleen een machtsmiddel geweest, hij heeft er ook geen idee van wat ik allemaal met haar heb meegemaakt qua therapie, school en alle ziekenhuizen in en uit. Maar goed, ik had t voor geen goud willen missen, hij heeft later spijt dat hij zoveel van haar leven gemist heeft. Was de verjaardag nog gezellig? Hopelijk kun je weer een beetje vooruit met de pijn, al is t niet makkelijk om overal met je been omhoog te gaan zitten! Kledingkeus wel gelukt nog?Liefs mo

Geplaatst

Lieve dames,

 

@Moontje: je was misschien jong, maar vooral moeder geworden! En idd, altijd je intuïtie volgen... Dat is wat mijn zus ook zegt: moeders die het niet vertrouwen hebben gewoon gelijk en moeten serieus genomen worden! En dat blijkt in jouw geval ook wel weer. Het lijkt me dat het goed is dat ze nog wel dit contact heeft (maar gelukkig heeft ze je man!) met haar vader, dan kan ze later zelf altijd beslissen of ze dat nog wel wil! Als je dat tegenhoudt dan is de kans aanwezig dat ze hem juist gaat opzoeken, toch? Hoe lang zijn jij en je man al samen?

Verjaardag was gezellig, maar ook lastig met zo'n been... Maar het was leuk om wat mensen te zien (B. en ik zijn inmiddels 16 jaar samen, we hebben heel goed contact met zijn familie en alle vrienden van zijn ouders die er gisteren waren ken ik inmiddels ook wel). De 2 kids van B. zijn middelste broer waren er ook (van de oudste broer niet, die zijn met hun moeder op vakantie in Canada), en dat zijn echt 2 clowns... Een jochie van net 4 en zijn zusje van 2. Ben echt gek op die kiddies! De jongste wist me te vertellen dat ik au aan mijn been heb, zo lief...

 

@Juul: hoe was het in de VU? En hoe was Werchter? Hoop zo dat je genoten hebt!

 

Ik kreeg vanmiddag een telefoontje van de orthopeed met de uitslag van de MRI van afgelopen dinsdag. Idd voorste kruisband gescheurd, en er zit ook een scheurtje in de binnen meniscus. Die wordt gehecht of bijgeknipt bij de operatie vrijdag. Verder is het bot gekneusd, maar dat schijnt bij dit letsel niet ongebruikelijk te zijn. Gelukkig zijn er dus niet heel rare dingen te zien op de MRI, en loop ik me ook niet al ruim 2 weken aan te stellen!

Verder nog steeds niet ongesteld geworden.... En daar baal ik van. Denk dat mijn cyclus ontregeld is door de 2 ingrepen... Heb nu met B. afgesproken dat ik donderdag een testje doe, mocht het er dan nog niet zijn. Want voor de operatie van vrijdag moet ik toch wel zeker weten dat ik niet zwanger ben. Hoewel dat laatste me zo onwaarschijnlijk lijkt!

 

Liefs, Beanie

Geplaatst

Goede morgen lieve meiden!

 

Zo wij zijn weer thuis, was lekker paar daagjes weg, maar toch ook wel fijn om weer thuis te zijn.

 

Beanie, mijn man en ik zijn in augustus 4 jaar bij elkaar en 2 jaar getrouwd. Nog niet zo heel lang dus, maar omdat we allebei t hoognodige meegemaakt hebben en Dave ruim 5 jr ouder is als mij hebben we vrij snel besloten de pil te laten liggen, ook omdat hij toen dacht dat zijn zwemmertjes heel erg slecht waren vanwege eerder onderzoek. Is maar goed ook dat we niet te lang gewacht hebben.

 

Ik ga over 2 wkn op controle, we gaan dan meteen vragen wanneer we voor de cryo's mogen gaan. Omdat we zelf niet zulke hoge verwachtingen daarvan hebben, als ze al ontdooien. En dan kunnen we daarna verder, vragen we ook om menopur, hopelijk verbeterd dat de eicellen en dus de ontwikkeling van de emmy's.

 

Beanie, fijn dat je de uitslag hebt van de mri, mijn man heeft ook meerdere malen operaties aan zijn knieeen grhad wegens gescheurde kruisbanden en kapotte meniscus, erg vervelend allemaal! En ik zou t een geweldig mooi wonder vinden als je zwanger blijkt te zijn! Dat daarom je menstruatie uitblijft!

 

Juul hoe was je weekend op t festival?

 

Knuff voor jullie!

Geplaatst

Beste Monica en Beannie,

 

Ik heb net je mails gelezen Moon. Wat een start, ik had al zo een vermoeden dat het heel heftig was en je toen alleen was. DAAAAROM BEN JE NU ZO EEN BIKKEL!!!!!!!! Oh ik hoop dat je nu een hele lieve man hebt, maar uit je verhalen blijkt dat wel en jullie zijn vast erg gelukkig elkaar. Je ex heeft als koude man vast geen liefdevolle relatie als ie zo een ego is. Niet eens met zn kind! Wat een armoede.. sommige mensen begrijpen het leven gewoon niet.

Wat een verdriet moet je in je ups gehad hebben toen bleek dat je dochter ziek was en je man een l.l. Maar je bent er niet bitter door geworden en dat is supergoed van je. Ik hoop dat je lekker uitgerust bent door de 4 dagen weg en je dochter en man alles ook een beetje zijn vergeten even.

 

Wat zijn je volgende stappen nu, hebben jullie al een plan of nog ff niet?

 

Beannie, 'het valt mee' met de diagnose toch? Dit verwachtte je al dacht ik?

Ik hoop dat je snel ongie wordt maarja dat je het nu ff niet bent is niet gek met alle extra spanningen en een totaal ander ritme van thuis zijn en rustig aan doen. En dat in combi met ivf, wacht het rustig af joh, het komt wel.

Hoe is het bij jou thuis? Hub en jij zijn ook close en steunen elkaar? Er komt weer een ronde aan en dat betekent opladen he, geestelijk.

Wat knap dat je aan de pillen zit. Ik slik eigenlijk niks extras aan vitaminen. Ik eet ook niet suupergoed, gewoon. Ik ben bijna niet meer misselijk en kan al meer eten, maar nog niet alles, waaronder multivitaminen slikken ofzo, bij het zien van pillen wordt ik misselijk en moet ik kokhalzen. raar...

 

Gister in de Vu hebben we een beetje een domper gekregen. De uitslag van de combitest bleek 1:140 en niet 1:170. De gyn had zich vergist aan de telefoon.

 

Ik moest kiezen wat ik wilde, en ik ga voor de vruchtwaterpunctie ivm het iets kleinere risico op een miskraam (0,3% to 0,5 vlokkentest). Die afspraak staat voor de laatste week van juli, nog 3 weken wachten. Dan krijg ik binnen een week de eerste uitslagen over oa Down. De test liet zien dat dat mijn risicofactor is. Niet die andere chromosoom afwijkingen, daar scoorde ik goed. Na 2-3 weken horen we ook of het een meisje of jongetje is. En daarna plannen wij een vakantie in. ff alles achter ons laten en met die 20 weken hopelijk eindelijk een beetje meer zorgen en ziekenhuis vrij.

Ik kan eigenlijk niet zeggen dat ik nu nog banger ben na gister, 1:140 blijft een kleine kans. Als ik nadenk kan ik eigenlijk niet anders concluderen dat de kans heeel klein is dat het kindje Down heeft en ik als het geen Down blijkt te hebben NOG niet weet of het gezond te wereld zal komen.

 

Eigenlijk weet je gewoon helemaal niks tot de geboorte, en dan, kijk maar naar Monica, dan kan er nog vanalles mis gaan met de gezondheid vh kindje. Dus ik probeer me echt NIET druk te maken, ik voel me verplicht naar de baby om niet te stressen en probeer blij te zijn en positief. Mocht het kindje het voelen, dan heb ik mn best gedaan vanaf het begin!:icon_flower:

 

 

Werchter was leuk maar erg vermoeiend. Ik had bijna constant buikpijn (volgens mijn vriendin bandenpijn) en ik was heel moe aan het einde van de dag. Maar ben toch tot 2 uur snachts op gebleven om de Peppers te zien, en het was leuk. Maar heb niet echt genoten zoals vroeger en de Fanta kwam ook wel mn neus uit op een gegeven moment... Heel veel gesnacked en vies gegeten. Ik voelde me erg schuldig naar de baby toe en ik maakte me af en toe ook wel zorgen of alles in de buik goed ging als ik weer erg moe was of boven zo vieze plee hing op het festival terrein. Mn vriendin moest lachen toen ik dit vertelde.

Ik ga me nu weer verantwoordelijk gedragen, even geen gefeest en ik ga als ik op vakantei ga ook gen bergen beklimmen of te veel wandelen etc. Merk dat ik nog steeds geen conditie heb hoor.

 

Zo, ik ga nu bloedprikken, heb een verwijsbrief van de verloskundige gekregen, diabetes etc en bloedgroep bepalen, die weet ik niet eens. En de bloedgroep hebben ze nodig voor de vwpuntie.

 

Spreek jullie snel weer moppies

Geplaatst
Goede morgen lieve meiden!

 

Zo wij zijn weer thuis, was lekker paar daagjes weg, maar toch ook wel fijn om weer thuis te zijn.

 

Beanie, mijn man en ik zijn in augustus 4 jaar bij elkaar en 2 jaar getrouwd. Nog niet zo heel lang dus, maar omdat we allebei t hoognodige meegemaakt hebben en Dave ruim 5 jr ouder is als mij hebben we vrij snel besloten de pil te laten liggen, ook omdat hij toen dacht dat zijn zwemmertjes heel erg slecht waren vanwege eerder onderzoek. Is maar goed ook dat we niet te lang gewacht hebben.

 

Ik ga over 2 wkn op controle, we gaan dan meteen vragen wanneer we voor de cryo's mogen gaan. Omdat we zelf niet zulke hoge verwachtingen daarvan hebben, als ze al ontdooien. En dan kunnen we daarna verder, vragen we ook om menopur, hopelijk verbeterd dat de eicellen en dus de ontwikkeling van de emmy's.

 

Beanie, fijn dat je de uitslag hebt van de mri, mijn man heeft ook meerdere malen operaties aan zijn knieeen grhad wegens gescheurde kruisbanden en kapotte meniscus, erg vervelend allemaal! En ik zou t een geweldig mooi wonder vinden als je zwanger blijkt te zijn! Dat daarom je menstruatie uitblijft!

 

Juul hoe was je weekend op t festival?

 

Knuff voor jullie!

 

tegelijk gepost! x

Geplaatst

He lieve dames,

 

Ben blij te horen dat jullie het beiden goed hebben gehad.... Moontje, weer een beetje op kunnen laden? Kun je het allemaal al een beetje af gaan sluiten? Ik ben het overigens met Juul eens, je bent een bikkel. Zoals je je door de moeilijke periode na de geboorte van je dochter hebt heen geslagen, en dat helemaal alleen... Ik heb bewondering voor je en gun je echt alle geluk van de wereld! Samen met je man en je dochter en hopelijk nog een lief klein kindje er bij, om het helemaal kompleet te maken... Jij en je man zijn vast een sterk en goed team samen!

Over 2 weken al weer op controle... Spannend weer hoor. Waarschijnlijk zul je moeten wachten op je menstruatie, maar gelukkig ben je nog jong. Het lijkt mij een goed idee om te vragen of je de volgende keer menopur kunt gebruiken. Misschien voor jou ook een idee om vitamine D/ omega3 te gaan slikken? Als je dat wilt is het wel goed om daar nu redelijk snel mee te gaan beginnen, zodat je al een spiegel hebt opgebouwd voor de cryo's worden teruggeplaatst of je de volgende ronde in gaat.

 

Juul, ik kan me voorstellen dat je toch wel een klein beetje schrikt als je hoort dat het risico hoger is dan behorend bij je leeftijd. Verstandig dat je een vwp laat doen... Maar ook wel weer eng! En wat nou als je kindje wel Down blijkt te hebben? Kans ik maar klein, maar toch.... Volgens mij heb je een hele goede instelling, positief blijven en niet in de stress proberen te schieten. Ik zou zeggen ga nu lekker genieten van je zwangerschap, nu je je eindelijk beter voelt, en mooie echo's hebt en zo... Lekker nadenken over namen, kamertje, genieten van je groeiende buik.... En straks lekker op vakantie! Heerlijk! Waar ga je heen? Of beslissen jullie dat pas op het laatste moment??

Volgens mij is het niet zo erg dat je geen vitamines ed. slikt, als je maar je foliumzuur hebt genomen. Overigens kreeg ik de grote zwangerschapsvitamines ook niet weg, toen ik zwanger was. Nu is het geen probleem, en ik hoop dat dat zo blijft mocht ik weer zwanger raken! Nu is het gewoon voor mijn gevoel, om de kans te vergroten en zo. Maar gezond eten is er hier ook niet altijd bij hoor! Ik had het me wel voorgenomen, om na mijn vakantie super gezond te gaan leven maar ja, is door omstandigheden nu weer niet zo makkelijk... Heb net wat fruit en avocado's gehaald, dus ga mijn leven per direct proberen te beteren!

 

Volgens mij is gisteravond, hoewel minimaal, toch echt mijn menstruatie begonnen. Heb vandaag de poli fertiliteit gebeld om dit door te geven. Voor de zekerheid wel even getest, juist omdat ik zo weinig menstrueer, maar negatief (wat ik ook verwacht had). Komt natuurlijk wel beter uit nu zo vlak voor de operatie, als die uitgesteld had moeten worden was ik ook weer niet heel blij geweest. Ik was idd opgelucht dat de diagnose niet afweek van de verwachting. Op zich valt het natuurlijk niet mee, ik weet dat er een zware tijd gaat volgen (totale herstel kan 6-9 maanden duren!) maar het gaat in ieder geval goed komen. En ik ben nog steeds blij dat het de IVF niet in de weg staat. Aangezien B. op 14 augustus geopereerd wordt aan zijn bijholten, heb ik ook direct geïnformeerd of anesthesie van invloed kan zijn op de zaadkwaliteit. Die vraag kon de poli verpleegkundige niet zo beantwoorden. Ik had dit overigens vorige week ook al aan een anesthesist gevraagd, en die wist het ook niet... Maar deze dame stelde me wel meteen gerust. Er zit waarschijnlijk minimaal anderhalve week tussen de operatie van B. en de punctie, en aangezien B. zijn zaadkwaliteit optimaal is (daar ligt ons probleem zeker niet) dacht ze niet dat hier een probleem gaat ontstaan. Over mijn eigen narcose van vrijdag maak ik me gaan zorgen. In Duitsland en België is het niet ongebruikelijk dat de punctie onder narcose wordt gedaan, dus dit zal geen probleem zijn....

 

Hub en ik zijn zeker wel een hecht team, en ook weer hechter geworden door alles wat het afgelopen half jaar gebeurd is... We waren afgelopen donderdag 5 jaar getrouwd, helaas hebben we daar dus weinig aan kunnen doen. Kreeg wel een hele grote bos rozen van hem, met een heel lief kaartje. Als ik weer een beetje op de been ben gaan we het nog wel vieren saampjes. We moeten ook nog onze verjaardagen vieren, dus ik denk dat we later, in september of zo, dat combineren met ons 5-jarig huwelijk... (B. is in mei 35 geworden, ik in juni dus 40, en dan ook nog 5 jaar getrouwd, genoeg reden voor een klein feestje toch?).

Ik denk trouwens wel dat het de komende ronde iets 'makkelijker' (weet niet of dit het goede woord is) voor ons zal zijn, omdat we nu wel weten wat er op ons af gaat komen. Het is natuurlijk net zo spannend allemaal, omdat je gewoon niet weet wat de uitkomst zal zijn, maar qua procedure weten we wat we kunnen verwachten....

 

Fijne dag nog! Het is hier nog best mooi weer....

 

Liefs, Beanie

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden