Ga naar inhoud

Mamalou's 2e IVF avontuur


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Ik weet niet of ik die prikken zo romantisch wil vinden, wat ik wel leuk vind is samen naar gyn gaan ook al is het maar om nr eicellen te kijken, dat lukt zelden hoor maar zo 1 keer meegaan voor de punctie vind ik toch wel fijn. Stom hé want uiteindelijk maakt het allemaal niet uit.

 

 

 

Bij ons is het huis ook groot genoeg... 2 grote lege kamers. Ik had zo'n romantische plannen, 2 kleine wondertjes gezellig op een kamer, ik zag dat al helemaal voor mij. Nu zijn de plannen er nog hoor maar soms vraag ik me af of ze ooit gevuld zal raken...

  • Reacties 259
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

hoi meiden,

 

nou, ik merk wel een klein beetje dat ik hormonen spuit. ik ben opeens best heel emotioneel. gisteren bij een stukje film. ik bleef maar huilen! en vandaag mijn oppaskindjes weer. ze ontroeren me, maar ik merk dat het kind zelf me ontroert, elk kind, ons kind, het wonder van een opgroeiend mensje. de verantwoordelijkheid voelen...

 

ik heb in ons huis 2 slaapkamertjes gezellig gemaakt voor de oppaskindjes en ik moet zeggen dat ik dat pas deed toen we er al een jaar woonden en ik niet meer tegen nieuwe ouders kon zeggen dat we net waren verhuisd, en dat daarom die kinderkamertjes nog niet gezellig waren....

 

ik heb er veel zorg aan besteed en doe dat nog en vooral 1 kamertje is erg leuk. heel vaak sta ik voor het naar bed gaan in dat kamertje en ik kan me steeds beter voorstellen hoe het zou zijn als daar een hummeltje of misschien zelfs 2 hummeltjes van ons zijn. dat er ook na 18.00 uur kindjes in ons huis zijn, en ook de volgende ochtend, en ook in het weekend, en ook met vakanties...

 

dat je iets opbouwt en het niet na een week weer weg is omdat anderen het weer anders doen.

 

 

 

mijn vriend is op het moment behoorlijk ziek en heeft de hele dag hoge koorts (39,1 tot 39,9). ik hoop maar dat het na vandaag weer weg is, want ben bang dat de dokter zegt dat het zaad zoveel koorts niet overleeft! ohja, en ik hoop het natuurlijk ook voor hem, dat hij zich weer lekker voelt morgen :)

 

 

 

nou, tot later!

 

liefs mamalou

Geplaatst

Hi Saskia... zucht ja meisje... ik kan het me helemaal inbeelden. Ik denk dat het nog moeilijker is als die 2 gezellige kamertjes er zijn. Bij ons zijn er kamers maar ze zijn nu voor logees en helemaal nog niet kinderkamerachtig...

 

De hormonen doen nu eenmaal wat met ons hé. Ik zou zeggen laat het maar komen...

 

Hopelijk is je vriend vandaag alweer iets beter. Ik duim met je mee!

 

 

 

Prettige dag vandaag :)

Geplaatst

ja ik denk ook dat het waar is wat sofie zegt; als je die kinderkamers hebt in huis, dat het dan nog confronterender is.

 

wij hadden die kamer ook in ons oude huis, voor de oppaskindjes (de twee van mijn vriendin waar we ook het toeziend voogdijschap over hadden).

 

toen we gingen verhuizen had ik er dan ook best moeite mee om afstand te doen van die kamer (janken, janken ...)

 

en dat gevoel wat je schrijft; hoe zou het zijn om smorgens wakker te worden die kamer in te lopen en je eigen kind uit bed te tillen, het in zijn badje te laten spetteren, kleine kleertjes in de wasdroger .... pffff, hou op .... al die dingen die door je heen gaan.

 

 

 

je zult het vast ook erg stil vinden elke keer als de kindjes weer naar hun eigen ouders gaan, niet dan ?

 

 

 

ik hoop dat je vriend snel opknapt en gelukkig maar dat zaadjes er 90 dagen over doen om rijp te worden, dat wat er nu zit kan in ieder geval niet aangetast worden door de koorts toch ??

 

 

 

hang in there ...

 

 

 

weet je al wanneer je een eerste echo krijgt ?

Geplaatst

Pfff, heb even een dip, geloof ik...

 

Heb afgelopen donderdag eerste echo gehad, om te kijken hoeveel eieren er in aantocht zijn.. er waren ongeveer 6 mini's te zien, dus de dosering wéér omhoog. Op zich niet erg, heb er geen bijwerkingen of zo van (behalve dan 't eten, eten, eten... en het "wat maakt 't uit"-gevoel daarbij ;-)

 

Mijn gyn bekeek de labgegevens van de eerste ronde IVF en zei: "das niet best, he?".

 

Er treedt wel bevruchting op, maar ze delen niet.. de grootste was toen 5-cellig ipv 16.. het enige voordeel dat ik heb, is dat ik een andere donor kan proberen.. dat 'geluk' heb ik dan weer! Maar het voelt allemaal redelijk kansloos.......... De artsen zijn eerlijk, en zeggen dat ze hier geen invloed op hebben. Ik weet dat ik deze tweede ronde moet afwachten, misschien is de deling nu beter.. maar ik heb er weinig vertrouwen in, na 10 keer hetzelfde patroon in je cyclus te voelen! Ik word gewoon steeds 6 dagen na mijn eisprong ongesteld, word er gek van!!

 

 

 

Dus zo langzamerhand komt er weer een stukje besef dat het misschien nooit gaat lukken, ik word misschien geen moeder!!!!! Hoe kan dat nou?? Snap ik niet..

 

Zo'n raar besef dat ik dít jaar gewoon ga weten of ik ooit moeder word of niet......

 

Soms is dat zo onwerkelijk, alsof ik in een slechte droom of film zit. Zó had ik dat vroeger toch niet bedacht??

 

 

 

Morgen ga ik voor de tweede echo, en hopelijk wordt er dan een punctie-datum bekend. Als m'n eieren morgen mooi groot blijken word ik vast weer wat positiever, hoor! Maar ik dacht dat ik na die onwijze k*tdecembermaand er weer redelijk sterk in stond, maar na 1 niet zo positieve uitspraak of echo, bekruipt me dat diepe verdriet weer... Ken me zelf zo niet..

 

Mijn gyn heeft me ná deze poging tot 3 maanden rust (Lucrin) verplicht, en als ik bovenstaande teruglees snap ik ook waarom!! ;-)

 

 

 

Liefs Nanne

Geplaatst

hey nanne, wat eng zeg allemaal! ik hoop dat er een wondertje gebeurt....

 

Vanmorgen lag ik in bed en zag weer een doemscenario voor me. Waar het allemaal mis kan gaan en waar het bij mij dus wel weer fout zal gaan... Toen bedacht ik me dat ik ook ergens gelezen heb dat het in de meeste gevallen goed gaat. Dus de kans dat het goed komt, is groter! Waarom heb ik niet steeds voor ogen dat ik straks mijn eigen kindjes aan het opvoeden ben?

 

Omdat ik bang ben. En het is niet slim om je door angst te laten leiden...

 

maarja. soms gebeurt het gewoon en ik heb laatst weer geleerd dat het gewoon mag :D

 

 

 

Verder is de griep weg, mijn vriend is weer koortsvrij (2 dagen best hoge koorts gehad) en ik prik weer zonder waas. Gisteravond kwamen we er een uur later achter dat we vergeten waren te prikken! Deze IVF poging heeft echt een wankel begin!

 

 

 

ohja, en over de lege kinderkamers en de leegte in huis als de kindjes weer weg zijn: het wordt eigenlijk erger, maar dat komt ook omdat ik me meer hecht aan de kindjes en ze dus meer mis als ze weg zijn. maarja, ik vind het werk zo leuk! Leuker dan voor de klas staan of op kantoor te werken, dus neem ik de stilte wel voor lief :) En het verdriet is er toch wel.

 

 

 

laatst heb ik opgeteld hoeveel keer ik al heb gehoord dat een vriendin of collega zwanger is, terwijl ik zelf ook zo graag wilde. Dat waren er 18! Ik vond het onvoorstelbaar veel! Natuurlijk kwam bij de ene meer emotie vrij dan bij de andere en in de helft van de gevallen wist de ander niet dat ik zelf ook graag wilde. Dat is toch anders vind ik.

 

 

 

Als we weer helemaal zijn opgeknapt gaan we met het stel dat zwanger is wat eten. Dat hebben ze ons gevraagd. Ik was er helemaal van uit mijn doen. De laatste keer dat we samen gingen eten is echt maaaaanden geleden dus waarom zou ik het nu wel gaan doen? Snappen ze dan niet dat het te confronterend is? Dat ik ondertussen bekaf ben van dat steeds maar voor anderen blij zijn? het lijkt ook wel of het blij zijn tegenwoordig alleen maar over zwanger zijn gaat. Ik kan namelijk heus wel heel erg blij zijn met een vette promotie, of een heel mooie vakantie, of wat dan ook. ik kan alleen niet oprecht heel blij zijn als mensen zwanger zijn, en juist dat gebeurt de laatste maanden!

 

 

 

nouja, het is echt tijd voor de psycholoog. helaas moet dat nog even wachten omdat deze vrouw alleen op donderdag werkt, en ik op die dag 4 kinderen opvang. Ze gaat proberen om iets anders te regelen. Ik wil ook perse haar, omdat zij gespecialiseerd is in kinderwensproblematiek.

 

 

 

tot later!

 

x mamalou

 

 

 

ohja! ik heb vannacht gedroomd dat ik een tweeling had. 2 meisjes! :) geeft toch weer een beetje hoop!

Geplaatst

Hey Saskia, eerst en vooral heel blij voor jullie dat het griepje voorbij is hoor!

 

Ik ben vorige keer ook eens tot constatie gekomen dat we spuit vergeten waren, was ook anderhalfuur te laat of zo maar dag er na had ik een echo en die was prima dus zo'n kwaad kan het allemaal niet :)

 

 

 

Ik begrijp heel goed hoe moeiilijk je het hebt. Ik moet zeggen chapeau dat je kindjes opvangt, ik weet niet of ik het zou blijven kunnen...

 

Wat dat etentje betreft, je moet toch niet overlopen van geluk? Ikzelf ben voor niemand uitzinnig blij als ze zwanger zijn. Ik zeg altijd dat ik gelukkig voor hen ben maar dat ik het heel moeilijk heb ermee en mensen apprecieren die eerlijkheid. Ik kan en wil me niet meer anders voordoen... daar heb ik geen energie voor. IK ben blij voor hen maar daar stopt het... ik merk wel dat ik minder informeer naar zwangere buiken, minder geneigd ben om kleinigheidjes te kopen, minder geneigd ben om de baby vast te pakken...

 

 

 

Geniet nog van je weekend :)

Geplaatst

hey sofie,

 

 

 

dat is waar, ik hoef niet over te lopen van geluk en dat snapt iedereen. maar het gesprek gaat toch over de kwaaltjes en dingetjes die ze aan willen schaffen, hoe lang ze precies zwanger zijn, hoe het zo plotseling gebeurde, de echo... en normaal zat ik er dan met mijn neus helemaal bovenop en hing ik aan hun lippen.

 

nouja, ik heb besloten om het gewoon weer te doen. ook eerlijk te zijn over mijn gevoel en het over me heen laten komen. eens zal het voor ons ook lukken en dan zou ik het ook niet leuk vinden als iemand niet komt omdat het zo moeilijk is..

 

 

 

ohja, trouwens... ik had vorige keer tegen de acupuncturist gezegd dat ik ook van het nagelbijten af wil. ik bijt al vanaf het moment dat ik tandjes heb en ik kom er maar niet vanaf. soms word ik er echt nerveus van!

 

dus ik kreeg naalden in mijn pols en in mijn voet en ik heb vanaf vorige week geen nagel meer in mijn mond gehad!

 

het blijft een wonder hoor die naaldjes. hij pakt ook altijd precies de gevoelige plekjes eruit! ik ga ze nog missen als het straks niet meer nodig is :)

Geplaatst

Langzaam plan ik alweer afspraken in maart (komt door mijn zus, die is altijd minstens een maand van tevoren volgeboekt). En ik kan me toch maar niet voorstellen dat ik dan zwanger ben. De verjaardag van het kindje van mijn vriendin. Ze wordt alweer 1 jaar. We waren gelijk zwanger en als ik haar zie lijkt me het toch zo ongelofelijk dat wij ook een kindje van die leeftijd konden hebben.... Misschien ben ik dit jaar wel zwanger op haar verjaardag. Het lijkt alsof ik mezelf helemaal deze manier van leven eigen heb gemaakt, dat het me onvoorstelbaar voorkomt dat het ooit anders gaat.

 

Wel zwanger, of Moeder. kan ik eindelijk eens googlen op zwangerschapskwaaltjes, bevallingsverhalen, babykleertjes, en hoef ik niet meer vanuit mijn ervaring als gastouder te spreken, kan ik eindelijk eens echt gaan opvoeden en hoef ik niet meer jaloers te zijn als anderen met een bolle buik over straat lopen. Of zou dat blijven?

 

ik kan het me allemaal niet voorstellen. En als ik het me al voorstel schrik ik en wis ik het beeld direct. Bang om teleurgesteld te worden.

 

Het lijkt erop dat mijn angst de laatste tijd wel erg de overhand neemt. Ik zal vanaf nu eens de mooie beelden laten staan en het gewenste beeld naar me toe trekken ipv uit angst te wissen...

Geplaatst

Hallo

 

ja meisje ik denk dat angst bij ons allemaal wel eens de overhand neemt, het is moeilijk om die angst los te laten... na zoveel teleurstellingen.

 

Je hebt wel al een super afspraak in maart hé ! de 24st :)

 

Maar ik begrijp wat je bedoelt, wij moeten sommige mensen ook erg lang op voorhand inplannen :) en soms heb ik het moeilijk met heel de mmm want dan kan ik of bezig zijn met poging x of cryo of zwanger zijn of. .. een mens wordt er gek van !

 

 

 

Wanneer is je eerste echo?

Geplaatst

Gisteren zou ik volgens het schema ongesteld moeten zijn geworden maar nu nog steeds geen spoor te bekennen. Ik vind het maar een rare gewaarwording dat ik nu min of meer hoop om ongesteld te worden. Want uiteindelijk zou het toch te gek zijn als er een wonder gebeurt. En tegelijkertijd wil ik mijn energie niet zetten op het hopen op een eventuele zwangerschap, maar op een geslaagde IVF-poging en misschien wel op een tweeling!

 

Bovendien heb ik genoeg verhalen gelezen op dit forum om mezelf niet gelijk op een roze wolk te wanen.

Geplaatst

Hey meisje, jaja miserie. Ik had het ook hoor zitten wachten op de rode duivels nu bij mij was het wat anders want ik zat aan de pil dus het kon geen wonder zijn. Probeer er rustig onder te blijven want zenuwen is ook een factor.

 

Hou je goed meid

Geplaatst

Hi Mamalou,

 

 

 

Ik heb eergister mijn laatste pil genomen, dus nu ook wachten op ongesteldheid. Maar net als Sophie hier ook geen mogelijkheid op zwangerschap vanwege de pil. Ik moet vrijdag naar het ziekenhuis voor de eerste echo en dan krijg ik de andere hormonen (gonal-F). Ik hoorde van mijn schoonzusje dat ze in het ziekenhuis gewend zijn aan vaginale echo's tijdens je menstruatie, maar echt fris lijkt me het niet. Ze zei dat ze de bloedspetters op haar enkels had zitten, want met die gel wordt het helemaal een kledderboel. Nou fijn he! :ohmy:

 

Ik had afgelopen weekend echt een dip met die hormonen. Flinke ruzie gemaakt om niks. Ik voelde alles zo onder me vandaan glijden, maar ik kon er niks tegen doen. Daarna een flinke jankbui en toen eens even goed gepraat. Gelukkig nu weer helemaal 'close' met m'n hubbie. Maar ik kan niet zo goed tegen die hormonen. Heb normaal al last van PMS enzo, maar nu is t echt heftig. Benieuwd hoe dat straks met de Gonal-F erbij gaat. Ook merk ik dat mijn borsten groter zijn en gevoeliger. Dat kan trouwens misschien ook wel van de pil komen? Nou we zullen het zien.

 

Overigens, Mamalou, eet ik ook geen vlees en heel af en toe vis. Ik heb normaal al een laag ijzer gehalte in mijn bloed, dus ik moet regelmatig aan de ijzerpillen. Floradix (smaakt vies :tongue8:maar schijnt wel te helpen) is misschien ook een idee? Een soort roosvicee met extra ijzer, bij de reformzaak hebben ze dat.

 

Grappig, als ik op dit forum ben geweest, heb ik altijd dat liedje van 'Pipo de clown en Mamalou...' in mijn hoofd. Heel gezellig!

 

 

 

Succes met de hormonen, met de menstruatie en met al het andere. We komen nu steeds dichterbij he? Spannend.

 

x Leonore

Geplaatst

haha, grappig. ik heb dat nog niet in mijn hoofd gehad, maar nu je er over begint.... :)

 

2 jaar geleden hadden we even geen huis (huis verkocht en we konden nog niet in ons nieuwe huis) en gingen we een paar weken op Bakkum staan in de caravan van mijn ouders. het was toen nog geen erg mooi weer en we waren de enigen op de camping. Mijn vriend ging werken en zat overspannen 'thuis'. toen voelde ik me echt mamalou. (vond ik mooier staan dan mammaloe).

 

 

 

ik ga straks even naar de natuurwinkel voor wat vis. ik heb ook B12 gekregen van de dokter en ze heeft bloed afgenomen om te zien of ik nog wat anders te kort kom.

 

mijn vriend is ook vegetarisch, al veel langer dan ik en hij eet ook nooit vis. misschien komt hij helemaal wat B12 tekort. daar dacht ik later aan. maar nee, volgens het onderzoek heeft hij normaal zwemmend zaad, dus het lijkt me dan niet..

 

 

 

ik heb trouwens helemaal geen last van de hormonen. normaal word ik heel hangerig en verliefd, maar sinds onze trouwplannen hangt de liefde toch al wat meer in de lucht dus ik merk niets. ik hoop maar wel dat het dit keer aanslaat!

 

Ben blij dat jij met je hubby ook weer close bent. weet je, uiteindelijk maakt het je toch alleen maar sterker denk ik.

 

 

 

liefs mamalou

Geplaatst
Hi Mamalou,

 

 

 

Ik heb eergister mijn laatste pil genomen, dus nu ook wachten op ongesteldheid. Maar net als Sophie hier ook geen mogelijkheid op zwangerschap vanwege de pil. Ik moet vrijdag naar het ziekenhuis voor de eerste echo en dan krijg ik de andere hormonen (gonal-F). Ik hoorde van mijn schoonzusje dat ze in het ziekenhuis gewend zijn aan vaginale echo's tijdens je menstruatie, maar echt fris lijkt me het niet. Ze zei dat ze de bloedspetters op haar enkels had zitten, want met die gel wordt het helemaal een kledderboel. Nou fijn he! :ohmy:

 

Ik had afgelopen weekend echt een dip met die hormonen. Flinke ruzie gemaakt om niks. Ik voelde alles zo onder me vandaan glijden, maar ik kon er niks tegen doen. Daarna een flinke jankbui en toen eens even goed gepraat. Gelukkig nu weer helemaal 'close' met m'n hubbie. Maar ik kan niet zo goed tegen die hormonen. Heb normaal al last van PMS enzo, maar nu is t echt heftig. Benieuwd hoe dat straks met de Gonal-F erbij gaat. Ook merk ik dat mijn borsten groter zijn en gevoeliger. Dat kan trouwens misschien ook wel van de pil komen? Nou we zullen het zien.

 

Overigens, Mamalou, eet ik ook geen vlees en heel af en toe vis. Ik heb normaal al een laag ijzer gehalte in mijn bloed, dus ik moet regelmatig aan de ijzerpillen. Floradix (smaakt vies :tongue8:maar schijnt wel te helpen) is misschien ook een idee? Een soort roosvicee met extra ijzer, bij de reformzaak hebben ze dat.

 

Grappig, als ik op dit forum ben geweest, heb ik altijd dat liedje van 'Pipo de clown en Mamalou...' in mijn hoofd. Heel gezellig!

 

 

 

Succes met de hormonen, met de menstruatie en met al het andere. We komen nu steeds dichterbij he? Spannend.

 

x Leonore

 

 

 

*****

 

 

 

Hi Leonore,

 

ik heb ook vaginale echo hoor maar dat is heus niet erg. Ik hing niet vol bloedspetters :) Is niet zo'n fijn idee maar er zijn wel ergere dingen dat dat en we komen nog heel wat tegen in de rest van de behandeling, je meot maar denken dat het zo voorbij is en onze gyneacologen worden er zeer mooi voor vergoed :)

 

 

 

Ik en mijn man hebben ook de meest kletterende ruzies sinds ik weer met suprefact ben gestart, ik ben veel rustiger en gezond dan vorige IVF maar toch doen die hormonen soms de heks in mij naar boven komen :)

 

ik kan echt lastig zijn maar ik weet (en mijn man meestal ook) dat het puur komt omdat ik me afblok van schrik en spanning.

 

af en toe praten, wenen en knuffel doen wonderen, het is ons actiepunt voor ivf 2 het samen veel beter doen. Vorige keer was er op het einde van de IVF zo'n afstand tussen ons dat wil ik niet meer meemaken... maar dus vol goed intenties nu :curtianpeek:

Geplaatst

Wat herkenbaar Sofie, schrijf net een stukje onder ICSI.

 

Fijn dat jullie nu wel dichter bij elkaar staan en het echt samen doen.

 

Houd dit vast en knuffel elkaar zo vaak het kan.

Geplaatst

Hoi Sofie, ja die mannen van ons hebben soms wel wat te verduren, maar ja. Dan hebben ze tenminste ook wat te doen! Wel fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die af en toe in een heks veranderd... Wat super dat je echo vanmorgen goed was, en wat was je er snel bij om ons dat te vertellen. Ik moet morgenmiddag. Mijn man is op zakenreis, dus ik ga alleen, maar dat zal best gaan. Succes met de eerste spuit vanavond! En je hebt gelijk qua bloedspetters: in het ziekenhuis zijn ze heel wat gewend en de doctoren krijgen goed betaald. Maar ja het zijn de verplegers en ander personeel die het op moeten ruimen en die krijgen vaak niet zo goed betaald. Maar goed, het zal allemaal wel meevallen.

 

 

 

He Mamalou, hoe is het vandaag met jou? Menstruatie al doorgebroken of nog steeds aan het wachten? Ik ben ook aan het wachten op de ongesteldheid. Ik voel nog niks, maar na de pil is het toch anders. Soms is het net of je lichaam spelletjes met je speelt, he? Wil je een keer ongesteld worden, laat het op zich wachten. Hou je goed!

 

 

 

x Leonore

Geplaatst

hoi meiden,

 

nou, nog steeds geen spoortje. ik vind het zo raar om te hopen dat ik ongesteld word! ik ben echt nooit (sinds we begonnen zijn met kindjes maken 3 jaar geleden) overtijd geweest. altijd zelfs 3 dagen eerder. zelfs na de IVF had ik gelijk weer een normaal ritme.

 

ik doe echt mijn best om niet te hopen op een wonder. dat kost bij elkaar teveel energie. de hoop en daarna de teleurstelling. en dat terwijl ik voor mezelf had besloten om positief te blijven en mezelf zwanger te zien.

 

nou, ik hou jullie op de hoogte.

 

 

 

en hoe gaat het met jullie sofie en leonore? hebben jullie al last van de Gonal-F?

 

succes he!

 

liefs mamalou

Geplaatst

hallo hallo

 

 

 

oei saskia wat spannend? je weet ik ben ook super regelmatig en was mijn laatste cyclus (natuurlijke in dec) ook 6 dagen overtijd... maar het is niks geworden. Je weet dat ik het je super zou gunnen en ik wens je een mirakel maar probeer toch idd maar rustig wachten :)

 

 

 

vanavond eerste Gonal F :) spannend

 

 

 

Leonore, veel succes ook !

Geplaatst

hey sofie,

 

bedankt voor je lieve reactie.

 

Net mailde het ziekenhuis terug dat ik gewoon moet afwachten, omdat het wel vaker voorkomt dat je later wordt. nouja, en ik weet natuurlijk van jou en nog meer op het forum dat dat zo is...

 

anders moet ik in elk geval de 10 bellen.

 

ik ga proberen heel zen te zijn:)

 

hoe gaat het met jou?

 

liefs mamalou

Geplaatst

Hey, het wachten is zo lastig hé, je wilt nu gewoon door...

 

Met mij gaat het goed, mindere dag door de hoofdpijn maar het is druk dus genoeg om mijn gedachten te verzetten. Straks zal weer tikkeltje emotioneel zijn... eerste spuit dan komt het weer in alle hevigheid terug denk ik :)

Geplaatst

hey sofie,

 

ik hoop dat je je goed voelt na de eerste spuit en dat er wonderen gaan gebeuren deze maand voor jullie!

 

ik had vandaag ook hoofdpijn en had continue het gevoel dat ik ongesteld aan het worden was. maar nog steeds niks. Ik spuit nog elke avond braaf de Lucrin en hoop maar dat als hier een wonder is geschied, dit geen kwaad kan. Nouja, de arts weet ervan en zei de vorige keer ook dat het geen kwaad kan.

 

tot later!

 

liefs saskia

Geplaatst

ja dat is ook zoiets hé, al die dingen die je je lichaam inspuit maar vertrouw gewoon maar op de arts en het komt wel goed. wat sneu dat je een moeilijke dag hebt gehad nu op de duur ga je natuurlijk ook vanalles voelen ...

 

Ik begin beetje gespannen te worden, om 23u gaan we spuiten maar eerst nog beetje werken en dan samen TV kijken. Gelukkig is mijn man in die situaties de rots in de branding :) Tot morgen

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden