Zijn er nog 40+ meisjes hier? :)

[Kitje]

Kak @Aslyn heel eerlijk gezegd heb ik ook weinig hoop voor je, als ik zo hier en daar de vroegtesters hoor dan zijn erbij die op wachtdag 8 of 9 al positief testen, snap dat je je verdrietig voelt, je hoopt toch iedere keer weer op een plakkertje en dan is de teleurstelling en verdriet dat het niet is gelukt best groot en dan ook nog je lijf vol hormonen, dat doet een mens ook geen goed over het algemeen.
Lekker janken dan hoor, dat moet er ook uit.

Ja, ik vind het 40+ forum ook fijn, voelt toch net wat prettiger als je met leeftijdsgenoten kunt babbelen he?
Al zitten we hier allemaal wel in hetzelfde schuitje natuurlijk, ook de jongere forumgenoten.
Ik persoonlijk vind het fijn om begrip enzo te vinden hier, zonder alles tot in den treure uit te moeten leggen en dat men het dan nog niet snapt.

Voor wat betreft je vraag, dat verschilt per clinic.
Ik zou morgen gewoon eventjes bellen waar je in behandeling bent wat zij aanraden en of je uberhaupt door mag want in NL moet je ook nog weleens terug op de wachtlijst....

De clinic waar ik heen ga daar hoef je geen maand te wachten en kun je meteen door als je ongesteld wordt, maar er zijn ook clinics die aanraden een maand te wachten en eerlijk gezegd denk ik zelf dat een maandje rust je lichaam zeker geen kwaad zal doen, al moet ik je eerlijk zeggen dat ik wel zwanger raakte na een afgebroken poging en 2 maanden medicatie achter elkaar.

Fijn dat je nog 4 cyro's hebt, dan heb je iig nog 4 kansen, of laat je ze per 2 terugplaatsen?

 

[Aslyn]

@Kitje ik mag helaas niet per 2 terug laten plaatsen, ik heb vorig jaar een operatie gehad aan m’n baarmoeder ( poliep en vleesboom verwijderd), volgens m’n arts zou m’n baarmoeder een tweeling niet kunnen verdragen, mochten ze blijven plakken. 
 

ik ben hele dag al een beetje depri.. ik heb wel hoop dat ik in 2021 moeder zal worden.. pfff moet nu al janken nu ik dit zo hebt getypt. 

Ik hoop dat we allemaal ooit hier onze ervaring zullen delen als moeders  
 

 

[Kitje]

Ah, ok, ja dan beter maar 1 voor 1 doen dan @Aslyn en daar kun je ook prima zwanger mee worden hoor, kijk maar naar Nina, die is zwanger van 1 embryo terugplaatsing, niet wanhopen, ook al begrijp ik heel goed dat de moed je in de schoenen zakt.
Maar je hebt nog alle kansen hoor en die depri bui, gewoon accepteren, morgen hopelijk een betere dag.
Het is wat het is en die hormonen helpen ook niet mee om stabiel te blijven...
Soms heb je weleens algehele bleh.... En dat is heel normaal en ook niet gek en er komt vanzelf weer een dag dat je je beter voelt.
Probeer te focussen op de positieve dingetjes ook al is dat lastig soms.
Ik hoop het ook voor je, dat je in 2021 mama mag worden, ik hoop het voor ons allemaal, dat 2021 onze wensen laat uitkomen.
 

[Aslyn]

@Kitje ik heb je verhaal vanaf pagina 1 gelezen en heb zo gehoopt dat het goed zou aflopen. Wat verdrietig allemaal, ik heb met tranen in m’n ogen je verhaal gelezen. Meid, wat heb jij veel geduld en doorzettingsvermogen, geweldig! Ik kan veel van je leren. 
Ik hoop dat iedereen hier een gezond kindje krijgt, maar voor jou zal ik extra duimen. Wat je hebt meegemaakt , wat een beproeving. 

Trouwens, mensen die beginnen over je leeftijd, ik kan daar zo kwaad om worden! 
mijn moeder was 44 toen ze mij kreeg en dat is dus 40 jaar geleden!!  Janet Jackson is moeder geworden op haar 50.ste van een tweeling!
Als iemand zich nog jong voelt en de moederschap aan kan, waarom niet? 

ik hoop dat we hier gaan lezen dat je weer moeder bent geworden en hopelijk dat je ons dan gaat trakteren op een beschuit met muisjes   dat wordt dan wel digitaal, vanwege Corona  

heel veel geluk meid. Ik duim voor je 

 
 

[Kitje]

Dankje @Aslyn dat is lief van je.
Dan heb je wel veel gelezen want ik heb hier aardig wat teksten neergepletterd 
Het was idd allemaal erg verdrietig, de mislukte pogingen gingen dan nog wel maar het verlies van mijn zoontje met 14 weken deed (en doet) ongelooflijk veel pijn.
En ondanks dat ik er toch weer voor ga scares it the shit out of me als ik heel eerlijk ben.
En leren doen we hier allemaal van elkaar, zo kwam bij mij het bericht van Hanan toen keihard binnen, dat ik dacht van ja, ze heeft gewoon gelijk.
Ik heb natuurlijk ook wel enkele weken na kunnen denken en waarschijnlijk gaat het mentaal wel zwaar worden, dat is het nu, maar dat is het over een jaar ook, alleen word ik er niet jonger op, dus dan kan ik het maar beter nu doen.

Ik kan daar ook boos over worden idd over mensen die beginnen over leeftijd, het maakt iig wel dat je 'voorzichtiger' wordt met het brengen van bepaald nieuws, het verlies van de kleine is dus ook maar bij heel weinig mensen bekend, want ik was nog niet zo ver dat ik mijn nieuws bekend had gemaakt, dat wilde ik na die bewuste echo gaan doen, maar ja, alles werd toen een nachtmerrie.

Lichamelijk ben ik in betere conditie dan ooit op het moment, ben heel wat kilo's kwijt en ben in september ook weer naar de sportschool gegaan.
Heb mijn eetgewoonten aangepast en super gezond gegeten, ik sta er nu beter voor dan ooit (al mogen er nog steeds wel de nodige kilo's af).
Qua leven past een kindje ook prima nu, een paar jaar geleden was het lastiger geweest, nu past het heel goed, in mijn huis en hart is ruimte genoeg en ik hoef me nu niet meer een slag in de rondte te werken want financieel heb ik alles ook op orde.
Mijn leven is rustig en precies goed om een kindje een stabiele basis te kunnen geven en dat is volgens mij veel belangrijker dan leeftijd.
Ik voel me idd niet oud en zo gedraag ik me ook niet.
En gelukkig zien mensen me met een klein kindje ook niet als de oma... 
Was een poosje terug met mijn zusje en haar kindjes naar een pretpark geweest en toen wilden de oudste 2 kindjes ergens in waar haar babietje niet in mocht, dus bleef ik met hem achter ( hij was toen 11 maanden) en toen wilde een ander kindje hem meenemen en toen zei die moeder van dat kindje, nee, dat kan niet want daar is de mama van het babietje (wijst naar mij) en die gaat vast heel verdrietig zijn als we het babietje meenemen,... 
Dus qua looks kan het nog wel schijnbaar... 

Ik ken ook heel veel voorbeelden van mensen die op latere leeftijd kind(eren) kregen en toen ik nog in mijn 'wat ga ik nu doen en wil ik dit nog een keer periode' kreeg ik een boekje in handen met een verhaal over een mevrouw die op haar 50e een tweeling kreeg, in dat boekje had nog nooit een dergelijk verhaal gestaan, vond het wel heel apart dat het er net op dat moment in stond.
En recent kreeg Katja Schuurman op haar 45e ook nog een kindje trouwens.

Wat leuk dat jouw moeder ook wat ouder was toen ze jou kreeg en zo te horen heb jij dat niet als nadeel ervaren?
Leeft je moeder nog ook?

Ik hoop het ook, met heel mijn hart, maar ik hoop het voor ons allemaal.
Dat we in 2021 gewoon lekker vaak virtuele beschuit met muisjes kunnen smikkelen.....
De komende weekjes (en hopelijk maanden) gaan iig spannend worden...
Morgen om deze tijd zit ik gewoon in het vliegtuig! 
 

[Aslyn]

Het waren inderdaad behoorlijke lap teksten die ik moest lezen  was ook bezig tot 2:45 uur in de nacht, maar wilde zo graag weten hoe het was afgelopen en het was niet saai, zeg maar .Omdat ik zelf ook erg verdrietig ben, vloeiden  de tranen en kon niet meer stoppen met janken. 
 

Helaas leeft mijn lieve moeder niet meer, ze is 78 jaar geworden en is overleden aan borstkanker. Ze is alleen het laatste jaar ziek geweest en tot haar 77.ste was ze nog erg fit, ze kookte, maakte schoon, deed haar boodschappen, helaas hebben ze de ziekte niet ontdekt in Nederland ( bevolkingsonderzoek) en toen ze op vakantie was in Turkije, zei de arts tijdens een controle dat ze al 5 jaar mee liep en dat het was uitgezaaid. 
ik huil er regelmatig om, want ik had de leukste moeder die iemand kon wensen. Ze was zo begripvol, ondanks het leeftijdsverschil begreep me zo goed, ze was m’n beste vriendin. 
Ik heb ook geen vader meer, die ben ik al 20 jaar geleden verloren, maar dankzij m’n moeder had ik geen behoefte aan een vader, zij was en een moeder en een vader voor me. 

vandaag heb ik contact opgenomen met het ziekenhuis en die vertelden me dat ik nu op de wachtlijst sta en pas in januari weer terecht kan voor terugplaatsing. Ik ben echt heel erg verdrietig. 
Nog beter uitgedrukt, helemaal van slag. 
Zou het mogelijk zijn om met de embryo’s die in Utrecht zijn, elders te laten terugplaatsen tegen vergoeding? Pfff, ik ga het maar vanavond nog eens uitzoeken, maar heb nu alleen maar huilbuien. 
 

@Kitje heel veel succes en we duimen allemaal voor je. Houd ons op de hoogte. 

[Kitje]

Oh... Dat was een kort nachtje dan voor je vannacht... @Aslyn 
Helaas geen happy ending tot nu toe.
En idd als je zelf verdrietig bent dan komen die tranen vanzelf.
Blij te horen dat het niet saai was allemaal 

Verdrietig dat je moeder niet meer leeft en wat slecht dat ze haar ziekte tijdens het bevolkingsonderzoek niet gezien hebben.
Zo zie je maar dat leeftijd helemaal niks wil zeggen over de leukheid van je ouders.
Jij had gewoon een geweldige moeder die je vreselijk mist.
Weet je, soms denk ik weleens dat als je op wat latere leeftijd (nog) een kindje krijgt dat je dan relaxter bent op een of andere manier.
Toen ik mijn zoon kreeg was ik jong, hadden net een huis gekocht, fulltime aan het werk, was mijn hele leven nog aan het opbouwen.
Dat hoef ik nu niet meer, alles is rustig hier en stabiel.
En soms loopt een leven ook gewoon zo dat je wat later moeder wordt, of nog een keer moeder wordt.
Hier liep alles ook anders dan voorzien destijds.

Ik was er al bang voor... Zo gaat dat in Nederland, als je eenmaal je kans gehad hebt mag je fijn weer terug op de wachtlijst, want dan zijn anderen aan de beurt, ontzettend kak is dat want dat geeft je jaarlijks dus maar een stuk of 5/6 kansen als je telkens minimaal een maand moet wachten.
Ze zeggen dan dat ze dat doen om de zorg voor iedereen te kunnen garanderen, maar als je in dit traject zit dan wil je toch gewoon door!
Ik snap heel goed dat je er heel verdrietig en van slag door bent.

Je kan wel je embryo's laten verplaatsen naar een ander ziekenhuis of een andere clinic, maar ik denk dat dat in Nederland weinig zinvol is want als je naar een andere clinic of ziekenhuis gaat dan moet je weer helemaal opnieuw beginnen met de wachtlijst.
Daarom gaan er uiteindelijk ook veel naar het buitenland, daar hebben ze namelijk geen wachtlijsten in de meeste landen.
Alleen zou je dat dan met je zorgverzekeraar moeten overleggen of dat toegestaan is want anders moet je het straks zelf betalen.

Waar ik heen ga in Riga kun je gewoon beginnen als je ongesteld wordt, in Spanje of Griekenland werkt dat ook zo.
Je meldt gewoon je eerste dag menstruatie en dan moet je volgens het protocol je medicatie gaan nemen.
Meeste zorgverzekeraars vergoeden wel de buitenlandse behandelingen trouwens, alleen als het dan duurder is dan in NL dan moet je het verschil bijbetalen, dus dat zou je dan ff goed na moeten vragen hoeveel je vergoed krijgt.
De reis en verblijf moet je altijd zelf betalen trouwens, dus die kosten heb je dan wel.
Kun je wellicht ook zien als je inlogt met je Digid bij jouw zorgverzekeraar, wat het gekost heeft allemaal en dan kun je de prijzen vergelijken.
Maar denk dat het verplaatsen van Embryo's ook niet weinig kost eerlijk gezegd, want dat moet dan met zo'n speciaal transport.

Je zou je idd zelf alvast wat rond kunnen kijken op internet wat de opties zijn, dan weet je die alvast.
Van wat ik op diverse forums vernomen heb komen er goede resultaten uit Belgie ook en Duitsland allleen zitten daar ook wel haken en ogen aan.
In Duitsland behandelen ze bijvoorbeeld geen single vrouwen (hoe antiek!) en daar mogen ze dacht ik ook geen embryo's invriezen.
En nu met die Coronashit weet ik ook niet of ze nog wel NL patienten aannemen.

Verder gaan heel veel naar Spanje en Griekenland, daar heb je klinieken te kust en te keur.
Rusland of Turkije zou ik nu niet doen, zou in Europa blijven.
Verder kun je in Europa ook nog naar UK, Denemarken, Letland, Estland, Malta, Ukraine, Polen (niet single of 2 vrouwen), Tsjechie (niet single of 2 vrouwen) heb me er destijds heel erg in verdiept wat waar en hoe en gezocht naar een clinic die me geen gouden bergen beloofd (75-80% succesrate vind ik vrij ongeloofwaardig namelijk) maar een realistisch beeld van wat ik kan verwachten.

Voor nu zou ik als ik jou was geen overhaaste beslissing nemen en dan maar settelen voor januari, hoe klote ook en intussen goed rondkijken en bedenken wat je dan wel wil en alvast informatie opvragen enzo, zodat je een plan B hebt eventueel.

Bedankt voor je succeswensen, ik heb intussen mijn contactpersoon laten weten dat ik ga voor all or nothing en ze dus allebei ontdooit mogen worden.
Dat doen ze morgen pas en schijnbaar overleefd 97% het ontdooien, dus keep the fingers crossed dat ze het beide overleven.
De doctor daar raadde 2 aan en ik ben gaan bedenken wat zou ik doen als dit niet de laatste 2 waren?
Dan zou ik ook voor 2 gekozen hebben, zo heb ik toch een iets grotere (laatste) kans.
En dan maar hopen en bidden for the best.
Gek idee wel dat morgen om deze tijd er 2 embryootjes in mijn buik zitten 
Testen is dan over 14 dagen dus een mooi sinterklaas kadoo of tranen met tuiten dan over 2 weken....
En het risico op 2, 3 of 4 kinderen dat neem ik dan maar.... 
Wat een mooie afsluiting van een ontzettend rotjaar zou dat worden zeg!
 

[Aslyn]

@Kitje owww meid, ik ben zo hard voor je aan het duimen.. morgen ben je dus weer zwanger  we blijven positief en gaan van het goede uit. 
 

als ik in het buitenland zou beginnen, zou ik toch voor een behandeling in Turkije kiezen, ze staan Op de lijst als een van de beste wat succes betreft. Ze hebben ook hele andere medicijnen ( die gebruiken ze hier niet omdat ze duur zijn) 

3 vriendinnen ( 2 Nederlandse en 1 Turkse ) zijn daarheen gegaan en hebben nu alle 3 een baby ( ze waren 43, 41 en 44 jaar) en allebei in een keer raak, of dat dan toeval is?? I Don’t know. in Nederland hadden ze al 3 ivf behandelingen gehad zonder succes. Maar ik ben eerlijk gezegd bang dat ze dan op lockdown gaan en zit ik dan daar  Als er geen Corona zou zijn, was ik of naar Cyprus ( mag je zelfs geslacht bepalen, voor mij echt niet zo belangrijk) of naar Turkije gegaan.. Cyprus ( Turkse deel) scoort nog iets beter dan Turkije trouwens. 
 

Blijf positief en zeg tegen jezelf dat de baby’s welkom zijn ( kreeg ik gisteren als tip van een vriendin) en nadat ze zijn geplaatst, blijf je buik aaien en herhaal dat ze erg welkom zijn.. misschien komen er dan wel 2 tegelijk , dat zou mooi zijn  heel veel succes .. 

[Kitje]

Ja, technisch gezien ben ik morgen zwanger  Klinkt gek eigenlijk.....
Maar ik ga alleen heen en kom (hopelijk) met zijn drietjes terug zaterdag.
Vind het echt loeispannend nu, vooral ook omdat het de laatste keer is....

Turkije staat inderdaad heel goed aangeschreven, maar de Corona is precies de reden dat ik nu niet zou kiezen voor een land buiten Europa, zou dan voor Cyprus gaan, die was ik idd vergeten te vermelden, daar kun je ook nog heen.
Buiten Europa is nu link met lockdowns enzo, straks zit je daar ergens vast.
In Nederland blijven ze teveel hangen aan vaste protocollen, buitenland kijkt veel meer naar jou als individu en wat JIJ nodig hebt aan medicatie.
Ook krijg je standaard die poezenbollen voorgeschreven tot minstens 12 weken terwijl ze hier in NL gewoon leuk zeggen, als je zwanger bent mag je stoppen.

Wat fijn voor je vriendinnen dat het in 1x raak was in Turkije.
Dat is toch wat je het liefste wil he?
Ik heb in NL ook 3 IVF pogingen gedaan, zonder succes en duurt en duurt maar.
Eerst allerlei onderzoeken, daarna nog bekijken of je psychisch wel in orde ben, dan op de wachtlijst en hop een kostbaar half jaar weg.
Dan poging 1, mislukt, maand wachten, poging 2, weer maand wachten, poging 3 en dan ben je intussen met dat halve wachtjaar erbij zomaar bijna een heel jaar verder zonder succes en met steeds minder eitjes.

Als ik geweten had wat ik nu weet, was ik direct naar het buitenland gegaan, dan had ik nu misschien wel een babietje gehad, maar ja, dat is achteraf geklets.

Geslacht bepaling zou voor mij ook niet hoeven, laat het maar lekker een verrassing zijn, ik zou ook niet vooraf al willen weten wat het is.

Ik doe heel hard mijn best positief te blijven, maar dat valt soms niet mee, heb al zoveel tegenslag gehad.
Ik durf er bijna niet in te geloven.
Maar het kan geen kwaad het een keer extra te zeggen en de buik te aaien.
Die kleine die nu begraven ligt was ook zo ontzettend welkom....
Ja, 2 tegelijk zou zomaar kunnen, volgens de clinic 10% kans.
Al ben ik al heel erg vreselijk blij met eentje.....

Lief dat je voor me duimt... 

[Aslyn]

@Kitje waarom is dit de laatste keer? Wil je niet meer verder? Hopelijk is het dan niet nodig en is het gelijk raak, het liefst 2 tegelijk, maar stel... ( effe af kloppen) wil je daarna niet meer verder? 

[Siepie]

@kitje, ik wens je heel veel s6 morgen en hoop dat alles deze keer goed blijft gaan. Ik gun het je heel erg. 

Ik reageer dan niet meer, maar lees alle berichten nog steeds mee . Ik vind het soms moeilijk om iets te zeggen, maar gun het jullie allemaal zo. 

Wij wilden het mss in januari nog proberen, maar helaas is de vader van mijn kinderen heel erg ziek geworden en hebben wij de kinderen iederen dag met al het verdriet wat erbij komt kijken, dus voor nu hebben we alles afgeblazen. Ik kan het voor mijzelf niet verantwoorden dat hij vecht voor zijn leven en wij een nieuw leven op de wereld willen zetten. 

Ik heb ook na mijn laatste bericht niets meer gehoord van de kliniek, dat vond ik ook wel een teleurstelling, maar goed het is niet anders.

Heel veel s6 morgen lieve kitje en ik hoop dat het met de andere dames ook goed gaat, maar zoals ik al zei, ik lees alles nog mee

[Kitje]

Jawel @Aslyn ik wil nog wel verder, maar financieel kan dat niet meer.
Ik moet alles zelf betalen en het is niet goedkoop.
Ik had wel spaargeld, maar dat is inmiddels allemaal op, dus voor een nieuwe poging moet ik eerst weer sparen en dan ben ik weer een half jaar verder ofzo, dus voor nu is het de laatste keer.....
Loterijen win ik ook niet, want ik doe nergens aan mee.
Daarom was ik ook zo superblij toen het raak bleek in de zomer en nog 2 embryo's in de vriezer voor als ik nog een broertje of zusje zou willen en tegen die tijd zou ik ook weer genoeg spaargeld hebben ervoor.
Nu zit ik echt op de laatste centen (heb ook nog veel andere onkosten gehad) en is de spaarrekening ook leeg, dat voelt niet zo heel lekker.
Gelukkig heb ik voldoende inkomsten waardoor ik wel vrij vlot weer wat spaargeld heb, maar ja, een paar duizend euro dat hou ik niet over in een maandje.
Helaas liep het anders en moet ik nu al 'gebruik' gaan maken van de laatste 2 embryo's ipv over een jaar 2....
Maar goed, het zijn nog 2 kansen en ik sta er lichamelijk gezien beter voor dan ooit, dus ik hoop gewoon dat het goed gaat.

Wat rot @Siepie voor je kinderen.
Ik kan me heel erg goed voorstellen dat jullie de plannen dan maar even op de lange baan hebben geschoven, dat zou voor mij ook niet goed voelen.
Je kinderen hebben hun mama nu hard nodig, ook al zijn ze al wat ouder, dan is het verdriet om een ouder die heel erg ziek is niet minder groot.
Hopelijk komt hun vader er doorheen en kunnen ze nog een lange tijd van hem genieten.
Ik wens hem veel beterschap en jullie en vooral de kinderen erg veel sterkte toe.
Iemand moeten zien vechten voor het leven is nooit leuk, hopelijk krijgt het wel een happy end.

Ik vond het ook echt teleurstellend dat ik nooit meer iets van ze gehoord heb.
Het is niet niks wat ik heb meegemaakt en I've been through hell een appje van goh hoe gaat het had ik erg gewaardeerd.
Ik hou nu bewust ook meer afstand tot mijn contactpersoon daar, ik laat ze weten wat ze moeten weten en dat is het dan ook.
Zelfs nu ik weer regelmatig contact heb vanwege het nieuwe traject is er nooit meer naar gevraagd, alsof mijn zoontje niet bestaan heeft.
Dat doet toch wel pijn, maar goed, schijnbaar verwacht ik weer te veel van een ander en moet ik weer terug naar de levensles die ik ooit jaren geleden geleerd heb en toch vaak klopt... 'verwachtingen scheppen teleurstellingen'

Anyway, bedankt voor je gelukswensen, dat is lief van je.
Ik hoop zo dat het nu wel lukt, dat het geluk eindelijk eens een keertje aan mijn kant is, eindelijk.

Heb hier alles gereed, tas gepakt, ingecheckt en treinticket geboekt.
Ik ben er klaar voor, laat maar komen die twins! 

[Kiona77]

Hoi meiden, ik heb gister de punctie gehad. De punctie zelf viel me erg tegen deze keer en was een stuk pijnlijker dat de vorige keer. De kleintjes hebben ze ook aan geprikt. Misschien was het daarom pijnlijker. Het resultaat was 6 eicellen! Eentje meer dan de vorige keer dus ben toch wel blij met dit resultaat. Nu maar hopen op mooie embryo's! Morgenmiddag wordt ik gebeld door het lab en hoor ik of er iets bevrucht is. Zo spannend! Als er niks uit komt is het voorbij voor mij. Het wordt te kostbaar voor mij. 

@Kitje lief dat je me steeds weer weet te bemoedigen! Jij mag morgen weer, ook zo spannend! Heel veel succes. Zal voor je bidden! Mag je pas na 14 dagen testen? Bij mij zeiden ze dat ik 14 dagen na de punctie mocht testen. Denk dat je toch een goede keuze hebt gemaakt door er 2 te kiezen in jouw situatie. Voor mij zou het ook een lastige keuze zijn. Ik heb ergens gelezen dat wanneer je zelf tweeling (twee ei-ig) bent, je meer kans hebt om zelf ook een tweeling te krijgen. Ik ben er een van een tweeling dus dat zou bij mij een afweging zijn om het niet te doen.                               

@Aslyn Welkom bij de club! Wat een pittige tijd ook voor jou@Aslyn!  Hoop dat je hier een beetje steun kan ontvangen. Ik testte na mijn vorige IVF poging 7 dagen na terugplaatsing licht positief, maar het was wel een blastocyste van 5 dagen oud. Helaas is het bij 5 weken ook mis gegaan bij mij. Ik was ook erg verdrietig omdat ik dacht dat het voorbij was. Nu heb ik gelukkig toch nog een extra kans gekregen van de zorgverzekering. Wat kan dat wachten slopend zijn he. 

@Hanniebal leuk dat je nog mee leest en nog met ons mee leeft! 

@Nina79,  goed om te horen dat het goed gaat! Juist fijn en hoopvol voor ons om te lezen. Hoop dat 2021 voor ons allemaal een vruchtbaar jaar gaat worden! 

@Linda003 ook welkom! Ik voel met je mee. Ons klokje tikt. Wat naar dat je een cyste hebt! Toch kan je met 40 jaar nog prima zwanger worden. Bij mijn eerste was ik 40 jaar en werd ik vrij snel zwanger, wel via Iui. Nu gaat het een stuk moeilijker lijkt wel, maar ben inmiddels 43 jaar + 3 maanden. En na een miskraam raak je toch wel wat vertrouwen kwijt heb ik gemerkt. 

 

 

[Kitje]

Oh, dat is netjes hoor @Kiona77 6 eicellen.
Nu hopen dat de statistieken van 60% bevruchting ook kloppen en dat je morgen gebeld wordt dat er 4 mooie embryo's zijn ontstaan.
Spannend ook he, dat wachten op resultaat.....
Balen dat de punctie tegen viel, maar gelukkig heb je het achter de rug nu.
Ik ga voor je duimen dat ze morgen met topnieuws komen voor je!

Ga je dan ook weer een vijfdaagse terug krijgen? (Ik ga er gewoon vanuit dat je embryo's hebt hoor) of een driedaagse?
Of nee, jij mocht maandag toch voor de terugplaatsing? Dat is dan 5 dagen.

Ze zeiden tegen mij de vorige keer dat ik 14 dagen na terugplaatsing een bloedtest moest doen (in het buitenland houden ze daar nogal van) maar ik vind dat veel te veel gedoe, daarbij heb ik de uitslag dan pas 3 dagen later dus vond ik het geen meerwaarde hebben want dan is het alweer achterhaald.
Met een urinetest mocht ik zelfs pas na 21 dagen testen (to be sure) maar ik heb gewoon 14 dagen aangehouden.
Duidelijke streep toen.
Moest ik week later nog een keer testen (just to be sure) nog dikkere streep.
Dus dat was een zeer duidelijk verhaal.
Ik denk dat als ik een paar dagen eerder gestest had dat het dan ook wel zichtbaar was geweest al want die eerste test was echt heel erg duidelijk.
Alleen ga ik mezelf daar helemaal gek mee maken dus ik heb besloten om op de 14e dag te testen.
Dat is ook een vrijdag, mijn vrije dag, de vorige keer heb ik namelijk gemerkt dat ik niet meer tot werken in staat was na de test en ik denk dat het voor beide situaties geldt, als het negatief is, vol verdriet en als het positief is vol ongeloof en dan heb ik in beide situaties het hele weekend nog om bij te komen van het verdriet of om het ongeloof een beetje te gaan geloven.....

Ik dacht dat het een generatie oversloeg met de tweelingen trouwens? Maar dat kan ik ook mis hebben.
Kan me voorstellen dat het voor jou een afweging zou zijn om het niet te doen idd.
Voor mij is die keus moeilijk geweest om een aantal redenen.
* Risicozwangerschap en ben net een kindje verloren, wil ik dat risico nemen?
* Een kennis van mij is haar tweeling met 20 weken verloren, wil ik dat risico nemen?
* Mijn baarmoeder is smal, past dat wel?
* Mijn zoon is met 34 weken geboren, wast als deze ook eerder komen? Of nog eerder dan 34 weken?

Maar had ook een aantal redenen om het wel te doen....
* Iets meer kans op succes
* Vorige keer had ik er ook 2 en is er eentje blijven zitten (tot 14 weken dan)
* Ik heb heel veel situaties gezien waarbij gezonde tweelingen geboren zijn gewoon ergens zo rond de 37/38 weken met mooie gewichtjes van rond de 3 kilo
* Het financiele plaatje telt helaas ook mee

Dus ik heb gewikt en gewogen, geluisterd naar jullie, mijn moeder en mijn collegaatje en een weloverwogen beslissing genomen.
En nu hopen for the best.
Zo maar eens het bed opzoeken, morgen moet ik er op tijd uit want ik moet rond 8.30 uur op Schiphol zijn.

Succes iedereen en ik duim voor jou hoor Kiona!
 

[Aslyn]

@Kitje ik voel je spanning. Zo spannend! Als alles maar goed afloopt. Alvast een fijne reis en je reist nu hopelijk voor het laatst in je uppie daarheen en komt met 3 personen weer terug. Heel veel succes. 

[Aslyn]

Nu ik al die verhalen lees, zal ik in januari toch vragen of ze 2 willen terugplaatsen? M’n operatie aan m’n baarmoeder was vorig jaar in mei ( mei 2019) en m’n baarmoeder zal dan genezen zijn. De arts had afgeraden om 2 terug te plaatsen , omdat m’n baarmoeder het misschien niet aankan. Aan ene kant denk ik , als ik dan meer kans heb, waarom niet ? Maar aan andere kant denk ik , als ik per 2 laat plaatsen, ben ik snel door m’n embryo’s heen en moet ik weer helemaal opnieuw gaan starten, mocht het niet lukken..   al die hormonen weer spuiten etc. En ik reageer er best heftig op hormonen (constant woordenwisseling met manlief, huilbuien, etc) 

graag hoor ik jullie mening. 
manlief wil geen tweeling, omdat hij bang is vanwege meer kans op complicaties, maar ik kan het met hem bespreken dat ik dan meer kans heb..  

[Kitje]

Dankjewel @Aslyn ben op het vliegveld nu, over een uur en een kwartier zal mijn vliegtuig vertrekken, vooralsnog geen vertraging.
Ben wel gespannen ervoor, meer nog dan de vorige keer, misschien ook wel omdat dit de laatste kans is.... Althans voorlopig.
Ik hoop zo op het gewenste resultaat.

Als je boven de 38 bent mag je altijd vragen om er 2 te laten terugplaatsen.
In Nederland zijn ze daar zeer terughoudend in en zullen ze dat niet snel zelf zeggen en bij voorkeur eentje terugplaatsen om een meerling te voorkomen.
Maar ze mogen je niet weigeren als je er 2 wil, tenzij het medisch echt compleet onverantwoord is, al zullen ze wel proberen je om te praten.

Het is idd zo dat je snel er doorheen bent als je telkens 2 laat terugplaatsen en statistisch gezien geeft iedere keer eentje ook een goede kans want het is niet zo dat je dubbele kans hebt met terugplaatsen van 2 tov 1.
Het is en blijft een lastige beslissing wat te doen.
Ze hebben tegen mij gezegd dat bij terugplaatsen van 2 er 10% kans is op een tweeling, ik vind dat niet een mega grote kans, maar ja, ik val nogal eens in de prijzen bij de kleine kansen, dus ik hou rekening met alle scenario's.
Ik denk dat als ik in Nederland onder behandeling was en alles vergoed zou krijgen en nog maar net de 40 gepasseerd was dat ik er dan eentje zou laten terugplaatsen als het mijn eerste poging met punctie was geweest.

Het terugplaatsen van een cryo is namelijk een heel stuk minder ingrijpend dan het spuiten van medicatie en de punctie e.d.
Althans zo ervaar ik het.
Zeker met 4 embryo´s in de vriezer, als ze ingevroren kunnen worden zijn het sowieso al sterkere embryo´s die je waarschijnlijk een goede kans op een zwangerschap geven.
Ik zie hier best regelmatig meiden van onze leeftijd die zwanger zijn geworden van 1 embryo, dus het kan echt.

Maar het idee dat je embryo's dan vlug op zijn dat snap ik wel dat je dat een lastige vind, dat vond ik zelf ook.
De eerste keer dat ik hier heen ging had ik 4 embryo's denk och ik laat er 2 terugzetten, dan heb ik er altijd nog 2 over, dat voelde fijn en safe.
Nu voelt het niet heel lekker, want straks zijn ze op, als het nu lukt is dat niet erg natuurlijk, maar als het mislukt dan is dat superzuur.
Wanneer doe je het goed, je weet het nooit....

Dan de risico´s met een tweelingzwangerschap, die zijn er idd, maar de kans dat ze gezond en wel geboren worden is altijd nog vele malen groter.
2 Vrienden van mijn zoon is een gezonde een eiige tweeling die gewoon ergens zo rond de 38 weken geboren zijn, zonder complicaties, zonder ellende met normale geboortegewichten.

Mijn zoon zelf is geboren uit een normale zwangerschap, zonder medische toeters en bellen, ik was in mijn 20´s en hij kwam 6 weken te vroeg for no reason, dus ook met een eenlingzwangerschap kan er van alles ´mis´ gaan, ook als je een voor de medische wetenschap perfecte leeftijd hebt om een kind te krijgen.

Nu wordt daar een enorm punt van gemaakt door sommigen, oeh, ja, prematuur geboren, dus u heeft 10% extra kans op weer een premature baby, u heeft een smalle baarmoeder, u bent al oud, u bent te dik, u bent verder wel gezond zeggen deze cijfertjes, u bent, u bent, u bent.
Ze zaten af en toe net te doen alsof mijn kind met 24 weken geboren is ipv 34.
Tuurlijk was het beter geweest als hij langer was blijven zitten, tot iig 37 weken, maar hij heeft er niks van geleden.
Ja, hij was klein, maar precies goed voor deze termijn, hij mocht na 11 dagen al mee naar huis, ontwikkelde zich normaal, liep met veel dingen zelfs voor (taal, fijne motoriek), doorliep de basisschool op de sloffen en ging naar de Havo.
Soms maakt de medische wetenschap je knettergek met eigenlijk niks.

De medische wetenschap kan echt ontzettend veel tegenwoordig, als men destijds naar mij geluisterd had, dan hadden ze ook zijn geboorte nog kunnen tegenhouden, maar ik werd niet serieus genomen, mocht bij gods gratie dan nog wel naar het ziekenhuis, anders had hij thuis op mijn buik liggen te kijken, ze kunnen tegenwoordig zelfs hele kleine minimensjes vanaf 24/25 weken die slechts een paar 100 gram wegen in leven houden.

Anyway, ik wil maar zeggen, het is echt koffiedik kijken met een zwangerschap, bij de ene verloopt het prima, bij de ander gaat van alles mis.
Je 'moet' gewoon doen wat voor jou goed voelt en als het voor jou beter voelt om er 2 terug te laten zetten een volgende keer dan zou ik dat zeker bespreken met in eerste instantie je man en later met je dokter.
Je zou op internet kunnen opzoeken de risico berekeningen van een tweelingzwangerschap (op dit forum is er vast ook wel eea over te vinden trouwens, maar dan aan persoonlijke verhalen) en dat zou je kunnen voorleggen aan je man.
Je zou dan ook hem de kansen kunnen laten zien op een kindje met terugplaatsing van 1 of 2 en het verschil daarin en uiteraard het kleine risico dan op een tweeling.

Hier op het forum zijn ook weleens vraagstellingen geweest over 1 of 2 terugplaatsen, zijn dan wel wat oudere topics, maar goed, dat maakt op zich niet uit, ik heb dat ook doorgelezen en dan zie je toch wel dat echt het grootste merendeel van de mensen die er 2 laten terugzetten toch zwanger worden van eentje, wat al aangeeft dat de kansen echt niet supergroot zijn dat ze allebei blijven zitten.
Dat zou je ook nog kunnen aangeven als argument.

Het is hier niet druk, we kunnen bijna boarden, vliegtuig staat al klaar.
Blijft toch een gek idee hoor dat ik over een paar uurtjes met drietjes ben 

 

[Aslyn]

Dank je wel kitje voor je uitleg. Ik wens je heel veeeeeel succes. Neem je kids mee  

[Kiona77]

Nou meiden, ben net gebeld door het Lab en ben helemaal blij! Uit de 6 eitjes zijn 5 embryo's ontstaan. Dat had ik echt niet verwacht. Vorige keer had ik 1 embryo uit 5 eitjes.

Maandag staat de terugplaatsing gepland. Ze hebben mij niet gevraagd of ik voor 1 of 2 wilde gaan. Ook konden ze me niks vertellen over de kwaliteit. Dat hoor ik maandag allemaal. 

En hoe is het bij jou gegaan @Kitje ?  Hoop zo erg dat het gaat lukken bij jou! Het is je zo gegund! Nu mogen we zeker een beetje rond dezelfde dag testen? 

[Kitje]

Nou meiden, ik ben op mijn kamer in Letland, reis was prima verlopen, mooi op tijd geland, even vlug de spullen op de kamer en toen meteen door naar de clinic.
Beide embryo´s hebben het ontdooien overleefd en ze zijn beide teruggeplaatst, dus dat gaat een spannende tijd worden nu.
Alles is dicht hier verder, winkels zijn wel open, maar restaurants zijn dicht, ik moet in quarantaine blijven, maar mag wel buiten wandelen enzo.
Heb besloten lekker rustig aan te doen, heb van mijn contactpersoon een handige app doorgestuurd gekregen waar ik eten kan bestellen, want moet toch wel een hapje eten vanavond, dat wordt dan bezorgd en kan ik op mijn kamer opeten.
Vind niet zo erg want alleen in een restaurant zitten doe ik toch niet graag, dus op de kamer is wel net zo relaxed.
Heb alle medicatie ook maar vast gekocht, we gaan toch voor de positive vibes dat ik het nodig heb toch?
En een hele waslijst van wat ik allemaal niet mag....
Niet sporten, niet fietsen, geen ramen lappen, geen sex voor 3 weken, niet badderen, geen sauna, niet zwemmen voor 3 weken, leven als een bejaarde, huishouden in rustig tempo en geen zware dingen sjouwen.
Toen ik vroeg wat ik dan wel mocht... Ehmm... wandelen, maar de sportschool is de hele zwangerschap uit den boze.
Dus die kilo's die ik kwijt was zitten er vast in notime weer aan....
En de komende 2 weken moet ik heel rustig aan doen, maar dat was ik toch al van plan.
Verder klaag ik niet hoor, lol.

Wel gek idee toch weer dat ik nu met drietjes ben, goh kindertjes wat hoop ik dat jullie blijven zitten en dat ik jullie mag ontmoeten ergens in de zomer van 2021, ik bid en hoop nu.

Ik verbaas me dan toch weer hoe anders dat gaat hier tov Nederland, uitkleden, badjas aan, slippers, lekker op een bedje liggend wachten tot je geroepen wordt, haarmuts op, daarna word je in de stoel gelegd, wordt een echo gemaakt om bms op te meten, de dokter was er erg tevreden mee, het was 9 mm zei ze, dus dat was prima, daarna werden zeer zorgvuldig een voor een de kindjes er in gezet, allebei op een ander plekje, dus niet hop pletter daar met zijn tweetjes zoals in NL en daarna moet je dus in de achteroverkiep stand nog een kwartier blijven liggen, dus benen hoger dan je hoofd, met de benen opgetrokken, daarna rustig opstaan, daar word je ook nog mee geholpen en dan pas kleding aan.
Ze nemen toch wel echt de tijd ervoor en dat vind ik toch wel prettig.
Morgen vliegen we met zijn drietjes terug.

Dank @Aslyn voor de succeswensen 

Wat een mooi nieuws @Kiona77 5 embryo's dat had bijna niet beter gekund! Ik kan me heel goed voorstellen dat je heel erg opgelucht en blij bent met dit nieuws.
De kwaliteit kunnen ze in zo een vroeg stadium nog niet zoveel van zeggen, dat kunnen ze pas na een dag of 3, dan kunnen ze zien of ze goed doordelen en goed ontwikkelen en gezien we nu het weekend in gaan krijg je denk ik pas maandag te horen hoeveel er dan nog in de race zijn.
Ik duim voor je dat ze het allemaal goed blijven doen en dat je maandag 5 prachtige embryo's hebt.

Mij is overigens ook nooit gevraagd hoeveel ik er terug geplaatst wilde hebben, dat kun je op het moment zelf nog beslissen.
Alleen met cryo's moeten ze dat vooraf weten want dan moeten ze weten hoeveel ze er moeten ontdooien.
Ik zou het gewoon even af laten hangen van maandag hoe de status dan is, hoeveel je er nog hebt en wat de kwaliteit is.
Wordt nog een spannend weekendje dan zo voor je denk ik he?
Hoe laat heb je maandag de terugplaatsing?

Ik heb doorgekregen dat ik 3 december mag testen, ze willen hier graag een bloedtest, maar dat ga ik niet doen, vind dat zoveel gedoe en krijg pas dagen later de uitslag, dus heb gewoon gezegd dat een bloedtest momenteel lastig is door de Corona en dat ik liever een urinetest doe.
Dat was dan ook goed, maar als de test dan negatief was dan moest ik een week later nog een keer testen want soms was het vals negatief.
En als het positief was dan moest ik ook een week later nog een keer testen, maar die reden snap ik niet helemaal, waarom dat dan is....
En over 4 weken moet ik dan een echo laten maken als het positief is, maar die krijg ik sowieso dan rond die tijd, dus dat komt helemaal goed.

Nou, wij gaan met zijn drietjes eens wat te eten uitzoeken want ik barst van de honger, vanmorgen om 6.15 voor het laatst gegeten...
Keeping the fingers crossed! 

[Kiona77]

Wat goed om te horen @Kitje dat het ontdooien goed is gegaan en je nu gewoon 2 embryo's in je hebt! Zo bijzonder he, je bent nu eigenlijk al een beetje zwanger! Ik bid met je mee dat ze blijven plakken. 

Klinkt idd wel heel anders als in Nederland. Daar kunnen ze wat van leren hier. 

Welke medicatie moet je nu gebruiken? Heb je ook die witte bollen? 

Ik heb maandag om 11:30 uur de terugplaatsing. Het geeft me wel veel meer rust dan de vorige keer. Toen dacht ik als mn embryootje het maar redt. Had er toen maar 1. Nu denk ik dat 1 van de 5 het toch wel zou moeten redden.

Zit er wel over na te denken wat als het nou lukt en ik nog ingevroren embryo's heb? Ik kan het echt niet over mijn hart verkrijgen om het te vernietigen... Maar goed eerst maar wachten tot maandag, stap voor stap... 

 

[Aslyn]

@Kitje Waauw wat klinkt dat goed hoe ze het daar doen! Nederland kan er echt wat van leren, want hier ben je gewoon een nummer en voor iedereen doen ze dezelfde behandeling. Klinkt echt goed! Waar kan ik info vinden over de tarieven? Jij bent nu onderhand al prof  ik stoor me echt hoe ze het hier doen dus zou het ook best willen weten. Naar Turkije en Cyprus durf ik niet zolang Corona nog aanwezig is, het zal ook nog een poosje duren, dus ik ga dan ook maar naar Lapland, mocht het niet lukken.. ik hoop het wel natuurlijk, maar ik wil altijd een plan B, mocht het niet lukken. 
eet  smakelijk en zorg goed voor de kindjes . Zo leuk als ze allebei blijven plakken en zullen groeien. Lijkt me echt te gek. 

@kiona77 heel veel succes en wat een goed nieuws, ook best veel, 5! Mooi hoor! Een goed begin. Ook voor jou wordt er hier geduimd  

20 November, 2020 aangepast door Aslyn

[Kitje]

Ja, ik ben zo blij dat het allemaal goed verlopen is, de doctor hier zei dat ik me moest gedragen als een zwangere, want in feite ben ik dat nu ook dan eigenlijk, heb toch 2 embryootjes in me die hopelijk binnenkort innestelen....
In NL vind ik het wel meer lopende band werk, hop embryo terug, broek aan en wegwezen.
Hier gaat het wat relaxter.

Ik heb ook die witte bollen idd @Kiona77 die moet ik 3x per dag tot 16 weken en daarna afbouwen tot 20 weken en dan niet meer, dan heb ik verder nog Duphaston, dat is ook progesteron net als die bollen, in NL vinden ze het erg dubbel en krijg je of het een of het ander, hier krijg je allebei, die moet ik tot 12 weken en dan afbouwen en dan heb ik nog Estrofem, dat is voor het opbouwen van het bms en dat in goede conditie houden, dat moet ik tot 9 weken en dan afbouwen en dan daarnaast dan nog de Multimama van Vitakruid en Omega 3 omdat ik geen vis lust als extra vitamines enzo..

Ik kan me wel voorstellen dat dit een stuk relaxter is idd dan dat je er maar 1 zou hebben, kans dat er minstens 1 goede overblijft is nu toch stuk groter.
Dus maandag mag jij ook mee op het wachtbankje, wel gezellig dat we daar dan samen zitten.
Wanneer mag (of ga) jij testen?

Voor wat betreft je ingevroren embryo's die zijn gewoon van jou en dat kun je altijd nog beslissen wat je ermee wil doen.
Misschien wil je nog wel een keer een broertje of een zusje?
Je mag ze nog tot je 50e laten terugplaatsen en dit hoort nog bij deze IVF poging, dus je hebt nog tijd daarvoor om te beslissen.
Ik zou dat denk ik ook niet over mijn hart kunnen verkrijgen ze te laten vernietigen, maar gelukkig hoef je daar nog even niet over na te denken.
Eerst maandag maar eentje of twee laten terugplaatsen.

@Aslyn nou, prof, ik heb destijds op internet gewoon veel info gezocht en gevonden, ben er wel even mee bezig geweest, ik vond het namelijk belangrijk een clinic te vinden die goed bereikbaar was en waar ik me goed bij voelde.
Ik ben overigens niet in Lapland, lol.
Letland is toch net ff wat anders.... 

Een plan B is altijd goed om te hebben, dat had ik ook en helaas, het gaf mij wel rust van, ok, als dit niet lukt kan ik altijd nog dat.
De website van de clinic waar ik in behandeling ben is deze:
https://www.neaugliba.lv/en/

Er staat veel info op en ook de prijzen.
Er gaan niet veel mensen hierheen, maar het valt binnen Europa, hebben ook Euro en is maar 2 uurtjes vliegen, vanaf Eindhoven en Amsterdam.
Ik vond het ideaal want dat massa gedoe in Spanje en Griekenland trok me niet zo.
Ze zijn erg bereidwillig hier en denken mee, maar helaas is de aftercare als het mis gaat erg minimaal.
Maar behalve dat ben ik erg tevreden erover.

Het eten duurt nog ff, het restaurant in het hotel is gesloten, had een app gekregen van mijn contactpersoon, maar die bezorgde niet in dit hotel, dus maar ff aan receptie gevraagd, ze gaf me een andere app en nu wel eten kunnen bestellen.
Duurt ongeveer 45 minuten en ik heb me een honger, niet normaal!

Hier is het overigens een uurtje later, dus dat wordt echt heel vroeg op morgen.
6.00 uur naar vliegveld zoiets, dus dat is dan 5.00 uur voor NL tijd...
Maar ik moet er wat voor over hebben he?

Heb intussen mijn buik geaaid en gezegd dat beide kindjes heel erg welkom zijn en dat ze mooi moeten blijven zitten.
Zo maar even douchen dan om de tijd beetje door te komen.
Saai zo, gelukkig heb ik de laptop meegenomen....
 

[Aslyn]

@Kitje Lapland  moet er zelf om lachen. 
 

bedankt voor de info, ik ga hun website maar eens goed doorlezen. 
ik heb ondertussen ook info aangevraagd bij Cyprus, ze geven geen tarieven, maar wel hoe de behandeling zal zijn. 
 

die ene vriendin die een baby heeft dankzij een kliniek in Turkije zei dat ze ooit ergens had gelezen dat Amerika op Nr1 staat van successen wat ivf betreft en Cyprus staat op Nr 2 en Turkije zou op nr 3 staan,  zei ze. Dus ben maar gelijk gaan kijken en info opgevraagd. Zij vond Cyprus te duur dus was ze naar Turkije gegaan. Geeft toch hoop .. 
 

dat je het zo lang  volhoudt zonder te eten, ik word helemaal gek als ik niet kan eten  Stomme Corona.. beperkt zo veel in doen en laten. 
alvast een fijne reis jullie drieën. Gaat wel heel snel zo, effe op en neer  

mooi dat het kan . 

En nu positief blijven dat alles goed komt. 

[Kitje]

Ja, haha, ik moest ook wel lachen om Lapland....
Er staat wel veel info op de site, bekijk het idd maar eens op je gemak.

Ik heb destijds ook naar Cyrus gekeken en alle andere landen, maar als ze geen prijzen geven zijn ze meestal duur.
Ik moet het zelf betalen, dus wil graag vooraf weten waar ik aan begin, ik heb ze namelijk ook niet met duizenden tegelijk op de plank liggen hier, de Euro's.
Is leuk die cijfers, pregnancy rate zo en zo hoog, ok en hoe hoog is dan de kans op een levende baby?
Want technisch gezien telt mijn laatste poging dan ook als "geslaagd" ik was immers zwanger, 14 weken lang, maar ik heb toch geen baby gekregen.
Je moet gewoon op je gemak bekijken waar jij je het fijnste bij voelt, want dat is zo belangrijk dat je je fijn en op je gemak voelt.

USA is heeeeeeeeeeeeeeeel erg vreselijk duur!
Onbetaalbaar duur (ook naar gekeken).
En idd succesverhalen geven hoop en hoop heb je keihard nodig in een zwaar traject zoals dit.

Ik was vooraf bezig met wat kilo's af te vallen, dus ik was al wel gewend aan honger lijden....
Eten doe ik maar 3x per dag omdat ik zelf denk dat 6 of 7 keer kleine hapjes eten niet de juiste wijze is.
Dus heb ik voor mezelf een eetpatroon ontwikkeld wat voor mij goed werkt en daarnaast 3-5 keer per week naar de sportschool.
Ook om even het huis uit te zijn en een brake in mijn thuiswerktijd te creeeren.
Maar dat is me nu ten strengste verboden... 
Ik moet rustig op een stoel gaan zitten en wandelen.... Niet snelwandelen, maar op rustig tempo...
Nou ja, alles voor de kleintjes dan maar he?

Intussen gegeten, ze kwamen het netjes brengen, smaakte goed.
NL ziet geinstalleerd op de computer voor 1 cent kan ik nog wat tv gapen en dan over uurtje ofzo maar het bed opzoeken en morgen weer heerlijk naar huis, voor 2 hele fijne (not) wachtweken.

Ja, haha, gaat snel zo ja, ff heen en weer naar Letland, kindjes halen en weer terug.
Wel fijn hoor dat het zo kan en dat ik niet langer dan nodig hier hoef te zijn.
Met zo een saaie coronatijd ben ik toch het liefst thuis, dan heb ik mijn eigen spulletjes en dingetjes en kan ik van alles doen....
Niet ramen lappen en op tempo slak....