Ga naar inhoud

Mamalou's 2e IVF avontuur


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Ahh, daar was je weer! Had je eigenlijk al afgeschreven.. ;-)

 

Wat die date betreft, klaar met hem.. maar ik vond 't wel weer eens lachen, dus wie weet wordt 't daten vervolgd...

 

 

 

Wat goed, je mail!! Ik dénk dat soort dingen vaak, maar doe er nooit wat mee.. (denk dat dat tóch geen zin heeft, maar als iedereen zo denkt wordt 't zeker niks!!)

 

Ondertekenen lijkt me goeie optie.. En jouw doel is ongetwijfeld het mijne: onbeperkt, op doktersadvies. Is het in Belgie niet 7 keer, met her en der een restrictie?

 

Sofie, jij weet daar vast meer over??

 

 

 

Succes met je start vanavond!!

 

X

  • Reacties 259
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Hallo meisjes,

 

 

 

Saskia proficiat met die brief, dat moet meer ondernomen worden!

 

In Belgie is het 6 keer terugbetaald en de cryo's tellen niet mee. DAt gaat dan puur over IVF mijn IUIs zitten er niet bij.

 

De IVF heeft ons zo'n 250 a 300 euro gekost. Onze delen van onderzoeken, medicatie etc.

 

 

 

Een IUI kostte dat ook ongeveer.

 

 

 

Ik heb het allemaal bijgehouden, mijn man vond dat niet nodig maar ik wil het toch een beetje volgen.

 

 

 

Mijn man leest hier nooit. Ik vertel hem over jullie en hij is heel blij omdat ik hier zoveel steun vind maar zelf is hij niet iemand die hier zou schrijven dus...

 

Maar ik ben al heel blij dat hij het niet stom vindt :)

 

 

 

Veel groetjes allemaal

 

ciao ciao

Geplaatst

hoi meiden,

 

 

 

nou, ik ga maar eens navragen hoe dat in zijn werk gaat. dan wordt het een soort petitie toch?

 

verder heb ik me vergist in de startdatum.. het is pas 27 januari! gelukkig ben ik niet te laat:) verder voel ik me een beetje brakkig, alsof ik een klein griepje onder de leden heb. vraag me af of het wel slim is om te beginnen, nouja, kijk het nog maar even aan.

Geplaatst

Een petitie met dát doel lijkt mij het ondertekenen meteen waard!

 

Of een format dat ieder voor zich uit kan printen, kan ondertekenen en in kan sturen naar een bepaald adres; ook goed...

Geplaatst

Jaaaa, wordt het in Belgie 6x vergoed ... ??!!

 

Dat willen wij ook ;).

 

 

 

Nee maar serieus, drie keer is toch eigenlijk een schijntje ??

 

Als je bekijkt dat het eigenlijk gewoon een soort van 'chronische ziekte' is. Kinderloosheid heb je ook je hele leven als het met die drie pogingen niet lukt .... misschien een vreemde vergelijking maar iemand met suiker krijgt toch ook gewoon zijn/haar hele leven een vergoeding, of voor je hart of bloeddruk of weet ik het wat.

 

 

 

Dus kom maar op met die petitie :evil6: .. gaan we even massaal ondertekenen !!!

 

 

 

Succes de 27e ! Dat is het al bijjjjjna !

Geplaatst
Jaaaa, wordt het in Belgie 6x vergoed ... ??!!

 

Dat willen wij ook ;).

 

 

 

Nee maar serieus, drie keer is toch eigenlijk een schijntje ??

 

Als je bekijkt dat het eigenlijk gewoon een soort van 'chronische ziekte' is. Kinderloosheid heb je ook je hele leven als het met die drie pogingen niet lukt .... misschien een vreemde vergelijking maar iemand met suiker krijgt toch ook gewoon zijn/haar hele leven een vergoeding, of voor je hart of bloeddruk of weet ik het wat.

 

 

 

Dus kom maar op met die petitie :evil6: .. gaan we even massaal ondertekenen !!!

 

 

 

Succes de 27e ! Dat is het al bijjjjjna !

 

 

 

 

 

Ik vind het ook wel heel erg dat we maar 3 keer vergoed krijgen.....

 

wel zeggen dat elke keer 25% kans is en ja naar 3 keer moet het toch een keer raak zijn?????

 

 

 

Ik ben het helemaal met jullie eens, het brengt nog meer stress met zich mee, elke poging die mislukt is weer een poging minder....als of het al niet zwaar genoeg is...

Geplaatst

Hé Saskia,

 

 

 

Niet fijn als je brakkig wordt, maar het kan geen kwaad hoor! Ik heb 6 dagen redelijke koorts gehad, en nu vervolgens een lelijke voorhoofdsholte-ontsteking (at/eet meer paracetamol dan brood..) maar volgens mijn fert.arts kan dat voor vrouwen geen kwaad.. het heeft geen effect op de kwaliteit van de eieren, in tegenstelling tot 't effect bij de man..

 

Ik spuit dan ook maar vrolijk verder!!

 

 

 

Good luck!

Geplaatst

hoi meiden,

 

ik dacht dat het goed met me ging tot ik net hoorde dat een vriendin zwanger is. ze gingen het maar vast proberen. en nu is ze al 2,5 maand zwanger. 2 weken geleden zat ik nog met haar op de bank en heb ik helemaal niets doorgehad.

 

Ik ben zo vreselijk boos, ik voel me zo vreselijk afgestraft. Alsof er een god is die mij lekker aan het treiteren is. Heb ik net de ene zwangeren en geboortegolf verwerkt, en komt er gelijk nog 1. Nog even en ik verzuip!

 

Het vreselijke vind ik steeds weer dat er een 'ik' naar boven komt die ik niet goed ken. Gelukkig maar, want ik denk niet dat ik met haar veel vrienden had gemaakt!

 

De woede, jaloezie, verdriet, het zakt steeds sneller weg en ik vraag me af of ik verstomp of dat ik ermee leer leven.

 

in beide gevallen ben ik in elk geval aan het veranderen. Ik hoop maar dat ik mezelf leuk blijf vinden!

 

liefs mamalou

Geplaatst

Jaaaa, vreselijk he .. pfffff, maar ook niet leuk dat ze je het twee weken geleden niet heeft verteld, wist ze het toen zelf nog niet.

 

Want ik hoorde het op den duur ook steeds 'als laatste' en dat vond ik zo debiel .. alsof je zielig wordt gevonden ...bleeehhh !!

 

 

 

En ja dr komt een hoop in je naar boven ... allemaal wel logische gevoelens vind ik zelf.

 

In mijn therapie heb ik geleerd om mezelf toestemming te geven voor mijn gevoelens maar niet erin te blijven hangen. Alleen de omgekeerde gedachte; 'ik mag dit voelen' .. ipv wat ik eerst dacht; 'wat vreselijk dat ik dit voel en denk, wat slecht' .. die positieve omkering heeft me al veel geholpen ! Tja je verandert idd een hele hoop tijdens dit proces maar ook veel in het voordeel is mijn eigen ervaring, ik ben veel milder geworden bijvoorbeeld.

 

 

 

Ik moet ook eerlijk zeggen; na 10 jaar kinderlooservaring ;) .. het went, die mededeling. De tijd tussen het horen van een zwangerschap en de dip die je ervan oploopt, is bij mij inmiddels bijna nihil ... je leer incasseren en het neerslachtige gevoel is steeds sneller weg.

 

 

 

Sterkte meid !!

Geplaatst

hey sjanny,

 

thanx voor je fijne reactie. ik ben zo blij met dit forum. ik merk ook dat ik steeds sneller herstel. ik heb ook wel het idee dat mensen liever even wachten om het ons te vertellen. erg rot voor beide partijen. Vroeger vond ik het fantastisch als iemand zei dat ze een kindje verwachtten!

 

goeie tip trouwens. ik mag het voelen inderdaad. ipv erin te blijven en boos te worden op mezelf.

 

 

 

wanneer mag jij nu eigenlijk gaan beginnen?

 

liefs mamalou

Geplaatst

Hoi!

 

 

 

Ook ik herken dit natuurlijk.. het meest rotte vind ik 't als 't mij overvalt, merk ik.. Dat een vriendin mij ineens vertelt dat ze zwanger is, en ik niet eens concreet wist dat ze "bezig waren".. Dat hakt er zo enorm in!! Dat onverwachte hoor ik bij jou nu ook wel terug, of niet Saskia?

 

Ik merk dat ik het liefst van alle meiden om me heen de cyclus bij wil houden, zodat ik 't snel kan weten! (het liefst al wat dagen voordat ze mogen testen!! Is toch erg.. Maar ik mag dat voelen, heb ik net geleerd!! ;-)

 

Het is alsof ik dan de klap wat op kan vangen! Ik zit er eigenlijk op te wachten....

 

 

 

Twee weken terug vertelde een vriendin me dat ze zwanger is, terwijl ze me een paar weken daarvóór nog zei dat ze met haar relatie ging stoppen!! OEPS, toch zwanger!!!! Dat verzin je toch niet... Ze wist nu niet wat te doen... Dat rijmt toch niet met mij, die er, net als wij allemaal hier, ALLES aan doet om zwanger te raken..

 

 

 

Het helpt mij wel door te beseffen dat het geen wedstrijd is... het is niet: óf zij wordt zwanger, óf ik... ik kan nog net zo goed zwanger raken, die kans is niet minder doordat zij zwanger is! Onze kansen staan volledig los van elkaar.....

 

Maar vind gewoon dat ik nu wel aan de beurt ben.... (en dan tegelijk met jullie allemaal!)

 

 

 

Liefs Nanne

Geplaatst

ja, ik vind het ook: achteraan aansluiten! voordringen is oneerlijk, dat weten we allemaal al vanaf de kleuterschool.

 

 

 

en ik heb ook een tijdje gehad dat ik van een paar vriendinnen hun cyclus wist. bij hun duurde het uiteindelijk zo lang dat ik er maar mee ben gestopt. En ik vond het ook zeer vermoeiend voor mezelf. Vooral als ik ze zag en ik wist dat ze ongesteld zouden moeten zijn. Vreselijk!!

 

 

 

en inderdaad. het hakt er bij mij ook het ergste in als ik niet wist dat mensen 'bezig' waren en uit het niets vertellen dat ze zwanger zijn. Als het dan ook nog op het moment gebeurt dat ik denk dat ik mijn leven weer heb opgepakt, dan is het helemaal zo'n hoge val. Maar, je krabbelt steeds sneller op. ik vertel mezelf steeds dat ik het hun OOK gun. mezelf net ietsjes meer, maar dat hoef je er dan niet bij te zeggen.

 

De afgelopen jaren waren het mijn vriendinnen die zwanger werden. En nu begint de omgeving van mijn vriend ook. Vooral nu zijn beste vriend eerder is dan hij, en ook zo onverwachts... dat is voor hem nu ook niet gemakkelijk. Aan de ene kant vind ik het fijn dat ik daar niet meer zo alleen in sta, maar het voelt nu ook dat we allebei zo in onze wens verdrinken soms. En het is geen wedstrijd, dat voelt voor mij ook niet meer zo. Het heeft eerder te maken met het het gevoel van voordringen en dat het oneerlijk voelt.

 

 

 

ik ben gisteren een beetje ziek geworden en ik geloof dat ik de hele dag op bed ga doorbrengen! bleeeh.

Geplaatst

Hallo Mamalou,

 

 

 

ik ben nieuw op dit forum en voel me erg aangesproken door je berichten. Ook geloof ik dat we in een vergelijkbare ivf cyclus zitten. Ik ben sinds eind december aan de pil (tot 2 feb) en morgen moet ik naar het ziekenhuis voor een injectie. Weet eigenlijk niet precies waar dat voor is. Het lastige voor mij is dat ik in Slovenie woon (ruim 2 jaar), dus alles gaat in het sloveens (en daar ben ik nog niet zo goed in). de artsen spreken wel engels gelukkig, maar daaromheen niet zoveel.

 

 

 

ik herken wat jullie hiervoor beschreven. ineens lijkt het wel alsof vriendinnen het niet meer durven vertellen als ze zwanger zijn. ik snap wel dat ze het vervelend voor ons vinden, maar nu voel ik me alleen maar nog meer buitengesloten. en ik voel me al redelijk buitengesloten omdat de rest van de vriendinnen allemaal probleemloos kinderen krijgen. soms voelt het zo oneerlijk!

 

 

 

ik hoop dat je je niet al te ziek voelt.

 

succes met je prik op de 27e.

 

groeten,

Geplaatst

Hoi Leonore,

 

Welkom op dit forum. Ben blij dat je nu al mensen hebt gevonden waarbij je aansluiting voelt. Het lijkt me voor jou echt niet gemakkelijk om ook nog eens in een ander land te zijn waar je de taal nog niet zo goed spreek. Ben je geëmigreerd?

 

Ik ga morgen beginnen met de Lucrin. Dan over een week word ik ongesteld en spuit ik Menopur erbij. Een dubbele dosis (300) en nu maar hopen dat er een paar mooie eitjes gaan groeien!

 

ik lig nog steeds ziek op bed. nouja, ik zie het maar als een schone lei voor de volgende poging!

 

Leonore, heel veel sterkte in het ziekenhuis

 

liefs mamalou

Geplaatst

Hallo,

 

 

 

ik ben paar dagen niet op forum geweest en weer heb ik veel gemist...

 

moeilijke daagjes gehad?

 

Rust maar goed uit en dan idd met nieuwe moed en energie er tegenaan !

 

Beterschap :)

 

 

 

Sofie

Geplaatst

Hai Mamalou,

 

 

 

Nou gister in het ziekenhuis alle medicijnen gekregen, al mijn vragen kunnen stellen en de 1e prik gehad, met uitleg hoe ik het nu dagelijks zelf moet doen. Over een week moet ik stoppen met de pil en dan wordt ik ongesteld. Op 6 feb de 1e echo en starten met Gonal-F voor de stimulatie van de eitjes.

 

 

 

Het is fijn om hier vanalles te lezen, omdat ik er hier in slovenie verder wel een beetje alleen voor sta. Tenminste zo voelt het soms.

 

 

 

Succes vandaag met je prik. Hoef je hiervoor niet meer naar het ziekenhuis? En voel je je vandaag al een beetje beter, of ben je nog ziek? Had je vorige keer bijwerkingen van de prikken? Ik weet dat jij een ander medicijn prikt dan ik, maar de werking zal wel ongeveer hetzelfde zijn? Dat is toch om je eigen cyclus stil te leggen (en dan kan je een soort van overgangs-verschijnselen krijgen). Helemaal begrijp ik het niet, maar ja.

 

 

 

Beterschap! :curtianpeek:

 

Leonore

Geplaatst

hey leonore,

 

we lopen ongeveer gelijk op. 3 maart word ik ongesteld en dan ga ik menopur spuiten voor stimulatie eitjes.

 

ik heb de vorige keer een prikinstructie gekregen en moest ik een nepprik bij mezelf doen. dat voel toen enorm mee. thuis deed het soms een beetje zeer en soms kreeg ik een blauwe plek maar over het algemeen vond ik het altijd wel een beetje spannend en leuk tegelijk.

 

ik had helemaal geen bijwerkingen van alle hormonen. maar ik weet dat dat niets zegt over deze poging. het kan nu allemaal anders zijn. En ook voor elke vrouw is het weer anders. veel drinken en lekker bewegen is volgens mij wel goed in deze periode. ik deed ook acupunctuur om afvalstoffen te verdrijven.

 

 

 

x mamalou

Geplaatst

hoi meiden. ik heb net per ongeluk een waardering uitgebracht op mijn eigen blog! ik wilde eens zien wat het was en toen was het al gebeurd. en ik kan 'm ook niet meer aanpassen. ben helemaal niet arrogant hoor :doh:

Geplaatst

Hahaha, moet wel zeggen dat het me meteen opviel toen ik inlogde op 't forum... dacht nog officieel bevestigd te zien dat jouw schrijven/schrijfstijl gewaardeerd wordt!

 

 

 

Waarom aanpassen, lekker laten staan joh!

Geplaatst

ZO !! jou eerste prik zit er weer in !

 

Ik vraag me altijd af hoe andere stellen dat doen; samen ? of doe je het alleen .. gewoon hup die prik erin ??

 

Wij deden het elke avond samen zetten, ten eerste omdat ik het eng vond om zelf te spuiten en ten tweede omdat je dan toch 'samenwerkt' aan je kindje.

 

 

 

Wij zijn nog niet begonnen hoor, we moeten eerst in maart nog op gesprek om te kijken wat we wanneer kunnen gaan doen.

 

Dus we zitten nog in spanning te wachten (bleeeeh, wachten duurt langggg).

 

 

 

Succes met alles nu !! Keep us posted !

 

 

 

Sjanny

Geplaatst

hey sjanny,

 

 

 

wat moet je nog lang wachten he! ik zou ook echt helemaal kriegel worden, maar aan de andere kant: je kunt jezelf helemaal klaar maken voor je begint!

 

over het spuiten: de eerste keer hadden we een altaartje gemaakt in een kamertje (we hebben een huis gekocht op de groei en we hebben 6 slaapkamers, erg confronterend soms) en elke avond om 10 uur gingen we samen naar boven, kaarsjes aan, wierookje aan en mijn vriend maakte te prik klaar en ik zette 'm er dan in.

 

Het altaartje staat er nog, maar we doen het nu lekker warm beneden in de woonkamer. we branden wel een kaarsje en ook een wierookje, maar net even wat makkelijker dan eerst. het had ook wel wat hoor zo'n ritueel, maar als ik er op terug kijk, vond ik dat ritueel meer werk dan de prik. wie weet maak ik in de loop van deze maand nog wel een altaartje beneden :)

 

 

 

jij succes met wachten/voorbereiden he!

Geplaatst

Wij doen het ook samen. Normaal zet mijn man de prik maar we doen het snel tussendoor in de keuken of de living. Ikzelf vind de spuiten eng en ben bang iets mis te doen, mijn man heeft daar "vastere hand" in plus ik vind het belangrijk om het idd samen te doen, anders komt het allemaal op mijn schouders terecht. Het geeft toch een ander gevoel.

Geplaatst

oooh gelukkig ben ik niet de enige die prikken eng vind dan, haha. mijn man heeft idd ook een vastere hand en is bedrijfshulpverlener en ehbo-er wat het voor hem allemaal toch wat 'makkelijker' maakt. ik bedoel; hij heeft al eens iemand gereanimeerd bijvoorbeeld, dus hij is wel het type van 'je hoofd koel houden' als dat moet. erg prettig.

 

 

 

ik vind het wel mooi hoor, wat je schrijft van het ritueeltje.

 

tis ff wat werk, ja klopt ook wel .. maar als ik aan onze vorige keer denk; elke avond met het grote licht van de badkamer aan, haha, weinig romantiek, weinig bewust ook van waar je eigenlijk mee bezig bent.

 

dat willen we in ieder geval dit keer anders gaan doen, hebben we al afgesproken ;).

 

 

 

tja, wij hebben ook zo'n groot huis tegenwoordig. hoewel het een bewuste keus was, omdat ik aan huis werk als fotograaf, begrijp ik het confronterende gevoel nu wel.

 

juist daardoor is mede onze kinderwens ook weer boven gekomen, zoveel ruimte in je huis, in je hart en in je leven ..... een kindje zou er helemaal in passen.

 

 

 

zucht .....

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden